Γενικού Εισαγγελία της Δημοκρατίας ν. Μιχάλης Παπαιωάνου, Αρ. Αγωγής 1489/2011, 25/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A92 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 1489/2011 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελία της Δημοκρατίας Ενάγοντα και Μιχάλης Παπαιωάνου, από την Πάφο Εναγόμενου -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 9.10.2015 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης Ημερομηνία: 25 Απριλίου 2016 Για τον εναγόμενο - Αιτητή: κα Παπούτσα για κ. Ε. Ευσταθίου Για τον ενάγοντα - καθ΄ου η αίτηση: κα Ε. Κόκκινου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο εναγόμενος ζητά την τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης του δια της προσθήκης στην παρ. 14 υπό τον τίτλο Ανταπαίτηση μετά την αξίωση υπό στοιχείο Β της αξίωσης με το πιο κάτω περιεχόμενο, η οποία θα αριθμείται με το γράμμα Γ: «Γ. Απόφαση και/ή Διάταγμα διαγιγνώσκον ότι ο ενάγοντας παρανόμως προχώρησε και/ή προκήρυξε νέο διαγωνισμό κατά ή περί την 21.10.2010 αναφορικά με τη διαχείριση και/ή χρήση της καντίνας του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου και/ή ο εν λόγω νέος διαγωνισμός είναι άκυρος και/ή ακυρώσιμος και/ή δεν έχει έννομα αποτελέσματα» Ο εναγόμενος ο οποίος ορκίζεται προς υποστήριξη της αίτησης του αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι: «
- Κατά την μελέτη της υπόθεσης μαζί με το Δικηγόρο μου ενόψει της έναρξης της ακρόασης της αγωγής διαπιστώσαμε ότι στην Ανταπαίτηση μου δεν περιλαμβάνεται αξίωση δια της οποία να ζητείται ακύρωση του διαγωνισμού τον οποίο προκήρυξε το κράτος κατά ή περί την 21.10.2010 αναφορικά με τη διαχείριση και/ή χρήση της καντίνας του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Ως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου και τυγχάνω νομικής συμβουλής, είναι αναγκαία η αιτούμενη τροποποίηση δια ης προσθήκης της αξίωσης που αναγράφεται στην επισυνημμένη αίτηση, ώστε να συνάδουν οι υπόλοιπος αξιώσεις στην Ανταπαίτηση μου. Επίσης, η αξίωση την οποία αιτούμαι να προστεθεί προκύπτει από τις δικονομικές θέσεις μου και τα επίδικα θέματα της αγωγής και είναι αναγκαία ώστε να υπάρχει σειρά και./ή αλληλουχία με τις αξιώσεις Α και Β της Ανταπαίτησης.
- Η αιτούμενη τροποποίηση δεν αλλάζει κατ΄ οιονδήποτε τρόπο τα επίδικα θέμα και/ή τα γεγονότα της παρούσας αγωγής ή η βάση της αγωγής, γίνεται καλόπιστα χωρίς οιανδήποτε πρόθεση κωλυσιεργίας και/ή παρέλκυσης της δικαστικής διαδικασίας και ταλαιπωρίας είτε του Δικαστηρίου είτε του ενάγοντος.
- Αληθώς πιστεύω ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία ώστε να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση της αγωγής, βάση των λεπτομερειών και διευκρινισμένων γεγονότων της υπόθεσης και των αξιώσεων μου στην Ανταπαίτηση.
- Ως εκ των ανωτέρω, πιστεύω είναι ορθό και δίκαιο όπως δοθεί η αιτούμενη θεραπεία για να μπορεί να συνεχιστεί πιο ορθά και δίκαια η εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής.» Ο ενάγοντας - καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση με την οποία προβάλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και αδικαιολόγητη.
- Η αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα.
- Η αίτηση στερείται επαρκούς αιτιολογίας και/ή η αιτιολογία που δίδεται δεν είναι αληθινή.
- Η αίτηση είναι αχρείαστη και/ή σκανδαλώδης και/ή η καταχώρηση της έγινε «εκ του πονηρού» για σκοπούς κάλυψης αδυναμιών και/ή κενών της αγωγής και/ή για να εισαχθεί μαρτυρία που δεν καλύπτεται από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς.
- Ο αιτητής στοχεύει να θέση νέα βάση αγωγής και/ή επιδιώκει να προσθέσει γεγονότα τα οποία του ήταν ήδη γνωστά από την καταχώρηση της αγωγής.
- Η αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική, αβάσιμη, νομικά και πραγματικά αστήρικτη.
- Με την αίτηση επηρεάζονται τα συνταγματικά δικαιώματα του καθ' ού η αίτηση για εκδίκαση της αγωγής μέσα σε εύλογο χρόνο.
- Η έγκριση της αίτησης, θα προκαλέσει ζημιά και αδικία στον καθ΄ου η αίτηση που δεν μπορούν να αποζημιωθούν με καταδίκη του αιτητή στα έξοδα.
- Από το περιεχόμενο του φακέλου και τη δαιδαλώδη πορεία του, φαίνεται καθαρά η κακοπιστία του Αιτητή, η κατάχρηση των δικαστικών θεσμών και της δικαστικής διαδικασίας και η σπατάλη του πολύτιμου δικαστικού χρόνου.
- Η αίτηση εκτροχιάζει την δικαστική διαδικασία και παρεμποδίζει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
- Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί και η Νομολογία για την έγκριση της αίτησης.
- Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου δεν θα πρέπει υπό τις περιστάσεις να ασκηθεί προς όφελος του αιτήματος εναγόμενου, αλλά να απορρίψει την αίτηση ως νομικά και πραγματικά αβάσιμης, παντελώς αδικαιολόγητης και ως υπέρμετρα καθυστερημένα καταχωρηθείσας. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αννίτας Εθελοντή, η οποία είναι Γραμματειακός Λειτουργός στο Επαρχιακό Γραφείο Πάφου της Νομικής Υπηρεσίες της Δημοκρατίας και δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη της δήλωση, με την οποία απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του αιτητή και με αυτή επαναλαμβάνει και εξειδικεύει τους λόγους της ένστασης του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι συνήγοροι των διαδίκων κατάθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας της έκδοσης του σχετικού διατάγματος τροποποίησης, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έτυχε ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη (βλ. Ευριπίδου ν. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 607, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation και άλλων
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 11, Federal Bank of Lebanon (S.A. L) v. Nίκου K. Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ 44.) Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίστηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd και άλλων (ανωτέρω) από τον Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 στου Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο μπορεί να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβανομένων υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη. Με την επίτευξη της τροποποίησης των δικογράφων αποφεύγεται η πολλαπλότητα διαδικασιών. Όπως τόνισε ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Σ. Νικήτας στην υπόθεση Π. Χρίστου ν. Α. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στην σελ 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. N.K. Σιακόλα (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσει στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστερήσεις νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Κατά κανόνα η άδεια για τροποποίηση των δικογράφων δίνεται εκτός αν ο αιτών ενεργεί κακόβουλα (mala fide) ή υπέβαλε το αίτημα του πολύ καθυστερημένα δεδομένου ότι η τροποποίηση δεν θα επηρεάζει τα δικαιώματα του αντιδίκου (Α. Ευριπίδου ν. Π. Kαννάουρου
(1985)1 C.L.R. 24). Αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης και των συναφών λόγων ένστασης, για σκοπούς εξέτασης τους, κρίνω σκόπιμο και ορθό όπως αναφερθώ στη πορεία της υπόθεσης όπως διαγράφεται από τον φάκελο της δικογραφίας. Γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 25.5.2011 και η εμφάνιση του εναγόμενου στις 31.5.
- Η έκθεση υπεράσπισης και η ανταπαίτηση του εναγόμενου καταχωρίστηκε στις 12.3.2012 και η απάντηση στην υπεράσπιση και η υπεράσπιση στην ανταπαίτηση στις 28.11.
- Αίτηση ορισμού υποβλήθηκε από τον ενάγοντα στις 9.12.2013 και η αγωγή ορίστηκε πρώτη φορά για οδηγίες στις 23.1.2014 ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκαν διατάγματα για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων και η αγωγή παρέμεινε για οδηγίες στις 13.3.
- Στις 13.3.2014 επειδή η πλευρά του ενάγοντα δεν συμμορφώθηκε δόθηκε παράταση για την ένορκη αποκάλυψη εκ μέρους του και η αγωγή ορίστηκε ξανά για οδηγίες στις 8.5.
- Μετά την συμμόρφωση του ενάγοντα ζητήθηκε ημερομηνία για οδηγίες για σκοπούς διευθέτησης και η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 26.6.2014, ξανά στις 8.10.2014, ξανά στις 25.11.2014, ξανά στις 27.1.2015, ξανά στις 17.3.2015 και για ακρόαση πρώτη φορά ορίστηκε στις 12.10.
- Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 9.10.
- Στις 12.10.2015 η ακρόαση της αγωγής αναβλήθηκε και δόθηκαν οδηγίες όπως καταχωρηθεί ένσταση στην αίτηση αφού ο ενάγοντας ζήτησε χρόνο μπρός τούτο. Η αίτηση και η αγωγή ορίστηκαν για οδηγίες στις 6.11.2015 και στην συνέχεια ακολούθησε η ακρόαση της αίτησης. Από την παράθεση των πιο πάνω, φαίνεται ότι υπήρξε πράγματι καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης του εναγόμενου. Στην υπόθεση SABA & CO (T.M.R) v. T.M.P. Agents
(1994)1 AAΔ 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με την γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο που υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α ν. A.G Leventis κ.α
(1993)1 ΑΑΔ
- Στην υπό κρίση περίπτωση τούτο όμως που κατά την άποψη μου υπέχει σημασίας σε σχέση με το ζήτημα της καθυστέρησης είναι το στάδιο που βρίσκεται η υπόθεση. Έχοντας υπόψη κυρίως ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν άρχισε, θεωρώ πως αν κατά τα άλλα η αίτηση ευσταθεί, η παρατηρούμενη καθυστέρηση δεν μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε απόρριψη της αίτησης. Ειδικότερα δεν θεωρώ ότι, ότι η αίτηση αλλά και η έκδοση διατάγματος για τροποποίηση της ανταπαίτησης, εφόσον κριθεί ότι είναι αναγκαία και δίκαιη και εξυπηρετεί το συμφέρον για απονομή της δικαιοσύνης, θα επηρεάσει με οποιοδήποτε τρόπο την πορεία της υπόθεσης αλλά ούτε και έχει καταδειχτεί ότι ο ενάγοντας θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη όσον αφορά τα συμφέροντα του στην υπόθεση εάν η αίτηση επιτραπεί ή ότι θα προκληθεί αδικία στον ενάγοντα του είδους που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή για τα έξοδα ως υποστηρίζεται με τον λόγο ένστασης
- Ο καθ΄ ου η αίτηση υποστηρίζει ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη . Το κατά πόσο η αίτηση για τροποποίηση γίνεται κακόπιστα είναι ζήτημα του οποίου η εξέταση ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Από τα γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι δεν προκύπτει οτιδήποτε από το οποίο να συνάγεται η ύπαρξη κακοπιστίας ως υποστηρίζει ο καθ΄ου η αίτηση με τον λόγο 9 της ένστασης του. Σε ότι αφορά τον λόγο της ένστασης που σχετίζεται με την αιτιολόγηση του αιτήματος και του χρόνου που αυτό υποβάλλεται, στην παρ. 2 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση παρουσιάζεται κατά την άποψη μου η δικαιολογία και η ανάγκη που προέκυψε μετά την μελέτη της υπόθεσης για σκοπούς προετοιμασίας της ακρόασης. Η γνησιότητα του αιτήματος πηγάζει από το γεγονός ότι υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση πρώτη φορά στις 12.10.2015 και η αίτηση υποβλήθηκε πριν την ημερομηνία της ακρόασης και προτού αρχίζει τη ακρόαση της. Υποστηρίζει ο ενάγοντας - καθ΄ ου η αίτηση, ότι με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση αγωγής και/ή επιδιώκει ο αιτητής να προσθέσει γεγονότα τα οποία ήταν ήδη γνωστά σε αυτόν από την καταχώρηση της αγωγής. Έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο της αιτούμενης τροποποίησης και με δεδομένο ότι αυτή αφορά μόνο προσθήκη αιτούμενης θεραπείας δεν τίθεται υπό τις περιστάσεις ζήτημα προσθήκης νέων γεγονότων. Όπως φαίνεται από τους ισχυρισμούς του στην υπεράσπιση και ανταπαίτησης του, αλλά και από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του, η τροποποίηση είναι αναγκαία ώστε να υπάρχει συνάφεια με τις υπόλοιπες αξιώσεις του. Η αξίωση που επιθυμεί να προσθέσει ο εναγόμενος βασίζεται στα ίδια γεγονότα που στηρίζει και τις λοιπές αξιώσεις του ενώ τα γεγονότα που τις στηρίζει δεν αλλοιώνονται ούτε μεταβάλλονται. Διαπιστώνω επίσης, ότι η προσθήκη νέας αξίωσης σε αυτό το στάδιο δεν θα δημιουργήσει ανυπέρβλητα προβλήματα στον ενάγοντα, αφού θα μπορεί να προετοιμαστεί κατάλληλα για την υπόθεση του γνωρίζοντας τι ακριβώς έχει να αντιμετωπίσει πριν από την ακρόαση της υπόθεσης. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό για την δημιουργία βλάβης στην εναγόμενη καμία βλάβη δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να δημιουργηθεί που να μην μπορεί να καλυφθεί με ανάλογη διαταγή για έξοδα, όπως και πιο πάνω διαπιστώνω. Για όλους τους πιο πάνω τους λόγους που εξηγώ, αποφάσισα να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία και να επιτρέψω την τροποποίηση. Συνεπακόλουθα η αίτηση εγκρίνεται. Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε 25 ημέρες από σήμερα. Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση την στην τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε 25 ημέρες από την επίδοση της. Τα έξοδα της αίτησης και τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του εναγόμενου - αιτητή. Τα έξοδα θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. Σε ότι αφορά τον ορισμό της υπόθεσης, αυτή να τεθεί ενώπιον Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή για να ορίσει την υπόθεση αναλόγως. (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο