ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 132/14, 10/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A128 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 132/14 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 Και Αναφορικά με την Εταιρεία ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ (Σε εκκαθάριση) ---------------------------- Ημερομηνία: 10.6.2016 Για Αιτητές: κ. Γ. Δημητριάδης για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Σ. Βασιλείου για Αργεντούλλα Ιωάννου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το εγειρόμενο προς εξέταση θέμα είναι η ακολουθητέα κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης διαδικασία. Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον αίτηση επιδιώκονται οι ακόλουθες θεραπείες: «Α) Διαταγή ή/και Απόφαση ή/και Άδεια του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται στους Αιτητές να χειριστούν και διεκπεραιώσουν τη διαδικασία στις υποθέσεις υπ΄ αριθμό 854/09, 953/09 και 1658/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, περιλαμβανομένης της ακρόασης των υποθέσεων μέχρι πλήρους και τελικής εκδίκασης τους, και γενικά να χειριστούν και διεκπεραιώσουν ελεύθερα τις πιο πάνω υποθέσεις στ΄ όνομα και εκ μέρους της πιο πάνω Εταιρείας. Β) Διαταγή ή/και άδεια ή/και απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η συνέχιση της διαδικασίας στις υποθέσεις υπ΄ αριθμό 854/09, 953/09 και 1658/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Γ) Διαταγή ή/και άδεια ή/και απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η καταχώριση αίτησης για χορήγηση άδειας καταχώρισης αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος (Certiorari), και σε περίπτωση χορήγησης άδειας, καταχώρισης αίτησης και πλήρους ακρόασης αυτής μέχρι τελικής εκδίκασης της, αναφορικά με την Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 21/05/2014 με την οποία το Δικαστήριο δεν επέτρεψε στους δικηγόρους της υπό εκκαθάριση Εταιρείας, κ.κ. Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ, να εμφανίζονται στην υπόθεση υπ΄ αρ. 854/09 για την υπό εκκαθάριση Εταιρεία. Δ) Διαταγή ή/και άδεια ή/και απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η καταχώριση αίτησης για χορήγηση άδειας καταχώρισης αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος (Certiorari), και σε περίπτωση χορήγησης άδειας, καταχώρισης αίτησης και πλήρους ακρόασης αυτής μέχρι τελικής εκδίκασης της, αναφορικά με την Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερ. 21/05/2014 με την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο δεν επέτρεψε στους δικηγόρους της υπό εκκαθάριση Εταιρείας, κ.κ. Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ, να εμφανίζονται στην υπόθεση υπ΄ αρ. 1658/09 για την υπό εκκαθάριση Εταιρεία. Ε) Οποιαδήποτε περαιτέρω ή/και άλλη θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη ή/και εύλογη υπό τις περιστάσεις.» Την αίτηση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του εκ των Αιτητών Κυριάκου Κωμοδρόμου ο οποίος εκθέτει τα γεγονότα εκπροσωπώντας και τον αδελφό του Κώστα Κωμοδρόμο. Αμφότεροι ήσαν μέτοχοι και διευθυντές της εταιρείας Χαράλαμπος Κωμοδρόμος & Υιοί Λτδ, η οποία τέθηκε υπό εκκαθάριση. Με βάση την απόφαση της πρώτης συνεδρίας των πιστωτών και μετόχων και της αναβληθείσας πρώτης συνεδρίασης των μετόχων ημερομηνίας 29.3.2011 και 5.4.2011 αντίστοιχα, διορίστηκε ως εκκαθαριστής της εταιρείας ο Χριστάκης Ιακωβίδης και ο διορισμός του επικυρώθηκε με δικαστικό διάταγμα στις 24.6.2011. Μετά το διορισμό του, ο εκκαθαριστής επικοινώνησε με τους δικηγόρους της υπό εκκαθάριση εταιρείας, κ.κ. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη ΔΕΠΕ, τους ενημέρωσε για το διορισμό του και τους πληροφόρησε ότι χρειαζόταν η εξουσιοδότηση του για να συνεχίσουν να εκπροσωπούν την εταιρεία και να χειρίζονται τις υποθέσεις 854/09, 953/09 και 1658/09 και τους ζήτησε να διευθετήσουν συνάντηση. Μετά από συναντήσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ εκκαθαριστή και δικηγόρων και αλληλογραφία που ανταλλάγηκε σχετικά με την πορεία των υποθέσεων, τελικά ο εκκαθαριστής στις 28.5.2014 απέστειλε επιστολή στους εν λόγω δικηγόρους για άμεση απόσυρση τους από τις υπερασπίσεις των τριών αγωγών. Ακολούθησε και άλλη επιστολή ημερ. 2.6.2014 με την οποίαν και πάλι ο εκκαθαριστής ζήτησε την άμεση απόσυρση των δικηγόρων. Αποτελεί τη θέση των Αιτητών πως στις 21.5.2014 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στις αγωγές 854/09 και 1658/09 με την οποία στερούσε το δικαίωμα των δικηγόρων να εμφανίζονται στις υποθέσεις με την αιτιολογία ότι: «Εφόσον ο Επίσημος Παραλήπτης πλέον δεν είναι Εκκαθαριστής της Εταιρείας αλλά έχει διοριστεί κάποιο άλλο φυσικό πρόσωπο για το οποίο δεν έχει γίνει αίτηση να καταστεί διάδικος και να αντικαταστήσει τον Επίσημο Παραλήπτη ως Ενάγοντα.» Αναφέρει ο ενόρκως δηλών πως με παρόμοιο τρόπο ο εκκαθαριστής έπαυσε τους ίδιους δικηγόρους από το χειρισμό των υποθέσεων 390/06 και 392/06 στις οποίες Ενάγουσα ήταν η Τράπεζα Κύπρου και Εναγόμενοι η εταιρεία και άλλα πρόσωπα ως εγγυητές. Η αιτιολογία για την παύση των δικηγόρων τους από την υπεράσπιση της εταιρείας στις ανωτέρω αγωγές ήταν ότι δεν υπήρχε λόγος να υπερασπίζονται αξιώσεις από μη εξασφαλισμένους πιστωτές. Σύμφωνα πάντοτε με τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα, επειδή ο εκκαθαριστής παρέβηκε τα καθήκοντα του προς την εταιρεία δυνάμει των οποίων όφειλε να ενεργεί καλόπιστα και για καλό σκοπό, να είναι αμερόληπτος και να μην επιτρέπει σύγκρουση καθηκόντων και/ή συμφέροντος, οι μέτοχοι της υπό εκκαθάριση εταιρείας καταχώρησαν τη Γενική Αίτηση 122/2013 για παύση του εκκαθαριστή και όπως διοριστεί Επιτροπή Επιθεώρησης. Η καταχωρηθείσα εκ μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση ένσταση αμφισβητεί ουσιαστικά το δικαίωμα των Αιτητών να χειρίζονται υποθέσεις της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Τα πλείστα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση των Αιτητών και επιμαρτυρούνται από τεκμήρια, ως και η ανταλλαγείσα αλληλογραφία και συναντήσεις, είναι αποδεκτά. Δίδεται όμως σε αυτά η δική τους ερμηνεία και εξήγηση. Ο συνήγορος των Αιτητών εισηγείται πως η παρούσα ως πρωτογενής αίτηση και όχι ως ενδιάμεση διαδικασία θα πρέπει να αποδειχθεί με προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Παρέπεμψε προς επίρρωση της θέσης του στις υποθέσεις Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investment, Inc.
(1999)1 (Α) A.A.Δ 124 και Wilfrid Wortham κ.ά. v. Ντίνας Κώστα Τσίμον κ.ά.
(20010)1 (Β) Α.Α.Δ. 1442. Αναφορά έκανε επίσης ο συνήγορος στην απόφαση Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd
(1998)1 (Δ) A.A.Δ. 1978, ισχυριζόμενος ότι κατ΄ αναλογία εφαρμόζονται τα όσα αναφέρθηκαν εκεί, χωρίς όμως, όπως υποδεικνύει, να αφήνεται να νοηθεί ότι ο τρόπος διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας μιας εναρκτήριας αίτησης διέπεται από τις πρόνοιες τις Δ.48 θ.4
(2)και δη ότι αυτή διεξάγεται μόνο στη βάση ένορκων δηλώσεων. Πρέπει να λεχθεί ότι στην ανωτέρω απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι πρόνοιες της Δ.48 τυγχάνουν εφαρμογής αναφορικά με τον τύπο της αίτησης και τον τύπο της ειδοποίησης ένστασης σε αίτηση για εγγραφή διαιτητικής απόφασης, παρά το γεγονός ότι αφορούσε εναρκτήρια αίτηση. Παρά ταύτα δεν πραγματεύθηκε το θέμα του τρόπου διεξαγωγής της διαδικασίας παρόλο που προκύπτει ότι οι συνήγοροι των διαδίκων δεν πρόσφεραν μαρτυρία, αλλά αγόρευσαν επί των θεμάτων που ήγειραν. Ο συνήγορος του Καθ΄ ου η αίτηση περιορίστηκε να σχολιάσει ότι συνήθως στις εταιρικές αιτήσεις όπως η παρούσα δίδεται προφορική μαρτυρία, χωρίς όμως να αποκλείεται η μη προσφορά της και ο περιορισμός σε αγορεύσεις. Αναφορά έκανε επίσης σε ύπαρξη αποφάσεων Επαρχιακών Δικαστηρίων, οι οποίες όμως, όπως ο ίδιος ανέφερε, διίστανται μεταξύ τους αφήνοντας το θέμα να αποφασισθεί από το Δικαστήριο. Η κρινόμενη αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 220, 232, 233 και 234 του περί Εταιρειών Νόμου και στους Κανονισμούς 3 και 4 των περί Εταιρειών Κανονισμών. Όπως όμως διατυπώνονται οι αξιούμενες θεραπείες δεν συνιστούν άμεσα έναν από τους λόγους για τους οποίους τα συγκεκριμένα άρθρα ομιλούν αφού άπτονται των εξουσιών και των καθηκόντων του εκκαθαριστή της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι έρεισμα για την κρινόμενη αίτηση δίδει το άρθρο 234
(5)το οποίο προνοεί: "If any person is aggrieved by any act or decision of the liquidator, that person may apply to the Court, and the Court may confirm reverse or modify the act or decision complained of, and make such order in the premises as it thinks just." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Αν οποιοδήποτε πρόσωπο είναι δυσαρεστημένο από οποιαδήποτε πράξη ή απόφαση του εκκαθαριστή, το πρόσωπο εκείνο δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο, και το Δικαστήριο δύναται να επικυρώσει ανατρέψει ή τροποποιήσει την πράξη ή την απόφαση για την οποία υπάρχει παράπονο, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα σε σχέση με τα πιο πάνω όπως θεωρεί δίκαιο.» Ούτε ο περί Εταιρειών Νόμος Κεφ. 113, ούτε οι σχετικοί Κανονισμοί προσδιορίζουν ή καθορίζουν τον τρόπο εκδίκασης μιας αίτησης είτε αυτή ονομάζεται petition είτε summons όπως οι Κανονισμοί, άρθρα 5 και 6 τις διαχωρίζουν. Συγκεκριμένα. Με το άρθρο 5(a)-(
- g)καθορίζονται οι αιτήσεις οι οποίες λαμβάνουν τη μορφή αναφοράς (petition), ενώ το άρθρο 6(a)-(
- aa)οι αιτήσεις που γίνονται δια κλήσεως. Η συγκεκριμένη αίτηση δεν περιλαμβάνεται στις ανωτέρω κατηγορίες, πλην όμως, δεδομένου πως δεν ορίζεται στις αιτήσεις που λαμβάνουν τη μορφή petition, γίνεται δια κλήσεως. Εν πάση περιπτώσει, όπως και να ονομασθεί για σκοπούς εξέτασης του αιτήματος, θεωρείται ως εταιρική αίτηση και ως τέτοια εξετάζεται. Κάθε αίτηση petition πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση η οποία να επιβεβαιώνει τα γεγονότα που περιέχονται σ΄ αυτήν και η οποία κατά κανόνα να γίνεται από τον αιτούντα. Η εν λόγω ένορκη δήλωση αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία για το περιεχόμενο του petition και είναι γνωστή ως "statutory affidavit" (Halsbury's, 3rd edition, Vol. 6, Companies Winding up by the Court, par. 1054 "Affidavit verifying petition", Palmer's Company Law, 21st edition, 1968, σελ. 747). Στο σύγγραμμα του Lord Atkin's (ανωτέρω), Τόμος 13, Κεφ. Petitions, σελ. 137, αναφέρεται το εξής: "Evidence on petitions may be and usually is given by affidavit. though affidavits sworn before the presentation of a petition have been received in evidence." To πιο πάνω απόσπασμα βασίζεται ουσιαστικά στην τότε Διαταγή 38 των Orders of the Supreme Court
(1883). Σε συνέχεια αυτού, στο Annual Practice
(1956), στη σελ. 677 που γίνεται αναφορά στην εν λόγω Διαταγή 38 η οποία τιτλοφορείται "Affidavits and Depositions" παρατίθεται το λεκτικό της Δ.38, Θ.1, το οποίο είναι το ακόλουθο: "Upon any motion, petition, or summons evidence may be given by affidavit; but the Court of Judge may, on the application of either party, order the attendance for cross-examination of the person making any such affidavit, and where, after such an order has been made, the person in question does not attend, his affidavit shall not be use as evidence unless by the special leave of the Court f a Judge." Παρόμοιο θέμα έστω και obiter εξετάστηκε στην απόφαση στην υπόθεση, Πολιτική Αίτηση 206/2013, ημερ. 3.12.2013, Αναφορικά με την αίτηση του Σάββα Ιωάννη Κασπαρή, όπου εκφράστηκε η άποψη ότι η ακρόαση εταιρικών αιτήσεων επιτυγχάνεται κατά κανόνα, επί τη βάσει των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται και συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Στην ανωτέρω απόφαση υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Π. Αρτέμη Π.Ε.Δ και Στ. Ναθαναήλ, Ε.Δ.), ημερ. 28.5.1996, στην αίτηση 259/89 Αναφορικά με την Εταιρεία D.J. Demades and Sons Ltd: «Μια Εταιρική Αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933-38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση ΚΜC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας εταιρικής αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασης της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του 1951. Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν.» Κατά τα άλλα το δίκαιο της απόδειξης ισχύει όσο αφορά την αποδοχή και αξιολόγηση μαρτυρίας, ιδιαίτερα, όταν ζητείται η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Στο σύγγραμμα του Pennington "Company Law" 3η Έκδοση, σελ. 681-2 γίνεται αναφορά στην ακολουθητέα διαδικασία. Στη σελίδα 683 διαβάζουμε: "The Petition is heard in open Court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing will consist of the Affidavits filed in support of and against the Petition, unless the Court permits testimony to be given orally. "The alleged by it and suffices to prove the petitioners' case unless there are affidavits filed in opposition." Συναφές και άξια μνείας θεωρώ και την εκφρασθείσα άποψη του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Σταυρινάκης Π.Ε.Δ. και Ι. Πογιατζής Α.Ε.Δ.) όπως αποτυπώθηκε στην εταιρική αίτηση 92/78, In the matter of the Company Sofroniou & Charalambides (Supermarket) Ltd, ημερ. 22.5.1979: "This aspect of the case has caused to us some concern because we have been unable to find any authorities to the effect that the Petitioner or even the Respondent is bound to prove his case by evidence other than affidavits and documents. The parties may cross-examine each other if they so wish and provided they obtain the prior leave of the Court, but are not bound to take the oath and give evidence viva voce for the purpose of reiterating facts and allegations contained in their affidavits and which do not amount to hearsay and are on the face of them sufficient to justify the making of a necessary to adduce direct evidence on material aspects of the case raised as hearsay in the affidavits. Such direct evidence may be either oral or admissible documentary evidence. It is also necessary if the statutory affidavit is not necessary to supplement the statutory or any of the affidavits by oral evidence in lieu of filing a supplementary affidavit. It is at first sight a peculiar situation but not without good logic behind it. A winding up petition is filed together with its affidavits and the right of cross-examination is controlled by the Court. The object of the cross-examination is to shake the witness and obtain from him either admissions or statements, making his evidence improbable." Στην κρινόμενη περίπτωση έχει προσαχθεί μαρτυρία με την επισυνημμένη ένορκη δήλωση. Τα γεγονότα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση επιμαρτυρούνται από τα επισυνημμένα τεκμήρια/έγγραφα. Εκείνο που απαιτείται είναι η νομική ερμηνεία και το νομικό αποτέλεσμα όπως αυτά θα εξαχθούν από τα εν πολλοίς παραδεκτά γεγονότα. Χωρίς να χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω, για να μην θεωρηθεί σχολιασμός ή πρόκριση του αποτελέσματος, κρίνεται πως είναι τέτοια η φύση της θεραπείας και των γεγονότων που την περιβάλλουν που δεν απαιτείται ούτε και επιτρέπεται προφορική μαρτυρία. Η ακρόαση θα διεξαχθεί επί τη βάσει των ενόρκων δηλώσεων που έχουν δοθεί και καταχωρηθεί στο Δικαστήριο και την ανάπτυξη της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων με αγορεύσεις. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της υπόθεσης. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: (Προφορικό αίτημα για την ακολουθητέα διαδικασία κατά τη διάρκεια της ακρόασης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο