Raluca - Elena Stoichin ν. Josepha Issa Ohanian, Αγ. Αρ.: 2036/2014, 16/5/2016

(2), στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και την σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται επίσης από την ένορκη δήλωση της κας Ραφαέλας Προκοπίου στην οποία παρατίθενται τα γεγονότα που υποστηρίζουν το αίτημα και επισυνάπτεται σε αυτή αριθμός επιστολών και αλληλογραφία των διαδίκων για το ζήτημα που αφορά την ιατρική εξέταση της ενάγουσας στην οποία θα αναφερθώ κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η ενάγουσα - καθ' ής η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση και παραθέτει 12 συνολικά λόγους όπως εμφαίνονται στο σώμα της ένστασης για τους οποίους το αίτημα δεν θα πρέπει να εγκριθεί. Η ένσταση της ενάγουσας στηρίζεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αρ. 13, 14, 23

(1), 28, 29 και 30, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, Δ.64 Θ.1

(2), στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συνοδεύεται επίσης από την ένορκη δήλωση της κας Δέσποινας Νίκου η οποία εκθέτει τα γεγονότα που την υποστηρίζουν. Θα αναφερθώ στους λόγους της ένστασης και στα γεγονότα που τους στηρίζουν κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων, τις οποίες αμφότερες οι πλευρές κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Οι εν λόγω αγορεύσεις έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν κρίνω αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας απόφασης να αναφερθώ σε αυτές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: H εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος αναστολής της διαδικασίας λόγω άρνησης του ενάγοντα να εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου είναι σύμφυτη και ασκείται οποτεδήποτε κρίνεται ορθό και δίκαιο. Στην Kyros Demosthenous v. Michael Antoniou

(1975)1 C.L.R. 1 υιοθετήθηκε η Αγγλική νομολογία επί του ζητήματος και συγκεκριμένα η αρχή η οποία καθιερώθηκε στην Edmeades v. Thames Board Mills Ltd [1969] 2 All E.R. 127. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση: «This Court has ample jurisdiction to grant a stay whenever it is just and reasonable so to do. It can, therefore, order a stay if the conduct of the plaintiff in refusing a reasonable request is such as to prevent the just determination of the cause. The question in this case is simply whether the request was reasonable or not.» (βλ. επίσης Κυριάκου και Άλλος v. Στυλιανού

(1982)1 Α.Α.Δ. 524 και Τhanos Hotels Ltd v. Δημήτριου Ιωάννου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Ο αιτητής σε τέτοιου είδους αίτηση, φέρει το βάρος να αποδείξει και να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει την αποδοχή της αίτησης και οφείλει να αποκαλύψει πλήρως τους λόγους της αίτησης καθότι, όπως έχει αναφερθεί στην Τhanos Hotels Ltd v. Δημήτριου Ιωάννου (ανωτέρω), η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος συνεπάγεται επέμβαση στην προσωπική ελευθερία του ατόμου. Στην Πελοπίδας Κ. Αριστοδήμου v. Τάκη Πετάση

(1990)1 Α.Α.Δ. 112 αποφασίστηκε ότι το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα πρέπει να αντισταθμίζει δύο σημαντικούς παράγοντες: Την ελευθερία του ατόμου και το δικαίωμα του καθενός να προσφύγει στο δικαστήριο για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του αφενός, καθώς και το δικαίωμα του αντιδίκου για την παροχή ουσιαστικής ευκαιρίας για υπεράσπιση, δικαίωμα συνυφασμένο με την απονομή της δικαιοσύνης, αφετέρου. Επίσης, έχει λεχθεί ότι τέτοιου είδους αίτηση θα πρέπει να γίνεται το συντομότερων δυνατό και ότι κάθε καθυστέρηση στην υποβολή της πρέπει να δικαιολογείται (βλ. επίσης Σάββας Χ΄΄ Σάββα v. Διονύση Π. Διονυσίου

(2006)1Β Α.Α.Δ. 1301). Πέραν των πιο πάνω, στην Janet Moore v. 1. Frixos Evagorou Water Sports Ltd κ.α.

(2012)1 Γ Α.Α.Δ. 2148 παρατέθηκε το κάτωθι απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση στο οποίο συνοψίζονται οι αρχές και ο τρόπος αντίκρισης μιας τέτοιας αίτησης: «Ουσιαστικά το στοιχείο της δίκαιης και ισορροπημένης μεταχείρισης των διαδίκων βρίσκεται στον πυρήνα της άσκησης αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Διακριτική ευχέρεια που θα πρέπει να ασκείται με φειδώ ενώ το Δικαστήριο θα πρέπει να ισοζυγίσει την ανάγκη διασφάλισης της ελευθερίας του ατόμου με το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η εξισορρόπηση των δύο θα πρέπει να ξεκινά από τη βάση ότι τόσο η ελευθερία όσο και η δικαιοσύνη είναι εξίσου σημαντικές αρχές και έννοιες που υπηρετούν τον πολίτη αλλά και την κοινωνία γενικότερα. Η ιατρική εξέταση δεν επιβάλλεται με διαταγή του Δικαστηρίου, εξέλιξη που θα συνιστούσε απαράδεκτη επέμβαση στην ατομική ακεραιότητα και ελευθερία του διαδίκου, αλλά έμμεσα με την αναστολή της δίκης μέχρις ότου ο διάδικος συμφωνήσει να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Σε αιτήσεις αυτού του είδους ο αιτητής φέρει το βάρος να αποκαλύψει τους λόγους επί των οποίων στηρίζεται το αίτημα του ενώ παράλληλα η πλευρά του ενάγοντα θα πρέπει να αποκαλύψει τους λόγους πάνω στους οποίους στηρίζει την άρνηση του να αποδεχτεί τούτο.» Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση αναφερόμενος στα γεγονότα που την περιβάλουν. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης της παρούσας αγωγής, η ενάγουσα ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος την ευθύνη του οποίου φέρει ο εναγόμενος, υπέστη σωματικές βλάβες και τραυματισμούς. Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι υπέστη καρανιοεγκεφαλική κάκωση - Διάσειση, βαριά θλάση αυχένος δικην μαστιγίου, έντονη κεφαλαλγία, δυσκαμψία αυχένος και θλάση οσφύος, έντονο πόνο και δυσκαμψία. Παραθέτει τη θεραπεία την οποία έτυχε και είναι η θέση της ότι λόγω της έντονης θλάσης στον αυχένα και την οσφύ παραμένει η επανάληψη της αυχεναλγίας και του οσφυϊκού πόνου μετά από κόπωση και τις αλλαγές των καιρικών συνθηκών. Επίσης, ισχυρίζεται ότι μέχρι σήμερα παραπονείται για δυνατούς πόνους στον αυχένα και στην μέση, είναι αδύνατον να εργασθεί και απώλεσε την χαρά της ζωής. Με την υπό κρίση αίτηση, ο εναγόμενος - αιτητής ζητά την ιατρική εξέταση της ενάγουσας από το Δρ. Θεοδόση Πετρίδη, Ορθοπεδικό στην Πάφο - ιατρό της επιλογής του - έτσι ώστε να είναι σε θέση να προετοιμάσει κατά τον καλύτερο τρόπο την υπεράσπιση του και ειδικότερα σε σχέση με τη φύση και το ύψος των απαιτήσεων της ενάγουσας. Με αυτό τον τρόπο, ισχυρίζεται, θα έχει γνωμάτευση του πιο πάνω ιατρού της επιλογής του και όπου χρειαστεί θα έχει την μαρτυρία ειδικού για να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και/ή την μαρτυρία ειδικών που πολύ πιθανόν η ενάγουσα θα προσκομίσει. Κατ' αρχή από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ο εναγόμενος μέσω της δικηγόρου του έχει καλέσει κατ' επανάληψη το δικηγόρο της ενάγουσας και έχει απαιτήσει από αυτόν όπως η ενάγουσα εξεταστεί από τον πιο πάνω ιατρό χωρίς να πάρει οποιαδήποτε ουσιαστική απάντηση. Η πρώτη επιστολή στάληκε στις 11/02/2015 (τεκμήριο 1) χωρίς να απαντηθεί. Στάληκε υπενθύμιση στις 09/03/205 (τεκμήριο 2) χωρίς επίσης να απαντηθεί. Ακολούθησε η αποστολή νέων επιστολών ημερομηνίας 19/03/2015, 06/04/2015 και 20/04/2015 (τεκμήρια 3, 4 και 5) χωρίς καμία ανταπόκριση. Στις 14/05/2015 στάληκε νέα επιστολή (βλ. τεκμήριο 6) η οποία απαντήθηκε από το δικηγόρο της ενάγουσας με επιστολή του ημερομηνίας 15/05/2015 (βλ. τεκμήριο 7) και όπως προκύπτει από αυτή η ενάγουσα αρνείται να εξεταστεί χωρίς να προβάλλει οποιοδήποτε ουσιαστικό λόγο. Παραθέτω τα κάτωθι αποσπάσματα από το τεκμήριο 7: «

1. Διαπιστώνω να έχετε αγωνία γιατί η πιο πάνω πελάτιδα μου δεν έχει επισκεφθεί τον Ιατρό Θεοδόση Πετρίδη και σας ερωτώ ο Γεώργιος Χαραλάμπους που πήγε πώς αξιοποιήθηκε η εν λόγω επίσκεψη του μέχρι σήμερα.
2. Με την παρούσα πληροφορείσθαι πως η άνω πελάτιδα μου εγκατάλειψε το χώρο εργασίας της όπου μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί της και τώρα δεν έχω επικοινωνία μαζί της.
3. Δεν υπάρχει κανένας λόγος η άνω πελάτιδα μου να επισκεφθεί οιονδήποτε ιατρό για εξέταση αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει γνώση της εισήγησης της Ασφαλιστική εταιρείας που εκπροσωπείται να επισκεφθεί τον πιο πάνω ιατρό.» Στις 19/05/2015 στάληκε νέα επιστολή από την δικηγόρο του εναγομένου με την οποία ζητείτο από το δικηγόρο της ενάγουσας να τοποθετηθεί ξεκάθαρα κατά πόσο αυτή αρνείτο να εξεταστεί από τον εν λόγω ιατρό (βλ. τεκμήριο 8). Η επιστολή αυτή απαντήθηκε στις 20/05/2015 από το δικηγόρο της ενάγουσας (βλ. τεκμήριο 9), στην οποία ισχυρίζεται ότι αυτή δεν αρνείται να εξεταστεί αλλά ότι δεν κατέστη δυνατή η επικοινωνία μαζί της και δεν γνωρίζει ότι πρέπει να εξεταστεί από ιατρό της ασφάλειας. Μετά από τα πιο πάνω και αφού ο συνήγορος της ενάγουσας είχε εκφράσει τη θέση ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δεν είχε επικοινωνία με την πελάτιδα του και ζήτησε χρόνο να δει πως θα προχωρήσει, στη συνέχεια ανέφερε ότι επικοινώνησε μαζί της και βρίσκεται στη Ρουμανία. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η ενάγουσα αρνείται να εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου προβάλλοντας μέσω του δικηγόρου της διάφορους αόριστους και άσχετους ισχυρισμούς. Επίσης, με την ένσταση της δεν προβάλλει οποιοδήποτε ουσιαστικό λόγο γιατί αυτή δεν θα πρέπει να εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου, όπως προκύπτει από τους λόγους ένστασης και την ένορκη ομολογία που την υποστηρίζει. Εκείνο το οποίο προβάλλεται με την ένσταση και τους λόγους ένστασης είναι διάφορα νομικά και δικονομικά ζητήματα, στα οποία θα αναφερθώ κατωτέρω, γιατί η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τίποτε συγκεκριμένο και ουσιαστικό αναφορικά με το λόγο άρνησης της να εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου. Με βάση τα πιο πάνω και τα γεγονότα όπως προκύπτουν, η ενάγουσα αρνείται να εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου χωρίς να παραθέτει οποιοδήποτε λόγο ή να επεξηγεί αυτή της την στάση. Επίσης, προκύπτει ότι μια τέτοια εξέταση είναι αναγκαία, λαμβάνοντας υπόψη τα κατ' ισχυρισμό τραύματα της και τις συνέπειες αυτών, όπως αυτή τα δικογραφεί. Η αναφορά ότι τα ιατρικά πιστοποιητικά των θεραπόντων ιατρών της ενάγουσας βρίσκονται στην κατοχή της ασφαλιστικής εταιρείας και μπορούν να τα αξιολογήσουν, δεν θεωρώ ότι είναι αρκετή για να μην εξεταστεί η ενάγουσα και από ιατρό της επιλογής του εναγομένου. Τα εν λόγω ιατρικά πιστοποιητικά προέρχονται από ιατρούς της ενάγουσας και το ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις είναι να έχει την ευκαιρία ο εναγόμενος να έχει και δική του ιατρική μαρτυρία αναφορικά με αυτά και τις ενδεχόμενες συνέπειες τους για να μπορεί να εξετάσει την ορθότητα και βασιμότητα τους και εν γένει να είναι σε θέση να τα αξιολογήσει και να προβάλει και τις δικές του θέσεις στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο θα πρέπει στα πλαίσια των αρχών της δίκαιης δίκης να διασφαλίζει την ισότητα των όπλων μεταξύ των διαδίκων και συνεπώς τη δυνατότητα της κάθε πλευράς να παρουσιάσει την εκδοχή της και να αντικρούσει την εκδοχής της άλλης πλευράς χωρίς να τίθεται σε μειονεκτική θέση. Η άρνηση της ενάγουσας να εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου χωρίς την προβολή οποιουδήποτε λόγου ή εύλογου λόγου δεν μπορεί να συνεπάγεται σε στέρηση της ελευθερίας πρόσβασης της στο Δικαστήριο. Με την ένσταση εγείρεται το ζήτημα της καθυστέρησης της εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης με τυχόν έγκρισης της αίτησης και ότι ο σκοπός της είναι να περιπλέξει τα πράγματα. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 10/09/2014 με κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο και η Έκθεση Απαίτησης στις 18/11/
4. Ακολούθησε η καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης στις 13/01/2015 και η Απάντηση σε αυτή στις 16/01/
5. Η υπόθεση ορίστηκε πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 18/03/
6. Είχαν δοθεί οδηγίες για αποκάλυψη εγγράφων και εν τω μεταξύ είχε προχωρήσει και η διαδικασία τριτοδιαδίκου. Από τις πρώτες κιόλας εμφανίσεις η συνήγορος του εναγομένου είχε θέσει το αίτημα της για να εξεταστεί η ενάγουσα από ιατρό της επιλογής του εναγομένου και ο συνήγορος της ενάγουσας εξέφρασε τη θέση ότι δεν είχε επικοινωνία μαζί της. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και τα υπόλοιπα τα οποία προκύπτουν από τα πρακτικά του Δικαστηρίου και την επιστολογραφία στην οποία αναφορά έγινε ανωτέρω, κρίνω ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη και τη νομολογία ότι μια τέτοια αίτηση θα πρέπει να καταχωρείται πριν από την ακρόαση της υπόθεσης. Προβάλλεται επίσης ως λόγος ένσταση ότι η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη ή ελλιπή νομική βάση. Παρά τον πιο πάνω λόγο ένστασης, αυτός δεν αναπτύχθηκε από το συνήγορο της ενάγουσας και να εξηγήσει σε ποια νομική βάση έπρεπε να στηρίζεται η αίτηση. Όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω η εξουσία του Δικαστηρίου για να διατάζει την αναστολή της διαδικασίας είναι σύμφυτη. Ο λόγος ένστασης αυτός απορρίπτεται. Περαιτέρω, υπάρχουν λόγοι ένστασης και είναι σε αυτούς που καταπιάνεται ο συνήγορος της ενάγουσας για απόρριψη της αίτησης και συγκεκριμένα ότι η ένορκη ομολογία που υποστηρίζει την αίτηση έγινε από αναρμόδιο πρόσωπο και δη δικηγόρο και η οποία δεν μπορεί να γνωρίζει και δεν γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η ένορκη ομολογία ημερομηνίας 05/01/2016 γίνεται από την κα Ραφαέλα Προκοπίου και στην παράγραφο 1 αυτής αναφέρονται τα ακόλουθα: «Είναι δικηγόρος και προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση υπό την ιδιότητα μου ως συνεργάτιδα της δικηγόρου κας Έλενας Μιχαηλίδου, η οποία είναι δικηγόρος του Εναγομένου - Αιτητή. Είμαι πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Εναγόμενο - Αιτητή να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Όσα αναφέρω στην παρούσα ένορκη δήλωση είναι από προσωπική μελέτη του φακέλου καθώς επίσης και πληροφόρηση που έλαβα από την κα Μιχαηλίδου, η οποία χειρίζεται προσωπικά την παρούσα υπόθεση. Για οποιαδήποτε γεγονότα δεν γνωρίζω προσωπικά αποκαλύπτω την πηγή πληροφόρησης μου.» Ο συνήγορος της ενάγουσας στην αγόρευση του ισχυρίζεται ότι η ένορκη ομολογία της πιο πάνω ενόρκως δηλούσας θα πρέπει να αποκλειστεί διότι σύμφωνα με την νομολογία οι δικηγόροι δεν πρέπει να ορκίζονται αναφορικά με γεγονότα της υπόθεσης του πελάτη τους, εκτός όπου είναι απόλυτα αναγκαίο. Η πιο πάνω θέση αρχής είναι ορθή. Δηλαδή, είναι ανεπιθύμητο οι δικηγόροι των διαδίκων να ορκίζονται σε ένορκες δηλώσεις που συντάσσονται στο πλαίσιο της επίδικης δικαστικής διαδικασίας. Η αρχή αυτή όμως δεν καθιστά αυτόματα και χωρίς άλλο άκυρη μια τέτοια ένορκη ομολογία. Στην Penderhill Holdings Limited και Άλλων v. Κλουκινά, Π.Ε. 319/11, ημερ. 13/01/2014, το Ανώτατο Δικαστήριο παρέθεσε το κάτωθι απόσπασμα από την πρωτόδικη κρίση επί του ζητήματος και με το οποίο συμφώνησε απόλυτα: «Η νομολογιακή προσέγγιση του θέματος είναι σαφής. Δεν υπάρχει a priori αποκλεισμός κάτι τέτοιου παρά το ότι τονίζεται το κατ΄ αρχήν ανεπιθύμητο (βλ. Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva, Πολ. Έφεση 130/2009, ημερ. 29.1.2010). Εν τελευταία αναλύσει είναι θέμα που άπτεται της επάρκειας ή μη της Ένορκης Δήλωσης ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης.» Επαναδιατυπώθηκαν επίσης, τα όσα αναφέρθηκαν στην Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva (ανωτέρω) και τα οποία έχουν ως εξής: «Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Στην υπό εξέταση δε περίπτωση, σύμφωνα με τον ομνύοντα δικηγόρο, η αιτήτρια-εφεσείουσα είναι μόνιμη κάτοικος Ελβετίας η οποία έχει την φροντίδα ανήλικου τέκνου του ζεύγους και η οποία επιλαμβανόταν λήψης δικαστικών μέτρων στην Ελβετία και σε άλλες χώρες κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αυτά τα στοιχεία, λαμβανόμενα υπόψη, μαζί με το στοιχείο του επικαλούμενου κατεπείγοντος του θέματος, δεν θα απαιτούσαν, κατά την άποψή μας την παροχή οποιωνδήποτε άλλων εξηγήσεων ως προς το γιατί τα αναγκαία γεγονότα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου μέσω δικηγόρου ο οποίος αποκάλυψε ικανοποιητικά τις πηγές πληροφόρησής του.» (βλ. επίσης Αναφορικά με την Αίτηση του Πέτρου Στυλιανού, Πολ. Αιτ. Αρ. 112/13, ημ. 05/07/2013 και Investylia Public Company Limited v. Xατζηπαντέλα, ECLI:CY:AD:2014:A168, Π.Ε. 231/11, ημερ. 07/03/2014). Στην παρούσα περίπτωση, η δικηγόρος που ορκίζεται την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, δεν είναι η δικηγόρος του εναγομένου η οποία φαίνεται από τα δικόγραφα να τον εκπροσωπεί και να εμφανίζεται για λογαριασμό του αλλά δικηγόρος η οποία είναι συνεργάτιδα της εν λόγω συνηγόρου και είναι εξουσιοδοτημένη από τον εναγόμενο να προβεί στην ένορκη δήλωση. Από τα πιο πάνω, προκύπτει ότι δεν τίθεται θέμα άμεσης σύγκρουσης ιδιοτήτων, δηλαδή αυτής του λειτουργού της δικαιοσύνης από την μια και του μάρτυρα γεγονότων από την άλλη (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, των κ.κ. Τάκη Ηλιάδη & Ν. Σάντη, σελ. 120-121). Η απαγόρευση η ένορκη δήλωση να γίνεται από δικηγόρο αφορά τον δικηγόρο που εκπροσωπεί τον διάδικο και όχι γενικά από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που ενδεχομένως να φέρει αυτή την ιδιότητα. Όπως προκύπτει από την νομολογία όμως, ακόμη και στην περίπτωση του δικηγόρου που εκπροσωπεί τον διάδικο, μια τέτοια ένορκη ομολογία δεν καθίσταται απαράδεκτη εξ' υπαρχής. Είναι μεν ανεπιθύμητο αλλά εξαρτάται και από τα περιστατικά της υπόθεσης και την επάρκεια της. Στην παρούσα περίπτωση ακόμη και να θεωρείτο ότι η ενόρκως δηλούσα λόγω της ιδιότητας της ως δικηγόρου - συνεργάτιδα της συνηγόρου που εκπροσωπεί τον εναγόμενο ενδεχομένως εμμέσως να υπήρχε μια τέτοια σύγκρουση ιδιοτήτων, αυτό δεν θα καθιστούσε αυτόματα άκυρη την εν λόγω ένορκη δήλωση, λαμβάνοντας υπόψη της φύση της παρούσας αίτησης και τα γεγονότα που την περιβάλουν. Ουσιαστικά η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στην αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με το ζήτημα της ιατρικής εξέτασης, την οποία επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση. Επίσης, το ζήτημα αυτό εγέρθηκε και ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τις εμφανίσεις των διαδίκων και είναι καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, δεν προκύπτει με την ένσταση να προβάλλεται οποιαδήποτε άρνηση για την ανταλλαγή της εν λόγω αλληλογραφίας ή οποιαδήποτε άλλη εκδοχή. Ούτε προβάλλεται οποιαδήποτε άλλη θέση ή ουσιαστικά λόγος γιατί δεν θα ήταν δίκαιο και ορθό να εξεταστεί η ενάγουσα από τον ιατρό της επιλογής του εναγομένου, όπως είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας. Πέραν των πιο πάνω, υπάρχει η θέση με την ένσταση ότι η ενόρκως δηλούσα δεν είναι εξουσιοδοτημένη να ορκιστεί την εν λόγω ένορκη ομολογία και δεν γνωρίζει τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται. Στην παράγραφο 1 της ένορκης της ομολογίας όμως γίνεται ρητή αναφορά ότι έχει τέτοια εξουσιοδότηση από τον εναγόμενο και επίσης παραθέτει και την πηγή της πληροφόρησης της. Η θέση της αυτή δεν έτυχε αμφισβήτησης ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση της για να καταδειχθεί ότι τα πιο πάνω που αναφέρει δεν ευσταθούν. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι τα όσα αναφέρει προκύπτουν από την προσωπική της μελέτη του φακέλου και από πληροφόρηση που λαμβάνει από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Να αναφερθεί επίσης ότι η παρούσα αίτηση είναι ενδιάμεση αίτηση και σύμφωνα με τη Δ.39, Θ.2, πέραν από την προσωπική γνώση των γεγονότων, επιτρέπεται σε τέτοιου είδους αιτήσεις η ένορκη ομολογία από πρόσωπο το οποίο, μπορεί να μην έχει προσωπική γνώση των γεγονότων αλλά αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης και πληροφόρησης του. Επομένως, οι αναφορές της ενόρκως δηλούσας στην παράγραφο 1 της ένορκης της δήλωσης στην πηγή της γνώσης και πληροφόρησης της είναι ικανοποιητικές και ούτε αυτοί οι λόγοι ένστασης ευσταθούν. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, κρίνω ότι κανένας λόγος ένστασης ευσταθεί και δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε εύλογος λόγος γιατί η ενάγουσα να μην εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του εναγομένου. Επίσης, οι τραυματισμοί που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη από το επίδικο δυστύχημα και οι συνέπειες αυτών, καθιστούν δίκαιο και ορθό να δοθεί η ευκαιρία στον εναγόμενο να έχει την γνώμη και άποψη του δικού του ειδικού - ιατρού για να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την εκδοχή της ενάγουσας. Ως εκ τούτου, η κατάληξη είναι ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα αναστολής της διαδικασίας μέχρι που η ενάγουσα - καθ' ής η αίτηση εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του αιτητή - εναγομένου. Ο αιτητής - εναγομένος οφείλει εντός 15 ημερών από σήμερα να ενημερώσει μέσω της δικηγόρου του τον δικηγόρο της ενάγουσας - καθ' ής η αίτηση, τον ιατρό που θα εξετάσει την ενάγουσα - καθ' ής η αίτηση. Τα έξοδα της αίτησης, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου - αιτητή και εναντίον της ενάγουσας - καθ' ής η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο