← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Mark Timothy Shelton κ.α., Αρ. Αγωγής :- 2904 / 2012, 23/6/2016

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Mark Timothy Shelton κ.α., Αρ. Αγωγής :- 2904 / 2012, 23/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A141 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 2904 / 2012 Μεταξύ:- Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσα Και

  1. Mark Timothy Shelton
  2. Gillian Shelton
  3. Paschalis Holdings Ltd Εναγόμενoι Μονομερής Αίτηση Ημερομηνίας 16/3/2016 Ημερομηνία :- Πέμπτη 23η Ιουνίου 2016 Για την Εναγόμενη 3 - Αιτήτρια :- κος. Αδάμος Λάντος για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Κατερίνα Μενοίκου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
  4. Εξετάζεται με αυτή την απόφαση η τρίτη κατά σειρά αίτηση της εναγομένης 3 (στο εξής θα καλείται η "εναγόμενη"). Ο επιδιωκόμενος στόχος βάσει τόσο των δύο αιτήσεων οι οποίες είχαν μονομερώς καταχωρηθεί προηγουμένως και ακολούθως αποσυρθεί, όσο και με την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, ήταν και παραμένει η έκδοση διατάγματος για την επίδοση ειδοποίησης ανταπαίτησης εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.
  5. Συγκεκριμένα η εναγόμενη αιτείται με μονομερή της αίτηση την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου ".με το οποίο να παρέχεται στους Αιτητές άδεια να επιδώσουν Ειδοποίηση της Ανταπαίτησης της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή στη διεύθυνση των Εξ΄Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 και 2 . μέσω της αρμόδιας αρχής ή και υπηρεσίας διαβίβασης στην Κύπρο που είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης και μέσω της αρμόδιας αρχής ή και υπηρεσίας παραλαβής στην Αγγλία".
  6. Παρά και το γεγονός πως η αίτηση σαφώς βασίζεται κυρίως στη Δ.21 θ. 8 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας δεν υπάρχει αναφορά της συγκεκριμένης δικονομικής πρόνοιας εντός της νομικής βάσης της αίτησης. Εντούτοις το Δικαστήριο προχωρεί σε εξέταση της αίτησης στη νομική βάση της οποίας αναφέρεται και ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1393/
  7. Β. ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
  8. Προς καλύτερη κατανόηση του σκεπτικού αυτής της απόφασης θεωρώ πως θα ήταν χρήσιμο όπως το Δικαστήριο παραθέσει περιληπτικά μέρος του ιστορικού της αγωγής σε σχέση με την εναγόμενη. Καθότι, προς μία ορθότερη και δικαιότερη αντιμετώπιση του αιτήματος της εναγομένης αυτό εξετάζεται εντός του πλαισίου της αγωγής στο οποίο αυτό εντάσσεται. Συνεπώς το ιστορικό αυτό λαμβάνεται υπόψη κατά την εξέταση της αίτησης της εναγομένης.
  9. Μετά από καταχώρηση της αγωγής στις 10/9/2012 και επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη στις 2/11/2012 καταχωρήθηκε από την εναγόμενη σημείωμα εμφάνισης στις 23/11/2012 ενώ στη συνέχεια στις 27/12/2012 καταχωρήθηκε και το δικόγραφο της εναγομένης, δηλαδή η έκθεση υπεράσπισης της εναντίον της αξίωσης της ενάγουσας.
  10. Έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός της καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης της εναγομένης στις 27/12/2012 καθότι εντός αυτής δεν περιλαμβάνεται η οποιαδήποτε ανταπαίτηση είτε εναντίον της ενάγουσας είτε εναντίον της ενάγουσας και των εναγομένων 1 και 2 ή της ενάγουσας και εναντίον του οποιουδήποτε άλλου προσώπου.
  11. Μεταξύ της ημερομηνίας αίτησης ορισμού από την ενάγουσα στις 13/2/2013 η αγωγή ορίστηκε αρχικά σε διάφορες ημερομηνίες για οδηγίες μέχρι και τις 15/10/2013 ενώ στη συνέχεια ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες για ακρόαση μεταξύ τις 28/4/2014 και 11/12/2015 δίχως σε οποιαδήποτε περίπτωση να είχε αρχίσει η ακρόαση της αγωγής.
  12. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως στις 28/4/2014, μετά και από επίδοση της αγωγής προς τους εναγομένους 1 και 2, δίχως αυτοί να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης, εκδόθηκε απόφαση εις βάρος τους και υπέρ της ενάγουσας. Συνεπώς, έκτοτε η αγωγή εκκρεμεί μόνο σε σχέση με την εναγόμενη καθώς ήδη η ενάγουσα είχε εξασφαλίσει απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 ενώ αξιοσημείωτο βεβαίως είναι και το γεγονός πως μέχρι τότε η εναγόμενη δεν είχε εγείρει ανταπαίτηση είτε εναντίον της ενάγουσας είτε εναντίον των εναγομένων 1 και
  14. Επισημαίνεται επίσης πως παρά και την καταχώρηση του δικογράφου της στις 27/12/2012 μέχρι και την έκδοση της απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και 2 η εναγόμενη δεν εκδήλωσε με οποιοδήποτε δικονομικά προβλεπόμενο τρόπο την οποιαδήποτε αξίωση εναντίον είτε της ενάγουσας είτε των εναγομένων 1 και
  15. Β.1 Η Πρώτη Αίτηση
  16. Η πρώτη φορά κατά την οποία τέτοια αξίωση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 άρχισε να εκδηλώνεται ήταν στις 8/9/
  17. Ως προς το ερώτημα κατά πόσο ο τρόπος προβολής τέτοιας αξίωσης ήταν σε οποιοδήποτε στάδιο ο δικονομικά ενδεδειγμένος τρόπος - παρά και τη διαφωνία την οποία εξέφρασε ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης στη γραπτή αγόρευση του αναφορικά με τη δυνατότητα ή αναγκαιότητα εξέτασης τέτοιου ερωτήματος από το Δικαστήριο - η εξέταση αυτή αποτελεί βασικότατο μέρος του σκεπτικού αυτής της απόφασης.
  18. Κατά την ημερομηνία αυτή, δηλαδή στις 8/9/2015, η εναγόμενη καταχώρησε ειδοποίηση για ανταπαίτηση σύμφωνα - όπως αναφέρεται επί αυτής - με τη Δ.21 κ. 8 και τον Τύπο 13 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. Παράλληλα καταχωρήθηκε και έκθεση ανταπαίτησης εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων (δηλαδή, των εναγομένων 1 και 2) δίχως παράλληλα να εγείρεται και ανταπαίτηση εναντίον της ενάγουσας.
  19. Υπενθυμίζεται σε σχέση με την καταχώρηση αυτού του δικογράφου πως ήδη η εναγόμενη είχε καταχωρήσει το δικόγραφο της στις 27/12/
  20. Βεβαίως σύμφωνα και με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας πρόσωπο το οποίο ενάγεται καταχωρεί το δικόγραφο του και αυτό αποτελεί την έκθεση υπεράσπισης του (βλ. σχετικά τη Δ.21 θ. 1

(1)).
  1. Θέτοντας το πολύ απλά, μετά και από την καταχώρηση του δικογράφου του ο εναγόμενος δεν μπορεί στη συνέχεια από μόνος του ετσιθελικά και ουσιαστικά κατά το δοκούν να καταχωρεί το οποιοδήποτε άλλο επιπρόσθετο δικόγραφο για τον ίδιο σκοπό.
  2. Όμως αυτό ακριβώς είχε πράξει η εναγόμενη στις 8/9/2015 όταν όχι μόνο καταχώρησε επιπρόσθετο δικόγραφο αλλά επιπλέον με αυτό περιοριζόταν στην έγερση ανταπαίτησης αποκλειστικά εναντίον των εναγομένων 1 και 2 σε σχέση με τους οποίους εν πάση περιπτώσει η διαδικασία της αγωγής η οποία είχε εγερθεί εναντίον τους από την ενάγουσα είχε λήξει με την έκδοση απόφασης εναντίον τους στις 28/4/
  4. Καταχωρήθηκε επίσης στις 8/9/2015 και αίτηση, δίχως εντός αυτής να υπάρχει αναφορά στη νομική της βάση της Δ.21 θ. 8, με την οποία η εναγόμενη ζητούσε την άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση της ειδοποίησης για ανταπαίτηση (η οποία, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, είχε καταχωρηθεί κατά την ίδια ημερομηνία) στο Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/
  6. Η συγκεκριμένη αίτηση ορίστηκε για ακρόαση από τον Πρωτοκολλητή στις 29/9/2015 ενώ κατά την ημερομηνία αυτή μαζί με τρεις άλλες παρόμοιες αιτήσεις σε άλλες αγωγές η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση από το Δικαστήριο στις 12/10/
  8. Κατά την ημερομηνία ορισμού της για ακρόαση η αίτηση αποσύρθηκε άνευ βλάβης. Β.2 Η Δεύτερη Αίτηση
  9. Στο μεσοδιάστημα στις 11/12/2015 αναβλήθηκε η ακρόαση της αγωγής και αυτή ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 3/6/
  10. Απλά για σκοπούς πληρότητας αναφέρεται πως στις 3/6/2016 η ακρόαση της αγωγής αναβλήθηκε και πάλι, καθώς το Δικαστήριο συνέχιζε την ακρόαση της αγωγής 40/09, και ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 8/2/
  12. Ακολούθως, στις 10/2/2016, καταχωρήθηκε ειδοποίηση ανταπαίτησης προς τους συνεναγόμενους 1 και 2, αυτή τη φορά όμως όχι βάσει της Δ.21 θ. 8 αλλά δυνάμει της Δ.10 θ. 12
(1)των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. Κατά την ίδια ημερομηνία καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση, δίχως εντός αυτής να αναφέρεται στη νομική βάση της η Δ.10 θ. 12, με την οποία η εναγόμενη 3 ζητούσε την άδεια του Δικαστηρίου έτσι ώστε να επιδοθεί η ειδοποίηση απαίτησης κατά των συνεναγομένων 1 και 2 σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/
  1. Η αίτηση αυτή ορίστηκε από τον Πρωτοκολλητή για ακρόαση στις 15/2/
  3. Στις 15/2/2016 αναφέρεται σχετικά στο πρακτικό του Δικαστηρίου πως εκ πρώτης όψεως το Δικαστήριο θεωρούσε πως η αίτηση δεν δικαιολογείτο έχοντας υπόψη και το περιεχόμενο της έκθεσης υπεράσπισης (δηλαδή, το δικόγραφο της εναγομένης το οποίο καταχωρήθηκε στις 27/12/2012) σε σχέση και με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ως προς το ότι η απαίτηση της εναγομένης προέκυπτε μέσα από τα κατατεθέντα δικόγραφα και ειδικότερα σε απαίτηση για συνεισφορά ή αποζημίωση από συνεναγόμενο.
  4. Ορίστηκε και πάλι για ακρόαση η αίτηση στις 19/2/2016, ημερομηνία κατά την οποία, υιοθετήθηκε το περιεχόμενο γραπτής αγόρευσης σε σχέση με παρόμοια αίτηση στην αγωγή 1682/12 και η αίτηση ορίστηκε για διευκρινίσεις στις 26/2/2016, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε όπως η αίτηση οριστεί στις 29/2/2016 κατά την οποία ημερομηνία θα ήταν παρών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης.
  5. Στις 29/2/2016 εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ο ίδιος ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης και η αίτηση αποσύρθηκε άνευ βλάβης. Β.3 Η Τρίτη Αίτηση
  6. Ακολούθως, στις 16/3/2016 καταχωρήθηκε η αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση για άδεια επίδοσης ειδοποίησης ανταπαίτησης σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/2007 η οποία ορίστηκε από τον Πρωτοκολλητή για ακρόαση στις 30/3/
  8. Επίσης στις 16/3/2016 καταχωρήθηκε ειδοποίηση για ανταπαίτηση σύμφωνα, όπως αναφέρεται επί αυτής, με τον Τύπο 13 και τη Δ.21 κ. 8, συνοδευόμενη από έκθεση ανταπαίτησης της εναγομένης εναντίον των εναγομένων 1 και
  10. Αξίζει να σημειωθεί βεβαίως πως αυτό το δικόγραφο είναι το τρίτο το οποίο η εναγόμενη καταχωρούσε αγνοώντας εντελώς το γεγονός πως το δικόγραφο της είχε ήδη καταχωρηθεί στις 27/12/2012 και του οποίου η περιγραφή ως το πρώτο ή το αρχικό δικόγραφο της εναγομένης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από το Δικαστήριο έτσι ώστε αυτό να διακρίνεται από τα επόμενα δύο δικόγραφα τα οποία καταχωρήθηκαν δίχως παράλληλα με αυτό τον τρόπο να αποδίδεται οποιαδήποτε εγκυρότητα ή αναγνώριση εγκυρότητας από το Δικαστήριο στο οποιοδήποτε δικόγραφο το οποίο είχε επακόλουθα καταχωρηθεί, μετά δηλαδή και από την καταχώρηση αυτού του δικογράφου.
  11. Τονίζω δηλαδή απλά το εξής. Όπως κρίνεται, βάσει και των δεδομένων της περίπτωσης υπό εξέταση από το Δικαστήριο, η έκθεση υπεράσπισης της εναγομένης η οποία καταχωρήθηκε αρχικά δεν μπορεί παρά να είναι και το μόνο δικόγραφο το οποίο είναι δυνατό να αναγνωριστεί ως έγκυρο από το Δικαστήριο. Το οποιοδήποτε δικόγραφο καταχωρήθηκε στη συνέχεια είχε καταχωρηθεί δίχως να είχε εξασφαλιστεί προηγουμένως η οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου.
  12. Στις 30/3/2016 η αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση ορίστηκε για ακρόαση από το Δικαστήριο στις 13/4/2016 και στη συνέχεια για διευκρινίσεις στις 20/4/2016, ημερομηνία κατά την οποία επιφυλάχθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου. Γ. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  13. Παρά και την εμφανή της απουσία από τη νομική βάση της αίτησης αυτή σαφώς δεν μπορεί παρά να βασίζεται στη Δ.21 θ. 8 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας (η οποία βεβαίως αναφέρεται επί της ειδοποίησης για ανταπαίτηση για την οποία η εναγόμενη αιτείται άδεια επίδοσης), σύμφωνα με την οποία προνοούνται τα ακόλουθα,:- 8.
(1)Where a defendant by his defence sets up any counter-claim which raises questions between himself and the plaintiff along with any other persons, he shall add to the title of his defence a further title similar to the title in a statement of claim, setting forth the names of all the persons who, if such counter-claim were to be enforced by cross-action, would be defendants to such cross-action, and shall deliver his defence to such of them as are parties to the action within the period within which he is required to deliver it to the plaintiff.
(2)Where any such person as in the last preceding paragraph mentioned is not a party to the action, he shall be summoned to appear by being served with a copy of the defence, and such service shall be regulated by the same Rules as are hereinbefore contained with respect to the service of a writ of summons, and every defence so served shall be endorsed in Form 13, or to the like effect.
  1. Πραγματικά θεωρώ πως οι πρόνοιες της Δ.21 θ. 8 είναι σαφείς και πως δεν χρειάζεται η οποιαδήποτε ιδιαίτερη επεξήγηση τους από το Δικαστήριο.
  2. Περιορίζεται απλά το Δικαστήριο στο να επισημάνει πως θα πρέπει από την έκθεση υπεράσπισης να προβληθεί και ανταπαίτηση μεταξύ του εναγομένου και του ενάγοντα παράλληλα με οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα έτσι ώστε να ενεργοποιείται η εφαρμογή της Δ.21 θ.
  3. Ενώ όπως επίσης προβλέπεται θα πρέπει ο εναγόμενος σε μία τέτοια περίπτωση να παραδώσει την υπεράσπιση του στα πρόσωπα τα οποία ήδη είναι διάδικα μέρη στην αγωγή εντός της ίδιας περιόδου κατά την οποία απαιτείται από αυτόν όπως παραδώσει την υπεράσπιση του στον ενάγοντα.
  4. Ανεξάρτητα και από τις οποιεσδήποτε πρακτικές δυσκολίες η εναγόμενη θα αντιμετώπιζε σε σχέση με την παράδοση ενός τέτοιου δικογράφου και στους εναγομένους 1 και 2 εκτός δικαιοδοσίας επισημαίνεται απλά από το Δικαστήριο, σε σχέση με τη νομική πτυχή της συγκεκριμένης διαδικασίας, η προβλεπόμενη παράλληλη ουσιαστικά πορεία μίας τέτοιας ανταπαίτησης εναντίον της ενάγουσας και των εναγομένων 1 και
  5. Δ. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
  6. Βεβαίως το αίτημα της εναγομένης συνδυάζεται με το γεγονός πως η ίδια έχει ήδη καταχωρήσει και τρίτο δικόγραφο εντός του φακέλου της αγωγής.
  7. Όμως αυτό το οποίο οφείλει να τονίσει το Δικαστήριο είναι πως δεν νοείται να υποβάλλεται αίτημα για άδεια επίδοσης ειδοποίησης ανταπαίτησης σε σχέση με μία ανταπαίτηση η οποία να εμπεριέχεται εντός ενός δικογράφου το οποίο να έχει καταχωρηθεί κατά το δοκούν από ένα διάδικο.
  8. Επιπλέον, έχοντας υπόψη ότι η εναγόμενη έχει επιλέξει τη χρήση του Τύπου 13 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας θα πρέπει να επισημανθεί πως ο συγκεκριμένος τύπος εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου το πρόσωπο (εκτός από τον ενάγοντα) εναντίον του οποίου εγείρει ανταπαίτηση είναι πρόσωπο το οποίο δεν είναι διάδικο μέρος στην αγωγή, με αποτέλεσμα να δημιουργείται η αναγκαιότητα επίδοσης προς αυτόν αντιγράφου της υπεράσπισης, ενώ τέτοια επίδοση θα ρυθμίζεται με τον ίδιο τρόπο τον οποίο προβλέπεται από τους κανονισμούς σε σχέση με την επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Βεβαίως, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, το ίδιο δεν ισχύει σε περίπτωση όπου το πρόσωπο εναντίον του οποίου εγείρεται ανταπαίτηση είναι ήδη διάδικο μέρος στην αγωγή.
  9. Επομένως, όχι μόνο επιδιώκει με την αίτηση της η εναγόμενη την επίδοση δικογράφου επιπρόσθετου του «αρχικού» της δικογράφου - το οποίο τονίζεται και πάλι πως είναι και το μόνο έγκυρο δικόγραφο της στην αγωγή και βάσει του οποίου δεν εγείρεται ανταπαίτηση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 - αλλά έχει επιλέξει και τύπο ειδοποίησης ο οποίος δεν προβλέπεται σε περίπτωση όπου το πρόσωπο εναντίον του οποίου εγείρεται ανταπαίτηση είναι ήδη διάδικο μέρος στην αγωγή. Διαφορετική δηλαδή θα ήταν η διαδικασία εάν και εφόσον βεβαίως η εναγόμενη είχε πρώτα καταχωρήσει με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτηση εναντίον τόσο της ενάγουσας όσο και των εναγομένων 1 και
  10. Ε. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
  11. Πραγματικά όπως και να ιδωθεί το αίτημα της εναγομένης αυτό δεν δικαιολογείται καθότι όπως κρίνεται το βασικό διάταγμα το οποίο αιτείται η εναγόμενη έχει σχέση με την επίδοση μίας ειδοποίησης για ανταπαίτηση η οποία εμπεριέχεται σε επιπρόσθετο δικόγραφο από αυτό το οποίο αρχικά καταχώρησε η εναγόμενη και το οποίο παραμένει το μόνο έγκυρο δικόγραφο της εναγομένης εντός του φακέλου της αγωγής.
  12. Επιπλέον, εντελώς ανεδαφικό κρίνεται το επιχείρημα του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης ως προς το ότι ακόμη και το δικόγραφο της εναγομένης να καταχωρήθηκε παράτυπα το θέμα αυτό «...δεν μπορεί να εξεταστεί στο στάδιο αυτό ... αλλά θα πρέπει να δοθεί η άδεια για επίδοση του σχετικού δικογράφου στους Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένους και αυτοί εάν κρίνουν ότι υπάρχει παρατυπία τότε θα αποταθούν στο Δικαστήριο ... και να ζητήσουν τον παραμερισμό...».
  13. Εισηγείται μάλιστα πως σε «...αντίθετη περίπτωση είναι σαν να επεμβαίνει το Δικαστήριο στη διαδικασία καταχώρησης των δικογράφων και να υπεισέρχεται στη θέση των διαδίκων». Διερωτάται πραγματικά το Δικαστήριο πως είναι δυνατό καν να λεχθεί πως αυτό επεμβαίνει στη διαδικασία καταχώρησης δικογράφων μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης όταν αυτή ήδη είχε ολοκληρωθεί στις 27/12/
  15. Μάλιστα εισηγήθηκε πως στο στάδιο ακρόασης της αίτησης δεν θα έπρεπε να αγορεύσει για το νομότυπο της καταχώρησης της ειδοποίησης αλλά να επιφυλάξει τα δικαιώματα του για να αγορεύσει εάν και όταν επιδοθεί το συγκεκριμένο δικόγραφο.
  16. Βάσει δηλαδή της επιχειρηματολογίας του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει τα όσα έχουν προηγηθεί σε σχέση με την καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης της εναγομένης ή ακόμη και τα όσα έχουν ακολουθήσει σε σχέση και με την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και να επιτρέψει την ανεξέλεγκτη κατά βούληση αλλά και κατ΄ επανάληψη καταχώρηση επιπρόσθετων δικογράφων από την εναγόμενη.
  17. Θεωρώ ότι μία τέτοια θέση δεν μπορεί με οποιοδήποτε τρόπο να γίνει δεκτή ως βάσιμη από το Δικαστήριο όπως και δεν γίνεται βεβαίως.
  18. Μάλιστα προς απάντηση και του τελικού επιχειρήματος του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης διευκρινίζω πως το Δικαστήριο ασφαλώς και δεν θεωρεί ως έγκυρη την καταχώρηση οποιουδήποτε επιπρόσθετου δικογράφου της εναγομένης πέραν από την έκθεση υπεράσπισης η οποία καταχωρήθηκε από αυτήν στις 27/12/
  20. Σύμφωνα με το τελικό του επιχείρημα ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης εισηγείται πως ακόμη και εάν το Δικαστήριο «...έχει την άποψη ότι στο στάδιο αυτό έχει την εξουσία να ελέγξει τη νομιμότητα της καταχώρησης της Ειδοποίησης για την Ανταπαίτηση κατά των Εξ Ανταπαιτήσεων Εναγομένων και προχωρήσει στην απόφαση του για απόρριψη [sic] αίτησης με την αιτιολογία της παρατυπίας με την οποία απόφαση διαφωνώ και είναι η άποψη μου ότι το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την Αίτηση για Επίδοση εκτός της Δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αλλά το σχετικό δικόγραφο θα εξακολουθεί να υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου και κατά την άποψη μου πάντoτε δεν υπάρχει τρόπος να διαγραφεί, εκτός εάν αποσυρθεί από τους Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντες που το κατεχώρησαν, ή εάν δοθεί η άδεια και επιδοθεί και ζητηθεί από τους Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένους με Αίτηση για παραμερισμό και/ή τη διαγραφή του».
  21. Ολοκληρώνει τη γραπτή αγόρευση του δε με τη θέση πως το Δικαστήριο θα μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα και «...να επιφυλάξει την άποψη του να την εκφράσει σε μεταγενέστερο στάδιο...».
  22. Διερωτάται βεβαίως το Δικαστήριο σε ποιο από τα δύο επιπρόσθετα δικόγραφα αναφέρεται ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης ως «το σχετικό δικόγραφο» ενώ αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως πραγματικά διαφεύγει της προσοχής του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης πως ο ρόλος του Δικαστηρίου, έστω και εάν αναπόφευκτα δημιουργείται η εντύπωση «έκφρασης απόψεων» στη συγγραφή αποφάσεων, δεν είναι η ακαδημαϊκή «έκφραση» της οποιασδήποτε «άποψης» ή ακόμη και η «επιφύλαξη» τέτοιας άποψης αλλά ακριβώς να αποφασίσει κατά πόσο θα εγκρίνει ένα αίτημα ή όχι. Ακόμη και ανεξάρτητως του ενδεχόμενου της ύπαρξης της οποιασδήποτε αντίθετης «άποψης» του Δικαστηρίου εάν ένα αίτημα δικαιολογείται από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας ασφαλώς αυτό θα εγκριθεί από το Δικαστήριο.
  23. Διευκρινίζεται συνεπώς πως το θέμα το οποίο εγείρεται δεν αποτελεί θέμα «άποψης» του Δικαστηρίου αλλά υποχρέωσης του ως προς την τήρηση και εφαρμογή των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. Βάσει αυτής της υποχρέωσης κρίνεται πως στη συγκεκριμένη περίπτωση το αίτημα της εναγομένης δικονομικά δεν δικαιολογείται με οποιοδήποτε τρόπο και εάν αυτό ιδωθεί.
  24. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται ενώ διευκρινίζεται και πάλι πως το οποιοδήποτε επιπρόσθετο δικόγραφο η εναγόμενη έχει καταχωρήσει εντός του φακέλου της αγωγής ασφαλώς και δεν θα λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο έστω και εάν αυτό θα αποτελεί μέρος του φακέλου της αγωγής. Υπενθυμίζω δε επί αυτού του θέματος πως σε κάθε περίπτωση η καταχώρηση του οποιουδήποτε επιπρόσθετου δικογράφου συνδεόταν άρρηκτα με το αίτημα για την έκδοση σχετικού διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.