← Κύπρος

Esparides Developments Limited κ.α. ν. Στέλλας Μαρίας Ιωαννίδου, Αρ. Αγωγής: 664/10, 19/5/2016

Esparides Developments Limited κ.α. ν. Στέλλας Μαρίας Ιωαννίδου, Αρ. Αγωγής: 664/10, 19/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A110 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 664/10 Μεταξύ:

  1. Esparides Developments Limited
  2. Stella & Pieros Pieris Development Ltd Ενάγουσες και Στέλλας Μαρίας Ιωαννίδου Εναγόμενης και THEOS DEVELOPERS LIMITED Τριτοδιαδίκου ------------------- Αίτηση ημερ. 22.4.2016 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ------------------- Ημερομηνία: 19.5.2016 Για τις Ενάγουσες-Αιτήτριες: κ. Χ. Αρτέμης για Σκορδής, Παπαπέτρου & ΣΙΑ ΔΕΠΕ (κα Μιχαήλ για ν΄ ακούσει απόφαση) Για την Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση 1: κ. Δ. Παπαδόπουλος (κα Μ. Κορακίδου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για την Τριτοδιάδικο-Καθ΄ ης η αίτηση 2: κα Ε. Κνέκνα για κ. Ν. Παπαθεοχάρους (κ. Ν. Κούρης για ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας, ενώ κατέθετε ο Μ.Ε.2 Κωνσταντίνος Πιερή, ηγέρθη ένσταση για μέρος της μαρτυρίας του, ως μη καλυπτόμενο από τα δικόγραφα. Το Δικαστήριο δεν επέτρεψε την ερώτηση καθότι έκρινε ότι το μέρος εκείνο της μαρτυρίας ήταν έξω από τα δικογραφημένα πλαίσια της Έκθεσης Απαίτησης. Ακολούθησε η καταχώρηση της κρινόμενης αίτησης με την οποία επιδιώκεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με τη διαγραφή και προσθήκη νέας θεραπείας και προσθήκη νέων παραγράφων οι οποίες ακολουθούν. Προτού καταγραφούν οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα επιχειρηθεί σκιαγράφηση της υφιστάμενης Έκθεσης Απαίτησης ώστε να γίνει κατανοητή και η εγερθείσα ένσταση. Οι Ενάγουσες εταιρείες συνήψαν σύμβαση ημερομηνίας 22.4.2008 με την Εναγόμενη με την οποία η τελευταία τους πωλούσε το ακίνητο της με αρ. τεμαχίου 278 στο Νέο Χωριό Πάφου, εκτάσεως 12 δεκαρίων και 988 τ.μ. έναντι του τιμήματος των €2.477.472,
  3. Η Ενάγουσα 1 αγόρασε τα 2/3 ενώ η Ενάγουσα 2 αγόρασε το 1/3 του ακινήτου και κατέβαλαν το αντίστοιχο με τα ποσοστά τους τίμημα αγοράς. Αποτελεί τη θέση τους πως σκοπός της αγοράς του επίδικου ακινήτου ήταν ο διαχωρισμός του σε τεμάχια και η ανάπτυξη του με την οικοδόμηση και πώληση πολυτελών κατοικιών. Ταυτόχρονα με την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου, η Εναγόμενη υπέγραψε και παρέδωσε στις Ενάγουσες έγγραφο ημερ. 22.4.2008, με το οποίο τις διαβεβαίωνε ότι έχει τα δικαιώματα και τη χρήση της διάτρησης που βρίσκεται στο τεμάχιο 134 το οποίο γειτνιάζει με το επίδικο ακίνητο και δεσμεύτηκε αμετάκλητα να τα παραχωρήσει για την άρδευση του ακινήτου ώστε να καταστεί δυνατός ο διαχωρισμός του. Με την ίδια ανάληψη υποχρέωσης η Εναγόμενη παραδεχόταν και ανεγνώριζε ότι η παραχώρηση της διάτρησης αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος και προϋπόθεση της συμφωνίας. Αποτελούσε ισχυρισμό των Εναγουσών πως χωρίς την παραχώρηση της χρήσης και των δικαιωμάτων της διάτρησης, το ακίνητο δεν είναι αξιοποιήσιμο. Ότι το τίμημα πώλησης αντιστοιχούσε προς την αξία του ακινήτου, όπως αυτή υπολογιζόταν με τη χρήση της διάτρησης. Ταυτόχρονα με την υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου και της ανάληψης υποχρέωσης (ως ανωτέρω) η Εναγόμενη διαβεβαίωσε τις Ενάγουσες ότι ήδη υπήρχε καταχωρημένη στο Κτηματολόγιο, αίτηση διαχωρισμού του ακινήτου, την οποία δεσμεύτηκε να μην αποσύρει (παράγραφος 9 Έκθεσης Απαίτησης). Τελικά η παραχώρηση των δικαιωμάτων της χρήσης της διάτρησης δεν κατέστη δυνατή και τοιουτοτρόπως κατέστη αδύνατη η αξιοποίηση του ακινήτου. Το ακίνητο μεταβιβάσθηκε στις Ενάγουσες σύμφωνα με το αγορασθέν μερίδιο και οι τελευταίες κατέβαλαν όπως ανωτέρω σημειώθηκε, η μεν Ενάγουσα 1 ποσό €1.651.648 και η Ενάγουσα 2 ποσό €825.
  4. Σημαντική είναι η ακόλουθη φράση από την παράγραφο 10 της οποίας ζητείται η διαγραφή: «Επιπρόσθετα η PIERIS κατέβαλε προς την εναγόμενη αχρεωστήτως ποσό €170,000 ή/και η Εναγόμενη επλουτίσθη αδικαιολόγητα με το εν λόγω ποσό.» Και η αντικατάσταση της με την ακόλουθη: «Επιπρόσθετα η PIERIS κατέβαλε προς την Εναγόμενη ποσό €170.000 όπως αναφέρεται πιο πάνω στην παράγραφο 9, το οποίο, σαν αποτέλεσμα της μη τήρησης των όσων υποσχέθηκε η Ενάγουσα για να το λάβει έναντι των από την PIERIS κατεβλήθη αχρεωστήτως ή/και χωρίς νόμιμη αιτία ή/και με το οποίο η Εναγόμενη επλουτίσθη αδικαιολόγητα όπως αναφέρεται στην παράγραφο 9 πιο πάνω. Περαιτέρω και/ή επιπρόσθετα και/ή χωρίς βλάβη των προαναφερομένων η Εναγόμενη είναι ένοχη παράβασης δεσμευτικής υπόσχεσης της προς τις Ενάγουσες και/ή την Ενάγουσα 2 ή/και παράβασης παράλληλης συμφωνίας σχετικής με την συμφωνία/Πωλητήριο ημερομηνίας 22/4/08 όπως αναφέρεται στην παράγραφο 9 πιο πάνω.» Επιζητείται επίσης η διαγραφή της υφιστάμενης παραγράφου 9 και η αντικατάσταση της με την ακόλουθη: «Κατά τις συζητήσεις των διαδίκων κατά την ημερομηνία υπογραφής του Πωλητηρίου και της Ανάληψης Υποχρέωσης, και όταν η Εναγόμενη αντιλήφθηκε την σημασία του νερού για το Ακίνητο ή/και για την ανάπτυξη που οι Ενάγουσες σκόπευαν να κάμουν σε αυτό, τους διαβεβαίωσε ότι ήδη υπήρχε καταχωρισμένη από τους Τριτοδιάδικους στο Κτηματολόγιο αίτηση διαχωρισμού του Ακινήτου, από το 2005 την οποία δεσμεύθηκε να διαμεσολαβήσει με τους Τριτοδιαδίκους ούτως ώστε όχι μόνο για να μην αποσυρθεί αλλά και για να προωθηθεί, καθώς και όπως τα δικαιώματα των Αιτητών της εν λόγω αίτησης εκχωρηθούν σε αυτές και γενικά να προβεί σε όλα τα αναγκαία διαβήματα για την θετική κατάληξη της, νοουμένου ότι αυτοί θα της θα της κατέβαλλαν κάποιο ποσό προς τούτο, το οποίο τελικά συμφωνήθηκε. Αρχικά ήθελε μεγαλύτερο αλλά τελικά σε συζητήσεις που είχα μαζί τις (στις οποίες ο Ανδρέας Σταύρου δεν ήταν παρών) στην παρουσία του πιο πάνω Χριστόδουλου Ματθαίου καταλήξαμε στις €
  5. Τελικά η Ενάγουσα παρέλειψε και/ή αρνήθηκε και/ή αμέλησε να πράξει όπως υποσχέθηκε, παρόλο που οι Ενάγουσες και/ή η Ενάγουσα 2 της κατέβαλαν το συμφωνηθέν ποσό των170000 άμεσα, δηλαδή την ημερομηνία υπογραφής του πωλητηρίου.» Με την υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης αξιώνεται από την Ενάγουσα 2 με το αιτητικό «Π» ποσό €170.
  6. επιζητείται με την κρινόμενη αίτηση επιδιώκεται η αντικατάσταση του ως εξής: «Π. Ποσόν €170.000 που κατεβλήθη αχρεωστήτως ή/και χωρίς νόμιμη αιτία ή/και με το οποίο η Εναγόμενη επλουτίσθη αδικαιολόγητα ή/και ως αποτέλεσμα παράβασης από την Εναγόμενη υπόσχεσης της προς τις Ενάγουσες ή/και ως αποτέλεσμα παράβασης από την Εναγόμενη παράλληλης συμφωνίας σχετικής με την συμφωνία/Πωλητήριο ημερομηνίας 22/4/08 ή/και ως αναφέρεται στις παραγράφους 9, 10 και 11.» Νομική πτυχή Έχει νομολογηθεί ότι η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και ότι εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (δέστε Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Έχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (δέστε Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Η προσέγγιση αυτή συνάδει με εκείνη που διατυπώθηκε στην Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754, Jamal Khan v. Δημοκρατίας του Πακιστάν
(2011)1 Α.Α.Δ. 1211. Οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνοψίζονται στη Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 33 και έχουν ως εξής: «
(1)H τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέρονται του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.» Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμώνται όλα τα σχετικά γεγονότα τα οποία τείνουν να διαμορφώσουν και προδιαγράψουν το πλαίσιο της δίκης σε συνάρτηση με τα χρονικά όρια για την επίλυση τους. Είναι γνωστό ότι η έναρξη της ακρόασης μιας υπόθεσης δεν είναι παράγοντας που από μόνος του λειτουργεί αρνητικά στην παραχώρηση και έγκριση αιτήματος τροποποίησης. Η Τριτοδιάδικος δήλωσε ότι αποδέχεται την επιχειρούμενη τροποποίηση. Η καταχωρηθείσα εκ μέρους της Εναγόμενης ειδοποίηση ένστασης περιλαμβάνει δέκα λόγους για τους οποίους κρίνει και θεωρεί την αίτηση απορριπτέα. Οι λόγοι αυτοί άπτονται κυρίως του θέματος της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος, τη μη αιτιολόγηση της, την εισαγωγή νέας διαφορετικής εκδοχής γεγονότων για να καλυφθεί εξόφθαλμη παράνομη συναλλαγή. Ότι καταχωρήθηκε για να καλυφθούν νομικά προβλήματα στην προώθηση της Απαίτησης των Εναγόντων τα οποία αποκαλύφθηκαν μετά την αντεξέταση του πρώτου μάρτυρα. Οι λόγοι αυτοί ένστασης αναπτύχθηκαν με την αγόρευση του συνηγόρου της Εναγόμενης ο οποίος αφού αποδέχθηκε τη δυνατότητα και την τάση να επιτρέπονται κατά κανόνα τροποποιήσεις, στην κρινόμενη περίπτωση ζήτησε η ευχέρεια αυτή να ασκηθεί εναντίον της αποδοχής του αιτήματος για τους λόγους που ανέπτυξε. Η κρινόμενη αίτηση αποτελεί νομικό εφεύρημα για να καλύψουν οι Ενάγουσες ενδεχόμενη παρανομία η οποία προέκυψε από την αντεξέταση του Μ.Ε.1 και η οποία ενδέχεται να μολύνει την όλη συναλλαγή. Με την προτεινόμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση αγωγής, αυτή της παράλληλης συμφωνίας. Επομένως δεν υπάρχει μόνο μια, αλλά δύο συμφωνίες. Σκοπός των Εναγουσών είναι να της στερήσει υπερασπιστικό πλεονέκτημα. Το γεγονός πως αντεξετάστηκε ο Μ.Ε.1 αυτό δεν έχει σημασία και ούτε αφορά μόνον την Ενάγουσα αρ. 2, αφού και η Ενάγουσα αρ. 1 είναι ιδιοκτήτρια κατά 2/3 του τεμαχίου, του οποίου η προτεινόμενη να εισαχθεί τροποποιημένη συμφωνία, αφορά την υδροδότηση του. Επομένως θα προκληθεί και αδικία στην Εναγόμενη από τη μη αντεξέταση για τούτο το θέμα, του Μ.Ε.1. Η αντίθετη εισήγηση του συνηγόρου των Εναγουσών είναι πως η σκοπούμενη τροποποίηση θα επεξηγήσει καλύτερα τα γεγονότα όπως εκτίθενται στην υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης , για τα οποία υπάρχει η πίστη, και πεποίθηση, πως κάλυπτε και αυτό το μέρος της μαρτυρίας. Εισηγείται δε πως δεν αποτελεί νέα βάση αγωγής αλλά επέκταση της ήδη υπάρχουσας. Ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, καθόσον μόλις αποκαλύφθηκε το ζήτημα/πρόβλημα, έσπευσαν αμέσως στην καταχώριση της κρινόμενης αίτησης. Σημασία, τόνισε ο συνήγορος, δεν έχει ο χρόνος καταχώρισης της αγωγής αλλά ο χρόνος εντοπισμού του θέματος που χρήζει τροποποίησης (δηλαδή ο χρόνος κατά τον οποίον ο Αιτητής διαπίστωσε την αναγκαιότητα της τροποποίησης) (Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 44). Όπως έχει ανωτέρω λεχθεί, τροποποιήσεις έχουν επιτραπεί σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, όπου έχουν ακουστεί πέραν των 7 μαρτύρων (Χριστοδούλου (ανωτέρω)) ή όπου η υπόθεση των Εναγόντων είχε περατωθεί (Kallice Holding Co Ltd v. Μ.T.R. Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 (A) A.A.Δ. 162). Για τούτο πρωταρχικός και βασικός παράγοντας είναι η διαπίστωση της ανάγκης τροποποίησης και οι επιπτώσεις που αυτή ενδεχομένως θα επιφέρει στην αντίδικη πλευρά. Το χρονικό σημείο υποβολής του αιτήματος, αν ληφθεί υπόψη ο χρόνος καταχώρισης της αγωγής, είναι μεγάλο. Αν ληφθεί υπόψη η ανάγκη και ο χρόνος κατά τον οποίο σημειώθηκε με δεδομένη την επεξήγηση που δίδεται, δεν είναι τέτοιος, αδικαιολόγητα μεγάλος, ώστε από μόνος του να αποβαίνει μοιραίος για την τύχη της αίτησης. Σ΄ αυτό το σημείο θα πρέπει να καταγραφεί πως ο λόγος ένστασης σχετικά με την ιδιότητα της ενόρκως δηλούσας η οποία είναι δικηγόρος, δεν προωθήθηκε με την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε γι΄ αυτό θεωρείται και εκλαμβάνεται ως εγκαταληφθείς. Έχουν ανωτέρω καταγραφεί οι εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Αναφορικά με το θέμα της εισαγωγής νέας βάσης αγωγής ή διαφορετικής εκδοχής των γεγονότων, σημειώνονται τα εξής: Με την υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης το ποσό των €170.000 δεν είχε συνδεθεί με οποιαδήποτε δέσμευση ή διαβεβαίωση ή παράλληλη συμφωνία της Εναγόμενης. Η δέσμευση της Εναγόμενης αναφερόταν στις υποχρεώσεις που ανέλαβε, καθοριζόταν το συνολικό ποσό αγοράς του ακινήτου ενώ το ειδικό καθοριζόμενο ποσό των €170.000 περιγραφόταν ως αχρεωστήτως καταβληθέν. Άλλο θέμα το αχρεωστήτως καταβληθέν και άλλο εκείνο της παράλληλης συμφωνίας. Αποτελούν όντως δύο ξεχωριστές και διαφορετικές βάσεις. Για μεν το πρώτο ουσιαστικά προϋποθέτει μη ύπαρξη εύλογης αιτίας για την οποία εδόθη το ποσό ή χωρίς την ύπαρξη υποχρέωσης προς τούτο, ενώ για τη δεύτερη, το ποσό αποτελεί την αντιπαροχή για την σύναψη της συμφωνίας και την αιτία καταβολής του. Το ερώτημα που χρήζει απάντησης είναι εάν τούτη η διαφοροποίηση και η νέα εκδοχή αποτελούν ανεπίτρεπτη ενέργεια και εάν επηρεάζουν δυσμενώς τους Καθ΄ ων η αίτηση. Στο σύγγραμμα Annual Practice
(1958)σελ. 627, διατυπώνεται με καθαρότητα το κριτήριο του τι αποτελεί νέα απαράδεκτη βάση αγωγής. «The Court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J.Ch. p.5399. But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh v. Goschen,
(1898)1 Ch. P.81) or where the cause of action sought to be introduced by the amendment did not exist at the date of the writ or where defendant's position would be prejudiced by allowance of the amendment." Στην υπόθεση Χρίστου (ανωτέρω) 1 Α.Α.Δ. 704, 707 όπου η Έκθεση απαίτησης αναφερόταν σε πώληση με γραπτό πωλητήριο έγγραφο, επετράπη τροποποίηση ώστε να εισαχθεί ισχυρισμός, ο οποίος διατείνετο ότι έγινε προφορική συμφωνία η οποία επιβεβαιώθηκε με έγγραφη αναγνώριση. Εκρίθη δε, ότι δεν επρόκειτο για περίπτωση υποκατάστασης του βάθρου της αγωγής και επετράπη με την επισήμανση ότι η αίτηση υποβλήθηκε στην αφετηρία της δίκης. Στην SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, επετράπη τροποποίηση δι΄ εισαγωγής ισχυρισμών περί δυσφήμισης επιπρόσθετα των ισχυρισμών επιζήμιας ψευδολογίας, αστικά αδικήματα καθοριζόμενα από το άρθρο 25 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, με την υπόδειξη ότι δεν δημιουργείτο νέα βάση αγωγής, αφού όλα τα γεγονότα προέκυψαν από την ισχυριζόμενη επιζήμια ψευδολογία που περιέχετο στην επιστολή ημερομηνίας 30.5.
  1. Υπογραμμίσθηκε δε, με παραπομπή στην Χρίστου (ανωτέρω) ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Κρίνεται συνεπώς, πως η επιχειρούμενη να εισαχθεί βάση αγωγής, δεν είναι άσχετη ή εκτός της επίδικης συναλλαγής η οποία να μην μπορεί ευχερώς να εκδικασθεί με εκείνην και να πρέπει να αποτελέσει βάση για νέα ανεξάρτητη αγωγή. Η Εναγόμενη διατείνεται ότι θα επηρεασθεί δυσμενώς η υπερασπιστική της γραμμή, καθόσον, ως ισχυρίζεται η ενέργεια των Εναγουσών στοχεύει στην πρόσδωση νομιμότητας στην καταβολή του ποσού των €170.000 ή στην κάλυψη τυχόν παράνομης ενέργειας των Εναγόντων η οποία τείνει να επιμολύνει τη συναλλαγή. Θα πρέπει όμως να επισημανθεί το εξής. Η Εναγόμενη με το δικόγραφο της υπεράσπισης της δεν επικαλείται παρανομία ή παράνομο σκοπό για τον οποίο κατεβλήθη το συγκεκριμένο ποσό. Εξάλλου η σύμβαση είτε ο σκοπός αυτής είτε παράνομος είτε νόμιμος, απαιτεί τουλάχιστον δύο συναλλατόμενα πρόσωπα. Εκείνο που προβάλλεται με την Έκθεση Υπεράσπισης είναι πως το ποσό των €170.000 δεν καταβλήθηκε αχρεωστήτως και καλεί την Ενάγουσα 2 να παρουσιάσει σχετική μαρτυρία περί τούτου αλλά και να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους τέτοιο ποσό δεν περιλήφθηκε στην εν λόγω επίδικη συμφωνία. Συνεπώς έχοντας υπόψη τα ανωτέρω λεχθέντα, το γεγονός πως η καταβολή του ποσού των €170.000 έχει δικογραφηθεί και δεν αποτελεί ένα τελείως νεοεμφανισθέν στοιχείο για το οποίο η Εναγόμενη έχει προσφέρει την εκδοχή της, κρίνεται πως δεν αποτελεί στοιχείο το οποίο να καθιστά απαράδεκτη την έγκριση. Ούτε προκαλεί τέτοια ζημιά, η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή για έξοδα. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου πως οι εισαγόμενοι ισχυρισμοί, ενδεχομένως να μην συνάδουν με άλλους υφιστάμενους στα δικόγραφα των Εναγουσών. Η οποιαδήποτε όμως, αν καταδειχθεί, αλλαγή και αντιφατικότητα στις θέσεις τους, σίγουρα θα αποτελέσει αντικείμενο αξιολόγησης από το Δικαστήριο, το οποίο στο τέλος της δίκης θα αποφασίσει σύμφωνα με τα επίδικα θέματα. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η αίτηση. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Έκθεση Υπεράσπισης στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί 10 μέρες μετά. Τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και αυτά που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης-Καθ΄ ης η αίτηση και σε βάρος των Εναγουσών-Αιτητριών όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Τριτοδιαδίκου και εναντίον των Εναγουσών-Αιτητριών για μια εμφάνιση σχετικά με την αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος. Η Εναγόμενη έχει δικαίωμα, εάν το θεωρεί αναγκαίο, να αντεξετάσει επί του σημείου τούτου που εισάγεται με την τροποποίηση, τον Μ.Ε.
  2. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για Τροποποίηση Ε/Α) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.