Χάρης Χατζημιτσής κ.α. ν. Ροδούλας Ανδρέα Παρασκευά, Αρ. Αγωγής: 65/16, 15/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 65/16 Μεταξύ:
- Χάρης Χατζημιτσής, από την Πάφο
- Ευτυχία Χατζημιτσή από την Πάφο
- Αρχέλαος Χατζημιτσής, από την Πάφο Εναγόντων και Ροδούλας Ανδρέα Παρασκευά, από την Κολώνη Εναγόμενης - - - - - - - - - - - Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 18.01.2016 15.02.2016 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Α. Κορακίδου (κα Χριστοφόρου για ν' ακούσει απόφαση) Για την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση: καμία εμφάνιση (κα Μ. Σαββίδου για ν' ακούσει απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 18.01.2016 οι Ενάγοντες 1 - 3 (οι οποίοι στο εξής θα καλούνται ως οι «Αιτητές») καταχώρησαν εναντίον της Εναγόμενης (στο εξής θα καλείται ως η «Καθ' ης η Αίτηση») την με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Ταυτόχρονα την ίδια ημερομηνία καταχωρήθηκε μονομερώς η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι Αιτητές εξαιτούνται την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατάττον την Εναγόμενη να παραδώσει ελευθέρα κατοχή της οικίας, του υπογείου, του γκαράζ, της αποθήκης, του βοηθητικού σπιτιού, της πισίνας, του μπαρ πισίνας και του εξοπλισμού εντός αυτών, εντός του Τεμαχίου 24, του Φ.Σχ. στην Κολώνη, στο Δήμο Γεροσκήπου, στον Ενάγοντα 1 εντός 8 ημερών από της επιδόσεως του εκδοθησομένου διατάγματος σ' αυτή μέχρι εκδικάσεως της αγωγής και ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο επιλήφθηκε αυθημερόν της υπό κρίση Αίτησης και έδωσε οδηγίες όπως καταστεί δια κλήσεως και επιδοθεί στην Καθ' ης η Αίτηση ορίζοντας την ταυτόχρονα για επίδοση στις 29.01.
- Τη συγκεκριμένη ημερομηνία για λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση εμφανίστηκε ο κ. Σαββίδης, εκ μέρους της δικηγόρου Άρτεμις Σαββίδου, και ζήτησε χρόνο προκειμένου να καταχωρηθεί ένσταση από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για οδηγίες στις 12.02.2016 ώρα 08:30 προκειμένου μέχρι τότε να καταχωρηθεί η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση. Την εν λόγω ημερομηνία δεν υπήρξε εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, παρά το γεγονός ότι τόσο η τελευταία όσο και οι δικηγόροι της κλήθηκαν να παρουσιαστούν. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών ζήτησε όπως το Δικαστήριο προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και το Δικαστήριο κάλεσε την κα Κορακίδου να αγορεύσει σε σχέση κυρίως με το ζήτημα της καθ' ύλη αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου σε σχέση με αυτή του Οικογενειακού και κατά πόσο η χορήγηση του αιτούμενου διατάγματος, θα συνεπαγόταν ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς των διαδίκων. Η κα Κορακίδου δήλωσε ετοιμότητα και έτσι προχώρησε αυθημερόν στην αγόρευσή της. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ συνοπτικά στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν από την ένορκη δήλωση ημερομηνίας 18.01.2016 του Αιτητή
- Οι Αιτητές 1 και 2 είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3/23, Φ.Σχ. 51/20W2, Τεμάχιο 24 στην Κολώνη, στο Δήμο Γεροσκήπου (στο εξής το «ακίνητο»), ανά ½ μερίδιο, κατ' εξ αδιαιρέτου ιδανικές μερίδες έκαστος. Ο δε Αιτητής 3 έχει δικαίωμα επικαρπίας εφ' όρου ζωής το οποίο είναι εγγεγραμμένο στον τίτλο του ακινήτου. Εντός του ακινήτου ανεγέρθηκε οικία η οποία αποτέλεσε τη συζυγική εστία του Αιτητή 1 με την Καθ' ης η Αίτηση. Οι εν λόγω διάδικοι υπήρξαν σύζυγοι μέχρι τις 05.10.2015, οπότε και ο γάμος τους λύθηκε με σχετική απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου στην αίτηση αρ. 64/
- Η Καθ' ης η Αίτηση, μετά τη διάσταση της με τον Αιτητή 1, παρέμεινε στην οικία με την ανήλικη θυγατέρα τους δυνάμει διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου για αποκλειστική χρήση της συζυγικής εστίας διαρκούσης της διάστασης των διαδίκων. Το εν λόγω διάταγμα, με την έκδοση του διαζυγίου στις 05.10.2015, έπαψε πλέον να ισχύει και η Καθ' ης η Αίτηση κατέστη έκτοτε παράνομος επεμβασίας. Μάλιστα, στις 16.12.2015, η Καθ' ης η Αίτηση απέσυρε την αίτηση για αποκλειστική χρήση της συζυγικής εστίας με αποτέλεσμα και το σχετικό διάταγμα να εκπνεύσει. Ο Αιτητής 1 ισχυρίζεται ότι η συνεισφορά του για την ανέγερση της συζυγικής εστίας υπήρξε κατά πολύ μεγαλύτερη από εκείνη της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία καθ' όλη τη διάρκεια του γάμου τους και μετά τη γέννηση της θυγατέρας τους δεν εργαζόταν και φρόντιζε το ανήλικο τέκνο τους. Ο ίδιος ανέλαβε την πληρωμή των δόσεων του δανείου που συνήφθηκε για τη συζυγική εστία καθώς επίσης και όλα τα έξοδα της οικογένειας. Ο Αιτητής 1 αναφέρει περαιτέρω ότι έγιναν αρκετές προτάσεις προς την Καθ' ης η Αίτηση για διευθέτηση των περιουσιακών τους διαφορών, οι οποίες όμως συνάντησαν την άρνηση της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία ζητούσε να εγγραφεί εξ ολοκλήρου επ' ονόματι της η συζυγική εστία ή να της καταβληθεί το ποσό του €1.000.000 για τη συνεισφορά της, η οποία όμως συνεισφορά δεν ξεπερνά τις €190.
- Η Καθ' ης η Αίτηση δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα να συντηρεί την οικία και η παράλειψη παράδοσης ελεύθερης της κατοχής της ζημιώνει την οικία και τα λοιπά οικοδομήματα που τη συναποτελούν, καθώς αυτά δεν συντηρούνται με αποτέλεσμα να μειώνεται η αξία τους. Ο Αιτητής 1 ισχυρίζεται επίσης ότι από τις 05.10.2015 υφίσταται ζημιά ύψους €3.000 μηνιαίως που αφορά την ενοικιαστική αξία της οικίας και των άλλων οικοδομημάτων. Επιπρόσθετα στερείται της δυνατότητας να πωλήσει την οικία και τον περιβάλλοντα χώρο προκειμένου να μπορέσει να καταβάλει στην Καθ' ης η Αίτηση τη συνεισφορά της και να αποπληρώσει το δάνειο που συνήφθηκε για την ανέγερσή της. Τέλος αναφέρει ότι ο ίδιος είναι φερέγγυος και μπορεί να διασφαλίσει την αξίωση της Καθ' ης η Αίτηση για συνεισφορά μέσω τραπεζικής εγγυητικής επιστολής, ενώ από την άλλη η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την παράδοση της οικίας, αφού θα μπορέσει να μετακομίσει σε άλλο καταλληλότερο σπίτι το οποίο θα είναι μικρότερο και θα είναι ευκολότερο για την ίδια να το συντηρήσει. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων περιέχεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς (Demades -v- Studio
(1996)1. Α.Α.Δ. 799 και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1. Α.Α.Δ. 704). Οι προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να πληρούνται σύμφωνα με το άρθρο 32 Ν.14/60για την χορήγηση προσωρινών διαταγμάτων (Acropol Shipping Co. Ltd -ν- Petros I. Rossis
(1976)1. C.L.R. 38, Odysseos -v- Pieris Estates
(1982)1. C.L.R 557, Ζεμενίδης -ν- Ζεμενίδου
(1992)1. Α.Α.Δ.54, Τσιολάκκη κ.α. -ν- Στυλιανίδης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282), είναι οι ακόλουθες 3: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) Ύπαρξη πιθανότητας ότι ο Αιτητής δικαιούται σε θεραπεία (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο έχει καθήκον να σταθμίσει το κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788). Όπως έχω ήδη πιο πάνω αναφέρει, το ζήτημα το οποίο απασχόλησε το Δικαστήριο και για το οποίο κλήθηκε να αγορεύσει, μεταξύ άλλων, η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών ήταν το κατά πόσο το αιτούμενο διάταγμα ταυτίζεται με τις διεκδικούμενες με την αγωγή θεραπείες, έτσι ώστε σε περίπτωση χορήγησης του να τερματίζει ουσιαστικά τη διαφορά των διαδίκων. Θεωρώ ορθό σε αυτό το σημείο να παραθέσω αυτούσιο το παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης: «α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η εναγόμενη από 5.10.2015 παράνομα κατέχει και επεμβαίνει στην οικία 350 τ.μ., το υπόγειο, το γκαράζ, την πισίνα, την αποθήκη, το βοηθητικό σπιτάκι, το μπαρ πισίνας και στον εξοπλισμό εντός αυτών στο τεμάχιο 24 του Φ.Σχ. 51/20W2 υπ. Αρ. εγγραφής 3/23 στην Κολώνη στο Δήμο Γεροσκήπου. β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εναγόμενη όπως παύσει να επεμβαίνει παράνομα και κατέχει την οικία 350 τ.μ., το υπόγειο, το γκαράζ, την πισίνα, την αποθήκη, το βοηθητικό σπιτάκι, το μπαρ πισίνας και τον εξοπλισμό εντός αυτών στο τεμάχιο 24 του Φ.Σχ. 51/20W2 υπ. αρ. εγγραφής 3/23 στην Κολώνη στο Δήμο Γεροσκήπου εντός 10 ημερών από της επιδόσεως σ' αυτήν του εκδοθησομένου διατάγματος. γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εναγόμενη να παραδώσει ελευθέρα κατοχή της οικίας 350 τ.μ., του γκαράζ, της πισίνας, της αποθήκης, του βοηθητικού σπιτιού, του μπαρ πισίνας και του εξοπλισμού εντός αυτών στο τεμάχιο 24 του Φ.Σχ. 51/20W2 υπ. αρ. εγγραφής 3/23 στην Κολώνη στον ενάγοντα 1 εντός 10 ημερών από της επιδόσεως του εκδοθησομένου διατάγματος σ' αυτή. δ. Απόφαση του Δικαστηρίου διατάττον την εναγόμενη να πληρώνει €3.000,00 μηνιαίως στον ενάγοντα 1 ως ενδιάμεσα οφέλη και ή διαφυγόντα κέρδη ενοικιαστική αξία της οικίας 350 τ.μ., του υπογείου, του γκαράζ, της πισίνας, της αποθήκης, του βοηθητικού σπιτιού, του μπαρ πισίνας και του εξοπλισμού εντός αυτών στο τεμάχιο 24 του Φ.Σχ. 51/20W2 υπ. αρ. εγγραφής 3/23 στην Κολώνη στο Δήμο Γεροσκήπου από 15.10.2015 μέχρι παραδόσεως ελευθέρας κατοχής αυτών στον ενάγοντα 1.» Είναι φανερό από την παράθεση του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης και τη σύγκριση του με το αιτούμενο διάταγμα ότι το τελευταίο ταυτίζεται με όσα οι Αιτητές διεκδικούν με την αγωγή τους, με εξαίρεση φυσικά τη θεραπεία διεκδίκησης ενδιάμεσων οφελών και ή διαφυγόντων κερδών. Ασφαλώς η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος αντιστοίχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή δεν αποκλείεται (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG (ανωτέρω) και Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Είναι καλά γνωστό όμως ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα αν η έκδοσή τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντός τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής (βλ. Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν. Koukkouris Trading Co Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 149 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1572). Τέτοια διατάγματα εκδίδονται μόνο σε πολύ καθαρές και ισχυρές περιπτώσεις όπου το νομικό δικαίωμα είναι σχεδόν αδιαμφισβήτητο και το δικαίωμα σε τελική θεραπεία είναι κρυστάλλινα καθαρό. Είναι επίσης φανερό από το περιεχόμενο του αιτούμενου διατάγματος ότι αυτό είναι προστακτικής φύσης. Με βάση τη διαχρονική νομολογία, διατάγματα αυτής της φύσεως σπάνια εκδίδονται και αυτό μόνο όταν από την Απαίτηση φανερώνεται μια ασυνήθιστα δυνατή και καθαρή περίπτωση (Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 Α.Α.Δ. 734). Στην προκείμενη περίπτωση είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει καταχωρημένη Υπεράσπιση από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση ούτε και καταχωρημένη ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Συνεπώς, τα όσα ο Αιτητής 1 ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση είναι αναντίλεκτα. Από το περιεχόμενο, ωστόσο, της ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1 προκύπτει ότι η επίδικη οικία ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων και όπως ο ίδιος ο Αιτητής 1 αναφέρει, υπήρξε και συνεισφορά της Καθ' ης η Αίτηση στην ανέγερση της οικίας την οποία μάλιστα προσδιορίζει στο ποσό των €190.000. Περαιτέρω, προκύπτει ότι η Καθ' ης η Αίτηση και η ανήλικη θυγατέρα της διαμένουν μέχρι σήμερα εντός της οικίας. Η κα Κορακίδου στην αγόρευσή της ανέφερε ότι με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν τερματίζεται η διαφορά μεταξύ των διαδίκων, καθώς η αξίωση της Καθ' ης η Αίτηση ουδόλως αποδυναμώνεται ή χάνεται εφόσον θα δύναται να διεκδικήσει τη χρηματική συνεισφορά της στην αύξηση της περιουσίας του πρώην συζύγου της (Αιτητή 1). Περαιτέρω, ανέφερε ότι αντικείμενο των περιουσιακών διαφορών μεταξύ των δύο συζύγων θα είναι η αύξηση της περιουσίας και όχι αυτή η ίδια η περιουσία παραπέμποντας σχετικά στην απόφαση Ορφανίδη ν. Ορφανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 179. Τα όσα πιο πάνω ανέφερε η κα Κορακίδου θεωρώ ότι θα είχαν τη σημασία τους στα πλαίσια της διαδικασίας των περιουσιακών σχέσεων ενώπιον του αρμόδιου Οικογενειακού Δικαστηρίου. Το ζήτημα ωστόσο το οποίο καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι το κατά πόσο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τερματίζει ουσιαστικά τη διαφορά μεταξύ των διαδίκων, όπως αυτή προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης. Σημειώνω δε ότι στην παρούσα αγωγή διάδικα μέρη δεν είναι μόνο ο Αιτητής 1 και η Καθ' ης η Αίτηση αλλά και οι Αιτητές 2 και 3 και το κύριο επίδικο ζήτημα της παρούσας αγωγής είναι η ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση της Καθ' ης η Αίτηση επί της οικίας και η διεκδίκηση θεραπείας με την οποία να διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή της οικίας στους Αιτητές. Είναι επομένως ξεκάθαρο, κατά την άποψη μου, ότι η τυχόν έκδοση του επίδικου διατάγματος θα ισοδυναμούσε με απόδοση τελικής θεραπείας, κάτι το οποίο είναι άκρως ανεπιθύμητο και αντίθετο με την ανάγκη έκδοσης προσωρινού και μόνο μέτρου. Όπως προκύπτει και από την υπόθεση Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578 η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή. Εν προκειμένω, σε περίπτωση χορήγησης του αιτούμενου διατάγματος, θα υπάρξει σαφής ανατροπή του status quo αφού η Καθ' ης, η οποία ως προκύπτει από την ένορκη δήλωση των Αιτητών, διαμένει στην οικία, θα κληθεί να παραδώσει την κατοχή της. Από την άλλη, η παρούσα περίπτωση δεν μπορεί, κατά την κρίση μου, να θεωρηθεί ότι εμπίπτει σε εκείνες τις τόσο ξεκάθαρες περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει προστακτικό διάταγμα αντίστοιχο με την κυρίως θεραπεία της αγωγής. Όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω, ο Αιτητής 1 αναφέρει ότι η οικία ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων, αποτέλεσε τη συζυγική εστία και η Καθ' ης η Αίτηση συνείσφερε, έστω και κατά ποσοστό μικρότερο από αυτό που συνείσφερε ο Αιτητής 1, στην ανέγερσή της. Σημειώνω εδώ ότι στην υπόθεση Ορφανίδης (ανωτέρω) στην οποία με παρέπεμψε η κα Κορακίδου, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν περιορίστηκε απλώς να αναφέρει ότι το αντικείμενο του μερισμού είναι η αύξηση της περιουσίας και όχι αυτή τούτη η περιουσία, αλλά προχώρησε λέγοντας τα εξής: «Βέβαια, στο βαθμό που η αύξηση συσχετίζεται με συγκεκριμένο ακίνητο, και ο έτερος των συζύγων δικαιούται μεριδίου στην αύξηση, μπορεί να διαταχθεί η εγγραφή του ως ιδιοκτήτη για το αναλογούν σ' αυτόν μερίδιο (ποσοστό) ιδιοκτησίας.» Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς την πλευρά της απόρριψης της υπό κρίση Αίτησης καθώς, υπό τις περιστάσεις, δεν θα ήταν εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Υπό το φως των πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............................................. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο