Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ ν. Αχιλλέας Νικοδήμου Αχιλλέως κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης :- 148 / 2012, 8/6/2016

Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ ν. Αχιλλέας Νικοδήμου Αχιλλέως κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης :- 148 / 2012, 8/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A126 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης :- 148 / 2012 Μεταξύ:- Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ Αιτήτρια Και

1. Αχιλλέας Νικοδήμου Αχιλλέως
2. Στέλλα Νικόλα Στυλιανού Καθ΄ ων η Αίτηση Ημερομηνία :- Τετάρτη 8η Ιουνίου 2016 Για την Αιτήτρια :- κος. Νικήτας Νικήτα Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Νικήτας Νικήτα Για την καθ΄ ης η αίτηση 2 :- κα. Αρίστη Κορακίδου Μακρίδου Για Aristi Korakidou Makridou LLC Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Κατερίνα Χριστοφόρου TΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
3. Εξετάζεται με αυτή την απόφαση αίτημα εγγραφής διαιτητικής απόφασης η οποία εκδόθηκε εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση στις 17/5/2011 και για την οποία το Δικαστήριο στην απουσία του καθ΄ ου η αίτηση 1 εξέδωσε στις 8/6/2012 διάταγμα για εγγραφή και εκτέλεση εναντίον του, ενώ αναφορικά με με την καθ΄ης η αίτηση 2 (στο εξής θα καλείται η «καθ΄ης η αίτηση») εμφανίστηκε η ευπαίδευτη συνήγορος της η οποία στη συνέχεια στις 5/9/2012 καταχώρησε ένσταση με 18 συνολικά λόγους ένστασης.
4. Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις. Η ένσταση με ένορκη δήλωση της ίδιας της καθ΄ ης η αίτηση και η αίτηση με ένορκη δήλωση του Μήρου Γιάγκου ημερομηνίας 11/5/2012, ο οποίος δηλώνει πως είναι στην υπηρεσία της αιτήτριας.
5. Σημειωτέον πως η αιτήτρια κατά την καταχώρηση της αίτησης ονομαζόταν «Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρουμπιού». Ακολούθησε αναδιοργάνωση και συγχώνευση και άλλων Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων της επαρχίας Πάφου με το «Ελληνικό Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ» το οποίο άλλαξε το όνομα του σε «Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ» (σχετική είναι η ειδοποίηση μετονομασίας η οποία καταχωρήθηκε εντός του φακέλου της γενικής αίτησης στις 28/11/2013).
6. Σχετική επί του θέματος είναι και η επιφύλαξη εντός του άρθρου 49ΣΤ του βασικού νόμου όπως αυτό τροποποιήθηκε με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών (Τροποποιητικός) (Αρ. 5) Νόμος του 2013 (Ν.185(Ι)/2013)ημερομηνίας 31/12/
8. Ανεξάρτητα και από το γεγονός πως η καταχώρηση σχετικής ειδοποίησης προηγήθηκε της ψήφισης του συγκεκριμένου τροποποιητικού νόμου εντούτοις δεν θεωρώ πως το όλο θέμα της μετονομασίας της αιτήτριας όπως αυτό εγέρθηκε με την τελική αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση θα πρέπει να εξεταστεί μετά και από την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας εφόσον δηλαδή αυτό δεν εγέρθηκε σε κανένα στάδιο προηγουμένως κατά τη διάρκεια της δίκης.
9. Επιπλέον, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, έχει καταχωρηθεί στις 28/11/2013 μίας μορφής ειδοποίηση επί της οποίας επισυνάπτεται όχι η διαταγή ακύρωσης εγγραφής της «Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Στρουμπιού» αλλά επιστολή εντός της οποίας τουλάχιστον υπάρχει σχετική αναφορά στη διαταγή ακύρωσης εγγραφής (η οποία έχει την ίδια ημερομηνία με αυτή της επιστολής) και στη συγχώνευση της «Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Στρουμπιού» με το «Ελληνικό Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ.».
10. Ενώ και η Μ. Α. 2, Γεωργία Κούσουλου, όταν ερωτήθηκε που εργαζόταν πριν την εργασία της στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, απάντησε πως δούλευε στην πρώην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρουμπιού η οποία συγχωνεύτηκε με το Ελληνικό Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ στις 26/10/2013 και το οποίο μετά μετονομάστηκε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ. Β. ΕΠΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
11. Περιληπτικά σε σχέση με τα θέματα τα οποία η ίδια η καθ΄ης η αίτηση ήγειρε με την καταχώρηση της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης και τη διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρατηρούνται τα ακόλουθα.
12. Κατ΄ αρχάς αξίζει να σημειωθεί ως βασική θέση προς εξέταση από το Δικαστήριο το γεγονός πως η καθ΄ης η αίτηση αμφισβήτησε την επίδοση της κλήσης για να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας. Ουσιαστικά αν και η αναφορά στους λόγους ένστασης είναι σε κλήση ή επιστολή η μαρτυρία η οποία δόθηκε αφορούσε ειδοποίηση του διαιτητή. Θέμα για το οποίο η αιτήτρια παρουσίασε μαρτυρία και κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. Βεβαίως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το είδος του εγγράφου το οποίο επιδόθηκε δηλαδή εάν αυτό περιγράφεται ως κλήση ή επιστολή ή ειδοποίηση. Σημασία έχει ο σκοπός του συγκεκριμένου εγγράφου και ασφαλώς το ερώτημα κατά πόσο η καθ΄ης η αίτηση έλαβε γνώση αναφορικά με το περιεχόμενο του.
13. Θεωρώ πραγματικά πως με τη μαρτυρία την οποία η αιτήτρια παρουσίασε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, σε σχέση με το θέμα της επίδοσης, δόθηκε η κάθε δυνατή ευκαιρία στην καθ' ης η αίτηση ως προς την αμφισβήτηση όχι μόνο της ίδιας της επίδοσης αλλά και του οποιουδήποτε μέρους της όλης διαδικασίας η οποία οδήγησε στην έκδοση της επίδικης διαιτητικής απόφασης εναντίον της.
14. Ως μάρτυρες αναφορικά με το θέμα της επίδοσης και τις συνέπειες αυτής της επίδοσης κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου όχι μόνο ο επιδότης της διαιτητικής απόφασης και υπάλληλος της αιτήτριας αλλά - μετά και από έγκριση σχετικού αιτήματος της καθ΄ ης η αίτηση - ακόμη και ο ίδιος ο διαιτητής ο οποίος εξέδωσε την επίδικη διαιτητική απόφαση.
15. Βεβαίως με τους λόγους ένστασης της η καθ΄ης η αίτηση αμφισβήτησε τόσο την επίδοση της κλήσης όσο και την παρουσία της κατά τη διαδικασία επίλυσης της επίδικης διαφοράς (λόγοι ένστασης 6 και 7). Κατ΄ επέκταση ισχυρίστηκε επίσης πως δεν είχε τη δυνατότητα να εφεσιβάλλει τη διαιτητική απόφαση καθότι δεν γνώριζε για την έκδοση της (λόγος ένστασης 14).
16. Πέραν όμως και από τα όσα η καθ΄ης η αίτηση ισχυρίστηκε σε σχέση με την ίδια τη διαδικασία βάσει της οποίας εκδόθηκε η επίδικη διαιτητική απόφαση προέβαλε επίσης και λόγους ένστασης αναφορικά με την υπογραφή του επίδικου γραμματίου και υποθήκης (λόγοι ένστασης 15, 16 και 18). Θέματα βεβαίως τα οποία δεν εμπίπτουν εντός του πλαισίου της διαδικασίας για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και τα οποία πολύ ορθά η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση δεν προώθησε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας.
17. Αναφορικά με τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας έστω και σε αυτό το σημείο της απόφασης αξίζει να σημειωθεί πως η καθ΄ης η αίτηση επέλεξε να μην καταθέσει προφορικά. Βεβαίως οι ισχυρισμοί της εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση με την οποία υποστηρίζει την ένσταση της, όμως ασφαλώς αυτοί οι ισχυρισμοί δεν θα ήταν δυνατό να προβλέψουν και να λάβουν υπόψη και τα όσα ακούστηκαν από το Δικαστήριο κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας καθώς η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση αντεξέταζε τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν εκ μέρους της αιτήτριας.
18. Η επιλογή της καθ΄ ης η αίτηση να μην καταθέσει προφορικά ασφαλώς δεν μπορεί παρά να έχει και τις ανάλογες συνέπειες αναφορικά με το κατά πόσο οι ισχυρισμοί της θα ήταν δυνατό να γίνουν δεκτοί από το Δικαστήριο ως βάσιμοι σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των μαρτύρων οι οποίοι κατέθεσαν εκ μέρους της αιτήτριας.
19. Παραδείγματος χάριν, ισχυρίζεται σχετικά η καθ΄ης η αίτηση (παράγραφος 6) ότι ουδέποτε παρευρέθηκε κατά τη διάρκεια λήψης της διαιτητικής απόφασης. Παρουσιάστηκε όμως αντίθετη μαρτυρία επί αυτού από την αιτήτρια η οποία μάλιστα δεν αμφισβητήθηκε καν κατά την αντεξέταση της συγκεκριμένης μάρτυρος, δηλαδή της Μ. Α. 2, Γεωργίας Κούσουλου (στο εξής θα καλείται η «Κούσουλου»).
20. Μάλιστα με την τελική αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος ουσιαστικά επικεντρωνόταν περισσότερο στο κατά πόσο η καθ΄ης η αίτηση ήταν σε θέση να αντιληφθεί τη σημασία της διαδικασίας παρά σε ισχυρισμό ως προς την απουσία της από αυτή τη διαδικασία.
21. Όμως αυτή η αλλαγή πλεύσης της όλης εκδοχής της καθ΄ ης η αίτηση είτε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είτε μετά και από την ολοκλήρωση της δεν μπορεί παρά να υποσκάπτει παράλληλα και τον οποιοδήποτε ισχυρισμό αναφορικά με την απουσία της κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας.
22. Ενώ ασφαλώς η μαρτυρία με την οποία η καθ΄ης η αίτηση αρχικά υποστήριξε την ένσταση της δεν θα ήταν δυνατό να περιλαμβάνει και την οποιαδήποτε θέση αναφορικά με την έλλειψη δυνατότητας αντίληψης της σημασίας μίας διαδικασίας σε σχέση με την οποία η ίδια ισχυριζόταν εντός της ίδιας μαρτυρίας - της ένορκης δήλωσης της δηλαδή προς υποστήριξη της ένστασης - πως δεν ήταν καν παρούσα. Έτσι ώστε δηλαδή να τίθεται καν θέμα δυνατότητας ή μη κατανόησης της διαδικασίας. Γ. ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΕΝΣΤΑΣΗΣ
23. Όπως αναφέρεται και πιο πάνω, η καθ΄ ης η αίτηση υποστηρίζει την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης με 18 συνολικά λόγους ένστασης. Θεωρώ πως παρέχεται η δυνατότητα ομαδοποίησης αυτών των λόγων ένστασης προς καλύτερη αντίληψη αυτών. Γ.1 Η πρώτη ομάδα λόγων ένστασης
24. Η πρώτη ομάδα έχει σχέση με την αίτηση, τη διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε και τη διαιτητική απόφαση.
25. Σύμφωνα με τους λόγους ένστασης 1, 2, 3, 4 και 5 η αίτηση είναι αντικανονική και παράτυπη, δεν αφορά διαιτητική απόφαση δυνάμενη να εγγραφεί, είναι καταχρηστική και στερείται καλής πίστης, καμία νόμιμη διαδικασία διαιτησίας δεν έλαβε χώρα και η «δήθεν διαιτητική απόφαση» συγκρούεται με τους κανόνες δικαίου και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
26. Η πραγματικότητα είναι πως κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης ουσιαστικά εγκαταλείφθηκαν καθώς όχι μόνο δεν προωθήθηκαν με τη παρουσίαση οποιασδήποτε σχετικής επί του θέματος μαρτυρίας αλλά ούτε και επικεντρώθηκε με οποιοδήποτε τρόπο η αντεξέταση των μαρτύρων της αιτήτριας επί αυτών των λόγων ένστασης.
27. Όμως, με την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, υπό μορφή επιχειρηματολογίας προς υποστήριξη των συγκεκριμένων λόγων ένστασης προτάθηκε γενική εισήγηση ως προς το ότι η διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης με αναφορά σε ορισμένες λεπτομέρειες της επίδικης απόφασης δίχως όμως αυτή η εισήγηση να κρίνεται βάσιμη από το Δικαστήριο.
28. Προτάθηκε επίσης και η θέση πως δεν τηρήθηκε η οποιαδήποτε νομότυπη διαδικασία διαιτησίας από τον διαιτητή όμως και αυτή η θέση προβλήθηκε με τρόπο γενικό, αόριστο και ουσιαστικά θεωρητικό δίχως να λαμβάνονται υπόψη τα γεγονότα της συγκεκριμένης περίπτωσης και η μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε ως προς τη διαδικασία η οποία όντως τηρήθηκε κατά την διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας.
29. Ουσιαστικά, με την επιχειρηματολογία της ευπαίδευτης συνηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση, παρομοιάστηκε η όλη διαδικασία με αυτή μίας ιδανικής δικαστικής διαδικασίας δίχως να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περίπτωσης ως μία διαδικασία επίλυσης διαφοράς δια μέσω διαιτησίας όπως προβλέπεται από το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν. 22/1985όπως αυτός τροποποιήθηκε).
30. Ενδεχομένως, γενικά ιδωμένη η προβλεπόμενη δια Νόμου διαδικασία διαιτησίας η οποία συνήθως οδηγεί στην έκδοση μίας διαιτητικής απόφασης και η οποία στη συνέχεια δύναται να εγγραφεί και εκτελείται ως μία δικαστική απόφαση να μην είναι δυνατό να θεωρηθεί ως η καταλληλότερη ή ως μία διαδικασία ισοδύναμη με δικαστική διαδικασία προς τήρηση όλων των εχέγγυων τα οποία προβλέπονται από το Σύνταγμα σε σχέση με μία έγκυρη δικαστική απόφαση όμως το όλο θέμα δεν τέθηκε υπό αυτή τη μορφή κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας.
31. Επιπλέον, σαφώς δεν είναι δυνατό να προβάλλονται επιχειρήματα αναφορικά με θέματα τα οποία ούτε καν τέθηκαν υπόψη των μαρτύρων της αιτήτριας κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ως προτεινόμενες προϋποθέσεις προς έκδοση μίας έγκυρης διαιτητικής απόφασης και οι οποίες όμως δεν τηρήθηκαν.
32. Όπως, παραδείγματος χάριν, το κατά πόσο είχε σταλεί επιστολή τερματισμού και η οποία να είχε παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας. Επιπλέον βεβαίως η συμφωνία, της οποίας την ουσία το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία ασφαλώς και δεν εξετάζει, προνοεί σαφώς για αποδοχή από τα συμβαλλόμενα μέρη της διαδικασίας της διαιτησίας, ενώ το δικαίωμα τερματισμού της αιτήτριας, όπως αναφέρεται στη συγκεκριμένη συμφωνία, συνδέεται περισσότερο με τρόπους διευθέτησης υποχρεώσεων ενός χρεώστη (παραδείγματος χάριν, με επιπρόσθετη ασφάλεια ή μηνιαίες πληρωμές) δίχως βλάβη των οποιωνδήποτε συμβατικών δικαιωμάτων της αιτήτριας.
33. Θέτοντας το πολύ απλά το Δικαστήριο δεν θα ανέμενε σε διαδικασία όπως η παρούσα η αιτήτρια να είχε την υποχρέωση να παρουσιάσει δια μέσω της μαρτυρίας της μία αναπαράσταση ουσιαστικά της όλης διαιτητικής διαδικασίας η οποία οδήγησε στην έκδοση της διαιτητικής απόφασης της οποίας ζητείται η εγγραφή προς εκτέλεση.
34. Βεβαίως στο βαθμό στον οποίο θα μπορούσε οποιοσδήποτε από τους υπόλοιπους λόγους ένστασης να συνδεθεί με αυτή την ομάδα λόγων ένστασης αυτό λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης.
35. Παραδείγματος χάριν, εάν οι λόγοι ένστασης αναφορικά με την επίδοση γενικά ευσταθούν ασφαλώς αυτό από μόνο του παρέχει υποστήριξη στους λόγους ένστασης αναφορικά με τη νομιμότητα της διαιτητικής διαδικασίας αλλά και τη «σύγκρουση» της διαιτητικής απόφασης με αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, σε σχέση ουσιαστικά με το δικαίωμα ακρόασης της καθ΄ ης η αίτηση ενώπιον του διαιτητή. Γ.2 Η δεύτερη ομάδα λόγων ένστασης
36. Η δεύτερη ομάδα των λόγων ένστασης έχει σχέση με θέματα επίδοσης, την παρουσία της καθ΄ ης η αίτηση κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας αλλά και της αποδοχής από την καθ΄ ης η αίτηση της διαιτητικής απόφασης ή ακόμη και κοινοποίησης ή απόκτησης γνώσης της διαιτητικής απόφασης ως επίσης και επεξήγησης προς την καθ΄ ης η αίτηση ή επίγνωσης από την ίδια της διαιτητικής διαδικασίας.
37. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τους λόγους ένστασης 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 και 14 δεν επιδόθηκε κλήση στην καθ' ης η αίτηση για να εμφανιστεί στη διαδικασία επίλυσης της επίδικης διαφοράς ενώ η ίδια η καθ΄ης η αίτηση, πρώτο, ουδέποτε παρέστη κατά την διαδικασία επίλυσης της επίδικης διαφοράς, δεύτερο, ουδέποτε υπέγραψε και/ή παρέλαβε προσωπικά οιαδήποτε κλήση ή επιστολή για να παραστεί κατά την διαδικασία επίλυσης της επίδικης διαφοράς, τρίτο, ουδέποτε παρέλαβε και υπέγραψε έγγραφο με το οποίο να αποδέχεται την απόφαση του διαιτητή ημερομηνίας 17/5/2011, τέταρτο, ουδέποτε έλαβε αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης, πέμπτο, δεν είχε τη δυνατότητα να εφεσιβάλει τη διαιτητική απόφαση γιατί δεν γνώριζε την έκδοση αυτής, ενώ επιπλέον στην καθ' ης η αίτηση, πρώτο, ουδέποτε εξηγήθη η διαδικασία διαιτησίας και δεύτερο, δεν είχε («έχει») επίγνωση της διαδικασίας διαιτησίας.
38. Ουσιαστικά η ακροαματική διαδικασία της αίτησης επικεντρώθηκε σε αυτή την ομάδα των λόγων ένστασης.
39. Αξίζει να σημειωθεί, έστω και σε αυτό το σημείο της απόφασης, το εξής σε σχέση με την όλη επικέντρωση της γενικότερης θέσης της καθ΄ ης η αίτηση ως προς το θέμα της επίδοσης ή ουσιαστικά της αιχμής του δόρατος αυτής της θέσης, ότι δηλαδή δεν έγινε προσωπικά επίδοση προς την καθ΄ ης η αίτηση. Ανεξάρτητα και από τη μαρτυρία η οποία έχει παρουσιαστεί αναφορικά με την παρουσία της καθ΄ ης η αίτηση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας σύμφωνα με την οποία εύλογα προκύπτει συμπέρασμα πως η καθ΄ης η αίτηση όντως είχε λάβει γνώση αναφορικά με τη διαδικασία διαιτησίας αλλά και της έκδοσης διαιτητικής απόφασης. Απλά υπενθυμίζεται πως εφόσον τηρούνται οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις μία επίδοση δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί άκυρη ή αναποτελεσματική επειδή αυτή δεν έχει γίνει προσωπικά σε ένα άτομο αλλά σε άλλο άτομο το οποίο όπως είναι γνωστό στον επιδότη συγκατοικεί με το άτομο προς το οποίο επιδιώκεται η επίδοση ενός εγγράφου. Στην περίπτωση της καθ΄ ης η αίτηση δεν διαπιστώνεται να προκύπτει οποιοσδήποτε λόγος βάσει του οποίου να κριθεί ότι η επίδοση η οποία είχε γίνει προς τον τότε σύζυγο και συγκάτοικο της είτε της ειδοποίησης είτε της διαιτητικής απόφασης δεν ήταν έγκυρη ή αποτελεσματική επειδή δεν είχε γίνει προσωπικά στην ίδια την καθ' ης η αίτηση. Γ.3 Η τρίτη ομάδα λόγων ένστασης
40. Η τρίτη ομάδα των λόγων ένστασης έχει σχέση με την ίδια τη συμφωνία η οποία οδήγησε στη δημιουργία της οποιασδήποτε συμβατικής υποχρέωσης της καθ΄ ης η αίτηση.
41. Σύμφωνα με τους λόγους ένστασης 13, 15, 16 και 18 η καθ΄ης η αίτηση ουδέποτε υπέγραψε ως πρωτοφειλέτης εν γνώσει της οιαδήποτε έγγραφα δανείου ή πιστωτικής διευκόλυνσης ως πρωτοφειλέτης με την Σ.Π.Ε. Στρουμπιού και ουδέποτε έλαβε οιοδήποτε ποσό από την Σ.Π.Ε. Στρουμπιού, ενώ συγκεκριμένα η καθ΄ης η αίτηση με όραση 2/10 και στους δύο οφθαλμούς κάτω από την οικονομική εξάρτηση του εν διαστάσει συζύγου της, υπό τις απειλές και χειροδικία εναντίον της εκ μέρους του δεν γνώριζε ούτε της εξηγήθηκε πότε αν υπέγραφε, τι υπέγραφε, ενώ ουδέποτε υπέγραψε το επίδικο γραμμάτιο και υποθήκη με ελεύθερη βούληση και γνώση ενώ η υπογραφή του επίδικου γραμματίου και υποθήκης είναι προϊόν απάτης, πλαστογραφίας, εξαναγκασμού, ψυχικής πίεσης και σωματικής βίας και απειλών.
42. Αξίζει να σημειωθεί πως αυτή η ομάδα λόγων ένστασης δεν προωθήθηκε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. Επιπλέον, τα όσα αναφέρονται σε αυτούς τους λόγους ένστασης σαφώς εκφεύγουν από το σκοπό της διαδικασίας για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της.
43. Τέλος, με τον ανεξάρτητο μεν αλλά καθολικό ουσιαστικά λόγο ένστασης 17 τίθεται με πολύ γενικό τρόπο η θέση πως τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση είναι αναληθή. Εντούτοις ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν στοιχειοθετείται από τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. Δ. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
44. Σε σχέση γενικά με την μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε θεωρώ πως θα ήταν χρήσιμο προτού αναλυθεί η μαρτυρία η οποία όντως παρουσιάστηκε να εξεταστεί και το δεδομένο της μαρτυρίας η οποία δεν παρουσιάστηκε και τον περιορισμό της καθ΄ ης η αίτηση στην μαρτυρία η οποία εμπεριέχεται στην ένορκη δήλωση της.
45. Όπως αναφέρεται και πιο πάνω η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης της καθ΄ ης η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ενώ, όπως επίσης παρατηρείται πιο πάνω, η καθ΄ης η αίτηση δεν παρουσίασε οποιαδήποτε επιπρόσθετη προφορική μαρτυρία αλλά ούτε και η ίδια κατέθεσε προφορικά. Βεβαίως αυτό ήταν θέμα επιλογής της ίδιας της καθ΄ ης η αίτηση.
46. Επί αυτού του θέματος η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση εισηγήθηκε με την τελική αγόρευση της πως το γεγονός ότι η καθ΄ης η αίτηση δεν έτυχε αντεξέτασης καθότι η αιτήτρια δεν ζήτησε την αντεξέταση της, έχει ουσιαστικά ως αποτέλεσμα την μή αμφισβήτηση του ισχυρισμού της καθ΄ ης η αίτηση ως προς το ότι δεν έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης και ότι κατά τη διαδικασία της διαιτησίας «αν αυτή διεξήχθη» δεν έτυχε νομικής εκπροσώπησης και δεν αντιλήφθηκε τι αφορούσε αυτή η διαδικασία.
47. Πραγματικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με αυτή τη θέση. Το γεγονός ότι η καθ΄ης η αίτηση δεν αντεξετάστηκε δεν οδηγεί στο αποτέλεσμα το οποίο εισηγείται η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση. Η δυνατότητα αμφισβήτησης της μαρτυρίας της αντίδικης πλευράς, η οποία εμπεριέχεται σε ένορκη δήλωση, δεν περιορίζεται μόνο σε αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντος, αλλά και με παρουσίαση μαρτυρίας αντίθετη προς αυτή η οποία εμπεριέχεται σε αυτή την ένορκη δήλωση. Η διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε κατά την εκδίκαση της αίτησης δεν περιορίστηκε απλά σε μαρτυρία υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων αλλά επεκτάθηκε και σε παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας. Μαρτυρία την οποία η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση, δια μέσω αντεξέτασης των μαρτύρων της αιτήτριας, επεδίωξε να αξιοποιήσει προς προώθηση των θέσεων της καθ΄ ης η αίτηση και προς υποστήριξη των λόγων ένστασης της.
48. Επιπλέον, εύλογα μπορεί να θεωρηθεί από το Δικαστήριο πως εάν η καθ΄ης η αίτηση δεν ισχυριζόταν τα όσα αναφέρει σχετικά εντός της ένορκης δήλωσης της τότε η αιτήτρια δεν θα είχε λόγο έτσι ώστε να παρουσιάσει την όση προφορική μαρτυρία παρουσίασε προς υποστήριξη του αιτήματος της.
49. Λαμβάνεται υπόψη δηλαδή από το Δικαστήριο όχι μόνο το δεδομένο πως η αιτήτρια παρουσίασε προφορική μαρτυρία αλλά επίσης και το γεγονός πως με αυτή την παρουσίαση παρεχόταν η κάθε δυνατή ευκαιρία αμφισβήτησης από την καθ΄ ης η αίτηση των θέσεων της αιτήτριας. Βεβαίως με αυτή τη μαρτυρία η αιτήτρια επεδίωκε και εν τέλει κατάφερε να πείσει το Δικαστήριο ως προς την έλλειψη βασιμότητας των ισχυρισμών της καθ΄ ης η αίτηση αναφορικά τόσο με την απουσία της κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας όσο και ως προς το ότι δεν έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης.
50. Γενικά αναφορικά με τη διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε κατά την εκδίκαση της αίτησης αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως η καθ΄ης η αίτηση είχε την κάθε δυνατή ευχέρεια να υποστηρίξει τη βασιμότητα των δικών της ισχυρισμών όχι μόνο με την παρουσίαση δικής της μαρτυρίας - πέραν δηλαδή και από τα όσα αναφέρει σχετικά στην ένορκη δήλωση της - αλλά επιπλέον και με την αντεξέταση των μαρτύρων τους οποίους παρουσίασε η αιτήτρια και του μάρτυρα του οποίου η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση αιτήθηκε την αντεξέταση.
51. Επιπλέον, καθόλου πειστική έστω υπό μορφή επιχειρηματολογίας - ή ακόμη και επιτρεπτή ελλείψει μαρτυρίας - είναι η προώθηση εντός της τελικής αγόρευσης θέσεων οι οποίες όχι μόνο δεν συνάδουν με την ίδια τη διατύπωση των λόγων ένστασης ή και την ίδια τη μαρτυρία της καθ΄ ης η αίτηση. Θέσεις επίσης σε σχέση με τις οποίες η αιτήτρια έχει παρουσιάσει πειστική μαρτυρία η οποία δεν έχει αντικρουστεί με οποιαδήποτε μαρτυρία από την καθ΄ης η αίτηση.
52. Παραδείγματος χάριν, υπενθυμίζω πως με συγκεκριμένο λόγο ένστασης η καθ΄ης η αίτηση προβάλει ως θέση πως ουδέποτε παρέστη κατά την διαδικασία επίλυσης της επίδικης διαφοράς. Θέση μάλιστα την οποία υποστηρίζει με τη μοναδική μαρτυρία την οποία παρουσίασε επί του θέματος. Δηλαδή, με την ένορκη δήλωση η οποία επισυνάπτεται στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης της. Εντός της οποίας αναφέρει ρητά πως ουδέποτε παρευρέθηκε κατά την διαδικασία λήψης της διαιτητικής απόφασης (παράγραφος 6).
53. Επομένως, πως είναι δυνατό με την τελική αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση να προβάλλεται η θέση πως στη διαδικασία της διαιτησίας «αν παρουσιάστηκε δεν της εξηγήθηκε τι αφορούσε»;
54. Είτε ήταν παρούσα είτε δεν ήταν παρούσα η καθ΄ης η αίτηση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία την οποία η αιτήτρια παρουσίασε και η οποία κρίνεται αξιόπιστη από το Δικαστήριο, όντως ήταν παρούσα.
55. Η προβολή τελικής θέσης αντίθετης με βασικό μέρος της όλης εκδοχής της καθ΄ ης η αίτηση όπως αυτή είχε αρχικά προβληθεί καθόλου δεν ενισχύει αυτή την εκδοχή αλλά αντιθέτως την αναιρεί ολοκληρωτικά. Ουσιαστικά η προβολή της όλης εκδοχής της καθ΄ ης η αίτηση επί του συγκεκριμένου θέματος χαρακτηρίζεται όχι μόνο από έλλειψη σταθερότητας αλλά και ύπαρξης αντιφατικότητας. Στοιχεία τα οποία δεν είναι δυνατό να μην ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση της βασιμότητας της εκδοχής της καθ΄ ης η αίτηση είτε όπως αυτή προβλήθηκε αρχικά είτε όπως σταδιακά μετατράπηκε κατά τη διάρκεια και με την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας.
56. Ακόμη και τα όσα ανέφερε σχετικά η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση (συγκεκριμένα κατά την εξέταση του αιτήματος για αντεξέταση του διαιτητή) ως προς το ότι η ίδια δεν μπορούσε να ξέρει εάν η καθ΄ης η αίτηση, όπου και να ήταν, δεν ήξερε για ποιο λόγο ήταν και ότι δεν μπορούσε η ίδια να πει με θετικό τρόπο ότι ήταν παρούσα κατά τη διαδικασία επίλυσης της επίδικης διαφοράς, εύλογα δημιουργούν στο σύνολο τους μία επίπλαστη εικόνα ως προς την οποιαδήποτε εκδοχή της καθ΄ ης η αίτηση η οποία θα μπορούσε εύλογα να σχηματιστεί βάσει τέτοιων θέσεων. Δίχως βεβαίως παράλληλα αυτή η δημιουργία να αποδίδεται σε προσπάθεια της ευπαίδευτης συνηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση να παραπλανήσει το Δικαστήριο με οποιοδήποτε τρόπο. Καθώς και η ίδια βεβαίως σε σχέση με τη μεταφορά και παρουσίαση της εκδοχής της καθ΄ ης η αίτηση στο Δικαστήριο βασιζόταν στις οδηγίες τις οποίες η καθ΄ης η αίτηση ήταν σε θέση να παρέχει σε αυτή ως η δικηγόρος της.
57. Όμως έστω και διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω πραγματικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με τη θέση πως από τη στιγμή που η καθ΄ης η αίτηση δεν έχει αντίληψη αν ήταν ή όχι παρούσα τότε είναι εύλογο η ίδια να προβάλει ως λόγο ένστασης τη θέση πως δεν είχε παραστεί κατά την διαδικασία επίλυσης της επίδικης διαφοράς (λόγος ένστασης 7). Το κατά πόσο η ίδια η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση μπορούσε ή δεν μπορούσε να τοποθετηθεί αναφορικά με το τι διαμείφθηκε κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία, εάν δηλαδή όντως είχαν πάρει την καθ΄ ης η αίτηση αλλά ήταν εκτός ή εντός της αίθουσας ασφαλώς δεν αναιρούν ούτε τον συγκεκριμένο λόγο ένστασης αλλά ούτε και τα όσα υπό μορφή μαρτυρίας η ίδια η καθ΄ης η αίτηση αναφέρει σχετικά στην ένορκη δήλωση της (παράγραφος 6) ως προς το ότι ουδέποτε παρευρέθηκε κατά τη διάρκεια λήψης της διαιτητικής απόφασης. Τόσο ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης 7 όσο και η μαρτυρία της καθ΄ ης η αίτηση (παράγραφος 6 στην ένορκη δήλωση της) αποτελούν ουσιαστικά το έναυσμα της όλης αμφισβήτησης από την καθ΄ ης η αίτηση της βασιμότητας της αίτησης και της ακροαματικής διαδικασίας η οποία ακολούθησε σε σχέση τόσο με το θέμα της επίδοσης γενικότερα όσο και σε σχέση με το κατά πόσο αυτή ήταν σε θέση να συμμετέχει στη διαιτητική διαδικασία ή να λάβει γνώση σε σχέση ως προς τις συνέπειες αυτής.
58. Σε σχέση με τη μαρτυρία την οποία η αιτήτρια παρουσίασε διατηρώντας παράλληλα υπόψη και τα όσα η καθ΄ης η αίτηση αναφέρει σχετικά στην ένορκη δήλωση της, παρατηρώ τα ακόλουθα.
59. Κατ΄ αρχάς διατηρώντας υπόψη τόσο τον τρόπο με τον οποίο οι μάρτυρες αυτοί κατέθεσαν όσο και το ίδιο το περιεχόμενο της προφορικής κατάθεσης τους σε συνδυασμό ακόμη και με το είδος αντεξέτασης το οποίο είχαν υποστεί πραγματικά δεν διαπιστώνεται να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος έτσι ώστε το Δικαστήριο να μην κρίνει τους μάρτυρες αυτούς ως αξιόπιστους στο σύνολο τους. Δεν ανέδειξε η αντεξέταση αυτών των μαρτύρων οποιοδήποτε στοιχείο βάσει του οποίου θα υπήρχε καν η δυνατότητα το Δικαστήριο να οδηγηθεί σε συμπέρασμα αναξιοπιστίας σε σχέση με τα όσα κατέθεσαν. Δεν αποκλείεται βεβαίως το είδος αντεξέτασης με το οποίο οι μάρτυρες της αιτήτριας βρέθηκαν αντιμέτωποι να μην είχε ως κύριο στόχο τόσο την ανάδειξη της οποιασδήποτε αναξιοπιστίας των συγκεκριμένων μαρτύρων αλλά κυρίως την επισήμανση δια μέσω της μαρτυρίας τους ορισμένων στοιχείων προς υποστήριξη των λόγων ένστασης στους οποίους η αντεξέταση αυτή επικεντρωνόταν.
60. Ο Μ. Α. 1, Σάββας Παστελλή, ιδιώτης επιδότης (στο εξής θα καλείται ο «Παστελλής») έδωσε μαρτυρία σε σχέση με την επίδοση της διαιτητικής απόφασης. Ο μάρτυρας αυτός κρίνεται ως απόλυτα ειλικρινής καθώς αναφέρθηκε στη διαδικασία επίδοσης στο σύζυγο της καθ΄ ης η αίτηση. Όντως με τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε η διαιτητική απόφαση ουδέποτε επιδόθηκε προσωπικά προς την καθ΄ ης η αίτηση. Χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι η επίδοση αυτή δεν ήταν έγκυρη ή αποτελεσματική.
61. Αξίζει να σημειωθεί πως με την ένορκη δήλωση της, η καθ΄ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι βρισκόταν σε διάσταση με τον σύζυγο της από τον Δεκέμβριο του
62. Όμως η επίδοση της διαιτητικής απόφασης έγινε τον Ιούνιο του 2011 (4/6/2011) ενώ η ειδοποίηση για τη διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας έγινε τον Απρίλιο του 2011 (8/4/2011). Όταν ο Παστελλής ερωτήθηκε εάν γνώριζε εάν η καθ΄ης η αίτηση είτε τον Απρίλιο είτε τον Ιούνιο του 2011 δεν συζούσε με τον σύζυγο της αλλά απλά συγκατοικούσε απάντησε με περισσή λογικότητα πως ο ίδιος δεν γνώριζε προσθέτοντας όμως ότι όταν πήγαινε στη συγκεκριμένη διεύθυνση έβρισκε είτε τον ένα είτε τον άλλο και παρά το ότι δεν ήξερε εάν συζούσαν εάν δεν του έλεγαν ότι συζούσαν δεν μπορούσε να αφήσει ένα έγγραφο καθώς ήταν υπόχρεος να υποδείξει (προφανώς επί της ένορκης δήλωσης επίδοσης) εάν συζούσαν.
63. Οφείλω επίσης να παρατηρήσω πως προκαλεί απορία συγκεκριμένη θέση η οποία τέθηκε στον μάρτυρα αυτό από την ευπαίδευτη συνήγορο της καθ΄ ης η αίτηση. Ότι δηλαδή οι καθ΄ ων η αίτηση δεν συζούσαν αλλά συγκατοικούσαν. Ποιο ακριβώς νόημα θα ήταν δυνατό να εξαχθεί από αυτή την υποβολή θέσης; Ότι δηλαδή ναι μεν οι καθ΄ ων η αίτηση βρίσκονταν στην ίδια κατοικία αλλά δεν επικοινωνούσαν μεταξύ τους; Η δε οποιαδήποτε υποβολή σε σχέση με οποιαδήποτε χρονική περίοδο μετά από τον Δεκέμβρη του 2011 ασφαλώς και δεν έχει σχέση με τη μαρτυρία του Παστελλή. Απέρριψε επίσης και υποβολή ως προς το ότι ο καθ΄ου η αίτηση δεν του είπε ότι συζούσε με την καθ΄ ης η αίτηση καθώς, όπως εξήγησε, αυτή είναι μία διαδικασία την οποία ακολουθεί όταν γίνεται μία επίδοση προς αποφυγή παρεξηγήσεων.
64. Βεβαίως επί του συγκεκριμένου θέματος το Δικαστήριο διατηρεί υπόψη του πως η αιτήτρια έχει παρουσιάσει και αξιόπιστη μαρτυρία σύμφωνα με την οποία η καθ΄ης η αίτηση εν πάση περιπτώσει ήταν παρούσα κατά την έκδοση της συγκεκριμένης διαιτητικής απόφασης. Παρουσία η οποία σύμφωνα και με τη νομολογία μας αναγνωρίζεται σε σχέση και με το ερώτημα κατά πόσο ο καθ΄ου η αίτηση σε μία τέτοια διαδικασία λαμβάνει γνώση ως προς την ύπαρξη της απόφασης ((βλ. σχετικά Δημοσθένους