Κ. ΣΠΥΡΟΥ ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΤΔ ν. ALPHA INSURANCE LTD, Αρ. Αγωγής: 34/15, 25/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A113 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 34/15 Μεταξύ: Κ. ΣΠΥΡΟΥ ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΤΔ Εναγόντων και ALPHA INSURANCE LTD Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 31.07.2015 25.05.2016 Για τους Αιτητές - Εναγόμενους: κ. Φακοντής Για τους Καθ' ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κα Θεμιστοκλέους Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση των Εναγόντων (στο εξής «Καθ' ων η Αίτηση») εδράζεται επί του ασφαλιστηρίου συμβολαίου με αρ. 569532, δυνάμει του οποίου οι Εναγόμενοι (στο εξής «Αιτητές») παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη αναφορικά με το ακίνητο των Καθ' ων η Αίτηση το οποίο βρίσκεται στο εμπορικό κέντρο "St George Mall" στη Χλώρακα. Συγκεκριμένα κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2012 μετά από έντονη βροχόπτωση προκλήθηκαν διάφορες ζημιές στο ακίνητο για τις οποίες οι Καθ' ων η Αίτηση υπέβαλαν απαίτηση για αποζημίωση στη βάση του προαναφερόμενου συμβολαίου και οι Αιτητές αρνήθηκαν να τους καλύψουν. Οι Αιτητές με την Υπεράσπιση τους αρνούνται την αξίωση των Καθ' ων η Αίτηση και μεταξύ άλλων ισχυρισμών προβάλλουν τα ακόλουθα στην παράγραφο 2 της Υπεράσπισης υπό μορφή προδικαστικής ένστασης: «2. Οι εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες κωλύονται και/ή εμποδίζονται στην καταχώρηση και/ή προώθηση της υπό κρίση αγωγής μεταξύ άλλων και για τους ακόλουθους λόγους: Α. Οι ενάγοντες έχουν συμβατικά δεσμευτεί και/ή συμφωνήσει όπως απωλέσουν το δικαίωμα τους για έγερση αγωγής εναντίον των εναγομένων για κάλυψη από το επίδικο ασφαλιστικό συμβόλαιο ενόψει του γεγονότος ότι αυτοί δεν προέβηκαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και/ή της αξίωσης τους εντός 12 μηνών από την ημερομηνία απόρριψης της απαίτησης τους από τους εναγόμενους χωρίς να εγείρουν αγωγή. Β. Με ελεύθερη βούληση και/ή εκούσια οι ενάγοντες με βάση τους όρους της επίδικης σύμβασης ασφάλισης την οποία επικαλούνται για την διεκδίκηση κάλυψης για την ισχυριζόμενη ζημιά έχουν συμφωνήσει από το να παραιτηθούν και/ή απωλέσουν και/ή εγκαταλείψουν το δικαίωμα τους για καταχώρηση αγωγής αφού άφησαν να εκπνεύσει η συμφωνηθείσα προθεσμία των 12 μηνών από την ημερομηνία απόρριψης της απαίτησης τους από τους εναγόμενους χωρίς να εγείρουν αγωγή. Γ. Η αδικαιολόγητα μεγάλη καθυστέρηση και ολιγωρία στην καταχώρηση της αγωγής καθιστά την προώθηση της καταχρηστική και/ή επηρεάζει αρνητικά τα δικαιώματα των εναγομένων.» Στις 31.07.15 οι Αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία αιτούνται όπως το νομικό σημείο που εγέρθηκε στην παράγραφο 2 της Υπεράσπισης (βλ. ανωτέρω) προδικαστεί. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Γεωργιάδου και σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στις 20.05.11 υπέβαλαν αίτηση στους Αιτητές για να τους παραχωρήσουν οι τελευταίοι ασφαλιστική κάλυψη. Η αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση εγκρίθηκε και παραχωρήθηκε στους τελευταίους ασφαλιστική κάλυψη δυνάμει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου με αρ. 569532. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίγραφα της αίτησης και του ασφαλιστηρίου συμβολαίου με τους όρους του αντίστοιχα. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι στις 31.01.12 υποβλήθηκε απαίτηση αποζημίωσης από τους Καθ' ων η Αίτηση για κατ' ισχυρισμό ζημιές που υπέστησαν λόγω της εισχώρησης ύδατος στο ασφαλισμένο ακίνητο. Η εν λόγω απαίτηση απορρίφθηκε από τους Αιτητές με επιστολή τους ημερομηνίας 21.06.12 και οι Καθ' ων η Αίτηση επανήλθαν με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 20.07.12 με την οποία επέμεναν στην απαίτηση τους. Οι Αιτητές με νέα επιστολή τους ημερομηνίας 05.07.12 επανέλαβαν ουσιαστικά το περιεχόμενο της επιστολής τους ημερομηνίας 21.06.12. Αντίγραφα της σχετικής αλληλογραφίας επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 4 -6. Εξ όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους των Αιτητών με βάση τον όρο 2(β) του επίδικου ασφαλιστηρίου συμβολαίου, οι Καθ' ων η Αίτηση κωλύονται να προωθούν την παρούσα αγωγή αφού συμφώνησαν όπως παραιτηθούν από το δικαίωμα τους για έγερση αγωγής μετά την πάροδο 12 μηνών από την απόρριψη της απαίτησης για αποζημίωση. Τέλος, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και η αγωγή να απορριφθεί, καθώς η τελευταία καταχωρήθηκε στις 14.01.15, δηλαδή μετά την πάροδο 12 μηνών από την απόρριψη της απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση. Από την άλλη πλευρά οι Καθ' ων η Αίτηση επέλεξαν να μην καταχωρήσουν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση και συγκεκριμένα στις 15.12.15 δήλωσαν ότι συμφωνούν όπως τα σημεία που εγείρονται στην παράγραφο 2 της Υπεράσπισης των Αιτητών ακουστούν προδικαστικά. Ακολούθως, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρησαν από κοινού έγγραφο με τίτλο «ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ & ΕΓΓΡΑΦΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΣΗΜΕΙΟΥ» το οποίο στις 11.03.16 καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο Α'. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου: «Α. Οι εναγόμενοι αποτελούν ασφαλιστική εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται ανά το Παγκύπριο με την παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών μεταξύ άλλων και την ασφάλιση υποστατικών ιδιοκτησίας φυσικών και νομικών προσώπων. Β. Οι ενάγοντες ήταν πελάτες των εναγομένων αφού οι πρώτοι μετά από αίτηση τους ημερομηνίας 20/05/2011 αιτήθηκαν όπως οι τελευταίοι εξετάσουν το ενδεχόμενο να τους παρέχουν ασφαλιστική κάλυψη σε υποστατικό των εναγόντων το οποίο ευρίσκεται στην Διεύθυνση Γρίβα Διγενή 55 στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου στο οποίο οι ενάγοντες θα εφύλαγαν διάφορα γεωργικά είδη. Γ. Η αίτηση των εναγόντων αφού εξετάστηκε από τους εναγόμενους εγκρίθηκε με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να παρέχουν στους ενάγοντες ασφαλιστική κάλυψη για το υποστατικό με την εξής περιγραφή: Ημιυπόγειο κτήριο περιουσία του ασφαλισμένου κατασκευής τοίχων από τούβλα και στέγης από μπετόν το οποίο χρησιμοποιείται ως αποθήκη γεωργικών ειδών ευρισκόμενη στην οδό Γρίβα Διγενή 55, Χλώρακα, 8220 Πάφος''. Το επίδικο ασφαλιστικό συμβόλαιο μεταξύ των διαδίκων φέρει αριθμό 569532. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της αίτησης των εναγόντων και ως Τεκμήριο 2 το ασφαλιστικό συμβόλαιο με τους όρους αυτού. Δ. Οι ενάγοντες δια των αντιπροσώπων τους την 31/01/2012 υπέβαλαν με έντυπο απαίτησης κλάδου περιουσίας στους εναγόμενους απαίτηση με την οποία αιτήθηκαν το συνολικό ποσό των €17.425,00 για κατ ισχυρισμό ζημιές τις οποίες υπέστηκαν από την εισχώρηση ύδατος εντός του ασφαλιζόμενου υποστατικού στις 30/01/12. Τεκμήριο 3 Ε. Οι εναγόμενοι στις 21/06/2012 με γραπτή τους επιστολή προς τους ενάγοντες τους πληροφόρησαν ότι η απαίτηση τους έχει εξεταστεί και απορρίπτεται καθότι η εισχώρηση ύδατος οφειλόταν στην παράλειψη από μέρους των εναγόντων διατήρησης του υποστατικού σε καλή κατάσταση και συνέπεια της μη λήψης λογικών προφυλάξεων για πρόληψη ζημιών. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο της εν λόγω επιστολής. Στ. Στις 05/07/2012 οι ενάγοντες δια του δικηγορικού γραφείο Αριστοτέλης Βρυωνίδης απάντησαν την επιστολή των εναγομένων ημερ. 21/06/2012 με την οποία απέρριπταν τους λόγους απόρριψης της απαίτησης των εναγόντων και καλούσαν αυτούς όπως εντός 10 ημερών προχωρήσουν στην ικανοποίηση της επίδικης απαίτησης. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο της εν λόγω επιστολής. Ζ. Στις 20/07/2012 οι εναγόμενοι με γραπτή τους επιστολή προς το Δικηγορικό Γραφείο του κ. Αριστοτέλη Βρυωνίδη τους ενημέρωναν σε απάντηση της επιστολής ημερομηνίας 05/07/2012 ότι η θέση της εταιρείας παραμένει ως η επιστολή της ημερομηνίας 21/06/2012. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο της εν λόγω επιστολής. Η. Έκτοτε καμία άλλη επικοινωνία δεν υπήρξε μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με το πιο πάνω θέμα παρά μόνο στις 28/01/2015 που επιδόθηκε στους εναγόμενους η υπό κρίση αγωγή ήτοι μετά από πάροδο 30 μηνών από την ημερομηνία απόρριψης της απαίτησης των εναγόντων που έλαβε χώρα με την επιστολή των εναγομένων ημερομηνίας 21/06/2012. Θ. Η αγωγή των εναγόντων εναντίον των εναγομένων καταχωρήθηκε δια ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στις 14/01/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και στις 28/01/2015 επιδόθηκε στους εναγόμενους. Στις 03/02/2015 οι εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης δια του Δικηγορικού Γραφείου Ιωάννη Παπαζαχαρία Δ.ΕΠ.Ε. και στις 11/03/15 οι εναγόμενοι καταχώρησαν έκθεση υπεράσπισης στην παράγραφο 2 της οποίας εγείρεται η επίδικη προδικαστική ένσταση. Απάντηση δεν καταχωρήθηκε από πλευράς εναγόντων και στις 08/06/2015 καταχωρήθηκε αίτηση ορισμού από πλευράς των εναγομένων. Ι. Σύμφωνα με τους όρους του ασφαλιστικού συμβολαίου με αριθμό 569532 ήτοι του επίδικου και πιο συγκεκριμένα του όρου 2 υποπαράγραφος (β) που ευρίσκεται στους όρους απαιτήσεων και τιτλοφορείται Στέρηση Δικαιωμάτων αναφέρονται τα εξής: Στέρηση Δικαιωμάτων (α) Όλα τα οφέλη, δυνάμει του Ασφαλιστηρίου διαγράφονται αν οποιαδήποτε απαίτηση που υποβλήθηκε είναι κατά οποιονδήποτε τρόπο δόλια η αν ο Ασφαλισμένος ή οποιοσδήποτε άλλος που ενεργεί εκ μέρους του χρησιμοποιήσει δόλια μέσα ή τεχνάσματα για να πετύχει όφελος δυνάμει του Ασφαλιστηρίου αυτού ή αν προκληθεί ΖΗΜΙΑ από εσκεμμένη πράξη ή με τη συγκατάθεση του Ασφαλισμένου. (β) Τα οφέλη δυνάμει του Ασφαλιστηρίου διαγράφονται επίσης αναφορικά με οποιαδήποτε απαίτηση: (
- i)που υποβλήθηκε και απορρίφθηκε και δεν καταχωρήθηκε αγωγή μέσα σε δώδεκα μήνες από την εν λόγω απόρριψη, ή (
- ii)σε περίπτωση που διεξάγεται διαιτησία σύμφωνα με τον Όρο Απαιτήσεων 9 του ασφαλιστηρίου αυτού και δεν καταχωρηθεί αγωγή μέσα σε δώδεκα μήνες από την έκδοση της απόφασης του διαιτητή ή των διαιτητών ή τους επιδιαιτητή.» Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν με τις γραπτές αγορεύσεις τους την επιχειρηματολογία τους προς υποστήριξη των θέσεων τους. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων έχει μελετηθεί και θα γίνει αναφορά σε αυτό εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.27 θ.θ. 1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι αρχές που διέπουν την προδικαστική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις συνοψίζονται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Costas Mavromoustaki ν. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 C.L.R. 176, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Pinelopi HjiMichael Diakou
(1968)1 C.L.R. 392, Michael v. United Sea Transport
(1981)1 C.L.R. 322 και Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949). Συγκεκριμένα, η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα όταν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο εάν αποφασιστεί υπέρ του διαδίκου που το εγείρει, αποφασίζεται όλη η υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα αυτής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες όπου τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Επιπρόσθετα, νομικό σημείο δεν εκδικάζεται προδικαστικά όταν τα γεγονότα επί των οποίων θα αποφασιστεί είναι αμφισβητούμενα (βλ. ανωτέρω Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ). Συνεπώς, η εκδίκαση προδικαστικού ζητήματος είναι εφικτή εάν και εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα και τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά (Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α
(1991)1 Α.Α.Δ. 225). Συμπεράσματα Το πρώτο ζήτημα που θα πρέπει να τύχει εξέτασης είναι το κατά πόσο τα σημεία που εγείρονται στην παράγραφο 2 της Υπεράσπισης μπορούν να τύχουν προδικαστικής εκδίκασης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση με την αγόρευση του υποστηρίζει ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, καθώς ο επίμαχος όρος του ασφαλιστηρίου συμβολαίου δεν περιήλθε σε γνώση των Καθ' ων η Αίτηση πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Αναφέρει συγκεκριμένα ο κ. Βρυωνίδης ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου από το οποίο να προκύπτει ότι το επίδικο συμβόλαιο παραδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση και οι τελευταίοι έλαβαν γνώση του κρίσιμου όρου 2(β)(i). Η προαναφερόμενη εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού ενδεχόμενη αποδοχή της θα αναιρούσε εκ των υστέρων και κατά τρόπο απαράδεκτο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Α, το οποίο κατέθεσαν από κοινού οι διάδικοι. Υπενθυμίζω ότι έχει δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός ότι οι Αιτητές παρείχαν, δυνάμει ασφαλιστηρίου συμβολαίου, ασφαλιστική κάλυψη στους Αιτητές και επίσης έγινε παραδεκτό ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο στη βάση του οποίου παρεχόταν η ασφαλιστική κάλυψη είναι αυτό που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση των Αιτητών. Στο εν λόγω συμβόλαιο περιλαμβάνεται και ο επίμαχος όρος 2(β)(i), γεγονός το οποίο επίσης έγινε παραδεκτό. Πως είναι επομένως δυνατό από τη μία να δηλώνεται ως παραδεκτό έγγραφο το επίδικο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και από την άλλη να προβάλλεται μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση η θέση ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν για την ύπαρξη του. Με κάθε σεβασμό προς την εισήγηση του κ. Βρυωνίδη, θεωρώ ότι αυτή στερείται ερείσματος, καθώς πέραν του ότι βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα (βλ. Τεκμήριο Α), βρίσκεται σε σύγκρουση και με τα δικόγραφα. Συγκεκριμένα αποτελεί ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης ότι οι τελευταίοι συμβλήθηκαν με τους Αιτητές με ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Από την άλλη οι Αιτητές στην παράγραφο 2 της Υπεράσπισης εγείρουν με ξεκάθαρο τρόπο το ζήτημα που προκύπτει με τον όρο 2(β)(i) του επίδικου ασφαλιστηρίου, με τους Καθ' ων η Αίτηση να μην καταχωρούν Απάντηση. Μέσα από τα δικόγραφα επομένως δεν καθίσταται ως επίδικο θέμα η παράλειψη γνωστοποίησης στους Καθ' ων η Αίτηση των όρων του επίδικου ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση το ζήτημα το οποίο εγείρεται με την επίδικη αίτηση μπορεί να αποφασισθεί προδικαστικά, καθώς το θέμα είναι καθαρά νομικό και τα γεγονότα επί των οποίων καλείται το Δικαστήριο να αποφανθεί είναι παραδεκτά από τις δύο πλευρές (βλ. περιεχόμενο Τεκμηρίου Α ανωτέρω και δικογραφημένους ισχυρισμούς). Επισημαίνω και την εξής παράμετρο. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν καταχωρήσει ένσταση στην υπό κρίση αίτηση. Το γεγονός αυτό φυσικά δεν τους εμποδίζει να αγορεύσουν επί νομικών ζητημάτων (βλ. Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1Β Α.Α.Δ. 741). Ωστόσο το κατά πόσο έλαβαν ή όχι γνώση των όρων του επίδικου συμβολαίου είναι πραγματικό ζήτημα για το οποίο δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να υποστηρίζει τη συγκεκριμένη θέση που προβάλλεται από τον συνήγορο τους. Σε κάθε όμως περίπτωση, ακόμα και αν υπήρχε τέτοια μαρτυρία, αυτή θα συγκρουόταν τόσο με τα παραδεκτά γεγονότα όσο και με τα δικόγραφα. Επομένως, η προαναφερόμενη κατάληξη, ότι δηλαδή το ζήτημα που εγείρεται είναι κατάλληλο για προδικαστική εκδίκαση, δεν διαφοροποιείται. Το επόμενο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι οι νομικές συνέπειες του επίμαχου όρου 2(β)(
- i)σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί οι Καθ' ων η Αίτηση υπέβαλαν απαίτηση για αποζημίωση με βάση τους όρους του ασφαλιστηρίου συμβολαίου στις 31.01.12 (Τεκμήριο 3 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών και παράγραφος Δ του Τεκμηρίου Α). Η απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση απορρίφθηκε στις 21.06.12 με επιστολή των Αιτητών (Τεκμήριο 4 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών και παράγραφος Ε του Τεκμηρίου Α). Η επίδικη αγωγή καταχωρήθηκε στις 14.01.15, δηλαδή εκτός της προθεσμίας των 12 μηνών που προβλέπεται στον όρο 2(β)(
- i)του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Στην υπόθεση Πιτταρά ν. Cosmos (Cyprus) Insurance Co. Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 193, εξετάστηκε κατά πόσο ο όρος 6(α) του ασφαλιστηρίου εγγράφου, ο οποίος είναι πανομοιότυπος με τον επίδικο όρο 2(β)(i), είναι έγκυρος. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ο προαναφερόμενος όρος συνιστά όρο αμοιβαία συμφωνηθέντα συνεπαγόμενο παραίτηση από δικαίωμα και δεν αντίκειται ούτε στο άρθρο 28
(1)του Κεφ. 149, ούτε και στο άρθρο 26 του Συντάγματος. Παραθέτω σχετικά αποσπάσματα από την εν λόγω απόφαση: «Το Δικαστήριο απέρριψε την απαίτησή της για ένα και μοναδικό λόγο, διότι παρέλειψε να διεκδικήσει, με αγωγή, την αξία των κλαπέντων μέσα στην περίοδο των τριών μηνών από την απόρριψη της απαίτησής της, όπως προβλέπει το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Η σχετική πρόνοια του συμβολαίου έχει ως ακολούθως: «If any Claim made upon the Company is rejected by the Company and an Action or Suit be not commenced by the Insured within three Calendar months after such rejection all benefits under this Policy shall be forfeited.» (Ελληνική μετάφραση ελεύθερη.) «Εάν οποιαδήποτε Απαίτηση η οποία υποβάλλεται στην Εταιρεία απορρίπτεται από την Εταιρεία και η Απαίτηση, ή Αγωγή δεν εγερείρεται από τον Ασφαλιζόμενο εντός τριών Ημερολογιακών μηνών αφότου αυτή απορριφθεί όλα τα ευεργετήματα κάτω από το Ασφαλιστικό Έγγραφο θα χάνονται.» ....................................... Στην Agathangelou αποφασίστηκε ότι όρος ανάλογος προς τον όρο 6(α), δεν περιορίζει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Συνιστά, όρο αμοιβαία συμφωνηθέντα συνεπαγόμενο παραίτηση από δικαίωμα. Οδηγούμενο στην απόφασή του, το Ανώτατο Δικαστήριο, άντλησε καθοδήγηση από την Ινδική νομολογία, ερμηνευτική αντίστοιχης νομοθετικής διάταξης προς το άρθρο 28
(1)του Κεφ. 149, που περιέχεται στον Ινδικό περί Συμβάσεων Νόμο. Δεν έχουμε κληθεί να αποστούμε από το λόγο της Agathangelou, ούτε διαπιστώνεται η ύπαρξη των προϋποθέσεων εκείνων που θα εδικαιολογούσαν τέτοια απόφαση. (Βλ. Νικολάου κ.ά. ν. Νικολάου και Άλλοι
(1992)1 Α.Α.Δ. 1338 .Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3)
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 315). Ο λόγος της Agathangelou δεν πραγματεύεται το συνταγματικό θέμα το οποίο τίθεται προς εξέταση. Προδιαγράφει όμως, η Agathangelou, και την απάντηση στο εγειρόμενο ζήτημά του κατά το Σύνταγμα παραδεκτού του όρου 6(α), εφόσον, αποφασίζει ότι το αντικείμενό του δεν είναι ο περιορισμός του δικαιώματος προσφυγής στο Δικαστήριο αλλά ο καθορισμός των εκατέρωθεν δικαιωμάτων και υποχρεώσεων βάσει της σύμβασης. Ούτε τίθεται ζήτημα ισότητας ενώπιον του νόμου ή ίσης προστασίας από τις διατάξεις του εφόσον ο όρος της συμφωνίας αποτελεί επιλογή των συμβαλλομένων αναγόμενη στην ελευθερία του συμβάλλεσθαι που κατοχυρώνεται από το Άρθρο 26.1 του Συντάγματος. ....................................... Το εμπόδιο, στην προαγωγή της θέσης της εφεσείουσας παρεμβάλλεται από το γεγονός ότι απεμπόλησε, με τη δική της συμφωνία, το δικαίωμα το οποίο επικαλείται. Το κώλυμα στις διεκδικήσεις της έγκειται στην απώλεια του δικαιώματος και όχι στον περιορισμό του συνταγματικού δικαιώματος να προσφύγει στο Δικαστήριο για τη διεκδίκησή του.» Η υπόθεση Πιτταρά είναι ξεκάθαρη και δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Συνεπώς ο επίμαχος όρος 2(β)(i), το περιεχόμενο του οποίου επαναλαμβάνω ότι είναι πανομοιότυπο με τον όρο 6(α) του ασφαλιστηρίου εγγράφου στην Πιτταρά, είναι έγκυρος και παράγει πλήρη έννομα αποτελέσματα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση επικαλείται στην αγόρευση του την υπόθεση Σάββα ν. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1Β Α.Α.Δ. 1609 για να υποστηρίξει ότι ο όρος 2(β)(
- i)είναι άκυρος. Η εν λόγω υπόθεση όμως, δεν βοηθά τους Καθ' ων η Αίτηση καθώς τα γεγονότα της διαφοροποιούνται από αυτά της παρούσας. Συγκεκριμένα ο όρος 11 του ασφαλιστηρίου εγγράφου στην υπόθεση Σάββα είχε ως ακολούθως: "Ο όρος 11 του Ασφαλιστηρίου προβλέπει ότι: «11. Παραγραφή Απαίτησης Τα οφέλη δυνάμει του Ασφαλιστηρίου αυτού εκπίπτουν αναφορικά με οποιαδήποτε απαίτηση με την εκπνοή 12 μηνών από την ημερομηνία που συνέβη το γεγονός που αφορά ή σχετίζεται ή βασίζεται η ΖΗΜΙΑ ή η Απαίτηση»." Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τον προαναφερόμενο όρο (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά έκρινε ότι ο συγκεκριμένος όρος περιορίζει κατά τρόπο απόλυτο το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο και ότι δεν πρόκειται για συμφωνηθείσα παραίτηση δικαιωμάτων. Στην υπό εκδίκαση έφεση, ο όρος 11 προέβλεπε απόλυτα ότι όλα «τα οφέλη» εκπίπτουν με την εκπνοή 12 μηνών «από το συμβάν». Οι υποθέσεις Agathangelou και Πιτταρά, ανωτέρω, δεν βοηθούν, γιατί εκεί οι όροι ήταν διαφορετικοί. Προέβλεπαν ότι εάν ο ασφαλισμένος δεν εγείρει αγωγή μέσα σε 3 μήνες «από της απόρριψης της απαίτησης», όλα τα οφέλη δυνάμει του ασφαλιστηρίου, εκπίπτουν. Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην αγγλική υπόθεση Walker v. Penine Insurance Co. [1980] 2 Lloyd's Rep. 156 στην οποία υπήρχε όρος ότι η απαίτηση του ασφαλισμένου θα θεωρείτο ότι εγκαταλείφθηκε και όλα τα οφέλη θα εκπίπτουν σε περίπτωση που ο ασφαλισμένος δεν εγείρει αγωγή «μέσα σε 12 μήνες από την απόρριψη της απαίτησης» του από την ασφαλιστική εταιρεία. Το Αγγλικό Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνοντας το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε τον όρο νόμιμο και απέρριψε την έφεση του ασφαλισμένου. Στην προκειμένη περίπτωση ο όρος ότι όλα τα οφέλη εκπίπτουν μετά πάροδο 12 μηνών «από το συμβάν», ανεξάρτητα περιστάσεων, είναι τόσο γενικός, απόλυτος και τόσο περιοριστικός των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα, που δεν μπορεί παρά να είναι άκυρος. Όπως ορθά επισημαίνει το πρωτόδικο Δικαστήριο ο όρος θα μπορούσε να απολήξει σε απώλεια ωφελημάτων ακόμη και εκκρεμούσης της αγωγής. Κατά την άποψή μας ο όρος 11, με τον πολύ ευρύ τρόπο που είναι διατυπωμένος, στην ουσία αποσκοπεί στον απόλυτο περιορισμό του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, παρά στην παραίτηση του Εφεσείοντος από τα δικαιώματα που έχει δυνάμει του Νόμου.» Ένα τελευταίο ζήτημα που εγείρεται από τον κ. Βρυωνίδη αφορά την εφαρμογή του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμου, Ν. 93(Ι)/96, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζει ότι ο όρος 2(β)(
- i)συνιστά καταχρηστική ρήτρα διότι, μεταξύ άλλων, δεν έτυχε ατομικής διαπραγμάτευσης. Καταρχάς σημειώνω ότι ο πιο πάνω Νόμος δεν εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση αφού στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου ως «καταναλωτής» ορίζεται κάθε φυσικό πρόσωπο το οποίο, κατά την κατάρτιση σύµβασης στην οποία εφαρμόζεται ο παρών Νόµος ενεργεί για σκοπούς οι οποίοι είναι άσχετοι µε την άσκηση της επιχείρησης του. Εν προκειμένω οι Καθ' ων η Αίτηση είναι νομικό πρόσωπο και εκ των πραγμάτων ο υπό αναφορά Νόμος δεν τυγχάνει εφαρμογής. Εν πάση περιπτώσει το ζήτημα της ισχυριζόμενης καταχρηστικότητας δεν αποτελεί, με βάση τα δικόγραφα, επίδικο θέμα ούτε και υπάρχει μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι ο επίμαχος όρος δεν έτυχε διαπραγμάτευσης. Υπό το φως των πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη μου ότι η αγωγή καταχωρήθηκε μετά την εκπνοή της περιόδου των 12 μηνών από την απόρριψη της απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση, κρίνω ότι οι τελευταίοι απώλεσαν το δικαίωμα τους και κωλύονται στην καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αγωγής. Συνεπώς οι θέσεις που προβάλλουν οι Αιτητές στην παράγραφο 2 της Υπεράσπισης επιτυγχάνουν. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων της υπό κρίση αίτησης. (Υπ.) ...................................................... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Προδικαστική ένσταση - Όρος ασφαλιστηρίου για έγερση αγωγής μετά την απόρριψη απαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο