ΚΥΡΙΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ν. ZENOUTHIA LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1034/13, 17/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A57 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1034/13 Μεταξύ: ΚΥΡΙΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ, από τη Λεμεσό Ενάγουσας και 1. ZENOUTHIA LIMITED, από τη Λεμεσό 2. ΝΙΚΟ ΙΟΥΛΙΟΥ ΠΕΡΑΤΙΚΟ, από τη Λεμεσό 3. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας δια του ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων και ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ, από τη Λεμεσό Τριτοδιάδικου - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 05.10.2015 17.03.2016 Για την Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κα Θεμιστοκλέους για Μάρκου- Χριστοδούλου & Πολυκάρπου ΔΕΠΕ Για Τριτοδιάδικο: κ. Χαραλάμπους (κα Νεοφύτου για ν' ακούσει απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα με την αγωγή της αξιώνει, μεταξύ άλλων, την ακύρωση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 07.09.11 το οποίο υπογράφηκε από τον Εναγόμενο 2 και την Εναγόμενη 1 και με το οποίο πωλήθηκαν τα επίδικα ακίνητα ιδιοκτησίας της Ενάγουσας στην Εναγόμενη 1. Περαιτέρω, αξιώνει και γενικές αποζημιώσεις λόγω απάτης και/ή δόλου και/΄ή ψευδών παραστάσεων και/ή συνωμοσίας και/ή συμπαιγνίας προς εξαπάτηση της από τους Εναγόμενους 1 και/ή 2. Πιο συγκεκριμένα στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι με ειδικά πληρεξούσια έγγραφα όρισε τον Εναγόμενο 2 ως αντιπρόσωπο της προς το σκοπό πώλησης συγκεκριμένων ακινήτων. Ο Εναγόμενος 2 σε δύο περιπτώσεις πληροφόρησε την Ενάγουσα ότι οι προτιθέμενοι αγοραστές υπαναχώρησαν και δεν επιθυμούσαν την αγορά των ακινήτων. Κατά ή περί τα τέλη Ιανουαρίου 2013 η Ενάγουσα κλήθηκε από αντιπρόσωπο της Εναγόμενης 1 όπως παρευρεθεί στο Κτηματολόγιο Πάφου για να μεταβιβάσει τέσσερα συνολικά ακίνητα (στο εξής τα «επίδικα ακίνητα»). Η Ενάγουσα δεν γνώριζε για την πώληση των επίδικων ακινήτων και ουδέποτε εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 2 όπως προβεί στην πώληση των επίδικων ακινήτων. Επιπρόσθετα, ουδέποτε συμφώνησε όπως τα επίδικα ακίνητα πωληθούν για το ποσό των €90.000 και η ίδια δεν εισέπραξε οποιοδήποτε ποσό από την εν λόγω πώληση. Περαιτέρω, από έρευνα που διενήργησε στο Κτηματολόγιο διαπίστωσε ότι τα επίδικα ακίνητα πωλήθηκαν μέσω του Εναγόμενου 2 στην Εναγόμενη 1 δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 07.09.11. Η Ενάγουσα αποδίδει αμέλεια και/ή δόλο και/ή απάτη στους Εναγόμενους 1 και 2. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι υπήρξε συμπαιγνία και/ή συνωμοσία μεταξύ τους προς το σκοπό εξαπάτησης της. Επιπρόσθετα αποδίδει αμέλεια και στον Εναγόμενο 3 επί του ότι παράνομα και/ή αμελώς επέτρεψε μέσω του αρμόδιου κτηματολογικού λειτουργού την καταχώρηση του σχετικού αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Η Εναγόμενη 1 στην τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της αρνείται τους ισχυρισμούς που προβάλλει η Ενάγουσα και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε συνήργησε και/ή συνωμότησε με τον Εναγόμενο 2 προς εξαπάτηση της Ενάγουσας. Η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι για την επίδικη συναλλαγή κατέβαλε με επιταγές που εκδόθηκαν στο όνομα του Εναγόμενου 2, ο οποίος ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Ενάγουσας, το συνολικό ποσό των €90.000. Επίσης, ισχυρίζεται ότι ενήργησε ως καλόπιστος αγοραστής και δεν είχε οποιαδήποτε γνώση παρανομίας ή κωλύματος όσον αφορά την πώληση των επίδικων ακινήτων. Περαιτέρω, η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι δεν είχε οποιοδήποτε καθήκον ελέγχου της συμπεριφοράς του Εναγόμενου 2 και δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τις επαφές και/ή την επικοινωνία μεταξύ Ενάγουσας και Εναγόμενου 2 και κατά πόσο ο τελευταίος κατέβαλε στην Ενάγουσα το ποσό των €90.000. Η Εναγόμενη 1 καταχώρησε στις 26.06.15 ειδοποίηση τριτοδιαδίκου απευθυνόμενη προς τον Αναστάσιο Αναστασιάδη (στο εξής ο «τριτοδιάδικος»). Με την εν λόγω ειδοποίηση η Εναγόμενη 1 αξιώνει εναντίον του τριτοδιάδικου αποζημίωση για την απαίτηση της Ενάγουσας εναντίον της και/ή συνεισφορά σε τέτοιο βαθμό που το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει. Σύμφωνα με την ειδοποίηση, ο τριτοδιάδικος ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ο μόνος διευθυντής της Εναγόμενης 1 και το μοναδικό πρόσωπο που είχε εμπλοκή στη συμφωνία πώλησης των επίδικων ακινήτων. Είναι ισχυρισμός της Εναγόμενης 1 ότι ο τριτοδιάδικος ενήργησε κατά παράβαση των νομίμων καθηκόντων του και/ή του καθήκοντος καλής πίστης και/ή δέουσας επιμέλειας και/ή φροντίδας και/ή επιδεξιότητας έναντι της, με αποτέλεσμα να αποστερηθεί το ποσό των €90.000 για την αγορά των επίδικων ακινήτων χωρίς να καρπωθεί την ιδιοκτησία τους. Περαιτέρω, η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι ο τριτοδιάδικος συνεργάστηκε με τον Εναγόμενο 2 προς καταδολίευση και/ή εξαπάτηση της και/ή ότι είναι υπεύθυνος αποκλειστικά και/ή από κοινού με τον Εναγόμενο 2 για τη διενέργεια απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή συνομωσίας και/ή συμπαιγνίας εις βάρος της. Ως εκ των ανωτέρω η Εναγόμενη 1 δικαιούται να αξιώνει έναντι του τριτοδιαδίκου θεραπεία που σχετίζεται με τη θεραπεία που επιδιώκει η Ενάγουσα. Ακολούθως, η Εναγόμενη 1 καταχώρησε στις 05.10.15 την υπό κρίση αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση οδηγιών τριτοδιαδίκου. Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.10 θθ. 7 και 8 και Δ.48 θθ. 1-9, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου καθώς και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Προς υποστήριξη της αίτησης επισυνάπτεται σε αυτήν ένορκη δήλωση ημερομηνίας 22.09.15 του Ανδρέα Σαζεϊδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Εναγόμενη 1. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση προβάλλεται, μεταξύ άλλων, ο ισχυρισμός ότι ο τριτοδιάδικος κατά παράβαση των καθηκόντων του προς την Εναγόμενη 1, έδρασε με απάτη και/ή δόλο και/ή συνωμοσία και/ή ψευδείς παραστάσεις με σκοπό την πρόκληση ζημίας στην Εναγόμενη 1 αποστερώντας από αυτήν το ποσό των €90.000 το οποίο καταβλήθηκε από την Εναγόμενη 1 για την αγορά των επίδικων ακινήτων τα οποία ουδέποτε μεταβιβάστηκαν στην Εναγόμενη 1. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ο τριτοδιάδικος συνεργάστηκε με τον Εναγόμενο 2 προς καταδολίευση και/ή εξαπάτηση της Εναγόμενης 1. Τέλος, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι τα επίδικα θέματα στην αγωγή της Ενάγουσας είναι τα ίδια με τα ζητήματα που αναφύονται μεταξύ της Εναγόμενης 1 και του τριτοδιαδίκου. Ο τριτοδιάδικος καταχώρησε μέσω του δικηγόρου του σημείωμα εμφάνισης στις 22.07.15 και στις 17.12.15 καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην υπό κρίση αίτηση. Η ένσταση του εδράζεται σε δέκα συνολικά λόγους οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στο ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και καθίσταται καταχρηστική λόγω της μεγάλης καθυστέρησης στην υποβολή της. Περαιτέρω, προβάλλεται ως λόγος ένστασης ότι η ένορκη δήλωση που στηρίζει την υπό κρίση αίτηση φέρει ημερομηνία προγενέστερη της καταχώρησης της αίτησης, ο δε ενόρκως δηλών δεν είναι σε θέση να δώσει θετική μαρτυρία και τέλος ότι η Εναγόμενη 1 δεν δικαιούται σε θεραπεία έναντι του τριτοδιάδικου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του τριτοδιάδικου στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με νομική συμβουλή που έχει λάβει η υπό κρίση αίτηση είναι εκπρόθεσμη αφού υποβλήθηκε μετά την πάροδο ενός μήνα από την ημερομηνία καταχώρησης της Υπεράσπισης της Εναγόμενης 1 χωρίς μάλιστα να έχει ζητηθεί οποιαδήποτε παράταση χρόνου. Όσον αφορά την επίδικη συναλλαγή, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ενεργούσε σύμφωνα με τις εντολές της Εναγόμενης 1 και δεν αποκόμισε οποιοδήποτε προσωπικό όφελος. Περαιτέρω, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι τα επίδικα θέματα που προκύπτουν από την αγωγή της Ενάγουσας δεν συνδέονται με τα ζητήματα που εγείρει εναντίον του η Εναγόμενη 1 και τα οποία αφορούν τη σχέση μεταξύ εταιρείας και του διευθυντή της και συγκεκριμένα το κατά πόσο ως διευθυντής της Εναγόμενης 1 ενήργησε κατά παράβαση των νομίμων καθηκόντων του. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους ανέπτυξαν εκατέρωθεν την επιχειρηματολογία τους. Το περιεχόμενο όλων των προαναφερόμενων εγγράφων έχει μελετηθεί στο σύνολο του και θα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Η διαδικασία τριτοδιάδικου προνοείται στη Δ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στη Δ.10 θ.1 καθορίζονται οι προϋποθέσεις για την προσεπίκληση τριτοδιάδικου. Συγκεκριμένα η Δ.10 θ.1 έχει ως ακολούθως: «1. 1) Where in any action a defendant claims as against any person not already a party to the action (in this order called "the Third Party") (
- a)That he is entitled to contribution or indemnity, or (
- b)That he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same relief or remedy claimed by the Plaintiff, or (
- c)That any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the Plaintiff and the defendant and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant but as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them, the Court or a Judge may give leave to the defendant to issue and serve a "third party notice" Μετά την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου η ακολουθούμενη διαδικασία ρυθμίζεται από την Δ.10 θ.7, η οποία προβλέπει για την καταχώρηση αίτησης από τον Εναγόμενο για την έκδοση οδηγιών αναφορικά με την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης. Η Εναγόμενη 1 ακολουθώντας τις πρόνοιες της Δ.10 θ.7 καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση για οδηγίες τριτοδιάδικου στα πλαίσια της οποίας, το Δικαστήριο θα εξετάσει την εγκυρότητα της ειδοποίησης τριτοδιάδικου αλλά και τους λόγους ένστασης που προβάλλει ο τελευταίος. Η Δ.10 θ.7 προνοεί ως ακολούθως: «
(1)If the third party enters an appearance the defendant giving notice may, after serving notice of the intended application upon the plaintiff the third party and any other defendant, apply to the Court or a Judge for directions, and the Court of Judge may (
- a)Where the liability of the third party to the defendant giving the notice is established on the hearing of the application, order such judgment as the nature of the case may require to be entered against the third party in favour of the defendant giving the notice, or (
- b)If satisfied that there is a question or issue proper to be tried as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them as to the liability of the defendant to the plaintiff or as to the liability of the third party to make any contribution or indemnity claimed, in whole or in part or as to any other relief or remedy claimed in the notice by the defendant, or that a question or issue stated in the notice should be determined not only as between the plaintiff and the defendant, but as between the plaintiff, the defendant and the third party or any or either of them, order such question or issue to be tried in such manner as the Court or Judge may direct, or . (
- c)dismiss the application.
(2). . . . . . . . . . . . . . ...........................................
(3)The third party proceedings may at any time be set aside by the Court or Judge.» Στην υπόθεση Νικήτα ν. Medcon Construction Ltd κ.α.
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 646, λέχθηκαν τα εξής σχετικά με τη φύση και τον σκοπό της διαδικασίας τριτοδιαδίκου: «Η Διαδικασία τριτοδιαδίκου αντλεί την προέλευση της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.10. Η διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιαδίκου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση τριτοδιαδίκου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιαδίκου (βλ. McCheane v. Jyles
(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπισή του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Σκοπός της Διαδικασίας Τριτοδιαδίκου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιαδίκου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Η αρχή αυτή διατυπώθηκε στη σημαντική για την εποχή απόφαση στην υπόθεση Barclays Bank v. Tom [1923] 1 KB 221 στη σελ. 226. Αυτή η αρχή ακολουθήθηκε αργότερα από την The Normar [1968] 1 All E.R. 753 και την Chatsworth Investments v.Amoco Ltd [1968] 3 All E.R. 357.» Σε αυτό το στάδιο και προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της υπό κρίση αίτησης, θα ήθελα να σχολιάσω τα διαδικαστικής φύσεως ζητήματα που εγείρονται στην ένσταση και με τα οποία κατά κόρον ασχολήθηκε στη γραπτή αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του τριτοδιάδικου. Συγκεκριμένα, ο κ. Χαραλάμπους υποστηρίζει ότι δεν επιδόθηκαν στον τριτοδιάδικο με την ειδοποίηση τριτοδιαδίκου όλα τα έγγραφα που θα έπρεπε με βάση τη Δ.10 θ.2
(2)(β) και Δ.48 θ.13 να του επιδοθούν, ότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε μετά την πάροδο της προθεσμίας που τάσσει η Δ.10 θ.1
(2)και ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως παράτυπη διότι αφενός προηγείται χρονικά της καταχώρησης της αίτησης και αφετέρου υπογράφεται από δικηγόρο. Καταρχάς επισημαίνω ότι στη γραπτή αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του τριτοδιάδικου κατονομάζει την Εναγόμενη 1 ως Εναγόμενους 2 προφανώς εκ λάθους. Ξεκινώντας τώρα από το πρώτο ζήτημα που εγείρει, ήτοι της μη επίδοσης όλων των εγγράφων που θα έπρεπε να επιδοθούν, ο κ. Χαραλάμπους εντοπίζει το παράπονο του στο ότι δεν επιδόθηκε το αρχικό δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, αλλά μόνο το τροποποιημένο. Θεωρώ ότι δεν δημιουργείται οποιοδήποτε πρόβλημα εκ του γεγονότος αυτού και δεν βλέπω για ποιο λόγο θα έπρεπε να επιδοθεί και το αρχικό δικόγραφο όπως ήταν πριν την τροποποίηση. Οι δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης 1 είναι πλέον αυτές που περιλαμβάνονται στο τροποποιημένο δικόγραφο που είναι και το μόνο δικόγραφο που ισχύει, καθώς η τροποποίηση ανατρέχει στο χρόνο κατάρτισης του αρχικού δικογράφου (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1999)1Γ Α.Α.Δ 1833). Από την άλλη ο ευπαίδευτος συνήγορος του τριτοδιάδικου εισηγείται ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, καθώς η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου καταχωρήθηκε μετά την πάροδο ενός μήνα από την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της Εναγόμενης 1, κατά παράβαση των όσων ορίζει η Δ.10 θ.1
(2). Συγκεκριμένα η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 22.09.14 και τροποποιήθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.03.15, ενώ η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου καταχωρήθηκε στις 21.05.
- Ο κ. Χαραλάμπους θα είχε δίκαιο στην εισήγηση του, αν δεν μεσολαβούσε η αίτηση της Εναγόμενης 1 για παράταση του χρόνου καταχώρησης της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Η Εναγόμενη 1 στις 30.04.15 καταχώρησε σχετική αίτηση και εξασφάλισε διάταγμα του Δικαστηρίου στις 08.05.15 δυνάμει του οποίου παρατάθηκε ο χρόνος καταχώρησης της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου για περίοδο ενός μήνα από τις 08.05.
- Η δε αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου καταχωρήθηκε στις 21.05.15 και επομένως ήταν εντός της προθεσμίας που έταξε το Δικαστήριο με το διάταγμα ημερομηνίας 08.05.
- Η πιο πάνω σημαντική παράμετρος δεν σχολιάζεται καθόλου στην αγόρευση του κ. Χαραλάμπους παρά το γεγονός ότι ήταν σε γνώση του τριτοδιαδίκου εφόσον το εν λόγω διάταγμα περιλαμβανόταν στα έγγραφα που επιδόθηκαν στις 02.07.15 στον τριτοδιάδικο με την ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Σημειώνω επιπρόσθετα ότι με την τελευταία τροποποίηση της Δ.10 θ.1
(2), η οποία έλαβε χώρα στις 29.12.00, διαγράφηκε η σχετική πρόνοια η οποία απαγόρευε την παράταση της προθεσμίας καταχώρησης αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Όσον αφορά την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι γεγονός ότι προηγείται χρονικά αφού αυτή υπογράφηκε στις 22.09.15 ενώ η αίτηση καταχωρήθηκε στις 05.11.
- Ο κ. Χαραλάμπους στην αγόρευση του αναφέρει επίσης ότι ενώ στην αίτηση αναφέρεται ότι αυτή στηρίζεται σε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 21.09.15, εντούτοις η ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται είναι ημερομηνίας 22.09.
- Τέτοια διαφοροποίηση δεν φαίνεται να υπάρχει στην αίτηση που είναι καταχωρημένη στο φάκελο του Δικαστηρίου, καθώς στην αίτηση γίνεται αναφορά σε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 22.09.15 και η εν λόγω ημερομηνία καταγράφεται και ως η ημερομηνία υπογραφής της ένορκης δήλωσης. Ως προς την ουσία της εισήγησης του ευπαίδευτου συνηγόρου του τριτοδιάδικου, θεωρώ ότι δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη νομολογία αλλά ούτε και στους διαδικαστικούς κανονισμούς. Συγκεκριμένα αναφέρω ότι η Δ.39 θ.3 αυτό το οποίο προνοεί είναι ότι μια ένορκη δήλωση θα πρέπει να τιτλοφορείται για το θέμα ή το ζήτημα στο οποίο αυτή αναφέρεται, πράγμα το οποίο εν προκειμένω συμβαίνει. Η αρχή που έχει επικαλεστεί ο κ. Χαραλάμπους, όπως προκύπτει από την απόφαση στην αίτηση των Stavros Hotel Apartments κ.α. για άδεια για έκδοση προνομιακού διατάγματος certiorari στην αίτηση αρ. 70/94 ημερομηνίας 20.05.1994, είναι ότι μια ένορκη δήλωση θεωρείται αντικανονική και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη όταν έχει υπογραφεί πριν από την καταχώρηση της αγωγής, πράγμα που στην προκείμενη περίπτωση δεν ισχύει (βλ. επίσης S.A. Constantinou Ltd κ.α v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd
(2009)1A A.A.Δ. 754). Επίσης, αβάσιμο θεωρώ και το δεύτερο σκέλος της εισήγησης του περί παρατυπίας της ένορκης δήλωσης ένεκα του ότι αυτή γίνεται από δικηγόρο. Από τη νομολογία δεν προκύπτει κάποιος απόλυτος κανόνας ότι οποτεδήποτε η ένορκη δήλωση υπογράφεται από δικηγόρο και όχι από το διάδικο, έχει ως επακόλουθο την ακυρότητα της. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολ. Έφεση 236/10 ημερομηνίας 13.06.13 Investylia Public Company Ltd v. Γαβριηλίδου, ειπώθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ΄ επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση, (Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82). Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης, (In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R,. 319 και Thanos Hotels Ltd ν. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036).» Σημειώνω ότι στην προκείμενη περίπτωση ο δικηγόρος Ανδρέας Σαζεϊδης που υπέγραψε την ένορκη δήλωση δεν εμφανίστηκε και δεν εκπροσώπησε υπό αυτή του την ιδιότητα την Εναγόμενη 1 στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης. Μετά την εξέταση των τυπικών ζητημάτων που εγέρθησαν από τον τριτοδιάδικο θα προχωρήσω να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση επί της ουσίας της. Θα πρέπει δηλαδή να εξεταστεί κατά πόσο η υπόθεση εμπίπτει σε οιανδήποτε από τις περιπτώσεις που προβλέπει η Δ.10. θ.1 και συνεπώς κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση οδηγιών σύμφωνα με τη Δ.10 θ.7. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Baxter v. France & others
(1895)1 Q.B. 455 και Ιωάννου ν. Κ. Βιολάρης & Υιοί Λτδ
(2001)1 Β Α.Α.Δ.
- Όπως έχει ήδη αναφερθεί η Ενάγουσα αξιώνει, μεταξύ άλλων, γενικές αποζημιώσεις λόγω απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή συνωμοσίας και/ή συμπαιγνίας προς εξαπάτηση της από τους Εναγόμενους 1 και/ή
- Η Εναγόμενη 1 από την άλλη με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, αλλά και την ειδοποίηση τριτοδιαδίκου ισχυρίζεται ότι ο τριτοδιάδικος υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατά τον επίδικο χρόνο διαπραγματεύτηκε και συμφώνησε με τον Εναγόμενο 2 την πώληση των επίδικων ακινήτων από την Ενάγουσα στην Εναγόμενη
- Περαιτέρω, η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι κατέβαλε με σειρά επιταγών το συνολικό ποσό των €90.000 που αποτελούσε το τίμημα αγοράς των επίδικων ακινήτων. Με την ειδοποίηση τριτοδιαδίκου αποδίδει στον τριτοδιάδικο τη διενέργεια απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή συνομωσίας και/ή συμπαιγνίας με τον Εναγόμενο 2 για την πρόκληση ζημιάς εις βάρος της Εναγόμενης
- Στη βάση επομένως των πιο πάνω αναφερομένων, θεωρώ ότι εγείρεται θέμα προς εξέταση για διεκδίκηση συνεισφοράς ή αποζημίωσης από τον τριτοδιάδικο. Τα δε γεγονότα από τα οποία προκύπτει η ισχυριζόμενη ζημιά της Εναγόμενης 1 σχετίζονται με τα γεγονότα της αγωγής. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση ενδείκνυται για την έκδοση οδηγιών τριτοδιαδίκου. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδονται τα ακόλουθα διατάγματα:
- Η Εναγόμενη 1 να καταχωρήσει την Έκθεση Απαίτησης της εναντίον του τριτοδιάδικου μέσα σε δέκα ημέρες από σήμερα.
- Ο τριτοδιάδικος να καταχωρήσει την Υπεράσπιση του μέσα σε είκοσι ημέρες από την παράδοση της Έκθεσης Απαίτησης της Εναγόμενης
- Τυχόν Απάντηση να καταχωρηθεί μέσα σε επτά ημέρες από την παράδοση της Υπεράσπισης του τριτοδιάδικου. Αντίγραφο των πιο πάνω δικογράφων να δοθεί σε κάθε διάδικο μέρος. Ο τριτοδιάδικος θα είναι ελεύθερος να λάβει μέρος στη διαδικασία και θα δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της δίκης. Περαιτέρω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται όπως το ζήτημα της ευθύνης του τριτοδιάδικου εκδικασθεί κατά την εκδίκαση της αγωγής. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης 1 και εναντίον του τριτοδιαδίκου, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............................................... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για έκδοση οδηγιών τριτοδιάδικου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο