Andreas Georgiou Kleanthous Constructions Limited ν. Stonebest Developers Ltd, Αρ. Αγωγής: 1741/2012, 9/3/2016

(1)Η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλειπή νομική βάση.

(2)Δεν διαφαίνεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση από την Αιτήτρια.

(3)Το δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 14.12.12 είναι άκυρο και/ή λανθασμένο και/ή ακυρώσιμο και/ή είναι αδύνατο να εκτελεστεί επειδή η Αιτήτρια παρέλειψε να καταθέσει στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο τη συμφωνία ημερομηνίας 30.11.10 και ως εκ τούτου κωλύεται να αιτείται ειδική εκτέλεση και/ή εκτέλεση της ρηθείσας συμφωνίας.

(4)Η Αιτήτρια παρέλειψε και/ή αμέλησε να προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για εκπλήρωση των υποχρεώσεων και/ή των υποσχέσεων της ως προέκυπταν από τη συμφωνία ημερομηνίας 30.11.10 και κωλύεται λόγω συμφωνιών και/ή συμπεριφοράς και/ή διαγωγής να ισχυρίζεται παρακοή και/ή μη συμμόρφωση των Καθ' ων η αίτηση από τη στιγμή που η ίδια ουδέποτε συμμορφώθηκε με τα συμφωνηθέντα.

(5)Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψε σημαντικά γεγονότα της υπόθεσης με σκοπό να κερδίσει την εύνοια του Δικαστηρίου.

(6)Δεν υπάρχει ηθελημένη παρακοή διατάγματος του Δικαστηρίου.

(7)Στην υπό κρίση αίτηση δεν προσδιορίζεται συγκεκριμένη χρονική περίοδος και δεν καθορίζεται ο χρόνος μετά την επίδοση τυχόν εκδοθέντος διατάγματος εντός του οποίου οι Καθ' ων η αίτηση οφείλουν να συμμορφωθούν με τυχόν εκδοθέν διάταγμα.

(8)Με την παρούσα αίτηση δεν προβάλλονται με πάσα δυνατή λεπτομέρεια οι πράξεις ή οι παραλείψεις για τις οποίες επιζητείται η τιμωρία των Καθ' ων η αίτηση. Παράλληλα σε σχέση με την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση 3 προβάλλονται οι πιο κάτω επιπλέον λόγοι:

(1)Υπάρχει αδυναμία συμμόρφωσης με το εκδοθέν διάταγμα γιατί το επίδικο δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 30.11.10 ακίνητο έχει αποξενωθεί και/ή δεν βρίσκεται στην ιδιοκτησία του Καθ' ου η αίτηση 3.

(2)Δεν είναι και/ή δεν ήταν εις γνώση του Καθ' ου η αίτηση 3 ότι παρακούει διάταγμα του Δικαστηρίου. Αμφότερες ειδοποιήσεις περί πρόθεσης ένστασης στηρίζονται στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1-4, στη Διάταξη 42Α Κανονισμούς 1-13, στη Διάταξη 40 Κανονισμό 13, στη Διάταξη 43 Κανονισμούς 1-3 και στη Διάταξη 5 Κανονισμό 7 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 5 του Περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου (Κεφ.232), στο άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)και στους κανόνες επιείκειας. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 συνοδεύεται από τις ένορκες δηλώσεις του Καθ' ου η αίτηση 1 ημερομηνίας 02.04.14 και 26.09.14, στις οποίες περιέχονται γεγονότα που συνοψίζονται στα πιο κάτω: · Ο ενόρκως δηλών είναι νυμφευμένος με την Καθ' ης η αίτηση

1. · Ο ενόρκως δηλών παραδέχεται ότι στις 14.12.12 εκδόθηκε εναντίον του ιδίου και της Καθ' ης η αίτησης 2 δικαστικό διάταγμα. · Δυνάμει του εν λόγω δικαστικού διατάγματος δεν υπάρχει σαφήνεια ως προς τις πράξεις που ο ενόρκως δηλών έπρεπε να προβεί και ουδέποτε αντιλήφθηκε τις πράξεις στις οποίες όφειλε να προβεί. · Η συμφωνία αναφέρεται σε διαζευκτικές υποχρεώσεις χωρίς να διευκρινίζεται ποια από αυτές έχει ισχύ και πρέπει να τηρηθεί, καθιστώντας έτσι τη συμφωνία αόριστη και κατ' επέκταση ακυρώσιμη και μη δεσμευτική. · Το περιεχόμενο της συμφωνίας που έχει υιοθετηθεί από το δικαστικό διάταγμα διατάζει την εκπλήρωση σε παρελθοντικό χρόνο χωρίς να είναι ξεκάθαρο τι ζητείται από τον ενόρκως δηλών. · Η συμφωνία αναφέρεται σε αμοιβαία εκπλήρωση υποχρεώσεων με τις υποχρεώσεις του ενόρκως δηλών και της Καθ' ης η αίτησης 2 να πρέπει να εκπληρωθούν μόνο με την ταυτόχρονη εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Αιτήτριας, πράγμα που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. · Η Αιτήτρια παραλείπει μέχρι σήμερα να τηρήσει τις υποσχέσεις της και τα όσα είχε δεσμευτεί να πράξει δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 30.11.
2. Προς ενίσχυση της θέσης αυτής επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 'Α' και 'Β' γραπτή βεβαίωση ημερομηνίας 02.04.14 από την εταιρεία Alpha Panareti Public Ltd και συγκεντρωτική κατάσταση λογαριασμού της Καθ' ης η αίτησης 2 από την Alpha Bank για την περίοδο από 01.01.10 μέχρι 17.03.
3. · Ουδέποτε ζητήθηκε από τον ενόρκως δηλών και την Καθ' ης η αίτηση 2 να υπογράψουν οτιδήποτε και αρνήθηκαν. · Ουδεμία πρόθεση υπήρχε ή υπάρχει εκ μέρους του ενόρκως δηλούντα και της Καθ' ης η αίτησης 2 για παράβαση του δικαστικού διατάγματος. Προς υποστήριξη της θέσης αυτής ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι με επιστολή τους ενημέρωσαν τον δικηγόρο της Αιτήτριας ότι είναι έτοιμοι να τηρήσουν τη συμφωνία ημερομηνίας 30.11.10 και κατ' επέκταση να εκχωρήσουν την κατοικία στην Αιτήτρια, πλην όμως μέχρι σήμερα καμία ανταπόκριση και κανένα ενδιαφέρον υπήρξε από μέρους της για ολοκλήρωση της εν λόγω συμφωνίας. Αντίγραφο της πιο πάνω επιστολής ημερομηνίας 17.03.14 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 'Γ'. · Η οικονομική κατάσταση του ενόρκως δηλούντα και της Καθ' ης η αίτησης 2 δεν επιτρέπουν την πληρωμή οφειλομένων ποσών. Ειδικότερα η Καθ' ης η αίτηση 2 είναι άνεργη ενώ τα εισοδήματα που ο ενόρκως δηλών λαμβάνει μόλις που αρκούν για τη διαβίωση και τις βασικές ανάγκες του ιδίου, της συζύγου του και της θυγατέρας του ηλικίας 19 ετών. Αντίγραφο καταστάσεων αποδοχών ημερομηνίας 24.09.14 του ενόρκως δηλών και της Καθ' ης η αίτησης 2 από το τμήμα κοινωνικών ασφαλίσεων επισυνάπτονται ως τεκμήρια. · Τα οφειλόμενα ποσά στην εταιρεία Alpha Panareti Public Ltd και στην Alpha Bank ανέρχονται σε €58.050,00 και €104.645,54 αντίστοιχα ενώ οι συνολικές οφειλές του ενόρκως δηλών σε διάφορα τραπεζικά ιδρύματα είτε ως πρωτοφειλέτης είτε ως εγγυητής υπερβαίνουν τα €2.000.000,
4. Στο ίδιο ποσό ανέρχονται οι οφειλές και της εναγομένης 1 εταιρείας. Αντίγραφο κατάστασης οφειλών προς την Τράπεζα Κύπρου καθώς και δικαστικές αποφάσεις ημερομηνίας 28.03.11 και 11.05.11 που εκδόθηκαν εναντίον του ενόρκως δηλούντα και της Καθ' ης η αίτησης 2 στις αγωγές 4137/10 και 3842/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου επισυνάπτονται ως τεκμήρια. · Η μόνη ακίνητη περιουσία που ο ενόρκως δηλών και η Καθ' ης η αίτηση 2 έχουν είναι η κατοικία τους. Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 02.04.14 του Καθ' ου η αίτηση
5. Περαιτέρω ο Καθ' ου η αίτηση 3 δηλώνει πως υπάρχει πραγματική αδυναμία συμμόρφωσης με το δικαστικό διάταγμα επειδή το επίδικο ακίνητο το είχε πωλήσει σε τρίτο άτομο πριν λάβει γνώση για τη δικαστική διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 3, το ½ μεριδίου του επίμαχου ακινήτου που ήταν εγγεγραμμένο εις το όνομα του πωλήθηκε σε κάποιον Νεόφυτο Ανδρέα Πάτσαλου δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου έναντι του τιμήματος των €20.
6. Το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου με αρ. ΠΩΕ 580/12 ενώ περί την 01.06.12 μεταβιβάστηκε εις το όνομα του πιο πάνω τρίτου προσώπου. Αντίγραφο του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 22.02.12 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 'Α', της απόδειξης κατάθεσης στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου ημερομηνίας 24.02.12 ως Τεκμήριο 'Β', της εγγραφής του τίτλου ιδιοκτησίας του ½ μεριδίου εις το όνομα του τρίτου προσώπου την 01.06.12 ως Τεκμήριο 'Γ' και πιστοποιητικού έρευνας για το επίμαχο ακίνητο ως Τεκμήριο 'Δ'. Προσαχθείσα μαρτυρία: Κατά την εκδίκαση της αίτησης προσκομίστηκε ένορκη μαρτυρία. Από μέρους της Αιτήτριας κατάθεσε ως μάρτυρας ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, Χρίστος Γεωργίου. Ακολούθως κατάθεσαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 και
7. Η Καθ' ης η αίτηση 2 επέλεξε να μην δώσει μαρτυρία. Παράλληλα, κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης προσκομίστηκαν ως Τεκμήρια 1Α και 1Β επιστολή ημερομηνίας 10.02.12 καθώς και ένορκη δήλωση ιδιώτη επιδότη για επίδοση του εγγράφου αυτού. Επιπλέον, τα μέρη κατέθεσαν από κοινού ως παραδεκτό γεγονός ότι το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 14.12.12 επιδόθηκε προσωπικά στους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 στις 30.05.13, 12.06.13 και 17.06.13 αντίστοιχα. Το παραδεχτό αυτό γεγονός εγκρίθηκε από το Δικαστήριο και αποτελεί αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Στην κυρίως εξέταση του ο Χρίστος Γεωργίου, αφού υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του, ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρξε υλοποίηση της συμφωνίας παρόλο ότι προσπάθησε προσωπικά. Ο ίδιος δήλωσε ετοιμότητα να διεκπεραιώσει τις δικές του υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία εφόσον, όπως είπε, 'του εκχωρηθούν τα δικαιώματα της συμφωνίας. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας είπε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι μετά την έκδοση του δικαστικού διατάγματος επικοινώνησε με τους Καθ' ων η αίτηση μέσω γραπτών μηνυμάτων τηλεφώνου αλλά και μέσα από τηλεφωνικές συνομιλίες που είχε μαζί τους. Επίσης ο μάρτυρας παραδέχεται ότι τον Μάρτιο 2014 έλαβε επιστολή με την οποία καλείτο να πληρώσει το ποσό που όφειλε στην Alpha Bank ενώ ακόμη επισκέφτηκε την εταιρεία Alpha Panareti Limited για να πληρώσει, πλην όμως δεν το έπραξε επειδή έπρεπε πρώτα να συνομολογηθεί ακυρωτικό συμβόλαιο με τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και στη συνέχεια ένα νέο συμβόλαιο μεταξύ της Αιτήτριας και της εταιρείας Alpha Panareti Limited. Στην κυρίως εξέταση του ο Καθ' ου η αίτηση 1, αφού υιοθέτησε το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του, ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι εντός του έτους 2013 η Αιτήτρια δεν επικοινώνησε είτε πριν είτε μετά την επίδοση του διατάγματος προκειμένου να γίνουν ενέργειες για να μεταβιβαστεί το ακίνητο. Επίσης ο Καθ' ου η αίτηση 1 σημείωσε ότι η εταιρεία Alpha Panareti Limited δεν είναι πρόθυμη να υπογράψει συμβόλαιο αν προηγουμένως δεν πληρωθεί το ποσό που της οφείλεται. Ομοίως είπε και η Alpha Bank δεν συνεργάζεται αν πρώτα δεν εισπράξει το ποσό που της οφείλεται. Αντεξεταζόμενος ο Καθ' ου η αίτηση 1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η συμφωνία αποτελείτο από την οικονομική πτυχή και τη μεταβίβαση της κατοικίας, η οποία είναι εγγεγραμμένη εις το όνομα της Καθ' ης η αίτησης 2 και υποθηκευμένη προς όφελος της Alpha Bank. Όσον αφορά την οικία είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι θα την παρέδιδε στην Αιτήτρια εφόσον αυτή πρώτα πλήρωνε τα σχετικά έξοδα στο κτηματολόγιο και τα οφειλόμενα ποσά στην Alpha Panareti Limited και στην Alpha Bank. Σε σχέση με το οικονομικό μέρος ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίστηκε ότι τα έτη 2013 και 2014 δεν είχε σταθερή εργασία με τα εισοδήματα του να ανέρχονται ετησίως σε €5.500-€6.
8. Όπως ο Καθ' ου η αίτηση 1 είπε, αντιμετώπιζε οικονομική αδυναμία να ανταποκριθεί σ' αυτές τις υποχρεώσεις του με τα χρέη του να ανέρχονται συνολικά σε €1,6 εκατομμύρια. Όπως επίσης ο ίδιος επισήμανε, δεν έχει τα χρήματα για να πληρώσει τις οφειλές του ενώ συμπλήρωσε ότι τα τελευταία τρία χρόνια είναι πτωχεύσας. Στην κυρίως εξέταση του ο Καθ' ου η αίτηση 3, αφού υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του, ανάφερε ότι αδυνατεί να υλοποιήσει τη συμφωνία επειδή το επίδικο ακίνητο πλέον δεν του ανήκει. Ο ίδιος δε δεν έχει χρήματα σε τραπεζικό οργανισμό. Αντεξεταζόμενος ο Καθ' ου η αίτηση 3, ανάμεσα σ' άλλα, παραδέχτηκε ότι ενώ στις 14.05.12 του επιδόθηκε η αγωγή αυτή την 01.06.12 προχώρησε σε μεταβίβαση του ακινήτου σε άλλο άτομο λέγοντας πως ήταν θέμα διαδικασίας από το κτηματολογίου και όχι δική του επιλογή. Ακολούθως ο Καθ' ου η αίτηση 3 απέρριψε τη θέση όταν του επιδόθηκε το διάταγμα μπορούσε να επιστρέψει τα χρήματα και να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο στην Αιτήτρια λέγοντας ότι έλαβε το ½ των χρημάτων από τον Φεβρουάριο 2012 και τα υπόλοιπα χρήματα ον Ιούνιο 2012, τα οποία και ξόδεψε σε ανάγκες της οικογένειας του. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων των μερών είναι καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν θεωρώ ότι η αντιγραφή του εξυπηρετεί οτιδήποτε. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Δικαστηρίου: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Η μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα της Αιτήτριας, Χρήστου Γεωργίου, δεν είναι ουσιαστικής φύσεως με το περιεχόμενο της να μην διαφωτίζει το Δικαστήριο σχετικά με γεγονότα που άπτονται της ουσίας της υπό κρίση αίτησης. Ειδικότερα η ένορκη μαρτυρία του υιοθετεί την ένορκη δήλωση του, η οποία είναι γενική και αόριστη ενώ παράλληλα παραπέμπει σε γεγονότα που ουδεμία σχέση έχουν με το επίδικο ζήτημα της παρακοής. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα δεν προσδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 γενικά δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν απλός και ουσιαστικός στις τοποθετήσεις του. Στις διάφορες ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν απαντούσε με ευθύτητα, σαφήνεια και πειστικότητα. Χωρίς να υποπέσει σε ουσιώδεις αντιφάσεις που θα κηλίδωνε την εικόνα της αξιοπιστίας του, ο Καθ' ου η αίτηση 1 παρέμεινε σταθερός και συνεπής στις αναφορές του μέχρι τα τέλος. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 1 διαχωρίζεται σε δύο σκέλη. Το πρώτο σκέλος της περιέχει νομικές τοποθετήσεις, οι οποίες εκφράστηκαν κατόπιν νομικής πληροφόρησης που, όπως είπε, έτυχε από το δικηγόρο του μέσα από τις ενόρκους δηλώσεις του που υιοθέτησε ως μέρος της ένορκης μαρτυρίας του. Αναφορές περί κωλύματος της Αιτήτριας για αξίωση εκτέλεσης της συμφωνίας, εμποδίου να προωθήσει την παρούσα αίτηση, άκυρης και λανθασμένης δικαστικής απόφασης, παράνομου και αντικανονικού διατάγματος επειδή δεν καθορίζεται χρόνος συμμόρφωσης ή επειδή παραπέμπει σε παρελθοντικό χρόνο και περί μη προβολής των πράξεων και λεπτομερειών για τα οποία ζητείται η τιμωρία του εν λόγω μάρτυρα, αποτελούν νομικά ζητήματα που δύναται μόνο να δικαιολογηθούν μέσα από νομική επιχειρηματολογία. Ως μάρτυρας γεγονότων που είναι ο Καθ' ου η αίτηση 1, τα εν λόγω νομικά ζητήματα δεν έχουν χώρο στην μαρτυρία του για να αξιολογηθούν. Με γνώμονα τα πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη του τις πιο πάνω νομικές τοποθετήσεις του Καθ' ου η αίτηση

1. Το δεύτερο σκέλος της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση 1 περιλαμβάνει αναφορές που επιβεβαιώνονται από την ύπαρξη παραδεκτών γεγονότων καθώς επίσης παραπέμπουν σε γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν από την Αιτήτρια. Συγκεκριμένα η θέση του Καθ' ου η αίτηση 1 ότι καμία πλευρά έχει υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε με την επίμαχη συμφωνία αποτελεί κοινό έδαφος των μερών, την οποία και αποδέχομαι, ανεξαρτήτως εάν η μία πλευρά επιρρίπτει στην άλλη την ευθύνη για το αποτέλεσμα επικαλούμενη ετοιμότητα να πράξει τα δέοντα αναμένοντας πρώτα την άλλη πλευρά να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της. Περαιτέρω η παρουσίαση της οικονομικής του κατάστασης όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε από την Αιτήτρια αλλά επιβεβαιώνεται από έγγραφα που συνοδεύουν την ένσταση του. Ειδικότερα το ότι η σύζυγος του Καθ' ου η αίτηση 1, Καθ' ης η αίτηση 2, ήταν κατά το έτος 2013 άνεργη δεν έχει αμφισβητηθεί από την Αιτήτρια. Αυτό με τη σειρά του επιβεβαιώνει την ορθότητα της θέσης ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 ήταν ο μόνος στην οικογένεια που εργαζόταν έναντι μηνιαίων απολαβών ύψους με σχετικές καταστάσεις του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 24.09.14 να δείχνουν ότι οι αποδοχές του τους μήνες Ιανουάριο 2014 μέχρι Αύγουστο 2014 ανέρχονταν μηνιαίως όντως σε €800 ενώ για το έτος 2013 ετησίως σε €9.
2. Πρόκειται για αναφορές που δεν έχω λόγο να μην τις αποδεχθώ και ως εκ τούτου αποτελούν σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Επίσης αποδέχομαι τη θέση του Καθ' ου η αίτηση 1 ότι είναι πτωχεύσας εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα, προφανώς από τον Σεπτέμβριο του 2014 εξ' όσον μπορεί να γίνει αντιληπτό από τη σχετική κατάσταση του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 24.09.14 σε σχέση με το έτος 2014, η οποία αναφορά του παρέμεινε αναντίλεκτη. Το γεγονός αυτό ενδυναμώνει την πιο πάνω τοποθέτηση του Καθ' ου η αίτηση 1 ότι η οικονομική του κατάσταση δεν του επέτρεπε έτσι και αλλιώς να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του αλλά ταυτόχρονα ενισχύει και τη θέση του ότι σήμερα είναι άνεργος, αναφορές τις οποίες αποδέχομαι. Εξίσου αναντίλεκτη παρέμεινε η αναφορά του Καθ' ου η αίτηση 1 ότι οφείλει ποσά πέραν του €1.600.000, την οποία επίσης αποδέχομαι. Περαιτέρω δέχομαι τη θέση του Καθ' ου η αίτηση 1 ότι η επίδικη οικία είναι το μόνο ακίνητο της οικογένειας του εγγεγραμμένη εις το όνομα της Καθ' ης η αίτησης 2 και υποθηκευμένη στην Alpha Bank, θέση η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την Αιτήτρια. Όλα αυτά αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Αξιολογώντας τα Τεκμήρια 1Α και 1Β που κατατέθηκαν από τη συνήγορο της Αιτήτριας στα πλαίσια αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση 1 τα οποία και αναγνωρίστηκαν από τον τελευταίο, ήτοι επιστολή ημερομηνίας 10.02.12 του συνηγόρου της Αιτήτριας και ένορκη δήλωση επίδοσης της στην Καθ' ης η αίτηση 2 στις 20.02.12, παρατηρώ ότι η Αιτήτρια γνωστοποιεί το τερματισμό της επίμαχης συμφωνίας ημερομηνίας 30.11.10 στην εν λόγω καθ' ης η αίτηση. Περαιτέρω ανατρέχοντας στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι την ίδια ημέρα η ίδια επιστολή επιδόθηκε και στους Καθ' ων η αίτηση 1 και
3. Κρίνοντας ως ορθά και αξιόπιστα τα Τεκμήρια 1Α και 1Β καθώς και τα έγγραφα του φακέλου που αφορούν την επίδοση της πιο πάνω επιστολής στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3, καταλήγω στο εύρημα ότι στις 20.02.12 η Αιτήτρια κοινοποίησε τερματισμό της επίμαχης συμφωνίας στους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και
4. Από την άλλη δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 ενώ αρχικά είπε ότι τα εισοδήματα του ανέρχονταν σε €800 στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι αυτά ανέρχονταν μηνιαίως σε €400 το καλοκαίρι και το χειμώνα ανέρχονταν σε €200-€
5. Πρόκειται για μία επουσιώδη διαφορά αφού αυτό που παρέμεινε ως σημαντικό και συνάμα αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι η άσχημη οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η αίτηση 1 κατά το έτος 2013 ενόψει και των μεγάλων χρεών που είχε. Σε καμία περίπτωση αυτή η ήσσονος σημασίας αντίφαση επηρέασε την αξιοπιστία του Καθ' ου η αίτηση 1, η οποία παρέμεινε ακλόνητη σε υψηλό επίπεδο. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι ως ορθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 1 που ανήκει στο δεύτερο σκέλος αυτής και στην οποία προέβηκα σε ειδική αναφορά προηγουμένως. Ως μέρος της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση 1 που αποδέχομαι αποτελούν οι καταστάσεις του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 24.09.14 καθώς επίσης και τα διάφορα έγγραφα που ενδεικτικά φανερώνουν μέρος των ποσών που ο Καθ' ου η αίτηση 1 οφείλει. Αντίθετα η επιστολή ημερομηνίας 17.03.14 του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 1 δεν προσθέτει οτιδήποτε και ως εκ τούτου της αποδίδω μηδενική βαρύτητα. Τα όσα ανάφερα για τον Καθ' ου η αίτηση 1 ισχύουν και για τον Καθ' ου η αίτηση
6. Γενικά και αυτός δημιούργησε καλή εικόνα στο Δικαστήριο. Ήταν απλός και ειλικρινής στις απαντήσεις του. Οι δε διάφορες αναφορές του επιβεβαιώνονται από έγγραφα που συνοδεύουν την μαρτυρία του καθιστώντας τις έτσι πειστικές. Μέσα από την μαρτυρία του ο Καθ' ου η αίτηση 3 δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις που θα έπλητταν καίρια την αξιοπιστία του, το επίπεδο της οποίας παρέμεινε ακλόνητα υψηλό μέχρι το τέλος. Ωστόσο από την μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 3 δεν αποδέχομαι την πτυχή αυτής που περιέχει νομικές τοποθετήσεις για τον ίδιο λόγο που εξηγήθηκε πιο πάνω σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση
7. Όσον αφορά την υπόλοιπη μαρτυρία του δέχομαι ότι είχε εις το όνομα του εγγεγραμμένο ½ μερίδιο επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/7208, τεμάχιο 3, Φύλλο/Σχέδιο 45/05, Τμήμα 0, τοποθεσία Καπνισμένη, στο Στρουμπί της επαρχίας Πάφου. Επίσης δέχομαι τη θέση του Καθ' ου η αίτηση 3 ότι στις 22.02.12, δυνάμει σχετικού πωλητηρίου εγγράφου, ο ίδιος πώλησε το εν λόγω μερίδιο του σε κάποιο Νεόφυτο Ανδρέα Πάτσαλου έναντι του τιμήματος των €20.000, εις το όνομα του οποίου εγγράφηκε το μερίδιο αυτό του Καθ' ου η αίτηση 3 την 01.06.
8. Μαζί με τις αναφορές του αυτές αποδέχομαι όλα τα έγγραφα που συνοδεύουν την ένορκη δήλωση του και αποτελούν μέρος της μαρτυρίας του. Επίσης δέχομαι τη θέση του Καθ' ου η αίτηση 3 ότι μέχρι τις 14.12.12 που εκδόθηκε το δικαστικό διάταγμα ο ίδιος είχε ήδη ξοδέψει τα χρήματα που έλαβε από την πώληση του εν λόγω ακινήτου ½ αυτών τον Φεβρουάριο 2012 και ½ αυτών τον Ιούνιο 2012, θέση η οποία δεν αντικρούστηκε από την Αιτήτρια. Τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Για σκοπούς ολοκληρωμένης παρουσίασης των ευρημάτων θα πρέπει να λεχθεί ότι μέσα από την εκδίκαση της παρούσας αίτησης κατέστησαν αναντίλεκτα γεγονότα ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 03.05.12 και επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 3 στις 14.05.
9. Ανατρέχοντας στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι τα εν λόγω γεγονότα επιβεβαιώνονται καθώς επίσης ότι η αγωγή είχε επιδοθεί την ίδια ημέρα και στους Καθ' ων η αίτηση 1 και
10. Όλα αυτά και μαζί και τα προαναφερόμενα παραδεκτά γεγονότα συμπληρώνουν τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή: Η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου να επιλαμβάνεται περίπτωσης τιμωρίας φυσικών και/ή νομικών προσώπων για παρακοή δικαστικού διατάγματος αντλείται μέσα από το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Το άρθρο αυτό καθορίζει τα μέσα για την εξασφάλιση συμμόρφωσης προς τα διατάγματα με την επιβολή οικονομικών κυρώσεων υπό τύπο προστίμου ή κατάσχεση περιουσίας ή με την έκδοση διατάγματος για τη μεσεγγύηση πραγμάτων ή ακόμη στέρηση ελευθερίας με φυλάκιση. Πρόσθετα παρέχεται δικαιοδοσία για την επιδίκαση αποζημιώσεων. Σύμφωνα με την υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd also trading as "K" Shoes v. Adidas

(1989)1E Α.Α.Δ. 750, η πολιτική διαδικασία για ανυπακοή διατάγματος έχει δυο σκοπούς: (α) τον πειθαναγκασμό σε υπακοή και (β) την τιμωρία του παραβάτη. (βλέπε ακόμη Enfield NVC v. Mahoney [1983] 2 All E.R. 901 (CA)). Η νομολογία υποδεικνύει ότι η διαδικασία παρακοής διατάγματος σε αστική υπόθεση έχει ποινικό χαρακτήρα αφού επιδιώκεται η καταδίκη και τιμωρία του Καθ' ου η αίτηση (βλέπε Halin v. Timur κ.α.

(2005)1Α A.A.Δ. 424). Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και τον μανδύα της πολιτικής δικαιοδοσίας που την περιβάλλει το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή διατάγματος του δικαστηρίου προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας, η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος (Πέτσα ν. Πιερίδη

(2011)1Γ Α.Α.Δ. 1716). Πρόκειται για 'οιονεί', όπως χαρακτηρίστηκε, ποινική διαδικασία, γι' αυτό και το μέτρο απόδειξης της είναι εκείνο που εφαρμόζεται στις ποινικές υποθέσεις, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε Ιωάννου ν. Μανώλη, άλλως Έλλης Ρόπαλη μέσω της πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Δέσποινας Σάκκα κ.α.

(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1423, Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309 και Knight v. Clifton [1971] 2 All E.R. 378). Σχετική με τη φύση της διαδικασίας που ακολουθείται στην περίπτωση αίτησης για παρακοή δικαστικού διατάγματος είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Denning M.R., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση In Bramblevale, Re [1970] Ch. 128: "A contempt of court is an offence of a criminal character. A man may be sent to prison for it. It must be satisfactorily proved. To use the time-honoured phrase, it must be proved beyond reasonable doubt. It is not proved by showing that, when the man was asked about it, he told lies. There must be some further evidence to incriminate him. Once some evidence is given, then his lies can be thrown into the scale against him. But there must be some other evidence ." Επίσης, στη σελίδα 92 του κυπριακού νομικού συγγράμματος 'Sentencing in Cyprus', έκδοση 1978 του κυρίου Γεώργιου Πική, Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως ήταν τότε, αναφέρονται τα εξής: "Lastly it must be mentioned that contempt proceedings are proceedings of a criminal nature; with the exception of cases of contempt in the face of the court, the procedure applicable to criminal cases must be followed and applied". Περαιτέρω, στην υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 υποδείχτηκε ότι οι παραβιάσεις του διατάγματος πρέπει να προσδιορίζονται με την ίδια σαφήνεια όπως και τα αδικήματα στο κατηγορητήριο στις ποινικές υποθέσεις. Το δικονομικό πλαίσιο που διέπει και ρυθμίζει την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να καταδικάζει και να τιμωρεί ένα πρόσωπο που επέδειξε ανυπακοή σε δικαστικό διάταγμα καθορίζεται μέσα από τις Διατάξεις 34 και 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η φύση της διαδικασίας και οι κυρώσεις που μπορεί να προκύψουν, επιβάλλουν τη σχολαστική τήρηση των δικονομικών κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου. Επίσης, στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Τάκη Μακρίδη

(1991)1 Α.Α.Δ. 401 σημειώθηκαν τα εξής: "Σε περιπτώσεις όπως εδώ, που αφορούν την ελευθερία του πολίτη, οι δικονομικές διατάξεις που ρυθμίζουν τη διαδικασία πρέπει να τηρούνται αυστηρά και κατά γράμμα επί ποινή ακυρότητας της δικαστικής πράξης που ακολούθησε." Προσεχτική μελέτη της Διάταξης 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οδηγεί στις πιο κάτω προϋποθέσεις που απαιτείται να συντρέχουν για τη νομική θεμελίωση της παρακοής με το βάρος απόδειξης τους σε επίπεδο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας να βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή:

1. Να εκδοθεί δικαστικό διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η αίτηση.
2. Το διάταγμα του Δικαστηρίου να είναι οπισθογραφημένο.
3. Η σύνταξη του διατάγματος του Δικαστηρίου να είναι σαφής και καθαρή.
4. Η επίδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου να γίνει στον Καθ' ου η αίτηση προσωπικά.
5. Ηθελημένη ανυπακοή του Καθ' ου η αίτηση στο διάταγμα του Δικαστηρίου.
6. Ο τύπος της αίτησης παρακοής να είναι δια κλήσεως και να υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση.
7. Η αίτηση παρακοής να έχει επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση προσωπικά. (βλέπε Μαυρονικόλα v. Ξάνθου, Έφεση Αρ. 9/2009 ημερομηνίας 24.02.11, Ονουφρίου v. Bye

(2007)1(A) A.A.D. 371 και Halin v. Timur κ.α.

(2005)1Α A.A.Δ. 424). Ειδικότερα, η Διάταξη 42Α Κανονισμός 1 απαιτεί την έκδοση δικαστικού διατάγματος εναντίον προσώπου στο οποίο είτε να του δίδονται οδηγίες για να γίνει κάτι είτε να του απαγορεύεται να κάνει κάτι. Ο ίδιος κανονισμός προνοεί την σύνταξη και οπισθογράφηση του διατάγματος με τον τρόπο και λεκτικό που ρητά σημειώνεται αυτούσια σ' αυτόν. Παράλληλα, ο Κανονισμός 2 της ιδίας Διάταξης επιβάλλει την προσωπική επίδοση του διατάγματος στον Καθ' ου η αίτηση ενώ στην περίπτωση καταχώρησης αίτησης παρακοής ο Κανονισμός 3

(2)απαιτεί αυτή να είναι δια κλήσεως και να επιδίδεται προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Στην Krashias Shoe Factory Ltd also trading as "K" Shoes v. Adidas

(1989)1E Α.Α.Δ. 750 τονίστηκε ότι η Διάταξη 42Α καθιστά την προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης απαρέγκλιτο όρο για την καταδίκη προσώπου σε περίπτωση παρακοής διατάγματος. Επιπλέον, στην υπόθεση Photiou v. Hadjiforados

(1988)1 CLR 384 λέχθηκαν τα εξής: "The wording of rule 2 of Order 42A is clear and unambiguous. ............................................................................................... The controlling word in rule 2 is "shall". It is a mandatory provision and not directory. Only strict compliance thereto opens the way for the exercise by the Court of its power under section 42 of the Courts of Justice Law. There is no room for any other interpretation (see Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 CLR 287, Georgoulla Hjicosta v. Eteria Thomaides Bros (Cyprus) Ltd

(1979)1 CLR 476). .................................................................................................... Personal service of duly endorsed copy of an order, either mandatory or prohibitory, is a condition precedent to its enforcement under section 42 of the Courts of Justice Law." Στη δε υπόθεση Antonis Mouzouris and another v. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 CLR 287 αποφασίστηκε ότι η παράλειψη επίδοσης του διατάγματος στον καταφρονούντα καθιστά ολόκληρη τη διαδικασία άκυρη και το Δικαστήριο υποχρεούται να την απορρίψει. Παράλληλα, στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309 με αναφορά στη Antonis Mouzouris and another ν. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287 αποφασίστηκε ότι για να διαπιστωθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, αλλά θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος (βλέπε επίσης Sazen Fast Food Ltd v. Χατζηνικόλα Λειβαδιώτη & Σία Λτδ κ.α.

(2006)1Α Α.Α.Δ. 472). Συνεπώς, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Yuko Finance BV κ.α. v. Halebay Holdings Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. 180/2009 ημερομηνίας 08.03.13 στην οποία μνημονεύεται η υπόθεση Μιχαηλίδης v. Poliakova, Έφεση Αρ. 22/2009, ημερομηνίας 24.02.11 με αναφορά στη Λάζαρος Μαύρος ν. Θεόδωρου Στυλιανού

(1998)1 Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση ('actus reus') αλλά και η υποκειμενική υπόσταση ('mens rea') του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60. Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του Καθ' ου η αίτηση, εφόσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του (δέστε ακόμη την υπόθεση Fairclough & Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No. 2)

(1897)Sol Jo 225 καθώς και την Ετήσια Πρακτική 1962 σελίδα 1073 - "Casual or accidental and unintentional disobedience to an order is not sufficient to warrant committal"). Αξίζει ακόμη να σημειωθεί ότι στην περίπτωση προστακτικών διαταγμάτων, με τα οποία επιβάλλεται θετική ενέργεια από το άτομο προς το οποίο απευθύνονται, η αδυναμία εκτέλεσης τους συνιστά υπεράσπιση υπό την επιφύλαξη ότι το βάρος απόδειξης της αδυναμίας φέρει το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η διαταγή (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα 'Borrie & Lowe: The Law of Contempt' σελίδα 568 και την υπόθεση Δήμος Έγκωμης ν. Μαριάννου Πέτρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 70). Περαιτέρω, είναι καλά καθιερωμένη αρχή ότι τα διατάγματα πρέπει να είναι σαφή και καθαρά. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να είναι συνταγμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία που ο Καθ' ου η αίτηση θα πρέπει να γνωρίζει για να είναι η δυνατή η συμμόρφωση του με το διάταγμα. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Μιχαηλίδης v. Poliakova, Έφεση Αρ. 22/2009, ημερομηνίας 24.02.11, για να είναι δυνατή η τιμωρία του Καθ' ου η αίτηση τα διατάγματα πρέπει να εξειδικεύονται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και υπό ποία ιδιότητα. Η πράξη ή παράλειψη του Καθ' ου η αίτηση για την οποία εκ των υστέρων ζητείται η τιμωρία του, πρέπει να εμπίπτει εντός των ρητών και αναμφισβήτητων προδιαγραφών που το λεκτικό του διατάγματος καταγράφει (βλέπε επίσης τις υποθέσεις Iberian Trust Ltd v. Founders Trust and Investment Co Ltd

(1932)All E.R. 176 [Repr.] και P.A. Thomas & Co and Others v. Mould and Others

(1968)1 All E.R. 963). Επομένως, είναι στους όρους του διατάγματος που κάποιος θα πρέπει να ανατρέξει για να μπορέσει να προσδιορίσει τις υποχρεώσεις που έχουν επιβληθεί (βλέπε το αγγλικό νομικό σύγγραμμα 'Arlidge, Eady & Smith on Contempt', 4η έκδοση, παράγραφος 12-51, σελίδα 1017). Μεταξύ άλλων θα πρέπει να προσδιορίζεται με σαφήνεια ο τόπος αλλά και ο χρόνος συμμόρφωσης. Η Διαταγή 34 Κανονισμός 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα σε σχέση με το θέμα αυτό: "Every judgment or order made in any cause or matter requiring any person to do an act thereby ordered shall state the time, or the time after service of the judgment or order, within which the act is to be done." Στην υπόθεση Antonis Mouzouris and another v. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 CLR 287 αποφασίστηκε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι στην περίπτωση που το διάταγμα διατάζει ένα πρόσωπο στη λήψη συγκεκριμένης θετικής ενέργειας αντίγραφο αυτού θα πρέπει να του επιδοθεί πριν από τη λήξη της χρονικής περιόδου εντός της οποίας το εν λόγω άτομο είχε διαταχθεί στο να προβεί στη συγκεκριμένη πράξη. Ο λόγος της επίδοσης του διατάγματος στον Καθ' ου η αίτηση προσωπικά πριν από τη διάπραξη παρακοής είναι για να γνωρίζει το άτομο προς το οποίο απευθύνεται το διάταγμα ποια συμπεριφορά θα οδηγήσει σε ανυπακοή. Η θέση αυτή υιοθετείται από την Ετήσια Πρακτική 1962 (Annual Practice 1962) στη σελίδα 955. Επί του ζητήματος αυτού χαρακτηριστικό ακόμη είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το αγγλικό νομικό σύγγραμμα 'Arlidge, Eady & Smith on Contempt', 4η έκδοση, παράγραφος 12-37, σελίδα 1013, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "It is also necessary to establish service of any order which is alleged to have been disobeyed by leaving a copy with the person to be served. The importance of personal service of the order, where committal is sought, is to enable the person bound by the order, and who is alleged to be in contempt, to know what conduct would amount to a breach (R v. City of London Magistrates' Court Ex p. Green [1997] 3 All E.R. 551); and before committal such notice is required to be proved beyond reasonable doubt (Churchman v. Joint Shop Stewards' Committee of the Workers of the Port of London [1972] 1 W.L.R. 1094)." Ειδική όμως αναφορά σχετικά με το ζήτημα του χρόνου στην οπισθογράφηση είχε γίνει στην υπόθεση In Re Costas Xenophontos

(1987)1 CLR 376 όπου ο Έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γεώργιος Πικής, όπως ήταν τότε, αναφερόμενος στη Διάταξη 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και σε σχετική αγγλική νομολογία είπε: "Order 42A r.1 contemplates the terms of endorsement of the Order to refer to an act required to be done presently or at a future date. In Iberian Trust Ltd., v. Founders Trust and Investment Co. Ltd.,*5 Luxmore, J. held that an order served after the time limited for the doing of the act specified therein is unenforceable. The reasoning behind this judgment is that the very object of an endorsement is to require the person to who it is addressed to do the act specified within the time limited therein and remind him of the consequences that will befall him in the event of disobedience." Ο καθορισμός χρόνου σ' ένα δικαστικό διάταγμα εντός του οποίου πρόσωπο διατάζεται να προβεί σε συγκεκριμένη ενέργεια ως προϋπόθεσης στα πλαίσια στοιχειοθέτησης παρακοής διατάγματος αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στην υπόθεση Χωματένος v. Σταυρινού

(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2110 όπου τονίστηκε ότι όταν το διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζει τη λήψη συγκεκριμένης θετικής ενέργειας απαιτείται ο προσδιορισμός συγκεκριμένου χρόνου για την πραγμάτωση της. Χρήσιμη ακόμη πληροφόρηση αντλείται μέσω του πιο κάτω χαρακτηριστικού αποσπάσματος από το αγγλικό σύγγραμμα 'Borrie & Lowe: The Law of Contempt', 3η έκδοση, σελίδα 560, όπου στην ουσία συγκεντρώνονται και κωδικοποιούνται οι προαναφερόμενες νομικές αρχές του θέματος που πραγματεύεται η παρούσα αίτηση: "... the courts will only punish a person for contempt upon adequate proof of the following points. First, it must be established that the terms of the injunction are clear and unambiguous; secondly, it must be shown that the defendant has had proper notice of such terms; and thirdly, there must be clear proof that the terms have been broken by the defendant. There is also a fourth issue, namely, the mens rea required in such cases. We will also refer, fifthly, to the question of who is responsible for the breach." Μέσα από το προαναφερόμενο νομικό πλαίσιο και υπό το φως των ευρημάτων που προέκυψαν μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας που έγινε αποδεχτή, των παραδεκτών γεγονότων καθώς και των γεγονότων που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν και προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, θα εξετάσω κατά πόσο πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έγκριση της υπό κρίσης αίτησης καθώς επίσης και κατά πόσο ευσταθούν ή όχι οι προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης των Καθ' ων η αίτηση, καταλήγοντας παράλληλα στα ανάλογα συμπεράσματα. Εξέταση λόγων ένστασης και Συμπεράσματα: Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου με το πρώτο λόγο ένστασης με τον οποίον οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλειπή νομική βάση. Θα πρέπει εδώ να λεχθεί ότι ουδεμία αναφορά υπάρχει μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν τις ενστάσεις των Καθ' ων η αίτηση. Ούτε όμως οποιαδήποτε εξήγηση ή έστω σχολιασμός γίνεται στη νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση προς διευκρίνιση του θέματος αυτού. Επομένως θεωρώ ότι η θέση αυτή έχει εγκαταλειφθεί. Μέσα από το δεύτερο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι εκ πρώτης όψεως δεν διαφαίνεται υπόθεση για την Αιτήτρια. Η εξέταση της παρούσας αίτησης εδράζεται στα κριτήρια και τις προϋποθέσεις που αναφέρονται μέσα από τις πρόνοιες της Διάταξης 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και έχουν διαμορφωθεί μέσα από τη νομολογία. Λεπτομερής σχολιασμός τους έγινε πιο πάνω, στον οποίο και παραπέμπω. Ο εν λόγω ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση δεν αποτελεί μέρος αυτών των κριτηρίων και προϋποθέσεων και ως εκ τούτου απορρίπτεται ως αβάσιμος. Με τον τρίτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι το δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 14.12.12 είναι άκυρο και/ή λανθασμένο και/ή ακυρώσιμο και/ή είναι αδύνατο να εκτελεστεί επειδή η Αιτήτρια παρέλειψε να καταθέσει στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο τη συμφωνία ημερομηνίας 30.11.10 και έτσι κωλύεται να αιτείται ειδική εκτέλεση και/ή εκτέλεση της ρηθείσας συμφωνίας. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή καθότι ουδεμία σχέση έχει με το σκοπό και το αντικείμενο εξέτασης της υπό κρίση αίτησης αλλά και ούτε αποτελεί μέρος των πιο πάνω κριτηρίων και προϋποθέσεων επί των οποίων εδράζεται η εξέταση της υπό κρίση αίτησης. Με τον τέταρτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια παρέλειψε και/ή αμέλησε να προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για εκπλήρωση των υποχρεώσεων και/ή των υποσχέσεων της ως προέκυπταν από τη συμφωνία ημερομηνίας 30.11.10 και κωλύεται λόγω συμφωνιών και/ή συμπεριφοράς και/ή διαγωγής να ισχυρίζεται παρακοή και/ή μη συμμόρφωση των Καθ' ων η αίτηση από τη στιγμή που οι ίδιοι ουδέποτε συμμορφώθηκαν με τα συμφωνηθέντα. Θα πρέπει εδώ να λεχθεί ότι αυτό που κρίνεται μέσα από την παρούσα αίτηση είναι η συμπεριφορά των Καθ' ων η αίτηση. Εκτός εάν με κάποιο τρόπο η συμπεριφορά που οι Καθ' ων η αίτηση επέδειξαν επηρεάστηκε εις βάρος τους από πράξεις και/ή παραλείψεις της Αιτήτριας, οι όποιες ενέργειες και/ή παραλείψεις της τελευταίας δεν σχετίζονται με τον σκοπό και το αντικείμενο εξέτασης της παρούσας αίτησης και δεν μπορούν να αποτελέσουν εμπόδιο για την καταχώρηση και προώθηση της. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός με τον τρόπο που διατυπώθηκε και προβλήθηκε δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Μέσα από τον πέμπτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψε σημαντικά γεγονότα της υπόθεσης με σκοπό να κερδίσουν την εύνοια του Δικαστηρίου. Εφόσον η παρούσα αίτηση είναι δια κλήσεως με αποτέλεσμα να μην έχει εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και από τη στιγμή που η ενόρκως μαρτυρία που δόθηκε από όλα τα μέρη αξιολογήθηκε από το Δικαστήριο, το οποίο κατέληξε σε σχετικά ευρήματα επί γεγονότων και γενικότερα σε συμπεράσματα, το παράπονο αυτό των Καθ' ων η αίτηση είναι παντελώς αβάσιμο και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με τον όγδοο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι στην παρούσα αίτηση δεν προβάλλονται με πάσα δυνατή λεπτομέρεια οι πράξεις ή οι παραλείψεις για τις οποίες επιζητείται η τιμωρία των Καθ' ων η αίτηση. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Είναι αυτονόητο αλλά και έχει υποδειχτεί μέσω μαρτυρίας ότι η Αιτήτρια αξιώνει την τιμωρία των Καθ' ων η αίτηση επειδή, όπως επικαλείται, οι τελευταίοι δεν υλοποίησαν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν και καθορίζονται μέσα από τη συμφωνία ημερομηνίας 30.11.10, το κείμενο της οποίας ισχυρίζονται ότι ενσωματώθηκε στη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 14.12.12. Συνεπώς ο ισχυρισμός αυτός των Καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Θα ασχοληθώ στη συνέχεια μαζί με τον έκτο, έβδομο λόγο ένστασης καθώς και τους δύο επιπλέον λόγους ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 3 επειδή όλοι σχετίζονται με τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις που επενεργούν στην κρίση του Δικαστηρίου στα πλαίσια εξέτασης της ουσίας της υπό κρίση αίτησης. Θα εφαρμόσω τώρα τα γεγονότα που προκύπτουν μέσα από την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας σε συνάρτηση με τις νομικές αρχές που ισχύουν στα προαναφερόμενα κριτήρια και προϋποθέσεις: 1. Κατά πόσο έχει εκδοθεί δικαστικό διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η αίτηση Ένα από τα έγγραφα που επισυνάπτονται στην παρούσα αίτηση είναι πιστό αντίγραφο απόφασης ημερομηνίας 14.12.12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, το οποίο φέρει την ανάγλυφη δικαστική σφραγίδα. Το λεκτικό και ύφος που χρησιμοποιούνται μέσα από το κείμενο του εν λόγω δικαστικού εγγράφου παραπέμπουν αβίαστα στην έκδοση προστακτικού διατάγματος εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 με το οποίο όλοι οι Καθ' ων η αίτηση διατάζονται να διεκπεραιώσουν αυτά που προνοούνται στη συμφωνία ημερομηνίας 30.11.10, πιστό αντίγραφο της οποίας είναι επισυνημμένο στην εν λόγω δικαστική απόφαση. Ειδικότερα στο σημείο

(2)της δικαστικής απόφασης σημειώνονται επί λέξει τα εξής: "Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσονται και/ή εξαναγκάζονται οι εναγόμενοι αρ. 3, 4, 5 να υλοποιήσουν όλα όσα προβλέπονται στη συμφωνία ημερ. 30.11.10 (επισυνάπτεται)." Με δεδομένο ότι οι εναγόμενοι 3, 4 και 5 είναι οι Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι στην δικαστική απόφαση ημερομηνίας 14.12.12 ενσωματώνεται διάταγμα προστακτικής φύσεως που απαιτεί από τους Καθ' ων η αίτηση τη λήψη ενεργειών από αυτούς. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, το ότι στις 14.12.12 εκδόθηκε δικαστικό διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων. Ως εκ τούτου, η πρώτη προϋπόθεση πληρείται.

1. Το διάταγμα του Δικαστηρίου να είναι οπισθογραφημένο Διαβάζοντας το εν λόγω δικαστικό διάταγμα παρατηρώ ότι σ' αυτό περιέχεται η απαιτούμενη οπισθογράφηση από τις πρόνοιες της Διάταξης 42Α και συγκεκριμένα του Κανονισμού 1 αυτής. Στο κάτω μέρος του δικαστικού διατάγματος υπάρχει σχετική παράγραφος με τον τίτλο 'Οπισθογράφηση', το λεκτικό της οποίας συνάδει απόλυτα με αυτό που απαιτείται από την πιο πάνω διάταξη. Πέραν αυτού όμως θα πρέπει να λεχθεί ότι το θέμα της οπισθογράφησης δεν έχει αμφισβητηθεί από τους Καθ' ων η αίτηση. Κατά συνέπεια, τεκμηριώνεται και αυτή η προϋπόθεση.
2. Προσωπική επίδοση του δικαστικού διατάγματος στους Καθ' ων η αίτηση Σε σχέση με το κριτήριο αυτό αποτελεί παραδεκτό γεγονός το ότι το εν λόγω δικαστικό διάταγμα επιδόθηκε προσωπικά στους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 στις 30.05.13, 12.06.13 και 17.06.13 αντίστοιχα. Συνεπώς, ικανοποιείται και αυτή η προϋπόθεση.
3. Η υπό κρίση αίτηση παρακοής να είναι δια κλήσεως και να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση Πράγματι η παρούσα αίτηση, απευθυνόμενη σε όλους τους Καθ' ων η αίτηση ονομαστικά, έγινε δια κλήσεως και όντως συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 23.12.13 του γραμματέα της Αιτήτριας, Χρίστου Γεωργίου. Εξάλλου, το γεγονός αυτό ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ως η αίτηση. Συνεπώς, στοιχειοθετείται και αυτή η προϋπόθεση.
4. Προσωπική επίδοση της παρούσας αίτησης στους Καθ' ων η αίτηση Ανατρέχοντας στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης αυτής παρατηρώ ότι η υπό κρίση αίτηση παρακοής επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση 1 στις 07.01.14, στο σύζυγο και συγκάτοικο της Καθ' ης η αίτηση 2 που αναντίλεκτα είναι ο Καθ' ου η αίτηση 1 στις 07.01.14, εκ μέρους και για λογαριασμό της Καθ' ης η αίτηση 2 και προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση 5 στις 13.01.
5. Ο Κανονισμός 3

(2)της Διάταξης 42Α απαιτεί επίδοση της υπό κρίση αίτησης προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση, εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Η χρήση της λέξης 'πρέπει' και γενικότερα το ρητό και κατηγορηματικό λεκτικό αλλά και το ύφος που υπάρχει στο περιεχόμενο του εν λόγω κανονισμού καθιστούν τις πρόνοιες αυτού επιτακτικής φύσεως. Στην υπόθεση Πετράκη ν. Ann-Marie Marks Petraki

(2002)113 A.A.Δ. 911 τονίστηκε ότι για την εφαρμογή του άρθρου 42 του Ν.14/60 πρέπει απαρέγκλιτα και με αυστηρότητα να τηρηθούν οι προϋποθέσεις της Διαταγής 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η προσωπική επίδοση της αίτησης παρακοής στον Καθ' ου η αίτηση, δηλαδή στο άτομο που αποδίδεται ότι ευθύνεται για παρακοή δικαστικού διατάγματος, είναι ένα από τα κριτήρια που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου η σχετική αίτηση να κριθεί επιτυχής. Καθ' όσον αφορά υπόθεση παρακοής, η απαίτηση για ειδικά προσωπική επίδοση σχετικής αίτησης καθιστά ανεπαρκείς τους κανόνες επίδοσης σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διάταξης 5 που εφαρμόζονται σε όλες τις άλλες περιπτώσεις. Επανερχόμενος στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, η αίτηση παρακοής δεν επιδόθηκε προσωπικά στην Καθ' ης η αίτηση 2, σε αντίθεση με τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 όπου τους επιδόθηκε προσωπικά. Μελετώντας το περιεχόμενο του δικαστηριακού φακέλου της υπόθεσης αυτής, δεν έχω εντοπίσει να έχει εκδοθεί διαταγή από Δικαστήριο για επίδοση της υπό κρίση αίτησης με μέθοδο διαφορετική από αυτή της προσωπικής οδού που προνοείται. Ούτε και κατά την εκδίκαση της αίτησης έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία που να δικαιολογεί παρέκκλιση από την απαιτούμενη μέθοδο επίδοσης. Συνεπώς, με γνώμονα ότι η υπό κρίση αίτηση δεν έχει επιδοθεί προσωπικά στην Καθ' ης η αίτηση 2 όπως απαιτείται ειδικά, ρητά και επιτακτικά από τους δικονομικούς θεσμούς, η κατάληξη της, σε σχέση με το εν λόγω άτομο, προδιαγράφεται μοιραία. Αντίθετα, για τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 η εν λόγω προϋπόθεση ικανοποιείται.

1. Η σύνταξη του δικαστικού διατάγματος να είναι σαφής και καθαρή Όπως έχει λεχθεί προηγουμένως, το δικαστικό διάταγμα είναι προστακτικής φύσεως και απαιτεί από τους Καθ' ων η αίτηση να υλοποιήσουν αυτά που προνοούνται στη συμφωνία ημερομηνίας 30.11.
2. Το κείμενο της συμφωνίας αυτής επισυνάπτεται στο εν λόγω διάταγμα του Δικαστηρίου. Επομένως για την εξέταση του κριτηρίου αυτού καθίσταται αναγκαία η μελέτη της συμφωνίας αυτής, στην οποία το δικαστικό διάταγμα παραπέμπει. Συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας είναι από τη μία η Αιτήτρια και από την άλλη όλοι οι εναγόμενοι της παρούσας αγωγής, ανάμεσα στους οποίους είναι και οι Καθ' ων η αίτηση. Κατόπιν προσεκτικής μελέτης της συμφωνίας, το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 14.12.12, προκύπτει ότι η εναγόμενη 1 οφείλει στην Αιτήτρια το ποσό €110.055 πλέον Φ.Π.Α. καθώς και η εναγόμενη 2 οφείλει στην Αιτήτρια το ποσό €51.000 πλέον Φ.Π.Α. Με τη συμφωνία αυτή και στα πλαίσια εξόφλησης των πιο πάνω ποσών οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ανέλαβαν την υποχρέωση να παραχωρήσουν στην Αιτήτρια την κατοικία που αγόρασαν από την εταιρεία Alpha Panareti Limited έναντι του τιμήματος των €215.000, σε αντίθετη δε περίπτωση να πληρώνουν μηνιαίως στην Αιτήτρια το ποσό των €400 ως ενοίκιο. Σύμφωνα ακόμη με τη συμφωνία αυτή ο Καθ' ου η αίτηση 1 ανέλαβε την υποχρέωση να πληρώσει στην Αιτήτρια το ποσό €20.000 σε εβδομαδιαίες δόσεις των €300 και ο Καθ' ου η αίτηση 3 να παραχωρήσει στην Αιτήτρια κτήμα στο Στρουμπί στο οποίο είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και έχει συμφωνηθεί από τους συμβαλλομένους ότι η αξία του ανέρχεται σε €55.
3. Από την άλλη η Αιτήτρια ανέλαβε την υποχρέωση να πληρώσει στην Alpha Panareti Limited το ποσό των €47.000 που οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 οφείλουν στην εν λόγω εταιρεία ως υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς της κατοικίας τους. Περαιτέρω η Αιτήτρια ανέλαβε την υποχρέωση να πληρώσει στην Alpha Bank το ποσό των €65.000 που οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 οφείλουν στην εν λόγω τράπεζα ως χρεωστικό υπόλοιπο δανείου που τους παραχωρήθηκε. Αυτό όμως που δεν διευκρινίζεται μέσα από την εν λόγω συμφωνία και κατ' επέκταση μέσα από το δικαστικό διάταγμα είναι ποιες υποχρεώσεις προηγούνται ή αν όλες πρέπει να εκπληρωθούν ταυτόχρονα. Συγκεκριμένα μέσα από την συμφωνία και κατ' επέκταση από το δικαστικό διάταγμα δεν υπάρχει πρόνοια ως προς το αν οι Καθ' ων η αίτηση πρέπει πρώτα να υλοποιήσουν τις υποχρεώσεις και ακολούθως η Αιτήτρια να διεκπεραιώσει τις δικές της, ή αν η εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Αιτήτριας αποτελούν προϋπόθεση για την υλοποίηση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η αίτηση, ή αν όλες οι υποχρεώσεις τόσο της Αιτήτριας όσο και των Καθ' ων η αίτηση θα πρέπει να εκπληρωθούν ταυτόχρονα. Η ύπαρξη αυτού του νομικού κενού δημιουργεί ουσιώδη ασάφεια ως προς το χρόνο δημιουργίας υποχρέωσης για εκπλήρωσης των δεσμεύσεων των Καθ' ων η αίτηση αλλά και της Αιτήτριας. Καμία από τις πιο πάνω τρεις επιλογές δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η δυνατότητα να επιδέχεται η συμφωνία πέραν της μίας ερμηνείας σε σχέση με το σημαντικό αυτό ζήτημα συνηγορεί στην ύπαρξη ουσιώδης ασάφειας. Αυτό με τη σειρά του δημιουργεί αμφιβολία ως προς το πότε έπρεπε οι Καθ' ων η αίτηση να ενεργήσουν έτσι ώστε με τυχόν παράλειψη τους να ζητείται εκ των υστέρων η τιμωρία τους. Το υπόβαθρο που θα προσδιόριζε με σαφήνεια την παράλειψη εκπλήρωσης των δεσμεύσεων των Καθ' ων η αίτηση με δική τους υπαιτιότητα απουσιάζει από το περιεχόμενο της συμφωνίας και κατ' επέκταση από το δικαστικό διάταγμα. Επομένως μέσα από την εν λόγω συμφωνία και κατ' επέκταση από το δικαστικό διάταγμα δεν είναι ξεκάθαρο στους Καθ' ων η αίτηση αν θα έπρεπε να ενεργήσουν πριν η Αιτήτρια εκπληρώσει τις δικές της δεσμεύσεις ή μετά ή ταυτόχρονα. Το σκηνικό εδώ είναι ομιχλώδες προκειμένου να εντοπιστεί πιθανότητα ανυπακοής στο δικαστικό διάταγμα από τους Καθ' ων η αίτηση. Οι εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές που αμφότερες οι πλευρές παρουσίασαν στο Δικαστήριο μέσα από την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης που ουσιαστικά έκαστη πλευρά υποδεικνύει ότι ανάμενε από την άλλη πρώτα να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της προτού προβεί σε ενέργειες για υλοποίηση των δικών της υποχρεώσεων, αποκαλύπτει έμπρακτα την καίρια αυτή αδυναμία. Μία άλλη ουσιώδης ασάφεια που εντοπίζεται στο κείμενο της συμφωνίας που αποτελεί το περιεχόμενο του δικαστικού διατάγματος είναι σχετικά με την υποχρέωση του Καθ' ου η αίτηση 1 να πληρώσει στην Αιτήτρια το ποσό των €20.000 δια εβδομαδιαίων δόσεων ύψους €300 όπου δεν προσδιορίζεται το χρονικό διάστημα που θα ξεκινούσε η υλοποίηση της δέσμευσης αυτής. Επίσης δεν καθορίζεται η περίοδος εντός της οποίας θα έπρεπε να είχε αποπληρωθεί το προαναφερόμενο ποσό. Ως εκ τούτου, γίνεται αντιληπτό ότι δεν είναι σαφές για τον Καθ' ου η αίτηση 1 από πότε οφείλει να ξεκινήσει να καταβάλλει τις εβδομαδιαίες δόσεις προκειμένου να του αποδοθεί ευθύνη ανυπακοής. Ένα άλλο θέμα που χρήζει σχολιασμού είναι ο χρόνος επίδοσης του δικαστικού διατάγματος στους Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με το χρόνο εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που αυτοί ανέλαβαν και καθορίζεται μέσα από το εν λόγω δικαστικό έγγραφο. Η εν λόγω συμφωνία και κατ' επέκταση το δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 14.12.12 προνοεί ότι μία από τις υποχρεώσεις που οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ανέλαβαν, ήτοι η παράδοση της κατοικίας κενής και έτοιμης για χρήση, θα έπρεπε να είχε εκπληρωθεί μέχρι τις 31.01.
4. Άλλη μία υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 που είναι να προβούν σε όλες τις δέουσες ενέργειες με σκοπό την εκχώρηση του πωλητηρίου εγγράφου της κατοικίας τους στην Αιτήτρια ή σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αυτή τους υποδείκνυε, θα έπρεπε να είχε υλοποιηθεί μέχρι τις 31.12.
5. Ωστόσο όταν το δικαστικό διάταγμα εκδόθηκε στις 14.12.12, πράγμα που είναι αναντίλεκτο γεγονός, είχαν ήδη παρέλθει σχεδόν 2 χρόνια από τη λήξη των δύο πιο πάνω υποχρεώσεων. Όταν δε το εν λόγω δικαστικό διάταγμα επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1 στις 30.05.13, στην Καθ' ης η αίτηση 2 στις 12.06.13 και στον Καθ' ου η αίτηση 3 στις 17.06.13, ως είναι παραδεκτό γεγονός, είχαν ήδη παρέλθει περίπου 2,5 χρόνια. Συνεπώς το δικαστικό διάταγμα παραπέμπει σε ημερομηνίες του παρελθόντος, οι οποίες είναι καθοριστικές για ορισμένες από τις υποχρεώσεις των Καθ' ων η αίτηση που κατά την έκδοση του είχαν ήδη λήξει. Πολύ δε περισσότερο όταν το εν λόγω δικαστικό διάταγμα είχε επιδοθεί στους Καθ' ων η αίτηση είχε λήξει η χρονική περίοδος εκείνων των υποχρεώσεων, εντός της οποίας οι Καθ' ων η αίτηση είχαν διαταχθεί για να προβούν σε συγκεκριμένες ενέργειες. Κατά συνέπεια η πτυχή αυτή του δικαστικού διατάγματος καθίσταται εξ' αντικειμένου ανεφάρμοστη. Κατ' επέκταση η συμμόρφωση με αυτό το μέρος ήταν εξ' υπαρχής πρακτικά αδύνατη. Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι το κριτήριο αυτό δεν στοιχειοθετείται για κανένα από τους Καθ' ων η αίτηση. Πέραν και ανεξαρτήτως όμως των πιο πάνω, το Δικαστήριο προβληματίζεται και παράλληλα διερωτάται πως μπορεί η Αιτήτρια να εμμένει σε εκτέλεση της συμφωνίας ημερομηνίας 30.11.10 ζητώντας γι' αυτό την τιμωρία των Καθ' ων η αίτηση προτάσσοντας το δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 14.12.12 που υιοθέτησε το περιεχόμενο της, όταν η ίδια η Αιτήτρια με επιστολή του συνηγόρου της ημερομηνίας 10.02.12 που επέδωσε στους Καθ' ων η αίτηση στις 20.02.12 τους γνωστοποιεί τον τερματισμό της εν λόγω συμφωνίας. Εν πάση περιπτώσει ουδεμία εξήγηση δόθηκε από την Αιτήτρια από που αντλεί δικαίωμα να απαιτεί από τους Καθ' ων η αίτηση εκτέλεση της συμφωνίας που η ίδια προγενέστερα είχε τερματίσει.
6. Κατά πόσο υπάρχει ηθελημένη ανυπακοή των Καθ' ων η αίτηση με το διάταγμα του Δικαστηρίου Σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση 3 αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 22.02.12 πώλησε το μερίδιο του επί του ακινήτου στο Στρουμπί σε τρίτο πρόσωπο, εις το όνομα του οποίου εγγράφηκε το μερίδιο αυτό του Καθ' ου η αίτηση την 01.06.
7. Αυτό το εύρημα σε συνδυασμό με το επίσης εύρημα ότι μέχρι τον Δεκέμβριο 2012 ο Καθ' ου η αίτηση 3 είχε ξοδέψει όλα τα χρήματα που έλαβε από την πώληση, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όταν στις 14.12.12 εκδιδόταν στην απουσία του το δικαστικό διάταγμα ο Καθ' ου η αίτηση 3 παρουσίαζε πραγματική αδυναμία να συμμορφωθεί με αυτό που τον υποχρέωνε να μεταβιβάσει το εν λόγω ακίνητο εις το όνομα της Αιτήτριας. Αυτό ανεξάρτητα από το ότι η εν λόγω συμφωνία, αν και τερματισμένη, παρέπεμπε σε υλοποίηση αυτής της υποχρέωσης μέχρι τις 06.12.10, δηλαδή προγενέστερα της έκδοσης του δικαστικού διατάγματος. Αυτό αποδεικνύει τόσο πραγματική αδυναμία του Καθ΄ου η αίτηση 3 να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του εν λόγω δικαστικού διατάγματος όσο και έλλειψης πρόθεσης από μέρους του για καταστρατήγηση του περιεχομένου του. Ως εκ τούτου, η θέση του Καθ΄ου η αίτηση 3 για μη ηθελημένη παρακοή του δικαστικού διατάγματος κρίνεται ότι ευσταθεί. Όσον αφορά την Καθ' ης η αίτηση 2, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι το έτος 2013, ήταν άνεργη. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε στο Δικαστήριο που να φανερώνει διαφοροποίηση της οικονομικής της κατάστασης αποδεικνύει πραγματική αδυναμία από μέρους της Καθ΄ης η αίτησης 2 να υλοποιήσει τις υποχρεώσεις της που αφορούν την οικονομική πτυχή της συμφωνίας και συγκεκριμένα τις υποδεικνυόμενες πληρωμές. Κατ΄επέκταση η θέση της Καθ΄ης η αίτησης 2 για μη ηθελημένη παρακοή του δικαστικού διατάγματος κρίνεται ότι ευσταθεί καθ΄ότι συνδέεται άμεσα με το πιο πάνω συμπέρασμα για αδυναμία συμμόρφωσης της με πρόνοιες του δικαστικού διατάγματος. Σχετικά με τον Καθ' ου η αίτηση 1, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου η άσχημη οικονομική του κατάσταση και τα μεγάλα ποσά που όφειλε και που τελικά τον οδήγησαν στην πτώχευση. Πρόκειται για δεδομένα που επαρκώς αναδεικνύουν αδυναμία από μέρους του Καθ΄ου η αίτηση 1 να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του δικαστικού διατάγματος. Συνεπώς, στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η θέση του Καθ΄ου η αίτηση 1 για μη ηθελημένη παρακοή του δικαστικού διατάγματος λόγω αδυναμίας του να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες αυτού ένεκα της τραγικής οικονομικής του κατάστασης είναι βάσιμη. Τα πιο πάνω αναφορικά με τους Καθ΄ων η αίτηση 1 και 2 σημειώνονται ανεξάρτητα του ζητήματος των ουσιωδών ασαφειών που εντοπίστηκαν στο περιεχόμενο του δικαστικού διατάγματος. Στη βάση των προαναφερομένων καταλήγω ότι ο έκτος, έβδομος λόγος ένστασης καθώς και οι δύο επιπλέον λόγοι ένστασης που αφορούν τον Καθ' ου η αίτηση 3 ευσταθούν. Υπό το φως των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει την εκπλήρωση όλων των απαιτουμένων κριτηρίων και προϋποθέσεων με αποτέλεσμα η υπό κρίση αίτηση να μην θεμελιώνεται στον απαιτούμενο βαθμό. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 3, 4 και 5-Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 και εναντίον της Ενάγουσας-Αιτήτριας. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση παρακοής δικαστικού διατάγματος/Άρρο 42Α Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο