ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΙΑΚΩΒΙΔΗ ως εκκαθαριστή της περιουσίας της ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 953/09, 30/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A66 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 953/09 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΙΑΚΩΒΙΔΗ ως εκκαθαριστή της περιουσίας της ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ από την Πάφο Ενάγοντα και Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Γενικού Εισαγγελέα Εναγόμενης ---------------------------- Αίτηση για αναστολή της διαδικασίας ημερ. 20.4.2015 ---------------------------- Ημερομηνία: 30.3.2016 Για τους Αιτητές: κ. Γ. Δημητριάδης για Α. Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ (κα Μ. Τσαντικίδου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για τον Καθ΄ ου αίτηση: κ. Ν. Δημοσθένους για ΑΡΓΕΝΤΟΥΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή επιζητούνται αποζημιώσεις εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας για ζημιές που κατ΄ ισχυρισμό προκλήθησαν στην εταιρεία ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ κατά την εκτέλεση έργων που ανέλαβαν με τους Εναγόμενους. Η αγωγή καταχωρήθηκε αρχικά με Ενάγοντα τον Επίσημο Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της περιουσίας της εν λόγω εταιρείας, εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου Α. Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ. Με τον διορισμό του Χριστάκη Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της περιουσίας, έγινε σχετική τροποποίηση του τίτλου και αντικατάσταση του δικηγόρου με νέο δικηγόρο πλέον το γραφείο της Αργεντούλας Ιωάννου ΔΕΠΕ. Αμέσως μετά την αντικατάσταση των δικηγόρων που εκπροσωπούν τα συμφέροντα της περιουσίας της εταιρείας, καταχωρήθηκε στις 20.4.2015 αίτηση εκ μέρους των Κυριάκου και Κώστα Κωμοδρόμου (στο εξής οι Αιτητές), (μέσω του δικηγορικού γραφείου Α. Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ) με την οποία επιζητούσαν διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία ακρόασης και/ή η συνέχιση της διαδικασίας στην αγωγή, μέχρις ότου να εκδικασθούν και αποφασισθούν οι γενικές αιτήσεις των Αιτητών υπ΄ αριθμό 132/14 και 122/14 με τις οποίες επιζητούν με την πρώτη να χειριστούν και διεκπεραιώσουν οι ίδιοι την αγωγή και με τη δεύτερη αξιώνουν την απομάκρυνση του εκκαθαριστή Χριστάκη Ιακωβίδη (Καθ΄ ου η αίτηση). Καταγράφονται αυτολεξεί τα σχετικά αιτητικά: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή και/ή ανακοπή της διαδικασίας ακρόασης και/ή συνέχισης της διαδικασίας στην υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή μέχρι να εκδικαστεί και αποφασιστεί η Γενική Αίτηση των Αιτητών υπ΄ αρ. 122/2013 με την οποία αιτούνται (α) Διαταγή ή/και απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται η παύση του Καθ΄ ου η αίτηση Χριστάκη Ιακωβίδη από την Λευκωσία, από το να ενεργεί και/ή να συμμετάσχει με οποιοδήποτε τρόπο στην εκκαθάριση της υπό εκκαθάριση εταιρείας ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ και (β) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου όπως διοριστεί επιτροπή επιθεώρησης και/ή μέχρι να εκδικαστεί και αποφασιστεί η Γενική Αίτηση των Αιτητών υπ΄ αρ. 132/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για να χειριστούν και διεκπεραιώσουν την διαδικασία στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή οι Αιτητές μέχρι πλήρους και τελικής εκδίκασης της αγωγής. Β) Διαζευκτικά και/ή επικουρικά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τίθεται εκτός Πινακίου του Δικαστηρίου η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή μέχρι να αποκρυσταλλωθεί οριστικά και/ή τελεσίδικα οι διαδικασίες που αναφέρονται στην παράγραφο Α πιο πάνω.» Στην αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών παρατίθεται το αιτητικό της παρούσας αίτησης, με αναφορά και σε διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 21.5.2014 για το οποίο καταχωρήθηκε Certiorari. Πρέπει να σημειωθεί πως δεν υπάρχει τέτοιο πρακτικό ή διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 21.5.2014 όπως ανωτέρω αναφέρεται. Τέτοιο πρακτικό υπήρχε στις αγωγές 854/09 και 1658/09. Νομικό έρεισμα της αίτησης αποτελούν οι διατάξεις των άρθρων 30 και 35 του Συντάγματος καθώς και των αντίστοιχων προνοιών της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που κυρώθηκε με το Νόμο 39/62, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 θ.1-2, Δ.33 θ.6, Δ.35 θ.18, Δ.48 θ.1-4, στο άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, ειδικότερα στα άρθρα 220, 232, 233, 234, των Διαδικαστικών περί Εταιρειών Κανονισμών, ειδικότερα Κ.3 και 4 και των γενικών ή/και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Ένας από τους λόγους ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση εισηγείται τη μη εφαρμογή των επικαλούμενων άρθρων για στήριξη του αιτήματος πλην των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Σχετική επί του θέματος και η αγόρευση του συνηγόρου του Καθ΄ ου η αίτηση με επίκληση σχετικής νομολογίας (Αντ. Χ"Ιωσήφ v. Α. Πετρίχου
(1998)1 Α.Α.Δ. 364). Αντίθετα, αποτελεί εισήγηση του συνηγόρου των Αιτητών, πως το Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας να εξετάζει θέματα αναστολής της διαδικασίας εάν το κρίνει κατάλληλο υπό τις περιστάσεις. Παρέπεμψε προς επίρρωση της θέσης του σε σχετικό απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, Τόμος 30, σελ. 406-409, παρ. 765, 768. Η επικαλούμενη νομική βάση της αίτησης και τα αναφερθέντα άρθρα, δεν δίδουν έρεισμα για εξέταση αυτού του είδους αίτησης. Προνοούν για εκδίκαση προδικαστικού σημείου (Δ.27), δυνατότητα αναβολής μιας ακρόασης (Δ.33 θ.6), αναστολής της διαδικασίας εκκρεμούσης έφεσης (Δ.35 θ.18), καθορισμό επιδίκου θέματος από το Δικαστήριο (άρθρο 31 του Ν.14/60) και ακολουθητέα διαδικασία μετά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης εταιρείας και στις εξουσίες διαχειριστή (άρθρα 220, 232, 233, 234 του Κεφ. 113). Το Εφετείο επιλαμβανόμενο σχετικού διαβήματος στην Παπακόκκινου & άλλη v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 692, συνόψισε ως εξής την εμβέλεια των άρθρων τούτων (υιοθέτηση έγινε και στην Πετρίχου (ανωτέρω)) στα οποία στηριζόταν αίτηση για αναστολή διαδικασίας με έρεισμα τη Διάταξη 35 θ.18: «Κάτω από οποιονδήποτε φακό και αν κριθεί, η αίτηση για αναστολή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Κατ' αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ. 18 της Δ.35: βλ. Fotiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708· In re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119· και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε ".... stay of .... proceedings under the decision appealed from ....." δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλό μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω). Αυτό είναι το ισοζύγιο που διατηρεί η θεσμική ρύθμιση κατά τη στάθμιση μεταξύ αφενός της δέσμευσης που επέρχεται με τη δικαστική απόφαση και αφετέρου τις περιστάσεις που δικαιολογούν την αναστολή. Αλλά και αν ακόμα προσφερόταν η δυνατότητα διαφορετικής στάθμισης θα θεωρούσαμε ότι η ορθή απονομή της δικαιοσύνης θα επέβαλλε τη συνέχιση και όχι την αναστολή της διαδικασίας.» Η νομική βάση η οποία υποστηρίζει την αίτηση είναι οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στο σύγγραμμα Halsbury's (ανωτέρω), Τόμος 37, 4η έκδοση, σελ. 325, αναφέρεται πως η εξουσία αυτή μπορεί να ασκηθεί τόσο σε σχέση με αγωγές όσο και με διαδικασίες που αρχίζουν με εναρκτήριες ή πρωτογενείς αιτήσεις (Originating Summons and Petitions). Προτού εξετασθεί η ουσία της αίτησης θα εξεταστεί η νομιμοποίηση ή όχι των Αιτητών και το δικαίωμα για καταχώρηση της παρούσας αίτησης η οποία αποτελεί και έναν από τους λόγους ένστασης (λόγοι 3 και 4) εάν διαθέτουν το γνωστό Locus Standi. Αναπτύσσοντας το θέμα τούτο ο συνήγορος των Καθ΄ ων η αίτηση παρέπεμψε σε νομολογία υποδεικνύοντας πως οι Αιτητές δεδομένου πως δεν είναι διάδικοι στην αγωγή, έπρεπε πρώτα να λάβουν άδεια να παρέμβουν στη διαδικασία και μετά να καταχωρήσουν την οποιαδήποτε αίτηση. Υπέδειξε ο συνήγορος πως θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι η υπό κρίση αίτηση μπορούσε να καταχωρηθεί και χωρίς άδεια για παρέμβαση στη βάση της Δ.48 θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία όμως δεν καταγράφεται στη νομική βάση της αίτησης. Ακόμη όμως και σ΄ αυτή την περίπτωση οι Αιτητές δεν δικαιούνται να το πράξουν όπως νομολογήθηκε στην Μηλίτσα Γ. Κουή v. Χριστοδούλου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 401. Απαντώντας στο λόγο τούτο της ένστασης ο συνήγορος των Αιτητών υποστηρίζει πως «Οι Αιτητές έχουν συμφέρον στην παρούσα υπόθεση ως μέτοχοι, διευθυντές και εγγυητές μεγάλου αριθμού χρεών της εταιρείας (οφειλές προς Τράπεζα Κύπρου κ.λ.π.) συμπεριλαμβανομένων και της πληρωμής των εξόδων της εταιρείας και ως εκ τούτου είναι επηρεαζόμενα πρόσωπα από την έκβαση της παρούσας υπόθεσης και νομιμοποιούνται να παρέμβουν στην παρούσα δικαστική διαδικασία και να λαμβάνουν δικονομικά μέτρα σ΄ αυτήν και να ακούονται ως έχοντας locus standi.» Επικαλείται προς τούτο το άρθρο 234
(5)του περί Εταιρειών Νόμου το οποίο προνοεί πως «οποιοδήποτε πρόσωπο είναι δυσαρεστημένο από οποιαδήποτε πράξη ή απόφαση του εκκαθαριστή, το πρόσωπο εκείνο δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο, και το Δικαστήριο δύναται να επικυρώσει, ανατρέψει ή τροποποιήσει την πράξη ή την απόφαση για την οποία υπάρχει παράπονο, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα σε σχέση με τα πιο πάνω όπως θεωρεί δίκαιο.» Το ανωτέρω άρθρο όντως παρέχει τέτοια δυνατότητα σε επηρεαζόμενα πρόσωπα από πράξη ή απόφαση του εκκαθαριστή. Το ερώτημα είναι εάν καλύπτει την κρινόμενη περίπτωση όπου καταχωρήθηκε αίτηση για αναστολή εκδίκασης αγωγής. Σαφώς αρνητική είναι η απάντηση αφού με την κρινόμενη αίτηση, επιδιώκεται κάτι τελείως διαφορετικό, σε μια ήδη υπάρχουσα δικαστική διαδικασία, της οποίας διάδικοι είναι άλλα πρόσωπα. Το εάν νομιμοποιούνται οι Αιτητές στην καταχώριση της αίτησης εξετάζεται αμέσως κατωτέρω. Το θέμα τούτο πραγματεύεται η υπόθεση Heli-Air (Egypt) J.S.C. v. Drescher
(1998)1 CLR 234. Αφορούσε έκδοση συντηρητικού διατάγματος για ακύρωση του οποίου αποτάθηκε τρίτο πρόσωπο. Υποδείχθηκε από το Εφετείο πως πρόσωπο το οποίο δεν ήταν διάδικο μέρος στην αγωγή δεν είχε το δικαίωμα, ούτε με βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ούτε με βάση τη Διαταγή 48 Καν. 8
(4)των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών να αιτηθεί την απόρριψη ή τον παραμερισμό διατάγματος το οποίο είχε εκδοθεί στα πλαίσια της αγωγής. Ενδεικτικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: "We do not accept the argument that a reference to <<any person>> covers a person in the circumstances of this case where no application to be joined as a party was made and where the very ownership and right of possession of the subject property were in issue and were sought to be determined by the Court in the course of determining an application for the discharge or variation of an interim order." Ανάλογο θέμα έτυχε εξέτασης στην Κουή v. Χριστοδούλου (ανωτέρω). Στην εν λόγω υπόθεση, τρίτο πρόσωπο (η μητέρα του Εναγόμενου στην οποία επιδόθηκε δι΄ υποκαταστάτου επιδόσεως η αγωγή) καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως για παραμερισμό του διατάγματος που επέτρεπε την υποκατάστατη επίδοση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση και το Εφετείο στο οποίο προσέφυγε καταχωρώντας έφεση, ανέφερε τα εξής (απορρίπτοντας την έφεση): «Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η πρωτόδικη απόφαση είναι ορθή, για τους εξής λόγους: 1. Η Δ.48, θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίστηκε η εφεσείουσα για την υποβολή της προαναφερόμενης αίτησης της, δεν παρέχει δικαίωμα, σε τρίτα πρόσωπα (μη διαδίκους), γενικά, υποβολής αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την ακύρωση ή την τροποποίηση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τα τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι. Οι λέξεις «any person» (οποιοδήποτε πρόσωπο) στη Δ.48, θ.8
(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διάδικους, σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά (Δέστε: Heli-Air (Egypt) J.S.C. v. Drescher
(1988)1 C.L.R. 234). .............................. 4. Στην παρούσα υπόθεση η εφεσείουσα δεν υπέβαλε ποτέ οποιαδήποτε αίτηση για να καταστεί διάδικος στην πρωτόδικη διαδικασία αλλά ούτε και εξασφάλισε οποιαδήποτε άδεια του Εφετείου για να καταχωρήσει την παρούσα έφεση, στην οποία μάλιστα τροποποίησε τον τίτλο της πρωτόδικης διαδικασίας χωρίς να έχει προβεί σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα. Η μόνη σχέση της με τα όσα συνέβησαν πρωτοδίκως είναι ότι εκδόθηκε μονομερώς, από το πρωτόδικο δικαστήριο, διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης της αγωγής στην ίδια, για λογαριασμό του εναγόμενου γιού της ο οποίος βρίσκεται στο εξωτερικό. Δεν θεωρούμε, υπό τις περιστάσεις, ότι η αιτήτρια είχε δικαίωμα καταχώρισης αίτησης παραμερισμού του μονομερούς διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, δυνάμει της Δ.48, θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ορθά αποφάσισε το πρωτόδικο δικαστήριο, και επίσης δεν θεωρούμε ότι η εφεσείουσα, χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση οποιασδήποτε άδειας, είχε δικαίωμα να καταχωρήσει την παρούσα έφεση στην οποία μάλιστα άλλαξε, αυθαίρετα, και τον τίτλο.» Παρόμοια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Brainpedia Holdings Ltd
(2010)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1713, όπου υποβλήθηκε αίτηση από μη διάδικο για ακύρωση προσωρινού διατάγματος, το οποίο είχε μάλιστα επιδοθεί σ΄ εκείνο το πρόσωπο. Στην κρινόμενη περίπτωση οι Αιτητές δεν αποτελούν μέρος της διαδικασίας. Δεν έχει εκδοθεί κανένα διάταγμα ούτε έχει ληφθεί οποιοδήποτε διάβημα κατά τρόπο που να επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα τους. Είναι απλά διευθυντές της υπό εκκαθάριση εταιρείας, της οποίας τα συμφέροντα εκπροσωπούνται από τον Ενάγοντα και από δικηγόρο τον οποίον έχει διορίσει να τον εκπροσωπεί. Η επίκληση του γεγονότος της ιδιότητας των ως εγγυητών χρεών της εταιρείας, δεν τους καθιστά ενδιαφερόμενους στην παρούσα αγωγή η οποία ουδεμία σχέση έχει με χρέη και οφειλές προς Τράπεζα, αλλά αντίθετα, διεκδικεί αποζημιώσεις και οφειλές από την Κυπριακή Δημοκρατία. Επικαλούνται οι Αιτητές και επισυνάπτουν διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 21.5.2014 με το οποίο κατ΄ ισχυρισμό απαγορεύθηκε στο δικηγόρο τους να τους εκπροσωπεί. Θεωρώ πως, παρά το γεγονός πως δεν είναι έργο του παρόντος Δικαστηρίου να κρίνει το σχετικό διάταγμα, όμως εκείνο που σαφέστατα αναδεικνύεται από την ανάγνωση του πρακτικού είναι πως, δεδομένου του γεγονότος ότι ο Επίσημος Παραλήπτης έπαυσε να είναι εκκαθαριστής της εταιρείας και διορίστηκε άλλο φυσικό πρόσωπο για να τον αντικαταστήσει ως Ενάγοντα, τότε, σύμφωνα με το πρακτικό, «δεν μπορούσε ο δικηγόρος που διόρισε ο Επίσημος Παραλήπτης να συνεχίσει να εμφανίζεται χωρίς σχετική εξουσιοδότηση από το νέο φυσικό πρόσωπο το οποίο δεν έχει καταστεί ακόμη διάδικος». Για όλους τους ανωτέρω λόγους κρίνεται πως οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώριση της κρινόμενης αίτησης. Παρά την ανωτέρω θέση, θα προχωρήσω να εξετάσω επί της ουσίας του το σχετικό αίτημα. Τα γεγονότα που το υποστηρίζουν δίδονται μέσα από την ένορκη δήλωση του Κυριάκου Κωμοδρόμου. Είναι μέτοχος και διευθυντής της υπό εκκαθάριση εταιρείας, μαζί με τον αδελφό του Κώστα Κωμοδρόμο. Η εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση με βάση διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από αίτηση των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αρχικά διορίστηκε ως προσωρινός εκκαθαριστής της εταιρείας ο Επίσημος Παραλήπτης. Με βάση την απόφαση της πρώτης συνεδρίας των πιστωτών και μετόχων και της αναβληθείσας πρώτης συνεδρίασης των μετόχων ημερ. 29.3.2011 και 5.4.2011 αντίστοιχα, διορίστηκε ως εκκαθαριστής της εταιρείας ο Χριστάκης Ιακωβίδης και ο διορισμός του επικυρώθηκε με δικαστικό διάταγμα στις 24.6.
- Ο εκκαθαριστής της εταιρείας με τηλεομοιότυπο ημερ. 5.10.2012 ενημέρωσε τους δικηγόρους που εκπροσωπούσαν την εταιρεία, Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ, για το διορισμό τους και τους ενημέρωσε επίσης ότι χρειαζόταν η εξουσιοδότηση του για να συνεχίσουν να χειρίζονται τις υπόθεσης 854/09, 953/09 και 1658/09 και διευθέτησαν συνάντηση για συζήτηση των όρων διορισμού τους και του τρόπου χειρισμού των υποθέσεων. Αποτελεί ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα πως στη συνάντηση που έγινε τον Οκτώβρη του 2012, συμφωνήθηκε μεταξύ του εκκαθαριστή και των δικηγόρων της εταιρείας να συνεχίσουν να χειρίζονται τις υποθέσεις της και ότι μάλιστα λέχθηκε από τον εκκαθαριστή ότι δεν χρειαζόταν άλλο διοριστήριο δικηγόρου εκ μέρους του εκκαθαριστή. Γίνεται αναφορά σε ανταλλαγείσα αλληλογραφία μεταξύ εκκαθαριστή και δικηγόρων της εταιρείας για ενημέρωση της πορείας των αγωγών 854/09, 953/09 και 1658/
- Στις 28.5.2014 ο εκκαθαριστής απέστειλε τηλεομοιότυπο για άμεση απόσυρση των δικηγόρων της εταιρείας από την υπεράσπιση των αγωγών υπ΄ αριθμό 854/09, 953/09 και 1658/09, (παρόλο που η εταιρεία ήταν Ενάγουσα, υποδεικνύει ο ενόρκως δηλών) με την αιτιολογία ότι οι τοποθετήσεις των δικηγόρων της εταιρείας ότι δεν χρειαζόταν νέο διοριστήριο ήταν αυταρχικές. Στη συνέχεια ο εκκαθαριστής, στης 2.6.2014 ζήτησε την άμεση απόσυρση των δικηγόρων της εταιρείας. Στις 31.7.2014 έγινε αλλαγή των δικηγόρων της υπό εκκαθάριση εταιρείας και καταχωρήθηκε σχετική ειδοποίηση στο φάκελο του Δικαστηρίου. Στην παράγραφο 27 της ίδιας ένορκης δήλωσης προβάλλεται ο ισχυρισμός περί παράτυπης αλλαγής δικηγόρου αφού εμφανίστηκαν χωρίς προηγουμένως να καταβληθούν τα έξοδα των δικηγόρων Α. Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ (που ανέρχονται στις €48.965,19) γι΄ αυτό έγινε καταγγελία στο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Λόγω αδυναμίας πληρωμής των δικηγορικών εξόδων οι δικηγόροι άσκησαν επίσχεση ή κατακράτηση των εγγράφων της εταιρείας και των εγγράφων που ετοιμάστηκαν από αυτούς και από τρίτους. Λόγω του γεγονότος ότι το μαρτυρικό υλικό βρίσκεται στα χέρια των προηγούμενων δικηγόρων, εάν προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης η υπό εκκαθάριση εταιρεία δεν θα μπορέσει ν΄ αποδείξει την υπόθεση της και τόσο η εταιρεία όσο και οι διευθυντές ως μέτοχοι και εγγυητές των χρεών της εταιρείας θα υποστούν τεράστια ζημιά ως φαίνεται στο παρακλητικό της απαίτησης της εταιρείας. Εκφράζεται η γνώμη πως «εάν η εταιρεία δεν μπορέσει να προωθήσει τις Αγωγές εναντίον του Τμήματος Δημοσίων Έργων τότε η Εταιρεία, οι πιστωτές, οι εγγυητές, οι ενυπόθηκοι οφειλέτες και οι μέτοχοι της Εταιρείας θα υποστούν καταστροφική ζημιά και θα στερηθούν του συνταγματικού δικαιώματος τους δυνάμει του άρθρου 30 του Συντάγματος να έχουν πρόσβαση σε Δικαστήριο.» Τα γεγονότα του διορισμού του Ενάγοντα ως εκκαθαριστή, η επικοινωνία του με τους δικηγόρους της υπό εκκαθάριση εταιρείας, αλλά και η παύση αυτών είναι ουσιαστικά αποδεκτά από τους Καθ΄ ων η αίτηση. Στην ένορκη δήλωση της Χριστιάνας Κυριάκου που συνοδεύει την ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση (ημερ. 29.5.2015), δίδεται η δική του ερμηνεία και ο λόγος μη διορισμού εκ μέρους του, των προηγούμενων δικηγόρων. Σημειώνεται και υποδεικνύεται πως το δικηγορικό γραφείο Αργεντούλα Ιωάννου ΔΕΠΕ έχει καταχωρήσει ειδοποιήσεις αλλαγής δικηγόρου στις αγωγές 854/09, 953/09 και 1658/09 (συνοδευόμενες από διοριστήρια δικηγόρου υπογραμμένα από τον εκκαθαριστή της εταιρείας) και ως εκ τούτου δεν προκύπτει πλέον οποιοδήποτε ζήτημα νομιμοποίησης εμφάνισης του δικηγόρου Α. Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ. Τονίζεται πως οι καταγγελίες του προηγούμενου δικηγορικού γραφείου προς το Πειθαρχικό Συμβούλιο είναι αβάσιμες και αστήρικτες και ότι το εν λόγω γραφείο δεν έχει κανένα νόμιμο δικαίωμα να κατακρατεί έγγραφα και μαρτυρικό υλικό που αφορά την παρούσα υπόθεση. Υποδεικνύεται πως στο διοριστήριο δικηγόρου που εδόθη από τον Επίσημο Παραλήπτη προς το δικηγορικό γραφείο Α. Χρ. Δημητριάδη ΔΕΠΕ υπάρχει η εξής συμφωνία σχετικά με την αμοιβή: «Ο πιο πάνω δικηγόρος δεν θα απαιτήσει έξοδα από τον Επίσημο Παραλήπτη ή την περιουσία της εταιρείας». Συνεπώς, υπογραμμίζει η ενόρκως δηλούσα, το γεγονός ότι το δικηγορικό γραφείο που ανέλαβε εις αντικατάσταση του προηγούμενου δικηγόρου δεν έχει παραλάβει τους φακέλους και τα έγγραφα που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση, αποτελεί εξ΄ ολοκλήρου ευθύνη των Αιτητών και των δικηγόρων τους και για τον σκοπό αυτόν έχουν προβεί σε καταγγελία στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για το συγκεκριμένο γεγονός. Οι Αιτητές και οι δικηγόροι τους, συνεχίζει η αναφορά, προσπαθούν να φορτώσουν τις συνέπειες των επιλογών τους στον Καθ΄ ου η αίτηση και στο δικηγόρο που επέλεξε να διορίσει. Υποδεικνύεται τόσο με την ένορκη δήλωση όσο και με την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε πως κανένα συνταγματικό δικαίωμα της εταιρείας δεν παραβιάστηκε αφού ήδη η εταιρεία εκπροσωπείται από δικηγόρο. Παρατηρείται πως με τις αιτήσεις αρ. 132/14 και 122/14 που καταχώρισαν οι Αιτητές, επιζητούν αφενός παύση του εκκαθαριστή και αφετέρου το δικαίωμα να χειριστούν οι ίδιοι τις δικαστικές διαδικασίες στις αγωγές 854/09, 953/09 και 1658/
- Το γεγονός της θέσης υπό εκκαθάριση της εταιρείας και του διορισμού του Ενάγοντα ως εκκαθαριστή της, σε αντικατάσταση του Επίσημου Παραλήπτη είναι αυταπόδεικτο. Αναντίλεκτο γεγονός είναι επίσης η παύση ή ο μη διορισμός των πρώην δικηγόρων της εταιρείας για την εκπροσώπηση της στις αγωγές 854/09, 953/09 και 1658/
- Στο σύγγραμμα MacPherson's Law of Company Liquidation, 2η έκδοση, σελ. 431 αναφέρεται ότι δεν επιτρέπεται καμία παρεμβολή στα καθήκοντα του εκκαθαριστή και ότι τέτοια παρεμβολή θεωρείται ότι αποτελεί περιφρόνηση του Δικαστηρίου καθότι ο εκκαθαριστής, όπως και ο δικηγόρος, είναι συλλειτουργός στην απονομή της δικαιοσύνης: "Like a solicitor or a trustee in bankruptcy, a liquidator in compulsory winding up, certainly when appointed by the court, is an officer of court, and under the control of the court. The commercial decisions of the liquidator in exercising duties imposed will be accorded great weight, and any interference by third parties with a liquidator in a compulsory winding-up may constitute a contempt of court." Επίσης στην απόφαση Μιχαήλ v. Επίσημου Παραλήπτη
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1033, λέχθηκε πως μετά την εκκαθάριση μιας εταιρείας οι εξουσίες των διευθυντών αναλαμβάνονται από τον Επίσημο Παραλήπτη. Οι μέτοχοι δε και διευθυντές της εταιρείας δεν έχουν δικαίωμα να ακουστούν σε διαδικασίες συμβιβασμού στις οποίες προβαίνει ο παραλήπτης της εταιρείας με τους πιστωτές αυτής, όπως προνοείται από το άρθρο 198
(2)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Στη Λαζάρου v. Α. Κούμεττου κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 238, υποδείχθηκε πως μετά την έκδοση διαταγής για τη διάλυση εταιρείας, οι εξουσίες των διευθυντών περιέρχονται στον εκκαθαριστή. Οι ίδιοι καθίστανται, όπως επισημαίνεται functus officio δηλαδή αποστερούνται του αξιώματος τους και παρεπόμενο των εξουσιών τους ως προς τη διοίκηση της εταιρείας. Μετά τη διάλυση, οι διευθυντές και οι αντιπρόσωποι της εταιρείας, καταπίπτουν του αξιώματος τους αποστερούμενοι κάθε εξουσίας για ανάμιξη στις υποθέσεις της εταιρείας. Τα ανωτέρω βέβαια, θα εξετασθούν εκτενώς κατά την ακροαματική διαδικασία των δύο γενικών αιτήσεων. Συνεπώς δεν ενδείκνυται η αναστολή της διαδικασίας ενόψει της καταχώρησης των δύο γενικών αιτήσεων, όπως αυτές περιγράφονται στο αιτητικό, αφού αυτές είναι τελείως εκτός του πλαισίου της αγωγής. Η ανησυχία των Αιτητών, όπως εκδηλώνεται μέσα από τις παραγράφους 6, 23, 27 και έπ. ότι η εταιρεία δεν εκπροσωπείται νόμιμα από δικηγόρο. Ότι αν δεν εγκριθεί το αίτημα τους η εταιρεία δεν θα έχει πρόσβαση στο Δικαστήριο και η υπόθεση της εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας θα απορριφθεί. Ότι δεν θα δυνηθεί να προωθήσει τα συμφέροντα της, θα υποστεί ζημιές και θα στερηθεί του συνταγματικού της δικαιώματος να έχει πρόσβαση στο Δικαστήριο. Ότι η απόφαση του εκκαθαριστή να παύσει τους δικηγόρους της εταιρείας παραβιάζει την αρχή της ακριβοδίκαιης δίκης γιατί δεν δίνεται η ευκαιρία στην εταιρεία να αποδείξει την υπόθεση της και παραβιάζεται το φυσικό δικαίωμα της να ακουστεί κατά τη λήψη του πορίσματος του Δικαστηρίου, όλα τούτα στερούνται πραγματικού και νομικού ερείσματος. Η υπό εκκαθάριση εταιρεία εκπροσωπείται νόμιμα από δικηγόρο στο Δικαστήριο και προωθεί τα συμφέροντα της. Εκείνο που παρατηρείται είναι πως αυτού του είδους οι αιτήσεις καθυστερούν την εκδίκαση της υπόθεσης και αναδεικνύουν την επιθυμία των Αιτητών να διορίσουν οι ίδιοι τον δικηγόρο που εκείνοι επιθυμούν, ξεχνώντας πως οι διευθυντές και μέτοχοι αποτελούν τελείως διαφορετικό πρόσωπο από τη νομική οντότητα της εταιρείας. Η επίκληση του γεγονότος της μη παράδοσης του μαρτυρικού υλικού στους νέους δικηγόρους λόγω μη πληρωμής των εξόδων του προηγούμενου δικηγόρου, δεν αποτελεί, εξ΄ όσων προκύπτει από το σχετικό διοριστήριο, ευθύνη και υποχρέωση του Ενάγοντα. Δεν μπορεί να γίνεται επίκληση ενός γεγονότος που οι ίδιοι δημιούργησαν, για επίτευξη αναστολής της διαδικασίας και προώθηση της αγωγής. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για αναστολή διαδικασίας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο