STASIS KYRIACOU κ.α. ν. VENUS ROCK ESTATES LTD, δια των αντιπροσώπων τους ARISTO DEVELOPERS LTD, Αρ. Γενικής Αίτησης 283/15, 27/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A94 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης 283/15 Αναφορικά με τους
- STASIS KYRIACOU
- STACEY MAXINE KYRIACOU Αιτητών και VENUS ROCK ESTATES LTD, δια των αντιπροσώπων τους ARISTO DEVELOPERS LTD Καθ' ων η Αίτηση - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 02.03.2016 27.04.2016 Για τους Αιτητές: κ. Σιμιλλίδης (κ. Δανιήλ για ν' ακούσει απόφαση) Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα Μιχαήλ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 10.11.15 οι Αιτητές 1 και 2 - Καθ' ων η Αίτηση στην υπό κρίση Αίτηση (στο εξής οι «Καθ' ων η Αίτηση») καταχώρησαν Γενική Αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η κατάθεση στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 08.08.
- Το προαναφερόμενο πωλητήριο έγγραφο συνομολογήθηκε μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση, ως αγοραστών, και της εταιρείας Aristo Developers Ltd υπό την ιδιότητα της ως εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου της εταιρείας Venus Rock Estates Ltd, ιδιοκτήτριας του πωληθέντος ακινήτου (στο εξής «Αιτήτρια»). Η Αιτήτρια στις 26.01.16 καταχώρησε ένσταση η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Θεόδωρου Αριστοδήμου και ακολούθως στις 02.03.16 καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση με την οποία αιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25 θ.5, Δ.39, Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 4, 5, 6 και 7 και Δ.64 θ.2, στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Θεόδωρου Αριστοδήμου ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι εκ παραδρομής δεν συμπεριλήφθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση οι επιστολές ημερομηνίας 24.06.05 και 07.07.06 το περιεχόμενο των οποίων σχετίζεται με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθώς επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι το επίδικο πωλητήριο έγγραφο έχει τερματιστεί. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι η μη συμπερίληψη των εν λόγω επιστολών δεν έγινε σκόπιμα, αλλά εξ αβλεψίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 04.04.16 ένσταση επικαλούμενοι πέντε λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού τα γεγονότα που επιχειρείται να εισαχθούν ήταν εξ αρχής γνωστά στην Αιτήτρια. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Χρήστου Σιμιλλίδη, ο οποίος επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης που επικαλείται η Αιτήτρια. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται επί της Δ.48 θ.4
(2), η οποία έχει ως ακολούθως: «4.
(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης ττου προνοείται από τη Διαταγή 39.» Θεωρώ ότι το πρώτο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο οι πρόνοιες της Δ.48 τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση και αυτό φυσικά με αναφορά στην κυρίως Αίτηση στα πλαίσια της οποίας επιζητείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η κυρίως Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 12 του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμων, Ν.81
(1)/2011, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος»), το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «12. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις της παραγράφου (γ) του εδαφίου
(1)του άρθρου 3 και της παραγράφου (β) του εδαφίου
(1)του άρθρου 6, το Δικαστήριο δύναται, κατόπιν σχετικής αίτησης, να επιτρέψει την κατάθεση σύμβασης ή την έγερση αγωγής για ειδική εκτέλεση, έστω και αν έχει παρέλθει η προβλεπόμενη για το σκοπό αυτό χρονική περίοδος, σύμφωνα με τις υπό αναφορά διατάξεις, όταν κρίνει τούτο δίκαιο και εύλογο για την προστασία του αγοραστή.» Προνοείται επομένως η καταχώρηση «σχετικής αίτησης», χωρίς όμως να γίνεται οποιαδήποτε δικονομική ρύθμιση με την οποία να καθορίζεται η ακολουθητέα διαδικασία αναφορικά με την προβλεπόμενη αίτηση. Σημειώνω επίσης ότι δεν υπάρχουν Διαδικαστικοί Κανονισμοί που να διέπουν τον Νόμο. Το γεγονός αυτό δεν καθιστά ασφαλώς ανεφάρμοστη τη συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση. Στην υπόθεση UDRUZENA BEOGRADSKA ΒΑΝΚΑ ν. WESTACRE INVESTMENT, INC,
(1999)1Α Α.Α.Δ. 124, ειπώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα τα οποία θεωρώ ότι εφαρμόζονται αναλόγως και στα γεγονότα της παρούσας: «Παρατηρούμε εν πρώτοις ότι στο Άρθρο III της Σύμβασης, το οποίο παραθέσαμε, προβλέπεται πως η αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικών αποφάσεων γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες διαδικασίας της χώρας στην οποία τίθεται το ζήτημα. Ως αποτέλεσμα, δεν μπορεί να αναζητηθεί από το λεκτικό της Σύμβασης οποιοσδήποτε προσδιορισμός δικονομικού μηχανισμού όσο και αν δημιουργούνται εντυπώσεις για τη μια ή την άλλη λύση. Στην Κύπρο δεν έγιναν ειδικοί κανόνες για εφαρμογή της Σύμβασης. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι καθίστανται ανενεργά τα δικαιώματα τα οποία παρέχει. Σημαίνει μόνο ότι για πρόσβαση στο Δικαστήριο χρησιμοποιούνται οι γνωστές στο δίκαιο διαδικασίες, φτάνει να κατοχυρώνονται τα δικαιώματα όλων των μερών. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας δεν διέπουν άμεσα την περίπτωση εφόσον δεν έχει γίνει πρόνοια γι' αυτό το σκοπό. Παρέχουν ωστόσο τους μηχανισμούς που μπορεί να χρησιμοποιηθούν.» Στην προκείμενη περίπτωση, όπως καταμαρτυρεί ο τύπος επί του οποίου καταχωρήθηκε η κυρίως Αίτηση, επιλέγηκε ο μηχανισμός της Δ.48. Νομολογιακά έχει αναγνωριστεί η δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί η Δ.48 ως εναρκτήριο δικονομικό μέσο. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd
(1998)1Δ Α.Α.Δ. 1978, η οποία αφορούσε την απομάκρυνση Διαιτητή με βάση τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, ειπώθηκαν τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Καθίσταται αναγκαίο να προσδιορίσουμε τα μέσα, που προκρίνουν οι Θεσμοί, για την υποβολή αιτήματος για την απομάκρυνση διαιτητή, που ορίζεται σε συμφωνηθείσα διαιτησία. Εξουσία για τη μετακίνησή του παρέχεται από τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου, ΚΕΦ. 4, (ο «Νόμος»). προβλέπεται, ειδικά, από τις πρόνοιες του Άρθρου 14
(2). Το ίδιο εδάφιο παρέχει εξουσία για την αποκήρυξη συμφωνίας για την παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία, που αποτελεί το δεύτερο σκέλος του αιτήματος των εφεσειόντων. Και οι δύο θεραπείες μπορεί, όπως το Άρθρο 14
(2)ορίζει, να ζητηθούν με «αίτηση» ("application"), που υποβάλλεται από πρόσωπο που αποτελεί μέρος στη συμφωνία διαιτησίας. Εφόσον δεν εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός, ρυθμιστικός των διαβημάτων που μπορεί να ληφθούν βάσει του Νόμου, το Άρθρο 30 του Νόμου καθιστά, τηρουμένων των αναλογιών, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας εφαρμοστέους για την υποβολή και εκδίκαση αιτημάτων, θεμελιωμένων στις πρόνοιες του. Η υποβολή αίτησης, βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διέπεται από τη Δ.48. Η Δ.48 είναι, κατ' εξοχήν, προσαρμοσμένη στην υποβολή ενδιάμεσων αιτήσεων. Όπως προκύπτει από τους τύπους, οι οποίοι θεσμοθετούνται (Τύπος 45, Τύπος 46), η αίτηση υποβάλλεται στο πλαίσιο υφιστάμενης δικαιοδοσίας. Παρέχεται, όμως, η δυνατότητα προσαρμογής της σε εναρκτήρια αίτηση. Γίνεται πρόνοια σ' αυτούς (τύπους) για τον προσδιορισμό της επιζητούμενης θεραπείας και των γεγονότων στα οποία βασίζεται το αίτημα. Δεν έχει διατυπωθεί οποιαδήποτε αμφισβήτηση ως προς το δικονομικό μέσο, το οποίο επιλέγηκε για την έγερση και τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων.» Έχοντας επομένως υπόψη μου τα πιο πάνω αναφερόμενα, θεωρώ ότι προσφέρεται η διαδικασία της Δ.48 για την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο συντρέχει «καλός λόγος» για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς όφελος της Αιτήτριας. Στην αίτηση Φιλόκυπρος Ματθαίου κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ. 510 αναφέρονται τα ακόλουθα: «. το κατά πόσον θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου». Από τη μελέτη της υπό κρίση Αίτησης και την αντιπαράθεση της με το περιεχόμενο της ένστασης της Αιτήτριας, αυτό το οποίο προκύπτει είναι ότι οι επιστολές που επιχειρεί να εισάξει με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση σχετίζονται άμεσα με τα ζητήματα που ήδη εγείρονται στην ένστασή της. Ουσιαστικά δηλαδή πρόκειται για διευκρινίσεις επί των ήδη προβαλλόμενων με την ένσταση ισχυρισμών και συγκεκριμένα των ισχυρισμών περί τερματισμού του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα
(2010)1Α Α.Α.Δ. 195, στις περιπτώσεις που με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν επιχειρείται η επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών αλλά η παροχή διευκρινίσεων που είναι επιθυμητό να προβληθούν για να υποβοηθήσουν το Δικαστήριο να έχει μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων, τότε μπορεί να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, θεωρώ ότι οι ισχυρισμοί που η Αιτήτρια επιχειρεί να θέσει μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και συνιστούν διευκρινίσεις επί των ήδη προβαλλόμενων μέσω της ένστασης ισχυρισμών. Συνεπώς, θεωρώ ότι έχει καταδειχθεί «καλός λόγος» για να δοθεί η σχετική άδεια. Σημειώνω επίσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένστασή τους στην υπό κρίση Αίτηση δεν έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε από το οποίο να προκύπτει ότι η επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα ή προς εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Υπό το φως των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από μέρους της Αιτήτριας προς το σκοπό παρουσίασης των επιστολών ημερομηνίας 24.06.2005 και 07.07.2006 και προβολής ισχυρισμών σε σχέση με αυτές. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί το αργότερο μέχρι τις 18.05.2016 και αντίγραφο της να δοθεί αυθημερόν στην άλλη πλευρά. Τα έξοδα της υπό κρίση Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της κυρίως Αίτησης. Η κυρίως Αίτηση ορίζεται για οδηγίες στις 22.06.2016 και ώρα 09:00. (Υπ.).................................................... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο