ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ν. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΟΜΟΙΡΑ κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 320/2014, 22/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A89 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 320/2014 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ, εκ Πάφου Αιτητών και
- ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΟΜΟΙΡΑ, από το Προδρόμι, Πάφος
- ΤΑΜΑΜΟΥΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ, από το Προδρόμι, Πάφος Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 16.02.15 για παραμερισμό εγγραφής διαιτητικής απόφασης Ημερομηνία: 22.04.16 Εμφανίσεις: Αιτήτρια 1 (Καθ' ης η αίτηση 1 στη Γενική Αίτηση): εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για Αιτητή 2 (Καθ' ου η αίτηση 2 στη Γενική Αίτηση): κος Χ. Σιμιλλίδης Για Καθ' ων η αίτηση (Αιτητές στη Γενική Αίτηση): κα Κ. Ανδρέου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα δια κλήσεως αίτηση οι Αιτητές 1 και 2-Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση (στο εξής οι 'Αιτητές') ζητούν την έκδοση διατάγματος, το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την εγγραφή στο μητρώο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 17.01.13 που έγινε στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, η οποία διαιτητική απόφαση εκδόθηκε εναντίον τους και προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση-Αιτητών στην κυρίως αίτηση (στο εξής οι 'Καθ' ων η αίτηση') και σύμφωνα με την οποία οι Αιτητές καλούνται αλληλέγγυα και/η κεχωρισμένα να πληρώσουν στους Καθ' ων η αίτηση το ποσό των €606.544,03 πλέον τόκο προς 9% κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους από την ημερομηνία έκδοσης της πλέον έξοδα €
- Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Διαταγή 17 Κανονισμό 10, στη Διαταγή 33 Κανονισμό 5, στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 2, 3, 9 και 11 και στη Διαταγή 64 Κανονισμούς 1-4 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν την επιτυχία της, περιέχονται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 16.02.15 της Αιτήτριας 1, στην οποία προβαίνει εκ μέρους και του Αιτητή 1, όπου περιληπτικά αναφέρονται τα εξής: - Στις 19.01.15 που ήταν η πρώτη φορά που η κυρίως αίτηση ήταν ορισμένη στο Δικαστήριο, η Αιτήτρια 1 εμφανίστηκε προσωπικά και εκπροσωπώντας και τον Αιτητή 2 ζητώντας χρόνο να διορίσει δικηγόρο και να καταχωρήσει ένσταση. - Στις 11.02.15 που η κυρίως αίτηση ήταν εκ νέου ορισμένη στο Δικαστήριο οι Αιτητές συνάντησαν το δικηγόρο που στο μεταξύ ανέλαβε την υπόθεση τους στην καφετέρια του Δικαστηρίου, ο οποίος τους είπε να τον αναμένουν εκεί προκειμένου να διεκπεραιώσει μία ποινική υπόθεση που είχε. Μέχρι να επανέλθει ο δικηγόρος τους η άλλη πλευρά προχώρησε στην απουσία τους στην έκδοση διατάγματος εγγραφής διαιτητικής απόφασης. - Η διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία εγκυρότητας αφού η γνωστοποίηση της στην Αιτήτρια 1 δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη επειδή στην διαιτητική διαδικασία, στην οποία εμφανίστηκε μόνο αυτή και χωρίς δικηγόρο, οι Καθ' ων η αίτηση την καθησύχασαν ότι επρόκειτο για τυπική διαδικασία χωρίς να της επισημάνουν τους κινδύνους και τα μέτρα που έπρεπε να λάβει, ενώ παράλληλα δεν γνωστοποιήθηκε στον Αιτητή 2 καθότι η ίδια ουδέποτε τον ειδοποίησε ή του την γνωστοποίησε. - Κατά τους Αιτητές η εν λόγω διαιτητική απόφαση δεν είναι επίσης έγκυρη επειδή λήφθηκε ως αποτέλεσμα δόλου, απάτης, κατάχρησης εμπιστευτικής σχέσης και σχέσης εμπιστοσύνης, αθέμιτης επιρροής, ψυχικής πίεσης και ψευδών παραστάσεων. - Οι Αιτητές αμφισβητούν τη δεσμευτικότητα των συμφωνιών που συνομολογήθηκαν χωρίς την ελεύθερη βούληση τους και κατά παράβαση των σχετικών νομοθεσιών και κανονισμών, στις οποίες ισχυρίζονται ότι περιέχονται υπερχρεώσεις, παράνομες χρεώσεις και καταχρηστικές ρήτρες. - Από ότι η Αιτήτρια έτυχε συμβουλής από το δικηγόρο της, ο διαιτητής στερείτο δικαιοδοσίας να αποφασίσει επί της διαφοράς ενόψει των σοβαρών ζητημάτων που έπρεπε να δικαστούν από Δικαστήριο. - Οι Αιτητές παρέλειψαν να καταχωρήσουν έφεση εντός 21 ημερών αλλά η προβλεπόμενη αυτή περίοδος παραβιάζει θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα τους και αντίστοιχες πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι στην πορεία ο συνήγορος των Αιτητών αποσύρθηκε, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, από δικηγόρος της Αιτήτριας 1 και συνέχισε να εκπροσωπεί μόνο τον Αιτητή 2, ενώ η Αιτήτρια 1 παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως στη διαδικασία εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης. Στη βάση πλέον αυτής της εξέλιξης ο Αιτητής 1, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30.12.15, στην οποία σημειώνονται τα εξής: è Η Αιτήτρια 1 διαμένει στην οδό Αγ. Επιφανείου στο συγκρότημα διαμερισμάτων Costas Cottage στο διαμέρισμα αρ. 5 στο Προδρόμι ενώ ο Αιτητής 2 διαμένει στην οδό Ακάμαντος αρ. 16 επίσης στο Προδρόμι. è Η Αιτήτρια 1 παρέλαβε την διαιτητική απόφαση για λογαριασμό του Αιτητή 2 χωρίς να του το αναφέρει ή να του την παρουσιάσει ώστε να προχωρήσει με την άσκηση έφεσης εναντίον της. Η πρώτη φορά που έμαθε για την ύπαρξη της ήταν στις 10.02.15 ενώ στις 11.02.15 παρουσιάστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Στις 16.04.15 καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης από μέρους των Καθ' ων η αίτησης επί των ακόλουθων λόγων ένστασης: 1) Η παρούσα αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση αφού η Διαταγή 17 Κανονισμός 10 δεν τυγχάνει εδώ εφαρμογής. 2) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής 33 Κανονισμού
- 3) Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και/ή είναι εκπρόθεσμη. 4) Η υπεράσπιση των Αιτητών είναι γενική και/ή αόριστη. 5) Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας συνεπεία χρήσης παράλληλων διαδικασιών και/ή άλλως πως είναι καταπιεστική, ενοχλητική, άδικη και εκδικητική προς τους Καθ' ων η αίτηση. 6) Οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. 7) Τα γεγονότα και στοιχεία που οι Αιτητές αναφέρουν είναι γενικά και αόριστα. 8) Τα γεγονότα της υπόθεσης διαψεύδουν τους ισχυρισμούς των Αιτητών. 9) Ο διαιτητής είναι ανεξάρτητο πρόσωπο και οι Καθ' ων η αίτηση δεν ευθύνονται για τις πράξεις του. 10) Η απουσία των Αιτητών και/ή του δικηγόρου τους κατά την 11.02.15 δηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισης τους και/ή αδιαφορία για την προώθηση της και/ή προσλαμβάνει όρια περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση. 11) Η απουσία των Αιτητών και/ή του δικηγόρου τους κατά την 11.02.15 είναι αδικαιολόγητη και οι ισχυρισμοί που προβάλλουν στην ένορκη δήλωση τους αποτελούν εκ των υστέρων επινοήσεις που είναι άσχετοι με την απουσία τους. 12) Σκοπός των Αιτητών είναι η παρεμπόδιση της τελεσιδικίας της απόφασης και/ή η δημιουργία αχρείαστων εξόδων. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης βασίζεται στη Διαταγή 33 Κανονισμό 5 και στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 2 και 4 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 52
(1)-
(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85), στο άρθρο 20
(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4), στους κανόνες επιείκειας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης των Καθ' ων η αίτηση συνοδεύεται από ένορκες δηλώσεις ημερομηνίας 16.04.15 και 14.01.16 της Γεωργίας Κούσουλου, δεόντως εξουσιοδοτημένης υπαλλήλου των Καθ' ων η αίτηση, στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη της στοιχειοθετούν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Τα εν λόγω γεγονότα συνοψίζονται στα πιο κάτω: · Αμφότεροι Αιτητές διαμένουν στο χωριό Προδρόμι της επαρχίας Πάφου. · Όπως έτυχε συμβουλής από τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης στον Αιτητή 2 έγινε με προσωπική επίδοση στην Αιτήτρια 1 έναντι της υπογραφής της υπό την ιδιότητα της ως θυγατέρα του Αιτητή 2. · Η Αιτήτρια 1 παρουσιάστηκε στη διαιτησία την 17.01.13 και της δόθηκε πλήρη κατάσταση λογαριασμού χωρίς να ζητήσει αναβολή της διαδικασίας προκειμένου να αποταθεί σε δικηγόρο. · Η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές την 01.02.13 χωρίς αυτοί να έχουν ασκήσουν έφεση εναντίον της. · Στις 19.01.15 η Αιτήτρια 1 εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και ζήτησε χρόνο για να συμβουλευτεί δικηγόρο, αίτημα που ικανοποιήθηκε. Ωστόσο στις 11.02.15 που ήταν ξανά η υπόθεση ορισμένη στο Δικαστήριο οι Αιτητές είχαν αναζητήθηκαν από το Δικαστήριο χωρίς όμως να παρουσιαστούν ενώπιον του με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η αίτηση να προχωρήσουν σε απόδειξη της υπόθεσης εξασφαλίζοντας το επίδικο δικαστικό διάταγμα. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η αίτηση και Αιτητή 2 με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οτιδήποτε. Σε αγόρευση ενώπιον του Δικαστηρίου περιορίστηκε και η Αιτήτρια 1, η οποία παρά τις υποδείξεις του Δικαστηρίου έθιξε ζητήματα που δεν σχετίζονται με τον σκοπό και το αντικείμενο εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης. Το δικαίωμα εγγραφής στο επαρχιακό δικαστήριο διαιτητικής απόφασης που εκδίδεται στα πλαίσια επίλυσης διαφορών που προκύπτουν μεταξύ συνεργατικής πιστωτικής εταιρείας και πελατών της παρέχεται μέσα από τις πρόνοιες του άρθρου 52
(5)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85). Σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου, αν η απόφαση του διαιτητή δεν εφεσιβληθεί ή εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί τότε καθίσταται τελική και εκτελείται με τον ίδιο τρόπο ως να ήταν δικαστική απόφαση. Το ορθό δικονομικό διάβημα για την εγγραφή διαιτητικής απόφασης στο επαρχιακό δικαστήριο με στόχο την εκτέλεση της είναι η καταχώρηση δια κλήσεως αίτηση. Η νομολογία υποδεικνύει ότι εφόσον απαιτείται η άδεια του Δικαστηρίου για την εγγραφή διαιτητικής απόφασης ως δικαστικής για να εκτελεστεί όπου το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να την χορηγήσει για τους λόγους που το ίδιο κρίνει με το άτομο, που εναντίον του εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση και έχει λόγους να ακουστεί σ' αυτή, τέτοια αίτηση πρέπει να του επιδίδεται. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Αίτηση αριθμ. 152/99 Τάσου Βασούλλα (Κακουρή)
(2000)1 Α.Α.Δ. 1372, Αναφορικά με την Αίτηση του Χριστόδουλου Πιττάκα
(2001)1 Α.Α.Δ. 1932, Ηλία v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας
(2009)1 Α.Α.Δ. 365, Νικολάου v. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1 Α.Α.Δ. 707 και Χριστοφή v. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, Πολιτική Έφεση Αρ. 87/11 ημερ. 20.06.14 στις οποίες και παραπέμπω όπου το ταυτόσημο σκεπτικό τους στο ζήτημα επίδοσης αίτησης για εγγραφή διαιτητικής απόφασης προκειμένου να εκτελεστεί ανέτρεψε αυτό που είχε διατυπωθεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Λευτέρη Μήλου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1996 περί εγγραφής στη βάση μονομερούς αίτησης. Κάθε απόφαση του διαιτητή που εκδίδεται πρέπει να γνωστοποιείται στα εμπλεκόμενα μέρη και κυρίως στους πελάτες της συνεργατικής πιστωτικής εταιρείας που ήταν διάδικοι. Η γνωστοποίηση σημαίνει λήψη γνώσης του περιεχομένου της διαιτητικής απόφασης. Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση διαιτητή δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της διαιτητικής απόφασης (άρθρο 52
(4)Ν.22/85). Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης και ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς αναφορικά με την οποία αυτή εκδόθηκε. Οι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση έκδοσης διαιτητικής απόφασης που φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία εγκυρότητας, κατά πόσο το περιεχόμενο της γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται και εάν αυτή εφεσιβλήθηκε εντός της καθορισμένης προθεσμίας (Νικολάου v. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1 Α.Α.Δ. 707 και Χριστοφή v. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, Πολιτική Έφεση Αρ. 87/11 ημερ. 20.06.14). Ο παραμερισμός δικαστικού διατάγματος, στην παρούσα περίπτωση εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης, δικονομικά εδράζεται στη Διαταγή 48 Κανονισμό 11 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το κείμενο του εν λόγω κανονισμού έχει ως ακολούθως: "
- Every order, if and when drawn up, shall be drawn up in the same manner as judgments are by these rules directed to be drawn up, and when drawn up, shall show on the face of it by whom, or on whose behalf, the application was made, and the nature of the order made. Every such order may be set aside or varied in the same way as a judgment, and may be enforced in any manner in which the judgment of a Court may be enforced." Σε ελεύθερη μετάφραση: "
- Κάθε διάταγμα, εάν και όταν συνταχθεί (drawn up) πρέπει να συνταχθεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως προνοείται σ' αυτούς τους κανονισμούς για την σύνταξη αποφάσεων, και όταν συνταχθεί πρέπει να δείχνει στο μπροστινό μέρος από ποιόν ή εκ μέρους ποιού έγινε η αίτηση και τη φύση του διατάγματος. Κάθε τέτοιο διάταγμα μπορεί να παραμερισθεί ή διαφοροποιηθεί κατά τον ίδιο τρόπο που παραμερίζονται ή διαφοροποιούνται οι αποφάσεις και μπορεί να εφαρμοσθεί κατά τον ίδιο τρόπο που εφαρμόζονται οι αποφάσεις." [οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου] Εφαρμόζοντας τα πιο πάνω στην προκειμένη περίπτωση καλούμαι να εξετάσω αν η μη εμφάνιση των Αιτητών την ημέρα έκδοσης του δικαστικού διατάγματος για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 17.11.13, ήτοι στις 11.02.15, είναι δικαιολογημένη, να ελέγξω κατά πόσο το περιεχόμενο της γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές, να διαπιστώσω αν αυτή η διαιτητική απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης, κατά πόσο οι Αιητές άσκησαν έφεση εναντίον αυτής της διαιτητικής απόφασης εντός της καθορισμένης από τη σχετική νομοθεσία προθεσμίας και αν η αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της εν λόγω διαιτητικής απόφασης επιδόθηκε στους Αιτητές. Τα κριτήρια αυτά πρέπει να συντρέχουν. Συνεπώς, ζητήματα όπως η συμπεριφορά της συνεργατικής πιστωτικής εταιρείας απέναντι στους Αιτητές, το κατά πόσο η διαιτητική απόφαση είναι προϊόν δόλου, απάτης, κατάχρησης εμπιστευτικής σχέσης και σχέσης εμπιστοσύνης, αθέμιτης επιρροής, ψυχικής πίεσης, ψευδών παραστάσεων και άλλων συναφών, εάν συμφωνίες είναι μη δεσμευτικές, παράνομες ή άκυρες ή αν συνομολογήθηκαν χωρίς την ελεύθερη βούληση των Αιτητών ή κατά παράβαση νομοθεσιών και κανονισμών καθώς και θέμα που άπτεται δικαιοδοσίας διαιτητή αλλά και οτιδήποτε άλλο εκτός από τα προαναφερόμενα θέματα που ρητώς προσδιορίστηκαν δεν εξετάζονται από το Δικαστήριο και κατ' επέκταση αν εγερθούν δεν λαμβάνονται υπόψη. Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Με το πρώτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση στηριζόμενοι στη θέση ότι εδώ η Διαταγή 17 Κανονισμός 10 δεν εφαρμόζεται. Από τους Αιτητές δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση στο ζήτημα αυτό. Η Διαταγή 17 Κανονισμός 10 αποτελεί μέρος της νομικής βάσης της παρούσας αίτησης. Αν κάποιος ανατρέξει στον κανονισμό αυτό της εν λόγω διαταγής και τον μελετήσει με προσοχή θα αντιληφθεί ότι ισχύει στην περίπτωση όπου εκδίδεται απόφαση λόγω παράλειψης του εναγομένου να εμφανιστεί στην αγωγή και όχι για παραμερισμό ενός διατάγματος, όπως είναι η δική μας περίπτωση. Η Διαταγή 17 φέρει τον τίτλο 'Default of Appearance' που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει 'Παράλειψη εμφάνισης' και σαφώς καλύπτει τις περιπτώσεις όπου δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση σε κλητήριο ένταλμα με αποτέλεσμα να εκδοθεί ερήμην του εναγομένου δικαστική απόφαση εναντίον του. Αυτό όμως που εδώ ζητείται είναι ακύρωση του δικαστικού διατάγματος για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης. Συνεπώς ο επικαλούμενος Κανονισμός 10 της Διαταγής 17 δεν τυγχάνει εδώ άμεσης εφαρμογής. Εφόσον όμως στο σώμα της νομικής βάσης της παρούσας αίτησης περιλαμβάνεται η Διαταγή 48 Κανονισμός 11 που είναι η δικονομική διάταξη που αφορά παραμερισμό δικαστικού διατάγματος όπως είναι η δική μας περίπτωση, στο περιεχόμενο του οποίου κανονισμού έχω κάνει αναφορά προηγουμένως, δεν επηρεάζεται η εγκυρότητα της παρούσας αίτησης, όπως λανθασμένα οι Καθ' ων η αίτηση αφήνουν να υπονοηθεί. Οι πρόνοιες του Κανονισμού 11 της Διαταγής 48 έμμεσα ενσωματώνουν τα κριτήρια που διέπουν τον παραμερισμό αποφάσεων που εκδίδονται στην απουσία διαδίκου σε αγωγή, όπως εξάλλου προβλέπεται στη Διαταγή 17 Κανονισμό
- Ως εκ τούτου, δύναται να υπάρχει καταγραφή της Διαταγής 17 Κανονισμό 10 στο σώμα της αίτησης. Ακριβώς με το θέμα αυτό πραγματεύεται η υπόθεση Ηλία v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας
(2009)1 Α.Α.Δ. 365, στην οποία και παραπέμπω. Στη βάση των πιο πάνω ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Με τον δεύτερο λόγο ένστασης οι Αιτητές παραπονιούνται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής 33 Κανονισμού 5. Με τη θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση οι Αιτητές δεν ασχολήθηκαν. Τα όσα ανάφερα προηγουμένως για τη Διαταγή 17 Κανονισμό 10 ισχύουν και για τον Κανονισμό 5 της Διαταγής 33, ο οποίος αποτελεί επίσης μέρος της νομικής βάσης της υπό κρίση αίτησης. Ούτε αυτή η αναφορά κανονισμού στο σώμα της αίτησης σχετίζεται άμεσα με το αντικείμενο που τελεί υπό εκδίκαση. Ο εν λόγω κανονισμός παραπέμπει σε ακρόαση αγωγής και στη δυνατότητα παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία διαδίκου από την ακρόαση της υπόθεσης και που μέχρι εκείνη τη στιγμή συμμετείχε στη διαδικασία, κάτι που έκδηλα δεν είναι η προκειμένη περίπτωση. Εδώ η περίπτωση αφορά απουσία διαδίκου από την εκδίκαση ενδιάμεσης αίτησης, η διαδικασία της οποίας διέπεται από τη Διαταγή 48 Κανονισμό 4
(2). Κατά συνέπεια, ούτε αυτός ο κανονισμός έχει εδώ άμεση εφαρμογή. Συνακόλουθα, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Μέσα από τον τρίτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και/ή ότι είναι εκπρόθεσμη. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Από το δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνεται ότι το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε στις 11.02.15 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 16.02.15, δηλαδή μετά από 5 ημέρες. Τα δεδομένα αυτά δεν δικαιολογούν την πιο πάνω τοποθέτηση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία και απορρίπτεται ως αβάσιμη. Με τον πέμπτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας συνεπεία χρήσης παράλληλων διαδικασιών και/ή άλλως πως είναι καταπιεστική, ενοχλητική, άδικη και εκδικητική προς τους Καθ' ων η αίτηση. Τη θέση τους αυτή όμως οι Καθ' ων η αίτηση δεν επεξηγούν αλλά ούτε και αναπτύσσουν τόσο μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση τους όσο και μέσα από την αγόρευση της συνηγόρου τους. Η στάση αυτή των Καθ' ων η αίτηση δηλώνει εγκατάλειψη πρόθεσης τους να προωθήσουν τον συγκεκριμένο ισχυρισμό τους, ο οποίος αναπόφευκτα απορρίπτεται. Θα εξετάσω μαζί τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, ήτοι τέταρτο και έκτο μέχρι δωδέκατο, καθότι σχετίζονται με τους παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου για την εξέταση της ουσίας της υπό κρίση αίτησης. Στα πλαίσια ενασχόλησης μου ανάτρεξα στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης. Από τα στοιχεία που υπάρχουν εντοπίστηκε έγγραφο ημερομηνίας 17.01.13 του διαιτητή Ανδρέα Κωνσταντινίδη υπό τον τίτλο 'Διαιτησία (Γνωστοποίηση Απόφασης') που απευθύνεται σε αμφότερους Αιτητές και αναφέρεται σε ειδοποίηση ημερομηνίας 06.12.12 που τους απέστειλε για να παραστούν σε διαιτητική διαδικασία για επίλυση διαφορών που είχαν με τους Καθ' ων η αίτηση. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η Αιτήτρια 1 είναι θυγατέρα του Αιτητή 2 και αμφότεροι διαμένουν στο Προδρόμι της επαρχίας Πάφου. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, η διαιτητική διαδικασία καθορίστηκε στις 17.01.13 όπου παρευρέθηκε μόνο η Αιτήτρια
- Ο Αιτητής 2 παρόλο ότι ειδοποιήθηκε, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τον ίδιο, επέλεξε να μην παραστεί στην εν λόγω διαδικασία. Ουδείς από τους Αιτητές ζήτησε βοήθεια από δικηγόρο προκειμένου να τους εκπροσωπήσει στη διαδικασία. Ουδείς από τους Αιτητές ζήτησε αναβολή της διαιτητικής διαδικασίας για οποιονδήποτε λόγο. Ουδείς από τους Αιτητές εκδήλωσε κατά τη διαιτητική διαδικασία πρόθεση να αποταθεί σε δικηγόρο για να τους εκπροσωπήσει. Όλα αυτά τα γεγονότα παρέμειναν αναντίλεκτα. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης η διαδικασία προχώρησε και ολοκληρώθηκε με την έκδοση διαιτητικής απόφασης. Η διαιτητική απόφαση ως έγγραφο περιέχεται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης. Παρατηρώντας το έγγραφο της διαιτητικής απόφασης παρατηρώ ότι φέρει ημερομηνία έκδοσης της την 17η Ιανουαρίου 2013, τοποθεσία έκδοσης της, υπογραφή από τον διαιτητή Ανδρέα Κωνσταντινίδη, απευθύνεται στους Αιτητές που κατονομάζονται και αποτελείται από συγκεκριμένο περιεχόμενο στο οποίο παρουσιάζεται το σκεπτικό κατάληξης του διαιτητή και το αποτέλεσμα της κρίσης του. Τα πιο πάνω δεδομένα φανερώνουν ότι η εν λόγω διαιτητική απόφαση συγκεντρώνει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία εγκυρότητας. Ζητήματα όπως η συμπεριφορά της συνεργατικής πιστωτικής εταιρείας απέναντι στους Αιτητές, το κατά πόσο η διαιτητική απόφαση είναι προϊόν δόλου, απάτης, κατάχρησης εμπιστευτικής σχέσης και σχέσης εμπιστοσύνης, αθέμιτης επιρροής, ψυχικής πίεσης, ψευδών παραστάσεων και άλλων συναφών, εάν συμφωνίες είναι μη δεσμευτικές, παράνομες ή άκυρες ή αν συνομολογήθηκαν χωρίς την ελεύθερη βούληση των Αιτητών ή κατά παράβαση νομοθεσιών και κανονισμών καθώς και η δικαιοδοσία διαιτητή, δεν σχετίζονται με τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που εξ' όψεως το Δικαστήριο εξετάζει. Αντίθετα πρόκειται για θέματα που άπτονται της ουσίας των διαφορών που προέκυψαν μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η αίτηση και παραπέμφθηκαν για επίλυση ενώπιον συγκεκριμένου διαιτητή καθώς επίσης γενικότερα έχουν να κάνουν με τον έλεγχο της ορθότητας της διαιτητικής απόφασης, για τα οποία, όπως έχει ήδη λεχθεί προηγουμένως με παραπομπή σε νομολογία, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξετάσει. Από το φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν και επέδωσαν στους Αιτητές δια κλήσεως αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της εν λόγω διαιτητικής απόφασης, η οποία ορίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 19.01.
- Όπως αμφότεροι Αιτητές δηλώνουν μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση τους, εκείνη την ημέρα εμφανίστηκε η Αιτήτρια 1 εκπροσωπώντας τόσο τον εαυτό της όσο και τον πατέρα της και δόθηκε νέα ημερομηνία που από τα πρακτικά του Δικαστηρίου φαίνεται ότι ήταν η 11η Φεβρουαρίου 2015 και ώρα 09:
- Δεν αμφισβητώ τη θέση της Αιτήτριας 1 ότι ζήτησε χρόνο για να διορίσουν δικηγόρο και γι' αυτό η υπόθεση ορίστηκε σε άλλη ημερομηνία. Αμφότεροι Αιτητές αναφέρουν ότι στις 11.02.15 μετέβηκαν στην καφετέρια του Δικαστηρίου όπου ανάμεναν το δικηγόρο που ανέλαβε την υπόθεση τους, ο οποίος, κατά τους ιδίους τους είπε να τον αναμένουν εκεί προκειμένου να διεκπεραιώσει πρώτα μια ποινική υπόθεση σε άλλη αίθουσα Δικαστηρίου. Οι Αιτητές όμως παρέλειψαν να αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους τι ώρα έφθασαν στο Δικαστήριο, τι ώρα συνάντησαν στην καφετέρια το δικηγόρο τους που τους είπε να τον περιμένουν, τι ώρα επέστρεψε στην καφετέρια ο δικηγόρος τους και τι ώρα πήγαν τελικά στην αίθουσα του Δικαστηρίου που ήταν ορισμένη η υπόθεση τους, αν όντως μετέβηκαν στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Παράλληλα αδυνατώ να αντιληφθώ γιατί εφόσον γνώριζαν ότι η υπόθεση τους ήταν ορισμένη η ώρα 09:00 παρέμειναν στην καφετέρια του Δικαστηρίου περιμένοντας, όπως λένε, τον δικηγόρο τους και δεν το έπραξαν εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου και να ενημερώσουν το Δικαστήριο ότι ανέμεναν το δικηγόρο τους. Ακόμη δυσκολεύομαι να αντιληφθώ γιατί είτε οι ίδιοι είτε ο δικηγόρος τους δεν επικοινώνησαν εκείνη την ημέρα με την συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση και να την πληροφορήσουν ότι θα καθυστερούσαν να εισέλθουν στην αίθουσα του Δικαστηρίου για το λόγο που εκ των υστέρων προβάλλουν. Δεν μπορώ επιπλέον να κατανοήσω γιατί ο δικηγόρος των Αιτητών δεν διαβίβασε μέσω άλλου συναδέλφου του μήνυμα στο Δικαστήριο ότι θα καθυστερούσε να εμφανιστεί μαζί με τους Αιτητές για το λόγο που εκ των υστέρων προβάλλεται. Το σίγουρο είναι και τούτο προκύπτει από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, ότι η ώρα 09:25 που το Δικαστήριο επιλήφθηκε την υπόθεση τους τόσο οι Αιτητές όσο και ο δικηγόρος τους απουσίαζαν από την αίθουσα χωρίς το Δικαστήριο αλλά και η συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση να γνωρίζουν αν οι Αιτητές θα εμφανίζονταν. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η διαγωγή των Αιτητών είναι ασυγχώρητα αδικαιολόγητη και τέτοια που αν επικροτηθεί θα πλήξει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Η αδιαφορία και επιπολαιότητα που οι Αιτητές επέδειξαν αγγίζουν τα όρια της περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας αλλά και έλλειψης σεβασμού στα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση. Δεν μπορεί τέτοια συμπεριφορά να εγκλωβίζει δικαιώματα των υπολοίπων διαδίκων. Τα δικαιώματα των Αιτητών συμβαδίζουν με αυτά των Καθ΄ων η αίτηση χωρίς να επενεργούν εις βάρος τους. Η ενόρκως δηλούσα μέσα από την ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση εγείρει διάφορα νομικά ζητήματα όπως το ότι η χρονική προθεσμία της έφεσης εναντίον διαιτητικής απόφασης παραβιάζει θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα και πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και το ότι το άρθρο 52
(5)του Ν.22/85 παραβιάζει το άρθρο 30
(1)του Συντάγματος καθώς και πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ωστόσο τα θέματα αυτά δεν αναπτύχθηκαν στο στάδιο των αγορεύσεων όπου νομικής φύσεως ζητήματα αναλύονται και επεξηγούνται, είτε από το συνήγορο του Αιτητή 2 είτε από την Αιτήτρια 1 που εκπροσωπούσε τον εαυτό της στη διαδικασία αυτή. Αυτή η συμπεριφορά εκλαμβάνεται ως πρόθεση εγκατάλειψης τους. Συνεπώς τα εν λόγω θέματα απορρίπτονται λόγω μη προώθησης τους. Περαιτέρω ο Αιτητής 2 ισχυρίζεται ότι δεν του γνωστοποιήθηκε η διαιτητική απόφαση, θέση με την οποία διαφωνούν οι Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι το έπραξαν μέσω της Αιτήτριας 1. Όπως έχει ήδη σημειωθεί πιο πάνω, το άρθρο 52
(4)του Ν.22/85 παρέχει δικαίωμα στο άτομο που διαφωνεί με την απόφαση διαιτητή να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημέρα που του γνωστοποιηθεί η διαιτητική απόφαση. Στο ερμηνευτικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Β' Έκδοση του Γ. Μπαμπινιώτη, σελ. 431 η λέξη 'γνωστοποιώ' εξηγείται ως 'καθιστώ γνωστό', 'κοινοποιώ' και 'ανακοινώνω'. Όπως διαπιστώνεται η έννοια της 'γνωστοποίησης' μέσα από το Ν.22/85δεν περιορίζεται στην προσωπική επίδοση της διαιτητικής απόφασης. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο ο νομοθέτης θα το διατύπωνε με σαφήνεια στο Ν.22/85. Αυτό που η σχετική νομοθεσία προνοεί είναι ανακοίνωση της διαιτητικής απόφασης προς το πρόσωπο, εναντίον του οποίου στρέφεται. Με αυτόν τον τρόπο καλύπτεται η ανάγκη της γνωστοποίησης. Σύμφωνα ακόμη με την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Σωτήρη Δημοσθένους
(2000)1 Α.Α.Δ. 1699 εφόσον ο Ν.22/85δεν προβλέπει για έγγραφη γνωστοποίηση η προφορική γνωστοποίηση της απόφασης ικανοποιεί πλήρως τη σχετική απαίτηση της σχετικής νομοθεσίας. Στην προκειμένη περίπτωση αν οι Αιτητές δεν επιδείκνυαν ασυγχώρητα αδικαιολόγητη διαγωγή ο Αιτητής 2 θα μπορούσε να είχε θέσει το ζήτημα αυτό ενώπιον του Δικαστηρίου στις 11.02.15 ή σε μεταγενέστερο στάδιο όταν θα καταχωρούσε σχετική ένσταση αφού, όπως ο ίδιος δηλώνει στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 30.12.15, έλαβε γνώση για την ύπαρξη της διαιτητικής απόφασης στις 10.02.15 (Αναφορικά με την Αίτηση της Μαρίας Σαββίδου, Πολιτική Αίτηση Αρ. 137/2015 ημερ. 03.12.15). Εν πάση όμως περιπτώσει, είναι παραδεκτό γεγονός ότι η Αιτήτρια 1 είναι θυγατέρα του Αιτητή 2 και αμφότεροι διαμένουν στο χωριό Προδρόμι της επαρχίας Πάφου. Όπως διαπιστώνεται από τα ενώπιον μου στοιχεία, αμφότεροι Αιτητές ειδοποιήθηκαν από τον διαιτητή για να παραστούν ενώπιον της διαιτητικής διαδικασίας πλην όμως ο Αιτητής 2 επέλεξε να μην παραστεί. Περαιτέρω είναι παραδεκτό γεγονός ότι το κείμενο της διαιτητικής απόφασης γνωστοποιήθηκε στην Αιτήτρια 1, η οποία το επιβεβαίωσε υπογράφοντας σχετικό έντυπο την 01.02.
- Είναι ακόμη κοινό έδαφος των διαδίκων ότι την ίδια ημερομηνία η Αιτήτρια 1 υπέγραψε το ίδιο έντυπο γνωστοποίησης του περιεχομένου της διαιτητικής απόφασης εκ μέρους και για λογαριασμό του πατέρα της (Αιτητή 2). Ο ίδιος ο Αιτητής 2 μέσα από τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 30.12.15 δέχεται ότι η Αιτήτρια 1 παρέλαβε τη διαιτητική απόφαση για λογαριασμό του και όπως προκύπτει αυτό έγινε ενυπόγραφα την 01.02.13 υπό την ιδιότητα της στενής συγγενικής τους σχέσης (ως θυγατέρα). Συνεπώς ήταν εις γνώση και συνάμα με την συγκατάθεση του Αιτητή 2 ότι η θυγατέρα του ενεργούσε για τον ίδιο με αυτόν τον τρόπο. Παράλληλα, ο Αιτητής 2 επέλεξε να εκπροσωπηθεί σε σχέση με την υπόθεση αυτή στο Δικαστήριο από την Αιτήτρια 1, γεγονός που η τελευταία αποκαλύπτει μέσα από την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 16.12.
- Τα πιο πάνω δεδομένα στο σύνολο τους φωτογραφίζουν γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης προς το πρόσωπο του Αιτητή 2, η οποία φαίνεται να επιτεύχθηκε δια της Αιτήτριας 1 που είναι στενότατος συγγενής του με την οποία διατηρεί συνεχή επικοινωνία και κατοικεί στο ίδιο χωριό και η οποία το έπραξε κατόπιν συνεννόησης μαζί του. Στη βάση των συγκεκριμένων περιστάσεων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο Αιτητής 2 δεν έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης. Επιπλέον είναι παραδεκτό γεγονός ότι οι Αιτητές δεν άσκησαν έφεση εναντίον της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε εντός της προβλεπομένης από τη σχετική νομοθεσία περιόδου όπου θα μπορούσαν να προωθήσουν όλα τα παράπονα που περιγράφουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Ουδεμία εξήγηση δόθηκε στο Δικαστήριο για τη στάση τους αυτή μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την παρούσα αίτηση. Κατά συνέπεια οι λόγοι ένστασης 4 και 6-12 επιτυγχάνουν. Υπό το φως των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της απόρριψης της παρούσας αίτησης. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών 1 και
- (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση Παραμερισμού Δικαστικής Διατάγματος για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης/Διαταγή 48 Κανονισμός 11 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο