A. ΠΑΦΙΤΗΣ & ΥΙΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΛΤΔ ν. Λεωνίδας Λεωνίδου, Αρ. Αγ.: 4026/2010, 4/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Xρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 4026/2010 Μεταξύ: A. ΠΑΦΙΤΗΣ & ΥΙΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΛΤΔ από τη Πάφο Εναγόντων και Λεωνίδας Λεωνίδου από την Πάφο Εναγομένου ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 04/02/
- Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα. Ε. Πουλλά. Για τον Εναγόμενο: κ. Α. Παπαγεωργίου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν εναντίον του εναγομένου το ποσό των €1,960.00 ως υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει εκτελεσθείσας εργασίας που παρασχέθηκε και/ή δυνάμει τιμολογίου και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά η περί τον Νοέμβριου και Δεκέμβριο του 2009, ο εναγόμενος συμφώνησε με τους ενάγοντες όπως οι τελευταίοι του παράσχουν διάφορες χωματουργικές εργασίες με εκσκαφέα σε τεμάχιο της πόλης της Πάφου αντί του συμφωνηθέντος και/ή ευλόγου τιμήματος των €50 την ώρα. Οι ενάγοντες εκτέλεσαν τις εν λόγω εργασίες και προς τούτο δαπάνησαν 48 ώρες και εξέδωσαν το τιμολόγιο με αρ. 0136 το οποίο ανερχόταν στο ποσό των €2,400 πλέον Φ.Π.Α., δηλαδή για συνολικό ποσό €2,
- Ο εναγόμενος πλήρωσε το ποσό των €800 έναντι του πιο πάνω χρέους και παραμένει υπόλοιπο €1,960 το οποίο αρνείται και/ή παραλείπει και/ή αμελεί να το πληρώσει. Ο εναγόμενος με την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του, ισχυρίζεται ότι ήταν συνεργάτης με τους ενάγοντες αφού και ο ίδιος ασχολείται με χωματουργικές εργασίες και παραδέχεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε αναθέσει στους ενάγοντες την εκτέλεση των ισχυριζόμενων στην Έκθεση Απαίτησης εργασιών, αφού αρχικά οι εν λόγω εργασίες είχαν ανατεθεί στον εναγόμενο από δικούς του πελάτες. Πέραν τούτου, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι οι εργασίες αυτές έγιναν από τους ενάγοντες με συμφωνία και/ή με αντάλλαγμα να αναλάβει ο εναγόμενος την εκτέλεση άλλων χωματουργικών εργασιών οι οποίες είχαν αναληφθεί από τους ενάγοντες και αυτές εκτελέστηκαν από τον εναγόμενο κατά ή περί τον Αύγουστο και/ή Σεπτέμβριο του
- Είναι η θέση του ότι μετά το πέρας της εκτέλεσης των εν λόγω εργασιών, θα γινόταν υπολογισμός τους και το κάθε μέρος θα πλήρωνε ανάλογα το άλλο μέρος. Η δε συμφωνηθείσα τιμή ήταν €40 και όχι €50 την ώρα ως οι ενάγοντες ισχυρίζονται και επίσης ότι οι ώρες που εργάστηκαν οι ενάγοντες ήταν
- Όσον αφορά την πληρωμή του ποσού των €800, παραδέχεται ότι αυτή έγινε έναντι της εκτελεσθείσας από τους ενάγοντες εργασίες, αλλά αυτή έγινε ως ένδειξη καλής θέλησης με σκοπό να πληρώσουν και οι ενάγοντες τις εκτελεσθείσες χωματουργικές εργασίες που έγιναν από τον ίδιο. Ακολούθως, περιγράφει τις εν λόγω εργασίες που εκτέλεσε για τους ενάγοντες, το κόστος των οποίων ανέρχεται σε €3,737.50 και για τις οποίες ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι εξέδωσε το τιμολόγιο με αρ. 1792 και κάλεσε τους ενάγοντες επανειλημμένα να το εξοφλήσουν χωρίς να το έχουν πράξει και ως εκ τούτου ανταπαιτεί το πιο πάνω ποσό. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, οι ενάγοντες αρνούνται τους ισχυρισμούς του εναγομένου και ισχυρίζονται ότι οι εν λόγω εργασίες ανατέθηκαν σε αυτούς διότι ο εναγόμενος δεν ήταν σε θέση να τις εκτελέσει και ότι ουδεμία συμφωνία έγινε για αντάλλαγμα την εκτέλεση άλλων εργασιών από τον εναγόμενο και εμμένουν στους ισχυρισμούς τους. Επίσης, αναφέρουν ότι οι ενάγοντες δεν προέβηκαν και σε άλλες χρεώσεις προς τον εναγόμενο για τη συγκεκριμένη εργασία αξίας €1,000 και γι αυτό εξεδόθη το αναφερόμενο τιμολόγιο για το συγκεκριμένο ποσό. Περαιτέρω, οι ενάγοντες αρνούνται ότι ο εναγόμενος εκτέλεσε οποιεσδήποτε εργασίας για λογαριασμό τους, ισχυρίζονται ότι δεν του οφείλουν οτιδήποτε και ότι η πρώτη φορά που εγέρθηκε αυτός ο ισχυρισμός περί οφειλόμενου ποσού προς τον εναγόμενο έγινε με την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και ουδέποτε προηγουμένως ζητήθηκε η πληρωμή οποιουδήποτε ποσού ή τους παραδόθηκε οποιοδήποτε τιμολόγιο. Η Απαίτηση και η Ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν και για σκοπούς απόδειξης της απαίτησης και υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, οι ενάγοντες κάλεσαν ως μάρτυρα τον κ. Χριστάκη Παφίτη. Για λογαριασμό της Υπεράσπισης αλλά και της Ανταπαίτησης κατέθεσε ο εναγόμενος (Μ.Υ.) Όλο το μαρτυρικό υλικό έχει καταγραφεί και σημειωθεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν κρίνεται απαραίτητο να αναφερθώ σε αυτό αυτολεξεί στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Θα γίνει όμως, μια περιληπτική αναφορά στο περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου από τους μάρτυρες για να διαφανούν οι εκδοχές των διαδίκων. Ο Μ.Ε. 1 ανέφερε ότι είναι ο διευθυντής των εναγόντων και ότι ο εναγόμενος είναι κουμπάρος του, αφού του βάφτισε την κόρη του. Του τηλεφώνησε μια μέρα και του είπε ότι ήταν επείγον να γίνει μια εργασία - εκσκαφή και αν μπορούσε να την αναλάβει. Ήταν Σάββατο είπε και του ανέφερε ότι έπρεπε να αρχίσει τη Δευτέρα. Μετέφερε το μηχάνημα το οποίο είχε σε άλλη εργασία στο αεροδρόμιο, την οποία εκτελούσε για λογαριασμό του θείου του και εκτέλεσε την συγκεκριμένη εργασία. Χρειάστηκε να εργαστεί έξι εργάσιμες μέρες, οκτώ ώρες την μέρα σύνολο 48 ώρες και όταν ο εναγόμενος είδε την εργασία ήταν απόλυτα ευχαριστημένος. Μετά ο εναγόμενος του τηλεφώνησε για να τον πληρώσει και συναντήθηκαν στο καφενείο της Γεροσκήπου για να του βγάλει και τιμολόγιο. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι του είπε «έχει ένα μηνά που κρατώ την επιταγή και έλα να την πάρεις». Όταν του ανέφερε πόσο χρεώνει το μηχάνημα του, του είπε ότι είναι ακριβά και ότι ο άλλος θα ερχόταν να του κάνει τη δουλειά με πιο λίγα. Τότε του είπε ότι τόσο χρεώνει και του έδειξε και το τιμολόγιο το οποίο έβγαλε και χρέωσε το θείο του και ότι το ίδιο χρεώνει και αυτόν. Δεν τον χρέωσε είπε για τα άλλα μηχανήματα (ένα φορτωτήρα €150 την ημέρα) που χρησιμοποίησε και «πέντε δρόμους» υλικών που μετέφερε από την Αγία Βαρβάρα, €30 τον δρόμο. Του έδωσε το τιμολόγιο (βλ. τεκμήριο 1) αλλά αρνήθηκε να το υπογράψει και επειδή δεν είχε απόδειξη έγραψε πάνω το ποσό των €800 που του έδωσε με επιταγή ότι το πήρε έναντι. Όσον αφορά τη θέση του εναγομένου ότι συμφώνησαν €40 την ώρα, την αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν του είπε τίποτε ο εναγόμενος γι αυτό. Αρνήθηκε επίσης ότι η πληρωμή από τον εναγόμενο έγινε ως ένδειξη καλής θέλησης. Περαιτέρω, κατατέθηκε εκ συμφώνου ενώπιον του Δικαστηρίου, απόδειξη από την τράπεζα των εναγόντων ημερομηνίας 07/12/2009 στην οποία φαίνεται και η κατάθεση της επιταγής που ο εναγόμενος έδωσε στους ενάγοντες (βλ. τεκμήριο Α). Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αρνήθηκε την ανταπαίτηση του εναγομένου και ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε εκτέλεσε για λογαριασμό των εναγόντων τις εργασίες που αναφέρει και τις μεταφορές άμμου. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι ζήτησε από τον εναγόμενο πολλές φορές να εξοφλήσει το υπόλοιπο και αρνιόταν ενώ πολλές φορές δεν του απαντούσε τα τηλέφωνα. Από την αντίπερα όχθη, ο εναγόμενος ανέφερε ότι ανέθεσε την εργασία που ανέφερε ο Μ.Ε. ενώ είχε σκοπό να την αναθέσει σε κάποιο Άνδρο από τον Μούτταλο, ο οποίος του εκτελούσε εργασίες. Πήρε τηλέφωνο το συγκεκριμένο Άνδρο και του ανέφερε ότι θα μπορούσε να του κάνει την συγκεκριμένη εργασία προς €40 την ώρα και ότι από ότι του είπε θα γινόταν και με €38 την ώρα. Όταν πήγε στο σπίτι, η γυναίκα του είπε ότι συναντήθηκε με την γυναίκα του Μ.Ε. στο σχολείο και της είπε ότι ο Μ.Ε. δεν είχε δουλείες και ήταν αγχωμένος. Αυτός τότε σκέφτηκε να τον πάρει τηλέφωνο και να του αναθέσει αυτού την εργασία. Του ανέφερε ότι είχε μια δουλεία για την οποία ο εν λόγω Άνδρος του είχε κάνει προσφορά για €40 την ώρα και ότι του είπε ότι θα μπορούσε να την εκτελέσει και με €38 την ώρα αλλά αν θέλει μπορεί να την αναλάβει αυτός για €40 την ώρα. Ο Μ.Ε. του είπε ότι θα πρέπει να ρωτήσει τον θείο του αν τέλειωσε η δουλειά στο αεροδρόμιο και τον πήρε τηλέφωνο μετά και του είπε εντάξει. Ήταν Τετάρτη από ότι θυμάται που ο Μ.Ε. πήρε το μηχάνημα στον τόπο της εργασίας και την Παρασκευή ο ίδιος του έδωσε τα €800 έναντι για να αγοράσει τα πετρέλαια του. Μάλιστα, είπε ότι ο Μ.Ε. του είπε «ακόμη δεν ξεκινήσαμε τη δουλειά και μου έδωσες λεφτά;» Αναφέρθηκε επίσης, στις προηγούμενες τους συνεργασίες για να πει ότι η εργασία που αφορά η παρούσα αγωγή ήταν η τελευταία στην οποία συνεργάστηκαν. Οι ενάγοντες του οφείλουν είπε το ποσό των €3,300 και κάτι, δεν θυμάται πόσα αλλά ο ίδιος δεν κίνησε αγωγή διότι ήταν κουμπάροι και συνεργάτες σε δύο δουλείες και νόμιζε ότι κάπου θα τα βρουν και αρνήθηκε ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό. Πέραν τούτου, είπε ότι τηλεφώνησε στον Μ.Ε. και πήγε στη Γεροσκήπου για να του δώσει το τιμολόγιο για να δουν τι γίνεται. Αυτός λέει είχε ήδη βγάλει το τιμολόγιο προς €50 την ώρα και του είπε συγκεκριμένα «του θείου μου του Ττομή χρεώνω €50 και θα σου βάλω εσένα €
- Εγώ θέλω €
- Από τα δικόγραφα αλλά και από τη προσκομισθείσα μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και/ή αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι η ενάγουσα είναι εταιρεία και κατά τον ουσιώδη χρόνο ασχολείτο με χωματουργικές εργασίες και ότι ο εναγόμενος είχε αναθέσει σε αυτούς, μέσω του διευθυντής τους Μ.Ε., την εκτέλεση εκσκαφής και χωματουργικές εργασίες σε συγκεκριμένη οικοδομή, δίπλα από του Ζάγγουλου, όπως αναφέρθηκε. Επίσης, είναι παραδεχτό ότι ο εναγόμενος με επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας με αρ. 92454996 κατέβαλε στους ενάγοντες για την εργασία αυτή το ποσό των €
- Εκείνο στο οποίο προκύπτει διαφωνία των μερών, είναι κατά πόσο είχε συμφωνηθεί η χρέωση ανά ώρα για την εκτελεσθείσα εργασία και συγκεκριμένα κατά πόσο είχε συμφωνηθεί το ποσό των €50 όπως είναι η θέση των εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης τους ή το ποσό των €40 όπως είναι η θέση του εναγομένου και σε περίπτωση μη ύπαρξης συγκεκριμένης συμφωνίας για τα πιο πάνω, ποιο είναι το εύλογο τίμημα για την εκτέλεση της εν λόγω εργασίας. Διαφωνία επίσης, υπάρχει και για τις ώρες που εργάστηκαν οι ενάγοντες και κατά πόσο αυτές ήταν 48 ή 36 και περαιτέρω κατά πόσο το οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό θα ήταν το αντάλλαγμα για άλλες εργασίες που ο εναγόμενος είχε εκτελέσει για λογαριασμό των εναγόντων κατά ή περί τον Αύγουστο και/ή Σεπτέμβριο του
- Επιπρόσθετα, επίδικο ζήτημα προκύπτει να είναι και κατά πόσο ο εναγόμενος είχε εκτελέσει εργασίες για λογαριασμό των εναγόντων συνολικής αξίας €3,737.50 ως οι ισχυρισμοί του στην Ανταπαίτηση του. Επομένως, επιβάλλεται να προβώ σε αξιολόγηση της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας με σκοπό να προβώ σε ευρήματα πραγματικών γεγονότων επί όλων των αμφισβητούμενων ζητημάτων. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή και τους δύο μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη μου τον τρόπο που αυτοί απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν και γενικά τις αντιδράσεις τους από το εδώλιο του μάρτυρα, αλλά ειδικότερα το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, γενικά, λαμβάνω υπόψη μου τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την αξιοπιστία ενός μάρτυρα και τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας του ( ενδεικτικά αναφέρομαι στην Πελεκάνου v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367 και Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454). Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται με βάση τα επίδικα θέματα όπως καθορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκταθεί στην επίλυση ζητημάτων που δεν περιλαμβάνονται στα δικόγραφα (βλ. Γιώργος Μελάς v. Κυριάκου Κυριάκου
(2003)1Β Α.Α.Δ. 826). Ο Μ.Ε. γενικά μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και μετέφερε στο Δικαστήριο με το δικό του απλοϊκό τρόπο τα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα και σχετίζονται με την απαίτηση του. Παρά το γεγονός ότι αρχικά δεν έδωσε αρκετές λεπτομέρειες για τη φύση της εργασίας που οι ενάγοντες ανέλαβαν και εκτέλεσαν, στην πορεία και κατά το στάδιο της αντεξέτασης προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι ενάγοντες εκτέλεσαν εργασίες εκσκαφής και χωματουργικές εργασίες σε συγκεκριμένη οικοδομή στην Πάφο με τα μηχανήματα τους. Άλλωστε η θέση του αυτή, όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω είναι παραδεχτή. Πέραν τούτου, ο μάρτυρας αυτός ήταν σταθερός στην εκδοχή του και απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν με αμεσότητα. Τυχόν ανακρίβειες στην μαρτυρία του δεν είναι ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Έδωσε στο Δικαστήριο μια σαφή εικόνα σε σχέση με τον τρόπο που συνεργάστηκαν με τον εναγόμενο στο παρελθόν και εκτέλεσαν άλλα έργα. Ουσιαστικά ανέφερε ότι ένα έργο πήρε αυτός και ένα έργο ο εναγόμενος. Το έργο το οποίο πήρε αυτός ήταν γύρω στο 2005 με 2006 και άρχισαν να το κάνουν μαζί αλλά τελικά ο εργολάβος δεν τους πλήρωσε διότι το εγκατέλειψαν στη μέση για να μεταβούν και να κάνουν το έργο το οποίο ανέλαβε ο εναγόμενος. Φάνηκε από τη μαρτυρία του ότι για τα έργα που έκανα μαζί πληρώνονταν με διατακτικά. Διευκρίνισε όμως ότι τον Αύγουστο - Σεπτέμβριο του 2009 ο εναγόμενος δεν εκτέλεσε οποιοδήποτε έργο για λογαριασμό των εναγόντων. Επίσης, ανέφερε ότι το έργο το οποίο αφορά η παρούσα αγωγή είναι ξεχωριστό και το εκτέλεσε από μόνος του και συγκεκριμένα είπε ότι ήταν μια εκσκαφή που έγινε δίπλα από του Ζάγγουλου, προφανώς εννοεί την περιοχή την οποία βρισκόταν το έργο. Αρνήθηκε επίσης ότι οι εργασίες αυτές που έγιναν από τους ενάγοντες θα συμψηφίζοντας με άλλες εργασίες που ο εναγόμενος έκανε για λογαριασμό των εναγόντων. Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι υποβλήθηκε στο μάρτυρα γενικά ότι οι ενάγοντες οφείλουν στον εναγόμενο το ποσό των €3,337 για χωματουργικές εργασίες που εκτέλεσε για λογαριασμό του στο χωριό Κισσόνεργα. Πέραν της κατηγορηματικής άρνησης του μάρτυρα περί τούτου, όπως θα διαφανεί κατωτέρω κατά την αξιολόγηση του εναγομένου, η θέση αυτή δεν συνάδει και δεν ανταποκρίνεται επ' ακριβώς στις εργασίες που εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι εκτέλεσε για λογαριασμό των εναγόντων. Πέραν των πιο πάνω, αποδέχομαι ότι οι ενάγοντες και ο μάρτυρας αυτός εξέδωσε και παρέδωσε προς τον εναγόμενο το τιμολόγιο με αρ. 0136 το οποίο κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 1. Άλλωστε αυτό είναι παραδεκτό. Θα πρέπει να αναφερθεί όμως ότι το εν λόγω τιμολόγιο είναι ανυπόγραφο και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανεξάρτητη συμφωνία και βάση αγωγής. Δεν έχει από μόνο του αποδεικτική δύναμη και θα πρέπει να συνεκτιμηθεί με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1Β Α.Α.Δ. 962). Στο εν λόγω τιμολόγιο σημειώνονται και αναγράφονται οι ώρες εργασίας του εκσκαφέα, οι οποίες είναι 48 κάτι το οποίο συνάδει με τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε προφορικά και τα αποδέχομαι. Συγκεκριμένα είπε χρειάστηκε έξι μέρες για να διεκπεραιώσει τη συγκεκριμένη εργασία προς οκτώ ώρες την ημέρα. Σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του μάρτυρα, αμφισβητήθηκαν οι ώρες αυτές εργασίας και ουδεμία ερώτηση του τέθηκε γι αυτό το ζήτημα. Περαιτέρω, στο τιμολόγιο αναγράφεται στη στήλη των μονάδων, ο αριθμός 50 που όπως προκύπτει είναι το κόστος για κάθε ώρα εργασία του εκσκαφέα. Παρά την αναγραφή αυτή, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι η τιμή αυτή δεν είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων, κάτι το οποίο ευθαρσώς ο μάρτυρας ανέφερε στο Δικαστήριο, θέση με την οποία συμφώνησε και ο συνήγορος του εναγομένου κατά την αντεξέταση του και η οποία συγκρούεται όπως θα διαφανεί κατωτέρω με την εκδοχή του εναγομένου που ισχυρίστηκε ότι συμφώνησαν για €40 την ώρα. Επί τούτου, ο μάρτυρας είπε ότι ο εναγόμενος όταν του ανέθεσε την δουλειά, επειδή ήταν επείγον να γίνει δεν του είπε οτιδήποτε ούτε τον ρώτησε για την τιμή. Μόνο εκ των υστέρων και συγκεκριμένα κατά την έκδοση του τιμολογίου του είπε ότι ο Άνδρος από το Μούτταλο του δουλεύει για €45 την ώρα. Περαιτέρω, ο μάρτυρας είπε ότι η χρέωση των €50 την ώρα είναι αυτή που χρεώνει για όλες τις εργασίες που εκτελεί και συγκεκριμένα αναφέρθηκε σε εργασία που εκτελούσε για λογαριασμό του θείου του, τον οποίο επίσης χρέωσε €50 την ώρα. Όσον αφορά το ποσό των €800 που αναγράφηκε μετά την έκδοση του τιμολογίου, παρά το ότι η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού παρουσιάζει κάποιες ανακρίβειες και αδυναμίες στο να δώσει μια σαφή εξήγηση, εντούτοις φαίνεται τα στοιχεία της επιταγής να ανταποκρίνονται στο πιο πάνω ποσό και να αναγράφηκαν μαζί με την έκδοση του τιμολογίου. Επίσης, σε άλλο στάδιο της μαρτυρίας του ανέφερε ότι το ανέγραψε μετά την έκδοση του τιμολογίου διότι δεν είχε απόδειξη μαζί του και για να φαίνεται το ποσό της επιταγής που ο εναγόμενος του έδωσε. Ουσιαστικά δεν έχει προκύψει από την μαρτυρία του μάρτυρα αυτού το ποσό αυτό να δόθηκε προγενέστερα της έκδοσης του τιμολογίου ή καλύτερα πριν την ολοκλήρωση της εργασίας από τους ενάγοντες, όπως ήταν η θέση του εναγομένου. Προκύπτει επίσης από το τεκμήριο Α η κατάθεση της να έγινε τρεις μέρες μετά την έκδοση του σχετικού τιμολογίου. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Πέραν του ότι ήταν σταθερός στην εκδοχή του, έδωσε εξηγήσεις για θέση του εναγομένου περί άλλων εργασιών και συμψηφισμού και τον τρόπο που συνεργάστηκαν στο παρελθόν που όπως προκύπτει δεν είχε καμία σχέση με την επίδικη εργασία. Περαιτέρω, έλαβα υπόψη μου και τη σχέση που έχει ο μάρτυρας με τον εναγόμενο και ότι πλέον δεν είναι καλή παρά το ότι είναι κουμπάροι, αλλά δεν έχω διαπιστώσει, δεν τέθηκε ευθέως ένα τέτοιο ζήτημα και δεν έχει προκύψει η παρούσα αγωγή να εγέρθηκε για αλλότριους σκοπούς από τους ενάγοντες. Ως εκ τούτου, αποδέχομαι τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού στην ολότητα της. Από την αντίπερα όχθη ο εναγόμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα, η μαρτυρία του είναι συγχυσμένη και ασαφής και προσπάθησε να εμπλέξει άλλες συνεργασίες που είχε με τον εναγόμενο, που ενδεχομένως να μην ήταν ευχαριστημένος από τον Μ.Ε. και τους ενάγοντες, για να καταδείξει ότι δεν πρέπει να καταβάλει σε αυτούς οτιδήποτε. Αναφέρθηκε σε δύο έργα που εκτέλεσε με τους ενάγοντες τα οποία όπως προέκυψε δεν διασυνδέονται με την παρούσα απαίτηση ούτε υπάρχει οποιαδήποτε οικονομική εκκρεμότητα. Αναφορικά με το έργο της Α.Η.Κ. που είχαν αναλάβει μαζί, αυτό τέλειωσε το 2006 είπε ενώ για το έργο στο ξενοδοχείο Aliathon, αυτό τέλειωσε το
- Μετά από αυτές τις δουλείες είπε χώρισαν και οι συνεργασίες τους ήταν μικρές. Αναφερόμενος σε άλλες δουλείες μεταγενέστερα ανάφερε ότι έσπασε για τους ενάγοντες 12 αυτοκίνητα πέτρα στα Μανδρία και ότι τα 2 ½ με 3 αυτοκίνητα θα τα έπαιρνε αυτός αλλά δεν τα πήρε. Επίσης, αναφέρθηκε σε μια εργασία που ανέλαβε ο ίδιος στην Κισσόνεργα και ότι τα υλικά τα οποία πήρε από εκεί, την πέτρα δηλαδή την πήρε σε χώρο στην Αγ. Βαρβάρα που διατηρούσαν από κοινού με τον Μ.Ε. και ο τελευταίος τα ανάμιξε με τα δικά του υλικά, τα έσπασε και τα πούλησε. Επίσης, αναφέρθηκε σε άλλη δουλεία που ανέλαβαν στα Κονιά και ότι ο Μ.Ε. πληρώθηκε το ποσό των €5,000 ή €4,800 κάτι έτσι όπως χαρακτηρίστηκα είπε και στο τέλος του έδωσε €1,500 μόνο. Τα πιο πάνω τα οποία ανέφερε στην κυρίως του εξέταση είναι γενικά και αόριστα, δεν φαίνεται να συνάδουν με το δικόγραφο του και το κυριότερο ο εναγόμενος δεν ήταν σε θέση να πεί τι ποσό ακριβώς οι ενάγοντες του οφείλουν και να εξηγήσει πώς αυτό προκύπτει. Η εργασία λέει στα Κονιά όπου μετέφερε 20 αυτοκίνητα υλικό χρεώθηκε €4,700 και πήρε €
- Δεν δικογραφεί μια τέτοια εργασία ούτε προκύπτουν από τη δικογράφηση τα ποσά που ανέφερε. Επίσης, για τα αυτοκίνητα της πέτρας που έβγαλε από την Κισσόνεργα όπως ισχυρίστηκε, προκύπτει τελικά να μην είναι εργασίες που εκτέλεσε για λογαριασμό των εναγόντων αλλά ότι αυτά ουσιαστικά δήθεν κλάπηκαν από αυτούς από το χώρο που βρίσκονταν. Αντεξεταζόμενος επίσης σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας είπε ότι δεν έκανε κάτι άλλο για τους ενάγοντες από το σπάσιμο πέτρας. Επίσης, όταν ερωτάται να εξηγήσει τη δικογραφημένη του θέση ότι χρεώνει για μεταφορά 35 φορτηγών πέτρας προς €50 έκαστο, δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει τι εννοεί και προσπαθώντας να δικαιολογήσει το κονδύλι αυτό περιέπεσε σε αντιφάσεις λέγοντας ότι τα πήρε αυτός με ένα από τη Λευκωσία, τον Μιχάλη και τον πλήρωσε προς €50 το φορτηγό. Όσον αφορά τη θέση του για την επίδικη εργασία, προέβαλε τη θέση ότι συμφώνησε με τους ενάγοντες να την εκτελέσουν για το ποσό των €40 την ώρα όπως τον χρέωνε ο Άνδρος από το Μούτταλο ο οποίος είπε ότι θα μπορούσε να τον χρεώσει και €38 την ώρα. Η θέση αυτή του μάρτυρα ότι συμφώνησε την τιμή με τους ενάγοντες δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Πέραν των ζητημάτων της αξιοπιστίας του και την μη αποδοχή γενικά την όλης εκδοχής που πρόβαλε, με τον τρόπο που την πρόβαλε, δεν τέθηκε κάτι τέτοιο στον Μ.Ε. κατά το στάδιο της αντεξέτασης του. Αντιθέτως, ήταν η θέση του συνηγόρου του ότι δεν συμφωνήθηκε οποιαδήποτε τιμή. Ούτε η θέση του ότι η επίδικη εργασία θα συμψηφιζόταν με άλλες εργασίες μπορεί να γίνει αποδεκτή. Κατ' αρχή εκείνο το οποίο δικογραφεί είναι ότι η εργασία αυτή θα συμψηφιζόταν με εργασίες που ο εναγόμενος εκτέλεσε για λογαριασμό των εναγόντων τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο του
- Η θέση που προώθησε στο Δικαστήριο ο εναγόμενος είναι ότι νόμιζε ότι επειδή θα έκαναν δουλείες μεταξύ τους, κάπου θα τα έβρισκαν. Πουθενά δεν ισχυρίστηκε ότι συμφωνήθηκε οποιοσδήποτε συμψηφισμός, πόσο μάλλον για συγκεκριμένες εργασίες που δικογραφεί και πέραν του ότι δεν έχει προκύψει για ποιες εργασίες αναφέρεται και ποιο το κόστος αυτών, εκτός από κάποιες γενικές αναφορές. Περαιτέρω, γεννιέται το ερώτημα για ποιο λόγο να ζητήσει από τους ενάγοντες να του εκδώσουν το σχετικό τιμολόγιο και ποιος ο λόγος της συνάντησης του στην Γεροσκήπου. Ο εναγόμενος ανάφερε ότι ζήτησε το τιμολόγιο για να δει τι γίνεται και ότι η διαφωνία που προέκυψε ήταν στο ποσό της χρέωσης ανά ώρα. Πουθενά στη μαρτυρία του δεν ανέφερε ότι και ο ίδιος ανέφερε στους ενάγοντες ότι του χρωστούσα και ότι θα γινόταν ένας τέτοιος συμψηφισμός. Πέραν τούτου, πώς είναι δυνατό η θέση του να είναι ότι θα τα έβρισκα σε άλλες δουλείες αλλά παράλληλα να εκδίδει επιταγή για το ποσό των €
- Όλα αυτά δεν συνάδουν ούτε με τη λογική. Είτε οι εργασίες που εκτέλεσαν εκατέρωθεν όπως ισχυρίζεται θα συμψηφίζονταν με άλλες εργασίες και δεν θα καταβαλλόταν οποιοδήποτε ποσό είτε έκαστος θα πλήρωνε γι αυτές ή τουλάχιστον τη διαφορά. Τέτοια θέση δεν έχει προβληθεί ούτε υποστηριχθεί και κατά την παράδοση του τιμολογίου από τους ενάγοντες, η μόνη ένσταση του εναγομένου ήταν το ποσό της χρέωσης. Πέραν τούτου, ενώ δικογραφεί ότι ο ίδιος εξέδωσε τιμολόγιο προς τους ενάγοντες και μάλιστα αναγράφει και τον αριθμό αυτού, ένα τέτοιο τιμολόγιο δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και όταν ερωτάται γι αυτό, προβάλει διάφορες δικαιολογίες οι οποίες δεν μπορεί να γίνουν αποδεχτές. Ανέφερε ότι δεν το έχει δώσει στο Φ.Π.Α. το τιμολόγιο και αργότερα ότι την περίοδο εκείνη ότι δεν χρειαζόταν να βγάλει τιμολόγιο διότι έκαναν δουλείες μαζί. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του είπε ότι το τιμολόγιο που έβγαλε κλάπηκε από το αυτοκίνητο του το
- Το είχε δείξε στο δικηγόρο του είπε όταν κινήθηκε η αγωγή αλλά το κράτησε για να το παρουσιάσει στο Δικαστήριο και μετά κλάπηκε. Η εκδοχή που ο εναγόμενος προώθησε στο Δικαστήριο δεν συνάδει σε αρκετά σημεία με το δικόγραφο του, ειδικότερα στο ζήτημα των ισχυριζόμενων εργασιών από μέρους του για λογαριασμό των εναγόντων, είναι αντιφατική και μη πειστική σε σημαντικά ζητήματα και θέσεις που πρόβαλε δεν υποβλήθηκαν στον Μ.Ε. κατά την αντεξέταση του για να αναφέρει την θέση του. Γενικά η μαρτυρία του δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστη και με βάση αυτή να προκύψουν οποιαδήποτε ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Ως εκ τούτου, αυτή απορρίπτεται στην ολότητα της. Έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τα παραδεκτά γεγονότα και τη μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, τα κάτωθι αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης: Οι ενάγοντες είναι εταιρεία η οποία ασχολείται με χωματουργικές εργασίες και κατά το έτος 2009 και πριν από τον Δεκέμβριο του 2009 συμφώνησε, μέσω του διευθυντή της Χριστάκη Παφίτη, με τον εναγόμενο όπως εκτελέσει για λογαριασμό του μια εκσκαφή και χωματουργικές εργασίες σε οικοδομή σε περιοχή της Πάφου. Οι ενάγοντες εκτέλεσαν τη συγκεκριμένη εργασία και εξέδωσαν προς τον εναγόμενο το τιμολόγιο με αρ. 0136 ημερομηνίας 04/12/2009 για το ποσό των €2,400 πλέον Φ.Π.Α. €360, δηλαδή σύνολο €2,760, το οποίο του παρέδωσαν. Οι ώρες εργασίας του εκσκαφέα για την συμπλήρωση της εργασίας ήταν 48 και η χρέωση στο τιμολόγιο ανερχόταν σε €50 για έκαστη ώρα. Ο εναγόμενος παρέλαβε το εν λόγω τιμολόγιο από τον διευθυντή των εναγόντων σε συνάντηση που είχαν στο καφενείο της Γεροσκήπου την οποία ζήτησε ο ίδιος με σκοπό να του παραδώσει το τιμολόγιο και να πληρώσει τους ενάγοντες πλην όμως αρνήθηκε να το υπογράψει διότι διαφωνούσε με την τιμή χρέωσης ανά ώρα. Ανέφερε στον διευθυντή της ενάγουσας ότι συγκεκριμένο άλλο πρόσωπο τον χρεώνει €45 την ώρα ενώ οι ενάγοντες τον χρέωσαν €
- Ο Μ.Ε. ανέφερε στον εναγόμενο ότι οι ενάγοντες τόσα χρεώνουν και ότι και σε άλλη εργασία την οποία εκτέλεσαν για λογαριασμό του θείου του, τον χρέωσαν επίσης το ίδιο ποσό ανά ώρα. Προκύπτει επίσης, ότι παρά την συμφωνία των μερών για την εκτέλεση της εν λόγω εργασίας δεν είχε συμφωνηθεί συγκεκριμένο τίμημα για αυτή. Ο εναγόμενος κατέβαλε στους ενάγοντες το ποσό των €800 έναντι της πιο πάνω οφειλής με την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας Λτδ με αρ. 92454996 και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των εναγόντων αρνήθηκε να καταβάλει το υπόλοιπο το οποίο σύμφωνα με το τιμολόγιο ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €1,
- Έχει προκύψει επίσης, ότι ο Μ.Ε. και ο εναγόμενος είναι κουμπάροι και οι σχέσεις τους δεν είναι καλές και ότι στο παρελθόν έκαναν δουλειές μαζί και είχαν συνεργασία. Από τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ εναγόντων και εναγομένου για τη διενέργεια εκσκαφής και χωματουργικών εργασιών για λογαριασμό του εναγομένου. Εκείνο το οποίο δεν έχει προκύψει είναι ότι υπήρχε συμφωνία και για συγκεκριμένο ποσό για την εκτέλεση της εν λόγω εργασίας ή το κόστος χρήσης του εκσκαφέα ανά ώρα. Ο διευθυντής των εναγόντων, η μαρτυρία του οποίου έγινε αποδεκτή, είπε ότι δεν συμφωνήθηκε πόσα θα χρεωνόταν το μηχάνημα ανά ώρα για την διενέργεια της εν λόγω εκσκαφής. Εκείνο που έχει προκύψει είναι ότι δαπανήθηκαν 48 ώρες για την διεκπεραίωση της συγκεκριμένης εργασίας που είχε ανατεθεί στους ενάγοντες από τον εναγόμενο. Η μη ύπαρξη συγκεκριμένης συμφωνίας όμως για το ποσό που θα καταβαλλόταν δεν αναιρεί την ύπαρξη συμφωνίας για παροχή των πιο πάνω υπηρεσιών από τους ενάγοντες (βλ.
- Άβιβος Βασιλαράς
- Ουρανία Βασιλαρά v. Α/Φοι Θράσου & Συνεργάτες
(2003)1 Α.Α.Δ. 1754). Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για την εκτέλεση από τους ενάγοντες της συγκεκριμένης εργασίας για λογαριασμό του εναγομένου. Προκύπτει επίσης από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι η συγκεκριμένη εργασία θα γινόταν επ' αμοιβή από τους ενάγοντες και όχι χαριστικώς. Αυτό εξάγεται από τις αναφορές του διευθυντή των εναγόντων και από την έκδοση του σχετικού τιμολογίου προς τον εναγόμενο μετά που ο τελευταίος το ζήτησε. Η πρόθεση των εναγόντων, που είναι αυτή που έχει σημασία ήταν ότι η συγκεκριμένη εργασία θα εκτελείτο έναντι αμοιβής (βλ. Polyxeni Demou Kyriakou v. The Estate of the Late Katina Petrou
(1961)1 Α.Α.Δ. 300). Άλλωστε δεν προβλήθηκε η θέση από τον εναγόμενο ότι οι εργασίες αυτές θα γίνονταν χαριστικώς αλλά ότι το αντάλλαγμα θα ήταν η προσφορά από αυτόν άλλων εργασιών προς τους ενάγοντες ή ότι θα συμψηφίζονταν με εργασίες που ο εναγόμενος πρόσφερε στους ενάγοντες, θέση η οποία απορρίφθηκε. Παρά τη θέση των εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης ότι το υπόλοιπο το οποίο αξιώνουν είναι συμφωνηθείσα αμοιβή, εντούτοις από αυτήν προκύπτει ότι η αξίωση στηρίζεται διαζευκτικά και στην εύλογη αμοιβή και στις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Επομένως, το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει την αξίωση και στην βάση των πιο πάνω αρχών. Στην 1. Άβιβος Βασιλαράς 2. Ουρανία Βασιλαρά v. Α/Φοι Θράσου & Συνεργάτες (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Η αξίωση για εύλογη αμοιβή προβλήθηκε στην Έκθεση Απαίτησης και ορθά το Δικαστήριο προχώρησε στην εξέταση του θέματος παραχώρησης αποζημίωσης σύμφωνα με την αρχή της λογικής αμοιβής (Quantum meruit). (βλ. επίσης Nicodemos Charalambous v. Loukia Kazanou and another
(1982)1 A.A.Δ. 382). Στην Χαράλαμπος Χ΄΄ Παναγιώτου v. Cyprus Airways (DUTY FREE SHOPS) Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 173 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όπου πρόσωπο παρέχει υπηρεσίες σε άλλο υπό περιστάσεις που δείχνουν ότι θα το έπραττε επ' αμοιβή ανκαι δεν έχει συμφωνηθεί συγκεκριμένο ύψος αμοιβής τεκμαίρεται ότι υπάρχει υπόσχεση πληρωμής ευλόγου ποσού (quantum meruit). Το δικαστήριο θα πρέπει να καθορίσει σύμφωνα με τη μαρτυρία, λογική αμοιβή. Κατά τον καθορισμό της αμοιβής για υπηρεσίες μπορεί να ληφθούν υπ' όψιν προηγούμενες συνεννοήσεις των μερών (Way v. Latilla [1937] 3 All E.R. 759). Το δικαστήριο θα πρέπει να κάμει ό,τι μπορεί για να καταλήξει σε ποσό το οποίο φαίνεται να είναι εύλογο και για τις δύο πλευρές σύμφωνα με τις περιστάσεις της υπόθεσης (S.O.R.E.L Ltd v. Nicos Servos
(1968)1 C.L.R. 123). Παραπέμπω επίσης, στην Way v. Latilla [1937] 3 All E.R. 759, στην οποία αναφορά έγινε στην πιο πάνω υπόθεση, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: "The quantum meruit would be fixed after taking into account what would be a reasonable commission, in the circumstances, and fixing a sum accordingly". Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, θα προχωρήσω, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή, να καθορίσω το εύλογο τίμημα για τις εργασίες που πρόσφεραν στον εναγόμενο οι ενάγοντες στην παρούσα υπόθεση. Παρά το ότι οι διάδικοι είχαν συνεργασία και στο παρελθόν και εκτέλεσαν έργα μαζί, εντούτοις δεν αναφέρθηκε στο Δικαστήριο το ποσό το οποίο χρέωναν ανά ώρα για εκσκαφές. Το μόνο το οποίο προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι ότι οι ενάγοντες χρέωναν κατά τον ουσιώδη χρόνο το ποσό των €50 ανά ώρα και όπως συγκεκριμένα ανέφερε ο διευθυντής των εναγόντων, για εργασία που οι ενάγοντες εκτέλεσαν το αμέσως προηγούμενο διάστημα προς το θείο του, χρέωσαν το εν λόγο ποσό. Ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν υπάρχει άλλη αποδεχτή μαρτυρία αναφορικά με το εύλογο τίμημα ανά ώρα για την εκτέλεση της συγκεκριμένης εργασίας, πέραν από την μαρτυρία του διευθυντή των εναγόντων. Οι ενάγοντες επίσης, ασχολούνται με την εκτέλεση τέτοιου είδους εργασιών και το αμέσως προηγούμενο διάστημα της εκτέλεσης της επίδικης εργασίας χρέωσαν το ίδιο πόσο προς συγγενικό πρόσωπο των εναγόντων, που προφανώς, αυτό έγινε αποδεχτό. Η θέση του διευθυντή των εναγόντων ότι ο εναγόμενος του ανέφερε ότι άλλο πρόσωπο θα τον χρέωνε το ποσό των €45 ανά ώρα, δεν παρέχει ασφαλή βάση για το καθορισμό του εύλογου τιμήματος στην παρούσα περίπτωση. Είναι απλές αναφορές του εναγομένου, η μαρτυρία του οποίου κρίθηκε αναξιόπιστη και δεν επιβεβαιώνονται από άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η χρέωση από τους ενάγοντες του ποσού των €50 ανά ώρα για την συγκεκριμένη εκσκαφή είναι εύλογη υπό τις περιστάσεις. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι ενάγοντες δαπάνησαν 48 ώρες για την εκτέλεση της συγκεκριμένης εργασίας προς όφελος του εναγομένου, το κόστος των οποίων ήταν €2,400 (48 Χ €50) πλέον το ποσό των €360 Φ.Π.Α., δηλαδή σύνολο €2,760. Ο εναγόμενος όπως είναι αποδεχτό έχει καταβάλει το ποσό των €800 έναντι της συγκεκριμένης εργασίας, άρα απομένει οφειλόμενο ποσό €1,960, το οποίο θα πρέπει να καταβάλει στους ενάγοντες. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την απαίτηση τους εναντίον του εναγομένου και δικαιούνται απόφασης για το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό. Η δε ανταπαίτηση του εναγομένου, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν στοιχειοθετείται και αυτή υπόκειται σε απόρριψη. Επομένως, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €1,960.00 πλέον νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα τόσο της αγωγής όσο και της ανταπαίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα επιδικαστούν για την αγωγή και την ανταπαίτηση, καθότι αυτές έχουν συνεκδικαστεί. (Υπογρ.) ............ Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other actions / Final Αναφορά: Πολιτική / prosfora ipiresion cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο