Γεώργιου Δημητρίου άλλως George Demetriou κ.α. ν. Ελενίτσας Πογιατζή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3099/10, 26/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3099/10 Μεταξύ:
- Γεώργιου Δημητρίου άλλως George Demetriou, εξ Ηνωμένου Βασιλείου
- Άντρης Κακογιάννη εκ Πάφου ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Χριστοφή Δημητρίου Οικονομίδη εκ Πάφου δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 02.06.2008 Εναγόντων και
- Ελενίτσας Πογιατζή, εκ Πάφου
- Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, εκ Λευκωσίας μέσω Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Πάφου Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - 26.02.2016 Για τους Ενάγοντες: κα Στεφάνου Για την Εναγόμενη 1: κ. Σ. Ζαννούπας Για τον Εναγόμενο 2: κα Κυριάκου για κ. Χ"Κύρου (κ. Χ"Κύρου για ν' ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι προσπάθειες διευθέτησης της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα τα όσα διαδραματίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 24.11.15 αποτελούν την αφορμή για την έκδοση της παρούσας απόφασης. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ένα σύντομο ιστορικό των όσων έλαβαν χώρα από τις 24.11.15 και έπειτα προκειμένου να καταστεί ευκολότερη η παρακολούθηση της παρούσας απόφασης. Στις 24.11.15 οι Ενάγοντες και η Εναγόμενη 1, δια των δικηγόρων τους και στην παρουσία του Ενάγοντα 1 και της Εναγόμενης 1, δήλωσαν και καταγράφηκε στο σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου ότι κατέληξαν σε διευθέτηση της επίδικης διαφοράς. Ταυτόχρονα προς υλοποίηση της διευθέτησης δόθηκε χρόνος προκειμένου να διενεργηθεί η εκτίμηση της αξίας των επίδικων ακινήτων και ως εκ τούτου η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση στις 27.01.
- Κατά την εν λόγω ημερομηνία ο δικηγόρος της Εναγόμενης 1, κ. Σάββας Στέφου Σάββα, ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου για να αποσυρθεί από την εκπροσώπηση της Εναγόμενης 1 καθώς η τελευταία επιθυμούσε να διορίσει άλλο δικηγόρο ενόψει διαφωνίας ως προς τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης από τον ίδιο. Η σχετική άδεια δεν δόθηκε καθώς η Εναγόμενη 1 ήταν απούσα στις 27.01.16 και η αγωγή ορίστηκε την επόμενη μέρα, δηλαδή στις 28.01.16, προκειμένου να εξεταστεί το αίτημα του κ. Σάββα στην παρουσία και της πελάτισσας του. Στις 28.01.16, ο κ. Σάββα επανέλαβε το αίτημα του στην παρουσία και της Εναγόμενης 1, η οποία δήλωσε ότι δεν επιθυμούσε να την εκπροσωπεί πλέον ο κ. Σάββα καθώς διαφωνούσε με τη δηλωθείσα στις 24.11.15 διευθέτηση. Το Δικαστήριο υπέδειξε στην Εναγόμενη 1 ότι πρέπει να υπάρχει συνέπεια στα όσα δηλώνονται ενώπιον του και επισήμανε ότι στις 24.11.15 ήταν παρούσα και δεν διαφώνησε με τη διευθέτηση που επιτεύχθηκε. Η Εναγόμενη 1 επέμεινε ότι ήθελε να διορίσει άλλο δικηγόρο και κατά συνέπεια δόθηκε η σχετική άδεια στον κ. Σάββα όπως αποσυρθεί. Ο νέος δικηγόρος που επιθυμούσε να διορίσει η Εναγόμενη 1 δεν ήταν παρών στο Δικαστήριο και η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 15.02.
- Κατά την 15.02.16, για λογαριασμό της Εναγόμενης 1 εμφανίστηκε ο κ. Σάββας Ζαννούπας. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας υπέβαλε αίτημα όπως εκδοθεί απόφαση ως η σχετική διευθέτηση που δηλώθηκε στο Δικαστήριο στις 24.11.
- Η κα. Στεφάνου παρέπεμψε σε σχετική νομολογία (για την οποία θα γίνει λόγος κατωτέρω) προς υποστήριξη του αιτήματος της και κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α η έκθεση εκτίμησης της αξίας των επίδικων ακινήτων ημερομηνίας 17.12.15 η οποία ετοιμάστηκε από τον εκτιμητή Νικόλα Γερμανό κατόπιν κοινής παράκλησης των δικηγορικών γραφείων Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και Savvas Stefou Savva LLC. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Εναγομένων 1 και 2 ζήτησαν χρόνο για να τοποθετηθούν επί του αιτήματος των Εναγόντων μέσω αγορεύσεων και η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου στις 17.02.16 προς τον σκοπό αυτό. Στις 17.02.16 ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 1 κατέθεσε γραπτώς την αγόρευση του και δόθηκε η ευχέρεια τόσο στην κα. Στεφάνου όσο και στον κ. Ζαννούπα να δευτερολογήσουν. Η κα. Κυριάκου, η οποία εμφανίστηκε για τον Εναγόμενο 2, δεν θέλησε να αναφέρει οτιδήποτε αφήνοντας ουσιαστικά το ζήτημα που προέκυψε στην κρίση του Δικαστηρίου. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και θα γίνει αναφορά στο περιεχόμενο τους εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Στο σημείο αυτό θεωρώ ορθό να παραθέσω αυτούσιο το πρακτικό ημερομηνίας 24.11.15, το περιεχόμενο του οποίου αποτελεί το βάθρο επί του οποίου εδράζεται το αίτημα των Εναγόντων: «ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3099/10 24.11.2015 Για τους Ενάγοντες: κα Στεφάνου Για την Εναγόμενη 1: κ. Σάββα Για την Εναγόμενη 2: κ. Χ"Κύρου Ενάγοντας 1 παρών Εναγόμενη 1 παρούσα Δικαστήριο:- Κατά την τελευταία δικάσιμο είχατε πει για κάποια πρόταση την οποία θα υποστηρίζατε. κα Στεφάνου:- Είχαμε την ευκαιρία να δούμε αυτή την πρόταση εκτενώς χθες το απόγευμα με τον πελάτη μας ο οποίος ήρθε από το εξωτερικό για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης και έχουμε καταλήξει ότι θα διοριστεί εκτιμητής κοινής αποδοχής και από τις δύο πλευρές ο οποίος θα εκτιμήσει την αξία των επίδικων ακινήτων και όταν λέω τα επίδικα ακίνητα εννοώ τα ακίνητα που περιγράφονται στην αγωγή 3099/
- Η εκτίμηση θα γίνει για το έτος του 2010, για το χρόνο καταχώρησης της αγωγής. Η αξία την οποία θα εκτιμηθούν τα ακίνητα θα είναι δεσμευτική και για τις δύο πλευρές. Θα πληρωθεί η αξία των ακινήτων στους πελάτες μου και τότε θα εκδοθεί διάταγμα μεταβίβασης των εν λόγω ακινήτων επ' ονόματι της Εναγόμενης
- Σε ότι αφορά τα έξοδα, έχουμε συμφωνήσει όπως κάθε πλευρά αναλάβει τα έξοδα της. Όσον αφορά τον εκτιμητή, έχουμε πει με τον κ. Σάββα, δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να γίνει αναφορά στο Δικαστήριο, έχουμε πει τον εκτιμητή κ. Γιαννάκη Πολυβίου ή Νικόλα Γερμανό τους οποίους θα δοθεί εντολή να ενεργήσουν σύμφωνα με τα ανωτέρω. Δικαστήριο:- Είναι και τα δύο ονόματα αποδεκτά απλώς θα επιλέξετε ένα; κ. Σάββα:- Μάλιστα. Δικαστήριο:- Η πληρωμή από ποιον θα γίνει; κα Στεφάνου:- Όσον αφορά τον εκτιμητή θα πληρωθεί από τους Ενάγοντες και την Εναγόμενη 1 εξ ημισίας. Δικαστήριο:- Πόσο χρόνο θέλετε; κα Στεφάνου:- Μετά τις γιορτές. Η εντολή θα δοθεί σήμερα μόλις μου πει ο κ. Σάββα ποιό από τους δύο. κ. Σάββα:- Αν είναι προς το τέλος Ιανουαρίου. Δικαστήριο:- Ενόψει των όσων έχουν δηλωθεί από τους συνηγόρους των διαδίκων, θεωρώ ως απόλυτα δικαιολογημένο το αίτημα το οποίο έχει υποβληθεί σήμερα. Κατά συνέπεια η ακρόαση αναβάλλεται και η αγωγή ορίζεται για οδηγίες με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση στις 27.01.2016 στις 10:00 π.μ. τα έξοδα στην πορεία. (Υπ.) .............................................. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ.» Θεωρώ ότι το πρώτο ζήτημα που θα πρέπει το Δικαστήριο να επιλύσει προκειμένου να εξεταστεί το αίτημα της ευπαίδευτης συνηγόρου των Εναγόντων είναι το κατά πόσο στις 24.11.15 υπήρξε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Κύριος γνώμονας για να αποφασισθεί το πιο πάνω ζήτημα είναι το περιεχόμενο του πρακτικού του Δικαστηρίου, το οποίο έχει ήδη παρατεθεί αυτούσιο πιο πάνω. Συμπληρωματικά λαμβάνω υπόψη μου και δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων οι οποίες καταγράφηκαν σε σχετικά πρακτικά τόσο πριν όσο και μετά την 24.11.15, οι οποίες είναι αποκαλυπτικές των προθέσεων των διαδίκων σε σχέση με τα διαμειφθέντα κατά την 24.11.
- Μελετώντας επομένως με προσοχή το περιεχόμενο του πρακτικού ημερομηνίας 24.11.15, θεωρώ ότι οι διάδικοι τη συγκεκριμένη ημερομηνία κατέληξαν σε συμφωνία όσον αφορά τη διευθέτηση της παρούσας αγωγής. Συγκεκριμένα υπήρξε πρόταση η οποία, όπως καταμαρτυρεί το πρακτικό της 05.10.15, υποβλήθηκε από μέρους της Εναγόμενης 1, η οποία πρόταση έγινε αποδεκτή από τους Ενάγοντες στις 24.11.
- Συγκεκριμένα μεταξύ των μερών συμφωνήθηκε ότι τα επίδικα ακίνητα θα εγγραφούν επ' ονόματι της Εναγόμενης 1, εφόσον πληρωθεί στους Ενάγοντες η αξία τους. Μάλιστα καθορίστηκε ότι η αξία που θα πληρωθεί θα είναι η αξία των επίδικων ακινήτων κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής, όπως η αξία αυτή θα καθοριστεί από κοινό εκτιμητή και θα είναι δεσμευτική και για τις δύο πλευρές. Συμφωνήθηκε περαιτέρω ότι τα έξοδα της εκτίμησης θα τα επωμιστούν εξ ημισείας οι Ενάγοντες και η Εναγόμενη
- Ενόψει των πιο πάνω δεν χωρεί, κατά την κρίση μου, η παραμικρή αμφιβολία ότι στις 24.11.15 οι διάδικοι κατέληξαν σε συμφωνία επί Δικαστηρίω. Το γεγονός δε ότι στις 24.11.15 δόθηκε νέα ημερομηνία δεν αντιστρατεύεται τη σύναψη τελικής συμφωνίας κατά την εν λόγω ημερομηνία. Στην επόμενη δικάσιμο δεν αναμενόταν η διενέργεια οποιασδήποτε πράξης εκτός του πλαισίου της πιο πάνω αναφερόμενης συμφωνίας ή η καταγραφή οποιασδήποτε άλλης δήλωσης. Η ημερομηνία 27.01.16 δόθηκε προκειμένου να υλοποιηθεί η ήδη επιτευχθείσα συμφωνία με τη διενέργεια της σχετικής εκτίμησης η οποία αποτελούσε μέρος της συμφωνίας και το αποτέλεσμα της θα ήταν δεσμευτικό για τους διαδίκους. Σημειώνω ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 1 με τη γραπτή αγόρευση του δεν ξεκαθαρίζει το κατά πόσο τα καταγεγραμμένα στο προαναφερόμενο πρακτικό συνιστούν ή όχι συμφωνία. Ούτε και όταν επισημάνθηκε το γεγονός αυτό από το Δικαστήριο, ο κ. Ζαννούπας τοποθετήθηκε ευθέως και περιορίστηκε να επαναλάβει ότι η πελάτισσα του δεν δεσμεύεται από οτιδήποτε δηλώθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Το βασικό επιχείρημα που προέταξε ο κ. Ζαννούπας για να υποστηρίξει τη θέση της Εναγόμενης 1 περί απόρριψης του αιτήματος των Εναγόντων είναι ότι η πελάτισσα του διαφώνησε με όσα δηλώθηκαν την επίμαχη ημερομηνία και για αυτόν άλλωστε το λόγο ζήτησε την απαλλαγή του προηγούμενου δικηγόρου της, ο οποίος δεν ενήργησε με επαγγελματικό τρόπο και προς διασφάλιση των συμφερόντων της. Μάλιστα ο κ. Ζαννούπας προς επίρρωση του επιχειρήματος του επικαλείται το γεγονός ότι το Δικαστήριο επέτρεψε στον προηγούμενο δικηγόρο της Εναγόμενης 1 να αποσυρθεί, λόγω ακριβώς της διαφωνίας της Εναγόμενης 1 με τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης, δίδοντας της ταυτόχρονα το δικαίωμα να αναζητήσει και να επιλέξει άλλο δικηγόρο. Συνεπώς δεν μπορεί, κατά τον κ. Ζαννούπα, να θεωρείται ότι η Εναγόμενη 1 δεσμεύεται από τα διαμειφθέντα στις 24.11.
- Περαιτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 1 εισηγείται ότι σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος των Εναγόντων, η Εναγόμενη 1 ουσιαστικά αποστερείται της δυνατότητας υπεράσπισης της υπόθεσης της, ενώ ο ίδιος μετατρέπεται σε απλό θεατή της υπόθεσης. Το ότι δόθηκε άδεια στον κ. Σάββα να αποσυρθεί από την εκπροσώπηση της Εναγόμενης 1, θεωρώ ότι είναι ουδέτερο γεγονός σε σχέση με όσα έλαβαν χώρα στις 24.11.15 και των ενδεχόμενων συνεπειών τους. Τη δεδομένη χρονική στιγμή ο πιο πάνω αναφερόμενος συνήγορος εκπροσωπούσε την Εναγόμενη 1 και τα όσα δηλώθηκαν τόσο τη συγκεκριμένη ημερομηνία όσο και σε προγενέστερες αυτής δεσμεύουν την Εναγόμενη
- Η απόσυρση του κ. Σάββα λόγω διαφωνίας της Εναγόμενης 1 ως προς το χειρισμό της υπόθεσης, δεν οδηγεί άνευ ετέρου στην ακύρωση ή τη διαγραφή των όσων δήλωσε ο κ. Σάββα εκπροσωπώντας την Εναγόμενη
- Είναι καλά γνωστό ότι οι δηλώσεις των συνηγόρων δεσμεύουν τους διαδίκους που εκπροσωπούν, καθώς θεωρείται ότι προβαίνουν στις όποιες δηλώσεις ή ενέργειες τους κατόπιν εξουσιοδότησης των πελατών τους. Πόσω μάλλον στην παρούσα περίπτωση όπου, σύμφωνα με το πρακτικό ημερομηνίας 24.11.15, η Εναγόμενη 1 ήταν παρούσα και άκουσε όλα όσα ειπώθηκαν αδιαμαρτύρητα. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα συνιστούσε σοβαρό πλήγμα στο δικαιϊκό μας σύστημα και στο ρόλο των δικηγόρων ως έναν εκ των πυλώνων του συστήματος απονομής δικαιοσύνης. Ταυτόχρονα, ενδεχόμενη αποδοχή των όσων υποστήριξε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 1 επί του εν λόγω σημείου, θα συνιστούσε ένα εύσχημο τρόπο απαλλαγής των διαδίκων από τις δεσμεύσεις τους. Σχετική με το ζήτημα της εξουσιοδότησης των δικηγόρων είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Καλαμαράς ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(1989)1E A.A.Δ. 343. Στην εν λόγω υπόθεση ο δικηγόρος του εφεσείοντος προέβη σε σχετική δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου με την οποία περιόρισε τα επίδικα θέματα. Ο εφεσείων στην έφεση που καταχώρησε ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η δήλωση δεν ήταν δεσμευτική για τον ίδιο και ότι το Δικαστήριο είχε υποχρέωση να τον ρωτήσει αν συμφωνούσε ή όχι με τη δήλωση του δικηγόρου του. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Αναφορικά με την εξουσία του δικηγόρου του να δεσμεύσει τον εφεσείοντα με τη δήλωση που έκαμε στο Δικαστήριο στις 22 Οκτωβρίου 1985, στην παρουσία και στη γλώσσα του εφεσείοντα, η νομική αρχή είναι ότι ο διάδικος δεσμεύεται έναντι των αντιδίκων του ακόμα και από δηλώσεις ή συμβιβασμούς με πολύ σοβαρότερες συνέπειες γι' αυτόν, που ο διορισμένος δικηγόρος κάμνει για λογαριασμό του στη διαδικασία που τον αντιπροσωπεύει, ακόμα και στην απουσία του πελάτη του, υπό τον όρο, βέβαια, ότι τέτοιες δηλώσεις ή συμβιβασμοί αναφέρονται στο επίδικο θέμα της διαδικασίας και όχι σε "παράλληλα" (collateral) θέματα. Η αρχή αυτή υποστηρίζεται από σειρά Αγγλικών αποφάσεων οι οποίες έχουν υιοθετηθεί από το Δικαστή Στυλιανίδη στην υπόθεση In Re Charalambous
(1985)1 Α.Α.Δ.
- Στην υπόθεση Strauss v. Francis [1866] Q.B. 379, χωρίς τη ρητή συγκατάθεση του ενάγοντα, ο δικηγόρος του συμβίβασε την απαίτηση στην αγωγή του για δυσφήμηση. Ο ενάγων δεν αναγνώρισε το συμβιβασμό αλλά απότυχε στην προσπάθειά του να προχωρήσει περαιτέρω την αγωγή του. Στην απόφασή του ο Δικαστής Blackburn τόνισε ότι ήταν, όπως γίνεται συνήθως ο δικηγόρος διορίζεται χωρίς οποιοδήποτε περιορισμό να διεξάγει μια νομική διαδικασία, έχει προφανή πληρεξουσιότητα να κάμει οτιδήποτε που κατά την κρίση του θεωρεί ότι εξυπηρετεί το συμφέρον του πελάτη του· και αν, μέσα στα πλαίσια αυτής της πληρεξουσιότητας, συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με τον αντίδικο δικηγόρο αναφορικά με το επίδικο θέμα, η συμφωνία αυτή μόνο δεσμευτική μπορεί να κριθεί. Αναφορικά με την έκταση της σιωπηράς πληρεξουσιότητας (ostensible authority) του δικηγόρου να δεσμεύσει τον πελάτη του αναφορικά με κάποιο συμβιβασμό που κάμνει, πολύ βοηθητική είναι η ανάλυση που γίνεται στην υπόθεση Waugh and Others v. H.B. Clifford & Sons Ltd. and Others [1982] 1 All E.R. 1095, στην οποία ο Λόρδος Δικαστής Brightman είπε ότι ένα θέμα θα πρέπει να κριθεί σαν "παράλληλο" (collateral) στην αγωγή και, επομένως, πέραν της σιωπηράς πληρεξουσιότητας του δικηγόρου, μόνο στην περίπτωση που καθαρά περιλαμβάνει θέμα ξένο και άσχετο προς την αγωγή.» Το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ως εξής στην απόφασή του: «Διερωτόμαστε γιατί, αν ο εφεσείων πράγματι διαφωνούσε με τη δήλωση του δικηγόρου του, δεν εκδήλωσε εκεί και τότε τη διαφωνία του και προτίμησε να σιωπήσει και να εγείρει το θέμα μετά την έκδοση της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ισχυριζόμενος ότι εξ ιδίων το Δικαστήριο όφειλε, πριν ενεργήσει σύμφωνα με την επίδικη δήλωση, να τον ρωτήσει αν και ο ίδιος συμφωνεί με τη δήλωση του δικηγόρου του ή όχι. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να υποβάλει τέτοια ερώτηση στον εφεσείοντα.» Επισημαίνω δε και την εξής παράμετρο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 1 δεν αποδίδει δόλο στον προηγούμενο δικηγόρο της πελάτισσας του, ή εξαπάτηση της με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν πρέπει επίσης να συγχέεται και να περιπλέκεται το γεγονός της άδειας που δόθηκε από το Δικαστήριο προς τον κ. Σάββα για να αποσυρθεί από την εκπροσώπηση της Εναγόμενης 1 με το ζήτημα της ισχύος των όσων δηλώθηκαν στις 24.11.
- Εφόσον η Εναγόμενη 1 ζήτησε την απόσυρση του κ. Σάββα και ο τελευταίος αιτήθηκε σχετικής άδειας για να αποσυρθεί, το Δικαστήριο παραχώρησε τη σχετική άδεια υπό τις εν λόγω περιστάσεις. Το γεγονός αυτό όμως ουδόλως συνεπάγεται αποδέσμευση της Εναγόμενης 1 από τη συμφωνία που δηλώθηκε στις 24.11.
- Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 1 εγείρει και ζήτημα αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην υποβολή του υπό κρίση αιτήματος, καθώς αυτό θα μπορούσε να προβληθεί από τις 27.01.16 και παρά ταύτα εγέρθηκε για πρώτη φορά στις 15.02.
- Με κάθε σεβασμό προς την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης 1, δεν θεωρώ ότι τίθεται ζήτημα καθυστέρησης. Το αίτημα όντως θα μπορούσε να υποβληθεί από τις 27.01.16, ωστόσο ενόψει της άδειας που ζήτησε ο προηγούμενος δικηγόρος της Εναγόμενης 1 για να αποσυρθεί και εφόσον ήταν σε εκκρεμότητα το εν λόγω ζήτημα δεν θα μπορούσε να τύχει εξέτασης το επίδικο αίτημα. Επισημαίνεται ότι η Εναγόμενη 1 ρητά εξέφρασε στις 28.01.16 την πρόθεση της να διορίσει άλλο δικηγόρο κατονομάζοντας μάλιστα τον νυν δικηγόρο της. Θα ήταν επομένως άδικο προς την Εναγόμενη 1, ακόμη και αν εγειρόταν το επίδικο ζήτημα στις 28.01.16, να εξεταζόταν αυτό αφ' ης στιγμής η ίδια επιθυμούσε την εκπροσώπησή της δια συνηγόρου. Οι Ενάγοντες, εφόσον ξεκαθάρισε το ζήτημα της εκπροσώπησης της Εναγόμενης 1, υπέβαλαν το αίτημα τους στην αμέσως επόμενη δικάσιμο. Η αλληλουχία των γεγονότων καταδεικνύει ότι δεν υπήρξε εγκατάλειψη της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στις 24.11.
- Εν πάση περιπτώσει το διάστημα των 19 ημερών που μεσολάβησε δεν θεωρώ ότι ισοδυναμεί με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Ένα άλλο ζήτημα το οποίο δεν εγέρθηκε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1 και το οποίο θεωρώ ότι θα πρέπει να σχολιαστεί είναι το γεγονός ότι στη συμφωνία της 24.11.15 δεν εμπλέκεται ο Εναγόμενος
- Κατά την κρίση μου το εν λόγω γεγονός δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την εγκυρότητα και δεσμευτικότητα της συμφωνίας. Η συμφωνία είναι ξεκάθαρο ότι αφορά μόνο τους Ενάγοντες και την Εναγόμενη 1 και δεν επιβάλλει οποιαδήποτε υποχρέωση, ούτε και αναγνωρίζει οποιοδήποτε δικαίωμα στον Εναγόμενο 2, πλην όμως αφορά τη διευθέτηση όλης της αγωγής περιλαμβανομένης και της αξίωσης εναντίον του Εναγόμενου
- Αυτό καθίσταται, κατά την κρίση μου, ξεκάθαρο από το περιεχόμενο της συμφωνίας. Άλλωστε σημειώνω ότι ο Εναγόμενος 2 πάντοτε εκπροσωπείτο από δικηγόρο και κατά την επίδικη ημερομηνία εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο ο οποίος δεν παρενέβη στα όσα δηλώθηκαν από τους λοιπούς διαδίκους, ούτε και ζήτησε να επιφυλάξει οποιοδήποτε δικαίωμα του. Αντιθέτως από τη στάση που τήρησε συνάγεται ότι συγκατατέθηκε και ο ίδιος στη συμφωνία που δηλώθηκε και καταγράφηκε στο πρακτικό του δικαστηρίου από τους Ενάγοντες και την Εναγόμενη
- Ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν σύμφωνος με τη διευθέτηση των λοιπών διαδίκων συνάγεται, πέραν των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, και από τις δηλώσεις των δικηγόρων που τον εκπροσώπησαν στις 05.10.15 και στις 28.01.
- Ο μεν κ. Χ"Κύρου στις 05.10.15 εξέφρασε την ελπίδα οι Ενάγοντες και η Εναγόμενη 1 να διευθετήσουν τη διαφορά, επαναλαμβάνοντας τη θέση ότι η επίδικη διαφορά δεν αφορά τον Εναγόμενο
- Ενώ στις 28.01.16 η κα Κυριάκου δήλωσε ότι η θέση του Εναγόμενου 2 ήταν ότι θα οριζόταν από κοινού εκτιμητής για να εκτιμήσει τα επίδικα ακίνητα και να καταβληθεί η αξία τους. Έχοντας αποφασίσει ότι τα όσα δηλώθηκαν στις 24.11.15 συνιστούν συμφωνία επί Δικαστηρίω, το επόμενο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το ποιες είναι οι συνέπειες από την εν λόγω συμφωνία. Η κα Στεφάνου εισηγήθηκε ότι θα πρέπει το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση ως η εν λόγω συμφωνία και προς υποστήριξη της εισήγησης της επικαλέστηκε την απόφαση STAFO FURNITURE LTD κ.α ν. Στυλιανού κ.α.
(2003)1Β Α.Α.Δ 1265. Η γενική αρχή που προκύπτει από τη STAFO FURNITURE, αλλά και από την Καζαντζιάν κ.α ν. Ελληνίδη κ.α
(1996)1 Α.Α.Δ 591, η οποία μνημονεύεται στη STAFO FURNITURE, είναι ότι οι διάδικοι δεσμεύονται από συμφωνία που δηλώνεται στο Δικαστήριο. Έχοντας επομένως κατά νου τη γενική αυτή αρχή, θα εξετάσω το αίτημα που έχει υποβάλει η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων. Καταρχάς θα πρέπει να αναφέρω ότι η STAFO FURNITURE, η οποία αποτέλεσε τη βάση της εισήγησης της κας. Στεφάνου, διαφοροποιείται από την παρούσα ως προς τα γεγονότα της. Συγκεκριμένα στην εν λόγω υπόθεση οι διάδικοι, εκκρεμούσας της ακροαματικής διαδικασίας, κατέληξαν σε συμφωνία με βάση την οποία ανέθεσαν σε τριμελή ομάδα εμπειρογνωμόνων τον υπολογισμό της αποζημίωσης σε σχέση με ορισμένες ξυλουργικές εργασίες που αποτελούσαν επίδικο θέμα μεταξύ των διαδίκων. Επίσης οι εν λόγω εμπειρογνώμονες θα αποφάσιζαν σε σχέση με ένα διατακτικό το οποίο με βάση τους ισχυρισμούς των Εναγόντων πληρώθηκε αχρεωστήτως. Η απόφαση των εμπειρογνωμόνων θα ήταν δεσμευτική και οι Εναγόμενοι 1 θα δέχονταν ανάλογη απόφαση και θα κατέβαλλαν και τα έξοδα στη σχετική κλίμακα. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικρότησε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία εφαρμόστηκε η συμφωνία των διαδίκων και εκδόθηκε απόφαση με βάση την έκθεση των εμπειρογνωμόνων. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω αναφερόμενα, οι διάδικοι στη STAFO FURNITURE και συγκεκριμένα οι Εναγόμενοι 1 συμφώνησαν ρητά ότι θα δέχονταν απόφαση ως το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων, το οποίο θα αφορούσε τα επίδικα θέματα και τις διεκδικούμενες από τους Ενάγοντες θεραπείες. Στην προκείμενη περίπτωση όμως η συμφωνία της 24.11.15 δεν διελάμβανε και δέσμευση της Εναγόμενης 1 ότι στα πλαίσια της παρούσας αγωγής θα δεχόταν ανάλογη απόφαση. Εάν η πρόθεση των μερών ήταν να εκδοθεί και ανάλογη απόφαση στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, θεωρώ ότι αυτό θα δηλωνόταν ρητά στη συμφωνία. Επιπρόσθετα το ότι η πρόθεση των μερών δεν περιελάμβανε και την έκδοση σχετικής απόφασης, θεωρώ ότι συνάγεται και από την ουσία της συμφωνίας τους. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος η πεμπτουσία της συμφωνίας ημερομηνίας 24.11.15 είναι ότι η Εναγόμενη 1 θα καταβάλει στους Ενάγοντες την αξία των επίδικων ακινήτων και ακολούθως τα ακίνητα θα εγγραφούν επ' ονόματι της. Αυτός ο τρόπος επίλυσης της διαφοράς δεν συμβαδίζει με τις αιτούμενες στην Έκθεση Απαίτησης θεραπείες. Αυτό το οποίο διεκδικούν οι Ενάγοντες είναι αφενός την έκδοση απόφασης με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ο Ενάγων 1 δικαιούται να εγγραφεί ως ο νόμιμος ιδιοκτήτης των επίδικων ακινήτων, καθώς είναι ο μοναδικός κληρονόμος του αποβιώσαντα πατέρα του Χριστοφή Δημητρίου Οικονομίδη ο οποίος ήταν το πρόσωπο που δικαιούτο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης των εν λόγω ακινήτων. Αφετέρου αξιώνουν την έκδοση διαταγμάτων για έγγραφη των επίδικων ακινήτων επ' ονόματι του αποβιώσαντα Χριστοφή Δημητρίου Οικονομίδη. Δεν υπάρχει δηλαδή οποιαδήποτε αξίωση για πληρωμή στους Ενάγοντες της αξίας των επίδικων ακινήτων προκειμένου αυτά να εγγραφούν επ' ονόματι της Εναγόμενης 1. Ούτε από την άλλη η Εναγόμενη 1 με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση διεκδικεί την έκδοση διατάγματος μεταβίβασης των ακινήτων, αλλά απλώς διεκδικεί δηλωτική ή αναγνωριστική απόφαση για το δικαίωμα της να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια των επίδικων ακινήτων. Επομένως, δεν θα μπορούσε και η πρόθεση των μερών να συνίσταται στην έκδοση απόφασης, αλλά στη διευθέτηση της αγωγής με τη συμφωνία επί Δικαστηρίω. Εν πάση περιπτώσει είναι γνωστή η αρχή ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει απόφαση η οποία δεν συμβαδίζει με τις διεκδικούμενες στην Έκθεση Απαίτησης θεραπείες (In the Matter Of An Application By Or On Behalf Of Kyriakos Georghiou Kakos
(1984)1 C.L.R 876). Επομένως, θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας να εκδώσει απόφαση με βάση τη συμφωνία των διαδίκων και το σχετικό αίτημα της ευπαίδευτης συνηγόρου των Εναγόντων απορρίπτεται. Το ζήτημα που έχει εγερθεί όμως μέσω του αιτήματος των Εναγόντων δεν τελειώνει εδώ. Όπως έχω ήδη αναφέρει, το πραγματικό νόημα της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στο Δικαστήριο στις 24.11.15 ήταν ότι με την εν λόγω συμφωνία συμβιβάστηκε η παρούσα αγωγή. Μία υπόθεση μπορεί να περατωθεί είτε με την εκδίκαση της και την έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου, είτε με το συμβιβασμό της ο οποίος μπορεί να προσλάβει διάφορες μορφές. Στην αγγλική υπόθεση Green v. Rozen [1955] 2 All.E.R 797 περιγράφονται διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορεί να συμβιβαστεί μία υπόθεση. Ένας από αυτούς τους τρόπους ασφαλώς είναι η συμφωνία επί δικαστηρίω (βλ. ανωτέρω Καζαντζιάν κ.α ν. Ελληνίδη κ.α). Στη Green v. Rozen (ανωτέρω) διασαφηνίστηκε ότι τυχόν διάρρηξη της σύμβασης επί Δικαστηρίω, στοιχειοθετεί νέο αγώγιμο δικαίωμα για την αναζήτηση θεραπείας λόγω παράβασης της νέας σύμβασης που συμφωνήθηκε στο Δικαστήριο. Η εν λόγω αρχή υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μούχτου κ.ά ν. Χείμαρου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1794. Συγκεκριμένα αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο επίσης παραπέμπει στη Green v. Rozen and Others
(1955)2 All E.R. 797 (Slade J.), στην οποία διασαφηνίζεται ότι συμφωνία γενομένη επί Δικαστηρίω υπερκαλύπτει το αγώγιμο δικαίωμα, που αποτέλεσε τη βάση της αγωγής η οποία συνεβιβάσθη και ότι διάρρηξη της νέας συμφωνίας στοιχειοθετεί νέο αγώγιμο δικαίωμα για την αναζήτηση θεραπείας από το Δικαστήριο. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως ακολούθως: (σελ.801) "I arrive at the conclusion that in those circumstances the new agreement between the parties to the action supersedes the original cause of action altogether, that the court has no further jurisdiction in respect of the original cause of action which has been superseded by the new agreement, and that, if the terms of the new agreement are not complied with, then the injured party must seek his remedy on the new agreement." ..................................................... Η απόφαση την οποία επικαλέστηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο, Thwaite v. Thwaite (ανωτέρω), ως θεμελιωτική της εξουσίας για την ειδική εκτέλεση της υπό εξέταση σύμβασης πραγματεύεται τις αρχές της επιείκειας και μάλιστα τις ιδιαίτερες πτυχές της που σχετίζονται με διαταγές του αγγλικού δικαστηρίου γαμικών διαφορών που εκδίδονται προς ρύθμιση των οικονομικών διευθετήσεων επί τη διαλύσει του γάμου των μερών. Διακρίνονται, όπως αποφασίστηκε, αυτής της μορφής διαταγές από συμφωνίες γενόμενες επί Δικαστηρίω προς διευθέτηση διαφορών με την εξαφάνιση του συμβατικού στοιχείου που διέπει τέτοιες συμφωνίες. H γενική αρχή η οποία διέπει την υπόσταση συμφωνιών γενομένων επί Δικαστηρίω προς επίλυση της ανά χείρας διαφοράς είναι εκείνη η οποία διατυπώνεται στην Green v. Rozen (ανωτέρω).» Κατά συνέπεια τυχόν διάρρηξη της συμφωνίας ημερομηνίας 24.11.15 και απόδοση θεραπείας βάσει αυτής δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής η οποία έχει περατωθεί με την εν λόγω συμφωνία. Εναπόκειται πλέον στο μέρος εκείνο που θεωρεί ότι επηρεάζονται τα δικαιώματα του από την παράβαση της συμφωνίας να αναζητήσει θεραπεία από το Δικαστήριο μέσω νέας αγωγής. Υπό το φως των πιο πάνω η κατάληξη μου είναι ότι η παρούσα αγωγή έχει περατωθεί μέσω συμφωνίας των διαδίκων, η οποία κατέστη συμφωνία επί Δικαστηρίω στις 24.11.15. Όσον αφορά τα έξοδα, στη συμφωνία επί Δικαστηρίω ημερομηνίας 24.11.15 γίνεται πρόνοια ότι η κάθε πλευρά θα αναλάβει τα δικά της έξοδα. Κατά συνέπεια εκδίδεται σχετική διαταγή όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. Οποιαδήποτε προηγούμενη διαταγή για έξοδα ακυρώνεται. (Υπ.) .............................................. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Αίτηση έκδοσης απόφασης μετά από δεσμευτική δήλωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο