SARAH WIMPRESS ν. Κοινοτικό Συμβούλιο Μέσα Χωριού κ.α., Αρ. Αγωγής: 3296/2010, 3/5/2016

SARAH WIMPRESS ν. Κοινοτικό Συμβούλιο Μέσα Χωριού κ.α., Αρ. Αγωγής: 3296/2010, 3/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A98 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3296/2010 Μεταξύ: SARAH WIMPRESS, Ενάγουσα και

1. Κοινοτικό Συμβούλιο Μέσα Χωριού
2. PAFILIA CYPRUS PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Ε.Δ. Πάφου ημερομηνίας 12.01.11 Μεταξύ: SARAH WIMPRESS, Ενάγουσα και
3. Κοινοτικό Συμβούλιο Μέσα Χωριού
4. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Ε.Δ. Πάφου ημερομηνίας 31.10.14 Μεταξύ: SARAH WIMPRESS, από το Ηνωμένο Βασίλειο Ενάγουσα και
5. Κοινοτικό Συμβούλιο Μέσα Χωριού
6. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD, από την Πάφο
7. Κυπριακή Δημοκρατία, δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένων Ημερομηνία: 03.05.16 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Μ. Πιερή (η κα Χρ. Παναγιώτου για ν΄ακούσει απόφαση) Για Εναγομένη 1: κος Γ. Σιαηλής Για Εναγομένη 2: κα Στ. Κλεάνθους Για Εναγομένη 3: κος Στ. Ερωτοκρίτου (ο κ. Α. Χατζηκύρου για ν΄ακούσει απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει από τους Εναγομένους γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές, απώλειες, πόνο, ταλαιπωρία, ψυχική οδύνη και σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται ότι υπέστηκε και θα συνεχίζει να υφίσταται στο μέλλον συνεπεία ατυχήματος που είχε περί τις 21.10.08 ενώ περπατούσε στην οδό Δημοκρατίας στο Μέσα Χωριό της επαρχίας Πάφου βρισκόμενη σε διακοπές και διαμένοντας σε κατοικία φιλικού της προσώπου που ανεγέρθηκε από την Εναγόμενη
8. Η Ενάγουσα επίσης διεκδικεί τόκο 8% ετησίως επί των αποζημιώσεων που τυχόν επιδικαστούν από την ημέρα του ατυχήματος μέχρι εξόφλησης καθώς και τα δικηγορικά έξοδα που προέκυψαν από την καταχώρηση και εκδίκαση της υπόθεσης αυτής. Η Ενάγουσα επιρρίπτει ευθύνη: (α) στην Εναγόμενη 1 για αμέλεια και/ή παράβαση απορρεόντων εκ του νόμου και σε ισχύ κανονισμών καθηκόντων και υποχρεώσεων να διατηρούν ασφαλές οδικό σύστημα, να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των πεζών προς αποφυγή ατυχημάτων στον πιο πάνω υπό επιδιόρθωση δρόμο καθώς και για ατελή πεζοδρόμηση που ενείχε σοβαρούς κινδύνους σε οδό που εμπίπτει στα κοινοτικά της όρια, (β) στην Εναγόμενη 2 για αμέλεια και/ή παράβαση απορρεόντων εκ του νόμου και σε ισχύ κανονισμών καθηκόντων και υποχρεώσεων επί το ότι δεν κατέβαλε την απαιτούμενη επιμέλεια σε σχέση με την κατάσταση των υποστατικών της, επί το ότι δεν έλαβε μέτρα που να καθιστούν το υποστατικό εύλογα ασφαλές και επί το ότι δεν εμπόδισε ζημιά από ασυνήθιστο κίνδυνο που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει, (γ) στην Εναγόμενη 3 για αμέλεια και/ή παράβαση απορρεόντων εκ του νόμου και σε ισχύ κανονισμών καθηκόντων και υποχρεώσεων επί το ότι δεν κατέβαλε την απαιτούμενη επιμέλεια να διατηρεί ασφαλές το οδικό σύστημα και να παρέχει προστατευτικά μέτρα στους πεζούς καθώς και επί το ότι παρέλειψε να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για αποφυγή ατυχημάτων αλλά και να διασφαλίσει την ορθή εκτέλεση των εργασιών στο δημόσιο και/ή κοινοτικό οδικό δίκτυο από τους αντιπροσώπους της, λεπτομέρειες των οποίων παρέχονται υπό τα σημεία (α) μέχρι (ιγ) της παραγράφου 10 της έκθεσης απαίτησης και τα οποία κατ' ισχυρισμό προκάλεσαν τραυματισμούς, απώλειες και έξοδα στην Ενάγουσα, ανάλυση των οποίων υπάρχει στις παραγράφους 15, 16, 17, 18 και 21 της έκθεσης απαίτησης. Οι δικογραφημένες θέσεις και ισχυρισμοί των διαδίκων: Μέσα από την Έκθεση Απαίτησης του η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι περί τις 21.10.08 ενώ βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές στην προσπάθεια της να κατέβει το πεζοδρόμιο το οποίο εφάπτεται επί της προαναφερόμενης οδού στο Μέσα Χωριό της επαρχίας Πάφου ένεκα της κακής κατάστασης του πεζοδρομίου, των ατελών και/ή πλημμελών εργασιών που υπήρχαν σ' αυτό και στο οδικό οδόστρωμα και γενικότερα λόγω των έργων που εκτελούνταν στην περιοχή, γλίστρησε, έπεσε και υπέστηκε σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση, ινιακό κεφαλαιμάτωμα, κάταγμα κρανίου και τραυματική ενδοεγκεφαλική αιμορραγία. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι οι Εναγόμενες ευθύνονται αποκλειστικά για τις σωματικές βλάβες, ψυχική οδύνη, ταλαιπωρία, απώλειες και έξοδα που κατ' ισχυρισμό υπέστη ένεκα του ατυχήματος στη βάση, βαθμό και έκταση που αναφέρθηκαν πιο πάνω για την κάθε μία ξεχωριστά. Σύμφωνα με την Ενάγουσα οι ειδικές ζημιές που υπέστηκε ως αποτέλεσμα του τραυματισμού της ανέρχονται συνολικά στα €15.700 ενώ από φαρμακευτική αγωγή, διαρκή ιατρική παρακολούθηση και ακτινολογικούς ελέγχους που θα τύχει στο μέλλον θα προκύψουν απώλειες συνολικού ύψους €17.
9. Στην υπεράσπιση της η Εναγόμενη 1 αρνείται ότι ευθύνεται για την πρόκληση του επικαλούμενου συμβάντος για το οποίο ουδεμία ενημέρωση είχε και παράλληλα δηλώνει ότι το κατ' ισχυρισμό ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική αμέλεια και αδιαφορία από την Ενάγουσα, η οποία, σύμφωνα με τη θέση της εν λόγω εναγομένης, δεν χρησιμοποίησε τον δρόμο και το πεζοδρόμιο με τη δέουσα προσοχή, επί των οποίων κατά τον ουσιώδη χρόνο ουδεμία εργασία εκτελείτο από την εναγομένη αυτή. Είναι διαζευκτικά η θέση της Εναγομένης 2 ότι εάν αποδειχτεί ότι η Ενάγουσα υπέστηκε ζημιές την ευθύνη αποζημίωσης φέρουν οι Εναγόμενες 2 και
10. Η Εναγόμενη 1 επίσης απορρίπτει τις σωματικές βλάβες, ειδικές ζημιές και μελλοντικές απώλειες που η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστηκε, την οποία καλεί σε αυστηρή απόδειξη τους. Στην υπεράσπιση της η Εναγόμενη 2 αφού απορρίπτει την ευθύνη που η Ενάγουσα της αποδίδει, ισχυρίζεται ότι οι εργασίες που ανέλαβε για την ανέγερση του κτιριακού συγκροτήματος είχαν ολοκληρωθεί προγενέστερα του ουσιώδη για την αγωγή χρόνου. Είναι η θέση της εν λόγω εναγομένης ότι ουδεμία γνώση και/ή ευθύνη είχε για τις κατ' ισχυρισμό εργασίες επί του προαναφερομένου δρόμου. Είναι ακόμη η θέση της εναγομένης αυτής ότι την αποκλειστική ευθύνη και έλεγχο του συγκεκριμένου δρόμου φέρουν οι Εναγόμενοι 1 και 3, οι οποίοι είναι κατά νόμο υπεύθυνοι και αρμόδιοι για τη φύλαξη, συντήρηση, διατήρηση και έλεγχο των δημοσίων οδών περιλαμβανομένου των δημοσίων οδών εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Μέσα Χωριού. Σύμφωνα με την Εναγόμενη 2 ο χώρος όπου το κατ' ισχυρισμό ατύχημα συνέβηκε, για το οποίο ουδέποτε έτυχε ενημέρωσης, βρίσκεται εκτός της ευθύνης της ενώ η πρόκληση του οφείλεται σε αποκλειστική αμέλεια και/ή στην παράβαση απορρεόντων εκ του νόμου και σε ισχύ κανονισμών καθηκόντων της Εναγομένης 2, λεπτομέρειες των οποίων παρέχονται στην παράγραφο 8 της υπεράσπισης, ή σε διαζευκτική περίπτωση σε αποκλειστική ή στο μεγαλύτερο βαθμό ευθύνη που επικαλείται ότι φέρουν οι Εναγόμενοι 1 και
11. Επιπροσθέτως, η Εναγόμενη 2 αρνείται και απορρίπτει τις λεπτομέρειες των κατ' ισχυρισμό σωματικών βλαβών, ειδικών ζημιών μελλοντικών απωλειών της Ενάγουσας, τις οποίες θεωρεί ότι είναι ανύπαρκτες και/ή διογκωμένες και/ή υπερβολικές. Στην υπεράσπιση της η Εναγόμενη 3 αναφέρει ότι ουδεμία σχέση έχει με το κατ' ισχυρισμό ατύχημα και ότι ο επίδικος δρόμος δεν είναι στην αρμοδιότητα και/ή ευθύνη της. Είναι επίσης η θέση της εν λόγω εναγομένης ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής τόσο το οδικό δίχτυο όσο και τα πεζοδρόμια βρίσκονταν σε καλή κατάσταση και εξυπηρετούσαν ικανοποιητικά την κοινότητα του Μέσα Χωριού. Περαιτέρω η Εναγόμενη 3 ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα ευθύνεται αποκλειστικά για την πρόκληση του κατ' ισχυρισμό ατυχήματος και τις σωματικές βλάβες που επικαλείται ότι υπέστηκε καθότι ήταν αμελής, λεπτομέρειες της οποίας εκθέτει υπό τα σημεία (α) μέχρι (ε) της παραγράφου 8 της έκθεσης υπεράσπισης. Η Εναγόμενη 3 επιπλέον αρνείται ότι η Ενάγουσα υπέστηκε τις κατ' ισχυρισμό ειδικές ζημιές και μελλοντικές απώλειες και την καλεί σε αυστηρή απόδειξη τους. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της απαίτησης της η Ενάγουσα παρουσίασε 4 μάρτυρες (ΜΕ1-ΜΕ4). Οι Εναγόμενες 1 και 2 επέλεξαν να μην καλέσουν οποιονδήποτε μάρτυρα ενώ η Εναγόμενη 3 προς υπεράσπιση της παρουσίασε ένα μάρτυρα (ΜΥ). Παράλληλα κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν δύο τεκμήρια (Τεκμήρια 1 και 2) και δύο τεκμήρια προς αναγνώριση (Τεκμήρια προς αναγνώριση Γ1 και Γ2). ΜΕ1 ήταν η Ενάγουσα. Η κυρίως εξέταση της αποτελείται από γραπτή δήλωση που προσκόμισε καθώς και από ένορκη προφορική μαρτυρία. Μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας της η Ενάγουσα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν ηλικίας 68 ετών, υγιής, αρτιμελής και ασχολείτο με δραστηριότητες και ενδιαφέροντα, για τα οποία διέθετε την απαιτούμενη φυσική κατάσταση. Όπως είπε, στις 21.10.08 βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές και διέμενε με φιλικό της πρόσωπο σε κατοικία που ανεγέρθηκε από την Εναγόμενη 2 στην οδό Δημοκρατίας στο Μέσα Χωριό της επαρχίας Πάφου. Ερχόμενη στο συμβάν η Ενάγουσα ανάφερε ότι εκείνη την ημέρα ενώ διασταύρωνε το δρόμο στον οποίον υπήρχαν συντρίμμια πλαστικού υλικού έχασε την ισορροπία της, βρέθηκε στο έδαφος και κτύπησε το κεφάλι της στο πεζοδρόμιο της αριστερής πλευράς του δρόμου. Μέσα από την πρώτη από τις δύο έγχρωμες φωτογραφίες που κατάθεσε ως Τεκμήρια Γι και Γ2 προς αναγνώριση, η Ενάγουσα υπέδειξε τον εαυτό της ως το άτομο που απεικονίζεται να κείτεται σωριασμένο στο έδαφος. Η Ενάγουσα απέδωσε το πέσιμο της στην κακή κατάσταση του πεζοδρομίου λόγω ατελών και πλημμελών οδικών εργασιών που εκτελούνταν σ' αυτό αλλά και στο οδικό οδόστρωμα από τα όργανα και τους αντιπροσώπους των Εναγομένων, στις οποίες η Ενάγουσα επέρριψε την ευθύνη πρόκλησης του ατυχήματος. Σύμφωνα με την Ενάγουσα από το ατύχημα υπέστηκε σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές συνολικού ύψους €15.700 ενώ αναμένεται στο μέλλον να υποστεί ζημιές συνολικού ύψους €17.000, λεπτομέρειες όλων των οποίων παρέχονται μέσα από τις παραγράφους 12 υπό τα σημεία (α)-(ιγ), 15 υπό τα σημεία (α)-(λ), 16 υπό τα σημεία (α)-(ζ), 17 υπό τα σημεία (α)-(ζ), 18 υπό τα σημεία (Α)-(ΣΤ) και 23 υπό τα σημεία (Α)-(Γ) της γραπτής δήλωσης της. Σύμφωνα ακόμη με την Ενάγουσα, ως αποτέλεσμα των σωματικών βλαβών που υπέστηκε, η ίδια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο 'Ευαγγελισμός' με απώλεια συνείδησης όπου και παρέμεινε εκεί για νοσηλεία μέχρι τις 07.11.
12. Μετά την έξοδο της από το εν λόγω ιατρικό κέντρο συνέχισε να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Όπως η Ενάγουσα ανάφερε, οι διακοπές της καταστράφηκαν παντελώς ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα παρέμεινε εγκλωβισμένη στο σπίτι τυγχάνοντας διαρκώς φροντίδα αφού αδυνατούσε να φέρει εις πέρας ακόμη και τις στοιχειώδεις οικιακές εργασίες. Ανέπτυξε τάσεις απομόνωσης και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την κοινωνική της ζωή περιορίζοντας τις ασχολίες και τα ενδιαφέροντα της, όπως το περπάτημα που συνήθιζε να κάνει πριν από το ατύχημα της. Σήμερα λαμβάνει βοήθεια από τον περίγυρο της προκειμένου να διεκπεραιώνει απλές καθημερινές δραστηριότητες. Αισθάνεται ζαλάδες, έχει πονοκεφάλους ενώ παρουσιάζει διαταραχή βάδισης, έλλειψη ισορροπίας, αταξία και δυσκολία στο περπάτημα. Επίσης παρουσιάζει απώλεια ακοής στο αριστερό αυτί, μείωση όσφρησης και γεύσης με αποτέλεσμα έτσι να επηρεάζεται η ποιότητα ζωής της. Υποφέρει δε από κατάθλιψη, άγχος, θλίψη, φοβίες και αγωνία για το μέλλον. Αντεξεταζόμενη η Ενάγουσα δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι το ατύχημα συνέβηκε μεταξύ 15:30 και 16:30 στις 21.10.08, ήτοι την προηγούμενη ημέρα της αναχώρησης της από το νησί, όταν ενώ διασταύρωνε τον προαναφερόμενο δρόμο στο Μέσα Χωριό με σκοπό να προσεγγίσει τα σκαλιά της οικίας της φίλης που τη φιλοξενούσε, το σανδάλι της παγιδεύτηκε σε χαβάρα, συντρίμμια και πλαστικά αντικείμενα που βρίσκονταν στον εν λόγω δρόμο με αποτέλεσμα να σκοντάψει, να χάσει την ισορροπία της, να πέσει στο έδαφος και να κυλήσει πίσω προς το κάτω μέρος του κατηφορικού δρόμου. Από την πτώση η Ενάγουσα κτύπησε στο πάνω μέρος της κεφαλής της στο πεζοδρόμιο, έχασε τις αισθήσεις της και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο με ασθενοφόρο όπου παρέμεινε εκεί 14 ημέρες εκ των οποίων αναίσθητη για 3-4 ημέρες. Σύμφωνα με την Ενάγουσα δεν υπήρχε στον εν λόγω δρόμο προειδοποιητικό σήμα κινδύνου για το κοινό. Σύμφωνα ακόμη με την Ενάγουσα τα έξοδα της κλινικής στην οποία νοσηλεύτηκε καλύπτονταν από σχετική ασφάλεια και πληρώθηκαν από την αντίστοιχη ασφαλιστική εταιρεία, η οποία απέστειλε ιατρό για να την συνοδεύσει πίσω στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε ερώτηση που της υπεβλήθηκε η Ενάγουσα παραδέχτηκε πως θα μπορούσε να είχε κατεβεί στο σημείο που βρισκόταν η οικία της φίλης της και είχε σταθμεύσει το όχημα αλλά δεν το έπραξε και επιχείρησε να βαδίσει στον κατηφορικό δρόμο χωρίς να χρησιμοποιήσει το πεζοδρόμιο. Η Ενάγουσα ανάφερε ότι περπατούσε προσεκτικά κοιτάζοντας ευθεία και πίσω της ακολουθούσε η φίλη της. Όπως η Ενάγουσα επίσης είπε, η κατάσταση του δρόμου ήταν η ίδια καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής της στην Κύπρο μέχρι την ημέρα του ατυχήματος και συγκεκριμένα ο μισός δρόμος δεν είχε ολοκληρωθεί έχοντας διασκορπισμένα συντρίμμια από μικρές-μεγάλες πέτρες και μικρές σωλήνες νερού. Επιπλέον η Ενάγουσα ανάφερε ότι στο νοσοκομείο που ήταν χρησιμοποιούσε αναπηρική καρέκλα και μετά μπαστούνι ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην οικία της φίλης της μέχρι που επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο συνοδευόμενη από ιατρό της ασφαλιστικής της εταιρείας. Παράλληλα η Ενάγουσα απέρριψε την εκδοχή ότι το ατύχημα και οι σωματικές βλάβες που υπέστηκε οφείλονται σε δική της αμέλεια και ότι επειδή ήταν απρόσεκτη και αφηρημένη τη δεδομένη στιγμή. Ούτε συμμερίστηκε τη θέση ότι το ατύχημα προκλήθηκε επειδή έχασε τις αισθήσεις της και κτύπησε το κεφάλι της. Αναφερόμενη στη σημερινή της κατάσταση η Ενάγουσα, σήμερα ηλικίας 76 ετών, δεν έχει ακοή, δεν έχει οσμή, δεν έχει καλή γεύση και έπαυσε να ασχολείται με όλες τις δραστηριότητες που εκτελούσε πριν από το ατύχημα. Ειδικότερα, όπως η ίδια είπε, πριν από το ατύχημα ήταν πολύ ενεργό πρόσωπο, αφού κολυμπούσε, έπαιζε γκολφ 3-4 φορές την εβδομάδα, έπαιζε bowling εσωτερικού χώρου μία φορά την εβδομάδα, ενδιαφέροντα δεν μπορεί τώρα να ασκήσει ένεκα του ατυχήματος. ΜΕ2 ήταν η Florence Haire, φίλη της Ενάγουσας. Στην κυρίως εξέταση της η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι διαμένει σε κατοικία κτιριακού συγκροτήματος που ανεγέρθηκε από την Εναγόμενη 2 στο Μέσα Χωριό. Αναφερόμενη στο επίδικο περιστατικό είπε ότι το πρόσωπο που εμπλάκηκε ήταν η Ενάγουσα την οποία τότε φιλοξενούσε και ότι αυτό συνέβηκε στις 21.10.08 που ήταν η τελευταία ημέρα της φιλοξενίας. Εξηγώντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το συμβάν συνέβηκε, η μάρτυρας ανάφερε ότι είχε σταθμεύσει το όχημα σε ύψωμα του δρόμου επειδή ο χώρος στάθμευσης της ήταν κατειλημμένος με αποτέλεσμα η ίδια και η Ενάγουσα να περπατήσουν στον κατήφορο του λόφου. Μπροστά περπατούσε η ίδια και ακολουθούσε η Ενάγουσα με την οποία μιλούσε. Διασταύρωναν το δρόμο και όταν η μάρτυρας αντίκρισε μία σπασμένη πέτρα προειδοποίησε την Ενάγουσα να προσέξει. Προσεγγίζοντας το δεύτερο σκαλί της οικίας της η ΜΕ2 άκουσε τη φωνή της Ενάγουσας και όταν γύρισε την είδε να πέφτει και να κυλά κάτω στο λόφο. Η Ενάγουσα φώναζε ότι δεν μπορούσε να σταματήσει. Από το πέσιμο η Ενάγουσα κτύπησε στο πίσω μέρος της κεφαλής της με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις της. Τα πόδια της βρίσκονταν στην κατεύθυνση της ανηφορικής κλίσης του λόφου. Η Ενάγουσα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στην ιδιωτική κλινική 'Ευαγγελισμός'. Σύμφωνα με την ΜΕ2 η κατάσταση του δρόμου την ημέρα του περιστατικού ήταν η ίδια για πολύ καιρό. Αποτάθηκε στον Κοινοτάρχη του Μέσα Χωριού να γεμίσει τα κενά του δρόμου αλλά αυτός αρνήθηκε να το πράξει λέγοντας της ότι ήταν ευθύνη της Εναγομένης
13. Σύμφωνα ακόμη με την ΜΕ2, η Εναγόμενη 2 επέρριψε την ευθύνη επιδιόρθωσης του δρόμου στον Εναγόμενο
14. Ωστόσο, σύντομα μετά το ατύχημα, η Εναγόμενη 2 επιδιόρθωσε το δρόμο. Αντεξεταζόμενη η ΜΕ2 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι την ημέρα του επιδίκου περιστατικού είχε προσέξει την Ενάγουσα να λαμβάνει χάπια της επιληψίας ενώ αρνήθηκε ότι η τελευταία είχε καταναλώσει αλκοόλ. Όπως η ΜΕ2 είπε, την ημέρα του επιδίκου περιστατικού είχε σταθμεύσει το όχημα της ψηλά στο λόφο του δρόμου σε χώρο όπου υπάρχει υποσταθμός της Α.Η.Κ. και χρησιμοποιείται από οχήματα για επαναστροφή σε απόσταση περίπου 100 μέτρα από το σημείο στάθμευσης της, το οποίο ήταν κατειλημμένο από άλλο όχημα που επισκέφτηκε γειτονικό σπίτι. Όταν κατέβηκαν από το όχημα της δεν χρησιμοποίησαν τα πεζοδρόμια σε αμφότερες τις πλευρές του δρόμου επειδή ήταν στενά και επικίνδυνα αλλά το δρόμο, κάτι που πάντοτε έκανε η εν λόγω μάρτυρας. Η Ενάγουσα την ακολουθούσε σε απόσταση 2 μέτρων περίπου. Σε κάποια στιγμή της είπε να προσέξει από τις πέτρες. Ωστόσο η ΜΕ2 δεν είδε και κατ' επ' επέκταση δεν γνωρίζει τι προκάλεσε την απώλεια της ισορροπίας της, δηλαδή πως και που ακριβώς έγινε το ατύχημα. Η εν λόγω μάρτυρας υποθέτει ότι η Ενάγουσα σκόνταψε επειδή εντόπισε το σανδάλι της να έχει παγιδευτεί κάτω από ένα μικρό κομμάτι σωλήνα. Είδε όμως την Ενάγουσα να ανοίγει τα χέρια της και να μην μπορεί να σταματήσει. Η Ενάγουσα πήγαινε πίσω πολύ γρήγορα, έτρεχε πισινή και έπεσε προς τα πίσω. Η κλίση του λόφου ήταν μεγάλη. Η ΜΕ2 πρόσεξε αίματα στο δρόμο και γνωρίζει ότι ήταν από το κεφάλι της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα δεν είχε καταπιεί την γλώσσα της καιν ανάπνεε κανονικά. Για τα προβλήματα του δρόμου ο γαμπρός της ΜΕ2 επικοινώνησε με κάποιο Θεοδώρου που εργάζεται στην υπηρεσία της Εναγομένης, τον οποίο και επικοινώνησε. Κάποιο διάστημα μετά το ατύχημα και συγκεκριμένα 4-5 ημέρες πριν την έξοδο της Ενάγουσας από την κλινική ήλθε στην περιοχή ένα όχημα, από το οποίο δύο άτομα άπλωσαν στο δρόμο τσιμέντο γεμίζοντας τα κενά. Η Ενάγουσα τους ρώτησε και της είπαν ότι εργάζονται στην Εναγόμενη
15. ΜΕ3 ήταν ο Eric Newman, γείτονας της ΜΕ
16. Στην κυρίως εξέταση του ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 21.10.08 ενώ βρισκόταν στη βεράντα της οικίας του πρόσεξε την Ενάγουσα να πηγαίνει κατηφορικά του λόφου με τα χέρια της προτασσόμενα και να φωνάζει ότι δεν μπορούσε να σταματήσει. Τρέχοντας προς την πλαϊνή μεριά της οικίας του ο ΜΕ3 πρόλαβε και είδε την Ενάγουσα με την πλάτη πάνω στο δρόμο και το κεφάλι της να κτυπά στην επιφάνεια του οδοστρώματος. Αμέσως έτρεξε στο δρόμο και βρήκε την Ενάγουσα σωριασμένη στο δρόμο. Ήταν αναίσθητη αλλά ανάπνεε. Στο μεταξύ είχε έλθει και η ΜΕ
17. Με το κινητό του τηλέφωνο ειδοποίησε ασθενοφόρο. Παράλληλα πήρε ένα σακάκι και αφού το δίπλωσε το τοποθέτησε κάτω από το κεφάλι της Ενάγουσας. Εκείνη τη στιγμή ο μάρτυρας παρατήρησε ότι η Ενάγουσα φορούσε μόνο ένα σανδάλι. Αναζήτησε το άλλο, το οποίο και εντόπισε να είναι παγιδευμένο κάτω από τη σωλήνα νερού στο δρόμο σε απόσταση περίπου 15 μέτρων από το τελικό σημείο πτώσης της Ενάγουσας. Τότε απεγκλώβισε το σανδάλι και με το πόδι ου έστριψε τη σωλήνα με τέτοιο τρόπο ώστε να μην σκοντάψει άλλος μετά πάνω σ' αυτήν. Η σωλήνα διασταύρωνε το δρόμο. Σύμφωνα με τον ΜΕ3 η κατάσταση του δρόμου ήταν επικίνδυνη αφού η επιφάνεια του είχε μικρές τρύπες και πέτρες. Ο ίδιος παραπονέθηκε μερικές φορές στην Εναγόμενη
18. Συμπληρώνοντας ο μάρτυρας ανάφερε ότι μετά το δυστύχημα η Εναγόμενη 2 επιδιόρθωσε το δρόμο τοποθετώντας τσιμέντο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ3 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι το περιστατικό συνέβηκε περίπου μεταξύ 17:00 και 17:
19. Όπως ο εν λόγω μάρτυρας είπε, από τη βεράντα της οικίας του δεν είχε οπτική επαφή προς την κατοικία της ΜΕ
20. Ο ίδιος είδε την ΜΕ2 μαζί με την Ενάγουσα πριν από το επίδικο περιστατικό όταν η ΜΕ2 προσπαθούσε να σταθμεύσει το όχημα της. Ωστόσο μετά δεν τις είδε μαζί. Ούτε είδε πως η Ενάγουσα έχασε την ισορροπία της, ούτε όταν αυτή σκουντούφλησε, αλλά ούτε τι προκάλεσε την κίνηση της προς τα πίσω. Περαιτέρω ο ΜΕ3 ανάφερε ότι η απόσταση του σημείου που είδε την Ενάγουσα για πρώτη φορά μέχρι εκεί που κατέληξε πεσμένη είναι περίπου 8-10 μέτρα. Η Ενάγουσα είχε χάσει την ισορροπία της και βημάτιζε προς τα πίσω χωρίς να μπορεί να σταματήσει τον εαυτό της να πηγαίνει κάτω στο λόφο. Παράλληλα ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να δηλώσει αν η Ενάγουσα είχε γδαρσίματα ή κτυπήματα στα χέρια ή πόδια επειδή επικεντρώθηκε στο κεφάλι της αλλά πρόσεξε αίμα εκεί που η Ενάγουσα ήταν πεσμένη στο έδαφος. Για την κατάσταση του οδοστρώματος ο ΜΕ3 ανάφερε ότι δεν υπάρχουν ελαττώματα στο πεζοδρόμιο μέχρι που φθάνεις στην είσοδο του συγκροτήματος όπου το πεζοδρόμιο έχει κλίση με αποτέλεσμα να εγκυμονεί ο κίνδυνος να σκοντάψεις. Για το θέμα της επικίνδυνης εισόδου στο συγκρότημα ο μάρτυρας παραπονέθηκε στην Εναγόμενη
21. Δεν παραπονέθηκε όμως για την κατάσταση του δρόμου επειδή δεν τον επηρέαζε. ΜΕ4 ήταν ο Δρ. Γιάννης Ιωάννου, ιδιώτης νευροχειρούργος από το έτος
22. Στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 21.10.08 κλήθηκε από το ιδιωτικό νοσοκομείο 'Ευαγγελισμός' στην Πάφο με το οποίο τότε συνεργαζόταν να εξετάσει ένα επείγον περιστατικό με ασθενή την Ενάγουσα. Κατά την εισαγωγή της έγινε νευρολογική αξιολόγηση της κατάστασης της όπου διαπιστώθηκε ότι ήταν συγκεχυμένη, αποπροσανατολισμένη στο χώρο και στον χρόνο με περιτραυματική αμνησία και ότι παρουσίαζε ναυτία, τάση για εμετό, ζάλη, κεφαλαλγία, αστάθεια, αταξία των άκρων και δυσμετρία. Παράλληλα δόθηκαν οδηγίες όπως χορηγηθούν στην Ενάγουσα ενδοφλέβιοι ισοτονικοί οροί, ήπια αναλγητικά και αντιεμετικά φάρμακα. Την ίδια στιγμή λόγω του ιστορικού επιληψίας που είχε η Ενάγουσα της έγινε έλεγχος των επιπέδων των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στο αίμα όπου αφού κατά την εισαγωγή της στην κλινική βρέθηκαν να είναι 17mg/ml δόθηκαν οδηγίες να αυξηθεί η δόση με σκοπό την επίτευξη θεραπευτικών επιπέδων 50-100mg/ml. Περαιτέρω έγινε ακτινολογικός έλεγχος κρανίου, αυχένα και οσφυϊκής μοίρας όπου έδειξε κάταγμα ινιακού οστού για το κρανίο και κανένα κάταγμα σε σχέση με τα υπόλοιπα. Σύμφωνα με τον εν λόγω ιατρό, η Ενάγουσα υπέστηκε σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση, ινιακό κεφαλαιμάτωμα, κάταγμα κρανίου και τραυματική ενδοεγκεφαλική αιμορραγία. Επίσης έγινε αξονική τομογραφία εγκεφάλου και αυχενικής μοίρας κατά την εισαγωγή της Ενάγουσας στην κλινική, την επόμενη ημέρα (22.10.08), επανέλεγχος στις 29.10.08 και προ εξιτηρίου στις 07.11.
23. Συγκεκριμένα η αξονική τομογραφία εγκεφάλου στις 21.10.08 έδειξε κάταγμα αριστερά ινιακά χωρίς μετατόπιση και θλάσεις αιμορραγικές των μετωπιαίων λοβών του αριστερού κροταφικού λοβού και του αριστερού ημισφαιρίου της παρεγκεφαλίδας με έντονο περιεστιακό οίδημα, η δε αξονική τομογραφία αυχένα την ίδια ημέρα δεν υπέδειξε οποιοδήποτε κάταγμα ή παρεκτοπίσεις. Όσον αφορά την αξονική τομογραφία 24ώρου (22.10.08) έδειξε το ίδιο με την αξονική τομογραφία εγκεφάλου στις 21.10.
24. Το ίδιο έδειξε η αξονική τομογραφία επανελέγχου (29.10.08) με τη διαφορά ότι υπήρξε υποχώρηση του περιεστιακού οιδήματος ενώ δεν υπήρχαν σημεία αυξημένης ενδοκρανίου πιέσεως ή μετατόπισης της μέσης γραμμής. Σχετικά με την αξονική τομογραφία προ εξιτηρίου (07.11.08), αυτή έδειξε κάταγμα αριστερά ινιακά χωρίς μετατόπιση, πλήρης απορρόφηση των αιμορραγικών θλάσεων μετωπιαία αριστερά κροταφικά και του αριστερού ημισφαιρίου της παρεγκεφαλίδας ενώ δεν υπήρχαν σημεία αυξημένης ενδοκρανίου πιέσεως ή μετατόπισης της μέσης γραμμής. Όπως ο ιατρός αυτός ανάφερε, η Ενάγουσα εξήλθε της κλινικής στις 11.11.08 με τη νευρολογικής της εξέταση να δείχνει ότι ήταν πλήρως προσανατολισμένη στο χώρο και στο χρόνο χωρίς σύγχυση και δίχως να παρουσιάζει ναυτία, τάση προς εμετό, ζάλη ή κεφαλαλγία. Παράλληλα υπήρχε μέτρια αστάθεια και ήπια αταξία των άκρων χωρίς δυσμετρία. Το δε επίπεδο αντιεπιληπτικών φαρμάκων στο αίμα κατά την έξοδο της ήταν 97.7 mg/ml. Σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό, η Ενάγουσα μπορούσε να ταξιδέψει αεροπορικώς αλλά με ιατρική συνοδεία επειδή υπήρχε πιθανότητα μετατραυματικών επιληπτικών κρίσεων λόγω της παρουσίας κριτηρίων υψηλού κινδύνου για εμφάνιση μετατραυματικών κρίσεων. Τον Μάιο 2011 ο μάρτυρας επανεξέτασε την Ενάγουσα καταλήγοντας σε ευρήματα ινιακού κεφαλαιματώματος, κρανιοεγκεφαλικού κατάγματος και τραυματικής ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας, γραμμικού αριστερού ινιακού κατάγματος χωρίς μετατόπιση, αιμορραγίας εγκεφαλικού φλοιού, μωλώπων στους μετωπιαίους λοβούς, στον αριστερό κροταφικό λοβό και στο αριστερό ημισφαίριο της παρεγκεφαλίδας με παρουσία περιεστιακού οιδήματος. Η δε μαγνητική τομογραφία που έγινε στις 19.05.11 έδειξε βλάβη γεμάτη υγρό στην πλαγιοπίσθια πλευρά του αριστερού ημισφαιρίου της παρεγκεφαλίδας με δακτύλιο αιμοσιδερίνης στην περιφέρεια-μετατραυματικές αλλαγές, μερικές μετατραυματικές εστίες αιμοσιδερίνης στην πρόσθια όψη των δύο μετωπιαίων λοβών και ατροφία του φλοιού του εγκεφάλου. Η νευρολογική κατάσταση της Ενάγουσας έδειξε ότι παρουσίαζε ζαλάδα και πονοκέφαλο, διαταραχή βάδισης και αταξία έχοντας έλλειψη ισορροπίας και αδυναμία βάδισης χωρίς μπαστούνι. Σύμφωνα με τον εν λόγω ιατρό, η Ενάγουσα έχει δυσκολίες στο περπάτημα, προβλήματα ισορροπίας και διαταραχή στο βάδισμα. Χρειάζεται βοήθεια για τις καθημερινές δραστηριότητες της. Η απώλεια όσφρησης, γεύσης και ακοής επηρεάζουν τη ζωή της, η οποία δεν έχει ποιότητα μετά το ατύχημα. Η Ενάγουσα θεωρείται ανάπηρη και η κατάσταση της πιθανό να μην αλλάξει και να παραμείνει μόνιμη. Όλα τα ευρήματα και συμπεράσματα του μάρτυρα στα οποία κατέληξε σε σχέση με την κλινική εικόνα της Ενάγουσας καταγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά που εξέδωσε στις 22.08.09 και 07.12.11, τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 1 και
25. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ4 σε ερώτηση που του υπεβλήθηκε αν υπήρχαν εκδορές ή αιματώματα σε άλλα σημεία του σώματος της Ενάγουσας εκτός από το κεφάλι, απάντησε ότι υπήρχαν στους αγκώνες, στην ωμοπλάτη και στο πλάγιο μέρος του τραχήλου, τα οποία όμως δεν κατέγραψε στα ιατρικά πιστοποιητικά επειδή, όπως είπε, ήταν καθαρά νευρολογικά. Ερωτώμενος ειδικά να έλεγξε τους αστραγάλους της Ενάγουσας για να δει αν έφεραν κτυπήματα ή εκδορές ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι της έλαβε αντανακλαστικά που ήταν φυσιολογικά. Περαιτέρω ο ΜΕ4 δήλωσε πως όταν η Ενάγουσα εισήχθηκε στην ιδιωτική κλινική δεν ήταν λιπόθυμη, ούτε βρισκόταν σε κώμα αλλά απαντούσε σε εντολές και είχε δυνατότητα επικοινωνίας με το περιβάλλον. Ενεργώντας προληπτικά στη βάση ότι η κρανιοεγκεφαλική κάκωση αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων το πρώτο εξάμηνο, έδωσε οδηγίες να αυξηθεί η χορήγηση δόσης αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Ο ΜΕ4 παρόλο που θεωρητικά δεν το απέκλεισε, εντούτοις πρακτικά θεωρεί ότι το ενδεχόμενο η Ενάγουσα να έπεσε στο έδαφος συνεπεία επιληπτικής κρίσης είναι απίθανο επειδή επί σειρά ετών δεν είχε επιληπτικές κρίσεις όπως ενημερώθηκε από την ίδια αλλά και από τον ιατρό της στην Αγγλία αμέσως μετά το περιστατικό, επειδή τα άτομα που την μετέφεραν δεν ανάφεραν ότι είχε σπασμούς, επειδή κατά την εξέταση του δεν βρήκε δείγματα γλώσσας και χειλιών και επειδή ούτε διαπίστωσε απώλεια ούρων ή κοπράνων που έρχεται συνήθως με μια επιληπτική κρίση. Επιπλέον ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε πως κατά τη νευρολογική εξέταση της Ενάγουσας διαπίστωσε ότι υπήρχε διαφορά ακοής στο ένα αυτί από το άλλο, η όσφρηση και γεύση της ήταν μειωμένη μετά από πείραμα με οινόπνευμα ενώ όταν την έβαλε να περπατήσει η βάδιση ήταν εμφανώς μειωμένη αφού πραγματοποιείτο με μπαστούνι έχοντας διαταραχή ισορροπίας λόγω βλάβης στην παρεγκεφαλίτιδα (παρεγκεφαλιδική αταξία). Σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό η παρεγκεφαλιδική αταξία είναι οξεία βλάβη που επέρχεται μετά από μια κάκωση, άρα δεν μπορεί να προϋπήρχε του ατυχήματος. Μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης (ΜΥ) ήταν η Κάκια Χλωρακιώτου, η οποία κλήθηκε να παρουσιαστεί από την πλευρά της Εναγομένης
26. Το έτος 2007 η μάρτυρας αυτή διορίστηκε στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου ενώ εδώ και 1 ½ χρόνο κατέχει τη θέση Βοηθού Επαρχιακού Επόπτη στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου με καθήκοντα, ανάμεσα σ' άλλα, να εξετάζει καταγγελίες, προβλήματα και άλλα θέματα που αφορούν ένα αριθμό κοινοτήτων, μία εκ των οποίων είναι το Μέσα Χωριό και να εισηγείται τρόπους επίλυσης τους. Στην κυρίως εξέταση της η Χλωρακιώτου ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο επίδικος δρόμος (οδός Δημοκρατίας) όπου διαδραματίστηκε το υπ' αναφορά περιστατικό είναι οδός εντός της κοινότητας Μέσα Χωριού και ως εκ τούτου εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Κοινοτικού Συμβουλίου του χωριού αυτού. Σύμφωνα με την εν λόγω μάρτυρα, ουδέποτε η Επαρχιακή Διοίκηση ενημερώθηκε από την Εναγόμενη 2 αν γίνονταν έργα στην υπ' αναφορά τοποθεσία ενώ για το επίδικο περιστατικό έλαβε γνώση για πρώτη φορά στις 24.11.14 όταν η Νομική Υπηρεσία απέστειλε επιστολή στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου με την οποία ζητούσε την υποβολή έκθεσης γεγονότων. Επίσης η μάρτυρας είπε ότι από έρευνα που έγινε στο μητρώο της αστυνομίας δεν εντοπίστηκαν οποιαδήποτε καταχωρημένα στοιχεία που να σχετίζονταν με το επίδικο περιστατικό. Αντεξεταζόμενη η ΜΥ δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως δεν γνωρίζει ποιος κατασκεύασε τον επίμαχο δημόσιο δρόμο, ο οποίος με βάση κατάλογο που η Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου διατηρεί δεν είναι από αυτούς που υπάγονται στην αρμοδιότητα της υπηρεσίας της. Ακόμη από ότι η ίδια γνωρίζει δεν υπάγεται ούτε στο Τμήμα Δημοσίων Έργων. Παράλληλα η εν λόγω μάρτυρας ξεκαθάρισε ότι η υπηρεσία της είναι υπεύθυνη για τη συντήρηση και βελτίωση χωρητικών δρόμων, δηλαδή οδών που ενώνουν δύο κοινότητες και η συγκεκριμένη οδός είναι δρόμος της κοινότητας με αποτέλεσμα να αποτελεί αρμοδιότητα του Κοινοτικού Συμβουλίου Μέσα Χωριού. Τελικές Αγορεύσεις: Όλες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Συγκεκριμένα η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας με παραπομπή σε νομολογία κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει όλους τους μάρτυρες της πελάτισσας της αξιόπιστους. Είναι η θέση της κυρίας Πιερή ότι με βάση τα γεγονότα που παρουσιάστηκαν η Ενάγουσα δεν είχε υποχρέωση να λάβει προφυλάξεις προ του κινδύνου που εμφανίστηκε μπροστά της και ως εκ τούτου δεν υφίσταται θέμα συντρέχουσας αμέλειας από μέρους της. Σύμφωνα ακόμη με την εν λόγω συνήγορο η μαρτυρία που προσκομίστηκε υποδεικνύει ότι μοναδική αιτία του επιδίκου περιστατικού ήταν η κατάσταση του επίμαχου δρόμου. Με γνώμονα αυτά η συνήγορος της Ενάγουσας κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί την εκδοχή της πελάτισσας της. Αντίθετη ήταν η νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Εναγομένης 1, ο οποίος αναφέρθηκε σε διάφορες αντιφάσεις που κατά τη γνώμη του υπέπεσε η Ενάγουσα καθώς και σε κενά και αδυναμίες που θεωρεί ότι περιέχει η μαρτυρία που προσάχθηκε από μέρους της Ενάγουσας, λόγους που κατά τον ίδιο την καθιστούν τρωτή σε απόρριψη. Είναι ακόμη η θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι η Ενάγουσα ήταν αμελής επειδή ενώ υπήρχε πεζοδρόμιο για χρήση από τους πεζούς έθεσε τον εαυτό της σε κίνδυνο χρησιμοποιώντας τον κατηφορικό δρόμο. Είναι ακόμη η θέση του κυρίου Σιαηλή ότι η Ενάγουσα ήταν απρόσεχτη όταν περπατούσε αφού μιλούσε και χαμογελούσε με την ΜΕ2 ενώ φορούσε σανδάλια με τα οποία εκ των πραγμάτων δεν μπορούσε να έχει άνετο βάδισμα. Παράλληλα ο εν λόγω συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα προσκόμισε μαρτυρία επί γεγονότων και θέσεων της που δεν περιέχονται στα δικόγραφα και γι' αυτό εισηγήθηκε όπως μην ληφθεί υπόψη. Στη βάση των πιο πάνω ο κύριος Σιαηλής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της και γι' αυτό η αγωγή πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον της. Στη δική της αγόρευση η ευπαίδευτη συνήγορος της Εναγομένης 2 επικεντρώθηκε σε αντιφάσεις που θεωρεί ότι η Ενάγουσα υπέπεσε τόσο μέσα από τη δική της μαρτυρία όσο και σε σχέση με τις μαρτυρίες των ΜΕ2 και ΜΕ
27. Παράλληλα είναι η θέση της εν λόγω συνηγόρου ότι μέσα από τις μαρτυρίες των ΜΕ2 και ΜΕ3 δεν υπάρχει ασφαλές έδαφος που να οδηγεί σε εύρημα για το τι πραγματικά προκάλεσε το ατύχημα της Ενάγουσας καθότι, ως είναι η εισήγηση, ουδείς από τους εν λόγω μάρτυρες μπορεί να επιβεβαιώσει τι ευθύνεται στο να χάσει η Ενάγουσα την ισορροπία της και περαιτέρω στο λόγο που αυτή πήγαινε με φόρα και με ανοιχτά τα χέρια προς τα πίσω. Είναι η θέση της κυρίας Κλεάνθους ότι οι ΜΕ2 και ΜΕ3 επιβεβαιώνουν ότι έγινε ατύχημα αλλά όχι το τι το προκάλεσε. Καταλήγοντας η εν λόγω συνήγορος υπέβαλε ότι απουσιάζει εκείνη η μαρτυρία που θα σύνδεε την Εναγομένη 2 με το ατύχημα. Κατ' επέκταση η κυρία Κλεάνθους με παραπομπή σε νομολογία είπε ότι η Ενάγουσα δεν προσκόμισε επαρκή μαρτυρία που θα αποδείκνυε στον απαιτούμενο βαθμό ότι η Εναγόμενη 2 παρέβηκε καθήκον επιμέλειας προς την Ενάγουσα καθώς και ύπαρξη αιτιώδης συνάφειας της ισχυριζόμενης αμέλειας της Εναγομένης 2 με το ατύχημα και τις σωματικές βλάβες που η Ενάγουσα υπέστηκε. Ο δε ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγομένης 3 ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι μέσα από την μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ουδεμία τους καταλογίζεται. Με παραπομπή σε νομολογία ο κύριος Ερωτοκρίτου υπέβαλε ότι οι θέσεις και ισχυρισμοί της Ενάγουσας περί ευθύνης της Εναγομένης 3 παρέμειναν ατεκμηρίωτοι. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω ορισμένα γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων. Ειδικότερα μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης δεν αμφισβητήθηκαν τα πιο κάτω: (α) Στις 21.10.08 η Ενάγουσα είχε ατύχημα. (β) Το ατύχημα διαδραματίστηκε σε δημόσιο δρόμο που εμπίπτει στα όρια της κοινότητας Μέσα Χωριού στην επαρχία Πάφου. (γ) Συνεπεία του ατυχήματος η Ενάγουσα υπέστηκε σωματικές βλάβες και διαμετακομίστηκε στο ιδιωτικό ιατρικό κέντρο 'Ευαγγελισμός' όπου κρατήθηκε για νοσηλεία. (δ) Την ημέρα του ατυχήματος η Ενάγουσα βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές και διέμενε μαζί με την φίλη της ΜΕ2 στην οικία της τελευταίας στο Μέσα Χωριό, η οποία κατοικία ανεγέρθηκε από την Εναγόμενη
28. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Αυτό που οι Εναγόμενοι κυρίως αμφισβητούν από την εκδοχή της Ενάγουσας και έτσι το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες η πλευρά της Ενάγουσας επικαλείται ότι προκλήθηκε το ατύχημα καθώς και τα γεγονότα που η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι το περιβάλλουν. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Δικαστηρίου: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ