ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΕΓΕΙΑΣ ΛΤΔ ν. Γεώργιου Γεωργίου κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 603/13, 19/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A85 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 603/13 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΕΓΕΙΑΣ ΛΤΔ, εκ Πάφο Αιτητών και Γεώργιου Γεωργίου, οδός Αγίου Βασιλέως 3, 8250 Έμπα, Πάφος Έφης Νικόλα, οδός Αγίου Βασιλέως 3, 8250, Έμπα, Πάφος Μάριου Νικόλα, Αγίου Βασιλέως 3, 8250 Έμπα, Πάφος Νάταλυς Νικόλα, οδός Αγίου Βασιλέως 3, 8250, Έμπα Πάφος Στέφανης Νικόλα, οδός Αγίου Βασιλέως 3, 8250 Έμπα, Πάφος Καθ΄ ων η αίτηση ---------------------------- Αίτηση ημερ. 22.10.2015 για παραμερισμό της επίδοσης προς τους Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 5 ---------------------------- Ημερομηνία: 19.4.2016 Για Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4-Αιτήτρια: κ. Γ. Δημητριάδης για Α. ΧΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΔΕΠΕ Για Αιτήτρια-Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Φ. Κυπριανίδης για ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΛΟΥΚΑ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 11.6.2009 εξεδόθη εναντίον όλων των Καθ΄ ων η αίτηση διαιτητική απόφαση για ποσό €598.183,36σ., πλέον τόκους και έξοδα. Με την ανωτέρω Γενική Αίτηση επιζητείται η εγγραφή και καταχώρηση της για εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Στις 3 Νοεμβρίου 2014, εξεδόθη διάταγμα που επέτρεπε την επίδοση της αίτησης εκτός δικαιοδοσίας και την υποκατάστατον επίδοση της στους Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 5, προς την Καθ΄ ης η αίτηση 4 Νάταλυ Νικόλα. Ως ημερομηνία εμφανίσεως τους καθοριζόταν η 15η Ιανουαρίου
- Με την κρινόμενη αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 22.10.2015, επιζητείται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός του διατάγματος ημερ. 3.11.2014 που επέτρεπε την υποκατάστατον επίδοση, αλλά και ο παραμερισμός της υποκατάστατης επίδοσης που έγινε στις 8.1.2015 προς την Καθ΄ ης η αίτηση 4, Νάταλυ Νικόλα. Η αίτηση καταχωρήθηκε εκ μέρους της Καθ΄ ης η αίτηση
- Με την ένορκη δήλωση της ίδιας, υποστηρίζει πως μέχρι και την ημερομηνία που καταχώρησε την αίτηση (22.10.2015) δεν είχε επικοινωνία με τους Καθ΄ ων η αίτηση 3 και 5 και ως εκ τούτου δεν κατέστη δυνατό να τους ενημερώσει για την Γενική Αίτηση. Με την ίδια ένορκη δήλωση πλήττεται το νομότυπο της έκδοσης του διατάγματος της υποκατάστατου επιδόσεως καθώς και του διατάγματος που επέτρεπε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Χαρακτηρίζεται η όλη διαδικασία ως αντικανονική και αντίθετη με τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Προβάλλεται ο ισχυρισμός πως καμιά προσπάθεια δεν έγινε από την Αιτήτρια για επίτευξη κανονικής επίδοσης στους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5, προτού εκδοθεί το επίδικο διάταγμα. Το δικονομικό αυτό διάβημα της Καθ΄ ης η αίτηση 4-Αιτήτριας, συνάντησε την ένσταση της Αιτήτριας-Καθ΄ ης η αίτηση, η οποία εγείρει οκτώ λόγους ένστασης οι οποίοι αναφέρονται τόσο στη μη νομιμοποίηση της Αιτήτριας για υποβολή του αιτήματος, όσο και στο νομότυπο, κανονικό και βάσιμο του διατάγματος του οποίου επιζητείται ο παραμερισμός. Πλήττεται επίσης το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της, ως αναληθές και αβάσιμο κυρίως για τους ισχυρισμούς της περί μη επικοινωνίας της με τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και
- Προβάλλεται επίσης η θέση πως η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4-Αιτήτρια κωλύεται να ζητά τον παραμερισμό του επίδικου διατάγματος, τόσο λόγω της καθυστέρησης στην υποβολή του όσον και ένεκα συμπεριφοράς των δικηγόρων της οι οποίοι εμφανίσθηκαν ανεπιφύλακτα για τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 μετά την γενόμενη υποκατάστατον επίδοση. Αναφορικά με την τελευταία ως ανωτέρω εισήγηση, η οποία αναπτύχθηκε και με την αγόρευση του συνηγόρου της Καθ΄ ης η αίτηση, θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν ανταποκρίνεται προς τα πρακτικά και το περιεχόμενο του φακέλου. Στις 15.1.2015, ημερομηνία κατά την οποία ορίσθηκε η αίτηση μετά την υποκατάστατον επίδοση, ο κ. Γ. Δημητριάδης, ο οποίος εμφανιζόταν για τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 1, 2 και 4, δήλωσε ότι δεν μπορούσε να εμφανισθεί για τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 διότι δεν είχε διορισθεί. Το Δικαστήριο ενόψει μη εμφάνισης για τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5, την όρισε σχετικά με εκείνους για απόδειξη στις 28.4.
- Την τελευταία ως ανωτέρω ημερομηνία ο κ. Γ. Δημητριάδης δήλωσε ότι εμφανίζεται υπό διαμαρτυρία για τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 και το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ένσταση. Συνεπώς κώλυμα λόγω της περιγραφείσας ως ανωτέρω εμφάνισης δεν δημιουργείται. Τελικά καταχωρήθηκε η κρινόμενη αίτηση στις 22.10.
- Αν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώριση της και ποιες οι συνέπειες αυτής, εξετάζονται κατωτέρω (λόγος ένστασης αρ. 6). Το επίδικο διάταγμα εξεδόθη στις 3.11.
- Επεδόθη στην Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4 για τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 στις 8.1.
- Η αίτηση και ουσιαστικά η προσπάθεια για ακύρωση και παραμερισμό του έγινε εννιά και πλέον μήνες αργότερα. Σημειώνουν οι συνήγοροι της Αιτήτριας-Καθ΄ ης η αίτηση πως «η καθυστέρηση με την οποία η Αιτήτρια-Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4 έχει καταχωρήσει την υπό εξέταση αίτηση, πέραν του γεγονότος ότι καταδικάζει την αίτηση της σε απόρριψη, καταδεικνύει επίσης και το υστερόβουλο των πράξεων και των ισχυρισμών της.» Αυτό που προκύπτει από τις πρόνοιες της Δ.16 Κ.9, η οποία αποτελεί ένα από τα άρθρα που αποτελούν το νομικό έρεισμα της αίτησης, οι οποίες διέπουν το θέμα καταχώρησης εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και το οποίο υποστηρίζεται από τη νομολογία (Παπακόκκινου v. Εταιρεία Land Broke Group Plc
(1995)1 A.A.Δ. 1090 και G.L. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 2064) είναι πως οι πρόνοιες του συγκεκριμένου Κανονισμού παρέχουν δυνατότητα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας προς τούτο, από το Δικαστήριο. Παράλληλα όμως, αυτό που επίσης προκύπτει από τις πρόνοιες του εν λόγω Κανονισμού και υποστηρίζεται από τη νομολογία είναι πως στην περίπτωση κατά την οποίαν ο Εναγόμενος επιλέγει να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, χωρίς να εξασφαλίσει προηγουμένως την άδεια του Δικαστηρίου, οφείλει τότε, ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπό διαμαρτυρία εμφάνισης να καταχωρήσει και την αίτηση παραμερισμού, άλλως η υπό διαμαρτυρία εμφάνιση καθίσταται ουσιαστικά εμφάνιση άνευ όρων. Η ουσία του θέματος είναι πως δεν μπορεί να αφήνεται και να επαφίεται στον Εναγόμενο η επιλογή του χρόνου για καταχώριση αίτησης ακύρωσης είτε του κλητηρίου είτε της επίδοσης. Στην G.J. Magdon Ltd v. Metal Trading Ltd
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2064, το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα των εννέα μηνών για καταχώριση αίτησης γι΄ ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος θεωρήθηκε υπερβολικό και ικανό να θεωρηθεί ότι ο Εναγόμενος δέχθηκε την εγκυρότητα του κλητηρίου εντάλματος και την υπαγωγή του στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Ερχόμενη τώρα στην εξέταση του ουσιαστικού αιτήματος της ακύρωσης του διατάγματος που επέτρεπε την υποκατάστατον επίδοση και την ίδια την δυνάμει του διατάγματος επίδοση, σημειώνονται τα εξής: Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αλλά και την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε εκ μέρους του κ. Γ. Δημητριάδη, υποδεικνύεται πως δεν είχε δικαίωμα η Αιτήτρια να εκδώσει τέτοιο διάταγμα ή δεν εξάντλησε τα περιθώρια επίδοσης προτού αποταθεί στο Δικαστήριο. Εισηγείται επίσης πως οι επικαλούμενοι από την Αιτήτρια θεσμοί είναι αντιφατικοί μεταξύ τους αφού παραπέμπουν αφενός σε επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και αφετέρου για επίδοση εντός δικαιοδοσίας. Η Αιτήτρια-Καθ΄ ης η αίτηση υπεραμύνεται της ορθότητας των διαβημάτων της και της νομιμότητας της επίδοσης που επέτυχε. Παραπέμπει δε σε σχετική νομολογία που επιβεβαιώνει την απαραίτητη επίκληση των δικονομικών θεσμών που και η ίδια επικαλέστηκε στην αίτηση της και υποδεικνύει πως η προσπάθεια για επίδοση εντός δικαιοδοσίας προς τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 απέτυχε διότι μετανάστευσαν στην Αυστραλία. Η απόφαση στην υπόθεση Philippou v. Philippou
(1986)1 C.L.R. 689, την οποίαν αμφότεροι οι συνήγοροι επικαλέστηκαν, αναφέρει ότι είχε επιτευχθεί επίδοση με διπλοσυστημένη επιστολή σε Εναγόμενο (Καθ΄ ου η αίτηση σε αίτηση διατροφής) στην Αυστραλία. Η επίδοση ακυρώθηκε διότι δεν είχε εξασφαλισθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δυνάμει της Δ.6. Παρόμοιας προσέγγισης έτυχε το θέμα στην Myerson v. Martin
(1979)1 W.L.R. 1390. Ανάλυση του εξεταζόμενου θέματος επιχειρήθηκε στην απόφαση Φραγκέσκου κ.α. v. Γρηγορίου
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1765: «Στο Supreme Court Practice 1999, σελ. 1293, υποδεικνύεται με αναφορά στην Western etc. Building Society v. Rucklidge
(1905)3 Ch. 472 ότι κατά την έκδοση διατάγματος για υποκατάσταση επίδοση σε πρόσωπο εκτός δικαιοδοσίας το είδος της επίδοσης που διατάσσεται δεν περιορίζεται σε επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αλλά μπορεί να είναι υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας. Περαιτέρω, και με αναφορά στην Myerson (πιο πάνω), υποδεικνύεται - στην ίδια σελίδα - ότι η σχετική διακριτική ευχέρεια πρέπει να ασκείται με τρόπο που θα αποφεύγει σύγκρουση με τη Δ.11 θ.1. Στο Annual Practice, 1960, σελ. 1977, με αναφορά στις υποθέσεις Fry v. Moore
(1889)23 Q.B.D. 395, Wilding v. Bean
(1891)1 Q.B. 100, De Bernales v. New York Herald
(1893)2 Q.B. 97 και Worcester City Banking Co. v. Firbank
(1894)1 Q.Β. 784 υποδεικνύεται ότι αν ο εναγόμενος ήταν εκτός δικαιοδοσίας κατά το χρόνο έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος και δεν είχε δοθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση. Η Western etc Building Society (πιο πάνω) έτυχε εφαρμογής στην Karim v. Κονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ. 36 (απόφαση Πική, Δ., όπως ήταν τότε) στην οποία υποδείχθηκε (βλ. σελ. 40): "΄Οπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση της διαδικασίας σε διάδικο εκτός δικαιοδοσίας αυτό μπορεί να συντελεσθεί και με επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας (Βλ. Ford v. Shephard
(1885)34 W.R. 63 και Western etc., Building Society v. Rucklidge
(1905)2 Ch. D., 472)." Αναφορικά με το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης στην Karim (πιο πάνω) υποδείχθηκε ότι "το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου (Βλ. THE ANNUAL PRACTICE, 1960, Vol. 1, p. 133-134)".». Συνεπώς ενόψει των ανωτέρω, η Αιτήτρια όφειλε να επιζητήσει άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατον επίδοση εντός δικαιοδοσίας. Η επίκληση των θεσμών Δ.2 θ.2, Δ.5 θ.9, 10, Δ.5(Α), Δ.6 θ.1, 4-9, ήταν ορθή και καθόλου αντιφάσκετο ή αντέκρουε ο ένας τον άλλον. Προτού εκδώσει το Δικαστήριο το επίδικο διάταγμα είχε πεισθεί ότι έγινε προσπάθεια επίδοσης, ανεπιτυχής, στους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5, όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 (ειδοποίηση επιδότη) που επισυνάφθηκε από την Αιτήτρια στην αίτηση της ημερ. 18.9.2014 για έκδοση του διατάγματος. Η ειδοποίηση του επιδότη, φέρει πράγματι, όπως ορθά υποδεικνύει ο κ. Γ. Δημητριάδης, ημερομηνία 24.3.2013, δηλαδή ημερομηνία προγενέστερη της καταχώρισης της αίτησης η οποία καταχωρήθηκε στις 25.10.
- Η αναφορά στο έτος 2013, προφανώς είναι λανθασμένη αφού παρακάτω στο ίδιο τεκμήριο, είναι σαφές ότι αφορά και καταγράφει τον αριθμό της Γενικής Αίτησης 603/2013 και τα διάδικα μέρη αυτής. Ισχυρίζεται η Αιτήτρια-Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4 πως δεν έχει επικοινωνία με τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και
- Όμως, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 2 που συνόδευε την αίτηση της Αιτήτριας (Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ), η ίδια η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4 ορκίζεται ότι έχει εξουσιοδότηση από τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 δηλαδή τους Μάριο Νικόλα και Στέφανη Νικόλα, να προβεί σε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 3.6.2014 στη Γενική Αίτηση 114/14, όπου εκεί ήσαν Αιτητές. Η θέση του συνηγόρου της Αιτήτριας-Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4 ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε σε άλλη διαδικασία, δεν ευσταθεί. Η άλλη διαδικασία αφορούσε την ίδια διαιτητική απόφαση, της οποίας με την παρούσα Γενική Αίτηση επιδιώκεται η εγγραφή, ενώ με την αίτηση εκείνη (114/14) επιδιώκεται ο παραμερισμός του πορίσματος του διαιτητή και το Δικαστήριο μπορεί να λάβει ως μαρτυρία γεγονότα σχετιζόμενα με το συζητούμενο θέμα. Συνεπώς με εκείνη τη μαρτυρία αποδεικνυόταν πως η Νάταλυ Νικόλα είχε επικοινωνία και εξουσιοδότηση από τα αδέλφια της, Μάριο Νικόλα και Στέφανη Νικόλα, τα οποία με λογική βεβαιότητα μπορούσαν να λάβουν γνώση της εναντίον τους διαδικασίας. Η ίδια επαφή φαίνεται πως εξακολουθούσε να λαμβάνει χώρα και μετέπειτα, αφού η ίδια η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4 με ένορκη δήλωση ημερομηνίας 15.1.2015 που συνόδευε αίτηση για αποκάλυψη εγγράφων στη Γενική Αίτηση 114/14, δηλώνει και πάλιν ότι έχει εξουσιοδότηση από τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 (σε εκείνη την αίτηση είναι Αιτητές αρ. 2 και 3), για να υποβάλει το συγκεκριμένο αίτημα. Συμπτωματικά δε, η αίτηση και ένορκη δήλωση ημερομηνίας 15.1.2015 έγινε την ίδια ημερομηνία που έχει ταχθεί για να εμφανιστούν στη διαδικασία σ΄ αυτή την αίτηση οι Εναγόμενοι 3 και
- Συνεπώς δεν είναι δυνατό ούτε λογικά αποδεκτό η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4 να επικαλείται έλλειψη επαφής με τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 σε μια περίπτωση ενώ σε άλλη ορκίζεται ότι έχει εξουσιοδότηση από τους ίδιους και ουσιαστικά επικοινωνία, ανάλογα με τον σκοπό που θέλει να επιτύχει. Κατάληξη επομένως του Δικαστηρίου είναι ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Η ύπαρξη ενός ακόμη λόγου καθιστά την αίτηση απορριπτέα. Η μη νομιμοποίηση της Αιτήτριας στην καταχώριση της παρούσας αίτησης. Το εκδοθέν διάταγμα αφορά τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και
- Εκείνων τα συμφέροντα, ουσιαστικά πλήττονται με την παρούσα διαδικασία. Η Αιτήτρια-Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4, δεν έχει επεξηγήσει στο Δικαστήριο ποια δικαιώματα της πλήττονται ή επηρεάζονται από την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Σίγουρα η Αιτήτρια-Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4 είναι μέρος της διαδικασίας, αποτελεί διάδικο, πλην όμως για την υποβολή του συγκεκριμένου αιτήματος, άμεσα ενδιαφερόμενα πρόσωπα παραμένουν εκείνοι τους οποίους το επίδικο διάταγμα αφορά. (Στην Φραγκέσκου (ανωτέρω) επιτεύχθη υποκατάστατη επίδοση στη μητέρα των Εναγόμενων οι οποίοι δούλευαν στο εξωτερικό και η αίτηση για ακύρωση του διατάγματος καταχωρήθηκε από τους ίδιους τους Εναγόμενους.) Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί πως στις 28.4.2015 ο συνήγορο των Καθ΄ ων η αίτηση εμφανίσθηκε υπό διαμαρτυρία μεν, αλλά για τους Καθ΄ ων η αίτηση αρ. 3 και 5 όπως προκύπτει από το πρακτικό. Συνεπώς εκείνοι για τους οποίους έγινε εμφάνιση, εκείνοι ενομιμοποιούντο στην καταχώρηση της αίτησης. Συνακόλουθα, για όλους τους ανωτέρω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας-Καθ΄ ης η αίτηση (Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας Λτδ) και εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 4-Αιτήτριας όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: (Αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο