Zωή Νικολαϊδου ν. CYBOSTON LTD κ.α., Αγ. Αρ. 1950/2010, 31/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A69 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΩΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αγ. Αρ. 1950/2010 Μεταξύ: Zωή Νικολαϊδου από την Πάφο Eνάγουσας και
- CYBOSTON LTD από την Πάφο
- PAFIATERA LTD από την Πάφο
- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κατά το Σύνταγμα υπευθύνου για τις πράξεις και/ή παραλείψεις της Κυπριακής Δημοκρατίας.
- Γιώργος Νεοφυτίδης από την Πάφο
- Μάρω Κούπανου από την Πάφο
- Χριστιάνα Κούπανου από τη Πάφο
- IPN PAFIDELEA CONSTRUCTION AND DEVELOPING LTD Εναγομένων -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για Άδεια καταχώρισης απαντητικής και/ή συμπληρωματικής ένορκης ομολογίας ημερομηνίας 05/02/
- Ημερομηνία: 31/03/2016 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Ε. Πουλλά. Για την Εναγόμενους 2, 5 και 6 - Καθ' ών η Αίτηση: κα. Χαραλαμπίδου για κ.κ. Χρήστος Γεωργιάδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 16/09/2015, ο συνήγορος που εκπροσωπούσε την ενάγουσα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αποσύρθηκε και η υπόθεση ορίστηκε από το Δικαστήριο, κατόπιν αιτήματος της ενάγουσας, στις 02/11/2015 για οδηγίες με σκοπό μέχρι τότε να είχε διορίσει νέο δικηγόρο για να την εκπροσωπήσει. Όπως περαιτέρω προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, στις 02/11/2015 που ήταν ορισμένη η υπόθεση, η ενάγουσα δεν προέβηκε σε διορισμό νέου δικηγόρου αλλά ούτε και η ίδια βρισκόταν στο Δικαστήριο για να προωθήσει την αγωγή της. Αποτέλεσμα αυτού, ήταν η πλευρά των εναγομένων 2,5 και 6 να ζητήσει την απόρριψη της αγωγής της ενάγουσας και όπως η ανταπαίτηση τους οριστεί για απόδειξη. Το Δικαστήριο έκανε αποδεχτό το αίτημα των εναγομένων και απέρριψε την αγωγή λόγω μη προώθησης της και όρισε την ανταπαίτηση για απόδειξη στις 27/11/
- Το τί ακολούθησε φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου και δεν είναι του παρόντος να γίνει αναφορά. Ο,τι έχει σημασία είναι ότι η ενάγουσα στις 03/12/2015 καταχώρισε στο Δικαστήριο Αίτηση για Επαναφορά της αγωγής της (Reinstatement) και του Συντηρητικού Διατάγματος ημερομηνίας 09/06/2010 που εξεδόθη σε αυτήν καθώς και παράταση του χρόνου καταχώρισης της. Οι εναγόμενοι 2,5 και 6 (από τώρα και στο εξής «οι εναγόμενοι») καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση της ενάγουσας στις 14/01/
- Οι εναγόμενοι 2,4 και 7 δεν εκπροσωπούνται στην αγωγή αφού ο συνήγορος τους στις 08/10/2013 αποσύρθηκε και έκτοτε δεν υπήρξε οποιαδήποτε εμφάνιση εκ μέρους τους ούτε οι ίδιοι εμφανίστηκαν στην διαδικασία. Ο εναγόμενος 3, παρόλο που του επιδόθηκε η αίτηση και εμφανίστηκε δεν καταχώρησε οποιαδήποτε ένσταση. Της καταχώρησης της πιο πάνω ένστασης, ακολούθησε η υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 05/02/2016 με την οποία η ενάγουσα ζητά άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσει απαντητική και/ή συμπληρωματική και/ή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων στην ένσταση των εναγομένων και της ένορκης δήλωσης της Χριστιάνας Κούπανου η οποία συνοδεύει την ένσταση. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Θ.1 και 2 και Δ.48, Θ.4
(2)και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ενάγουσας - αιτήτριας. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση και παραθέτουν 3 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Θα αναφερθώ κατωτέρω στα γεγονότα που περιβάλλουν την αίτηση και τους λόγους που ζητείται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθώς επίσης και στους λόγους της ένστασης κατά την εξέταση του αιτήματος. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω διεξέλθει των εν λόγω αγορεύσεων, λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και δεν κρίνω απαραίτητο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης να αναφερθώ σε αυτές. Η Δ.48, Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως τροποποιήθηκε από τον Περί Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, ημερομηνίας 23/12/1999 έχει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Όπως προκύπτει από το πιο πάνω λεκτικό της εν λόγω Διάταξης προϋπόθεση για να επιτραπεί η καταχώρισης συμπληρωματικής ή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ύπαρξη καλού λόγου και το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου βασιζόμενο στα γεγονότα και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στην Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 508, 514 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «....το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το τί συνιστά καλό λόγο έτσι ώστε να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης ομολογίας εξαρτάται από τα γεγονότα και τα επίδικα ζητήματα της κάθε υπόθεσης. Δεν μπορεί ο καλός λόγος να καθοριστεί εξαντλητικά ούτε μπορεί να καθοριστούν κριτήρια. Αυτό εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εκείνο το οποίο έχει σημασία είναι το Δικαστήριο να μπορεί να έχει ενώπιον του όλα τα ουσιώδη γεγονότα έτσι ώστε να μπορεί να αποφασίσει τα επίδικα ζητήματα. Στην Α. Μessios & Sons Ltd κ.α. v. Ανδρέα A. Λεωνίδα (Aρ. 1)
(2010)1Α Α.Α.Δ 195 έγινε αίτηση για επαναφορά απορριφθείσας έφεσης λόγω μη προώθησης της στην οποία υπήρχε ένσταση. Ακολούθησε αίτηση για άδεια για καταχώριση δύο συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Υπήρχε ισχυρισμός ότι η αίτηση δεν θα έπρεπε να εγκριθεί διότι με τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις ζητείτο η προσαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας και/ή η επανάληψη των αρχικών θέσεων και ισχυρισμών τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επιτρέποντας την καταχώρισης τους, ανέφερε τα εξής: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι μαρτυρία η οποία είναι άσχετη και δεν θα παίξει κανένα ρόλο στην επίλυση των επίδικων ζητημάτων ούτε θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης, δεν θα πρέπει να επιτραπεί να προσκομιστεί και ούτε θα μπορούσε να αποτελεί καλό λόγο. Επίσης, να αναφερθεί ότι ο αιτητής θα πρέπει να εξηγεί τους λόγους που απαιτείται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και πώς προέκυψε αυτή η ανάγκη αλλά και να αναφέρει τη μαρτυρία που πρόκειται να προσκομίσει με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην Βερεγγάρια Παναγιώτη Παπακοκκίνου κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 1)
(2012)1Α Α.Α.Δ. 643 ένας από τους λόγους στους οποίους βασίστηκε η απόρριψη του αιτήματος για άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ήταν ότι «Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, που ζητείτο να καταχωρηθεί, δεν γινόταν αντιληπτό τί περισσότερο επιθυμούν οι εφεσείουσες να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου πέραν της επανάληψης του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως ημερ. 12.7.2011 και της επιχειρηματολογίας τους.» Αναφέρθηκαν επίσης στην πιο πάνω υπόθεση και τα ακόλουθα: «Σημειώνουμε συναφώς ότι στην αίτηση δεν έχει επισυναφθεί η ένορκη δήλωση που θα καταχωρείτο, αν δινόταν άδεια, όπως θα έπρεπε και επομένως το περιεχόμενο της το υποθέσαμε από τα στοιχεία που είχαμε». Παρά το ότι προκύπτει ότι μια τέτοια πρακτική πρέπει να ακολουθείται, εντούτοις αυτό δεν αποτελεί καταλυτικό παράγοντα κατά την άποψη μου, αν ληφθεί υπόψη ότι τέτοιου είδους αιτήματα μπορεί να γίνουν και προφορικά. Η ουσία όμως, είναι ότι θα πρέπει από τα στοιχεία που θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου ο αιτητής να μπορεί να φανεί το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που θα καταχωρηθεί αν δοθεί άδεια, κάτι που άπτεται της ουσίας του αιτήματος. Δηλαδή θα πρέπει να μπορεί να διαφανεί η σχετικότητα και σημαντικότητα της μαρτυρίας που θα προσκομιστεί και κατ' επέκταση να αποφασιστεί η ύπαρξης καλού λόγου ή όχι. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση και ουσιαστικά κατά πόσο υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί στην αιτήτρια να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η αιτήτρια στην παράγραφο 2 της ένορκης της δήλωσης ημερομηνίας 05/02/2016 που συνοδεύει την αίτηση της ζητά όπως απαντήσει στο λόγο έντασης ότι η κυρίως αίτηση της υπόκειται σε απόρριψη διότι αυτή δεν επιδόθηκε στους εναγομένους 1, 4 και
- Πέραν τούτου, δεν αναφέρει τα γεγονότα τα οποία θέλει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου σε απάντηση του πιο πάνω λόγου ένστασης. Δεν εξηγεί και ούτε καν σκιαγραφεί τί θέλει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρόκειται για γεγονότα που θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ή για επιχειρηματολογία; Η γενική και αόριστη θέση ότι ο λόγος ένστασης αυτός θα πρέπει να απαντηθεί χωρίς να αναφέρει τα γεγονότα και ισχυρισμούς που θέλει να παραθέσει στερεί από το Δικαστήριο να εξετάσει την ύπαρξη καλού λόγου ή όχι. Περαιτέρω, στην ίδια παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας, αναφέρει τα ακόλουθα: «Επίσης, μεταξύ άλλων αναφέρουν ότι απέτυχα να αποδείξω ότι έχω καλή τη πίστει συζητήσιμη υπόθεση, ότι η μη εμφάνιση μου στο Δικαστήριο δεν ήταν δικαιολογημένη, ότι καταφρόνησα την δικαστική διαδικασία και/ή ότι η δικονομική συμπεριφορά μου προσέλαβε μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας, ότι θα προκληθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, ότι τυχόν έκδοση των διαταγμάτων θα προκαλέσουν προσβολή της αρχής της τελεσιδικίας των αποφάσεων και επίσης θέτουν θέμα ότι δεν δήλωσα έτοιμη να πληρώσω τα έξοδα των Καθ' ών η Αίτηση και/ή να αποδεχτώ οποιουσδήποτε όρους τεθούν από το Δικαστήριο σε περίπτωση παραμερισμού της απόφασης απόρριψης της αγωγής κ.λ.π., ισχυρισμοί που πρέπει να απαντηθούν.» Όλα τα πιο πάνω δεν επεξηγούν ούτε αναφέρουν τα γεγονότα τα οποία η αιτήτρια επιθυμεί να προσκομίσει στο Δικαστήριο σε απάντηση των ισχυρισμών της ένστασης. Παρά το γεγονός ότι η αίτηση δεν συνοδεύεται από την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που θα καταχωρηθεί αν δοθεί άδεια, ως έπρεπε, δεν παρατίθεται οποιοδήποτε στοιχείο ή γεγονός το οποίο η αιτήτρια επιθυμεί να αναφέρει στο Δικαστήριο για σκοπούς απάντησης των ισχυρισμών της ένστασης. Με τα όσα τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν μπορεί να γίνουν αντιληπτά τα γεγονότα τα οποία η αιτήτρια επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου έτσι ώστε να μπορεί να εξεταστεί η σχετικότητα τους με τα επίδικα ζητήματα και η αναγκαιότητα τους να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν των πιο πάνω, στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, η αιτήτρια παραθέτει τους ισχυρισμούς της παραγράφου 14 της ένορκης δήλωσης της εναγομένης αρ. 6 που συνοδεύει την ένσταση στην κυρίως αίτηση και ουσιαστικά γεγονότα που άπτονται με την ύπαρξη καλής υπόθεσης από την αιτήτρια. Η αιτήτρια ζητά όπως απαντήσει στα πιο πάνω. Παρά το ότι ούτε και σε αυτή την περίπτωση παραθέτει τα ακριβή γεγονότα τα οποία θέλει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, εντούτοις εδώ γίνονται κάποιες αναφορές σε γεγονότα τα οποία θα προσκομιστούν σε απάντηση των ισχυρισμών της εναγομένης
- Όμως πάλι τα γεγονότα που έχει πρόθεση να παραθέσει παραμένουν στη σφαίρα της γενικότητας και ως αναφέρεται στο τέλος της εν λόγω παραγράφου, η εναγόμενη 6 προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις με την ένσταση της και προβάλει ανυπόστατους ισχυρισμούς, οι οποίοι θα πρέπει να απαντηθούν. Θα πρέπει να αναφερθεί όμως, ακόμη και η εναγόμενη 6 να προβάλει ισχυρισμούς για να δημιουργήσει εντυπώσεις, η ουσία της κυρίως αίτησης δεν θα αποφασιστεί με βάση τέτοιου είδους γεγονότα. Ούτε το Δικαστήριο θα υπεισέλθει στην ουσία της αγωγής της ενάγουσας - αιτήτριας και να αποφανθεί κατά πόσο έχει καλή υπόθεση ή όχι. Οι θέσεις και ισχυρισμοί της παρατίθενται στο Δικόγραφο της και οποιαδήποτε γεγονότα σχετίζονται με την ουσία της αγωγής της δεν θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην έκβαση της αίτησης της για επαναφορά (βλ. Παναγιώτης Ανδρέου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1 Γ Α.Α.Δ. 1596). Το Δικαστήριο θα επικεντρωθεί στους λόγους μη εμφάνισης της αιτήτριας για προώθηση της αγωγής της που είχε ως αποτέλεσμα την απόρριψη της και όχι στην ανεύρεση γεγονότων που αποκαλύπτουν καλή υπόθεση. Επομένως, πέραν της γενικότητας στην αναφορά των γεγονότων που επιθυμεί η αιτήτρια να παρουσιάσει, αυτά καθίστανται και μη σχετικά και αναγκαία με τα επίδικα ζητήματα. Το ίδιο ισχύει και για τους ισχυρισμούς της αιτήτριας στην παράγραφο 4 της ένορκης της ομολογίας. Ζητά κατά γενικό και αόριστο τρόπο να απαντήσει σε ισχυρισμούς της εναγομένης 6 χωρίς να παραθέτει τα γεγονότα που έχει σκοπό να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν τούτου, με την αίτηση δεν διευκρινίζεται ποιοί θα προβούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, κατά πόσο αυτή θα είναι μια ή περισσότερες, και δεν καθορίζονται τα γεγονότα τα οποία επιθυμεί η πλευρά της αιτήτριας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξετάζοντας την αίτηση στην ολότητα της, κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος έτσι ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αίτησης. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων 2, 5 και 6 και εναντίον της ενάγουσας - αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.) ................ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο