ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. S&R CONTRACTORS ALUMINIUM LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 403/15, 16/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 403/15 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD Εναγόντων και
- S&R CONTRACTORS ALUMINIUM LIMITED
- ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΡΑΠΤΗΣ
- ΗΡΟΥΛΛΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΡΑΠΤΗ Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 08.05.2015 16.02.2016 Για τους Εναγόμενους 1 - 3 - Αιτητές: κα Ε. Μαλά Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Θεοδώρου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ (κα Μ. Στεφάνου για ν' ακούσει απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό κρίση αίτηση έχει ως αντικείμενο της τον παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 23.04.15, η οποία εκδόθηκε ερήμην των Εναγομένων 1-3 (στο εξής θα καλούνται οι «Αιτητές»). Οι Αιτητές βασίζουν την αίτηση τους στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.2, Δ.5 θ.7, Δ.5Α, Δ.6 θ.6, Δ.16, Δ.16 θ.9, Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.27 θ.3, Δ.31, Δ.33 θ.θ.1 και 5, Δ.39, Δ.40 θ.θ.1, 7 11 και 19, Δ.41 θ.θ.1- 3, Δ.44 θ.θ.11 και 12, Δ.48 θ.θ.1-13, Δ.57 θ.2, Δ.64 θ.θ.1 και 2, στο Νόμο 14/60 άρθρο 32, Κεφ. 6 άρθρα 4 - 9, στα άρθρα 163, 188, 30.2, 30.3 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 372 του Κεφ. 113 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 ο οποίος αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι εντός μερικών ημερών από την ημερομηνία που επιδόθηκε η αγωγή στον ίδιο και τη σύζυγο του (Αιτήτρια 3) επικοινώνησαν με τη δικηγόρο τους Έλενα Μαλά και της ανέθεσαν την υπεράσπιση τους. Όταν η προαναφερόμενη δικηγόρος τούς ζήτησε να υπογράψουν διοριστήρια για να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης δεν κατέστη δυνατό καθώς δεν είχαν μαζί τους τη σφραγίδα της Αιτήτριας
- Παράλληλα ο ίδιος επικοινώνησε με το Τμήμα Οριστικών Καθυστερήσεων των Εναγόντων (στο εξής «Καθ' ων η Αίτηση») ζητώντας να γίνει αναδιάρθρωση του χρέους και ο συγκεκριμένος λειτουργός με τον οποίο μίλησε τού είπε πως θα εξεταζόταν το αίτημα του και θα επικοινωνούσε λειτουργός των Καθ' ων η Αίτηση μαζί του. Τα διοριστήρια δεν υπογράφηκαν έγκαιρα για να καταχωρηθεί εμφάνιση, καθώς δύο φορές την εβδομάδα μεταφέρει τη σύζυγο του - Αιτήτρια 3 στο Ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου για ακτινοθεραπεία. Ταυτόχρονα την ίδια περίοδο η δικηγόρος Έλενα Μαλά απουσίαζε με άδεια μητρότητας. Όταν πρόσεξε η προαναφερόμενη δικηγόρος ότι παρήλθε η ημερομηνία και τους πληροφόρησε σχετικά, υπέγραψαν άμεσα τα διοριστήρια. Ωστόσο την επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 23.04.05, επικοινώνησε μαζί του η δικηγόρος και τον πληροφόρησε ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον τους. Περαιτέρω, ο Αιτητής 2 ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έλαβαν τις επιστολές τερματισμού της συμφωνίας του επίδικου τρεχούμενου λογαριασμού που αναφέρονται στις παραγράφους 8 και 9 της Έκθεσης Απαίτησης. Επίσης, ισχυρίζεται ότι το ποσό που ενδεχομένως να οφείλουν είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό για το οποίο εκδόθηκε απόφαση, καθώς οι Καθ' ων η Αίτηση χρέωναν τον επίδικο λογαριασμό με παράνομο τόκο και έξοδα τα οποία δεν νομιμοποιούνταν να χρεώνουν με βάση την επίδικη συμφωνία. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης στην οποία προβάλλουν δεκατρείς συνολικά λόγους ένστασης, οι οποίοι ωστόσο μπορούν να συνοψιστούν στο ότι η υπό κρίση αίτηση προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου καθώς υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση και οι Αιτητές επέδειξαν μεγάλη αδιαφορία. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ότι οι Αιτητές δεν δικαιολόγησαν ικανοποιητικά την παράλειψη τους να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης και δεν αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση. Νομική βάση της ένστασης αποτελούν οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί Δ.5, Δ.16, Δ.17 θ.10, Δ.21 θ.θ.1 και 2, Δ.26 θ.θ.2, 10 και 14, Δ.39, Δ.40 θ.11, Δ.48 θ.θ.1-9, ο Περί Δικαστηρίων Νόμος 14/60 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Κώστα Βρυώνη ημερομηνίας 14.09.15 και σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε προσωπικά στους Αιτητές στις 19.03.15, στις 06.04.15 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω μη εμφάνισης και στις 23.04.15 εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 08.05.15, ήτοι δύο περίπου μήνες από της επιδόσεως της αγωγής και ένα περίπου μήνα μετά την έκδοση της απόφασης. Ο ενόρκως δηλών απορρίπτει τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση των Αιτητών και υποστηρίζει ότι οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί δεν αποκαλύπτουν καλή υπεράσπιση, ούτε και δικαιολογούν την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Τέλος, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει υπέρμετρη αδικία στους Καθ' ων η Αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους ανέπτυξαν εκατέρωθεν την επιχειρηματολογία τους. Το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων έχει μελετηθεί στο σύνολο του και δεν θεωρώ σκόπιμο να το παραθέσω αυτούσιο. Καταρχάς σημειώνω ότι αποτελεί κοινά αποδεκτό γεγονός ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε νομότυπα στους Αιτητές στις 19.03.
- Ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα εξέτασης της εγκυρότητας της επίδοσης (Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ
(2003)1Β Α.Α.Δ 1044). Σύμφωνα με την Δ.17 θ.10 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, απόφαση η οποία εκδίδεται ύστερα από παράλειψη καταχώρησης εμφάνισης μπορεί να παραμερισθεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως όπως το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον (Olga Kourbatova v. G. Roussos Leisure Industries Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 345). Οι αρχές που διέπουν τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου έχουν διατυπωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες υιοθέτησαν τις αρχές όπως αυτές συνοψίσθηκαν στην Αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646 ή
(1937)Α.C. 473. Η νομολογία επί του θέματος είναι αρκούντως διαφωτιστική. Ο παραμερισμός απόφασης που λήφθηκε νομότυπα και ερήμην του εναγόμενου επαφίεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου (Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1Α.Α.Δ. 941). Η αρχή που έχει διατυπωθεί είναι ότι εκτός και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της υπόθεσης ή τη συναινέσει των δύο πλευρών το Δικαστήριο έχει την δυνατότητα και την ευχέρεια να παραμερίσει απόφασή του όταν αυτή είναι αποτέλεσμα της παράλειψης τήρησης κάποιου δικονομικού κανόνα (Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Co.
(1961)1 C.L.R. 317 και Ζήνωνας Μερκής v. Yiannoukas Holiday Inns κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 736). Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεσή του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με έναν άλλο λόγο, επίσης, σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν ο διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στην διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απωλεσθούν με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης. Το απαύγασμα της νομολογίας είναι ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, αν η διαγωγή του διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό εναντίον του εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται ενασκώντας την διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει απόφαση (Milouca Motor Trading Ltd ανωτέρω). Πρωταρχικής σημασίας για το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει καταδείξει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Το βάρος απόδειξης είναι στον αιτητή, όχι για να αποδείξει την υπεράσπισή του, όπως θα έπραττε αν η υπόθεσή του εκδικαζόταν, αλλά για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή και εύλογη υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Ο αιτητής θα πρέπει, επίσης, να δώσει ικανοποιητική εξήγηση για την μη εμφάνισή του στη διαδικασία όπως και για τυχόν καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης. Ο λόγος που θα δοθεί είναι ένας από τους παράγοντες που επενεργούν σοβαρά στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Eros Travel & Tours (Limassol-Paphos) Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd
(1997)1 Α.Α.Δ. 712). Ερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας Αίτησης και ξεκινώντας από το ζήτημα της αιτιολόγησης της παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, οι Αιτητές ανέφεραν ότι δεν υπογράφηκαν τα σχετικά διοριστήρια όταν ανέθεσαν την υπόθεση στη δικηγόρο τους καθώς δεν είχαν μαζί τους τη σφραγίδα της εταιρείας (Αιτήτρια 1). Στη συνέχεια δεν υπογράφηκαν εγκαίρως τα διοριστήρια λόγω των προβλημάτων υγείας της Αιτήτριας 3, συζύγου του Αιτητή 2, και της ανάγκης όπως δύο φορές την εβδομάδα μεταφέρεται στο Ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου για να υποβάλλεται σε ακτινοθεραπείες. Το συγκεκριμένο ζήτημα διέλαθε και της προσοχής της δικηγόρου τους, καθώς την ίδια περίοδο απουσίαζε με άδεια μητρότητας. Θεωρώ ως επαρκή το λόγο που επικαλέστηκαν οι Αιτητές για να αιτιολογήσουν την παράλειψη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης. Είναι λογικό τα προβλήματα υγείας, ιδιαιτέρως αυτά που είναι σοβαρής μορφής όπως εν προκειμένω το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Αιτήτρια 3, να θέτουν σε δεύτερη μοίρα τις όποιες άλλες εκκρεμότητες ή υποχρεώσεις είχαν οι Αιτητές περιλαμβανομένης και της προθεσμίας για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης. Πολύ δε περισσότερο όταν και η δικηγόρος τους δεν τους υπενθύμισε για την προθεσμία καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης λόγω και της δικής της ιδιαίτερης κατάστασης, καθώς απουσίαζε με άδεια μητρότητας. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένορκη τους δήλωση αρνούνται τα πιο πάνω αναφερόμενα που περιλαμβάνονται στις παραγράφους 3-5 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών. Ωστόσο στην απουσία αντίθετης μαρτυρίας, η θέση των Αιτητών, δεν μπορεί παρά να γίνει αποδεκτή αφού οι Καθ' ων η Αίτηση περιορίστηκαν απλά να αρνηθούν τους εν λόγω ισχυρισμούς χωρίς όμως είτε να προβάλουν κάποιον δικό τους θετικό ισχυρισμό, είτε να ζητήσουν την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών αναφέρει στην αγόρευση της, με παραπομπή σε σχετική νομολογία, ότι το λάθος δικηγόρου δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτό ως βάσιμη αιτία παραμερισμού εκδοθείσας απόφασης. Καταρχάς να σημειώσω ότι όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση των Αιτητών η παράλειψη τους να εμφανισθούν στην αγωγή δεν οφείλεται σε σφάλμα της δικηγόρου τους ή τουλάχιστον σε αποκλειστικά δικό της σφάλμα για τους λόγους που εξηγώ αμέσως μετά. Σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί και πιο πάνω, η δικηγόρος ενημέρωσε τους Αιτητές ότι θα έπρεπε να υπογραφούν διοριστήρια για να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Τα διοριστήρια δεν υπογράφηκαν, αρχικά λόγω του ότι οι Αιτητές 2 και 3 δεν είχαν μαζί τους τη σφραγίδα της Αιτήτριας 1 και στη συνέχεια λόγω του ότι διέλαθε της προσοχής τους ενόψει των προβλημάτων υγείας της Αιτήτριας 3. Σε αυτά ήρθε να προστεθεί και το ότι η δικηγόρος τους απουσίαζε από την εργασία της με άδεια μητρότητας, με αποτέλεσμα να μην τους υπενθυμίσει για την υπογραφή των διοριστηρίων. Εν πάση περιπτώσει η υπόθεση που επικαλείται η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση δεν καθιερώνει, κατά την κρίση μου, γενικό κανόνα ότι οποτεδήποτε τίθεται ζήτημα λάθους ή αμέλειας δικηγόρου αυτό από μόνο του οδηγεί σε αποτυχία την αίτηση παραμερισμού απόφασης. Η υπόθεση Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1Β Α.Α.Δ 793, κρίθηκε επί των δικών της ιδιαίτερων περιστάσεων στη βάση των οποίων αποφασίστηκε ότι ορθά το ισχυριζόμενο λάθος των δικηγόρων δεν έγινε δεκτό ως βάσιμη αιτία παραμερισμού της απόφασης. Της εν λόγω κατάληξης του Εφετείου προηγήθηκε η εξής αναφορά, η οποία είναι αποκαλυπτική των περιστάσεων της υπόθεσης (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Ο ισχυρισμός ότι η παράλειψη καταχώρισης της υπεράσπισης μέσα στην προθεσμία που καθόρισε το δικαστήριο οφειλόταν σε λάθος του δικηγόρου του εφεσείοντα δεν μπορούσε κάτω από τις δοσμένες περιστάσεις να αποτελέσει βάσιμο λόγο για παραμερισμό της απόφασης. Η αίτηση για απόφαση αναβλήθηκε επανειλημμένα ύστερα από διαδοχικές παρακλήσεις του δικηγόρου του εφεσείοντα προκειμένου να καταστεί δυνατή η καταχώριση της υπεράσπισης. Μάταια δόθηκαν όλες οι αναβολές γιατί ποτέ δεν υπήρξε η δέουσα ανταπόκριση. Όταν στο τέλος ζητήθηκε από πλευράς εφεσείοντα νέα αναβολή, το δικαστήριο, όρισε την υπόθεση για απόδειξη και ταυτόχρονα έδωσε την ευκαιρία στον εφεσείοντα να καταχωρίσει υπεράσπιση μέσα στην ταχθείσα προθεσμία προτού η υπόθεση αχθεί σε απόδειξη. Το ιστορικό των αναβολών και η εν γένει πορεία της υπόθεσης, καταδεικνύουν ότι η διαγωγή του εφεσείοντα ήταν υπό τις περιστάσεις ασυγχώρητη και περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου του. Όταν λοιπόν το δικαστήριο διαπιστώνει ότι υπάρχει όντως τέτοια συμπεριφορά από πλευράς διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό, δικαίως μπορεί να αρνηθεί το αίτημα για παραμερισμό της απόφασης. Βλ. Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 21. .................................. Από την άλλη, το κατ' ισχυρισμό λάθος των δικηγόρων του εφεσείοντα ορθά δεν έγινε αποδεκτό ως βάσιμη αιτία παραμερισμού της απόφασης. Οι περιστάσεις της υπόθεσης δεν άφηναν περιθώρια αποδοχής τέτοιου ισχυρισμού γιατί αν συνέβαινε το αντίθετο θα δημιουργούσε «επικίνδυνο ρήγμα στην απονομή της δικαιοσύνης».» Ούτε από την άλλη θεωρώ ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, πόσω μάλλον υπέρμετρη καθυστέρηση που να υποδηλοί καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Υπενθυμίζεται ότι η απόφαση εκδόθηκε στις 23.04.15 και η αίτηση καταχωρήθηκε στις 08.05.15, δεκαπέντε δηλαδή μέρες μετά. Το χρονικό αυτό διάστημα ουδόλως ισοδυναμεί με υπέρμετρη ή μεγάλη καθυστέρηση, ούτε και υποδεικνύει περιφρονητική συμπεριφορά εκ μέρους των Αιτητών. Άλλωστε σημειώνω ότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή 2, ο τελευταίος μετά την επίδοση της αγωγής, επικοινώνησε με το Τμήμα Οριστικών Καθυστερήσεων των Καθ' ων η Αίτηση. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την σχεδόν άμεση καταχώρηση της παρούσας Αίτησης καταδεικνύουν ότι δεν υπήρξε καταφρόνηση των διαδικασιών από μέρους των Αιτητών. Στη Milouca Motor Trading Ltd (βλ. ανωτέρω) ειπώθηκε ότι μόνο όταν η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει τον παραμερισμό απόφασης ακόμα και αν ο διάδικος αυτός έχει καταδείξει συζητήσιμη υπεράσπιση. Η παρούσα υπόθεση σαφώς διαφοροποιείται από τα γεγονότα της Milouca Motor Trading Ltd, καθώς στην τελευταία υπήρξε καθυστέρηση εννέα μηνών στη λήψη μέτρων εναντίον της εκδοθείσας απόφασης και επίσης είχε αγνοηθεί και η αίτηση για απόφαση η οποία είχε επιδοθεί στους Εναγόμενους. Ομοίως, στην Πεγιώτης ν. Κωμοδρόμου
(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1601, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ο χρόνος που είχε παρέλθει στην υπόθεση εκείνη μέχρι την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης δεν ήταν τόσο μακρύς που να υποδηλώνει καταφρόνηση της διαδικασίας. Σημειώνεται ότι στην προαναφερθείσα υπόθεση η απόφαση είχε εκδοθεί στις 30.04.01 και η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε στις 17.07.01, δυόμιση δηλαδή μήνες μετά. Όσον αφορά την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης, οι Αιτητές προβάλλουν τον ισχυρισμό της μη λήψης οιωνδήποτε επιστολών τερματισμού της επίδικης συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού, καθώς επίσης και την ύπαρξη υπερχρεώσεων στον επίδικο λογαριασμό. Συγκεκριμένα, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο επίδικος λογαριασμός χρεώθηκε με αυξημένο τόκο και άλλες επιβαρύνσεις που δεν προνοούνται στην επίδικη συμφωνία. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων και έχοντας κατά νου τις αρχές της νομολογίας που έχουν εκτεθεί ανωτέρω, κρίνω ότι οι Αιτητές έχουν καταδείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Στην Αγγλική απόφαση Day v. RAC Μotoring Services Ltd
(1999)1 All E.R. 1007 ο Ward Lord Justice προβαίνοντας σε μια ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή των κριτηρίων που κατά καιρούς τέθηκαν από τα Αγγλικά Δικαστήρια σε αιτήσεις για παραμερισμό απόφασης κατέληξε ότι το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει πραγματική πιθανότητα ότι ο Εναγόμενος θα πετύχει στην υπεράσπισή του, αλλά, απλώς, ότι με βάση την κοινή λογική έχει μια συζητήσιμη υπεράσπιση η οποία φέρει κάποιο βαθμό πειστικότητας (an arguable case which carries some degree of conviction). Επισημαίνω ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια της διαδικασίας για παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του εναγόμενου δεν προχωρεί στην αξιολόγηση της ενώπιόν του μαρτυρίας (Ζήνωνας Μερκής και Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδου
(1999)1 Α.Α.Δ. 528). Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της απόφασης που εκδόθηκε στις 23.04.15. Κατά τον παραμερισμό απόφασης, η οποία εκδόθηκε κανονικά αλλά διαπιστώνεται ότι υπήρξε υπαιτιότητα του εναγόμενου, η συνήθης πρακτική είναι να επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα τα έξοδα της αίτησης και τα έξοδα που σπαταλήθηκαν (costs thrown away) λόγω της παράλειψης του εναγόμενου να καταχωρήσει εμφάνιση (Έλλη Κ. Χατζηνικολάου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1179). Ακολουθώντας επομένως την πιο πάνω πρακτική και εφόσον οι Αιτητές ευθύνονται για τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, τα έξοδα που έχουν σπαταληθεί λόγω της παράλειψης τους να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση, καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα πιο πάνω αναφερόμενα έξοδα να πληρωθούν εντός 20 ημερών από την ημερομηνία που θα κοινοποιηθεί στους Αιτητές το ποσό των εξόδων. Οι Αιτητές έχουν δικαίωμα να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης και Υπεράσπιση εντός 14 ημερών από σήμερα. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. (Υπ.) ............................................... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο