Venus Rock Estates Ltd ν. Noel Doran, Αρ. Αγωγής :- 2784 / 2013, 23/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A60 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 2784 / 2013 Μεταξύ:- Venus Rock Estates Ltd. Ενάγουσα Και Noel Doran Εναγόμενος Αίτηση Παραπομπής Ερωτημάτων στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ημερομηνίας 7/12/2015 Ημερομηνία :- Τετάρτη 23η Μαρτίου 2016 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια :- κος. Επαμεινώνδας Κορακίδης για Επαμεινώνδας Κορακίδης Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Επαμεινώνδας Κορακίδης Για τον Εναγόμενο - Καθ΄ ου η Αίτηση :- κος. Χρίστος Παπαλλάς για Mantis & Athinodorou LLC Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Χρίστος Παπαλλάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [ 1 ] Θεωρώ πως το αίτημα της ενάγουσας θα πρέπει να ιδωθεί εντός του πλαισίου του όλου ιστορικού το οποίο οδήγησε στην υποβολή του περίπου δύο χρόνια και δύο μήνες μετά και από την καταχώρηση της αγωγής της εναντίον του εναγομένου. [ 2 ] Αρχικά η αγωγή, μέχρι και την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης από τον εναγόμενο, ακολούθησε την εξής πορεία. [ 2.1 ] Στις 9/10/2013 η ενάγουσα καταχώρησε αγωγή εναντίον του εναγομένου αφού πρώτα με τη Γενική Αίτηση 420/13 του Επαρχιακού Δικαστήριου Πάφου είχε προηγουμένως εξασφαλίσει άδεια, στις 24/9/2013 για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. [ 2.2 ] Στη συνέχεια, στις 19/3/2014, η ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της «ειδοποίησης της αγωγής» με DHL Courier η οποία όμως αποσύρθηκε στις 26/3/2014 με επιφύλαξη. [ 2.3 ] Με νέα αίτηση της, ημερομηνίας 12/5/2014, η ενάγουσα αιτήθηκε και εξασφάλισε στις 20/5/2014 διατάγματα για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης της αγωγής στον εναγόμενο εκτός δικαιοδοσίας μέσω της διαδικασίας η οποία προβλέπεται από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/
- [ 2.4 ] Αφού προηγουμένως είχε παραταθεί η χρονική διάρκεια της ισχύς του κλητηρίου εντάλματος, με διάταγμα ημερομηνίας 2/10/2014, στη συνέχεια σύμφωνα και με σχετική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 8/4/2015, η οποία καταχωρήθηκε στο φάκελο της αγωγής, στις 12/3/2015 είχαν επιδοθεί στον εναγόμενο τόσο το κλητήριο ένταλμα όσο και άλλα σχετικά έγγραφα. [ 3 ] Στις 23/4/2015 ο εναγόμενος καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία ενώ την αμέσως επόμενη ημέρα, στις 24/4/2015 καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε διάφορες θεραπείες συζευκτικά και διαζευκτικά όπως απόρριψη ή παραμερισμό της αγωγής ή του κλητηρίου εντάλματος ή ακύρωση ή παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης ή ακύρωση ή παραμερισμό του διατάγματος με το οποίο διατάχτηκε και δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται κάθε διαδικασία ή προθεσμία στην αγωγή. [ 4 ] Η αίτηση ημερομηνίας 24/4/2015 ορίστηκε από τον Πρωτοκολλητή για ακρόαση στις 19/5/2015, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε χρόνος από την ενάγουσα για καταχώρηση ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης. Δόθηκε ημερομηνία και σχετική προθεσμία αλλά χρειάστηκε άλλη μία ημερομηνία και νέα προθεσμία έτσι ώστε να καταχωρηθεί τελικά η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στις 19/10/
- Ορίστηκε τότε η αίτηση για ακρόαση στις 2/12/
- [ 5 ] Στις 2/12/2015 οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων παρουσίασαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις όμως ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας ενημέρωσε επίσης σχετικά το Δικαστήριο πως η ενάγουσα προτίθεται να καταχωρήσει αίτηση για εξέταση προδικαστικού ερωτήματος. Ακολούθως, το Δικαστήριο όρισε και πάλι για ακρόαση την αίτηση ημερομηνίας 24/4/2015 στις 11/12/2015 για τυχόν διευκρινίσεις τις οποίες το ίδιο το Δικαστήριο θα ζητούσε ή έτσι ώστε οι ίδιοι οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων να προσέθεταν οτιδήποτε επιθυμούσαν είτε προφορικά είτε γραπτώς αφού θα είχαν πρώτα την ευκαιρία να μελετήσουν τη γραπτή αγόρευση του αντιδίκου τους. [ 6 ] Στο μεσοδιάστημα, στις 7/12/2015, η ενάγουσα καταχώρησε την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση και η οποία ορίστηκε από τον Πρωτοκολλητή για ακρόαση κατά την ίδια ημερομηνία, δηλαδή στις 11/12/
- [ 7 ] Αιτείται η ενάγουσα με την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, τα ακόλουθα. «Α. Την έκδοση Διαταγής με την οποία να παραπέμπονται στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα πιο κάτω ερωτήματα με σκοπό την έκδοση προδικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: (α) Κατά πόσο η ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος είναι εισαγωγικό της δίκης ή ισοδύναμο έγγραφο σύμφωνα με το άρθρο 19 του Κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007; (β) Κατά πόσο η επίδοση κλητηρίου εντάλματος που γίνεται σε πλήρη συμμόρφωση με τον Κανονισμό (ΕΚ) 1393/2007 μπορεί να θεωρηθεί από δικαστήριο του κράτους/μέλους όπου καταχωρείται το κλητήριο ένταλμα ως άκυρη διά το λόγο ότι ο εσωτερικός διαδικαστικός κανονισμός αυτού του κράτους/μέλους προβλέπει ότι η επίδοση κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας σε μη πολίτη αυτού του κράτους/μέλους έστω και αν αυτός είναι πολίτης άλλου κράτους/μέλους θα πρέπει να γίνει με επίδοση ειδοποίησης κλητηρίου και όχι με επίδοση του ίδιου του κλητηρίου εντάλματος. Β. Την υποβολή αιτήματος για εφαρμογή της ταχείας διαδικασίας της πιο πάνω προδικαστικής παραπομπής. Γ. Την αναστολή της διαδικασίας στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό μέχρι λήψης απόφασης από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην πιο πάνω προδικαστική παραπομπή.» [ 8 ] Η νομική βάση της αίτησης αποτελείται από τη «...Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, άρθρο 19
(3)(β), στη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 267, στον Κανονισμό Διαδικασίας του Δικαστηρίου (EE L 265 29.9.2012), άρθρα 93-114, στις Συστάσεις προς τα εθνικά Δικαστήρια (2012/C 338/01), στους περί Δικαστήριων Νόμους του 1960 έως (Αρ. 3) του 1998, άρθρο 34, στον περί Προδικαστικής Παραπομπής στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Διαδικαστικό Κανονισμό (Αρ. 1) του 2008, κανονισμοί 1-5, και στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 48, κανονισμοί 1-13». [ 9 ] Στις 11/12/2015 ζητήθηκε χρόνος από τους δικηγόρους του εναγομένου έτσι ώστε να τοποθετηθούν σε σχέση με την αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 7/12/2015 και η αίτηση ορίστηκε για οδηγίες στις 15/12/
- Ορίστηκε στην ίδια ημερομηνία για ακρόαση και η αίτηση ημερομηνίας 24/4/
- [ 10 ] Στις 15/12/2015 λαμβάνοντας υπόψη την καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 7/12/2015 η οποία σχετιζόταν άμεσα με την αίτηση του εναγομένου ημερομηνίας 24/4/2015 και διατηρώντας υπόψη το ενδεχόμενο αναστολής της διαδικασίας σε σχέση με την αίτηση του εναγομένου το Δικαστήριο αποφάσισε πως δεν θα δοθεί νεά ημερομηνία ορισμού για την συγκεκριμένη αίτηση μέχρι και την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 7/12/2015, δηλαδή την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. [ 11 ] Στις 15/12/2015 αφού πρώτα ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου δήλωσε πως δεν υπήρχε ένσταση στην αίτηση ημερομηνίας 7/12/2015 το Δικαστήριο όρισε την αίτηση για ακρόαση στις 18/12/2015 έτσι ώστε να ακουστεί σχετική αγόρευση από τον ευπαίδευτο δικηγόρο της ενάγουσας. Κατά την ημερομηνία αυτή ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας παρουσίασε γραπτή αγόρευση και πρόσθεσε προφορικά ότι στη γραπτή αγόρευση προστίθεται αναφορά σε απόφαση η οποία δεν παρεχόταν στην αίτηση. [ 12 ] Λόγω και των διακοπών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς η αίτηση ορίστηκε για τυχόν διευκρινίσεις στις 8/1/2016 κατά την οποία ημερομηνία επιφυλάχθηκε αυτή η απόφαση. Έκτοτε η καθυστέρηση στην έκδοση αυτής της απόφασης μέχρι σήμερα οφείλεται στο πρόγραμμα και φόρτο εργασίας του Δικαστηρίου στο μεσοδιάστημα. [ 13 ] Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τόσο την πραγματική όσο και τη νομική πτυχή του θέματος υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας με πραγματικά αξιέπαινη επιμέλεια μερίμνησε έτσι ώστε στη νομική βάση της αίτησης να παραθέσει όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία τα οποία το Δικαστήριο θα έπρεπε να διατηρεί υπόψη του σε σχέση με το αντικείμενο της αίτησης. Προσφέροντας με αυτό τον τρόπο μοναδική και πολύτιμη βοήθεια προς το Δικαστήριο αναφορικά με ένα θέμα το οποίο συνήθως δεν εγείρεται προς εξέταση από τα Δικαστήρια μας. Δηλαδή, αυτό της υποβολής προδικαστικού ερωτήματος προς το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [ 14 ] Σύμφωνα με το άρθρο 267 (πρώην άρθρο 234 της ΣΕΚ) της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει δικαιοδοσία να εκδίδει προδικαστικές αποφάσεις (preliminary rulings) αναφορικά με την ερμηνεία των Συνθηκών και την εγκυρότητα και ερμηνεία των πράξεων των θεσμικών ή λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης. [ 15 ] Όταν τέτοιο θέμα εγείρεται ενώπιον Δικαστηρίου κράτους μέλους τότε το εθνικό Δικαστήριο, εάν κρίνει ότι είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης επί του συγκεκριμένου θέματος έτσι ώστε να το καθιστά ικανό να εκδώσει απόφαση, δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως εκδώσει προδικαστική απόφαση (ruling) επί του συγκεκριμένου θέματος. [ 16 ] Επομένως, βασικό κριτήριο για την έγκριση ή μη της αίτησης της ενάγουσας, διατηρώντας υπόψη βεβαίως όπως η ίδια θέτει το όλο θέμα στην αίτηση της, είναι η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο έχει εγερθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου θέμα σε σχέση με το οποίο θα πρέπει να δοθεί ερμηνεία αναφορικά με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έτσι ώστε να καθίσταται εφικτό αυτό το Δικαστήριο να εκδώσει τη δική του απόφαση. [ 17 ] Θα πρέπει δηλαδή να κριθεί από αυτό το Δικαστήριο πως για την έκδοση της απόφασης του, σε σχέση με την αίτηση του εναγομένου ημερομηνίας 24/4/2015, είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση ουσιαστικά με την ερμηνεία του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007, ιδιαίτερα δε του άρθρου 19 του Κανονισμού. [ 18 ] Σύμφωνα και με την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης, προκύπτει διάσταση απόψεων στη νομολογία μας αναφορικά με το κατά πόσο η ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος είναι εισαγωγικό της δίκης ή ισοδύναμο έγγραφο σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 και - ουσιαστικά κατ΄ επέκταση - κατά πόσο Δικαστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας ως εθνικό Δικαστήριο κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σε θέση (ή «δικαιούται» όπως χαρακτηριστικά το θέτει η ενόρκως δηλούσα) να θεωρήσει ως άκυρη την επίδοση ενός κλητηρίου εντάλματος η οποία έχει γίνει σε πλήρη συμμόρφωση με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/2007 για το λόγο ότι διαδικαστικός κανονισμός του κράτους/μέλους προβλέπει για επίδοση ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος και όχι του ίδιου του κλητηρίου εντάλματος. [ 19 ] Βεβαίως το όλο θέμα όπως τίθεται με τη νομολογία στην οποία αναφέρεται η ενόρκως δηλούσα δεν έχει σχέση τόσο με το κατά πόσο η ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος είναι εισαγωγικό της δίκης ή ισοδύναμο έγγραφο σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 αλλά κατά πόσο θα πρέπει σε περίπτωση επίδοσης σε πολιτή και κάτοικο άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εφαρμόζεται η Δ.6 θ. 6 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας έτσι ώστε δηλαδή αντί κλητηρίου εντάλματος να επιδίδεται σε αυτόν ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος. [ 20 ] Σύμφωνα και με τα όσα τελικά αναφέρονται εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης τα ζητήματα τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο Α (α) και (β) της αίτησης αποτελούν ερωτήματα τα οποία θα πρέπει να απαντηθούν από το Δικαστήριο και τα οποία αφορούν ερμηνεία του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 και για αυτό το λόγο καθίσταται αναγκαία η προδικαστική παραπομπή των συγκεκριμένων ερωτημάτων στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης προς υποστήριξη της αίτησης δεν διαφέρει ιδιαίτερα από αυτό της ένορκης δήλωσης. [ 21 ] Ευθύς εξ αρχής βεβαίως εγείρεται θέμα κατά πόσο όντως τα ερωτήματα τα οποία αναφέρονται στην αίτηση αφορούν ερμηνεία του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 ή κατά πόσο θα μπορούσε να θεωρηθεί πως αυτά αφορούν ερμηνεία της Δ.6 θ. 6 ή ακόμη και προσαρμογή της συγκεκριμένης δικονομικής διάταξης σύμφωνα με τα νέα δεδομένα τα οποία πλέον ισχύουν στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά και από την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη σχετική τροποποίηση του Συντάγματος εξαιτίας αυτής της ένταξης. [ 22 ] Η νομολογία στην οποία αναφέρεται ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας είναι η απόφαση της Πολιτικής Έφεσης Αρ. 113/2012, V. K. C. Quality Investments Ltd. v. Shammusi-Deen Alabi, Shitta Bey, ημερομηνίας 4/3/2014 και η απόφαση της Πολιτικής Έφεσης 387/2011, Consortia Europe Ltd. v. Fregata Holdings Ltd., ημερομηνίας 17/10/
- [ 23 ] Όπως επισημαίνεται τόσο με την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης όσο και τη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου δικηγόρου της ενάγουσας, αυτές οι δύο αποφάσεις έχουν αντίθετες αιτιολογίες και καταλήξεις και ως αποτέλεσμα δημιουργούν δίλημμα αναφορικά με το εφαρμοζόμενο δίκαιο. Μάλιστα, όπως προσθέτει, η πιο πρόσφατη από τις δύο αυτές αποφάσεις δεν αναφέρεται καν στην προηγούμενη αλλά ούτε και στις αρχές βάσει των οποίων το Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί να αποκλίνει από προηγούμενη απόφαση του. Επιπλέον, επισημαίνει, πως στην πιο πρόσφατη από τις δύο αποφάσεις υπάρχει και απόφαση μειοψηφίας με εντελώς αντίθετη αιτιολογία και κατάληξη από την απόφαση πλειοψηφίας. [ 24 ] Αναμφίβολα ως αποτέλεσμα εξέτασης της αίτησης του εναγομένου προκύπτει ερώτημα κατά πόσο θα πρέπει ή δεν θα πρέπει να τυγχάνει εφαρμογής η Δ.6 θ. 6 σε περιπτώσεις επίδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολίτη και κάτοικο κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επομένως, όντως υπάρχει διάσταση απόψεων στη νομολογία μας σε σχέση με το είδος του εγγράφου το οποίο θα πρέπει να επιδίδεται σε πολίτη και κάτοικο κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατά πόσο αυτό θα πρέπει να είναι ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος και όχι το ίδιο το κλητήριο ένταλμα. Το ερώτημα το οποίο τίθεται όμως σε σχέση με την έκδοση αυτής της απόφασης είναι κατά πόσο αυτή η διάσταση έχει σχέση με τα προδικαστικά ερωτήματα τα οποία καλείται το Δικαστήριο να παραπέμψει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [ 25 ] Πραγματικά θεωρώ πως η διάσταση αυτή έχει σχέση περισσότερο με το κατά πόσο θα πρέπει ή δεν θα πρέπει στις συγκεκριμένες περιπτώσεις να εφαρμόζεται η Δ.6 θ. 6 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας και πως αυτό είναι ερώτημα το οποίο συνδεέται άρρηκτα με ερμηνεία όχι γενικά της εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 στον ενιαίο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά της εφαρμογής της Δ.6 θ. 6 εφαρμόζοντας βεβαίως το δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως αυτό έχει διαμορφωθεί μετά και από την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. [ 26 ] Υπενθυμίζω πως σύμφωνα με τη Δ. 6 θ. 6, όπως αυτή έχει αναπροσαρμοστεί από τη νομολογία μας μετά και από εφαρμογή του Συντάγματος, αντί αυτή να διαβάζεται ως ακολούθως, "When the defendant is neither a British subject nor in British Dominions, notice of the writ, and not the writ itself, is to be served upon him", θα πρέπει πλέον να διαβάζεται ως εξής, "When the defendant is not a Cypriot national, notice of the writ and not the writ itself is to be served upon him". [ 27 ] Σχετική επί αυτού του θέματος είναι η απόφαση E. Philippou Ltd. v. Littner Hampton Ltd.
(1984)1 Α. Α. Δ.
- Απόφαση η οποία έκτοτε εφαρμόζεται πιστά από τα κυπριακά Δικαστήρια δίχως αυτή σε οποιαδήποτε περίπτωση να έχει τύχει οποιασδήποτε αμφισβήτησης. Η ανάλυση η οποία εμπεριέχεται σε αυτή την απόφαση αναφορικά με την αναγκαιότητα προσαρμογής των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτοί ισχύαν προ της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά και από την δημιουργία ενός νέου κράτους αξίζει μελέτης και είναι δυνατό ακόμη και σήμερα να προσφέρει χρήσιμη καθοδήγηση με ανάλογο παραλληλισμό στον τομέα του ισχύοντος δικονομικού δικαίου στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά και από την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την αναγκαιότητα προσαρμογής αυτού του τομέα του εθνικού δικαίου βάσει αυτών των νέων δεδομένων. [ 28 ] Θεωρητικά δηλαδή, βάσει του ίδιου σκεπτικού το οποίο οδήγησε στην αναδιαμόρφωση από τη νομολογία μας της Δ.6 θ. 6 εξαιτίας του Συντάγματος, θα μπορούσε αυτή η δικονομική διάταξη να διαφοροποιηθεί εκ νέου έτσι ώστε αυτή πλέον να διαβαζόταν ωσάν να περιείχε την ακολούθη διατύπωση, "When the defendant is not a citizen and resident of another Member State of the European Union, notice of the writ and not the writ itself is to be served upon him". Σχετική αναφορά επί του προκειμένου υπάρχει και εντός της προτελευταίας παραγράφου της απόφασης μειοψηφίας στην Consortia. [ 29 ] Σύμφωνα δηλαδή και με τον περί της Πέµπτης Τροποποίησης του Συντάγµατος Νόµο του 2006 (Νόµος 127(Ι)/2006) ο οποίος ενσωμάτωσε και στο Σύνταγμα τη νομική ισχύ στη Δημοκρατία των Κανονισμών, Οδηγιών ή άλλων πράξεων ή δεσμευτικών μέτρων νομοθετικού χαρακτήρα που θεσπίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ή από τα θεσμικά τους όργανα ή από τα αρμόδιά τους σώματα στη βάση των συνθηκών που ιδρύουν τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ή την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καθώς δηλαδή πλέον το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί πηγή δικαίου που έχει αυξημένη ισχύ στην Κυπριακή Δημοκρατία και περιλαμβάνει και τους κανόνες που προέρχονται από τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λαμβάνουν την μορφή Κανονισμών, Οδηγιών ή Αποφάσεων. [ 30 ] Διατηρώντας υπόψη τη νομολογία μας στο σύνολο της έχω καταλήξει σε συμπέρασμα πως αυτή προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να κρίνει την αίτηση του εναγομένου δίχως να χρειάζεται η παραπομπή των συγκεκριμένων ερωτημάτων στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [ 31 ] Θέτοντας το διαφορετικά θεωρώ πως το θέμα το οποίο εγείρεται έχει ήδη επιλυθεί από τη νομολογία μας και μάλιστα προ της έκδοσης της απόφασης Consortia. Ανεξάρτητα δηλαδή και από την ύπαρξη αυτής της μεταγενέστερης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία - με όλο τον προσήκοντα σεβασμό - δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως παραφωνία σε σχέση με τη νομολογία η οποία έχει προηγηθεί της έκδοσης της. Καθώς αυτή η απόφαση βρίσκεται σε δυσαρμονία όχι μόνο με προηγούμενη νομολογία αλλά και με βασικές αρχές ως προς την τήρηση της αρχής του δικαστικού προηγούμενου εφόσον μέρος αυτής της προηγούμενης νομολογίας δεν λήφθηκε καθόλου υπόψη κατά την έκδοση της. Βεβαίως το θέμα αυτό χρήζει περισσότερης εξέτασης κατά την εκδίκαση της αίτησης του εναγομένου. Όμως σαφώς αυτό αποτελεί θέμα εξέτασης του εσωτερικού δικαίου από αυτό το Δικαστήριο ως το εθνικό Δικαστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι θέμα προς εξέταση από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [ 32 ] Θέτοντας το διαφορετικά το Δικαστήριο αυτό δεν καλείται με την αίτηση η οποία καταχωρήθηκε από τον εναγόμενο να ερμηνεύσει τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/2007 αλλά ουσιαστικά το ερώτημα κατά πόσο η Δ.6 θ. 6 εξακολουθεί να ισχύει ως ίσχυε προ της της Πέµπτης Τροποποίησης του Συντάγµατος Νόµου του 2006 (Νόµος 127(Ι)/2006). [ 33 ] Διατηρώ υπόψη μου πως, όπως αναφέρεται και στην απόφαση των Πολιτικών Εφέσεων Ε23 έως και Ε29/2013 Alpha Bank Cyprus Ltd. v. Si Senh Dau κ. ά. ημερομηνίας 13/9/2013, αποκλειστική αρμοδιότητα ερμηνείας της ευρωπαϊκής νομοθεσίας έχει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο λόγος, όπως αναφέρεται σε άλλο σημείο της ίδιας απόφασης, είναι η ανάγκη για ομοιομορφία στον ευρωπαϊκό ενιαίο χώρο. [ 34 ] Διατηρώντας υπόψη πως εκκρεμεί ακόμη προς εξέταση η αίτηση του εναγομένου για παραμερισμό της επίδοσης με τον τρόπο τον οποίο αυτή έγινε προς αυτόν, θα περιοριστώ σε αναφορές οι οποίες να έχουν πιο άμεση σχέση με το αντικείμενο της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. [ 35 ] Οφείλω όμως να υπενθυμίσω τα όσα σχετικά αναφέρει ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ερωτοκρίτου Δ. στην απόφαση των Πολιτικών Εφέσεων Ε23 έως και Ε29/2013 Alpha Bank Cyprus Ltd. v. Si Senh Dau κ. ά. ημερομηνίας 13/9/2013 στην οποία παραπέμπει σχετικά και στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης C-443/03 Götz Leffler v. Berlin Chemie AG ημερομηνίας 8/11/2005 στις παραγράφους 49 έως 53 της συγκεκριμένης απόφασης. [ 36 ] Συνοψίζοντας ανέφερε τα ακόλουθα, :- «...οι επιπτώσεις από παραβίαση των Κανονισμών λόγω της ανάγκης για ομοιομορφία στον ευρωπαϊκό ενιαίο χώρο, δεν πρέπει να αποφασίζονται με βάση το εθνικό δίκαιο, αλλά με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο και ιδιαίτερα το σχετικό Ευρωπαϊκό Κανονισμό ... για να διαφυλαχθεί η αρχή της αποτελεσματικότητας του ευρωπαϊκού δικαίου, οι εθνικοί διαδικαστικοί κανόνες δεν πρέπει ούτε να είναι περίπλοκοι και απαγορευτικοί, ούτε να εφαρμόζονται με τρόπο ώστε να εξουδετερώνεται ο σκοπός του Ευρωπαϊκού Κανονισμού». [ 37 ] Συγκεκριμένα στην απόφαση Leffler, μετά και από αποδοχή του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης των επισημάνσεων της γενικής εισαγγελέος στα σημεία 38 και 64 των προτάσεων της, αναφέρονται τα ακόλουθα. [ 37.1 ] Η αρχή της αποτελεσματικότητας θα πρέπει να οδηγεί το εθνικό Δικαστήριο στην εφαρμογή των λεπτομερών δικονομικών κανόνων οι οποίοι προνοούνται από το εσωτερικό δίκαιο μόνο στο βαθμό στον οποίο δεν εξουδετερώνουν τον λόγο ύπαρξης και τον σκοπό του Ευρωπαϊκού Κανονισμού. [ 37.2 ] Συνακόλουθα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός δεν προκαθορίζει τις συνέπειες ορισμένων γεγονότων, απόκειται στο εθνικό Δικαστήριο να εφαρμόσει ως θέμα αρχής το εθνικό δίκαιο παράλληλα όμως μεριμνώντας να διασφαλίσει την πλήρη αποτελεσματικότητα του Κοινοτικού δικαίου, καθήκον το οποίο δύναται να οδηγήσει το εθνικό Δικαστήριο στο να αποφύγει την εφαρμογή, εάν αυτό χρειάζεται, ενός εθνικού κανόνα ο οποίος να αποτρέπει την πλήρη αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου. [ 38 ] Συνεπώς, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω κρίνω πως η αίτηση της ενάγουσας δεν θα πρέπει να εγκριθεί καθότι όπως το Δικαστήριο κρίνει δεν είναι απαραίτητο όπως τεθούν τα επίδικα ερωτήματα προς το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έτσι ώστε αυτό το Δικαστήριο να είναι σε θέση να κρίνει το αίτημα του εναγομένου για παραμερισμό της επίδοσης προς αυτόν σύμφωνα με τον τρόπο τον οποίο αυτή έχει γίνει. Επομένως, έχοντας ως βάση αυτό το σκεπτικό, η αίτηση απορρίπτεται. [ 39 ] Διατηρώντας όμως υπόψη το γεγονός πως ο εναγόμενος δεν είχε οποιαδήποτε ένσταση σε αυτή την αίτηση αλλά και το γεγονός πως είναι το Δικαστήριο ουσιαστικά το οποίο θεώρησε ορθότερο όπως το αίτημα της ενάγουσας εξεταστεί ανεξάρτητα και από το γεγονός πως ο εναγόμενος δεν είχε ένσταση σε αυτό, κρίνω πως δεν θα πρέπει να εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα έξοδα αυτής της διαδικασίας. Συνεπώς δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης. [ 40 ] Διατηρώντας επίσης υπόψη την έκδοση αυτής της απόφασης πλέον η αίτηση ημερομηνίας 24/4/2015 θα πρέπει να οριστεί και πάλι για διευκρινίσεις σε νέα ημερομηνία εκτός εάν οι δικηγόροι των διαδίκων δηλώσουν σήμερα πως δεν επιθυμούν να προσθέσουν οτιδήποτε σε σχέση με την επιχειρηματολογία την οποία ήδη έχουν παρουσιάσει στις 2/12/
- Διευκρινίζω παράλληλα πως το Δικαστήριο δεν έχει πρόθεση να ζητήσει οποιεσδήποτε διευκρινίσεις σε σχέση με αυτή την επιχειρηματολογία. Επομένως, εάν οι δικηγόροι δεν ζητήσουν εκ νέου τον ορισμό της αίτησης ημερομηνίας 24/4/2015 για ακρόαση τότε το Δικαστήριο θα επιφυλάξει σήμερα την απόφαση του αναφορικά με τη συγκεκριμένη αίτηση. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο