← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. James John Allen κ.α., Αγ. Αρ. 3027/2012, 10/6/2016

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. James John Allen κ.α., Αγ. Αρ. 3027/2012, 10/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A131 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΩΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αγ. Αρ. 3027/2012 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσας και

  1. James John Allen
  2. Alpha Panareti Public Ltd Εναγομένων --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για Παραμερισμό Επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 18/09/
  3. Ημερομηνία: 10/06/2016 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο αρ. 1 - Αιτητή: κ. M. Τελώνης για κ.κ. Μιχαλάκης Κυπριανού & Σια Δ.Ε.Π.Ε Για την Ενάγουσα - Καθ' ής η Αίτηση: κα Α. Κακογιάννη για κ.κ. Χρυσαφίνη & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. E N Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο εναγόμενος αρ. 1 - αιτητής, με την υπό κρίση αίτηση, αιτείται τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή να κηρύσσεται η επίδοση της αγωγής νομότυπα λανθασμένη και/ή άκυρη. Β. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διαταγή ήθελε το Δικαστήριο κρίνει πρέπουσα υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.16 Θ. 9, Δ.5 Θ.1-10 και Δ.48, Θ. 1 - 9, Δ.64 Θ.1-2 καθώς επίσης στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και νομολογία του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται επίσης, από την ένορκη ομολογία της κας Μαρίας Πιερή, δικηγόρου που συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπούν τον εναγομένου αρ. 1 - αιτητή. Σε αυτή αναφέρει στις 12/06/2015 η πεθερά του εναγομένου 1 η οποία διαμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο τον ειδοποίησε ότι ένα δέμα αφέθηκε επ' ονόματι του στο κατώφλι του σπιτιού της από κάποιο Debt Collector εκ μέρους της ενάγουσας. Ο εναγόμενος 1 ένεκα του γεγονότος ότι εκκρεμεί η αγωγή 786/12 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εκ μέρους του ιδίου ως ενάγοντος και της ενάγουσας ως εναγομένης 2, μόλις πληροφορήθηκε ότι τα έγγραφα ήτο εκ μέρους της ενάγουσας έδωσε οδηγίες στην πεθερά του να στείλει το δέμα στους δικηγόρους του στην Κύπρο. Συνεχίζοντας, ισχυρίζεται ότι η επίδοση της αγωγής με τον πιο πάνω τρόπο είναι παράτυπη και/ή αντικανονική καθώς ο εναγόμενος 1 δεν διαμένει σε εκείνη την οικία στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά διαμένει μόνιμα στην Αμερική και περαιτέρω δεν αφέθηκε σε εξουσιοδοτημένο άτομο αλλά και ούτε υπέγραψε κάποιος ότι την παράλαβε παρά εγκαταλείφτηκαν τα έγγραφα και τα βρήκε η πεθερά του εναγομένου 1 αφού επέστρεψε από ταξίδι στο κατώφλι της οικίας της. Η ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση με την ένσταση την οποία καταχώρησε προβάλλει εννέα λόγους ένστασης ως εμφαίνονται σε αυτήν. Ουσιαστικά προβάλλεται η θέση ότι η επίδοση έγινε νομότυπα και σύμφωνα με τις πρόνοιες του ΕΚ 1393/07 και 44/01, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονόμιας και επιδόθηκαν όλα τα αναγκαία έγγραφα. Ο εναγόμενος 1 έλαβε πραγματική γνώση για την παρούσα αγωγή και η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.2, Δ.5 Θ.1-10, Δ.6 Θ.1,2,4-9, Δ.16, Θ.1-5, 9-11, Δ.19, Θ.6, Δ.39, Δ.48, Θ.1-13, Δ.51, Δ.64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, αρ. 3,9, στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς (Ε.Κ) 44/01 ο οποίος αναδιατυπώθηκε με τον Κανονισμό 1215/12 και (Ε.Κ.) 1393/07, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, σε σχετική Νομολογία καθώς και στο περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. H πιο πάνω ένσταση συνοδεύεται και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση κάποιου Κώστα Βρυώνη υπαλλήλου τω εναγόντων - καθ' ων η αίτηση. Σε αυτή ουσιαστικά ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η επίδοση προς τον εναγόμενο αρ. 1 - αιτητή έγινε καθόλα νομότυπα και ορθά και σε πλήρη συμμόρφωση με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/2007 και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Ισχυρίζεται ότι στις 07/11/2012 εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου για επίδοση στον εναγόμενο 1 του κλητηρίου εντάλματος, της ειδοποίησης κλητηρίου καθώς και μετάφρασης των εν λόγω εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας και επισυνάπτει το εν λόγω διάταγμα ως τεκμήριο
  4. Το κλητήριο ένταλμα, η ειδοποίηση κλητηρίου, η αίτηση ανανέωσης του κλητηρίου ημερομηνίας 26/01/2015, το Διάταγμα ανανέωσης ημερομηνίας 11/2/15, η αίτηση επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 7/11/12 τόσο στην ελληνική όσο και στην αγγλική γλώσσα επιδόθηκαν στον εναγόμενο 1 στις 11/06/
  5. Η επίδοση των εγγράφων αυτών, ισχυρίζεται ότι έγινε σε πλήρη συμμόρφωση με τους κανονισμούς της Αγγλίας όπου έλαβε χώρα η επίδοση καθώς και με τους Αγγλικούς Θεσμούς. Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι οι καθ΄ ων η αίτηση στις 31/03/2015 απέστειλαν όλα τα επίδικα έγγραφα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης που είναι η αρμόδια αρχή επίδοσης δικαστικών εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων και επισυνάπτει ως τεκμήριο 2, επιστολή ημερομηνίας 31/3/2015 μετ' επισυνημμένου του Παραρτήματος Ι του Ε.Κ. 1393/2007 (ANNEX I Request for service of documents). Στις 11/06/2015 η αρμόδια Αρχή παραλαβής Δικαστικών Εγγράφων του Ηνωμένου Βασιλείου δυνάμει του άρθρου 10 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007, τους ενημέρωσε ότι τα επίδικα έγγραφα έχουν επιδοθεί στον εναγόμενο 1 στην Διεύθυνση 44 Spruce Avenue, Lancaster LA1 5LB δια της άφεσης των στο γραμματοκιβώτιο του εναγομένου
  6. Σύμφωνα με τους Αγγλικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Θ.6.3

(1)η εν λόγω επίδοση θεωρείται καλή. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 3, πιστοποιητικό επίδοσης ημερομηνίας 11/06/2015 και όλα τα σχετικά έγγραφα τα οποία επιδόθηκαν. Όσον αφορά το θέμα της διεύθυνσης του εναγομένου αρ. 1 απορρίπτει τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσα που συνοδεύει την αίτηση, δηλαδή ότι αυτός διαμένει στην Αμερική. Ισχυρίζεται επί τούτου τα ακόλουθα: Οι ενάγοντες προσπάθησαν αρκετές φορές να επιδώσουν τα επίδικα έγγραφα μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης στη διεύθυνση που δήλωσε ο εναγόμενος 1 στη Συμφωνία Δανείου ήτοι την Rodney Place, Cannonmille, Edinburg, Scotland, EH7 4FR U.K. δυνάμει του όρου 15 της Συμφωνίας και η επίδοση δεν κατέστη δυνατή. Ακολούθως, οι ενάγοντες προέβησαν σε έρευνα για ανεύρεση νέας διεύθυνσης του εναγομένου 1 και κατόπιν πληροφόρησης από εισπρακτική εταιρεία στο εξωτερικό έλαβαν γνώση για την διεύθυνση 44 Spruse Avenue, Lancaster LA1 5LB όπου και επιτεύχθηκε η επίδοση στον εναγόμενο 1. Πέραν των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο εναγόμενος 1 έλαβε γνώση για την ύπαρξη της αγωγής και αμέσως έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του για να καταχωρήσουν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή των εν λόγω αγορεύσεων, τις λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου και δεν κρίνω αναγκαίο να αναφερθώ σε αυτές στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Σύμφωνα με τη Διαταγή 16, Θεσμός 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside this service upon him of the writ or notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service.» Στην Γεωργιάδης v. Χάσικου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1136 στην οποία έγινε αναφορά στην πιο πάνω Διαταγή, αποφασίστηκε ότι κατ' αντίθεση με την Αγγλική αντίστοιχη διάταξη, η Κυπριακή Διάταξη 16, Θεσμός 9 δίδει τη δυνατότητα σε εναγόμενο είτε χωρίς να καταχωρήσει εμφάνιση είτε καταχωρώντας εμφάνιση υπό διαμαρτυρία να ζητήσει την ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Στην παρούσα περίπτωση ο εναγόμενος 1 καταχώρησε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και ταυτόχρονα αίτηση με την οποία αιτείται τον παραμερισμό της επίδοσης προς αυτόν. Όπως προκύπτει από την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει το παράπονο του εναγομένου 1 και ουσιαστικά οι λόγοι που ζητά την ακύρωση της επίδοσης προς αυτόν του κλητηρίου εντάλματος είναι ότι αυτός δεν διαμένει στη διεύθυνση στην οποία έγινε η επίδοση, ούτε στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά στην Αμερική και ότι η επίδοση των εγγράφων δεν αφέθηκε σε εξουσιοδοτημένο άτομο αλλά ούτε υπέγραψε κάποιος ότι την παράλαβε. Προβάλλοντας τα πιο πάνω, ουσιαστικά ο εναγόμενος αμφισβητεί και την εφαρμογή του Ε.Κ. 1393/2007 αφού ισχυρίζεται ότι διαμένει σε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με βάση τα γεγονότα όπως προκύπτουν όμως από το φάκελο του Δικαστηρίου και την ένσταση, στις 07/11/12 εκδόθηκε διάταγμα κατόπιν μονομερούς αίτησης των εναγόντων με το οποίο διδόταν άδεια για επίδοση της ειδοποίησης και του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας και ο τρόπος που θα γινόταν η επίδοση θα ήταν σύμφωνα με τον πιο πάνω Κανονισμό 1393/2007. Δηλαδή, κρίθηκε στην εν λόγω αίτηση ότι εφαρμόζεται ο εν λόγω Κανονισμός. Με την παρούσα αίτηση, δεν ζητείται η ακύρωση ή ο παραμερισμός του εν λόγω διατάγματος ούτε αμφισβητούνται τα γεγονότα επί των οποίων το Δικαστήριο βασίστηκε για να εκδώσει το πιο πάνω διάταγμα. Στην S.P.P. Projects Limited v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 Α.Α.Δ. 762 ζητήθηκε η ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσης του στο εξωτερικό για τον λόγο ότι η εφεσίβλητη δεν είχε αποκαλύψει την ύπαρξη ρήτρας διαιτησίας ή ρήτρας αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Αγγλικών Δικαστηρίων στην μεταξύ των διαδίκων σύμβαση. Αποφασίστηκε ότι το πιο πάνω αίτημα θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος που είχε εκδοθεί με μονομερή αίτηση και με το οποίο είχε εξουσιοδοτηθεί η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο εξωτερικό. Σε αντίθετη περίπτωση, η τυχόν έγκριση της αίτησης θα οδηγούσε στην ύπαρξη δύο συγκρουόμενων διαταγμάτων του Δικαστηρίου, πράγμα ανεπίτρεπτο. Η πιο πάνω θέση που εκφράστηκε στην S.P.P. Projects Limited v. Integral Equipment Sarl (ανωτέρω) φαίνεται να διαφοροποιείται με μεταγενέστερη νομολογία όπου η μη διατύπωση στην αίτηση και διατάγματος παραμερισμού προηγούμενου διατάγματος θεωρήθηκε τυπική εν όψει των γεγονότων που παρουσιάστηκαν και οδηγούσαν σε επιτυχία της αίτησης (βλ. Hani Mousa El-Sayegh v. Credit Suisse
(1996)1 A.A.Δ. 836 και Τlais Enterprises Ltd v. Her Majesty's Revenue & Customs (Ex Her Majesty's Customs and Excise), Πολ. Εφ. Αρ. 109/2009, Ημερ. 18/03/2015). Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ορθό να εξεταστούν και να ανευρεθούν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης πρώτα και ακολούθως το Δικαστήριο να ασχοληθεί με το ζήτημα της εξουσίας του να παραμέρισει το προηγούμενο διάταγμα με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση της παρούσας αγωγής εκτός δικαιοδοσίας και δυνάμει των προνοιών του Ε.Κ. 1393/
  1. Ουσιαστικά θα πρέπει να εξεταστεί η θέση που εκφράζεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και κατά πόσο ο εναγόμενος διέμενε ή διαμένει στην Αμερική. Με την ένσταση αμφισβητείται η θέση του αυτή και παρατίθενται γεγονότα και ενέργειες που οι ενάγοντες έπραξαν για να εντοπίσουν τη διεύθυνση αυτή στην οποία διενεργήθηκε η επίδοση. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει τα γεγονότα τα οποία έχει ενώπιον του, τόσο με την αίτηση όσο και με την ένσταση και ουσιαστικά να αποφασίσει κατά πόσο η θέση του εναγομένου 1 ευσταθεί ή κατά πόσο τα στοιχεία που έχει ενώπιον του πείθουν γι αυτή του τη θέση. Το βάρος είναι στους ώμους του αιτητή να καταδείξει και να πείσει για τη θέση του αυτή και κατ' επέκταση το παράτυπο και άκυρο της επίδοσης προς αυτόν. Εκείνο το οποίο παρατηρώ είναι ότι η θέση που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου που υποστηρίζει την αίτηση του, είναι γενική και αόριστη και στερείται κάθε πειστικότητας λαμβάνοντας υπόψη και τα όσα προβάλλονται με την ένσταση. Η μόνη αναφορά που γίνεται είναι ότι ο εναγόμενος 1 είναι μόνιμος κάτοικος Αμερικής. Κανένα άλλο στοιχείο παρατίθεται που να υποστηρίζει την εν λόγω εκδοχή του και ουδεμία άλλη αναφορά γίνεται. Από πότε διαμένει μόνιμα στην Αμερική; Σε ποια πολιτεία ή διεύθυνση διαμένει στην Αμερική; Eκτός του ότι δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά για τα πιο πάνω, δεν παρουσιάζει και οποιοδήποτε άλλο στοιχείο. Επίσης, αναφέρει ότι τα έγγραφα αυτά που επιδόθηκαν τα βρήκε η πεθερά του στο κατώφλι της οικίας της. Δηλαδή, ισχυρίζεται ότι είναι αυτή που διαμένει εκεί. Ούτε αυτή η θέση του υποστηρίζεται από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο ή επεξήγηση. Αντιθέτως, οι ενάγοντες με την ένσταση τους ισχυρίζονται ότι τα δικαστικά έγγραφα δεν κατέστη δυνατό να επιδοθούν στον εναγόμενο 1 από την έγερση της αγωγής μέχρι και τις 11/06/2015 καθότι η τελευταία διεύθυνση που είχαν και αναγραφόταν στην μεταξύ τους συμφωνία δεν ίσχυε και ο εναγόμενος 1 δεν διέμενε εκεί πλέον. Έγιναν προσπάθειες εντοπισμού νέας διεύθυνσης του και η πληροφόρηση που έλαβαν από εισπρακτική εταιρεία στο εξωτερικό ήταν ότι η νέα διεύθυνση του εναγομένου 1 είναι αυτή στην οποία έγινε η επίδοση. Εν όψει την πιο πάνω θέσης, ο εναγόμενος 1 όφειλε τουλάχιστον να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τέτοια στοιχεία και γεγονότα έτσι ώστε να πείθει για το λανθασμένο της διεύθυνσης διαμονής του. Η μόνη αναφορά του ότι αυτός διαμένει μόνιμα στην Αμερική δεν κρίνεται επαρκής έτσι ώστε να θεωρηθεί ότι η επίδοση έγινε λανθασμένα ή ότι αυτός δεν έλαβε γνώση για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής με τον ορθό και ενδεδειγμένο τρόπο, τη στιγμή μάλιστα που η θέση του αυτή αντικρούεται με την ένσταση. Περαιτέρω, δεν έτυχαν αμφισβήτησης τα γεγονότα στα οποία στηρίχτηκε το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος με το οποίο επέτρεψε την επίδοση της παρούσας αγωγής εκτός δικαιοδοσίας και δυνάμει των προνοιών του Ε.Κ. 1393/
  2. Εν όψει των πιο πάνω, δεν προκύπτει ούτε ότι κακώς επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας με βάση τις πρόνοιες του Ε.Κ.1393/2007 και το επόμενο που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η επίδοση έγινε ορθά και νομότυπα σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω Κανονισμού Κατ' αρχή θα πρέπει να λεχθεί ότι το παράπονο του εναγομένου δεν άπτεται των εγγράφων τα οποία επιδόθηκαν. Εκείνο στο οποίο επικεντρώνεται είναι στον τρόπο που επιδόθηκαν τα εν λόγω έγγραφα και συγκεκριμένα στο ότι η άφεση των δικαστικών εγγράφων σε μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, σύμφωνα με τη θέση του και η μη υπογραφή από κάποιο ότι τα παρέλαβε συνιστά κακή ή παράτυπη επίδοση. Επομένως, θεωρώ ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να επικεντρωθεί σε αυτό το ζήτημα. Σε σχέση με τα έγγραφα όμως που φέρεται να επιδόθηκαν και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε από τους ενάγοντες, να αναφέρω μόνο ότι στην ένσταση επισυνάπτεται διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07/11/12 με το οποίο εξουσιοδοτείτο η επίδοση πιστού αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος και ειδοποίηση αυτού καθώς και μετάφραση αυτών εκτός δικαιοδοσίας. Επίσης, με το εν λόγω διάταγμα διατασσόταν όπως η επίδοση των πιο πάνω εγγράφων διενεργηθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του των Ευρωπαϊκών Κανονισμών 44/01 και 1393/
  3. Περαιτέρω, προκύπτει ότι το κλητήριο ένταλμα της αγωγής, ειδοποίηση αυτού, αίτηση για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος και το σχετικό διάταγμα, αίτηση για άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας με σχετική ένορκη δήλωση που την συνόδευε καθώς επίσης και το σχετικό διάταγμα μαζί με τις μεταφράσεις αυτών στα Αγγλικά και ένορκη δήλωση της μεταφράστριας, αποστάληκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κύπρου ως αρμόδιας Αρχής για επίδοση. Τα πιο πάνω φαίνεται να ικανοποιούν το διαδικαστικό μέρος για τη διενέργεια μιας τέτοιας επίδοσης σύμφωνα με τη νομολογία και τη Διαταγή 6 (βλ. Alpha Bank Ltd v.
  4. Si Senh Dau κ.α, Πολ. Εφέσεις Αρ. Ε23/2013, Ε24/2013, Ε25/2013, Ε26/2013, Ε27/2013, Ε28/2013 και Ε29/2013, Ημερ. 13/09/2013, Consortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd, Πολ. Εφεση Αρ. 387/2011, Ημερ. 17/10/2014 και Εarlsfield Steel Ltd v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal For A.N. Kyjmin
(2009)1B A.A.Δ. 1350). Προχωρώντας να εξετάσω κατά πόσο τα πιο πάνω δικαστικά έγγραφα έπρεπε να αφεθούν σε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο ή να υπογράψει ο παραλήπτης τους, θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτό άπτεται του τρόπου με τον οποίον τέτοια έγγραφα θα πρέπει να επιδίδονται. Στην περίπτωση που ο Ε.Κ. 1393/2007 έχει εφαρμογή, η επίδοση θα πρέπει να διενεργείται δυνάμει των προνοιών του εν λόγω Κανονισμού και η κανονικότητα της εξετάζεται σε συνάρτηση με τις εν λόγω πρόνοιες. Στην Alpha Bank Ltd v.
  1. Si Senh Dau κ.α (ανωτέρω) και στην Πολιτική ECLI:CY:AD:2015:D215, Αίτηση Αρ. 193/14, ημερομηνίας 26/03/2015 Αναφορικά με την Αίτηση της Alpha Bank Cyprus Ltd λέχθηκε ότι με τον Κανονισμό 1393/2007 επιδιώκεται η διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς με την καλύτερη και ταχύτερη διαβίβαση δικαστικών και εξωδίκων εγγράφων μεταξύ των κρατών μελών (παράγραφος 2 προοιμίου). Σύμφωνα με το άρθρο 7.1 του Κανονισμού «Η υπηρεσία παραλαβής επιδίδει ή κοινοποιεί την πράξη ή μεριμνά προς τούτο σύμφωνα είτε με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής, είτε με την ειδική μέθοδο που ζήτησε η υπηρεσία διαβίβασης, εφόσον αυτή δεν αντιβαίνει στο δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους.». Δηλαδή, ο τρόπος επίδοσης διενεργείται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής, αν δεν έχει ζητηθεί κάποια ειδική μέθοδος. Περαιτέρω, η εν λόγω επίδοση επιμαρτυρείται με Βεβαίωση η οποία προβλέπεται από τον Κανονισμό
  2. Στην παρούσα περίπτωση, στην ένσταση επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3 η πιο πάνω Βεβαίωση η οποία προβλέπεται από τον Κανονισμό 10 στην οποία επιβεβαιώνεται η ολοκλήρωση της επίδοσης των δικαστικών εγγράφων, αναφέρεται η ημερομηνία και διεύθυνση επίδοσης τους καθώς επίσης και ο τρόπος που αυτή έλαβε χώρα. Συγκεκριμένα, στην εν λόγω Βεβαίωση αναφέρεται ότι η επίδοση των εγγράφων προς των εναγόμενο 1 έγινε στις 11/06/2015 στη διεύθυνση 44 Spruce Avenue, Lancaster LA1 5LB. Σε σχέση με τον τρόπο που αυτά επιδόθηκαν στο σημείο 12.2.
  3. της εν λόγω Βεβαίωσης αναφέρονται τα ακόλουθα: «The documents were served by posting them through the defendant's letterbox. This method is good service under rule 6.3
(1)(c) of the Civil Procedure Rules of England and Wales.» Το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7/11/2012 δεν απαιτούσε οποιοδήποτε ειδικό τρόπο επίδοσης των εν λόγω εγγράφων παρά μόνο αυτή θα έπρεπε να γίνει σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ε.Κ. 1393/2007. Με βάση αυτό αλλά και τα πιο πάνω, ο τρόπος αυτός που επιδόθηκαν τα δικαστικά έγγραφα της παρούσας υπόθεσης είναι καλός και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού 7, αφού είναι τρόπος που προβλέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής τους, δηλαδή του Ηνωμένου Βασιλείου. Η απαίτηση αυτά να αφεθούν σε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο ή κάποιος να πρέπει να υπογράψει για την παραλαβή τους όπως είναι η θέση του αιτητή δεν συνάδει με το πνεύμα του Ε.Κ. 1393/2007 (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Alpha Bank Cyprus Ltd (ανωτέρω)). Πέραν των πιο πάνω, προκύπτει ότι με βάση όλα τα αναγκαία έγγραφα τα οποία επιδόθηκαν, ο αιτήτης έλαβε πραγματική γνώση για την παρούσα διαδικασία και αυτά στάληκαν στους δικηγόρους του για να χειριστούν την υπόθεση του. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα υπερ της ενάγουσας- καθ' ης η αίτηση και εναντίον του εναγομένου 1 - αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.