Astarti Development Plc κ.α. ν. Άλκη Χριστοδουλίδη κ.α., Αρ. Αγωγής:1813/15, 22/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1813/15 Μεταξύ:
- Astarti Development Plc, από τη Λεμεσό
- D.H. CYPROTELS PLC, από τη Λεμεσό
- LAOURA ESTATES LIMITED, από τη Λεμεσό
- ΣΥΠΡΟΤΕΛ-ΡΟΔΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, από Αθήνα
- LIBRA GROUP PLC, από τη Λεμεσό Ενάγοντες και
- Άλκη Χριστοδουλίδη, από τη Λευκωσία
- Ελευθέριο Φιλίππου, από τη Λευκωσία
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από τη Λευκωσία
- Γιούαν Χάμιλτον, από τη Λευκωσία
- John Hourican, από τη Λευκωσία Εναγόμενοι Ημερομηνία:22/01/2016 Εμφανίσεις: Για τις Ενάγουσες 1‑3‑ Αιτήτριες 1‑3: Καμία εμφάνιση Για τους Εναγομένους 1 και 2‑ Καθ'ων η Αίτηση 1 και 2: Κα Μαυρικίου για τον κ. Αντώνη Ανδρέου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex Tempore) Στις 8/10/2015 οι Ενάγοντες 1‑5 καταχώρησαν την πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής σε γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και ακολούθως στις 12/10/2015 οι Ενάγουσες 1, 2 και 3 (στο εξής οι Αιτήτριες) προώθησαν μονομερή αίτηση με την οποία αξίωναν αριθμό προσωρινών διαταγμάτων εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 (στο εξής οι Καθ'ων η Αίτηση 1, 2 και 3). Κατόπιν αυθημερόν εξέτασης της αίτησης, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν στους Καθ'ων η αίτηση 1, 2, 3 και/ή αντιπροσώπους και /ή υπαλλήλους και/ή στελέχη τους να επεμβαίνουν και /ή επιβαρύνουν και /ή να προβαίνουν σε προσφορές και /ή να αποξενώσουν και/ή να πωλήσουν και/ή να προβαίνουν σε οποιαδήποτε δικαιοπραξία σε σχέση με τα ακόλουθα ακίνητα: i. Λεωφόρος Ποσειδώνος, Πάφος 8127, Αρ. Εγγραφής 3/14, Φύλλο 51 Σχέδιο 27W1, Τμήμα 3, Τεμάχιο
- ii. Λεωφόρος Χλώρακας, Πάφος/Χλώρακας 8104, Αρ. Εγγραφής Β‑484, Φύλλο XLV, Σχέδιο 50.W. 2, Τμήμα Β, Τεμάχιο
- iii. Λεωφόρος Ποσειδώνος, Πάφος 8127, Αρ. Εγγραφής 3/163, Φύλλο 51 Σχέδιο 27W1, Τμήμα 3, Τεμάχιο 204,μέχρι την πλήρη εκδίκαση της πιο πάνω αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τις υπόλοιπες θεραπείες η αίτηση ημερομηνίας 12/10/2015 κατέστη διά κλήσεως και δόθηκαν οδηγίες όπως επιδοθεί στους Καθ'ων η Αίτηση 1‑
- Το εκδοθέν διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 19/10/2015 και την ίδια ημερομηνία ορίστηκε η υπό κρίση αίτηση για επίδοση σε σχέση με τις υπόλοιπες θεραπείες. Ακολούθησε καταχώρηση ενστάσεων από μέρους των Καθ'ων η Αίτηση 1‑3 τόσο αναφορικά με τη συνέχιση ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος όσο και σε σχέση με τα υπόλοιπα αιτούμενα διατάγματα. Κατόπιν εκδίκασης της αίτησης ημερομηνίας 12/10/2015, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου με απόφαση του ημερομηνίας 03/11/2015 έκρινε ότι στερείται τοπικής αρμοδιότητας και προχώρησε στην ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 12/10/2015 καθώς και στην απόρριψη της εν λόγω αίτησης. Στις 05/11/2015 οι Αιτήτριες 1‑3 καταχώρησαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (υπό άλλη σύνθεση) τη μονομερή αίτηση στην οποία ζήτησαν και στις 13/11/2015 πέτυχαν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, ιδίου περιεχομένου με αυτό που αρχικά εξασφαλίστηκε στην προγενέστερη αίτηση τους ημερομηνίας 12/10/2015 και στη συνέχεια ακυρώθηκε στις 03/11/
- Το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 13/11/2015 είχε ισχύ μέχρι τις 20/11/2015, ημερομηνία που ορίστηκε επιστρεπτέο με σκοπό οι Καθ'ων η Αίτηση 1‑3, όταν το εν λόγω εκδοθέν διάταγμα μαζί με την υπό κρίση αίτηση και τα έγγραφα που την υποστήριζαν τους επιδίδονταν, να δείξουν λόγο, αν επιθυμούσαν, γιατί το εκδοθέν διάταγμα αυτό να μην συνεχίσει να ισχύει μέχρι την ακρόαση και πλήρη αποπεράτωση της έφεσης που καταχωρήθηκε στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 03/11/2015 αναφορικά με την αίτηση των Αιτητριών ημερομηνίας 12/10/
- Πριν από την έναρξη εκδίκασης της αίτησης, ημερομηνίας 5/11/2015, οι αιτητές καταχώρησαν μονομερή αίτηση, η οποία όμως μετά από απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/01/16, τέθηκε ενώπιον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, με σκοπό να εκδικαστεί πριν από την ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 5/11/
- Σύμφωνα με την οποία αίτηση ζητείτο η έκδοση διατάγματος που να διατάσσει την παρουσία του κυρίου Άλκη Χριστοδουλίδη, Καθ' ου η Αίτηση 1, Εναγομένου 1, Ενόρκως Δηλούντα στην ένσταση των Εναγομενών 1 και 2 ‑ Καθ' ων η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1 και 2, ημερομηνίας 19/01/2016, για αντεξέταση του σε ό,τι αφορά τις παραγράφους 2, 3, 4α,4β, 4γ, 6, 8, 9, 10, 11, 13, 14 και 15 αυτής, κατά την ημερομηνία που θα οριστεί η αίτηση ημερομηνίας 5/11/15 για ακρόαση ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Διάταξη 38 κανονισμούς 1‑3 και 9, στη Διάταξη 39 κανονισμό 1 και στη Διάταξη 48 κανονισμούς 1‑ 3, των διαδικαστικών θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τις Αιτήτριες δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος περιέχονται σε ένορκη δήλωση της δικηγόρου Λουκίας Λάμπρου, ημερομηνίας 21/01/16, στην οποία περιληπτικά αναφέρονται τα εξής: Α) Η Ενόρκως Δηλούσα εργάζεται ως δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο του κυρίου Τηλεμάχου Γεωργιάδη, που είναι γραφείο επίδοσης του δικηγορικού γραφείου Κώστα Μελά και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, που είναι οι δικηγόροι των Αιτητριών στην παρούσα υπόθεση. Β) Η Ενόρκως Δηλούσα δηλώνει ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από τις Αιτήτριες να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Γ) Εξ όσων η Ενόρκως δηλούσα γνωρίζει, πιστεύει και έχει πληροφορηθεί από τους δικηγόρους των Αιτητριών, είναι αναγκαίο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αντεξέτασης επί των προαναφερόμενων παραγράφων της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση
- Δ) Οι Αιτήτριες επιθυμούν να αντεξετάσουν τον Καθ΄ου η Αίτηση 1, ώστε να δοθεί η δυνατότητα να διευκρινιστούν οι θέσεις, εικασίες και συμπεράσματα των αντιδίκων για τα αληθή και ορθά γεγονότα, ούτως ώστε όπως σημειώνουν, να υπάρχει η αληθής, ορθή και αλλά και πλήρης εικόνα στο Δικαστήριο που θα αποφασίσει για πολύ σημαντικά και πρωτότυπα θέματα, με ιδιαίτερη αναφορά στο κύριο επίδικο θέμα του ελέγχου της νομιμότητας του διορισμού των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Ε) Εξ΄ όσων η ενόρκως δηλούσα έτυχε συμβουλή από τον κύριο Μελά, είναι απαραίτητο να αντεξεταστεί ο Ενόρκως Δηλών, ώστε να εκτεθούν και να αμφισβητηθούν τα όσα ο ίδιος ενόρκως σημειώνει στην εν λόγω ένορκη δήλωση του. ΣΤ) Εξ όσων η ενόρκως δηλούσα πιστεύει και έχει πληροφορηθεί από τον κύριο Κώστα Μελά, είναι ορθό και δίκαιο να εξυπηρετήσει το έργο της δικαιοσύνης η έκδοση του διατάγματος. Σε αντίθετη δε περίπτωση, σύμφωνα πάντοτε με την ενόρκως δηλούσα, η πλευρά των Αιτητριών κινδυνεύει να θεωρηθεί ότι δεν αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς της άλλης πλευρά και συνεπώς ότι τους αποδέχεται. Στις 22/01/2016, καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, επί 8 λόγων ένστασης που καταγράφονται στο σώμα αυτής και δεν θεωρώ ότι εξυπηρετούν οποιοδήποτε σκοπό να τους επαναλάβω. Θα αναφερθώ ωστόσο στη συνέχεια σε κάθε ένα ξεχωριστά κατά ομάδες, σύμφωνα με το κοινό αντικείμενο που πραγματεύονται. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στη Διάταξη 37, στη Διάταξη 38, στη Διάταξη 39 και στη Διάταξη 48, Κανονισμούς 1‑4, 78 και 9 των Διαδικαστικών Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου, στο περιεχόμενο του φάκελου του Δικαστηρίου και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Μαρίνου Μυτίδη, στην οποία περιέρχονται γεγονότα, που κατά τη γνώμη του, τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της αίτησης των Αιτητριών. Τα εν λόγω γεγονότα που καταγράφονται στην ένορκο δήλωση και δεν κρίνω ότι η επαναδιατύπωση τους θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Κατά την ακρόαση της υπό κρίση αίτησης, αμφότεροι ευπαίδευτοι συνήγοροι, με παραπομπή τους σε νομολογία, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους στη βάση νομικής επιχειρηματολογίας, το περιεχόμενο της οποίας είναι καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να το επαναλάβω, καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Με τη θέσπιση του Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ.3) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999 επανακαθορίστηκε ο τρόπος διεξαγωγής ακρόασης μιας ενδιάμεσης αίτησης, όπως η υπό κρίση. Η Διάταξη 48 Κανονισμός 4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως πλέον έχει διαμορφωθεί από τον πιο πάνω Τροποποιητικό Διαδικαστικό Κανονισμό, αναφέρει ότι η ακρόαση μίας ενδιάμεσης αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης. Την επιθυμία διαδίκου να αντεξετάσει Ενόρκως Δηλούντα στη βάση της ενόρκου δηλώσεως του στα πλαίσια εκδίκασης ενδιάμεσης αίτησης πραγματεύεται η Διάταξη 39, Κανονισμός 1, η οποία σημειώνει κατά λέξη τα εξής: "Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for corss‑examination". Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα "Halsbury's Laws of England", 3η έκδοση, Τόμος 21, παράγραφος 878, σελίδες 418‑419, κάτω από τον τίτλο "Discretionary power of Court as to evidence" αναφέρονται τα εξής σε σχέση με την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης Ενόρκως Δηλούντα: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion, to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion." Επίσης, στην Ετήσια Πρακτική του 1961 (The Annual Practice 1961) σελίδα 921, όπου η αγγλική Διάταξη 38, Κανονισμός 1 (order 38, rule 1) που συναντάται είναι παρόμοια με τη δική μας Διάταξη 39 Κανονισμό 1, επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης ενός προσώπου που προέβηκε σε ένορκο δήλωση, αλλά αυτό είναι θέμα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του. Μέσα από τη νομική ανάλυση που δίδει, το εν λόγω αγγλικό νομικό σύγγραμμα παρέχει συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου ένα τέτοιο διάταγμα δεν θα εκδιδόταν. Υπάρχει όμως και νομολογία επί του θέματος αυτού. Ειδικότερα, στην υπόθεση αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοΐζου,
(2008)1Α, Α.Α.Δ 280, όπου εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Διάταξη 39, Κανονισμό 1 υποδείχτηκε ότι ο εν λόγω κανονισμός της συγκεκριμένης διάταξης παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει σχετική αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της, παρά τη δηλωμένη σύμφωνο γνώμη του ιδίου του Καθ' ου η Αίτηση. Επί του προκειμένου παραθέτω αυτούσια το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση: "Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του Καθ' ου η Αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1, η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της". Από τα πιο πάνω, προκύπτει ότι η έκδοση ενός διατάγματος αντεξέτασης Ενόρκως Δηλούντα στα πλαίσια εκδίκασης ενδιάμεσης αίτησης, στην κατηγορία της οποίας κατατάσσεται και η υπό εξέταση περίπτωση, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα, επειδή απλά είναι δικονομικά επιτρεπτό ή δυνατό ή επιθυμητό για ένα διάδικο παρά μόνο όταν κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις είναι κατάλληλο και αναγκαίο εξυπηρετώντας έτσι το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, συνάγεται ακόμη από τα προαναφερόμενα ότι εάν τέτοιο διάταγμα δεν εκδίδεται, όταν ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επαρκής μαρτυρία που θα του επιτρέψει να ασχοληθεί με την αίτηση που θα εξετάσει. Είναι προφανές ότι με τη εν λόγω τροποποίηση ο νομοθέτης αποσκοπούσε στην αποφυγή της προφορικής εκδίκασης της υπόθεσης επί της ουσίας και παράλληλα να διευκολύνει αλλά και να επιταχύνει τη διεξαγωγή ενδιάμεσων δικαστικών διαδικασιών με το μη εγκλωβισμό τους σε ατέρμονες καταστάσεις μέσω της προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας επί όλων των επίδικων θεμάτων της αίτησης, η οποία μαρτυρία μπορεί να εξασφαλιστεί γραπτώς διά του περιεχομένου της ένορκου δηλώσεως, εξοικονομώντας έτσι πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο, στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης, τους οποίους και θα εξετάσω ανά ομάδες σύμφωνα με το κοινό αντικείμενο που πραγματεύονται. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου με τον προβληματισμό που τέθηκε από το συνήγορο των Καθ'ων η Αίτηση 1 και 2 ως προς το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Στο σημείο αυτό οφείλω να πω ότι ένα από τα θέματα που ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έθιξε κατά τη νομική του επιχειρηματολογία, ήταν να εκφράσει τον προβληματισμό του στο θέμα δικαιοδοσίας. Ο κύριος Ανδρέου διερωτήθηκε εάν τίθεται θέμα δικαιοδοσίας, προβληματιζόμενος μέσα από ερμηνεία της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πολιτική αίτηση, αριθμός 160/2015, ημερομηνίας 13/01/
- Άλλα θέματα τα οποία ο κύριος Ανδρέου έθιξε κατά την αγόρευσή του, ήταν ότι σε δίκη μονομερούς αίτησης που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση είναι σημαντικό να μην διαφοροποιηθεί το περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης, βάση της οποίας το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί της ενδιάμεσης αίτησης. Επίσης ήταν η θέση του κυρίου Ανδρέου, ότι τυχόν αντεξέταση θα οδηγήσει σε αξιολόγηση μαρτυρίας, ενώ παράλληλα ανέφερε πως θα επιτρεπόταν αντεξέταση μόνο εάν υπήρχε συγκεκριμένο αίτημα για συγκεκριμένο θέμα που απλά χρήζει να διασαφηνιστεί. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που θα απασχολήσει τώρα το Δικαστήριο είναι ο προβληματισμός του κυρίου Ανδρέου ως προς το θέμα της δικαιοδοσίας. Και ξεκινώ από αυτό, επειδή λόγω της φύσεως του ζητήματος αυτού, από την κρίση του Δικαστηρίου στο θέμα αυτό θα εξαρτηθεί η συνέχιση της όλης διαδικασίας. Το ζήτημα αυτό εξετάζεται, παρόλο ότι δεν καταγράφεται ως λόγος ένστασης στο σώμα της ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Είναι η θέση του συνήγορου των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ότι, όπως έχω πει, η προαναφερόμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ενδεχομένως να θέτει θέμα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου στο να επιληφθεί στην κυρίως αίτηση ημερομηνίας 13/01/
- Αυτό κατά τη γνώμη του κυρίου Ανδρέου συμπαρασύρει και την υπό κρίση αίτηση που συνδέεται άμεσα με την κυρίως αίτηση. Διαφορετική όμως είναι η θέση του συνήγορου των Αιτητριών, ο οποίος υποστήριξε πως η αναφορά στο θέμα δικαιοδοσίας στην εν λόγω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αφορά τη διαδικασία στην αίτηση ημερομηνίας 12/10/15, που εκδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου υπό άλλη σύνθεση. Με όλο τον σεβασμό, σε αμφότερους συνηγόρους, αυτό που σημειώνεται στην πολιτική αίτηση αριθμός 160/15, ημερομηνίας 13/01/2016, κατά τρόπο ρητό και σαφή, είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (υπό την παρούσα σύνθεσή του ) περιορίστηκε στην εξέταση θεμάτων μη διαγνωστικά της ουσίας της αγωγής, αλλά και γενικότερα σε θέματα μη καθοριστικά δικαιοδοσίας ή αρμοδιότητας που απλά εξ ορισμού του ύψους της απαίτησης, είναι δικαιοδοσίας Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η απόφαση δεν αναφέρει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στερείται δικαιοδοσίας. Ούτε αφήνονται σκιές γύρω από το θέμα αυτό μέσα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εξάλλου, ας μην λησμονούμε ότι στο άρθρο 22
(4)(β) του Νόμου 14/60 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το οποίο αφορά την καθ' ύλη αρμοδιότητα Επαρχιακού Δικαστηρίου, σημειώνεται ρητά ότι παρά το ότι το υπό αμφισβήτηση ποσό ή η αξία της επίδικου διαφοράς υπερβαίνει την ανατιθέμενη εις αυτόν δικαιοδοσία, επαρχιακός δικαστής έχει εξουσία και κατ' επέκταση δικαιοδοσία να εκδίδει οποιοδήποτε διάταγμα σε οποιαδήποτε αγωγή που δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής. Αυτό συμβαίνει και στην προκείμενη περίπτωση. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι δεν υφίσταται θέμα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου στο να εξετάσει την υπό κρίση αίτηση, που συνδέεται άμεσα με την κυρίως αίτηση ημερομηνίας 5/11/
- Θα προχωρήσω με την εξέταση του δευτέρου λόγου ένστασης, που είναι οτι η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια κωλυσιεργίας και καθυστέρησης της διαδικασίας και συνεπακόλουθα κατάχρηση διαδικασίας ( abuse of the processes of the court) εκ μέρους των Αιτητριών, καθότι έχει αποκλειστικό σκοπό την πρόκληση της καθυστέρησης της διαδικασίας και της πρόκλησης ταλαιπωρίας στο Δικαστήριο και του Καθ' ου η Αίτηση
- Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Από τα ενώπιον μου δεδομένα δεν ενισχύεται κάτι τέτοιο. Δεν θα έλεγα ότι επειδή οι Αιτήτριες 1‑ 3 επιδιώκουν αντεξέταση μέσα από διάφορες παραγράφους αυτό γίνεται από μέρους τους σκόπιμα για να καθυστερήσουν τη διαδικασία, να κωλυσιεργήσουν, να ταλαιπωρήσουν το Δικαστήριο και ότι αυτό οδηγεί σε κατάχρηση της διαδικασίας. Συνεπώς ο ισχυρισμός αυτός παρέμεινε αβάσιμος και κατ' επέκταση απορρίπτεται. Θα εξετάσω τώρα μαζί τον 5ο και 6ο λόγο ένστασης που σημειώνουν ότι η αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική και ανυπόστατη αφού αποσκοπεί στην αντεξέταση του Καθ' ου η Αίτηση 1 επί ολόκληρου σχεδόν του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης, ωσάν και το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει την ουσία της αγωγής σε αυτό το άμεσο στάδιο και ότι η αίτηση για έκδοση διατάγματος για αντεξέταση του Καθ'ου η Αίτηση 1, είναι επίσης καταχρηστική, καθότι οι Αιτήτριες επιθυμούν ουσιαστικά να αντεξετάσουν επί ολόκληρου του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση 1, χωρίς να υποδεικνύουν την αναγκαιότητα περί τούτου. Τα όσα ανέφερα προηγουμένως σε σχέση με τον δεύτερο λόγο εφαρμόζονται απόλυτα και εδώ και δεν χρειάζεται να σχολιαστεί ή να αναφερθεί οτιδήποτε άλλο περαιτέρω. Και αυτοί οι λόγοι θεωρώ ότι απορρίπτονται ως αβάσιμοι στη βάση του ιδίου σκεπτικού του πιο πάνω σκεπτικού. θα εξετάσω τώρα τον 8ο λόγο ένστασης που είναι ότι οι αιτητές επιδιώκουν αλλότριο σκοπό. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται ούτε τη θέση αυτή. Δεν έχει αποδειχτεί ενώπιον μου οτιδήποτε που να οδηγεί στο σκεπτικό ότι ισχύει κάτι τέτοιο. Ως εκ τούτου, η εν λόγω αναφορά παρέμεινε μετέωρη και απορρίπτεται ως ανυπόστατη. Θα εξετάσω τώρα μαζί τον 1ο, 3ο, 4ο και 7ο λόγο ένστασης, καθότι άπτονται των παραμέτρων που, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του προκειμένου να αποφασίσει αν θα ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του υπέρ της έκδοσης ή όχι του αιτούμενου διατάγματος, που αποτελεί εν πάση περιπτώσει και την ουσία της υπό κρίση αίτησης. Μελέτη της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση 1, για την οποία ζητείται διάταγμα αντεξέτασης, καθιστά αντιληπτό ότι το ουσιαστικό περιεχόμενο της αποτελείται από 16 παραγράφους. Κοιτάζοντας το σώμα της υπό κρίση αίτησης, παρατηρώ ότι ζητείται αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα σε 11 από αυτές. Χωρίς αμφιβολία επιδιώκεται αντεξέταση πολύ μεγάλου μέρους του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση 1 με στόχο την κάλυψη πολλών και διάφορων ζητημάτων που θίγονται στις εν λόγω παραγράφους. Θα έλεγα καταρχήν ότι ο σκοπός των Αιτητριών να αντεξετάσουν τον Καθ' ου η Αίτηση 1 επί μεγάλου αριθμό παραγράφων της ένορκης δήλωσης του σε συνάρτηση με τα πολλά θέματα που περιέχονται σε αυτές και με τον τρόπο που ζητείται, δεν εξυπηρετούν τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε ο Διαδικαστικός Κανονισμός το 1999, που δεν είναι άλλος από την επιτάχυνση στην εκδίκαση αιτήσεων, χωρίς αυτές να εγκλωβίζονται σε ατέλειωτες ενδιάμεσες διαδικαστικές διαδικασίες δια της παρουσίασης προφορικής μαρτυρίας σε πολλά επίδικα θέματα. Στις δε περιπτώσεις, όπου η ενδιάμεση διαδικαστική διαδικασία αφορά την έκδοση προσωρινού διατάγματος, η διατύπωση αμφισβητουμένων θέσεων από τους διάδικους μέσα από τις ένορκες δηλώσεις τους δεν οδηγεί εκ προοιμίου σε έγκριση αιτήματος αντεξέτασης, υπό τον μανδύα του ισχυρισμού περί ανάγκης διευκρίνισης, εικασιών, ισχυρισμών, συμπερασμάτων, καθώς και το να λεχθούν αναφορές του Ενόρκως Δηλούντα και να αμφισβητηθούν τα όσα λέει αυτός. Τούτο επειδή δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο, η προσπάθεια να επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των μερών σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων η θέση των διαδίκων βασίζονται. (Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita Aluminium Co Ltd και άλλοι
(2002), 1 Α.Α.Δ. 2015.) Όταν δε, μια αίτηση αντεξέτασης υποβάλλεται στα πλαίσια εξέτασης κατά πόσο δικαιολογείται η συνέχιση της ισχύος προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, το Δικαστήριο με πολλή φειδώ ασκεί τη διακριτική ευχέρεια υπέρ της έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος, επειδή δεν πρέπει να επιτρέψει δια της αντεξέτασης μεταγενέστερη μεταβολή ή αλλοίωση της εικόνας που μεταδίδεται από την ένορκο δήλωση, στη βάση της οποίας εκδόθηκε μονομερώς το ενδιάμεσο διάταγμα. Είναι εμφανές ότι τούτο γίνεται για να διασφαλιστεί το πλαίσιο της μαρτυρίας με βάση το οποίο το Δικαστήριο αποφάσισε μονομερώς την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος και επί του ιδίου πραγματικού υποβάθρου ακολούθως να κρίνει κατά πόσο το εν λόγω διάταγμα θα συνεχίσει να ισχύει. Η εξέταση αμφισβητούμενων θέσεων δεν αποτελεί μέσα από τη νομολογία καλό λόγο για να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης. Σχετική είναι η πρόσφατη υπόθεση Χαράλαμπου Αντρέα Κούππας ν Πούλλα Τσαδιώτη Λτδ, Πολιτικές Εφέσεις 312/10 και 351/11, ημερομηνίας 17/07/14 στην οποία και παραπέμπω, όπου γίνεται αναφορά στις Stavros Georghiou and Sons (Scrap Metals) Ltd ν του πλοίου LIRA
(2001)1Α.Α.Δ, 1220. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (αριθμός 1)
(2004), 1 Α.Α.Δ. 1660, καθώς και στο νομικό σύγγραμμα "Injuctions" του Dave Bean, 8η έκδοση, σελίς 70‑ 71, αρχές που θεωρώ ότι εφαρμόζονται απόλυτα στην παρούσα περίπτωση. Επί του προκειμένου, όπως έχει ήδη λεχθεί πιο πάνω, οι Αιτήτριες προβάλλουν ως λόγο ένστασης, να δοθεί δυνατότητα να διευκρινιστούν οι ισχυρισμοί, θέσεις, εικασίες και συμπεράσματα των μερών για τα αληθή και ορθά γεγονότα, ούτως ώστε να υπάρχει αληθής, ορθή αλλά και πλήρης εικόνα στο Δικαστήριο που να αποφασίσει για διάφορα θέματα, όπως αυτό το θέμα του ελέγχου της νομιμότητας του διορισμού των Καθ'ων η Αίτηση 1 και
- Ως περαιτέρω λόγος προβάλλεται η ανάγκη να ελεγχθούν και να αμφισβητηθούν τα όσα ο Καθ' ου η Αίτηση σημειώνει μέσα από την ένορκη του δήλωση. Με όλο τον σεβασμό προς τις Αιτήτριες οι λόγοι αυτοί δεν είναι καλοί και κατ' επέκταση πειστικοί προκειμένου να δικαιολογήσουν το αίτημα τους. Όπως έχει ήδη λεχθεί, το Δικαστήριο δεν θα επιχειρήσει να επιλύσει διιστάμενες θέσεις των μερών ή να αποφασίσει επί αντικρουόμενους ισχυρισμούς σε σχέση με τα γεγονότα που η κάθε πλευρά επιμένει ότι διαδραματίστηκαν. Αυτά είναι θέματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο, το οποίο θα εκδικάσει την ουσία της αγωγής και όχι το παρόν Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης της κυρίως αίτησης ημερομηνίας 5/11/
- Σε καμία δε περίπτωση το παρόν Δικαστήριο θα εξετάσει θέματα ελέγχου της νομιμότητας του διορισμού των Καθ'ων η Αίτηση 1 και 2, όπως λανθασμένα ισχυρίζεται ο συνήγορος των Αιτητριών 1 μέχρι 3 . Ούτε και το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει οποιοδήποτε ζήτημα που είχε τεθεί για εξέταση στα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης ημερομηνίας 12/10/15 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (υπό διαφορετική σύνθεση). Οι Αιτήτριες 1‑3 επιθυμούν να αντεξετάσουν τον Καθ' ων η Αίτηση 1 σε σχέση με τις παραγράφους 2, 3, 4 α, 4 β, 4 γ, 6 και
- Ωστόσο θεωρώ ότι η προσπάθεια τους αυτή εκφεύγει του πλαισίου με βάση το οποίο παρέχεται άδεια για αντεξέταση Ενόρκως Δηλούντα. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι εάν οι Αιτήτριες 1‑3 αισθάνονται την ανάγκη ότι τα θέματα που θίγονται στις εν λόγω παραγράφους είναι ουσιώδη, θα μπορούσαν να είχαν καταγράψει τις θέσεις τους στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την κυρίως αίτηση ημερομηνίας 5/11/15, βάσει της οποίας στις 13/11/15 εκδόθηκε μονομερώς το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Εάν η θέση τους είναι να αμφισβητήσουν στις θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση με σκοπό να θέσουν τις δικές τους, το Δικαστήριο κρίνει πως δεν είναι επί του παρόντος η διαδικασία όπου θα αξιολογηθεί η εκδοχή της κάθε πλευράς και το Δικαστήριο θα καταλήξει σε ευρήματα και συμπεράσματα. Όπως έχει ήδη λεχθεί το Δικαστήριο δεν θα ασχοληθεί με την αξιολόγηση διιστάμενων εκδοχών, ούτε θα προβεί σε οποιαδήποτε ευρήματα είτε προς μείωση αξιοπιστίας οποιασδήποτε πλευράς είτε ενίσχυσης αξιοπιστίας άλλης πλευράς. Παράλληλα υπάρχει ακόμη ένας λόγος που δεν θα επιτρέψω αντεξέταση επί των συγκεκριμένων παραγράφων. Τυχόν άδεια για αντεξέταση επί των θεμάτων της πιο πάνω προτεινόμενες παραγράφους της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση θα επιτρέψει την εισαγωγή μαρτυρίας που οι προχωρήσει σε αλλοίωση της εικόνας της μαρτυρίας που οι Αιτήτριες 1‑ 3 έχουν προσφέρει, στη βάση της οποίας εκδόθηκε μονομερώς το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα στις 13/11/
- Επίσης, οι Αιτήτριες 1‑3 επιθυμούν να αντεξετάσουν τον Καθ' ου η Αίτηση 1 επί των παραγράφων 9 και 10 της ένορκης δήλωσης του. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι αυτό δεν θα προσφέρει οποιαδήποτε χρησιμότητα. Όπως έχει ήδη λεχθεί το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την ορθότητα των ισχυριζόμενων θέσεων των μερών και σίγουρα δεν θα καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα και συμπεράσματα. Το Δικαστήριο θα εξετάσει την κυρία αίτηση ημερομηνίας 05/11/2015 στη βάση των αρχών και παραμέτρων που εξετάζεται τέτοιας φύσεως μονομερής αίτηση. Αναφορικά με την παράγραφο 11, στην οποία επιθυμείται η αντεξέταση του Καθ'ου η αίτηση 1 από τες Αιτήτριες 1 ‑ 3 , το Δικαστήριο κρίνει ότι πρόκειται για μια νομική θέση που δεν χρήζει αντεξέτασης, αλλά οι όποιες νομικές αναφορές που η πλευρά των Αιτητριών 1‑3 επιθυμεί να θέσει, στο Δικαστήριο δύναται να γίνουν στο πλαίσιο της αγόρευσης του συνηγόρου τους. Σχετικά με την παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου αίτηση 1, όπου και εκεί οι Αιτήτριες επιθυμούν αντεξέταση του εν λόγω ατόμου, το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν πρόκειται να προβεί το ίδιο σε εύρημα ή συμπέρασμα επί της νομιμότητας και εγκυρότητας διορισμού του Καθ' ου η Αίτηση
- Επαναλαμβάνω ότι δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής των μερών ότι το Δικαστήριο δεν καλείται να εξετάσει θέματα που τέθηκαν προς εξέταση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (υπό διαφορετική σύνθεση) με την αίτηση ημερομηνίας 12/10/2015 και για τους λόγους που καταγράφονται στην απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου ημερομηνίας 03/11/2015 δεν έχουν αποφασιστεί. Κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται. Σε σχέση με την παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης του Καθ'ου αίτηση 1 επί της οποίας ζητείται να αντεξεταστεί ο Καθ΄ου η αίτηση 1, το Δικαστήριο θεωρεί πως ότι τέτοια αντεξέταση δεν είναι αναγκαία υπό το φως του επαρκές μαρτυρικού υλικού που ήδη βρίσκεται ενώπιον του και θα χρησιμοποιηθεί μόνο για την εξέταση των υπό προϋποθέσεων και αρχών που διέπουν εξέταση μιας τέτοιας, όπως την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 05/11/
- Πέρα όμως αυτού, εάν οι Αιτήτριες 1‑3 επιθυμούσαν να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε το επιπρόσθετο μπορούσαν να το κατέγραφαν στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την κυρία αίτηση τους ημερομηνίας 5/11/
- Εάν επιτραπεί η αντεξέταση επί του ζητήματος αυτού, σίγουρα το μαρτυρικό υπόβαθρο βάσει του οποίου εκδόθηκε μονομερώς το προσωρινό διάταγμα θα διαφοροποιηθεί και έτσι το Δικαστήριο δεν θα έχει το ίδιο θεμέλιο μαρτυρίας προκειμένου να κρίνει κατά πόσο το εν λόγω διάταγμα που εκδόθηκε στις 13/11/2015 στα πλαίσια της κυρίας αίτησης ημερομηνίας 5/11/15 θα συνεχίσει ή όχι να ισχύει, που είναι το αντικείμενο της εν λόγω αίτησης. Κάτι τέτοιο, βέβαια, δεν πρέπει να συμβεί. Όσον αφορά στην παράγραφο 15, της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση για την οποία επίσης επιθυμείται από τις Αιτήτριες 1 μέχρι 3 η αντεξέταση του Καθ' ου η Αίτηση 1, θα πρέπει να λεχθεί ότι το θέμα που αυτή η παράγραφος πραγματεύεται είναι νομικό και η πλευρά των Αιτητριών 1‑3 μπορεί να τοποθετηθεί δια του συνηγόρου τους στο στάδιο της αγόρευσης της. Ανεξάρτητως όμως του πιο πάνω, οι θέσεις των Αιτητριών 1‑3, για το συγκεκριμένο θέμα καταγράφονται ήδη στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την κυρία αίτηση ημερομηνίας 5/11/15, και ως εκ τούτου το Δικαστήριο μπορεί να αντιληφθεί το ζήτημα αυτό από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που βρίσκονται ενώπιον του. Θεωρώ λοιπόν ότι υπάρχει το μαρτυρικό υλικό, βάσει του οποίου το Δικαστήριο μπορεί να διαφωτιστεί, στα πλαίσια πάντοτε εξέτασης της κυρίας αίτησης ημερομηνίας 5/11/
- Γενικότερα θεωρώ χρήσιμο να σημειωθεί ότι η επίκληση από τις Αιτήτριες 1‑3 πως είναι απαραίτητη η αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα Καθ' ου η Αίτηση 1 επειδή σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος να θεωρηθεί ότι δεν αμφισβητούνται οι θέσεις του, δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο καθότι, όπως έχει ήδη λεχθεί, η δικαιολογία αυτή δεν αναγνωρίζεται ως αναγκαίος λόγος ένεκα του ότι έργο του Δικαστηρίου, δεν θα είναι η εξακρίβωση της αλήθειας επί των αμφισβητούμενων εκδοχών αλλά θα περιοριστεί στην εξέταση κριτηρίων και προϋποθέσεων που άπτονται της κρίσης κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς θα πρέπει ή όχι να συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ εκκρεμούσης της έφεσης που ασκήθηκε εναντίον της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 3/11/
- Ούτε και η επίκληση της θέσης από τις Αιτήτριες 1‑3 ότι χρειάζεται να ελεγχθούν τα λεγόμενα του Καθ'ου η Αίτηση 1 και η αξιοπιστία του, αποτελούν καλό λόγο για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα αφού όπως έχω ήδη πει, δεν τίθεται θέμα αξιοπιστίας εκδοχής οποιασδήποτε πλευράς στα πλαίσια εξέτασης της υπο κρίση αίτησης. Σε τελευταία ανάλυση το Δικαστήριο θεωρεί ότι οι εκδοχές των μερών έχουν διατυπωθεί και συνάμα διαμορφωθεί μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, σε συνάρτηση με τα επισυνημμένα σε αυτές διάφορα έγγραφα ενώ παράλληλα υπάρχει επαρκές μαρτυρικό υλικό προερχόμενο από τις ένορκες δηλώσεις που θα το βοηθήσουν να διεκπεραιώσει την αποστολή του. Στη βάση των πιο πάνω θεωρώ ότι η ομάδα αυτή λόγων ένστασης δηλαδή που είναι ο 1ος λόγος, 3ος, 4ος και 7ος λόγος, επιτυγχάνουν. Υπό το φως των πιο πάνω και για τους λόγους που έχω εξηγήσει κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης κλίνει προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της απόρριψης της αίτησης, η οποία αποδεικνύεται ως αβάσιμη. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοσδήποτε καλός και πειστικός λόγος που θα δικαιολογήσουν αίτημα για αντεξέταση του ένορκο δηλούντα Καθ'ων η Αίτηση
- Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 -Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και εναντίον των εναγουσών 1, 2 και 3 ‑ Αιτητριών 1, 2 και
- (Υπ.) ......... Γ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο