Στέλιου Παφίτη ν. Λάκη Θεοδούλου, Αρ. Αγωγής: 4483/10, 8/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4483/10 Μεταξύ: Στέλιου Παφίτη, από την Πόλη Χρυσοχούς Ενάγοντα και Λάκη Θεοδούλου, από την Αργάκα Εναγόμενου - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 16.10.2015 08.04.2016 Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κα Παπούτσα για Αλέξανδρο Χρ. Αλεξάνδρου Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα Β. Πρωτοπαπά Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 20.05.15 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ του Ενάγοντα (στο εξής «Καθ' ου η Αίτηση») και εναντίον του Εναγόμενου (στο εξής «Αιτητή») για τα ποσά των €14.523,11 και €900,00 με νόμιμο τόκο επί των πιο πάνω ποσών πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η προαναφερόμενη απόφαση (στο εξής η «απόφαση») εκδόθηκε ενόψει του ευρήματος του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής παρέβηκε τη συμβατική υποχρέωση που ανέλαβε έναντι του Καθ' ου η Αίτηση για πώληση και μεταβίβαση συγκεκριμένου ακινήτου στη Βάρνα Βουλγαρίας, κατακρατώντας ταυτόχρονα το τίμημα που καταβλήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση για την αγορά του. Εναντίον της πιο πάνω αναφερόμενης απόφασης ο Αιτητής καταχώρησε έφεση στις 30.06.
- Ακολούθως στις 16.10.15 καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία ο Αιτητής αξιώνει ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται και/ή αναβάλλεται η εκτέλεση της απόφασης η οποία εκδόθηκε εις την υπό τον άνω αριθμόν και τίτλον αγωγή μέχρις ότου εκδικασθεί η καταχωρηθείσα Πολιτική Έφεση υπ' αρ. 213/2015 στο Ανώτατο Δικαστήριο, δια της οποίας αμφισβητείτο η εγκυρότητα της εκδοθείσας απόφασης εναντίον του εναγόμενου - αιτητή στην παρούσα αίτηση.» Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στη Δ.35 θ.θ.18-19, Δ.40 θ.7(β), Δ.48 θ.θ.1, 2, 3,4 και 8 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή. Στη ρηθείσα ένορκη δήλωση ο Αιτητής ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η έφεση που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας. Περαιτέρω, ο Αιτητής αναφέρει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει εγγράψει ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του και ότι είναι σε θέση να προσφέρει επαρκείς εγγυήσεις σε ακίνητη περιουσία έτσι ώστε σε περίπτωση που αποτύχει η έφεση να μπορεί ο Καθ' ου η Αίτηση να λάβει το ποσό της απόφασης. Τέλος ισχυρίζεται ότι, εξ όσων γνωρίζει, αλλά και από πληροφορίες που έχει λάβει ο Καθ' ου η Αίτηση είναι αφερέγγυος και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης θα είναι σχεδόν αδύνατο να λάβει πίσω τα χρήματα που θα πληρώσει στον Καθ' ου η Αίτηση στη βάση της απόφασης του Δικαστηρίου. Ο Καθ' ου η Αίτηση αντιδρώντας στην υπό κρίση Αίτηση καταχώρησε στις 29.01.16 Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης επικαλούμενος τέσσερις λόγους. Συγκεκριμένα ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα, ότι δεν αποκαλύπτονται γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ότι ο ίδιος ως επιτυχών διάδικος δεν θα πρέπει να στερηθεί τους καρπούς της νίκης του επειδή έχει εφεσιβληθεί η απόφαση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι στις 12.06.15 καταχωρήθηκε Αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης της κινητής περιουσίας του Αιτητή, η εκτέλεση του οποίου εκκρεμεί μέχρι σήμερα. Ο Αιτητής δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους και, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει λάβει αλλά και βάσει της προσωπικής του γνώσης, ο Αιτητής δεν είναι φερέγγυο πρόσωπο. Περαιτέρω, η εγγραφή ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του Αιτητή δεν αποτελεί επαρκή εξασφάλιση διότι αφενός τα περισσότερα ακίνητα βαρύνονται με άλλα εμπράγματα βάρη για τεράστια ποσά τα οποία προηγούνται του δικού του ΜΕΜΟ και αφετέρου σε περίπτωση εκτέλεσης με βάση το ΜΕΜΟ δεν μπορεί να προβλεφθεί η τιμή στην οποία θα πωληθούν τα ακίνητα που βαρύνονται με αυτό. Τέλος αρνείται τον ισχυρισμό που προβάλλει ο Καθ' ου η Αίτηση στη δική του ένορκη δήλωση ότι είναι αφερέγγυο πρόσωπο. Η ακρόαση της υπό κρίση Αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους προέβαλαν την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους. Τόσο η Αίτηση, η ένσταση με τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, όσο και οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω η επίδικη Αίτηση εδράζεται στη Δ.35 θ.18 η οποία έχει ως εξής: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Η Δ.35 θ.18 έχει τύχει ανάλυσης σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου από τις οποίες προκύπτει ότι το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές. Συγκεκριμένα στην υπόθεση BP Holdings Ltd κ.α. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 τέθηκε το επίδικο ζήτημα ως εξής: «Η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές:-
- Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του.
- Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του. [Βλ, μεταξύ άλλων, Gruno ν. Ship "Algazera"
(1980)1 C.L.R. 595· Essex Overseas v. Legent Shipping
(1981)1 C.L.R. 263· Phoenix v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673· Mavrochanna and Another v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760 Charalambous v. Nicolaides & Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737 Μέγας Χ"Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Limited και Άλλων,
(1991)1 Α.Α.Δ. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147]. Το Δικαστήριο, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, με βάση τις πιο πάνω αρχές, λαμβάνει υπόψη τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.» Περαιτέρω στο Annual Practice του 1958 σελ. 1697 κάτω από τον τίτλο "Stay of execution or of proceedings pending appeal;" αναφέρονται τα ακόλουθα: "It is in the discretion of the Court to grant or refuse a stay (Becker v. Earl's Court Ltd.
(1911), 56 S.J. 206; The Ratata, [1897] P. at p. 132; A.-G. v. Emerson
(1889), 24 Q.B.D., pp. 58, 59), and the Court will grant it where the special circumstances of the case so require." Οι πιο πάνω αρχές έχουν επαναβεβαιωθεί πολύ πρόσφατα στις υποθέσεις Λίζα Λουκαΐδου Θεοφάνους ν. Λεωνίδας Γεωργίου κ.α Πολ. Έφ. 251/14 ημερ. 19.02.16 και Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Μαρία Κωμοδρόμου, υπό την ιδιότητα της διαχειρίστριας της περιουσίας του HABIB SAID HISSIN, αποβιώσαντα, δυνάμει διατάγματος ημερ. 13.02.14, Πολ. Έφ. 283/15 ημερ. 23.03.16. Στην υπόθεση Λίζα Λουκαΐδου Θεοφάνους τονίστηκε επίσης ότι για να εγκριθεί αίτηση αναστολής εκτέλεσης θα πρέπει να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που να το δικαιολογούν και επιπρόσθετα ο αιτητής θα πρέπει να καταδείξει ότι τυχόν απόρριψη της αίτησης θα του επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη. Στη δε υπόθεση Ελενίτσα Κωνσταντινίδη το ζήτημα της ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων τέθηκε ως εξής: «Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, όπως έχει νομολογηθεί, είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής. (βλ. Χατζηευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd a.o.
(1991)1 Α.Α.Δ. 172).» Στην υπό κρίση περίπτωση και με βάση την ένορκη δήλωση του Αιτητή, κρίνω ότι δεν καταδείχθηκε η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, ούτε και η πρόκληση ανεπανόρθωτης βλάβης έτσι ώστε να δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε το χειροπιαστό και συγκεκριμένο από μέρους του Αιτητή, ο οποίος ουσιαστικά στήριξε το αίτημα του στον ισχυρισμό ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι φερέγγυο πρόσωπο. Ο εν λόγω ισχυρισμός όμως παρέμεινε γενικός και αόριστος, καθώς αφενός δεν προσδιορίζει ο Αιτητής πως γνωρίζει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι αφερέγγυος και αφετέρου δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών του. Στην υπόθεση Ελενίτσα Κωνσταντινίδη η αναστολή εκτέλεσης αφορούσε απόφαση με την οποία, μεταξύ άλλων, εκδόθηκαν διατάγματα για ξεχωριστό τίτλο εγγραφής επ' ονόματι της εφεσίβλητης και εγγραφή ή μεταβίβαση της επίδικης οικίας στο όνομα αυτής. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την αίτηση για αναστολή επισήμανε τα ακόλουθα: "Η αόριστη επίκληση της πλευράς της εφεσείουσας για διαμονή των κληρονόμων σε χώρα μη ευρωπαϊκή ή η γενική επίκληση κινδύνων μεταβίβασης σε τρίτους δεν μας έχουν πείσει ότι στοιχειοθετούν την έννοια της ανεπανόρθωτης βλάβης, ούτε μας πείθουν ότι η έφεση θα μείνει άνευ αντικειμένου. ΄Εχουμε την άποψη ότι το βάρος της αιτήτριας να καταδείξει την ανεπανόρθωτη βλάβη και την εν γένει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων αποκτά ένα ειδικό περιεχόμενο όταν ένας διάδικος έχει εμπλακεί σε πολύχρονες δικαστικές διαδικασίες στην προσπάθεια του να δικαιωθεί. Θα ήταν παράλογο, στη βάση γενικών ισχυρισμών, να αποστερήσουμε το διάδικο από τους καρπούς της εν τέλει επιτυχίας του όταν μάλιστα προϋπήρχε αυτό το ιστορικό διεκδίκησης ως άνω και όταν επίσης η διαδικασία υλοποίησης της απόφασης δεν θα είναι σύντομη." Γίνεται επίσης λόγος τόσο στην ένορκη δήλωση του Αιτητή όσο και στην αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων του ότι υπάρχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης που καταχώρησε. Όπως έχει τονιστεί νομολογιακά οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 λέχθηκαν τα εξής σχετικά: "Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγω της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου" Εν προκειμένω δεν μπορεί με βεβαιότητα να προεξοφληθεί το αποτέλεσμα της έφεσης έτσι ώστε να αποκτήσει σπουδαιότητα το εν λόγω ζήτημα. Κατά συνέπεια ο παράγοντας αυτός καθίσταται περιθωριακής σημασίας Σημειώνω δε, ίσως εκ του περισσού, ότι από το Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης του Αιτητή απουσιάζουν οι πρώτοι δύο λόγοι έφεσης. Ένας επιπρόσθετος λόγος που συνηγορεί προς απόρριψη της Αίτησης είναι και η καθυστέρηση στην καταχώρηση της. Η απόφαση εκδόθηκε στις 20.05.15, η έφεση καταχωρήθηκε στις 30.06.15 και η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μόλις στις 16.10.15, πέντε σχεδόν μήνες μετά την έκδοση της απόφασης και τρεισήμισι μήνες μετά την καταχώρηση της έφεσης. Ο δε Αιτητής δεν δίδει την παραμικρή εξήγηση για την παρατηρηθείσα καθυστέρηση. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή ως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση αναστολής εκτέλεσης απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο