Ευφημίας Νεοφύτου ν. Μαρίκκας Χρίστου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1640/07, 8/6/2016

(1)και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας

1. Σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι στις 30/6/2014 η αγωγή της Καθ' ης η Αίτηση 1 απορρίφθηκε και η τελευταία καταδικάστηκε στα έξοδα της αγωγής τα οποία υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €14.787,01 πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 31/5/2007 μέχρι 14/10/2008 και 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €14.269,
2. Περαιτέρω, η Αιτήτρια 2 αναφέρει ότι στα πλαίσια της προαναφερόμενης αγωγής η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα το οποίο στις 20/7/2007 ακυρώθηκε και η Καθ' ης η Αίτηση 1 κλήθηκε να καταβάλει τα έξοδα της σχετικής αίτησης στις Αιτήτριες στο τέλος της διαδικασίας. Από έρευνα που διενεργήθηκε στο Κτηματολόγιο διεφάνη ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν ιδιοκτήτρια των επίδικων ακινήτων τα οποία μεταβίβασε στις 9/1/2009 στη θυγατέρα της - Καθ' ης η Αίτηση
3. Η Αιτήτρια 2 υποστηρίζει ότι η προαναφερόμενη μεταβίβαση έγινε με πρόθεση καταδολίευσης των Αιτητριών προκειμένου η Καθ' ης η Αίτηση 1 να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της, δηλαδή των εξόδων στα οποία έχει καταδικαστεί. Τέλος αποτελεί ισχυρισμό των Αιτητριών ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 στερείται οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας ικανής να καλύψει το εξ αποφάσεως χρέος της. Η υπό κρίση αίτηση συνάντησε την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση, οι οποίες στις 22/10/2015 καταχώρησαν σχετική ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Οι Καθ΄ ών η αίτηση επικαλούνται τέσσερις λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η υπό κρίση αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, αντικανονική και παράτυπη, καθώς και στο ότι δεν στηρίζεται σε αληθή γεγονότα. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση 2 η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι εξόσων πληροφορήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 ουδέποτε η τελευταία ενημερώθηκε για την καταδίκη της στα έξοδα της αίτησης για εξασφάλιση προσωρινού διατάγματος ούτε και ζητήθηκε από αυτήν η πληρωμή οποιουδήποτε ποσού. Οι Αιτήτριες εκκρεμούσης της αγωγής με αρ. 1640/07 πώλησαν το ακίνητο με αρ. εγγραφής 4007 με αποτέλεσμα να θέσουν την Καθ' ης η αίτηση 1 σε δυσμενή θέση και να επηρεάσουν τις δυνατότητες επιτυχίας της αγωγής. Αποτελεί ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση 2 ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι αγράμματη και ηλικιωμένη γυναίκα και σε καμία περίπτωση δεν προβληματίστηκε για το ενδεχόμενο απόρριψης της αγωγής της. Τέλος ισχυρίζεται ότι η μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων δεν έγινε προς το σκοπό καταδολίευσης οποιουδήποτε πιστωτή της Καθ' ης η Αίτηση 1, καθώς η τελευταία δεν είχε υπόψη της οποιοδήποτε πιστωτή της και σε καμία περίπτωση δεν ανέμενε την απόρριψη της αγωγής. Κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης κατέθεσαν συνολικά δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα η Αιτήτρια 2 και η Καθ΄ ης η Αίτηση
4. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των γραπτών αγορεύσεων τους ανέπτυξαν εκατέρωθεν την επιχειρηματολογία τους υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Μαρτυρία - Αξιολόγηση Η Αιτήτρια 2 ως μέρος της κυρίως εξέτασης της υιοθέτησε γραπτή δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Στην γραπτή δήλωση της επανέλαβε ουσιαστικά τους ισχυρισμούς που προβάλλει στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας παρατέθηκε πιο πάνω και δεν θεωρώ σκόπιμο να το επαναλάβω. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια 2 κατέθεσε ως Τεκμήρια 1 - 4 αντίστοιχα τη συνοπτική απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/6/2014 επί της οποίας καταγράφεται το ποσό των εξόδων που καλείται η Καθ' ης η Αίτηση 1 να καταβάλει στις Αιτήτριες, την ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 20/7/2007 με την οποία απορρίφθηκε το προσωρινό διάταγμα που εξασφάλισε Καθ' ης η Αίτηση 1 με έξοδα υπέρ των Αιτητριών, πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση 1 καθώς επίσης και την αιτιολογημένη απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/6/
5. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι γνωρίζει την Καθ' ης η Αίτηση 1,η οποία είναι μεγάλης ηλικίας περίπου 80 ετών. Η μαρτυρία της Αιτήτριας 2 συνάδει με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της και υποστηρίζεται από τα Τεκμήρια που κατέθεσε. Κατά την αντεξέταση της δεν επιχειρήθηκε να κλονιστεί καθ' οιονδήποτε τρόπο η αξιοπιστία της και κατά συνέπεια τα όσα κατέθεσε παρέμειναν αναντίλεκτα. Το μοναδικό σημείο που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από τη μαρτυρία της είναι η αναφορά της ότι η επίδικη μεταβίβαση έγινε προς τον σκοπό καταδολίευσης της ίδιας και της Αιτήτριας
6. Η συγκεκριμένη δήλωση αποτελεί τη γνώμη της μάρτυρος και εν πάση περιπτώσει το κατά πόσο η επίδικη μεταβίβαση ήταν δόλια ή όχι είναι ζήτημα που θα κριθεί από το Δικαστήριο. Με εξαίρεση επομένως το πιο πάνω σημείο, η υπόλοιπη μαρτυρία της κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 243/12 ημερομηνίας 02.05.14). Η Καθ' ης η Αίτηση 2 επίσης υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Β δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Με τη γραπτή δήλωση της η Καθ' ης η Αίτηση 2 επανέλαβε με τη σειρά της τους ισχυρισμούς που προβάλλει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας έχει ήδη παρατεθεί πιο πάνω και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθεί. Στη δια ζώσης μαρτυρία της και σε σχετική ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της ανέφερε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι ηλικίας 84 ετών. Αντεξεταζόμενη ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η μητέρα της η οποία εργαζόταν στα χωράφια είναι μία ταλαιπωρημένη και γερασμένη γυναίκα με προβλήματα υγείας. Περαιτέρω, ανέφερε ότι η μητέρα της είναι αναλφάβητη, καθώς φοίτησε μέχρι την τρίτη τάξη του δημοτικού. Σε σχέση με την αγωγή 1640/07 ανέφερε ότι γνώριζε το αντικείμενο της, καθώς και ότι η μητέρα της κατέθεσε ως μάρτυρας στην εν λόγω αγωγή. Η ίδια παρευρέθηκε κάποιες φορές στο Δικαστήριο και ήταν μάλιστα παρούσα όταν κατέθεσε η μητέρα της. Λεπτομέρειες ωστόσο ως προς την εξέλιξη της αγωγής δεν γνώριζε, αλλά κατά διαστήματα ενημερωνόταν από συζητήσεις που είχαν στο σπίτι κυρίως από τον αδελφό της. Σε σχέση με το προσωρινό διάταγμα που εξασφάλισε η μητέρα της και το οποίο στη συνέχεια ακυρώθηκε, η Καθ' ης η Αίτηση 2 είπε ότι δεν ήταν ενήμερη για το εν λόγω διάταγμα. Αναφορικά με τα επίδικα ακίνητα, είπε ότι το μεν ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/3369 είναι περί τα 45m², περίκλειστο σε ζώνη προστασίας ποταμού και η αξία του είναι σχεδόν μηδαμινή. Το δε ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/4032 είναι επίσης περίκλειστο με σχεδόν μηδαμινή αξία και είναι συνιδιοκτήτρια κατά 1/3 με άλλα 8 - 9 άτομα. Σε σχετικές ερωτήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητριών, η μάρτυρας είπε ότι η μητέρα της της είχε μεταβιβάσει ξανά το 2004, ωστόσο τα επίδικα ακίνητα δεν μεταβιβαστήκαν τότε. Ερωτηθείσα για τον λόγο που δεν έγινε η μεταβίβαση και των επιδίκων ακινήτων το 2004, η Καθ' ης η Αίτηση 2 απάντησε ότι η μητέρα της ανέμενε σε σχέση με το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/4032 να λάβει τα μερίδια των αδελφών της οι οποίοι της είχαν υποσχεθεί ότι θα της το δώριζαν. Έτσι όταν μεταβιβάστηκαν από τα αδέλφια της μητέρας της τα μερίδια τους στη μητέρα της, τότε και η τελευταία το μεταβίβασε στην ίδια. Με τον τρόπο αυτό μεταβήκαν μόνο μία φορά στο Κτηματολόγιο και όχι κάθε φορά που κάποιο από τα αδέλφια της μητέρας της μεταβίβαζε το δικό του μερίδιο στη μητέρα της. Σε σχετική ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητριών, η Καθ' ης η Αίτηση 2 είπε ότι η μητέρα της δεν προβληματίστηκε για το ενδεχόμενο απόρριψης της αγωγής της, διότι, όπως η ίδια της ανέφερε, το ακίνητο ήταν η προίκα της και δεν πίστευε ότι οι Αιτήτριες θα έφθαναν στο σημείο να ορκιστούν στο Ευαγγέλιο και να πουν ότι ήταν δικό τους. Παραδέχθηκε ωστόσο ότι δεν μπορεί να γνωρίζει τις σκέψεις της μητέρας της σε σχέση με την πληρωμή των εξόδων της αγωγής 1640/07. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση 2 ανέφερε ότι δεν συμβουλεύθηκε τον δικηγόρο της μητέρας της κατά τον χρόνο της μεταβίβασης των επίδικων ακινήτων, διότι δεν τον γνώριζε. Δήλωσε επίσης ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο τον συμβουλεύθηκε η μητέρα της για το εν λόγω ζήτημα. Τέλος, η Καθ' ης η Αίτηση 2 αρνήθηκε τις υποβολές του κ. Βασιλειάδη ότι η μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων έγινε με σκοπό την καταδολίευση των Αιτητριών και ότι η ίδια συνέργησε στην καταδολίευση των τελευταίων. Θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδώσει βαρύτητα στη μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση 2 για τους λόγους που θα αναφέρω αμέσως πιο κάτω. Η μαρτυρία της περιστράφηκε γύρω από το ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν σκόπευε με την επίδικη μεταβίβαση να καταδολιεύσει τις Αιτήτριες, καθώς δεν πίστευε ότι η αγωγή με αρ.1640/07 θα απορριπτόταν. Όσα η Καθ' ης η Αίτηση 2 ανέφερε σε σχέση με τις προθέσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 συνιστούν κατά ένα μέρος εξ ακοής μαρτυρία και κατά άλλο μέρος την γνώμη και τα συμπεράσματα της μάρτυρος. Συγκεκριμένα, η ισχυριζόμενη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση 1 ότι της είχε αναφέρει πως το ακίνητο με αρ. 4007 ήταν η προίκα της και δεν πίστευε ότι οι Αιτήτριες θα ορκίζονταν στο Ευαγγέλιο και θα κατέθεταν ψέματα αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Στο άρθρο 27

(2)(α) και

(3)του Κεφ.9, προνοούνται τα ακόλουθα: «

(2)Ειδικότερα, και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου

(1), το Δικαστήριο θα λαμβάνει υπόψη τα πιο κάτω: (α) Κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος, που έχει προσαγάγει τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση· ...................................

(3)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από το Δικαστήριο σε εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το κατά πόσο ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε.» Εν προκειμένω ουδεμία εξήγηση δόθηκε για τη μη παρουσία της Καθ' ης η Αίτηση 1 στο εδώλιο του μάρτυρα. Δεν επικαλέστηκε η Καθ' ης η Αίτηση 2 οποιοδήποτε ιατρικό ή άλλο πρόβλημα ένεκα του οποίου ήταν δύσκολο ή αδύνατο να παραστεί η Καθ' ης η Αίτηση 1 στο Δικαστήριο. Δεν παραγνωρίζω ότι ανέφερε κατ' επανάληψη ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι μία ηλικιωμένη, ταλαιπωρημένη και αγράμματη γυναίκα. Ακόμη και αν έτσι έχουν τα πράγματα το γεγονός αυτό από μόνο του δεν μπορεί να αποτελέσει εύλογη αιτιολογία για την απουσία της από το Δικαστήριο. Άλλωστε σημειώνω ότι στα πλαίσια της αγωγής 1640/07 η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέθεσε ως μάρτυρας. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση 2, είναι πρόσωπο που έχει συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης, γεγονός το οποίο επίσης προσμετράται κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα δοθεί στην εξ ακοής μαρτυρία (βλ. άρθρο 27

(2)(δ)). Από την άλλη, η Καθ' ης η Αίτηση 2 έχοντας υπόψη τις προαναφερόμενες δηλώσεις που αποδίδονται στην Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η τελευταία δεν προβληματίστηκε για το ενδεχόμενο απόρριψης της αγωγής 1640/

1. Είναι φανερό όμως ότι αυτό αποτελεί την γνώμη και το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Καθ' ης η Αίτηση 2 και σαν τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Είναι καλά γνωστό ότι οι μάρτυρες, πλήν καθορισμένων εξαιρέσεων, δεν επιτρέπεται να εκφέρουν την γνώμη και τα συμπεράσματα τους. Τονίζω δε ότι και η ίδια παραδέχθηκε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει τις σκέψεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 σε σχέση με την πληρωμή των εξόδων της αγωγής 1640/
2. Σε κάθε περίπτωση επισημαίνω και το εξής. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν έδωσε την παραμικρή εξήγηση γιατί η ίδια αποδέχτηκε τη μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων, ενώ γνώριζε ότι κατά τον επίδικο χρόνο εκκρεμούσε η αγωγή εναντίον των Αιτητριών. Ακόμη και αν η Καθ' ης η Αίτηση 1 της είχε υποσχεθεί από τα παιδικά της χρόνια ότι θα της μεταβίβαζε τα επίδικα ακίνητα, το αναμενόμενο για ένα μορφωμένο πρόσωπο θα ήταν να ρωτήσει το δικηγόρο της μητέρας της - Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά πόσο ενδείκνυτο να λάβει χώρα η εν λόγω μεταβίβαση εκκρεμούσης της δικαστικής διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας η αξίωση της μητέρας της αμφισβητείτο. Άλλωστε όπως και η ίδια δέχθηκε κατά την αντεξέταση της, το αποτέλεσμα της αγωγής ουδείς μπορούσε να το προδικάσει. Τέλος, σημειώνω ότι μεταξύ της κυρίως εξέτασης και της αντεξέτασης της παρατηρούνται αντιφάσεις. Συγκεκριμένα ενώ με τη γραπτή δήλωση της (Τεκμήριο Β) προέβη σε συγκεκριμένες αναφορές σε σχέση με την αγωγή 1640/07 για να υποστηρίξει ότι η έκβαση της θα ήταν διαφορετική αν οι Αιτήτριες δεν πωλούσαν σε τρίτο πρόσωπο το τεμάχιο με αρ.4007 και αν δεν υπήρχε εγγραφή, εντούτοις όταν ερωτήθηκε για τα συγκεκριμένα ζητήματα στην αντεξέταση της δεν ήταν σε θέση να δώσει σαφείς απαντήσεις. Πιο συγκεκριμένα δεν θυμόταν πότε πωλήθηκε το τεμάχιο με αρ. 4007 και δήλωσε ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη του προσωρινού διατάγματος, για το οποίο όμως κάνει ειδική αναφορά στην παράγραφο 3 του Τεκμηρίου Β. Γενικότερα ανέφερε ότι δεν γνώριζε λεπτομέρειες της αγωγής, καθώς ενημερωνόταν από συζητήσεις που είχαν στο σπίτι κυρίως από τον αδελφό της. Προσπάθησε δηλαδή κατά την αντεξέταση της να δώσει την εικόνα ότι δεν ασχολείτο επισταμένα με την αγωγή αλλά ενημερωνόταν περιστασιακά. Η εν λόγω εικόνα όμως δεν συμβαδίζει με την κυρίως εξέταση της. Ως εκ των ανωτέρω η μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν γίνεται αποδεκτή. Νομική Πτυχή Όπως έχει ήδη αναφερθεί η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται στον περί Αποφυγής Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ. 62 (στο εξής ο «Νόμος») καθώς επίσης και στο Νόμο 60(Ι)/
3. Αίτηση που καταχωρείται κάτω από τις Διατάξεις του Κεφ.62, θεωρείται ως πρωτογενής αίτηση. Στην απόφαση Ιωακείμ κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (Αρ. 1)

(2003)1 Α.Α.Δ. 198, αναφέρθηκε ότι πρόκειται για sui generis διαδικασία, η οποία κατατάσσεται στην κατηγορία των αγωγών. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, η οποία όμως δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής. Το άρθρο 3

(1)του Νόμου προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι κάθε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του να ανακτήσουν από αυτόν τα χρέη του, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη έναντι του εν λόγω πιστωτή. Σύμφωνα δε με το άρθρο 3

(2)του Νόμου, το βάρος απόδειξης όταν η μεταβίβαση γίνεται σε γονέα, παιδί, σύζυγο ή αδελφό του εκχωρητή, μετατοπίζεται και εναποτίθεται στους ώμους του εκχωρητή και στο πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ή η εκχώρηση, Το άρθρο 4 του Νόμου περιγράφει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν γίνεται επίκληση του εν λόγω νομοθετήματος. Μέσα από το άρθρο αυτό επισημαίνεται ότι οποιαδήποτε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται δόλια βάσει των διατάξεων του Κεφ.62 και η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα του χρέους έχει αποδειχτεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ' αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί. Οι Αιτήτριες στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης επικαλούνται και τον Ν. 60(Ι)/

1. Ο εν λόγω νόμος ωστόσο δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση, καθώς με αυτόν δεν δημιουργείται δικαίωμα για ακύρωση μεταβιβάσεων που μπορεί να θεωρηθούν ως δόλιες. Ο Ν. 60(Ι)/2008δημιουργεί ποινικά αδικήματα που αφορούν περιπτώσεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών. Με την υπό κρίση αίτηση δεν επιδιώκεται η τιμωρία των Καθ' ων η Αίτηση ή η έκδοση διατάγματος είσπραξης οφειλόμενων δόσεων, αλλά η ακύρωση των κατ' ισχυρισμό δόλιων μεταβιβάσεων. Ευρήματα- Συμπεράσματα Προτού προχωρήσω στη διατύπωση των ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου, θεωρώ ορθό να ασχοληθώ με ένα προκαταρκτικό ζήτημα που έθεσε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα ο κ. Κορακίδης στην αγόρευση του εισηγείται ότι οι πρόνοιες του Νόμου δεν εφαρμόζονται στην προκείμενη περίπτωση, αφού ο Νόμος δεν καλύπτει την περίπτωση Ενάγοντα του οποίου η αγωγή απορρίπτεται. Με κάθε σεβασμό προς την εισήγηση του κ. Κορακίδη, θεωρώ ότι αυτή δεν βρίσκει έρεισμα στις πρόνοιες του Νόμου. Στο άρθρο 2 του Νόμου και στην ερμηνεία των όρων «από δικαστική απόφαση χρέος» και «πιστωτές οφειλέτη» ουδεμία διάκριση γίνεται μεταξύ Ενάγοντα και Εναγόμενου. Αντιθέτως γίνεται αναφορά σε χρέος για την πληρωμή του οποίου έχει εκδοθεί απόφαση από αρμόδιο Δικαστήριο. Εν προκειμένω, όπως το Τεκμήριο 1 καταμαρτυρεί, η απόφαση του Δικαστηρίου περιλαμβάνει και την επιδίκαση των εξόδων προς όφελος των Αιτητριών. Έπεται ότι για το εν λόγω χρέος έχει εκδοθεί απόφαση του Δικαστηρίου και επομένως οι Αιτήτριες είναι πιστωτές εν τη εννοία του Νόμου. Έχοντας επομένως μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 30.06.14 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή με αρ. 1640/07 με την οποία απορρίφθηκε η τελευταία με έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Αιτητριών και εναντίον της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση
2. Τα έξοδα υπολογίσθηκαν και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €14.787,01 πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 31/5/2007 μέχρι 14/10/2008 και 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €14.269,
3. Επιπρόσθετα προς όφελος των Αιτητριών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, επιδικάστηκαν με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.07.07 και τα έξοδα της αίτησης ημερομηνίας 31.05.
4. Στις 09.01.09, εκκρεμούσης της αγωγής 1640/07, η Καθ' ης η Αίτηση 1 μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στην Καθ' ης η Αίτηση 2 - θυγατέρα της τα ακίνητα με αρ. εγγραφής 0/3369 τεμ. 35 Φ/Σχ. 52/09 στο χωριό Χολέτρια, Επαρχίας Πάφου το 1/48 μερίδιο και αρ. εγγραφής 0/4032 τεμ. 269 Φ/Σχ. 52/01 στο χωριό Χολέτρια, Επαρχίας Πάφου το 1/6 μερίδιο. Τέλος, αποτελεί εύρημα μου ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 στερείται άλλης ακίνητης περιουσίας. Στην προκείμενη περίπτωση η μεταβίβαση έγινε από γονιό προς παιδί δυνάμει δωρεάς. Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου, το βάρος απόδειξης μετατίθεται στους ώμους των Καθ' ων η Αίτηση για να αποδείξουν ότι η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει και χωρίς πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης των Αιτητριών στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. Για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω, η μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση 2 δεν έγινε πιστευτή και επομένως δεν έχει αποδειχθεί από τις Καθ' ων η Αίτηση ότι η μεταβίβαση έγινε καλόπιστα. Σε κάθε όμως περίπτωση, ακόμα και να γινόταν αποδεκτή η μαρτυρία της Καθ' ης η Αίτηση 2, αυτή δεν θα ήταν ικανή να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έφεραν οι Καθ' ων η Αίτηση. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 3

(2)του Νόμου το βάρος απόδειξης το φέρουν σωρευτικά τόσο ο δικαιοπάροχος όσο και το πρόσωπο προς όφελος του οποίου έγινε η μεταβίβαση. Στην υπόθεση A.N. Vasiliades v. A.N. Vasiliades and Another XVIII (part 1) CLR 10,αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ. 19 από τον Lord Wright (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «The Law of Cyprus . makes the intent of the transferor the crucial test for deciding whether the transfer or disposal is to be deemed to be 'fraudulent'. The fraud contemplated is not what has been called 'moral' fraud; But consists in the intention of the transferor to 'hinder' or 'delay' (that is something less than 'prevent') his creditors. Whether or not that intention exists, must be decided as an inference of fact considering all the circumstances of the case». Στην προαναφερόμενη απόφαση σημειώνεται ότι δεν ερμηνεύτηκαν οι πρόνοιες του Νόμου, αλλά τα άρθρα 2 και 3 του νόμου 7/1886, όπως τροποποιήθηκαν από τον νόμο 10/1927 τα οποία ωστόσο είναι πανομοιότυπα με τα άρθρα 3 και 4 του Νόμου. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει καθοδήγηση από την εν λόγω απόφαση. Εν προκειμένω η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν παρουσιάστηκε ως μάρτυρας και επομένως δεν υπήρχε άμεση μαρτυρία σε σχέση με την πρόθεση της Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία αποτελεί το σημαντικότερο στοιχείο για να διαπιστωθεί κατά πόσο η μεταβίβαση ήταν δόλια ή όχι. Όσα ανέφερε η Καθ' ης η Αίτηση 2 αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία η οποία, για τους λόγους που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, δεν συνιστά αποδεκτή μαρτυρία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζει ότι οι Αιτήτριες κατά τον χρόνο της επίδικης μεταβίβασης δεν βρίσκονταν στη σκέψη της Καθ' ης η Αίτηση 1 ως πιστωτές της και επομένως δεν υπήρχε πρόθεση καταδολίευσης τους. Ο κ. Κορακίδης επικαλείται προς επίρρωση της εισήγησής του την υπόθεση Pambos Zenios Trading Ltd κ.α. ν. Μιχάλης Χατζηπαύλου& Υιός Λτδ κ.α

(2011)1Γ Α.Α.Δ

1. Τα γεγονότα ωστόσο της προαναφερόμενης υπόθεσης διαφέρουν από αυτά της παρούσας και δεν βοηθούν την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι εφεσείοντες δεν είχαν δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση ακύρωσης δυνάμει του Νόμου, καθώς δεν ήταν πιστωτές υπό την έννοια του Νόμου. Η μεταβίβαση των μετοχών από τον αποβιώσαντα εφεσίβλητο έγινε το 1993 και κατά τον χρόνο εκείνο οι εφεσείοντες δεν είχαν καταχωρήσει αγωγή, ούτε ασφαλώς είχαν εξασφαλίσει οποιαδήποτε απόφαση υπέρ τους και εναντίον του αποβιώσαντος. Εν προκειμένω κατά τον χρόνο μεταβίβασης των επίδικων ακινήτων, η αγωγή ήδη εκκρεμούσε, η πρόθεση των Αιτητριών να υπερασπιστούν την υπόθεση είχε εκδηλωθεί (η Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 08.02.08) και η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε ήδη καταδικαστεί στα έξοδα της αίτησης για προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 31.05.07 (Τεκμήριο 2). Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης και δεν υπάρχουν ενώπιον μου στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι η μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων έγινε καλόπιστα και χωρίς πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης των Αιτητριών στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. Υπό το φως των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνονται οι μεταβιβάσεις του 1/48 μεριδίου του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/3369 τεμ. 35 Φ/Σχ. 52/09 στο χωριό Χολέτρια, Επαρχίας Πάφου και το 1/6 μεριδίου του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/4032 τεμ. 269 Φ/Σχ. 52/01 στο χωριό Χολέτρια, Επαρχίας Πάφου που έλαβαν χώρα στις 09.01.09 από την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Καθ' ης η Αίτηση
2. Περαιτέρω, διατάσσεται ο αρμόδιος λειτουργός του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου και/ή ο αρμόδιος λειτουργός του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ή οποιουδήποτε άλλου δημόσιου αρχείου, όπως επανεγγράψει τα προαναφερόμενα ακίνητα επ' ονόματι της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση 1 και προβεί σε κάθε αναγκαία διόρθωση των αρχείων. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητριών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά. (Υπ.) ............ Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο