← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. GLEGG ANDREW THOMAS κ.α., Αρ. Αγωγής: 1220/2012, 2/3/2016

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. GLEGG ANDREW THOMAS κ.α., Αρ. Αγωγής: 1220/2012, 2/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1220/2012 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Εναγόντων και

  1. GLEGG ANDREW THOMAS, από το Ηνωμένο Βασίλειο
  2. GLEGG NADINE BRIDGET, από το Ηνωμένο Βασίλειο
  3. ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED, από την Πάφο Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 12.10.15 για παραμερισμό δικαστικής απόφασης Ημερομηνία: 02.03.16 Εμφανίσεις: Για Εναγομένους 1 & 2-Αιτητές 1 & 2: κα Ν. Μαραγκού (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Τσαπούσιη) Για Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση: κος Κ. Αθανασίου (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Α. Μιχαήλ) ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 07.01.15 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα: (α) για το ποσό των GBP31.232,31 πλέον συσσωρευμένους τόκους από 01.01.12 μέχρι 05.04.12 ύψους GBP1.487,57 πλέον τόκο προς 3 μηνών LIBOR με προσαύξηση προς 3,5% το χρόνο και τόκο υπερημερίας προς 5,35% το χρόνο από 05.04.12 μέχρι 24.11.14 και από 25.01.13 με τόκο υπερημερίας προς 1,75% το χρόνο μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων στις 30/6 και 31/12 (η ισοτιμία κατά την 05.04.12 ήταν EUR/GBP ήταν 1,238058), (β) για το ποσό των €42 ως έξοδα της απόφασης αυτής πλέον έξοδα της αγωγής όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 20.04.12 μέχρι 31.12.14 πλέον τόκο προς 4% το χρόνο από 01.01.15 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. Επίσης στην εν λόγω απόφαση σημειώνεται πως αναγνωρίζεται ότι τα έγγραφα που υπεγράφησαν από τον κύριο Κωνσταντίνο Καλαβά για και/ή εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 είναι έγκυρα και δεσμευτικά για τους εναγομένους αυτούς. Περαιτέρω στην ίδια απόφαση σημειώνεται πως αναγνωρίζεται ότι οι Ενάγοντες έχουν το δικαίωμα να υποθηκεύσουν προς όφελος τους το ακίνητο, ήτοι την υποθήκη Υ2374/10, Κτηματολόγιο Πάφου, ημερομηνίας 20.05.10 δια GBP132.000, πλέον τόκους, Alpha Panareti Public Ltd, με αρ. εγγραφής 0/5133, Φ/Σχ. 51/48, τμήμα 0, τεμ. 45, το όλο, υποθηκευμένο το 16/10000, Κούκλια, Πάφος, όταν αυτό μεταβιβαστεί στο όνομα των Εναγομένων 1 και
  4. Ακόμη στην ίδια απόφαση εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο εξουσιοδοτούνται οι Ενάγοντες να υποθηκεύσουν τον πιο πάνω ακίνητο προς όφελος τους όταν αυτό μεταβιβαστεί στο όνομα των Εναγομένων 1 και
  5. Με την παρούσα δια κλήσεως αίτηση οι Εναγόμενοι 1 και 2 (στο εξής οι 'Αιτητές') αιτούνται την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η προαναφερόμενη εκδοθείσα δικαστική απόφαση ημερομηνίας 07.01.
  6. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Διάταξη 17 Κανονισμό 10 και στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1-4 και 9 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στους σχετικούς κανονισμούς, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία, στην εγγενή και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν την επιτυχία της, περιέχονται στην ένορκο δήλωση ημερομηνίας 12.10.14 του Τζιοβάνη Κουζαλή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο G. Kouzalis LLC και εξουσιοδοτημένου από τους Αιτητές, που είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση, στην οποία περιληπτικά αναφέρονται τα εξής: - Τον Δεκέμβριο 2014 οι Αιτητές διόρισαν το δικηγορικό γραφείο G. Kouzalis LLC ως δικηγόρους τους, προς τους οποίους απέστειλαν όλα τα έγγραφα που λάμβαναν σχετικά με δάνειο που έγινε στα πλαίσια αγοράς από την Εναγόμενη 3 ένα διαμέρισμα τύπου studio και/ή γκαρσονιέρα με αριθμό U403 στο κτιριακό συγκρότημα 'UNDINA' του έργου 'TERRA DIVINA' εντός τεμαχίων γης με αρ. εγγραφής 0/5133, Φ/Σχ. 51/48, τμήμα 0, τεμ. 45 στο χωριό Κούκλια της επαρχίας Πάφου. - Περί τις 23.01.15, κατ' εντολή των Αιτητών, το εν λόγω δικηγορικό γραφείο απέστειλε επιστολή στους Καθ' ων η αίτηση με την οποία τους ζητούσε να του αποστείλουν την σύμβαση δανείου καθώς και καταστάσεις λογαριασμών εγγυητήριων εγγράφων και άλλων συναφών εγγράφων. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  7. - Περί τις 21.05.15 οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν απαντητική επιστολή στους δικηγόρους των Αιτητών παραπέμποντας τους να αποταθούν στους δικηγόρους τους που τους αντιπροσωπεύει στην αγωγή αυτή. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  8. - Οι Αιτητές επιβεβαίωσαν στους δικηγόρους τους ότι δεν τους επιδόθηκε οποιαδήποτε αγωγή και ότι ήθελαν να προχωρήσουμε με αγωγή εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και της Εναγομένης
  9. - Περί τις 24.08.15 οι δικηγόροι των Αιτητών απέστειλαν επιστολή τερματισμού προς τους ενάγοντες αναφορικά με την συμφωνία δανείου μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και των Αιτητών. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  10. - Περί τις 03.09.15 οι Αιτητές δια του δικηγόρου τους καταχώρησαν την αγωγή υπ' αριθμό 1516/2015 εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και της Εναγομένης
  11. Αντίγραφο της εν λόγω αγωγής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  12. - Η εν λόγω αγωγή επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση περί τις 04.09.
  13. Αντίγραφο ένορκης δήλωσης επίδοσης της αγωγής υπ' αριθμό 1516/2015 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 (όπως εξόφθαλμα φαίνεται από το Τεκμήριο 5 η ημερομηνία 04.06.15 που αναγράφεται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του Τζιοβάνη Κουζαλή είναι τυπογραφικό λάθος). - Εις απάντηση της επιστολής ημερομηνίας 24.08.15 των δικηγόρων των Αιτητών ο δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση τους απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 10.09.15 με την οποία αφού απορρίπτεται το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 24.08.10 σημειώνεται ότι στις 20.04.12 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν εναντίον των Αιτητών την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και ότι στις 07.01.15 εκδόθηκε δικαστική απόφαση υπέρ των πρώτων και εναντίον των δεύτερων. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  14. - Κατόπιν έρευνας που οι δικηγόροι των Αιτητών διεξήγαγαν στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης στις 06.10.15, διαπίστωσαν ότι στις 07.01.15 εκδόθηκε δικαστική απόφαση με αποτέλεσμα να προχωρήσουν με καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. - Αν οι Αιτητές παραλάμβαναν το κλητήριο ένταλμα ως οι πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμ. 1393/2007 θα γνώριζαν την χρονική προθεσμία εντός της οποίας εάν δεν καταχωρούσαν σημείωμα εμφάνισης θα εκδίδετο δικαστική απόφαση. - Επίσης αν Αιτητές γνώριζαν ότι έχει καταχωρηθεί αγωγή εναντίον τους από τους Καθ' ων η αίτηση δεν θα καταχωρούσαν αργότερα και οι ίδιοι αγωγή εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για ένα θέμα στο οποίο έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση. - Οι Αιτητές ουδέποτε έλαβαν γνώση για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής και ουδέποτε γνώριζαν ότι στις 07.01.15οι Καθ' ων η αίτηση εξασφάλισαν απόφαση εναντίον τους. - Οι Αιτητές έχουν πάρα πολύ καλή υπεράσπιση και οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση είναι αβάσιμοι και σε καμία περίπτωση δεν αποκαλύπτουν ούτε περιέχουν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους και τυχόν μη παραμερισμός της ανωτέρω αναφερόμενης απόφασης, θα σημαίνει κατάφορη παραβίαση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους. Προς τούτο υιοθετείται το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 (αγωγή υπ' αριθμό 1516/2015). - Συγκεκριμένα οι Αιτητές έχουν εξαπατηθεί τόσο από την Εναγόμενη 3 όσο και από τους Καθ' ων η αίτηση καθότι η Εναγόμενη 3 έθεσε ως όρο την αγορά του επιδίκου ακινήτου με δάνειο από τους Καθ' ων η αίτηση. - Το εν λόγω ακίνητο ουδέποτε παραδόθηκε και/ή ουδέποτε ολοκληρώθηκε από την Εναγόμενη
  15. - Οι Αιτητές εξαπατήθηκαν από τους ενάγοντες και την Εναγόμενη 3 η οποία δόλια συνωμότησε εναντίον τους αφού με ψευδείς παραστάσεις και ενεργώντας με αμέλεια κατά παράβαση Νόμων και/ή Κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, πλούτισαν αδικαιολόγητα εις βάρος των Αιτητών. - Οι Καθ' ων η αίτηση ενεργούσαν μονομερώς για αύξηση του επιτοκίου, αύξηση του ποσού των μηνιαίων δόσεων των Αιτητών χωρίς καμία ενημέρωση, έκαναν αυθαίρετες μεταφορές χρημάτων και μεταξύ άλλων απέκρυπταν κακόπιστα από τους Αιτητές ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα. - Οι Αιτητές κατέβαλαν υπέρογκα ποσά έναντι του οφειλόμενου ποσού δυνάμει της συμφωνίας δανείου και ουδέποτε έλαβαν το επίδικο ακίνητο. Επιπλέον λόγω των επιτοκίων και των αυθαίρετων αυξήσεων των μηνιαίων δόσεων τους το ποσό του δανείου σήμερα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που οι Αιτητές πραγματικά δανείστηκαν. - Είναι ορθό και δίκαιο όπως δοθεί η ευκαιρία στους Αιτητές να παρουσιάσουν την υπεράσπιση τους καθότι είναι προς το συμφέρον της δίκαιης απονομής δικαιοσύνης να παραμερισθεί η πιο πάνω δικαστική απόφαση. Στις 12.11.15 καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης από μέρους των Καθ' ων η αίτησης επί των ακόλουθων λόγων ένστασης: 1) Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. 2) Οι Αιτητές ακολούθησαν την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία επίδοσης με βάση τους σχετικούς ευρωπαϊκούς κανονισμούς και/ή τον νόμο και/ή τους θεσμούς και/ή τους αγγλικούς θεσμούς και/ή το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.06.
  16. 3) Οι Αιτητές κωλύονται από του να προβάλλουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην υπό κρίση αίτηση και στην ένορκο δήλωση που τη στηρίζει αυτή που αφορούν την διαδικασία επίδοσης που εφαρμόστηκε και/ή το είδος των εγγράφων που επιδόθηκαν επειδή επιδόθηκαν τα ορθά έγγραφα στους Αιτητές, οι οποίοι έλαβαν πραγματική γνώση και ενημερώθηκαν τόσο για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εναντίον τους όσο και για το περιεχόμενο αυτής και το χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου έπρεπε να λάβουν μέτρα για αντιμετώπιση της. 4) Οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό. 5) Η παρούσα αίτηση αποτελεί ξεκάθαρη προσπάθεια εκ μέρους των Αιτητών να αποφύγουν και/ή να δικαιολογήσουν την παράλειψη τους να συμμορφωθούν με τις συμβατικές υποχρεώσεις τους προς τους Καθ' ων η αίτηση. 6) Τυχόν παραμερισμός της δικαστικής απόφασης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση. 7) Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός της απόφασης θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις. 8) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court). 9) Η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου, ενώ η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει γίνεται από δικηγόρο και είναι εν πάση περιπτώσει είναι παντελώς ανυπόστατη και συμπεριλαμβάνονται σε αυτή αναληθείς και παραπλανητικοί ισχυρισμοί. 10) Η παρούσα αίτηση είναι ελλιπής και/ή δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. 11) Το αιτούμενο διάταγμα δεν δύναται να εκδοθεί επειδή οι Καθ' ων η αίτηση κατόπιν αίτησης τους εξασφάλισαν διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 18.06.12 για αποστολή των εγγράφων μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης ως προνοείται από τους Κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1393/07 και αριθ. 44/2001 ο οποίος αναδιατυπώθηκε από τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/
  17. 12) Η επίδοση στους Αιτητές έγινε καθόλα νόμιμα και ορθά με βάση τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης βασίζεται στη Διάταξη 2, στη Διάταξη 5 Κανονισμούς 1-10, στη Διάταξη 6 Κανονισμούς 1, 2, 4-9, στη Διάταξη 16 Κανονισμούς 1-5 και 9-11, στη Διάταξη 19 Κανονισμό 6, στη Διάταξη 33, στη Διάταξη 39, στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1-13, στη Διάταξη 51 και στη Διάταξη 64 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 26 και 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 3 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6), στον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001, στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 και στον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1393/2007, στο άρθρο 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, σε σχετική Νομολογία καθώς και στο περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης των Καθ' ων η αίτηση συνοδεύεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση ημερομηνίας 12.11.15 του Κώστα Βρυώνη, δεόντως εξουσιοδοτημένου υπαλλήλου των Καθ' ων η αίτηση, στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη του στοιχειοθετούν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Τα εν λόγω γεγονότα συνοψίζονται στα πιο κάτω: · Στις 20.04.12 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή σε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. · Στις 18.06.12, κατόπιν μονομερούς αίτησης των Καθ' ων η αίτηση, εκδόθηκε διάταγμα για επίδοση στους Αιτητές του κλητηρίου εντάλματος καθώς και μετάφρασης των εν λόγω εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας. Πιστό αντίγραφο του εν λόγω διατάγματος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  18. · Στις 30.05.14 οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν τα έγγραφα μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης. · Στις 03.07.14 επιδόθηκαν στους Αιτητές το κλητήριο ένταλμα, η ειδοποίηση περί αυτού, η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, το δικαστικό διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, η αίτηση ανανέωσης κλητηρίου εντάλματος και το διάταγμα ανανέωσης κλητηρίου εντάλματος τόσο στην ελληνική όσο και στην αγγλική γλώσσα. Οι επιδόσεις των εν λόγω εγγράφων στους Αιτητές επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 2 και
  19. · Η επίδοση των εγγράφων στους Αιτητές έγινε καθόλα ορθά και νόμιμα και σε πλήρη συμμόρφωση με τους αγγλικούς θεσμούς και ειδικότερα την Διάταξη 6.3

(1)(c), το δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 18.06.12 και τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Αντίγραφο της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 20.05.10 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 αναφέρει ως διεύθυνση των Αιτητών αυτήν στην οποία επιδόθηκε η αγωγή μαζί με τα άλλα έγγραφα. · Στις 07.01.15, κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 17.11.14 εκδόθηκε απόφαση εναντίον των Αιτητών. Πιστό αντίγραφο της εν λόγω δικαστικής απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  1. · Στις 12.10.15 οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση. · Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές έλαβαν δεόντως γνώση για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εναντίον τους καθώς και για τα δικαιώματα τους σχετικά με το χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου μπορούσαν να καταχωρήσουν εμφάνιση, πλην όμως παρέλειψαν να το πράξουν επιδεικνύοντας πλήρη αδιαφορία με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον τους απόφαση. · Οι Αιτητές κωλύονται από του να προβάλλουν τους εκτιθέμενους εις την παρούσα αίτηση ισχυρισμούς καθότι έλαβαν δεόντως γνώση για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εναντίον τους με τα επίδικα έγγραφα να τους επιδίδονται όλα μεταφρασμένα στην μητρική τους γλώσσα στην τελευταία δοθείσα από αυτούς διεύθυνση, ήτοι την 1 Cedar Avenue, Rοssendale, Lancashire, BB4 6RR. · Οι Αιτητές δεν προβάλλουν οιονδήποτε επαρκή και/ή ικανοποιητικό λόγο για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. · Οι Αιτητές δεν βασίζουν την παρούσα αίτηση στους ορθούς δικονομικούς θεσμούς αφού παραλείπουν να βασίσουν την παρούσα αίτηση στην Διάταξη 5, η οποία αναφέρεται στην επίδοση και αποτελεί τον κυριότερο ισχυρισμό τους. · Σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα οι Αιτητές θα υποστούν υπέρμετρη αδικία τόσο λόγω των εξόδων που έχουν ήδη υποστεί στην διαδικασία επίδοσης των εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας όσο και του χρόνου που έχει αναλωθεί για την εν λόγω επίδοση ακολουθώντας την ορθή διαδικασία με βάση τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς, τους διαδικαστικούς θεσμούς πολιτικής δικονομίας, το δικαστικό διάταγμα και τους αγγλικούς δικονομικούς θεσμούς. · Επιπλέον τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιβαρύνει τους Καθ' ων η αίτηση με επιπλέον έξοδα και θα προκαλέσει πολλαπλές και αχρείαστες διαδικασίες αφού η διαδικασία επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα και εάν χρειαστεί να επαναληφθεί είναι πιθανό να εκπνεύσει το κλητήριο ένταλμα. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν τρεις αιτήσεις για ανανέωση του κλητήριου εντάλματος μέχρις ότου επιτευχθεί η επίδοση στους Αιτητές μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, διαδικασία πολύ χρονοβόρα και δαπανηρή για τους Καθ' ων η αίτηση. · Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) εφόσον αποτελεί μια προσπάθεια των Αιτητών να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους προς τους Καθ' ων η αίτηση καθώς και να αναλώσουν δικαστικό χρόνο προκαλώντας αχρείαστα υπέρμετρη καθυστέρηση στην διεκπεραίωση της υπόθεσης. · Οι Καθ' ων η αίτηση παραδέχονται την λήψη της επιστολής ημερομηνίας 23.01.15 του δικηγόρου των Αιτητών και ισχυρίζονται ότι απάντησαν στο περιεχόμενο αυτής με την επιστολή τους ημερομηνίας 21.05.
  2. · Οι Καθ' ων η αίτηση παραδέχονται το περιεχόμενο των παραγράφων 5-8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. · Από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης προέκυψε καθυστέρηση 10 μηνών. · Ο δε ισχυρισμός των Αιτητών ότι ουδέποτε τους επιδόθηκε η αγωγή καταρρίπτεται από τη θέση τους ότι από τον Δεκέμβριο 2014 διόρισαν δικηγόρο για την περίπτωση του δανείου τους σε σχέση με την αγορά του προαναφερομένου ακινήτου. · Οι Αιτητές επέλεξαν να προωθήσουν άλλη αγωγή και αδικαιολόγητα να μην καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης στην παρούσα υπόθεση. · Εξ' όσον ο ενόρκως δηλών γνωρίζει και πιστεύει κανένας ισχυρισμός δεν προβλήθηκε από τους Αιτητές που να δείχνει εκ πρώτης όψεως καλόπιστη και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση. · Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές αποτάθηκαν στους Καθ' ων η αίτηση για την παραχώρηση δανείου για την απόκτηση κατοικίας από την εναγόμενη 3 για σκοπούς επένδυσης, οι οποίοι, χωρίς να έχουν ανάμιξη στην απόφαση των Αιτητών για αγορά του ακινήτου, ενέκριναν το αίτημα τους με αποτέλεσμα στις 20.05.10 να συνομολογηθεί σχετική συμφωνία. · Οι Καθ' ων η αίτηση απορρίπτουν τους ισχυρισμούς των Αιτητών για ψευδείς παραστάσεις και επιμένουν ότι ενέργησαν νόμιμα και με βάσει τις οδηγίες και τις υποδείξεις της Κεντρικής Τράπεζας με τους Αιτητές να υπογράφουν τα έγγραφα με την ελεύθερη τους βούληση έχοντας ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους τον Κωνσταντίνο Καλαβά. · Οι Καθ' ων η αίτηση επέδειξαν πλήρη αδιαφορία. · Οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι θα υποστούν υπέρμετρη ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εφόσον κάτι τέτοιο θα τους αποστερήσει από το να εισπράξουν το λαβείν τους ενώ παράλληλα θα υποστούν υπέρμετρη αδικία ως προς τα συμφέροντα και τα δικαιώματα τους και τους καρπούς της επιτυχίας τους και αυτό θα ήταν υπέρμετρα δυσανάλογο με το οιονδήποτε όφελος το οποίο δύναται να αποκομίσουν οι Αιτητές από την τυχόν έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οτιδήποτε. Η εξουσία του Δικαστηρίου για παραμερισμό απόφασης, η οποία εκδόθηκε χωρίς την εξέταση της υπόθεσης επί της ουσίας, παρέχεται από τη Διάταξη 17 Κανονισμό 10 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και έχει διακριτικό χαρακτήρα, η οποία θα πρέπει να ασκείται δικαστικά και στη βάση των αρχών που η νομολογία έχει καθορίσει (βλέπε Λουκαΐδου v. Γερολέμου
(2000)1Α Α.Α.Δ. 333 και Εταιρεία Βοθροκαθαριστών Λεμεσού 'Βοθροτέξ' Λτδ v. Φαντάκη
(2001)1Α Α.Α.Δ. 339). Συγκεκριμένα, ο Κανονισμός 10 της Διάταξης 17, ο οποίος είναι πανομοιότυπος με το αγγλικό O.13 r.10, σημειώνει τα εξής: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceeding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της Διάταξης, θα είναι νόμιμο δια το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι." Διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει δύο περιπτώσεις όπου είναι δυνατή η ακύρωση δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης (βλέπε Τσεσμέλογλου v. Σοφοκλέους, Πολιτική Έφεση Αρ. 205/2010, ημερομηνίας 15.01.13):
(1)Όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, όπως π.χ. επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος όχι με το δέοντα και νόμιμο τρόπο, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae.
(2)Όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε κατόπιν επίδοσης κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος με τον δέοντα και νομότυπο τρόπο, ο αιτητής παρουσιάζει δια ενόρκου δηλώσεως ύπαρξη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση ενώ ταυτόχρονα επεξηγεί το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης χωρίς τη συμμετοχή του. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Η μη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή η κακή επίδοση του είναι μία από τις περιπτώσεις όπου δεν θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση στην αγωγή. Η κακή ή αντικανονική επίδοση της αγωγής έχει ως αποτέλεσμα να μην ενημερωθεί ο εναγόμενος για τη διαδικασία εναντίον του και ως εκ τούτου το Δικαστήριο, αφού διαπιστώσει ότι η επίδοση υπήρξε κακή ή αντικανονική ή γενικότερα διαπιστώνονται λόγοι για ακύρωση στη βάση ex debito justitiae, είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση με έξοδα υπέρ του αιτητή (εναγομένου) χωρίς να τίθεται θέμα άσκησης της διακριτικής εξουσίας του (βλέπε Νικόλας Γιωργαλλίδης v Χρυσόστομου Χρίστου (Ττομή)
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 247, Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού v Chr. P. Michaelides (Estates) Limited
(2002)1 Α.Α.Δ. 43 και J.Z. Classic Music Pro Ltd v Alkadia Music Land Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 1151). Επομένως, η κακή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκθεμελιώνει την κανονικότητα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε και γι' αυτό είναι σημαντικό το Δικαστήριο να ερευνήσει εάν όντως υπήρξε καλή επίδοση και κατ' επέκταση εάν ο αιτητής έλαβε γνώση για τη δικαστική διαδικασία εναντίον του, προτού προχωρήσει και εξετάσει τους υπόλοιπους λόγους για τους οποίους ο Αιτητής ζητεί τον παραμερισμό της απόφασης. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 26, παράγραφος 559 σημειώνονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: "When a judgment in default of appearance or defence has been entered before the proper time, or there has been no service or no sufficient service, or it has been entered for a greater amount than in due, or there has been a breach of good faith, it will be set aside ex debito justitiae, apart from any consideration as to whether there is a good defence on the merits and the plaintiff is usually ordered to pay the costs occasioned by the judgment or order." Στον δε Τόμο 37 του ιδίου νομικού συγγράμματος και συγκεκριμένα στην παράγραφο 403 και σελίδα 297 αυτού επισημαίνονται, μεταξύ άλλων, τ' ακόλουθα: "In the case of an irregular judgment, the defendant is entitled to have it set aside ex debito justitiae and the court should not impose any terms whatever upon the defendant." Επιπλέον, στο νομικό σύγγραμμα Odger's on Pleading and Practice, 2η έκδοση στη σελίδα 58 αυτού τονίζονται, ανάμεσα σ' άλλα, τα πιο κάτω: ". where a judgment is irregularly obtained the defendant is entitled as of right to have it set aside on application by summons or by motion (under Order 2, rr.1,2). The irregularities relied on must be specified in the summons and the application must be made within a reasonable time and before any fresh step is taken after knowledge of the irregularity." Επίσης σύμφωνα με το νομικό ερμηνευτικό λεξικό Oxford Dictionary of Law, νέα έκδοση και ειδικότερα στη σελίδα 177 ο όρος ex debito justitiae σημαίνει "As a matter of right. The phrase is applied to remedies that the court is bound to give when they are claimed, as distinct from those that it has discretion to grant." Σε σχέση με την δεύτερη περίπτωση η κυπριακή νομολογία έχει υποδείξει ότι ο αιτητής για να επιτύχει παραμερισμό δικαστικής απόφασης θα πρέπει να δείξει και να πείσει ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή καλόπιστη συζητήσιμη υπόθεση και να εξηγήσει κατά τρόπο πειστικό ότι δικαιολογείται η μη εμφάνιση του στη διαδικασία, όπως και η όποια καθυστέρηση του να αποταθεί στο δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης. Τα κριτήρια αυτά πρέπει να συντρέχουν. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να ισοζυγίσει δύο παράγοντες θεμελιώδεις για την απονομή της δικαιοσύνης, ήτοι από τη μια την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών (Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2118). Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Εάν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απολεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης (βλέπε Iason Travel & Tours Ltd v. L. Pashias Travel Ltd κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 145/2010, ημερομηνίας 19.02.13). Οι πιο πάνω αρχές αναδύθηκαν μέσα από τη γνωστή αγγλική απόφαση Evans v Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, η οποία και υιοθετήθηκε σε διάφορες αποφάσεις των κυπριακών δικαστηρίων όπως στην Ioannis Kotsapas & Sons Ltd v Titan Constructions and Engineering Company
(1961)1 C.L.R. 317, στη Christophorou v Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159, στη Phylactou v Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Δ. Σκάρος v Π. Χριστοδούλου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 291, Γιάννης άλλως Γιαννάκης Κουδουνάς v ΣΚΥΜΕ Λτδ κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 967, Γεώργιος Φρίξου Γιωργαλλίδης v Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 1101, στην Bush κ.α. v Γιαννή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1342 και στην Βύρων Τεγκεράκης, διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Κορίνας Τεγκεράκη (Χατζηπαναγή Γιάννη) v Δήμος Λευκωσίας
(2005)1 Α.Α.Δ. 289. Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1958 (The Annual Practice 1958) και ειδικότερα στη σελίδα 227 τονίζεται πως η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση η οποία πρέπει να περιέχει τέτοια μαρτυρία και πληροφορίες ώστε να πείσει επί της ουσίας για το αίτημα που υποβάλλεται δια της αίτησης, πάντοτε στη βάση των αρχών που θεμελιώνουν το εν λόγω αίτημα, όπως αυτές έχουν διαχρονικά προσδιοριστεί μέσα από τη νομολογία. Στο δε σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37 στην παράγραφο 403 της σελίδας 296 αναγράφονται, ανάμεσα σ' άλλα, τα εξής υπό τον τίτλο 'Setting aside default judgment': ". the application must be supported by an affidavit of merits, stating the facts showing that the defendant has a defence on the merits, otherwise there may not be any point in setting it aside." Η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης συνιστά κυριαρχικό παράγοντα κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και πρέπει να προκύπτει χωρίς το Δικαστήριο να προχωρεί σε αξιολόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς απόδειξης ή κατάρριψης του ισχυρισμού αυτού και χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλέπε Φραντζής v Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1996)1 Α.Α.Δ. 1094). Στην υπόθεση Phylactou v Michael
(1982)1 C.L.R. 204 επισημάνθηκε ότι θα ήταν αντινομικό εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της ορθότητας οποιωνδήποτε γεγονότων που τίθενται ενώπιον του στο στάδιο της αίτησης, διότι το έργο του εξαντλείται στο να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτεται επαρκής υπεράσπιση που είναι και το βασικό κριτήριο που θα δικαιολογούσε το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ο αιτητής έχει το βάρος να αποκαλύψει τα στοιχεία που θα συνιστούσαν την υπεράσπιση του. Το δε αποδεικτικό αυτό βάρος εξαντλείται με την παράθεση στην ένορκη δήλωση επαρκών στοιχείων για την εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή καλόπιστης συζητήσιμης υπόθεσης έστω και εάν αυτό αμφισβητείται με την ένσταση, η οποία βεβαίως στην παρούσα περίπτωση δεν λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Χριστάκης Πίττας v Unigoods Trading Company Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1761). Παρόλο ότι το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του όταν αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, εντούτοις, όπως υποδείχτηκε στην υπόθεση Phylactou v Michael
(1982)1 C.L.R. 204, το Δικαστήριο μπορεί ν' αρνηθεί να παραμερίσει μια εκδοθείσα δικαστική απόφαση και ουσιαστικά το επανάνοιγμα μιας υπόθεσης εάν η διαγωγή του αιτούντος είναι τέτοια ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπως περαιτέρω τονίστηκε στην υπόθεση NSM Democars Ltd κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 121/2010 ημερ. 14.10.15, όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση. Σχετικές είναι και οι υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.α.
(2001)1Α Α.Α.Δ. 457 και Kourbatova v. G. Roussos Leisure Industries Ltd
(2001)1Α Α.Α.Δ. 345. Στη δε υπόθεση Millouka Motor Trading Ltd v Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941 τονίστηκε ότι η χωρίς λόγο παράλειψη εμφάνισης και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση να αποταθεί ένας για παραμερισμό δικαστικής απόφασης μπορούν βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για απόρριψη της αίτησης παραμερισμού διαφορετικά η όλη πορεία της δικαστικής διαδικασίας θα άφηνε αιωρούμενα τα εκατέρωθεν δικαιώματα και θα ήταν δέσμια της κρίσης του εναγομένου σε σχέση με το χρόνο που ο ίδιος θα επέλεγε για να καταχωρήσει την αίτηση. Ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Salamis Shipping Services Ltd v Bata (Cyprus) Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1767 χαρακτηριστικά τονίζονται τα εξής: "Ο Εναγόμενος, για να επιτύχει παραμερισμό της απόφασης, θα πρέπει να δείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και να εξηγήσει τη μη εμφάνιση του στη διαδικασία, όπως και την όποια καθυστέρηση του να αποταθεί στο δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης." Ανάλογη δε αντιμετώπιση υπήρξε και στην υπόθεση Ψαράς v. Γιάγκου, Πολιτική Έφεση Αρ. 35/2010, ημερ. 21.05.15, στην οποία και παραπέμπω. Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Θα ασχοληθώ πρώτα με τη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου, που είναι μέρος του ένατου λόγου ένστασης. Σε σχέση με την τοποθέτηση αυτή θα πρέπει να λεχθεί ότι ουδεμία αναφορά υπάρχει μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση. Ούτε όμως οποιαδήποτε εξήγηση ή έστω σχολιασμός γίνεται στη νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση προς διευκρίνιση του θέματος. Επομένως θεωρώ ότι η θέση αυτή έχει εγκαταλειφθεί. Ακόμη μέρος του ένατου λόγου ένστασης αποτελεί ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση γίνεται από δικηγόρο. Στην υπόθεση Ζωγράφου v. Drosoneri Farm Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. 379/2012 ημερ. 21.05.15, στην οποία μνημονεύεται η υπόθεση Dimitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1 A.A.Δ 82, τονίστηκε ότι αποτελεί ανεπιθύμητη πρακτική η όμνυση από δικηγόρο ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης. Στρεφόμενος στην παρούσα περίπτωση πράγματι ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που χειρίζεται την υπόθεση αυτή εκ μέρους και για λογαριασμό των Αιτητών. Ωστόσο πουθενά δεν προκύπτει να είναι ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση από το δικηγορικό γραφείο που χειρίζεται την αγωγή αυτή. Παράλληλα με την αναφορά του στην πρώτη παράγραφο ότι ο ενόρκως δηλών γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης καθώς επίσης ότι οι Αιτητές που είναι μόνιμοι κάτοικοι Αγγλίας τον εξουσιοδότησαν να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση, ο ενόρκως δηλών αποκαλύπτει κατά τρόπο σαφή τις πηγές της γνώσης του αλλά και την εξουσιοδότηση που έχει, παρέχοντας συνάμα επαρκή εξήγηση γιατί αυτό δεν μπορούσε να είχε γίνει από τους ίδιους τους Αιτητές. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα δεν υφίσταται θέμα απόρριψης ή παραγνώρισης του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση με αποτέλεσμα η πιο πάνω θέση των Καθ' ων η αίτηση να μην ευσταθεί. Επίσης αποτελεί θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι ελλιπής και/ή δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση καθότι σ' αυτήν δεν περιλαμβάνεται η Διάταξη 5 που πραγματεύεται την επίδοση. Ο εν λόγω ισχυρισμός αποτελεί μέρος του δέκατου λόγου ένστασης. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Από τη στιγμή που στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται η Διάταξη 17 Κανονισμός 10 που είναι ο κατ' εξοχήν θεσμός που ασχολείται με τον παραμερισμό δικαστικής απόφασης συνεπικουρούμενη από αναφορά στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου καθώς και η Διάταξη 48 Κανονισμοί 1-4 και 9 που παρέχουν το δικονομικό πλαίσιο τύπου, περιεχομένου και διαδικασίας εκδίκασης της αίτησης, κρίνω ότι παρέχεται το κατάλληλο και συνάμα επαρκές νομικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο η παρούσα αίτηση δύναται να στηριχτεί για να προωθήσει την αιτούμενη αξίωση της, χωρίς να τίθεται σε αμφιβολία η εγκυρότητα της. Ως κ τούτου, η θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται ως αβάσιμη. Με τον τρίτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι οι Αιτητές κωλύονται από του να προβάλλουν τους ισχυρισμούς τους επειδή επιδόθηκαν τα ορθά έγγραφα στους Αιτητές, οι οποίοι έλαβαν πραγματική γνώση και ενημερώθηκαν τόσο για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εναντίον τους όσο και για το περιεχόμενο αυτής και το χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου έπρεπε να λάβουν μέτρα για αντιμετώπιση της. Θεωρώ ότι δεν υφίσταται θέμα κωλύματος αλλά κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις που η νομολογία θέτει σχετικά με το θέμα που η παρούσα αίτηση πραγματεύεται. Οι Αιτητές δεν εμποδίζονται να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση και το εάν οι λόγοι που προβάλουν δικαιολογούν την επιτυχία της είναι αποτέλεσμα εξέτασης της στη βάση των περιστατικών και δεδομένων που παρουσιάζονται. Συνεπώς, ο λόγος αυτός ένστασης δε ευσταθεί. Μέσα από τον πέμπτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί ξεκάθαρη προσπάθεια εκ μέρους των Αιτητών να αποφύγουν και/ή να δικαιολογήσουν την παράλειψη τους να συμμορφωθούν με τις συμβατικές υποχρεώσεις τους προς τους Καθ' ων η αίτηση. Δεν θεωρώ ότι υφίσταται τέτοιο θέμα. Αποτελεί δικαίωμα των Αιτητών η καταχώρηση και προώθηση τέτοιας αίτησης δυνάμει των προνοιών της Διάταξης 17 Κανονισμό 10 των Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Κατά συνέπεια, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Με τον έκτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι τυχόν παραμερισμός της δικαστικής απόφασης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση. Με όλο το σεβασμό προς τους Καθ' ων η αίτηση δεν μπορώ να αντιληφθώ πως μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Η πρόκληση εξόδων δεν αποτελεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Μέσα από τη νομολογία υπάρχουν διάφορες περιπτώσεις όπου η δικαστική απόφαση παραμερίστηκε επειδή πληρούνταν οι προαναφερόμενες απαιτούμενες προϋποθέσεις παρά την δημιουργία εξόδων. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Επιπλέον θέση των Καθ' ων η αίτηση δια του όγδοου λόγου ένστασης είναι ότι η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και των δικαιωμάτων του αντιδίκου καθώς και ότι συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse of the process of the court). Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Οι Αιτητές έχουν δικαίωμα καταχώρησης της παρούσας αίτησης δυνάμει της Διάταξης 17 Κανονισμό
  1. Η δικαιωματική καταχώρηση της αίτησης επί του λόγου ότι οι Αιτητές δεν έλαβαν γνώση της αγωγής δεν αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και ούτε αποτελεί κάποια μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου ή των δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός ένστασης δεν ευσταθεί και χωρίς δεύτερη σκέψη απορρίπτεται. Θα εξετάσω ευθύς τους υπόλοιπους λόγους ένστασης μαζί (ήτοι τους λόγους ένστασης 1, 2, 4, 7, μέρος του 9, μέρος του 10, 11 και 12) επειδή όλοι παραπέμπουν στους παράγοντες που επενεργούν στην κρίση του Δικαστηρίου προκειμένου να αποφασίσει για την ουσία της υπό κρίση αίτησης. Εξ' όσον γίνεται αντιληπτό είναι θέσεις των Αιτητών ότι δεν τους επιδόθηκαν τα έγγραφα της αγωγής και εν πάση περιπτώσει έχουν πολύ καλή υπεράσπιση και ότι ενέργησαν χωρίς καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης με αποτέλεσμα να επικαλούνται ότι δικαιούνται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι πιο πάνω τοποθετήσεις των Αιτητών επιβάλλουν την εξέταση και των δύο περιπτώσεων όπου είναι δυνατή η ακύρωση δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης. Στην προκειμένη περίπτωση η έννοια της καλής ή κακής επίδοσης σχετίζεται με το κατά πόσο τα έγγραφα της αγωγής που αποστάληκαν στο γραμματοκιβώτιο της οικίας που οι Αιτητές διαμένουν περιήλθαν εις γνώση τους. Οι Αιτητές δεν αμφισβητούν ότι τα έγγραφα της αγωγής αποστάληκαν στο γραμματοκιβώτιο της κατοικίας τους κατά τον ουσιώδη χρόνο της αποστολής. Είναι όμως η θέση τους ότι επειδή τα εν λόγω έγγραφα δεν τους παραδόθηκαν δια χειρός αλλά αφέθηκαν στο γραμματοκιβώτιο της οικίας τους, δεν έλαβαν γνώση για την ύπαρξη εναντίον τους αγωγής αποδίδοντας την εξέλιξη αυτή στην πιθανότητα κάποιος άλλος να τα πήρε χωρίς να τους ενημερώσει σε ημέρα που αυτοί απουσίαζαν. Ερμηνεία του περιεχομένου της παραγράφου 13 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση στο σύνολο της αποκλείει προς εξέταση θέμα παράτυπης ή μη δέουσας επίδοσης των εγγράφων αγωγής με βάση τις πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007, που αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα κρινόταν αναγκαία η αναστολή της διαδικασίας μέχρι την λήψη απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης υπ' αριθμό C-519/13 της 16ης Σεπτεμβρίου του 2015, με βάση το σκεπτικό στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.α., Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε23/2013, Ε24/2013, Ε25/2013, Ε26/2013, Ε27/2013, Ε28/2013 και Ε29/2013, ημερ. 13.09.
  2. Η διατύπωση μέσα από την εν λόγω παράγραφο της θέσης 'Είναι αδιαμφισβήτητο επομένως ότι εάν το κλητήριο ένταλμα τους επιδίδετο θα μας τα έστελναν και ουδέποτε θα επέτρεπαν την έκδοση της απόφασης εναντίον τους' χωρίς η φράση 'εάν το κλητήριο ένταλμα τους επιδίδετο' να συνοδεύεται από τις λέξεις 'δεόντως' ή 'νομότυπα' ή άλλων παρόμοιων λέξεων, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης όπου βασικός ισχυρισμός των Αιτητών είναι η μη επίδοση εγγράφων της αγωγής και κατ' επέκταση η μη λήψη γνώσης για την ύπαρξη της αγωγής (παράγραφοι 4, 10, 14 και 15 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση) και όχι η επίδοση τους με αντικανονικό τρόπο, αποδεικνύουν την ορθότητα της πιο πάνω διαπίστωσης. Πέραν αυτού, από τη στιγμή που η βασική θέση των Αιτητών είναι ότι τα έγγραφα της αγωγής δεν περιήλθαν στην κατοχή τους επειδή κάποιος άλλος πρόλαβε να τα πάρει από το γραμματοκιβώτιο της οικίας τους στο οποίο αποστάληκαν χωρίς να τους ενημερώσει, η τυχόν επιπλέον θέση τους ότι η επίδοση δεν είναι δέουσα επειδή απουσιάζει κάποιο έντυπο του άρθρου 8
(1)του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 καθίσταται άνευ αντικειμένου λόγω της πλήρους αντιφατικότητας που τη χαρακτηρίζει σε σχέση με το κύριο επιχείρημα των Αιτητών. Το θέμα προς εξέταση είναι πραγματικό. Είτε η αγωγή επιδόθηκε ταχυδρομικώς αλλά για κάποιο λόγο που οι Αιτητές δεν γνωρίζουν δεν την βρήκαν στο γραμματοκιβώτιο της οικίας τους με αποτέλεσμα να μην γνώριζαν για την αγωγή που καταχωρήθηκε εναντίον τους, είτε η αγωγή τους επιδόθηκε αλλά όχι με το δέοντα τρόπο και ειδικότερα κατά παράβαση των προνοιών του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007. Στην περίπτωση αυτή οι Αιτητές θα πρέπει να γνώριζαν για την αγωγή που στρεφόταν εναντίον τους. Επομένως πρόκειται για δύο εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις όπου μία μόνο εξ' αυτών μπορεί να προωθηθεί και όχι και οι δύο μαζί, ακόμη και υπό διαζευκτική μορφή. Η αντιφατικότητα αυτή αποκαλύπτεται μέσα από τη νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών στην οποία γίνεται αναφορά ότι η επίδοση των εγγράφων ήταν παράτυπη επειδή, όπως είπε, δεν προσκομίστηκε το Παράρτημα II του άρθρου 8
(1)του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμ. 1393/2007, όπως αποφασίστηκε στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ημερ. 16.09.15 στην υπόθεση υπ' αριθμό C-51913, στην οποία και παρέπεμψε. Πρόκειται για εκ των υστέρων αντιφατική αναφορά που για πρώτη φορά σημειώνεται στη γραπτή αγόρευση, η οποία δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Με βάση αυτά τα δεδομένα ο δεύτερος, ενδέκατος και δωδέκατος λόγος έντασης δεν εξετάζονται επειδή δεν υπάρχει αντικείμενο για κάτι τέτοιο. Με γνώμονα τα πιο πάνω θα εξετάσω πρώτα τη βασική θέση των Αιτητών που είναι εάν τους επιδόθηκαν τα σχετικά έγγραφα της αγωγής και κατά πόσο αυτοί ενημερώθηκαν για την ύπαρξη εναντίον τους αγωγής. Μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση είναι η θέση των Αιτητών ότι δεν τους επιδόθηκαν τα έγγραφα της αγωγής. Αντίθετα οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι επέδωσαν στους Αιτητές τα αναγκαία έγγραφα της αγωγής, οι οποίοι έλαβαν γνώση του περιεχομένου τους. Μελετώντας την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση παρατηρώ ότι στα επισυνημμένα πληρεξούσια έγγραφα και συμφωνία δανείου ημερομηνίας 06.04.10 και 20.05.10 αντίστοιχα που υπεγράφησαν εκ μέρους και για λογαριασμό των Αιτητών (επισυνημμένα Τεκμήρια 5, 6 και 7 στην ένσταση), γεγονός που δεν αμφισβητείται από αυτούς μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, δηλώνεται ως κοινή διεύθυνση διαμονής τους η 1 Cedar Avenue, Rosendale, Lancashire, BB4 6RR UK. Η δηλωμένη αυτή διεύθυνση ήταν εις γνώση των Αιτητών και δεν αμφισβητείται. Αργότερα η ίδια διεύθυνση σημειώνεται στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που κατόπιν σφράγισης του καταχωρήθηκε στις 20.04.
  1. Ακολούθως με βάση τη διεύθυνση αυτή εκδόθηκε δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 18.06.12 που διάταζε την επίδοση διαφόρων εγγράφων της αγωγής αυτής εκτός δικαιοδοσίας σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμ. 1393/
  2. Στη συνέχεια τα ίδια έγγραφα της αγωγής που αποστάληκαν με βάση τις διατάξεις του πιο πάνω ευρωπαϊκού κανονισμού επιδόθηκαν στις 03.07.14 στην ίδια πιο πάνω διεύθυνση που αμφότεροι οι Αιτητές δήλωσαν προηγουμένως ως κοινή διεύθυνση διαμονής τους (επισυνημμένα Τεκμήρια 2 και 3 στην ένσταση). Οι δε Αιτητές μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση δεν επικαλούνται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της επίδοσης κατοικούσαν σε διαφορετική διεύθυνση από αυτή που δήλωσαν ότι διέμεναν. Ούτε ισχυρίζονται ότι στην πορεία μετακόμισαν σε άλλη τοποθεσία και από πότε. Ακόμη στα έγγραφα που επισυνάπτουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύουν την παρούσα αίτηση ουδεμία αναφορά γίνεται σε γεγονός διαμονής σε διαφορετική από την πιο πάνω διεύθυνση αλλά και σε γεγονός μετακόμισης τους σε άλλη τοποθεσία. Στη δε αγωγή υπ' αριθμό 1516/15 που καταχώρησαν εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και της εναγομένης 3 στις 03.09.15 δεν σημειώνεται οποιαδήποτε διεύθυνση αλλά μόνο ότι διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο (επισυνημμένο Τεκμήριο 5 στην παρούσα αίτηση). Οι Αιτητές, μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζουν την παρούσα αίτηση απλά περιορίζονται σε ένα γενικό ισχυρισμό ότι δεν τους επιδόθηκε δια χειρός η αγωγή. Ωστόσο, όπως έχει ήδη λεχθεί, οι Αιτητές δεν αμφισβητούν το γεγονός ότι τα έγγραφα της αγωγής αποστάληκαν ταχυδρομικώς στη διεύθυνση που κατοικούν. Το άρθρο 7 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 προνοεί ότι μόλις παραληφθούν τα προς επίδοση έγγραφα η υπηρεσία παραλαβής επιδίδει ή κοινοποιεί την πράξη ή μεριμνά προς τούτο σύμφωνα είτε με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής, είτε με την ειδική μέθοδο που ζήτησε η υπηρεσία διαβίβασης, εφόσον αυτή δεν αντιβαίνει στο δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους. Στην προκειμένη περίπτωση η υπηρεσία παραλαβής του Ηνωμένου Βασιλείου μερίμνησε για την επίδοση των εγγράφων της αγωγής. Τα αποδεικτικά έντυπα της επίδοσης από την αρμόδια υπηρεσία παραλαβής εγγράφων του Ηνωμένου Βασιλείου, τα οποία επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 2 και 3 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, πιστοποιούν μέσα από το άρθρο 12.1 ότι οι επιδόσεις ολοκληρώθηκαν με τα έγγραφα της αγωγής να έχουν επιδοθεί στους Αιτητές στις 03.07.14 στη διεύθυνση 1 Cedar Avenue, Rosendale, Lancashire, BB4 6RR UK, στην οποία οι ίδιοι οι Αιτητές αποδέχονται ότι κατοικούσαν την περίοδο εκείνη. Περαιτέρω στο άρθρο 12.2.1 των εν λόγω εντύπων βεβαιώνεται ότι οι επιδόσεις έγιναν σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο, ως του κράτους μέλους που παρέλαβε τα έγγραφα και είχε την ευθύνη επίδοσης τους στους Αιτητές, οι οποίοι διαμένουν σ' αυτό. Το δε άρθρο 12.2.2 των εντύπων αυτών πιστοποιεί ότι οι επιδόσεις της αγωγής στους Αιτητές πραγματοποιήθηκαν με την ταχυδρομική αποστολή τους στο γραμματοκιβώτιο της οικίας τους. Ακόμη στο ίδιο άρθρο σημειώνεται ότι η επίδοση αυτή θεωρείται καλή δυνάμει της Διάταξης 6.3
(1)των αγγλικών διαδικαστικών θεσμών πολιτικής δικονομίας. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα παρέμειναν αναντίλεκτα. Οι Αιτητές από την άλλη ισχυρίστηκαν ότι δεν εντόπισαν τα έγγραφα της αγωγής στο γραμματοκιβώτιο της οικίας τους. Χωρίς να αμφισβητούν ότι τα έγγραφα της αγωγής όντως επιδόθηκαν στο γραμματοκιβώτιο της οικίας τους στις 03.07.14 ισχυρίστηκαν ότι δεν έλαβαν γνώση του περιεχομένου τους επικαλούμενοι στη νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου τους το ενδεχόμενο να τα παρέλαβε κάποιος άλλος και να μην τους ενημέρωσε σε ημέρα που απουσίαζαν. Με όλο το σεβασμό προς τους Αιτητές αδυνατώ να αντιληφθώ γιατί κάποιος να θέλει παραλάβει έγγραφα που δεν τον αφορούν και που δεν απευθύνονται στο πρόσωπο του. Δυσκολεύομαι ακόμη να αντιληφθώ γιατί ένα άτομο να αρπάξει έγγραφα που δεν θα του επιφέρουν κανένα είδος οφέλους. Μπροστά σε αυτά οι Αιτητές ουδεμία εξήγηση παρέχουν. Πρόκειται για ένα ισχυρισμό που στερείται σοβαρότητας και κατ' επέκταση πειστικότητας. Οι Αιτητές παρουσιάζουν ένα σενάριο που κατ' αρχήν δεν είναι βέβαιοι αν κλίνει προς την κατεύθυνση του ισχυρισμού τους, δηλαδή κατά πόσο άλλο άτομο εμπλέκεται στη συλλογή των εγγράφων αγωγής από το γραμματοκιβώτιο της οικίας τους, τη στιγμή που δέχονται ότι αυτά αποστάληκαν ταχυδρομικώς εκεί. Κανένα στοιχείο έχει προσκομιστεί που να τείνει να προσδώσει στον ισχυρισμό αυτό κάποια μορφή λογικοφάνειας. Αν υπήρχε κάποια ειλικρινής εξήγηση αυτή θα αναφερόταν στην ένορκη δήλωση της υπό κρίση αίτησης. Το γεγονός ότι ουδεμία δικαιολογία παρέχεται στην ένορκη δήλωση του Τζιοβάνη Κουζαλή καταδεικνύει ότι αυτό που προβλήθηκε μεταγενέστερα στη νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου των Αιτητών αποτελεί μία εκ των υστέρων πρόφαση χωρίς ίχνος αξιοπιστίας που δεν μπορεί να γίνει πιστευτή από το Δικαστήριο. Συνεπώς η θέση των Αιτητών ότι δεν τους επιδόθηκαν τα έγγραφα της αγωγής παρέμεινε χωρίς στοιχειοθέτηση και δεν γίνεται πιστευτός από το Δικαστήριο. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω καταλήγω ότι τα έγραφα της αγωγής επιδόθηκαν στους Αιτητές στην προαναφερόμενη διεύθυνση ως πιστοποιείται στα σχετικά έντυπα με αμφότερους Αιτητές να έχουν λάβει γνώση του περιεχομένου τους. Κατ' επέκταση οι Αιτητές ενημερώθηκαν για την ύπαρξη αγωγής εναντίον τους καθώς και για το χρόνο που είχαν στη διάθεση τους για να λάβουν μέρος στη διαδικασία καταχωρώντας σημείωμα εμφάνισης. Στη συνέχεια θα εξετάσω θέμα ύπαρξης εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης. Η διαπίστωση για ύπαρξη εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης προϋποθέτει σε κάποιο βαθμό αποκάλυψη θετικών γεγονότων που να καθιστούν λογικοφανή και κατ' επέκταση πειστικό το πλαίσιο υπεράσπισης του προσώπου που ζητεί τον παραμερισμό δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του. Το Δικαστήριο αναζητεί κάποιου βαθμού μαρτυρικό υπόβαθρο όχι για να το αξιολογήσει και ούτε για να υπεισέλθει στην ουσία της υπεράσπισης αλλά απλά και μόνο για να διαπιστώσει αν υπάρχει καλόπιστη συζητήσιμη υπόθεση. Προς το σκοπό αυτό έχω μελετήσει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Από το περιεχόμενο της προκύπτει ότι υπεράσπιση των Αιτητών εστιάζεται στα εξής σημεία: Ø Οι Αιτητές εξαπατήθηκαν τόσο από τους Καθ' ων η αίτηση όσο και από την εναγόμενη 3 επειδή η τελευταία στη μεταξύ της συμφωνία με τους Αιτητές για την αγορά διαμερίσματος έθεσε ως όρο για την αγορά του με δάνειο από τους Καθ' ων η αίτηση. Ø Το εν λόγω διαμέρισμα ουδέποτε ολοκληρώθηκε από την εναγόμενη 3 και ουδέποτε παραδόθηκε στους Αιτητές. Ø Οι Καθ' ων η αίτηση δόλια συνωμότησαν με την εναγόμενη 3 και εξαπάτησαν τους Αιτητές. Ø Οι Καθ' ων η αίτηση προέβηκαν σε ψευδείς παραστάσεις. Ø Οι Καθ' ων η αίτηση ενέργησαν με αμέλεια και κατά παράβαση νόμων και/ή κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Ø Οι Καθ' ων η αίτηση πλούτισαν αδικαιολόγητα εις βάρος των Αιτητών. Ø Οι Καθ' ων η αίτηση ενεργούσαν μονομερώς για αύξηση του επιτοκίου και αύξηση του ποσού των μηνιαίων δόσεων των Αιτητών χωρίς να τους ενημερώνουν. Ø Οι Καθ' ων η αίτηση προέβηκαν σε αυθαίρετες μεταφορές χρημάτων και απέκρυψαν από τους Αιτητές ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα. Ø Οι Αιτητές κατέβαλαν υπέρογκα ποσά έναντι του οφειλομένου ποσού δυνάμει της συμφωνίας δανείου και ουδέποτε έλαβαν το ακίνητο. Ø Σήμερα, λόγω των επιτοκίων και των αυθαίρετων αυξήσεων των μηνιαίων δόσεων, το ποσό του δανείου είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που οι Αιτητές δανείστηκαν. Θα πρέπει να λεχθεί ότι οι πιο πάνω τοποθετήσεις παραπέμπουν σε γενικές θέσεις υπεράσπισης. Συγκεκριμένα είναι η θέση των Αιτητών ότι εξαπατήθηκαν χωρίς όμως να διευκρινίζουν με ποιο τρόπο. Είναι επίσης θέσεις των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η αίτηση συνωμότησαν δόλια με την εναγόμενη 3 εις βάρος τους χωρίς ωστόσο να δίδονται οποιεσδήποτε εξηγήσεις. Περαιτέρω οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η αίτηση προέβηκαν σε ψευδείς παραστάσεις και ότι ενέργησαν με αμέλεια κατά παράβαση νόμων, κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας, δίχως όμως να παρέχονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για οποιαδήποτε από αυτά. Οι δε θέσεις των Αιτητών για καταβολή υπέρογκων ποσών, αυθαίρετες αυξήσεις μηνιαίων δόσεων χωρίς ενημέρωση, αυθαίρετες μεταφορές χρημάτων, απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και ότι σήμερα το ποσό του δανείου είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που δανείστηκαν, είναι πολύ γενικές και αόριστες. Καμία διευκρίνιση και καμία πληροφορία παρέχεται προς αυτήν την κατεύθυνση. Θα έπρεπε αυτές οι τοποθετήσεις να συνοδεύονταν από συγκριτικές πληροφορίες, συνοπτική περιγραφή γεγονότων και αριθμούς προκειμένου να αναδείξουν εκ πρώτης όψεως στοιχείο βασιμότητας σ' αυτά που επικαλούνται. Όσον αφορά τη θέση των Αιτητών ότι το επίδικο ακίνητο ουδέποτε ανεγέρθηκε και ουδέποτε τους παραδόθηκε αυτό είναι θέμα προς εκδίκαση μεταξύ των Αιτητών και της εναγομένης 3 που ήταν ο πωλητής και λογικά αναμένεται να απασχολήσει το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αγωγής υπ' αριθμό 1516/2015. Οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών τέθηκαν με νεφελώδες και καθόλου πειστικό τρόπο και χωρίς την αναγκαία στήριξη, συνθέτοντας έτσι ένα ομιχλώδες περιεχόμενο υπεράσπισης. Δεν υπάρχει τίποτε το απτό και συγκεκριμένο. Ακόμη δεν παρατίθενται θετικά γεγονότα με τρόπο πειστικό. Η προβαλλόμενη υπεράσπιση δεν εδράζεται σε σταθερό πραγματικό υπόβαθρο από το οποίο θα προέκυπτε ένα πειστικό πλαίσιο, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι απαιτείται απόδειξη του. Οι εν λόγω ισχυρισμοί παρέμειναν νομικές θέσεις χωρίς πνοή και δίχως βαρύτητα. Παράλληλα, η απουσία αμφισβήτησης της συμφωνίας δανείου (επισυνημμένο Τεκμήριο 5 στην ένσταση) που αποτελεί τον πυρήνα στον οποίο βασίζονται όλες οι θέσεις των Αιτητών σε συνάρτηση με το αναντίλεκτο γεγονός ότι κατά τον επίδικο ουσιώδη χρόνο της συνομολόγησης και υπογραφής της οι Αιτητές εκπροσωπούνταν από το δικηγόρο Κωνσταντίνο Καλαβά (παράγραφος 13(ε) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση) που ενεργούσε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπο τους δυνάμει σχετικού πληρεξουσίου εγγράφου (επισυνημμένο Τεκμήριο 6 στην ένσταση), για το οποίο δεν τίθεται αμφισβήτησης της νομιμότητα και εγκυρότητας του και εναντίον του οποίου δικηγόρου οι Αιτητές δεν αναφέρουν να έχουν οποιοδήποτε παράπονο, απογυμνώνουν την υπεράσπιση από το στοιχείο βάσιμου ερείσματος που αν υπήρχε θα την καθιστούσε λογικοφανή και κατ' επέκταση συζητήσιμη. Στο ίδιο επίπεδο γενικότητας κυμαίνεται και το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας του συνηγόρου των Αιτητών, η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση της υπό κρίση αίτησης. Η δε παραπομπή στο περιεχόμενο του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή υπ' αριθμό 1516/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου δεν προσθέτει οτιδήποτε επειδή εκεί παρουσιάζονται αξιώσεις και θεραπείες που οι Αιτητές διεκδικούν εναντίον των Αιτητών και της εναγομένης 3 και όχι υπερασπιστικές θέσεις συνοδευόμενες από θετικά γεγονότα. Από την άλλη το περιεχόμενο της επίμαχης συμφωνίας δανείου μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η αίτηση, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, σημειώνει ότι οι Καθ' ων η αίτηση παραχωρούν δάνειο στους Αιτητές ύψους £120.000 στερλινών (αγγλικών λιρών) στη βάση καθορισμένων όρων, ένας εκ των οποίων έλεγε ότι η πληρωμή του θα πραγματοποιείτο σε πρώτη ζήτηση και μέχρι να γινόταν κάτι τέτοιο η αποπληρωμή του θα ήταν δια 360 μηνιαίων δόσεων καθορισμένου ύψους. Το θέμα του δανείου και η θέση τους για παράβαση της από τους Αιτητές αποτέλεσε μετέπειτα την κύρια βάση αγωγής, πάνω στην οποία στηρίχτηκε και εγέρθηκε η παρούσα υπόθεση και ακολούθως εκδόθηκε δικαστική απόφαση εναντίον των Αιτητών. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι διάφορες μη νομικές θέσεις αναφέρονται για πρώτη φορά μέσα από τη νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών. Μερικοί τέτοιοι ισχυρισμοί είναι ότι το δάνειο θα πληρωνόταν αναλόγως της πορείας των εργασιών του ακινήτου και ότι το ποσό του δανείου καταβλήθηκε απευθείας στην εναγόμενη 3. Ωστόσο οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν λαμβάνονται υπόψη επειδή θα έπρεπε να είχαν καταγραφεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αφού είναι γνωστή η νομική αρχή ότι οι αγορεύσεις δεν είναι τρόπος προσαγωγής μαρτυρίας (Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto S.P.A
(2000)1A Α.Α.Δ. 447). Συνοψίζοντας, τα πιο πάνω δεδομένα δεν αναδεικνύουν στοιχείο καλόπιστης συζητήσιμης υπεράσπισης και ούτε αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση αλλά περιορίζονται στην παρουσίαση ενός γενικού και σκιώδους πλαισίου υπεράσπισης, με αποτέλεσμα το εν λόγω κριτήριο να μην ικανοποιείται. Παρά την προδιαγραφόμενη κατάληξη της παρούσας αίτησης, θα εξετάσω, εκ του περισσού θα έλεγα, κατά πόσο οι Αιτητές δικαιολογούν την μη εμφάνιση τους στη διαδικασία καθώς και την όποια τυχόν καθυστέρηση τους να αποταθούν στο δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης. Αυτό γίνεται σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί εσφαλμένη η πιο πάνω προσέγγιση του Δικαστηρίου σε ανώτερο επίπεδο δικαστικής κρίσης. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό σημειώνεται ότι στις 03.07.14 επιδόθηκαν δεόντως στους Αιτητές τα απαραίτητα έγγραφα της αγωγής μεταφρασμένα στη μητρική τους γλώσσα, οι οποίοι και έλαβαν γνώση του περιεχομένου τους. Επιπλέον οι Αιτητές γνώριζαν το χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου μπορούσαν να καταχωρήσουν εμφάνιση και να λάβουν έτσι μέρος στη διαδικασία αποτρέποντας να εκδοθεί ερήμην τους δικαστική απόφαση. Παρά ταύτα δεν προβαίνουν σε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια και δεν εξηγούν το λόγο γι' αυτή τους την απόφαση. Συνεπώς οι Αιτητές παραμένουν εκτεθειμένοι στην παροχή πειστικής εξήγησης για την επιλογή τους να μην λάβουν μέρος στη διαδικασία της παρούσας αγωγής. Εν πάση περιπτώσει, πριν από την έκδοση δικαστικής απόφασης και συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο 2014, οι Αιτητές διορίζουν δικηγορικό γραφείο να τους εκπροσωπήσει στην υπόθεση της συμφωνίας δανείου τους για την αγορά του διαμερίσματος, που αποτελεί το αντικείμενο στην αγωγή αυτή. Οι Αιτητές δεν εξηγούν το λόγο που διορίζουν δικηγόρο τον Δεκέμβριο 2014 και όχι όταν τους επιδόθηκαν τα έγγραφα της παρούσας αγωγής ή έστω νωρίτερα του μηνός Δεκεμβρίου. Αντίς τότε οι δικηγόροι να καταχωρήσουν εμφάνιση ή έστω την παρούσα αίτηση ανάλογα με το αποτέλεσμα της έρευνας που θα έκαμναν στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης αυτής, υπεισέρχονται σε διαδικασία αλληλογραφίας με τους Καθ' ων η αίτηση με σκοπό, όπως εκ των υστέρων φάνηκε, όχι για να λάβουν μέρος στη διαδικασία αυτή αλλά για να καταχωρήσουν μία καινούργια και ξεχωριστή αγωγή εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και της εναγομένης
  1. Ουδεμία εξήγηση παρέχεται από τους Αιτητές γιατί δεν προέβηκαν σε οποιοδήποτε από τα πιο πάνω διαβήματα. Οι Αιτητές δεν εξηγούν ακόμη γιατί αντίς να καταχωρήσουν εμφάνιση και στη συνέχεια εκτός από υπεράσπιση να προωθήσουν ανταπαίτηση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και αξίωση εναντίον της εναγομένης 3, επέλεξαν να προχωρήσουν με την καταχώρηση μιας νέας αγωγής. Χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία, η έρευνα στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης που πραγματοποιήθηκε στις 06.10.15 έπεται της νέας αγωγής που καταχωρήθηκε στις 03.09.15 και έγινε μετά πάροδο 15 μηνών από την ημερομηνία που τα έγγραφα της αγωγής επιδόθηκαν στους Αιτητές, 11 μήνες μετά το διορισμό δικηγόρου και 10 μήνες μετά την έκδοση απόφασης (07.01.15). Ανεξήγητη πάντως παραμένει η στάση των Αιτητών να διεξάγουν έρευνα στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης μετά την πάροδο ενός μηνός περίπου αφότου ενημερώθηκαν γραπτώς από το δικηγορικό γραφείο των Καθ' ων η αίτηση ότι στις 07.01.15 εκδόθηκε εναντίον τους δικαστική απόφαση. Επομένως ουδεμία επαρκής δικαιολογία παρέχεται από μέρους των Αιτητών για την καθυστερημένη αντίδραση τους να αποταθούν στο Δικαστήριο και να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η διαγωγή των Αιτητών είναι ασυγχώρητα αδικαιολόγητη και τέτοια που αν επικροτηθεί θα πλήξει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Η αδιαφορία και επιπολαιότητα που οι Αιτητές επέδειξαν αγγίζουν τα όρια της περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας αλλά και έλλειψης σεβασμού στα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση. Τυχόν έγκριση του αιτουμένου διατάγματος, κάτω από τις προαναφερόμενες συνθήκες και περιστάσεις, θα διαβιβάσει το εσφαλμένο μήνυμα ότι η πορεία της δικαστικής διαδικασίας είναι δέσμια της κρίσης των Αιτητών ως προς το χρόνο που επιλέγουν για να προωθήσουν την παρούσα αίτηση και ότι όποτε το θελήσουν μπορούν να εγκλωβίσουν δικαιώματα των υπολοίπων διαδίκων. Στη βάση των προαναφερομένων δεν ικανοποιείται ούτε αυτή η προϋπόθεση. Κατά συνέπεια, οι λόγοι ένστασης 1, 4, 7, μέρος του 9 και μέρος του 10, επιτυγχάνουν. Ισοζυγίζοντας με μεγάλη προσοχή και προβληματισμό τους δύο θεμελιώδεις δύο παράγοντες για την απονομή της δικαιοσύνης στη βάση των περιστατικών της παρούσας υπόθεσης, το Δικαστήριο γνωρίζει ότι το δικαίωμα των Αιτητών να ακουστούν είναι κατοχυρωμένο από το άρθρο 30.3(β) και (γ) του Συντάγματος. Την ίδια στιγμή ωστόσο δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι και το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση να έχουν εκδίκαση της υπόθεσης τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος διασφαλίζεται από το Σύνταγμα και ειδικότερα από τα άρθρο 30.
  2. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Ψαράς v. Γιάγκου, Πολιτική Έφεση Αρ. 35/2010, ημερ. 21.05.15, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Το δικαίωμα του εφεσείοντα να ακουσθεί - το οποίο επικαλείται - διασφαλίζεται από το Άρθρο 30.3(β) και (γ) του Συντάγματος. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο. Έχει δε νομολογηθεί η απονομή της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο, η οποία διασφαλίζεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και συγχρόνως εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας της δικαστικής εξουσίας (Αρέστη ν. Ηλία
(1991)1 ΑΑΔ 984, 988). Στον τομέα αυτό η νομολογία μας είναι ταυτόσημη με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η οποία έχει διαμορφωθεί κατά την ερμηνεία του Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο αντιστοιχεί με το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Σύμφωνα λοιπόν με την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο σκοπός της σχετικής διασφάλισης είναι να προστατεύσει τους διαδίκους από υπερβολικές διαδικαστικές καθυστερήσεις (Strogmuller v. Austria, Series A, Publications of the European Court of Human Rights, 1969, σελ. 40). Η διασφάλιση υπογραμμίζει την σπουδαιότητα απονομής της δικαιοσύνης χωρίς καθυστερήσεις οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία της (H. v. France, Series A, 162-A, Publications of the European Court of Human Rights, παραγ. 58
(1989)). Παρόλο ότι μπορεί να λεχθεί ότι υπεύθυνοι για την πρόοδο της πολιτικής διαδικασίας είναι οι διάδικοι αυτό δεν απαλλάσσει τα δικαστήρια από την ευθύνη να διασφαλίσουν συμμόρφωση με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Union Alimentaria Sanders SA v. Spain, Series A, 157, Publications of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989))." Υπό το φως των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της απόρριψης της παρούσας αίτησης. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων-Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2-Αιτητών 1 και 2. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση Παραμερισμού Δικαστικής Απόφασης/ Διάταξη 17 Κανονισμός 10 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.