← Κύπρος

Alpha Panareti Public Ltd ν. Alexander Hamm, Αρ. Αγωγής: 685/10, 22/7/2016

Alpha Panareti Public Ltd ν. Alexander Hamm, Αρ. Αγωγής: 685/10, 22/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A162 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 685/10 Μεταξύ: Alpha Panareti Public Ltd, από την Πάφο Ενάγουσα και Alexander Hamm, από την Πάφο Εναγόμενου Ημερομηνία: 22.7.16 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα εταιρεία: κα Φλωράκη για κκ Χλωρακιώτη, Χριστοδούλου & Φλωράκη ΔΕΠΕ και κκ Τάσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο: κ. Γ. Μαυρέσιης Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την καταχώρηση της παρούσας αγωγής αποτέλεσε η υπό της Ενάγουσας εταιρείας, από τώρα και στο εξής «η Ενάγουσα», ισχυριζόμενη παράβαση συμφωνίας από μέρους του Εναγόμενου για αγοραπωλησία υπό ανέγερση διαμερίσματος στην κοινότητα Τρεμιθούσας της επαρχίας Πάφου. Οι ουσιώδεις ισχυρισμοί της Ενάγουσας όπως αυτοί εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης της είναι επιγραμματικά οι ακόλουθοι. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία η οποία ασχολείται με την ανάπτυξη γης και την ανέγερση και πώληση κατοικιών. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 0/4634, Φ/Σχ 45/43, αριθμός τεμαχίου 85 και του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 0/5057, Φ/Σχ 47/41, αριθμός τεμαχίου 223 τα οποία βρίσκονται στην κοινότητα Τρεμιθούσας της επαρχίας Πάφου. Στα εν λόγω τεμάχια η Ενάγουσα επρόκειτο να ανεγείρει συγκρότημα κατοικιών και/ή μεζονέτων και/ή διαμερισμάτων με την ονομασία St George Hills. Δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου και/ή γραπτής συμφωνίας που υπογράφηκε κατά ή περί την 22.12.06 η Ενάγουσα συμφώνησε να πουλήσει και ο Εναγόμενος συμφώνησε να αγοράσει το διαμέρισμα με αριθμό Β.1 στο συγκρότημα με την ονομασία Ophira House το οποίο θα ανεγειρόταν σε μέρος των πιο πάνω αναφερόμενων τεμαχίων και θα αποτελούσε μέρος του συγκροτήματος κατοικιών με την ονομασία St George Hills. Το τίμημα συμφωνήθηκε στο ποσό των Λ.Κ.117.300,00 σεντ (Ευρώ 200.418,95 σεντ) και η πληρωμή του συμφωνήθηκε να καταβληθεί με δόσεις. Ήταν, επίσης, ρητός όρος της επίδικης συμφωνίας ότι κάθε καθυστερημένο υπόλοιπο θα έφερε τόκο προς 9% ετησίως από την ημέρα που αυτό θα καθίστατο απαιτητό μέχρι εξόφλησής του. Ο Εναγόμενος μέχρι σήμερα έχει καταβάλει στην Ενάγουσα μόνο το ποσό των Ευρώ 30.062,85 σεντ (Λ.Κ.17.595,00 σεντ) και αρνείται και/ή αμελεί και/ή παραλείπει να καταβάλει οποιοδήποτε άλλο ποσό σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας παρά το ότι η Ενάγουσα συμμορφώθηκε πλήρως με τους όρους της συμφωνίας και η ανέγερση του διαμερίσματος προχώρησε σε μεγάλο βαθμό και/ή έχει σχεδόν αποπερατωθεί. Το σημερινό υπόλοιπο ανέρχεται στο ποσό των Ευρώ 99.000,00 σεντ το οποίο η Ενάγουσα απαίτησε από τον Εναγόμενο με επιστολή ημερομηνίας 21.1.

  1. Ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε και η Ενάγουσα στην βάση ρητού όρου της επίδικης συμφωνίας με νέα επιστολή ημερομηνίας 25.1.10 ζήτησε από τον Εναγόμενο όπως εντός 10 ημερών από την παραλαβή της εν λόγω επιστολής καταβάλει σε αυτήν το προαναφερόμενο ποσό πλέον τόκους. Ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε και μέχρι σήμερα αρνείται και/ή αμελεί και/ή παραλείπει να καταβάλει το προαναφερόμενο ποσό των Ευρώ 99.000,00 σεντ πλέον τόκους ως η επίδικη συμφωνία. Σημειώνεται ότι σε προγενέστερο στάδιο η Ενάγουσα με επιστολή της ημερομηνίας 4.8.09 ζήτησε από τον Εναγόμενο την πληρωμή του ποσού των Ευρώ 66.000,00 σεντ για τις μέχρι τότε ολοκληρωθείσες εργασίες. Και πάλι ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε οπότε η Ενάγουσα με επιστολή της ημερομηνίας 8.11.09 υπενθύμισε στον Εναγόμενο την υποχρέωση του να καταβάλει το πιο πάνω ποσό πλην όμως ο Εναγόμενος αρνήθηκε και/ή αμέλησε και/ή παρέλειψε να το καταβάλει. Με την τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του, από τώρα και στο εξής «η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση», ο Εναγόμενος παραδέχεται την επίδικη συμφωνία. Προς υπεράσπισή του ισχυρίζεται δε τα ακόλουθα. Η Ενάγουσα δεν συμμορφώθηκε με τους όρους της επίδικης συμφωνίας και η ανέγερση δεν έγινε σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της. Ο Εναγόμενος είχε υποχρέωση να συμμορφωθεί με τον συμφωνηθέντα τρόπο πληρωμής νοουμένου ότι η ανέγερση γινόταν σύμφωνα με τα προαναφερόμενα σχέδια και η Ενάγουσα τηρούσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία. Είναι θέση του ότι η Ενάγουσα παρέβη την συμφωνία αφού κατά το στάδιο της ανέγερσης η Ενάγουσα αλλοίωσε και/ή τροποποίησε και/ή προέβη σε μετατροπές κατά παράβαση των όρων της επίδικης συμφωνίας και διαφοροποίησε εντελώς το συγκρότημα και το επίδικο διαμέρισμα με αποτέλεσμα το τελευταίο όπως έχει εγερθεί να μην έχει καμία σχέση με τις ρητές πρόνοιες της επίδικης συμφωνίας και τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Στην παράγραφο 7 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης γίνεται μνεία στις υπό του Εναγόμενου ισχυριζόμενες αποκλίσεις. Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι η Ενάγουσα κατά παράβαση της συμφωνίας και των αρχιτεκτονικών σχεδίων προέβη στα ακόλουθα: μείωσε το εμβαδό του διαμερίσματος και των εξωτερικών χώρων-βεραντών μετακίνησε ερμάρια αφαίρεσε παράθυρα αλλοίωσε εντελώς την θέα και τον προσανατολισμό του διαμερίσματος μείωσε τις διαστάσεις των παραθύρων και ερμαριών και αλλοίωσε την εξωτερική διαμόρφωση των δρόμων και προσβάσεων με αποτέλεσμα το διαμέρισμα και όλοι οι χώροι του να βρίσκονται πλησίον δρόμων. Παραδέχεται ότι κατέβαλε στην Ενάγουσα το ποσό των Ευρώ 30.062,85 σεντ. Το εν λόγω ποσό πληρώθηκε στις 21.8.07 όπως του είχε ζητηθεί. Παραδέχεται, επίσης, λήψη της επιστολής που η Ενάγουσα διατείνεται ότι φέρει ημερομηνία 25.1.10 αναφέροντας ότι η ημερομηνία της επιστολής αυτής είναι η 26.1.
  2. Μόλις, όμως, στα πλαίσια επίσκεψής του στην Κύπρο διαπίστωσε ότι η Ενάγουσα με τις πιο πάνω αποκλίσεις παρέβη ουσιώδη όρο της επίδικης συμφωνίας διόρισε ιδιώτη πολιτικό μηχανικό και συγκεκριμένα τον Χρυσόστομο Ιταλό, ΜΥ 1, δίνοντάς του οδηγίες να προβεί σε ετοιμασία τεχνικής έκθεσης που να εκθέτει τις αλλοιώσεις της επίδικης συμφωνίας. Για την ετοιμασία της πιο πάνω έκθεσης ο Εναγόμενος κατέβαλε στον Χρυσόστομο Ιταλό το ποσό των Ευρώ 690,00 σεντ. Στις 3.6.10 δε απέστειλε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο επιστολή τερματισμού στους δικηγόρους της Ενάγουσας, την Ενάγουσα και/ή τον Ανδρέα Ιωάννου, πληρεξούσιο αντιπρόσωπο και/ή υπάλληλο και/ή διευθυντή της Ενάγουσας, με την οποία κατήγγειλε και/ή τερμάτισε την συμφωνία λόγω παράβασης ουσιώδη όρου της. Τέλος, ισχυρίζεται ότι κατέβαλε μέσω του τραπεζικού ιδρύματος από το οποίο εξασφάλισε δάνειο το ποσό των Ευρώ 30.000,00 σεντ στις 9.4.
  3. Ο Εναγόμενος αξιώνει απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι η Ενάγουσα με την αντισυμβατική της συμπεριφορά προκάλεσε σε αυτόν ζημία την οποία αξιώνει ανταπαιτητικά. Συγκεκριμένα ο Εναγόμενος αξιώνει, μεταξύ άλλων, ανταπαιτητικά τα ακόλουθα: το ποσό των Ευρώ 60.063,85 σεντ που κατέβαλε στην Ενάγουσα πλέον τόκους από 21.8.07 μέχρι εξόφλησης «σαν επιστροφή τιμήματος που πλήρωσε ο εναγόμενος σύμφωνα με τους όρους του πωλητήριου εγγράφου χωρίς να επακολουθήσει οποιαδήποτε αιτία και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης» το ποσό των Ευρώ 2.000,00 σεντ που πλήρωσε στον δικηγόρο του για την σύνταξη της επίδικης συμφωνίας ημερομηνίας 22.12.
  4. Αναφορικά με το εν λόγω ποσό ο Εναγόμενος επικαλείται ρητό όρο της επίδικης συμφωνίας σύμφωνα με τον οποίο τα έξοδα για την σύνταξη της επίδικης συμφωνίας θα πληρώνονταν από τον ίδιο το ποσό των Ευρώ 690,00 σεντ ως εκτιμητικά έξοδα που κατέβαλε στον Χρυσόστομο Ιταλό τόκους, έξοδα και ΦΠΑ. Με την Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση η Ενάγουσα εγείρει προδικαστική ένσταση διά της οποίας ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος εμποδίζεται και/ή κωλύεται από του να εγείρει οποιεσδήποτε αξιώσεις οι οποίες πηγάζουν από το πωλητήριο έγγραφο και/ή δεν διατηρεί οποιοδήποτε δικαίωμα από το πωλητήριο έγγραφο καθότι έχει εκχωρήσει ανεπιφύλακτα και πλήρως όλα τα δικαιώματά του που πηγάζουν από το πωλητήριο έγγραφο προς την Alpha Bank Cyprus Ltd δυνάμει εγγράφου εκχώρησης ημερομηνίας 8.4.09 το οποίο υπεγράφη από τον Εναγόμενο ταυτόχρονα με την υπογραφή συμφωνίας παροχής στεγαστικού δανείου από την Alpha Bank Cyprus Ltd για την αγορά του επίδικου διαμερίσματος. Με βάση τους όρους του εγγράφου εκχώρησης η μόνη αρμόδια που νομιμοποιείται να εγείρει οποιεσδήποτε αξιώσεις και/ή απαιτήσεις οι οποίες πηγάζουν από το πωλητήριο έγγραφο είναι η Alpha Bank Cyprus Ltd και όχι ο Εναγόμενος. Υπό το φως των πιο πάνω η ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Χωρίς επηρεασμό της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης η Ενάγουσα προβάλει, μεταξύ άλλων, τους ακόλουθους ισχυρισμούς: παραδέχεται την ύπαρξη όρου στην επίδικη συμφωνία ο οποίος προβλέπει ότι η ανέγερση του διαμερίσματος θα γίνει σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τις προδιαγραφές που επισυνάπτονται στο πωλητήριο έγγραφο παραδέχεται ότι ο Εναγόμενος κατέβαλε στην Ενάγουσα μέσω του τραπεζικού ιδρύματος από το οποίο εξασφάλισε δάνειο το ποσό των Ευρώ 30.000,00 σεντ στις 9.4.09 ισχυρίζεται ότι η επίδικη συμφωνία προβλέπει, επίσης, ρητά ότι η Ενάγουσα έχει κάθε δικαίωμα να αλλάξει και/ή διαφοροποιήσει και/ή τροποποιήσει τα επισυναπτόμενα σε αυτή αρχιτεκτονικά σχέδια και προδιαγραφές κατά την κρίση της υπό τον όρο ότι η Ενάγουσα θα αναλάβει όλα τα έξοδα των αλλαγών και ότι το εμβαδό του διαμερίσματος δεν θα επηρεασθεί περισσότερο από 5% η Ενάγουσα προέβη και/ή προβαίνει στην ανέγερση του οικοδομικού συγκροτήματος St George Hills και/ή του επίδικου διαμερίσματος σύμφωνα με τους όρους και τις προδιαγραφές της άδειας οικοδομής η οποία εκδόθηκε από την αρμόδια αρχή και η οποία καλύπτει το οικοδομικό συγκρότημα και σύμφωνα με τις πρόνοιες του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου αρνείται ότι ο Εναγόμενος είχε δικαίωμα να τερματίσει την επίδικη συμφωνία και, κατ' επέκταση, ότι την τερμάτισε. Και αν ακόμα ο Εναγόμενος τερμάτισε την συμφωνία ο εν λόγω τερματισμός έγινε κατά παράβαση του από την επίδικη συμφωνία προβλεπόμενου τρόπου τερματισμού, χωρίς εύλογη αιτία και υπαιτιότητα της Ενάγουσας και εκ των υστέρων και με υστερόβουλη σκέψη καθότι ο πραγματικός λόγος που ο Εναγόμενος προέβη στον τερματισμό ήταν γιατί αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία και αφότου ζητήθηκε από αυτόν με επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας η πληρωμή του ποσού των Ευρώ 99.000,00 σεντ. Με την Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση η Ενάγουσα αρνείται την Ανταπαίτηση και τις θεραπείες που αξιώνονται με αυτήν, ισχυρίζεται ότι αυτές είναι νομικά αβάσιμες και ζητά την έκδοση απόφασης υπέρ της και εναντίον του Εναγόμενου ως η Έκθεση Απαίτησης. Για την πλευρά της Ενάγουσας κατέθεσαν ο Ανδρέας Ιωάννου (ΜΕ 1), ο Γιάννος Στυλιανίδης (ΜΕ 2) και η Γεωργία Αθανασίου (ΜΚ 3). Για την πλευρά του Εναγόμενου κατέθεσε ο Χρυσόστομος Ιταλός (ΜΥ 1). Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική τοιαύτη κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Ο Ανδρέας Ιωάννου, ΜΕ 1, είναι ο διευθύνων σύμβουλος της Ενάγουσας. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε 12σέλιδη γραπτή δήλωση - Τεκμήριο Α - ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Έδωσε, επίσης, προφορική μαρτυρία στα πλαίσια της οποίας κατέθεσε αριθμό εγγράφων τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως τεκμήρια. Εν τέλει αντεξετάσθηκε από την τότε συνήγορο της Υπεράσπισης. Τα ουσιώδη σημεία από την γραπτή δήλωση του μάρτυρα - Τεκμήριο Α - είναι επιγραμματικά τα ακόλουθα. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολείται με εργασίες ανάπτυξης γης και συγκεκριμένα με την ανάπτυξη, ανέγερση και πώληση πολυτελών συγκροτημάτων ακινήτων, σπιτιών και διαμερισμάτων σε διάφορες περιοχές της Πάφου. Μέσα στα πλαίσια των πιο πάνω εργασιών και δραστηριοτήτων της Ενάγουσας ήταν και είναι η ανάπτυξη του συγκροτήματος με την επωνυμία St George Hills, από τώρα και στο εξής «το συγκρότημα». Το συγκρότημα ανηγέρθη από την Ενάγουσα σε ιδιόκτητα τεμάχιά της και συγκεκριμένα στο τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 0/4634, Φ/Σχ 45/43, αριθμός τεμαχίου 85 και στο τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 0/5057, Φ/Σχ 47/41, αριθμός τεμαχίου 223 τα οποία βρίσκονται στην Τρεμιθούσα της επαρχίας Πάφου. Σημειώνεται ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί δεν αμφισβητούνται από την πλευρά του Εναγόμενου, είναι δε παραδεκτοί μέσω της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Μετά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας ο Εναγόμενος αιτήθηκε δανειοδότησης από την Alpha Bank Cyprus Ltd, από τώρα και στο εξής «η Τράπεζα», για το ποσό των Λ.Κ.93.840,00 σεντ (Ευρώ 160.335,00 σεντ) που σύμφωνα με τον όρο 2.4 του πωλητήριου εγγράφου θα πληρωνόταν κατόπιν απαίτησης της Ενάγουσας σταδιακά και ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών και είτε από δάνειο που θα εξασφάλιζε ο Εναγόμενος, είτε από την προσωπική του περιουσία. Το τίμημα συμφωνήθηκε να καταβληθεί με 5 δόσεις. Το ποσό των Ευρώ 30.062,85 (Λ.Κ.17.595,00 σεντ) που κατέβαλε ο Εναγόμενος μέχρι σήμερα αντιστοιχεί στις πρώτες τρεις δόσεις ύψους Λ.Κ.5.865,00 σεντ (Ευρώ 10.020,95 σεντ) η καθεμιά. Οι εν λόγω δόσεις ήταν πληρωτέες ως ακολούθως: η πρώτη, με την υπογραφή του πωλητήριου εγγράφου, η δεύτερη, το αργότερο μέχρι τις 26.1.07 και, η τρίτη, το αργότερο μέχρι τις 26.4.
  1. Θα ακολουθούσε η πληρωμή της προαναφερόμενης δόσης των Λ.Κ.93.840,00 σεντ (Ευρώ 160.335,16 σεντ), ενώ η τελευταία δόση ύψους Λ.Κ.5.865,00 σεντ (Ευρώ 10.020,95 σεντ) θα καταβάλλονταν με την παράδοση της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος στον Εναγόμενο. Σημειώνεται ότι το ύψος του τιμήματος, η πληρωμή του με τις δόσεις που πιο πάνω αναφέρονται, το ύψος των δόσεων και ο τρόπος απαίτησης της πληρωμής του ποσού των Ευρώ 160.335,16 σεντ δεν αμφισβητούνται από την πλευρά του Εναγόμενου, είναι δε παραδεκτοί μέσω της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Ταυτόχρονα με την πιο πάνω αίτηση ο Εναγόμενος αιτήθηκε στην Τράπεζα και δανειοδότηση για την εξόφληση μέρους του τιμήματος πώλησης άλλου διαμερίσματος με αριθμό Β1 στο κτήριο με την ονομασία Selena House το οποίο ανήκει στο συγκρότημα. Εν τέλει η Τράπεζα ενέκρινε τις δύο αιτήσεις ταυτόχρονα και χορήγησε στον Εναγόμενο ένα δάνειο με αριθμό λογαριασμού 652-459-004166-0 για το συνολικό ποσό των CHF 415.000,00 για την εξόφληση μέρους του τιμήματος πώλησης του επίδικου διαμερίσματος καθώς και του διαμερίσματος Selena Β
  2. Επίσης, στα πλαίσια της πιο πάνω δανειοδότησης ο Εναγόμενος διά πληρεξουσίου αντιπροσώπου του υπέγραψε εκχωρητήριο έγγραφο ημερομηνίας 8.4.09 διά του οποίου ως εξασφάλιση προς την Τράπεζα εκχωρούσε στην Τράπεζα όλα τα δικαιώματά του τα οποία προέκυπταν από το πωλητήριο έγγραφο που αφορά στο επίδικο ακίνητο. Αντίγραφο του επίδικου πωλητήριου εγγράφου κατατέθηκε από τον Εναγόμενο ή εκπρόσωπό του στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου στις 23.1.07 για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Πιστό αντίγραφο του επίδικου πωλητήριου εγγράφου από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου μαζί με απόδειξη κατάθεσης του στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου (Αρ. Φακ. ΠΩΕ 414/2007) για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης κατατέθηκαν από τον μάρτυρα μαζί με άλλα έγγραφα ως δέσμη εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  3. Κατατέθηκε, επίσης, από τον μάρτυρα φωτοαντίγραφο της προαναφερόμενης συμφωνίας εκχώρησης ημερομηνίας 8.4.09 η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  4. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το πρωτότυπο βρίσκεται στα Αρχεία που διατηρεί η Τράπεζα. Ο μάρτυρας έλαβε το Τεκμήριο 2 από την Τράπεζα με τηλεομοιότυπο στις 6.12.
  5. Η ανέγερση έγινε σύμφωνα με τους όρους της πολεοδομικής άδειας ΠΑΦ/00245/2007 η οποία εκδόθηκε στις 7.8.08 και της άδειας οικοδομής με αριθμό Β788/
  6. Την πρόοδο των εργασιών επέβλεπε ο υπεύθυνος πολιτικός μηχανικός Γιάννος Στυλιανίδης, ΜΕ
  7. Τον Αύγουστο του 2009 οι οικοδομικές εργασίες είχαν προχωρήσει αρκετά. Συγκεκριμένα είχαν ολοκληρωθεί ο σκελετός και η τοιχοποιία του επίδικου διαμερίσματος. Η Ενάγουσα απέστειλε στην τότε πληρεξούσιο δικηγόρο του Εναγόμενου επιστολή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ημερομηνίας 4.8.09 με την οποία την ενημέρωνε για την ολοκλήρωση των πιο πάνω εργασιών και ότι ποσό ύψους Ευρώ 66.000,00 σεντ είχε καταστεί απαιτητό. Η πιο πάνω επιστολή κοινοποιήθηκε και στον Εναγόμενο, επίσης, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Ο Εναγόμενος έδωσε ρητές οδηγίες στην τότε δικηγόρο του να μην προχωρήσει με πληρωμή αναφορικά με το επίδικο διαμέρισμα καθότι, ως είχε ισχυρισθεί, η πισίνα μπροστά από το κτήριο Ophira House, από τώρα και στο εξής «το Οφίρα», είχε αντικατασταθεί από δρόμο. Όταν του επεξηγήθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε και αφού μελέτησε τα αρχιτεκτονικά σχέδια που του αποστάλησαν ο Εναγόμενος έδωσε και πάλι νέες ρητές οδηγίες στην τότε δικηγόρο του να μην προχωρήσει με οποιαδήποτε πληρωμή καθότι ως ισχυρίσθηκε η Ενάγουσα του όφειλε αμοιβές για διαμεσολαβήσεις που είχε κάνει σε τρίτα πρόσωπα τα οποία εν τέλει αγόρασαν ακίνητα από την Ενάγουσα για χρονικό διάστημα άνω των 12 μηνών. Η Ενάγουσα είχε και επαγγελματική σχέση και συνεργάζονταν με τον Εναγόμενο από το έτος
  8. Συγκεκριμένα ο Εναγόμενος ήταν ένας εκ των διευθυντών της εταιρείας Real World International, από τώρα και στο εξής «η RWI», η οποία ενεργούσε ως υπο-διαμεσολαβητής (sub-promoter) της εταιρείας Universal Vacations Ltd η οποία ήταν ο διαμεσολαβητής (promoter) της Ενάγουσας και η οποία λειτουργούσε στο Ηνωμένο Βασίλειο ως ανεξάρτητος σύμβουλος επενδύσεων (independent financial advisor) διάφορων επενδυτών στους οποίους πρότεινε επενδύσεις τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και αλλού. Μια από τις επενδύσεις που προτείνονταν από τον Εναγόμενο και την RWI ήταν η αγορά ακινήτων της Ενάγουσας. Στα πλαίσια της πιο πάνω σχέσης ο Εναγόμενος αποφάσισε και ο ίδιος να επενδύσει σε κάποια από τα ακίνητα της Ενάγουσας. Γι' αυτό και στις 22.12.06 υπέγραψε το επίδικο πωλητήριο έγγραφο, από τώρα και στο εξής «το πωλητήριο έγγραφο», με το οποίο αγόρασε από την Ενάγουσα το διαμέρισμα με αριθμό Β.1 στο Οφίρα το οποίο θα ανεγείρονταν στο συγκρότημα, απο τώρα και στο εξής «το επίδικο διαμέρισμα». Εκτός από το επίδικο διαμέρισμα ο Εναγόμενος αγόρασε από την Ενάγουσα άλλα δύο διαμερίσματα και συγκεκριμένα το διαμέρισμα με αριθμό Β.1 στο κτήριο Selena House και το διαμέρισμα με αριθμό Α.1 στο κτήριο Maia House τα οποία, επίσης, βρίσκονται στο συγκρότημα. Στην πορεία προέκυψαν σοβαρές διαφορές μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου υπό την ιδιότητά του ως διευθυντής της RWI οι οποίες επέφεραν την οριστική ρήξη και τον τερματισμό της μεταξύ τους συνεργασίας. Αναφορά στις εν λόγω διαφορές γίνεται στην παράγραφο 19 του Τεκμηρίου Α. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επί του προκειμένου ανέφερε ότι η Ενάγουσα είχε πληρώσει τον «μεσάζοντα - agent», προδήλως, εννοείται η Universal Vacations Ltd. Ο Εναγόμενος απαιτούσε τα χρήματα από την Ενάγουσα γιατί πιθανότατα αυτά να μην είχαν διαβιβασθεί στην RWI. Μετά από ανταλλαγή τεράστιου όγκου αλληλογραφίας μεταξύ των διαδίκων και επειδή ο Εναγόμενος επέμενε να μην καταβάλλει στην Ενάγουσα το υπό αυτής ζητηθέν ποσό στις 8.11.09 απεστάλη εκ μέρους της Ενάγουσας στον Εναγόμενο επιστολή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με την οποία ζητείτο εκ νέου η πληρωμή του ποσού Ευρώ 66.000,00 σεντ το οποίο είχε καταστεί πληρωτέο. Ο Εναγόμενος απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 10.11.09 με την οποία δήλωσε ότι δεν μπορούσε να εξουσιοδοτήσει οποιαδήποτε περαιτέρω καταβολή χρημάτων μέχρις ότου το θέμα, εννοώντας, την καταβολή των αμοιβών της RWI, επιλύονταν. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής κατατέθηκε από τον μάρτυρα και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  9. Κατόπιν τούτου και επειδή τα προβλήματα μεταξύ της Ενάγουσας αυξάνονταν αντί να επιλύονται στις 21.1.10 απεστάλη στον Εναγόμενο εκ μέρους της Ενάγουσας με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο επιστολή η οποία ενημέρωνε τον Εναγόμενο ότι είχε ολοκληρωθεί πλέον και το σοβάτισμα του επίδικου διαμερίσματος και με την οποία ζητείτο από τον Εναγόμενο η πληρωμή του ποσού των Ευρώ 99.000,00 σεντ. Αντίγραφα των προαναφερόμενων τηλεομοιοτυπικών επιστολών με ημερομηνίες 4.8.09, 8.11.09 και 21.1.10 κατατέθηκαν από τον μάρτυρα ως δέσμη εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  10. Ο μάρτυρας κατέθεσε, επίσης, κατάσταση λογαριασμού της Ενάγουσας ημερομηνίας 21.1.10 η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  11. Ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε και η Ενάγουσα μέσω των δικηγόρων της πλέον του απέστειλε προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 26.1.10 και ταχυδρομικώς και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο για λήψη δικαστικών μέτρων χωρίς άλλη προειδοποίηση σε περίπτωση που δεν κατέβαλε άμεσα το ποσό των Ευρώ 99.000,00 σεντ. Ο Εναγόμενος απάντησε την ίδια ημέρα με επιστολή του την οποία απέστειλε στην Ενάγουσα με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο λέγοντας ότι ο λόγος που είχε προχωρήσει με την αγορά του επίδικου διαμερίσματος ήταν γιατί θεωρούσε ότι θα χρησιμοποιούσε την αμοιβή του από την Ενάγουσα για κάλυψη της προσωπικής του συνεισφοράς. Και ότι αν δεν λάμβανε την εν λόγω αμοιβή που ως θεωρούσε δικαιούνταν από την Ενάγουσα για τις υπηρεσίες που είχε προσφέρει η RWI στην Ενάγουσα δεν θα μπορούσε να ολοκληρώσει την αγοραπωλησία του επίδικου διαμερίσματος. Δηλώσεις τις οποίες και επανέλαβε με δεύτερη επιστολή του ημερομηνίας 26.1.10 που απέστειλε στους δικηγόρους της Ενάγουσας με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο αναφορικά και με τα τρία διαμερίσματα που είχε αγοράσει από την Ενάγουσα. Η Ενάγουσα απάντησε στον Εναγόμενο με επιστολή που του απέστειλε μέσω των δικηγόρων της με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στις 4.2.10 με την οποία εξηγούνταν στον Εναγόμενο ότι άλλες ήταν οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με το επίδικο διαμέρισμα και άλλες οι διαφορές μεταξύ της Ενάγουσας και της RWI αναφορικά με αμοιβές για προσφερθείσες υπηρεσίες. Ο Εναγόμενος με επιστολή του ημερομηνίας 8.2.10 που απέστειλε στους δικηγόρους της Ενάγουσας με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ανέφερε ότι ο λόγος που δεν είχε καταβάλει οποιοδήποτε άλλο ποσό στην Ενάγουσα ήταν, μεταξύ άλλων, γιατί η Ενάγουσα όφειλε στην RWI τιμολόγια για υπηρεσίες που είχαν προσφερθεί. Οι πιο πάνω αναφερόμενες επιστολές κατατέθηκαν από τον μάρτυρα ως δέσμη εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  12. Μετά από όλα αυτά η Ενάγουσα έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της να καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή. Ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος επιδόθηκε στον Εναγόμενο στο εξωτερικό όπου και διαμένει στις 9.4.10 δυνάμει δικαστικού διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ημερομηνίας 19.2.
  13. Στις 3.6.10 και ενώ ο Εναγόμενος γνώριζε την ύπαρξη της αγωγής εναντίον του με επιστολή του ίδιας ημερομηνίας την οποία απέστειλε στους δικηγόρους της Ενάγουσας με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δήθεν τερμάτισε το επίδικο πωλητήριο έγγραφο. Ο ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι η Ενάγουσα διαφοροποίησε εντελώς το συγκρότημα καθώς και το επίδικο διαμέρισμα και ότι για τους πιο πάνω λόγους παρέβη ουσιώδη όρο του πωλητήριου εγγράφου είναι πρόφαση και εκ των υστέρων σκέψη ώστε ο Εναγόμενος να έχει δικαιολογία για να αποδεσμευθεί από το πωλητήριο έγγραφο το οποίο ως επανειλημμένα είχε ρητά δηλώσει δεν μπορούσε και δεν προτίθετο να αποπληρώσει. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι μεταξύ των αρχιτεκτονικών σχεδίων που επισυνάφθηκαν και αποτελούν μέρος του πωλητηρίου εγγράφου και των τελικών αρχιτεκτονικών σχεδίων τα οποία εγκρίθηκαν από την Πολεοδομική Αρχή και στην βάση των οποίων εν τέλει κτίσθηκε το επίδικο διαμέρισμα υπάρχουν διαφορές. Επικαλέστηκε, όμως, τον όρο 4 του πωλητήριου εγγράφου ο οποίος προνοεί ότι το επίδικο διαμέρισμα θα ανεγερθεί ουσιωδώς (substantially) σύμφωνα με τα σχέδια και τις προδιαγραφές οι οποίες επισυνάπτονται στο πωλητήριο έγγραφο και όχι πανομοιότυπα. Το επίδικο διαμέρισμα στην τελική του μορφή όχι μόνο είναι ουσιωδώς παρόμοιο με το αρχικό αλλά και κατά πολύ βελτιωμένο για τους ακόλουθους λόγους: οι 2 μικρές και λιγότερο πρακτικές εξωτερικές βεράντες με θέα την θάλασσα ενοποιήθηκαν σε 1 πρακτικότερη με καλύτερο σχήμα στην οποία υπάρχει πρόσβαση και από το υπνοδωμάτιο και από το σαλόνι η κουζίνα έχει πάγκο για πρωινό (breakfast bar) το μπάνιο είναι ξεχωριστό και όχι ενσωματωμένο με το υπνοδωμάτιο (en-suite), γεγονός που θεωρείται προνόμιο για διαμερίσματα με ένα μπάνιο μόνο τόσο οι εσωτερικοί χώροι όσο και οι βεράντες έχουν διαφοροποιηθεί σε εμβαδό εντός του επιτρεπόμενου από το πωλητήριο έγγραφο 5% και όχι κατά 7% ως ο Εναγόμενος ισχυρίζεται. Επίσης, με τις υφιστάμενες αλλαγές η αξία του επίδικου διαμερίσματος αυξήθηκε. Εν' όψει τούτου και του ότι ο Εναγόμενος ως έχει παραδεχθεί αγόρασε το επίδικο διαμέρισμα για σκοπούς επένδυσης και μόνο η αλλαγή στην διαρρύθμιση του επίδικου διαμερίσματος, η οποία δεν επηρεάζει την αξία του, δεν αποτελεί παράβαση ουσιώδη όρου του πωλητηρίου εγγράφου και δεν δίνει στον Εναγόμενο το δικαίωμα να τερματίσει την συμφωνία για τον πιο πάνω λόγο. Επίσης, οι όποιες αλλαγές έγιναν έγιναν καθ' υπόδειξη της αρμόδιας Πολεοδομικής Αρχής. Ο Εναγόμενος ως υποδιαμεσολαβητής της Ενάγουσας που ήταν επισκεπτόταν πολύ συχνά την Πάφο καθώς και το εργοτάξιο με σκοπό να προωθήσει τα ακίνητα σε πιθανούς αγοραστές. Κατά την ανέγερση δε του επίδικου διαμερίσματος παραλάμβανε συχνά φωτογραφίες για την πρόοδο των εργασιών τόσο εντός του συγκροτήματος όσο και του επίδικου διαμερίσματος. Καθώς και φωτογραφίες του συγκροτήματος για να ενημερώνει πελάτες της εταιρείας του που είχαν αγοράσει από το συγκρότημα. Μάλιστα, έθετε απορίες και λάμβανε απαντήσεις για το πού τοποθετούνται με τα νέα σχέδια, για παράδειγμα, οι δρόμοι και οι πισίνες. Σε καμία από τις δεκάδες επιστολών που ανταλλάγηκαν μεταξύ των διαδίκων από τον Νοέμβριο του 2009 μέχρι τον Απρίλιο του 2010 που ως ισχυρίζεται τερμάτισε δεν εξέφρασε παράπονο για τις αλλαγές στα σχέδια, είτε στο εσωτερικό, είτε στους εξωτερικούς χώρους. Παρά μόνο στην αυτή καθ' εαυτή επιστολή τερματισμού. Και ουδέποτε πριν τον τερματισμό δεν διαμαρτυρήθηκε για τις αλλαγές στο επίδικο διαμέρισμα ή το Οφίρα, τουναντίον, επαναλάμβανε συνεχώς στην Ενάγουσα ότι δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να προχωρήσει με την ολοκλήρωση της αγοράς του επίδικου διαμερίσματος χωρίς την καταβολή των αμοιβών διαμεσολάβησης που θεωρούσε ότι η RWI δικαιούνταν. Μάλιστα, κατέβαλλε μεγάλες προσπάθειες να εξεύρει συμβιβαστική λύση με την Ενάγουσα ώστε να καταβληθεί η ισχυριζόμενη οφειλόμενη αμοιβή της RWI γιατί όπως ανέφερε και στην επιστολή του ημερομηνίας 8.2.10 επιθυμούσε να προχωρήσει στην αγορά γιατί θεωρούσε ότι το συγκρότημα θα είχε καλή απόδοση λόγω της τοποθεσίας του, της θέας και των παροχών. Δεν ανέφερε οτιδήποτε για αλλαγή στα αρχιτεκτονικά σχέδια στην φάση εκείνη αν και γνώριζε τις αλλαγές. Ο Εναγόμενος εκτός από τα ποσά που ήδη έχει καταβάλει και που πιο πάνω αναφέρθηκαν κανένα άλλο ποσό δεν κατέβαλε έναντι του τιμήματος πώλησης. Η Ενάγουσα με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 22.12.11 η οποία απεστάλη στον Εναγόμενο ταχυδρομικώς και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κάλεσε τον Εναγόμενο να παραλάβει κατοχή του επίδικου διαμερίσματος το οποίο έχει ολοκληρωθεί όπως και το συγκρότημα και είναι έτοιμο προς παράδοση. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε από τον μάρτυρα και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  14. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Το επίδικο πωλητήριο έγγραφο υπεγράφη εκ μέρους της Ενάγουσας από τον μάρτυρα. Η ανέγερση του συγκροτήματος και, επομένως, οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν περί τον Απρίλιο του
  15. Της έναρξης των πιο πάνω εργασιών προηγήθηκε η εκτέλεση προκατασκευαστικών εργασιών. Το συγκρότημα αποτελείτο από τρεις φάσεις και περιλάμβανε 404 συνολικά κατοικίες. Η πρώτη και η δεύτερη φάση περιλάμβαναν 349 κατοικίες. Το επίδικο διαμέρισμα ενέπιπτε στην τρίτη φάση στην οποία περιλαμβάνονταν οι υπόλοιπες κατοικίες. Για κάθε φάση εκδόθηκε ξεχωριστή πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Οι άδειες για τις δύο πρώτες φάσεις εκδόθηκαν πριν την έκδοση των αδειών για την τρίτη φάση. Για την τρίτη φάση υπεβλήθη από την Ενάγουσα ξεχωριστή αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Στα πλαίσια της αντεξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε την αίτηση που υπέβαλε η Ενάγουσα στην Πολεοδομική Αρχή για έκδοση πολεοδομικής άδειας με αριθμό ΠΑΦ/1119/06 και ημερομηνία 20.7.06 - Τεκμήριο 8 - καθώς και σχετική απόδειξη πληρωμής ημερομηνίας 20.7.06 - Τεκμήριο
  16. Εξ' όσων ο μάρτυρας θυμόταν η αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής υποβλήθηκε στην Πολεοδομία το έτος
  17. Κατά τον χρόνο υπογραφής του πωλητηρίου εγγράφου η Ενάγουσα δεν είχε πολεοδομική άδεια ή άδεια οικοδομής ως η συνήθης πρακτική. Μέχρι δε την ημερομηνία υπογραφής του πωλητηρίου εγγράφου η Ενάγουσα είχε υπογράψει πωλητήρια έγγραφα και με άλλους αγοραστές και μέχρι το τέλος του έτους 2006 είχε πουλήσει αρκετά διαμερίσματα. Η πώληση χωρίς να έχει εξασφαλισθεί η έκδοση των σχετικών αδειών είναι μια πρακτική η οποία ακολουθείται από όλα τα πρόσωπα που ασχολούνται με τον τομέα της ανάπτυξης γης. Προηγείται δε η άτυπη έγκριση της Πολεοδομίας. Στην συγκεκριμένη περίπτωση πριν αρχίσουν οι κατασκευαστικές εργασίες είχε εξασφαλισθεί κατόπιν διαβουλεύσεων με την Πολεοδομία η προφορική διαβεβαίωση/υπόσχεση της Πολεοδομίας για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Η Ενάγουσα πληρούσε σε γενικές γραμμές τους όρους και τις παραμέτρους που έθετε η Πολεοδομία, είχε ήδη προηγηθεί η έκδοση πολεοδομικής άδειας για τις πρώτες δύο φάσεις και κατά τις διαβουλεύσεις που έλαβαν χώρα επιδείχθηκαν στην Πολεοδομία τα αρχιτεκτονικά σχέδια που είχαν επισυναφθεί στο πωλητήριο έγγραφο μεταξύ των οποίων και το σχέδιο της τελευταίας σελίδας του Τεκμηρίου
  18. Οι διαβουλεύσεις για την τρίτη φάση ήταν άλλες από τις διαβουλεύσεις που είχαν λάβει χώρα για τις πρώτες δύο φάσεις και άρχισαν μετά την αποπεράτωση των προκατασκευαστικών εργασιών και πριν την έναρξη των κατασκευαστικών/οικοδομικών εργασιών. Τα εν λόγω σχέδια περιλαμβανομένου του σχεδίου της τελευταίας σελίδας του Τεκμηρίου 1 είχαν, επίσης, επισυναφθεί στην αίτηση που υπέβαλε η Ενάγουσα για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Με βάση τα όσα παρουσιάσθηκαν στην Πολεοδομική Αρχή η εν λόγω Αρχή έδωσε προκαταρκτικά προφορική διαβεβαίωση ότι τα εν λόγω σχέδια θα μπορούσαν να εγκριθούν και ότι θα μπορούσε να εκδοθεί πολεοδομική άδεια. Η εκτέλεση του έργου είχε, έτσι, αρχίσει για να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος μιας και η διαδικασία για έκδοση πολεοδομικής άδειας είναι χρονοβόρα διαδικασία. Η υποβολή αίτησης για έκδοση πολεοδομικής άδειας ακολούθησε της έναρξης των οικοδομικών εργασιών. Εν τέλει εκδόθηκε και πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής για την τρίτη φάση. Μετά την υποβολή της αίτησης και μετά από επίσκεψή της στον χώρο η Πολεοδομία υπέδειξε αλλαγές στον σχεδιασμό. Εν τέλει τα αρχιτεκτονικά σχέδια τροποποιήθηκαν στην βάση των αλλαγών που υποδείχθηκαν από την Πολεοδομία και τα τροποποιημένα αρχιτεκτονικά σχέδια υποβλήθηκαν από την Ενάγουσα στην Πολεοδομία για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Λεπτομερής αναφορά στις εισηγήσεις της Πολειοδομίας γίνεται πιο κάτω. Η πολεοδομική άδεια εν τέλει εκδόθηκε στην βάση των τροποποιημένων αρχιτεκτονικών σχεδίων και των αλλαγών που υποδείχθηκαν από την Πολεοδομία. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάφθηκαν στο πωλητήριο έγγραφο είναι τα ίδια με εκείνα που επισυνάφθηκαν αρχικά στην αίτηση της Ενάγουσας για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Στην εν λόγω αίτηση επισυνάφθηκαν 3 σετ αρχιτεκτονικών σχεδίων, οι τίτλοι ιδιοκτησίας, εγκεκριμένο επίσημο τοπογραφικό σχέδιο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου και περιγραφή του έργου από τον αρχιτέκτονα. Το τρίτο έγγραφο από το τέλος του Τεκμηρίου 1 είναι φωτοαντίγραφο του προαναφερόμενου τοπογραφικού σχεδίου που επισυνάφθηκε στην αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάφθηκαν στην αίτηση καταστράφηκαν από την Ενάγουσα καθότι αυτά δεν είχαν εγκριθεί από την Πολεοδομική Αρχή. Η Ενάγουσα διατηρεί στα γραφεία της μόνο τα σχέδια εκείνα που εγκρίνονται από την Πολεοδομία. Καθώς και αντίγραφα των αιτήσεων που υποβάλλει για έκδοση πολεοδομικής άδειας και των Παραρτημάτων της. Ο λόγος δε που στο Τεκμήριο 8 δεν υπάρχουν τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια είναι γιατί η Ενάγουσα δεν τα είχε φωτοτυπήσει καθότι αυτά ήταν πολύ μεγάλα σε μέγεθος. Ούτε και η Πολεοδομική Αρχή μπορούσε να τον εφοδιάσει με φωτοτυπίες τους καθότι η Πολεοδομία μόνο μέχρι Α3 μέγεθος μπορεί να βγάλει φωτοτυπίες ως πληροφορήθηκε από την Πολεοδομία ενώ τα σχέδια ήταν μεγέθους ΑΟ. Ο μάρτυρας κατέθεσε «επίσημο κτηματικό σχέδιο» που δείχνει, μεταξύ άλλων, τον χώρο πρασίνου και το οδικό δίκτυο, το οποίο επισυνάφθηκε στην αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας - Τεκμήριο
  19. Κατέθεσε, επίσης, μεγέθυνση σχεδίου το οποίο δείχνει, μεταξύ άλλων, τα τεμάχια επί των οποίων ανηγέρθη το συγκρότημα και που στο Τεκμήριο 10 υποδεικνύονται με αριθμούς 1 και 2 - Τεκμήριο
  20. Το τελευταίο έγγραφο του Τεκμηρίου 1 δείχνει τις κατόψεις 3 διαμερισμάτων σε μια από τις πολυκατοικίες/κτήρια του συγκροτήματος που ανεγέρθηκαν, προδήλως, εννοείται το Οφίρα. Το διαμέρισμα που οριοθετείται με χρώμα κίτρινο και φέρει τον αριθμό 1 στα δεξιά του εν λόγω εγγράφου είναι το επίδικο διαμέρισμα. Το εν λόγω έγγραφο, επίσης, κατατέθηκε μαζί με την αίτηση που κατατέθηκε στην Πολεοδομία για έκδοση πολεοδομικής άδειας - Τεκμήριο
  21. Η απάντηση της Πολεοδομίας στην αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας ήταν αρνητική αναφορικά με την διαρρύθμιση των εσωτερικών χώρων και το οδικό δίκτυο που είχε προτείνει η Ενάγουσα. Η εν λόγω απάντηση δεν δόθηκε γραπτώς, αλλά προφορικά, κάτι το οποίο αποτελεί την συνήθη πρακτική, ώστε να αποφεύγεται η σπατάλη πολύτιμου χρόνου η οποία θα δημιουργούνταν από τον γραφειοκρατικό χαρακτήρα της Δημόσιας Υπηρεσίας. Στα πλαίσια της απάντησης της και συναντήσεων με την Πολεοδομία η Πολεοδομία υπέδειξε στην Ενάγουσα και τους αρχιτέκτονές της μέσω του τεχνικού της και αρμοδίου για την εξέταση της αίτησης κύριου Λεύκου Πάσσιου τις αλλαγές/βελτιώσεις που η Πολεοδομία θεωρούσε απαραίτητες για να τελεσφορήσει η έκδοση πολεοδομικής άδειας. Οι υποδείξεις της Πολεοδομίας αφορούσαν σε τεχνικά ζητήματα, όπως διαστάσεις χώρων, εσωτερική διαρρύθμιση και την ρύθμιση της θέσης των δρόμων και αφορούσαν σε όλα τα διαμερίσματα της τρίτης φάσης που ήταν 24 σε αριθμό. Ο μάρτυρας ήταν παρών στις συναντήσεις που έλαβαν χώρα με την Πολεοδομία. Οι υπό της Πολεοδομίας υποδειχθείσες αλλαγές στην εσωτερική διαρρύθμιση ήταν πιο συμβατές με το περιβάλλον και την θέα προς την θάλασσα. Κατόπιν των πιο πάνω η Ενάγουσα υπέβαλε νέα αρχιτεκτονικά σχέδια ως ανωτέρω υποδείχθηκε τα οποία εν τέλει έγιναν δεκτά. Τα εγκριθέντα αρχιτεκτονικά σχέδια κατατέθηκαν από τον μάρτυρα και σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήρια 12 και
  22. Αυτά διέφεραν από τα αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάφθηκαν στο πωλητήριο έγγραφο. Η πολεοδομική άδεια δόθηκε τον Μάιο του
  23. Ενημέρωση, όμως, από την Πολεοδομία για το ότι τα σχέδια είχαν εγκριθεί η Ενάγουσα έλαβε περί το τέλος του 2007, αρχές του
  24. Το επίδικο διαμέρισμα μετά την αλλαγή των αρχιτεκτονικών σχεδίων απεικονίζεται στην πάνω αριστερή πλευρά του Τεκμηρίου 12 και είναι το διαμέρισμα που ο μάρτυρας κατόπιν υπόδειξης του Δικαστηρίου οριοθέτησε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου χρησιμοποιώντας κίτρινο χρώμα. Βλέποντας το σχέδιο του Τεκμηρίου 1 ο μάρτυρας υπέδειξε τα ακόλουθα. Η μεγαλύτερη εκ των δύο βεραντών έβλεπε προς θάλασσα ενώ η μικρότερη μερικώς προς την θάλασσα. Το καθιστικό είχε άμεση πρόσβαση και στις δύο βεράντες και το μπάνιο ήταν εντός του υπνοδωματίου. Συγκρίνοντας το σχέδιο του Τεκμηρίου 1 με το Τεκμήριο 12 ο μάρτυρας υποστήριξε ότι το μόνο κοινό που έχουν τα δύο σχέδια μεταξύ τους είναι ότι και τα δύο απεικονίζουν ένα διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο, ένα αποχωρητήριο, μια κουζίνα και ένα καθιστικό. Κατά τα άλλα πρόκειται περί δύο εντελώς διαφορετικών διαμερισμάτων αφού μετά την αλλαγή των σχεδίων η εσωτερική διαρρύθμιση υπέστη ριζική διαφοροποίηση. Θέση με την οποία συμφωνούν τόσο ο ΜΕ 2 όσο και ο ΜΥ
  25. Επίσης, στο νέο διαμέρισμα υπάρχουν νέα ανοίγματα, ήτοι θύρες και παράθυρα σε νέες θέσεις, και η μια εκ των δύο βεραντών καταργήθηκε. Θέση με την οποία, επίσης, συμφωνεί ο ΜΥ
  26. Αναγνώρισε, επίσης, ότι ενώ σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια τα όρια του αρχικού διαμερίσματος ήταν στην ίδια ευθεία με αυτά του διπλανού διαμερίσματος, σύμφωνα με τα νέα σχέδια τα όρια του διπλανού διαμερίσματος προεξέχουν. Αυτό, όμως, δεν μείωσε την θέα του επίδικου διαμερίσματος. Η βεράντα του νέου διαμερίσματος έχει απεριόριστη θέα προς την θάλασσα και συγκοινωνεί με το καθιστικό με διπλές πόρτες. Είναι μεγαλύτερη και γι' αυτό προσφέρει μεγαλύτερη άνεση και, επομένως, είναι πιο λειτουργική. Ο μάρτυρας υπέδειξε, επίσης, ότι οι αλλαγές που έγιναν είχαν επιβληθεί στην Ενάγουσα από την Πολεοδομική Αρχή. Συγκεκριμένα η Πολεοδομία άλλαξε όλο το «master plan» και με την αλλαγή της θέσης του δρόμου η Ενάγουσα έπρεπε να προσφέρει λύση υπό το κράτος των νέων διευθετήσεων που έγιναν. Στα πλαίσια της αντεξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε φωτογραφία του Οφίρα που είχε αποστείλει στον Εναγόμενο με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 21.1.10 - Τεκμήριο
  27. Το επίδικο διαμέρισμα βρίσκεται στο Οφίρα. Η αποστολή φωτογραφίας με το προαναφερόμενο μήνυμα δεν αμφισβητήθηκε, αρχικά, από την Υπεράσπιση. Διατυπώθηκε δε και ως θέση της Υπεράσπισης ότι φωτογραφία του Οφίρα αποστάληκε στον Εναγόμενο με το προαναφερόμενο ηλεκτρονικό μήνυμα. Η εν λόγω φωτογραφία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  28. Υπέδειξε, επίσης, ότι φωτογραφία του Οφίρα είχε αποσταλεί και πιο πριν και συγκεκριμένα με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 4.8.09 στον πρώην δικηγόρο του Εναγόμενου. Κατά τον χρόνο που στάλθηκε η τελευταία φωτογραφία οι εργασίες δεν ήταν στα αρχικά στάδια. Το επίδικο διαμέρισμα είναι εκείνο που ο μάρτυρας οριοθέτησε επί του Τεκμηρίου 16 κατόπιν υπόδειξης του Δικαστηρίου με κόκκινο μελάνι. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι από την φωτογραφία - Τεκμήριο 16 - δεν μπορεί κάποιος να αντιληφθεί αν μειώθηκαν τα εμβαδά των διάφορων χώρων του επίδικου διαμερίσματος ή αν έγινε αλλαγή στις βεράντες ή τα παράθυρα ή την χάραξη των δρόμων. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι της αποστολής του μηνύματος - Τεκμήριο 3 - από τον Εναγόμενο είχε προηγηθεί αποστολή προς τον Εναγόμενο φωτογραφίας του κτηρίου με την ονομασία Selena. Η απάντηση του Εναγόμενου στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 4.8.09 - Τεκμήριο 4 - ήταν ότι δεν θα πλήρωνε το ζητηθέν ποσό των Ευρώ 66.000,00 σεντ καθότι υπήρχαν τιμολόγια που ήταν απλήρωτα. Η εν λόγω απάντηση βρίσκεται, σύμφωνα με τον μάρτυρα, σε αλληλογραφία του Φεβρουαρίου του 2010 που κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο. Επίσης, την πιο πάνω θέση ο Εναγόμενος την δήλωσε στον μάρτυρα και τηλεφωνικώς αλλά και σε κατ' ιδίαν συναντήσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ του Αυγούστου του 2009 και του Ιανουαρίου του
  29. Εντός της πιο πάνω περιόδου ο Εναγόμενος είχε επισκεφθεί την Κύπρο και ο μάρτυρας την Αγγλία. Η Υπεράσπιση υπέβαλε στον μάρτυρα ότι ο Εναγόμενος δεν είχε επισκεφθεί την Κύπρο κατά την πιο πάνω περίοδο. Ο μάρτυρας αντέτεινε ότι ο Εναγόμενος επισκεπτόταν την Κύπρο μια φορά τον μήνα και ο μάρτυρας την Αγγλία, επίσης, μια φορά τον μήνα και συναντούσε τον Εναγόμενο στα γραφεία του. Είχαν πολύ συχνές επαφές. Το Φθινόπωρο του 2009 και πριν τον Νοέμβριο του 2009 ο Εναγόμενος είπε προφορικά στον μάρτυρα ότι δεν θα τον πλήρωνε καθότι η πισίνα μπροστά από το Οφίρα είχε αντικατασταθεί από τον δρόμο. Στην πραγματικότητα η πισίνα μπροστά από το Οφίρα δεν καταργήθηκε και δεν αντικαταστάθηκε από τον δρόμο. Η απαίτηση από μέρους της Ενάγουσας για πληρωμή γινόταν μετά από έλεγχο της Τράπεζας. Ο έλεγχος διενεργούνταν από εκτιμητή που διόριζε η Τράπεζα. Σκοπός του ελέγχου ήταν η διακρίβωση ότι οι πληρωμές συνάδουν με την πρόοδο των εργασιών και δεν υπερβαίνουν την αξία τους σύμφωνα και με τις πρόνοιες του πωλητήριου εγγράφου. Η συμφωνία ημερομηνίας 20.2.08 που αναφέρεται στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 4.8.09 - Τεκμήριο 4 - ήταν προφορική και με αυτή συμφωνήθηκε όπως πριν από οποιαδήποτε πληρωμή ενημερώνεται ο Εναγόμενος και ο δικηγόρος του και ακολούθως ο Εναγόμενος επικοινωνεί με την Τράπεζα για την αποδέσμευση χρημάτων από τον λογαριασμό του. Στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 8.11.09 - Τεκμήριο 4 - η αναφορά σε συμφωνία ημερομηνίας 20.2.09 είναι λανθασμένη. Η εν λόγω αναφορά αφορά στην προαναφαρθείσα συμφωνία ημερομηνίας 20.2.
  30. Μια από τις αλλαγές που έγιναν στα αρχιτεκτονικά σχέδια αφορούσε στον δρόμο. Συγκεκριμένα ενώ αρχικά ο δρόμος είχε σχεδιασθεί να γίνει πίσω από το Οφίρα με την αλλαγή που επήλθε μεταφέρθηκε μπροστά από αυτό. Η αλλαγή της θέσης του δρόμου δεν επηρέασε, όμως, την θέση της πισίνας. Ο Εναγόμενος είχε ενημερωθεί για την αλλαγή της θέσης του δρόμου γύρω στον Μάρτιο, Απρίλιο του
  31. Κατά την περίοδο εκείνη το επίδικο διαμέρισμα ήταν στο στάδιο του σκελετού. Παρόλα αυτά τον Απρίλιο του 2009 ο Εναγόμενος κατέβαλε στην Ενάγουσα την δόση των Ευρώ 30.000,00 σεντ από τον δάνειο του. Ο μάρτυρας αναγνώρισε την ηλεκτρονική επιστολή ημερομηνίας 3.6.10 ως την επιστολή που ο Εναγόμενος απέστειλε στην Ενάγουσα με την οποία τερμάτιζε το πωλητήριο έγγραφο. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  32. Έγινε δε από κοινού παραδεκτό ότι η εν λόγω επιστολή στάλθηκε στις 3.6.10 στα πρόσωπα στα οποία σε αυτήν αναφέρεται ότι κοινοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στους αρχικούς δικηγόρους της Ενάγουσας και στις 14.6.10 στο δικηγορικό γραφείο της κυρίας Σοφίας Χ΄΄Νεοφύτου, η οποία ήταν η πρώην δικηγόρος του Εναγόμενου. Υποβλήθηκαν στον μάρτυρα οι ακόλουθες θέσεις από την Υπεράσπιση: ο Εναγόμενος δεν είχε γνώση για τις αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε το αντίθετο. Υποστήριξε ότι ο Εναγόμενος υπό την ιδιότητά του ως επαγγελματίας προώθησης γης περιλαμβανομένου και του συγκροτήματος αλλά και υπό την ιδιότητά του ως πελάτης/αγοραστής/επενδυτής γνώριζε και τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τα τεμάχια επί των οποίων ανηγέρθη το συγκρότημα και με τις συχνές του επισκέψεις στον χώρο παρακολουθούσε τις κατασκευαστικές εργασίες και την πρόοδό τους. Συγκεκριμένα ο Εναγόμενος επισκεπτόταν την Κύπρο μια φορά περίπου τον μήνα. Επίσης, ήταν ενήμερος για τις εξελίξεις που αφορούσαν σε πολλά θέματα, την πρόοδο και τις συνομιλίες που γίνονταν με τις αρμόδιες Αρχές τόσο διά τηλεφώνου όσο και με συχνές επισκέψεις του στα γραφεία της Ενάγουσας και επιτόπου στο έργο. Και έγινε και κατ' ιδίαν συνάντηση μαζί του στα πλαίσια της οποίας έλαβε γνώση για τα Τεκμήρια 12 και 13 τον Μάιο του 2009 και γενικότερα εντός του έτους αυτού ο Εναγόμενος δεν γνώριζε και δεν έτυχε οποιασδήποτε σχετικής ενημέρωσης από την Ενάγουσα για τις αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια είτε γραπτώς είτε προφορικά. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι ο Εναγόμενος γνώριζε όλη την ιστορία και όλες τις λεπτομέρειες των αλλαγών που ζητούσε η Πολεοδομική Αρχή η πρώτη φορά που ο Εναγόμενος ενημερώθηκε για τις αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια ήταν τον Φεβρουάριο του 2010 σύμφωνα και με το Τεκμήριο 6 και αφότου προηγήθηκε η αποστολή από την Ενάγουσα του ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 21.1.10 - Τεκμήριο 4 - με το οποίο η Ενάγουσα απέστειλε στον Εναγόμενο και φωτογραφία του επίδικου διαμερίσματος. Τον Απρίλιο δε του 2010 και στα πλαίσια επίσκεψής του στην Κύπρο ο Εναγόμενος αντιλήφθηκε ιδίοις όμμασι ότι υπήρχαν ουσιαστικές αλλαγές στα σχέδια. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή. Ειδικότερα αρνήθηκε ότι ο Εναγόμενος είχε ενημερωθεί για τις αλλαγές περί τον Φεβρουάριο του 2010 και ότι η αποστολή του Τεκμηρίου 6 συνέπεσε χρονικά με την εν λόγω ενημέρωση. Υποστήριξε δε ότι ο Εναγόμενος ήταν ανέκαθεν ενήμερος των αλλαγών αφού ενημερωνόταν γι' αυτές από την Ενάγουσα. Επίσης, στα πλαίσια επισκέψεών του στην Πάφο, οι οποίες ήταν πάρα πολλές, επιθεωρούσε την πρόοδο του επίδικου διαμερίσματος γιατί ως πρόσωπο που είχε συστήσει στην Ενάγουσα αγοραστές διαμερισμάτων από την τρίτη φάση ήθελε να γνωρίζει τις αλλαγές που είχε εισηγηθεί η Πολεοδομία καθώς και το στάδιο στο οποίο βρισκόταν η υλοποίησή τους. Ειδικότερα υποστήριξε ότι πριν τον Απρίλιο του 2010 ο Εναγόμενος είχε επισκεφθεί πάρα πολλές φορές τον χώρο ανέγερσης του συγκροτήματος. Στο Τεκμήριο δε 6 ο Εναγόμενος παραθέτει όλους τους λόγους που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την πλευρά του για να απαλλαγεί από την υποχρέωση να καταβάλει το τίμημα. Μεταξύ άλλων και θέματα συνεργασίας στα οποία ο Εναγόμενος προσέδωσε μεγάλη σημασία. Οι αλλαγές στα αρχιτεκτονικά δεν ήταν ο αληθινός λόγος του φερόμενου τερματισμού. Ο πραγματικός λόγος ήταν άλλος. Ενδεικτικό τούτου, σύμφωνα με τον μάρτυρα, είναι το Τεκμήριο 3 στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι για το επίδικο διαμέρισμα, που είναι το αντικείμενο της εν λόγω επιστολής, ο Εναγόμενος δεν μπορούσε να εξουσιοδοτήσει περαιτέρω πληρωμή εκτός εάν διευθετούνταν η πληρωμή των τιμολογίων με αριθμούς 218 και
  33. Υποστήριξε, επίσης, ότι κατά την 9.4.09 οι εργασίες βρίσκονταν στο στάδιο του σκελετού και ο Εναγόμενος είχε καταβάλει προς την Ενάγουσα το ποσό των Ευρώ 30.000,00 σεντ σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο και αδιαμαρτύρητα. Κατά την 4.8.09 δε το επίδικο διαμέρισμα βρισκόταν στο στάδιο των σουβάδων και, επομένως, σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Η επικοινωνία με τον Εναγόμενο ήταν συχνή και ο τελευταίος γνώριζε πότε είχαν ολοκληρωθεί τα διάφορα στάδια. Η επικοινωνία ήταν διά ηλεκτρονικών μηνυμάτων, διά τηλεφώνου αλλά και με κατ' ιδία συναντήσεις τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό ο Εναγόμενος δεν είχε ρωτηθεί αν δεχόταν τις αλλαγές που επέβαλε η Πολεοδομία πριν την υλοποίησή τους από την Ενάγουσα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή. Υποστήριξε, επίσης, ότι όταν η Πολεοδομία ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι τα νέα σχέδια μπορούσαν να εγκριθούν η Ενάγουσα ενημέρωσε τον Εναγόμενο γι' αυτά καθώς και για τις αλλαγές και ο Εναγόμενος όχι μόνο δέχθηκε τις αλλαγές αλλά ήταν και ευχαριστημένος με αυτές. Ούτε η Τράπεζα είχε αντίρρηση με τις αλλαγές η οποία, επίσης, ενημερώθηκε από την Ενάγουσα. Υπέδειξε, επίσης, ότι αν ο Εναγόμενος είχε αντίρρηση η Ενάγουσα δεν θα μπορούσε να προχωρήσει με υλοποίηση των νέων σχεδίων ο μάρτυρας δεν απέστειλε στον Εναγόμενο την φωτογραφία - Τεκμήριο
  34. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή. Υποστήριξε, επίσης, ότι την εν λόγω φωτογραφία δεν την απέστειλε στον Εναγόμενο για να κοινοποιήσει σε αυτόν τις αλλαγές αλλά για να δείξει στον Εναγόμενο ότι οι εργασίες είχαν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ώστε να δικαιολογείται από την Ενάγουσα η απαίτηση για πληρωμή του ποσού των Ευρώ 99.000,00 σεντ σε κανένα από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια δεν γίνεται αναφορά σε αλλαγή των αρχιτεκτονικών σχεδίων και της εσωτερικής διαρρύθμισης του επίδικου διαμερίσματος. Ο μάρτυρας αντέτεινε ότι ο Εναγόμενος γνώριζε για τις αλλαγές γι' αυτό και είχε προβεί σε πληρωμές μετά την αλλαγή των σχεδίων ο Εναγόμενος αντιλήφθηκε τις αλλαγές μόλις τον Φεβρουάριο του 2010 και τον Ιούνιο του 2010 τερμάτισε την επίδικη συμφωνία. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι ο Εναγόμενος ήταν ενήμερος των αλλαγών από την πρώτη ημέρα ούτε ο μάρτυρας αλλά ούτε και οποιοσδήποτε άλλος εκ μέρους της Ενάγουσας πριν τον Φεβρουάριο του 2010 δεν ενημέρωσε τον Εναγόμενο για τις αλλαγές στα σχέδια. Ούτε και απέστειλε στον Εναγόμενο τα τροποποιημένα σχέδια. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή. Υπέδειξε δε ότι ο Εναγόμενος έδινε πολύ μεγάλη σημασία στις επενδύσεις του και ότι ο κύριος λόγος των συχνών επισκέψεων του Εναγόμενου στην Κύπρο ήταν η ενημέρωση των πελατών του για την πρόοδο των εργασιών και τυχόν αλλαγές καθώς και ό,τι είχε σχέση με τις επενδύσεις στις οποίες είχαν προβεί οι πελάτες του η δήλωση του μάρτυρα στην γραπτή του δήλωση ότι το επίδικο διαμέρισμα στην τελική του μορφή είναι ουσιωδώς παρόμοιο με το αρχικό είναι παραπλανητική. Και ότι αυτό που έχει ανεγερθεί στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με ό,τι συμφωνήθηκε να πουληθεί. Ο μάρτυρας διαφώνησε με την υποβολή. Επανέλαβε δε την πάγια θέση του ότι το νέο διαμέρισμα είναι για τους λόγους που υπέδειξε τόσο στην γραπτή του δήλωση όσο και διά ζώσης βελτιωμένο από το αρχικό ο Εναγόμενος δεν είχε αγοράσει το επίδικο διαμέρισμα για σκοπούς επένδυσης. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι σκοπός της αγοράς του επίδικου διαμερίσματος από τον Εναγόμενο καθώς και των δύο άλλων διαμερισμάτων ήταν η άμεση μεταπώληση με στόχο το κέρδος. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα είναι αποδεκτό. Η Υπεράσπιση δεν το αμφισβήτησε και κρίνω πως αναφορικά με αυτό ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής. Μέρος αυτής της μαρτυρίας επιβεβαιώνεται και μέσα από έγγραφα που ο μάρτυρας παρουσίασε και σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως τεκμήρια. Όπως, για παράδειγμα, η άρνηση του Εναγόμενου να καταβάλει στην Ενάγουσα το υπό της Ενάγουσας αρχικά ζητηθέν ποσό των Ευρώ 66.000,00 σεντ καθώς και το υπό της Ενάγουσας σε μεταγενέστερο στάδιο ζητηθέν ποσό των Ευρώ 99.000,00 σεντ. Ομοίως και οι λόγοι στους οποίους βασίζονταν η άρνηση του Εναγόμενου να ανταποκριθεί στις πιο πάνω απαιτήσεις της Ενάγουσας. Εκεί που κρίνω ότι ο μάρτυρας δεν μαρτύρησε την αλήθεια είναι αναφορικά με κάποιες πτυχές του επίδικου διαμερίσματος όπως αυτό ανεγέρθη σύμφωνα με τα νέα αρχιτεκτονικά σχέδια που έθιξε στην μαρτυρία του και που κρίνω ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η προσπάθεια του μάρτυρα να παραποιήσει την πραγματικότητα με σκοπό να προωθήσει την υπόθεση της Ενάγουσας ήταν εμφανής. Για παράδειγμα, ήταν θέση του ότι αποτελεί βελτίωση το ότι σήμερα το επίδικο διαμέρισμα διαθέτει μόνο μια βεράντα σε αντίθεση με το αρχικό διαμέρισμα το οποίο σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια διέθετε δύο βεράντες! Μέσα στο ίδιο πνεύμα ήταν και ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι η μείωση του εμβαδού είναι εντός του επιτρεπόμενου από το πωλητήριο έγγραφο προνοούμενου ποσοστού και όχι μεγαλύτερο από αυτό. Και ότι η αλλαγή στην εσωτερική διαρρύθμιση δεν είναι σημασίας καθότι ο Εναγόμενος προέβη στην αγορά του επίδικου διαμερίσματος για σκοπούς επένδυσης και όχι ιδιοκατοίκησης. Στα πιο πάνω σημεία από την μαρτυρία του μάρτυρα γίνεται διεξοδική ανάλυση. Αναφορικά δε με εκείνα τα σημεία από την μαρτυρία του που αποτελούν παραδεκτά γεγονότα μέσω των δικογράφων, αυτά, είναι αποδεκτά. Κρίνω δε σκόπιμο να σχολιάσω τα ακόλουθα σημεία από την μαρτυρία του μάρτυρα. Αναφορικά με τον χρόνο που ο Εναγόμενος έλαβε γνώση για τις αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια, ζήτημα στο οποίο η Υπεράσπιση προσέδωσε μεγάλη σημασία, αναφέρονται τα ακόλουθα. Οι θέσεις και υποβολές της Υπεράσπισης επί του προκειμένου παρέμειναν γενικόλογες και ατεκμηρίωτες αφού ο Εναγόμενος δεν κατέθεσε στην διαδικασία και καμία άλλη μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε από την Υπεράσπιση που να διασαλεύει τις θέσεις του μάρτυρα. Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε τις υποβολές της Υπεράσπισης και αντέτεινε τις δικές του θέσεις σύμφωνα με τις οποίες ο Εναγόμενος για τους λόγους που ο μάρτυρας υπέδειξε στην μαρτυρία του ήταν ενήμερος των αλλαγών από την πρώτη στιγμή. Ο μάρτυρας ήταν σταθερός στην μαρτυρία του και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Οι λόγοι δε που επικαλέσθηκε ως να δικαιολογούν έγκαιρη γνώση εκ μέρους του Εναγόμενου των αλλαγών είναι λογικοί και πειστικοί. Συνοψίζοντας τους αυτοί είναι οι ακόλουθοι. Ο Εναγόμενος υπό την ιδιότητά του ως επαγγελματίας προώθησης γης τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Κύπρο περιλαμβανομένου και του συγκροτήματος αλλά και υπό την ιδιότητά του ως πελάτης/αγοραστής/επενδυτής γνώριζε και είχε λόγο να ενδιαφέρεται να γνωρίζει για τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Συγκεκριμένα ο Εναγόμενος είχε αγοράσει από την Ενάγουσα όχι μόνο το επίδικο διαμέρισμα αλλά και άλλα δύο διαμερίσματα από άλλα κτήρια, ήτοι ένα διαμέρισμα από το Selena House και ένα από το Maia House. Είχε, επίσης, συστήσει την Ενάγουσα σε πελάτες του - κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται και από την προτελευταία παράγραφο του ηλεκτρονικού του μηνύματος ημερομηνίας 26.1.10 που αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 6 - οι οποίοι προέβησαν σε αγορές διαμερισμάτων από την Ενάγουσα. Επίσης, ως υποδιαμεσολαβητής της Ενάγουσας επισκεπτόταν πολύ συχνά την Πάφο καθώς και το εργοτάξιο με σκοπό να προωθήσει τα διαμερίσματα σε άλλους αγοραστές. Κατά την ανέγερση του επίδικου διαμερίσματος παραλάμβανε συχνά φωτογραφίες για την πρόοδο των εργασιών που αφορούσαν στο επίδικο διαμέρισμα. Καθώς και φωτογραφίες του συγκροτήματος για να ενημερώνει τους πελάτες της εταιρείας του που είχαν αγοράσει διαμερίσματα από το συγκρότημα. Έθετε απορίες και λάμβανε απαντήσεις για το πού τοποθετούνται με τα νέα σχέδια οι δρόμοι και οι πισίνες. Ο Εναγόμενος ενδιαφερόταν για τις κατασκευαστικές εργασίες και την πρόοδό τους γι' αυτό και είχε τακτική ηλεκτρονική αλληλογραφία και τηλεφωνική επικοινωνία με την Ενάγουσα. Επισκεπτόταν, επίσης, την Κύπρο πολύ συχνά, μια φορά περίπου τον μήνα. Κατά τις συχνές επισκέψεις του στον χώρο παρακολουθούσε τις κατασκευαστικές εργασίες. Ως πρόσωπο δε που είχε συστήσει στην Ενάγουσα αγοραστές διαμερισμάτων από την τρίτη φάση επιθυμούσε να γνωρίζει τις αλλαγές που είχε εισηγηθεί η Πολεοδομία καθώς και το στάδιο στο οποίο βρισκόταν κάθε φορά η υλοποίησή τους. Ο Εναγόμενος έδινε πολύ μεγάλη σημασία στους πελάτες του, ο κύριος δε λόγος των συχνών επισκέψεών του στην Κύπρο ήταν η ενημέρωση των πελατών του για την πρόοδο των εργασιών και τυχόν αλλαγές καθώς και ό,τι είχε σχέση με τις επενδύσεις στις οποίες είχαν προβεί οι πελάτες του. Για τους πιο πάνω λόγους ενδιαφερόταν να ενημερωθεί και φρόντιζε να είναι ενήμερος για τις εξελίξεις που αφορούσαν σε πολλά θέματα, ήτοι την πρόοδο των εργασιών και τις συνομιλίες που γίνονταν με τις αρμόδιες Αρχές τόσο διά τηλεφώνου όσο και με συχνές επισκέψεις του στα γραφεία της Ενάγουσας και επιτόπου στο έργο. Στα πλαίσια δε κατ' ιδίαν συνάντησης με τον μάρτυρα έλαβε γνώση για τα Τεκμήρια 12 και
  35. Πριν δε τον Απρίλιο του 2010 είχε επισκεφθεί πάρα πολλές φορές τον χώρο ανέγερσης του συγκροτήματος με αποτέλεσμα να αποκτήσει ιδία άποψη για τις αλλαγές. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δέχομαι την μαρτυρία του μάρτυρα επί του υπό συζήτηση θέματος και απορρίπτω τις θέσεις που υποβλήθηκαν σε αυτόν από την Υπεράσπιση. Συνακόλουθα δεν δέχομαι ότι ο Εναγόμενος τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 2009 δεν γνώριζε ή δεν είχε μέχρι τότε τύχει οποιασδήποτε ενημέρωσης από την Ενάγουσα για τις αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια ή ότι η πρώτη φορά που ενημερώθηκε για τις αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια ήταν τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο του 2010 με την αποστολή σε αυτόν της φωτογραφίας - Τεκμήριο
  36. Συναφώς δεν δέχομαι ότι η φωτογραφία - Τεκμήριο 16 - η οποία αποστάλθηκε με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 21.1.10 - Τεκμήριο 4 - αποστάλθηκε στον Εναγόμενο για σκοπούς ενημέρωσης του για πρώτη φορά περί των αλλαγών. Όπως ο μάρτυρας υπέδειξε και δέχομαι σκοπός της αποστολής της εν λόγω φωτογραφίας ήταν η απόδειξη ότι οι εργασίες είχαν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ώστε να δικαιολογείται από την Ενάγουσα η απαίτηση για πληρωμή του ποσού των Ευρώ 99.000,00 σεντ. Αναφορικά με το Τεκμήριο 16 σημειώνεται ότι οι θέσεις της Υπεράσπισης ήταν διφορούμενες. Ενώ αρχικά ήταν θέση της Υπεράσπισης ότι το Τεκμήριο 16 αποστάλθηκε στον Εναγόμενο με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 21.1.10 - Τεκμήριο 6 - στο στάδιο των τελικών υποβολών διεφάνη μια διαφορετική στάση επί του προκειμένου από την Υπεράσπιση. Συγκεκριμένα τέθηκε στον μάρτυρα ως θέση από την Υπεράσπιση ότι η εν λόγω φωτογραφία ουδέποτε αποστάληκε στον Εναγόμενο. Χωρίς να υποδειχθεί από την Υπεράσπιση αν η αρχική θέση της εγκαταλείπονταν. Με αποτέλεσμα να μην είναι διαυγές ποια είναι η θέση της Υπεράσπισης επί του προκειμένου αφού συν τοις άλλοις δεν αποτέλεσε αποκρυσταλλωμένη θέση της Υπεράσπισης ότι η πρώτη φορά που ο Εναγόμενος έλαβε γνώση για τις αλλαγές ήταν τον Απρίλιο του 2010 με προσωπική του επίσκεψη στο μέρος. Αποδεκτή εν πάση περιπτώσει είναι η θέση του μάρτυρα. Η οποία ενισχύεται και από το ίδιο το μήνυμα στο οποίο ρητά αναφέρεται η αποστολή φωτογραφίας στον Εναγόμενο. Σημειώνεται, επίσης, ότι η μια εκ των δύο θέσεων της Υπεράσπισης ότι μόλις τον Ιανουάριο του 2010 άρχισε να έχει γνώση ο Εναγόμενος για τις αλλαγές με την αποστολή σε αυτόν του Τεκμηρίου 16 υπό το φως της μαρτυρίας του μάρτυρα καθίσταται εντελώς ανίσχυρη. Συγκεκριμένα ο μάρτυρας σε ερώτηση της ίδιας της Υπεράσπισης υπέδειξε χωρίς επί του προκειμένου να αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση ότι από το Τεκμήριο 16 δεν μπορεί κάποιος να αντιληφθεί αν μειώθηκαν τα εμβαδά των διάφορων χώρων του επίδικου διαμερίσματος ή αν έγινε αλλαγή στις βεράντες ή τα παράθυρα ή την χάραξη των δρόμων. Κάτι το οποίο υποστήριξε και ο ΜΥ 1 αντεξεταζόμενος λέγοντας ότι το Τεκμήριο 16 δεν είναι αρκετό για να αντιληφθεί κάποιος τις εσωτερικές αλλαγές. Και ότι για να γίνει αυτό πρέπει κάποιος να έχει σχέδιο της κάτοψης και να επισκεφθεί τον χώρο επί τόπου. Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, ο Εναγόμενος να λάβει γνώση για τις αλλαγές από το Τεκμήριο 16 όταν από το εν λόγω τεκμήριο τίποτα από τα πιο πάνω δεν μπορούσαν να γίνουν αντιληπτά; Συνάγεται ότι η θέση της Υπεράσπισης ότι ο Εναγόμενος είχε λάβει γνώση για τις αλλαγές για πρώτη φορά τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο του 2010 και όχι προηγουμένως δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Εγείρεται, επίσης, εύλογα το εξής ερώτημα. Αν ο Εναγόμενος δεν έλαβε γνώση για τις αλλαγές τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο του 2010 πότε πριν τον Απρίλιο του 2010 απέκτησε γνώση για τις αλλαγές; Αφ' ης στιγμής όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε δεν είναι αποκρυσταλλωμένη θέση της Υπεράσπισης ότι η πρώτη φορά που ο Εναγόμενος έλαβε γνώση για τις αλλαγές ήταν τον Απρίλιο του 2010 με προσωπική του επίσκεψη στο μέρος. Τα πιο πάνω διασαλεύουν την θέση της Υπεράσπισης ότι ο Εναγόμενος έλαβε γνώση των αλλαγών για πρώτη φορά μόλις τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο του
  37. Τέλος, δεν δέχομαι ότι μόλις τον Απρίλιο του 2010 ο Εναγόμενος αντιλήφθηκε ιδίοις όμμασι ότι υπήρχαν ουσιαστικές αλλαγές στα σχέδια στα πλαίσια επίσκεψής του στην Κύπρο. Αδιασάλευτη παρέμεινε και η εν γένει θέση του μάρτυρα την οποία, επίσης, αποδέχομαι ότι ο λόγος που ο Εναγόμενος τερμάτισε την επίδικη συμφωνία δεν ήταν η υπό του Εναγόμενου ισχυριζόμενη παράβαση της επίδικης συμφωνίας από την Ενάγουσα, αλλά η κατά τον Εναγόμενο παράβαση άλλης συμφωνίας από την Ενάγουσα που είχε ως αποτέλεσμα η RWI να μην πληρωθεί προμήθειες από την Ενάγουσα. Κάτι το οποίο εκφράζεται με τον πλέον ρητό τρόπο στα ηλεκτρονικά μηνύματα που ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια. Επί του προκειμένου αναφέρονται τα ακόλουθα. Με τα ηλεκτρονικά μηνύματα με ημερομηνίες 4.8.09 και 8.11.09 - Τεκμήριο 4 - η Ενάγουσα ζητά από τον Εναγόμενο την πληρωμή ποσού Ευρώ 66.000,00 σεντ. Ο Εναγόμενος απαντά στις 10.11.09 με το Τεκμήριο 3 λέγοντας ότι δεν μπορεί να εξουσιοδοτήσει οποιαδήποτε περαιτέρω πληρωμή από το δάνειο μέχρις ότου διευθετηθεί η πληρωμή των τιμολογίων με αριθμούς 218 και
  38. Σύμφωνα με τον μάρτυρα τα εν λόγω τιμολόγια αφορούν στα υπό του Εναγόμενου ισχυριζόμενα οφειλόμενα από την Ενάγουσα προς την RWI ποσά. Με τα ηλεκτρονικά μηνύματα με ημερομηνίες 21.1.10 και 26.1.10 - Τεκμήρια 4 και 6 αντίστοιχα - η Ενάγουσα ζητά από τον Εναγόμενο την πληρωμή ποσού Ευρώ 99.000,00 σεντ μετά την ολοκλήρωση και του σουβατίσματος του επίδικου διαμερίσματος. Με το τελευταίο μήνυμα ημερομηνίας 26.1.10 η Ενάγουσα προειδοποιεί τον Εναγόμενο ότι σε περίπτωση που δεν συμμορφωθεί με την απαίτηση της Ενάγουσας για πληρωμή η τελευταία θα προχωρήσει εναντίον του με δικαστικά μέτρα. Ο Εναγόμενος απαντά την ίδια ημέρα με ηλεκτρονικό μήνυμα - Τεκμήριο 6 - επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τα όσα αναφέρει στο Τεκμήριο 3 και αναφέροντας επιπρόσθετα ότι ο λόγος που είχε προχωρήσει με την αγορά των τριών διαμερισμάτων από την Ενάγουσα ήταν γιατί υπολόγιζε ότι θα χρησιμοποιούσε τις υπό της Ενάγουσας προς την RWI οφειλόμενες προμήθειες για να καταβάλει την τελευταία δόση για καθένα από τα τρία διαμερίσματα, τις οποίες ονομάζει «final 5% deposits». Αν δεν λάβει τις προμήθειες από την Ενάγουσα συνολικού ύψους Ευρώ 131.910,69 σεντ θα αδυνατεί να καταβάλει την τελευταία δόση για καθένα από τα τρία διαμερίσματα. Επομένως, είναι λάθος, σύμφωνα με το πιο πάνω αναφερόμενο μήνυμα, να θεωρείται ότι η αγορά του επίδικου διαμερίσματος δεν συνδεόταν με οποιοδήποτε άλλο επιχειρηματικό ζήτημα που είχε η RWI με την Ενάγουσα. Αναφέρει, επίσης, ότι είχε κάνει τους υπολογισμούς του από την αρχή ώστε να μπορέσει να ξοφλήσει το τίμημα και για τα τρία ακίνητα. Με ηλεκτρονικό μήνυμα που αποστέλλει εκ νέου την ίδια ημέρα, ήτοι στις 26.1.10 - Τεκμήριο 6 - επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρει με το προηγούμενο μήνυμα ίδιας ημερομηνίας. Ότι, δηλαδή, αγόρασε τα 3 διαμερίσματα από το συγκρότημα υπολογίζοντας ότι θα χρησιμοποιούσε τις προμήθειες που είχε λάβει η Ενάγουσα για να ξοφλήσει το 5% του τιμήματος (the deposit payments), προδήλως, εννοείται η τελευταία δόση η οποία είναι καταβλητέα με την παράδοση. Αφ' ης στιγμής η RWI δεν πληρώθηκε τις προμήθειες από την Ενάγουσα συνολικού ύψους Ευρώ 131.910,69 σεντ είναι αδύνατο ο ίδιος να προχωρήσει με την αγορά των διαμερισμάτων καθότι θα αδυνατεί να καταβάλει από δική του συνεισφορά το τελευταίο 5% του τιμήματος όταν οι εργασίες ολοκληρωθούν. Γι' αυτό αρνείτο να δώσει οδηγίες στην Τράπεζα να αποδεσμεύσει ποσά από το δάνειο ώστε να πληρωθεί η προτελευταία δόση για την οποία είχε δανειοδοτηθεί από την Τράπεζα. Για να μην βρεθεί εκτεθειμένος στο τέλος. Στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 8.2.10 επιπρόσθετα αναφέρει ότι ο λόγος που δεν εξουσιοδοτεί οποιεσδήποτε περαιτέρω πληρωμές από το δάνειο είναι η μη πληρωμή από την Ενάγουσα των προμηθειών στην RWI και όχι γιατί πιστεύει ότι τα διαμερίσματα δεν είναι καλή επένδυση. Τουναντίον, όπως αναφέρει στο εν λόγω μήνυμα, με την ολοκλήρωση του το συγκρότημα θα έχει καλές αποδόσεις ένεκα της τοποθεσίας του, της θέας και των ανέσεων που προσφέρει. Είχε δε προηγηθεί η αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος από την Ενάγουσα ημερομηνίας 4.2.10 - Τεκμήριο 6 - με το οποίο η Ενάγουσα υπεδείκνυε στον Εναγόμενο ότι άλλες ήταν οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με το επίδικο διαμέρισμα και άλλες οι διαφορές μεταξύ της Ενάγουσας και της RWI αναφορικά με οφειλόμενες αμοιβές για προσφερθείσες υπηρεσίες. Οι οικοδομικές εργασίες για την ανέγερση του συγκροτήματος άρχισαν περί τον Απρίλιο του
  39. Σε κανένα από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλαξαν ο μάρτυρας και ο Εναγόμενος από τότε ή και από της έκδοσης της πολεοδομικής άδειας μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010 περιλαμβανομένων των Τεκμηρίων 3 και 4 ο Εναγόμενος δεν έκανε το παραμικρό παράπονο για τις αλλαγές των αρχιτεκτονικών σχεδίων, είτε στους εσωτερικούς, είτε στους εξωτερικούς χωρους. Συναφώς η Υπεράσπιση δεν παρουσίασε οποιαδήποτε αλληλογραφία που να διασαλεύει το πιο πάνω συμπέρασμα. Ενώ γνώριζε ευθύς εξ' αρχής για τις τροποποιήσεις που απαίτησε η Πολεοδομία και για τις αλλαγές στις οποίες εν τέλει υποβλήθηκαν τα αρχιτεκτονικά σχέδια σύμφωνα με τον μάρτυρα. Επίσης, ενώ γνώριζε για τις αλλαγές, περιλαμβανομένης της αλλαγής στην θέση του δρόμου - από τον Μάρτιο, Απρίλιο του 2009 - και ενώ το επίδικο διαμέρισμα βρισκόταν ήδη στο στάδιο του σκελετού ο Εναγόμενος τον Απρίλιο του 2009 εξουσιοδότησε αδιαμαρτύρητα την πληρωμή προς την Ενάγουσα ποσού ύψους Ευρώ 30.000,00 σεντ από το δάνειο. Ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι τον Απρίλιο του 2009 το επίδικο διαμέρισμα βρισκόταν στο στάδιο του σκελετού, ήτοι σε προχωρημένο στάδιο και με υλοποιημένες πλέον τις αλλαγές ως προς την εσωτερική διαρρύθμιση, δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Η πληρωμή δε του ποσού των Ευρώ 30.000,00 σεντ τον Απρίλιο του 2009 είναι παραδεκτό γεγονός. Σχετικό, επίσης, είναι και το Τεκμήριο 5 με το οποίο καταδεικνύεται ότι στις 9.4.09 πληρώθηκε ποσό ύψους Ευρώ 30.000,00 σεντ από το δάνειο. Συναφώς ο μάρτυρας υποστήριξε χωρίς να παρουσιασθεί περί του αντιθέτου μαρτυρία από την Υπεράσπιση ότι ο Εναγόμενος είχε ενημερωθεί δεόντως για τις απαιτήσεις της Πολεοδομίας καθώς και για τις αλλαγές των σχεδίων πριν αρχίσει η υλοποίησή τους και ουδεμία αντίρρηση είχε. Αντίρρηση δεν είχε ούτε και η Τράπεζα η οποία ως ο μάρτυρας υποστήριξε χωρίς να αμφισβητηθεί επί του προκειμένου από την Υπεράσπιση είχε ελέγξει την πρόοδο των εργασιών προτού στις 9.4.09 επιτρέψει κατόπιν εξουσιοδότησης, προδήλως, του Εναγόμενου την αποδέσμευση του προαναφερόμενου ποσού των Ευρώ 30.000,00 σεντ. Και εις γνώση της για τις αλλαγές σύμφωνα με τον μάρτυρα. Είναι μόνο στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 8.2.10 - Τεκμήριο 6 - που ο Εναγόμενος για πρώτη φορά κάνει μνεία σε ένα τέτοιο θέμα. Προβλήθηκε ως θέση της Υπεράσπισης ότι κατά τον Φεβρουάριο του 2010 ο Εναγόμενος έμαθε για πρώτη φορά για τις αλλαγές. Μόνο που κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία. Τουναντίον, στην βάση της μαρτυρίας του μάρτυρα που αποδέκτηκα ο Εναγόμενος γνώριζε για τις αλλαγές πολύ πιο πριν. Σημειώνεται ότι όπως ο μάρτυρας υποστήριξε η Ενάγουσα έλαβε ενημέρωση από την Πολεοδομία για το ότι τα σχέδια είχαν εγκριθεί περί το τέλος του 2007, αρχές του
  40. Επίσης, όταν η Πολεοδομία ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι τα νέα σχέδια μπορούσαν να εγκριθούν η Ενάγουσα ενημέρωσε τον Εναγόμενο γι' αυτά καθώς και για τις αλλαγές και ο Εναγόμενος όχι μόνο δέχθηκε τις αλλαγές αλλά ήταν και ευχαριστημένος με αυτές. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο Εναγόμενος ήταν ενήμερος των αλλαγών τουλάχιστον από το
  41. Το ότι δε ο Εναγόμενος κάνει μνεία για πρώτη φορά για το υπό συζήτηση θέμα στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 8.2.10 - Τεκμήριο 6 - αυτό δεν σημαίνει ότι για την αλλαγή των αρχιτεκτονικών σχεδίων έμαθε για πρώτη φορά τότε. Τουναντίον, ό,τι εύλογα μπορεί να συναχθεί από την μαρτυρία του μάρτυρα είναι αυτό που ο ίδιος ο μάρτυρας ορθά κατά την κρίση μου υπέδειξε. Ότι η επίκληση από τον Εναγόμενο της αλλαγής των αρχιτεκτονικών σχεδίων έγινε για να μπορεί ο Εναγόμενος να έχει μια νόμιμη δικαιολογία για να μπορεί να απαλλαγεί από την επίδικη συμφωνία άσχετα αν ο πραγματικός γι' αυτό λόγος είναι άλλος. Και είναι αυτός που ο Εναγόμενος αναφέρει στις παραγράφους 2-4 του ηλεκτρονικού του μηνύματος ημερομηνίας 8.2.10 - Τεκμήριο 6 - τον οποίο και είχε διατυπώσει εξ' αρχής γραπτώς στην Ενάγουσα και επαναλάμβανε στην ηλεκτρονική αλληλογραφία που ακολούθησε μεταξύ αυτού και της τελευταίας. Άλλωστε, επιδίωξή του ήταν μέχρι την υστάτη η εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης αναφορικά με το θέμα των προμηθειών καθότι θεωρούσε ότι το συγκρότημα θα είχε καλή απόδοση. Ενδεικτικό είναι το πρώτο ηλεκτρονικό μήνυμα του Εναγόμενου ημερομηνίας 26.1.10 - Τεκμήριο
  42. Από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν δέχομαι τα ακόλουθα: ότι η μια βεράντα συνιστά βελτίωση για το επίδικο διαμέρισμα για τους λόγους που ο μάρτυρας αναφέρει στην γραπτή του δήλωση. Καθώς και ότι αυτή είναι πιο λειτουργική όπως διά ζώσης ισχυρίσθηκε ότι οι εσωτερικοί χώροι και οι βεράντες έχουν διαφοροποιηθεί σε εμβαδό εντός του επιτρεπόμενου από το πωλητήριο έγγραφο 5% και όχι κατά 7% ότι η θέα του επίδικου διαμερίσματος δεν μειώθηκε ότι το επίδικο διαμέρισμα με τα νέα σχέδια δεν διαφέρει ουσιωδώς από το αρχικό και είναι, επίσης, κατά πολύ βελτιωμένο ότι με τις αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια η αξία του επίδικου διαμερίσματος αυξήθηκε ότι οι αλλαγές στην εσωτερική διαρρύθμιση δεν επηρέασαν την αξία του επίδικου διαμερίσματος. Όπως και στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ 1 υποδεικνύεται η αξία του επίδικου διαμερίσματος και η τυχόν μείωση της δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα. Επομένως, και για τον πιο πάνω λόγο οι θέσεις του μάρτυρα δεν είναι αποδεκτές. Αλλά και στην περίπτωση που λανθάνομαι στην πιο πάνω κρίση μου υποδεικνύονται τα ακόλουθα. Οι θέσεις του μάρτυρα εμπίπτουν στη σφαίρα της εμπειρογνωμοσύνης ειδικού εκτιμητή ακινήτων. Δεν καταδείχθηκε ότι ο μάρτυρας κατέχει την εμπειρογνωμοσύνη για να είναι σε θέση και να μπορεί να εκτιμά αξίες ακίνητης ιδιοκτησίας. Αποτελούν, έτσι, μαρτυρία γνώμης και ως τέτοιες αποκλείονται. Και αν ακόμα λανθάνομαι και σε αυτή μου την κρίση θα πρέπει να σημειωθεί ότι η υπό του μάρτυρος εκφρασθείσα άποψη είναι γενικόλογη και στερείται τεκμηρίωσης. Οπότε και πάλι δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Με τις τρεις πρώτες θέσεις του μάρτυρα ασχολούμαι διεξοδικά στα πλαίσια της αξιολόγησης των ΜΕ 2 και ΜΥ
  43. Σημειώνεται ότι για τους λόγους που εκεί επεξηγούνται οι θέσεις αυτές του μάρτυρα δεν είναι αποδεκτές. Αναφορικά με την τέταρτη θέση ασχολούμαι διεξοδικά στο πλαίσιο των συμπερασμάτων μου. Σημειώνεται ότι για τους λόγους που εκεί επεξηγούνται ούτε αυτή η θέση του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν δέχομαι, επίσης, ότι: η πρώτη φορά που ο Εναγόμενος εξέφρασε παράπονο για τις αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια ήταν με την επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 3.6.
  44. Επίσης, δεν δέχομαι ότι μέχρι και τον Απρίλιο του 2010 κανένα παράπονο δεν εξέφρασε επί του προκειμένου. Όπως από το Τεκμήριο 6 καταδεικνύεται το πρώτο παράπονο έγινε με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 8.2.10 - Τεκμήριο 6 - και, επομένως, πριν τον Απρίλιο του 2010 και πριν τις 3.6.10 τα διαμερίσματα της τρίτης φάσης είναι 24 σε αριθμό. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ο μάρτυρας υπέδειξε ότι το συγκρότημα αποτελείτο από τρεις φάσεις και περιλάμβανε 404 συνολικά κατοικίες. Η πρώτη και η δεύτερη φάση περιλάμβαναν 349 κατοικίες. Ακολουθεί σύμφωνα με τον τελευταίο ισχυρισμό του μάρτυρα ότι τα διαμερίσματα της τρίτης φάσης είναι 55 σε αριθμό, κάτι το οποίο αποδέχομαι αφού τον ίδιο ισχυρισμό πρόβαλε με την μαρτυρία του και ο ΜΥ 1 τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 19 του Τεκμηρίου Α για το πώς προέκυψαν οι διαφορές μεταξύ της Ενάγουσας και της RWI καθώς και το αν η Ενάγουσα οφείλει χρήματα στην RWI. Τα πιο πάνω ζητήματα δεν είναι επίδικα. Ό,τι μόνο δέχομαι ως σχετικό για την υπόθεση είναι ότι μεταξύ της Ενάγουσας και της RWI υπήρχαν διαφορές. Μια από αυτές ήταν ότι η RWI ισχυρίζονταν ότι η Ενάγουσα της όφειλε αμοιβές για διαμεσολάβηση, ενώ η Ενάγουσα ισχυρίζονταν ότι οι αμοιβές αυτές είχαν καταβληθεί στην Universal Vacations Ltd ως όφειλαν να καταβληθούν και όχι στην RWI ως ο μάρτυρας ισχυριζόταν και ότι ουδέν ποσό όφειλε η Ενάγουσα στην RWI. Τέλος, αναφορικά με την θέση του μάρτυρα ότι η Ενάγουσα ουδέν όρο του πωλητήριου εγγράφου παρέβη ή ότι δεν παρέβη ουσιώδη όρο του πωλητήριου εγγράφου με αποτέλεσμα και ο τερματισμός από τον Εναγόμενο να μην είναι νόμιμος σημειώνονται τα ακόλουθα. Το αν η Ενάγουσα παρέβη όρο του πωλητήριου εγγράφου είναι πραγματικό ζήτημα. Με το ζήτημα τούτο καταπιάνομαι στο στάδιο των συμπερασμάτων μου. Σημειώνεται, όμως, ότι δεν αποδέχομαι την θέση του μάρτυρα ότι δεν παραβιάσθηκε όρος του πωλητήριου εγγράφου. Η θέση δε του μάρτυρα ότι ο όρος που η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι παραβιάσθηκε δεν είναι ουσιώδης όρος περιλαμβάνει νομικό ζήτημα και ως τέτοια αποκλείεται ως μη αποδεκτή μαρτυρία. Εκτός απο τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του μάρτυρα που δεν αποδέχθηκα και που πιο πάνω υποδείχθηκαν η υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή και αποτελεί μέρος των ευρημάτων μου. Δεύτερος μάρτυρας κατέθεσε ο Γιάννος Στυλιανίδης. Ο μάρτυρας είναι πολιτικός μηχανικός, εργάζεται στην Ενάγουσα από την 1.1.2000 και κατέχει την θέση του τεχνικού διευθυντή. Ήταν ο υπεύθυνος μηχανικός του συγκροτήματος και είναι ο υπεύθυνος μηχανικός όλων των έργων-αναπτύξεων της Ενάγουσας. Ο μάρτυρας κατέθεσε τεχνική έκθεση που ετοίμασε ο ίδιος της οποίας και το περιεχόμενο υιοθέτησε. Η εν λόγω έκθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  45. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ως τεχνικός διευθυντής που είναι συντονίζει και επιβλέπει τις διάφορες αναπτύξεις της Ενάγουσας με την βοήθεια των συνεργατών του, όπως με μηχανικούς, αρχιτέκτονες και επιστάτες. Στην Ενάγουσα εργάζεται ως υπάλληλος με μηνιαίες απολαβές Ευρώ 2.500,00 σεντ και η Ενάγουσα του βάζει κοινωνικές ασφαλίσεις. Είναι νυμφευμένος με την αδελφή του ΜΕ 1 και είναι κάτοχος 80.000 μετοχών της Ενάγουσας. Μεταξύ των κύριων μετόχων της Ενάγουσας είναι ο ΜΕ 1, οι γονείς του ΜΕ 1 και η σύζυγος του μάρτυρα η οποία είναι αδελφή του ΜΕ
  46. Ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και η σύζυγός του λαμβάνουν μερίδιο από τα κέρδη της Ενάγουσας. Η σύζυγός του, επίσης, λαμβάνει μισθό από την Ενάγουσα. Οδηγίες για την σύνταξη του Τεκμηρίου 17 έλαβε τέσσερεις εβδομάδες πριν την μαρτυρία του στο Δικαστήριο από τον ΜΕ 1 και τον Νεόφυτο Ιωάννου, πατέρα του ΜΕ 1 και κύριο μέτοχο στην Ενάγουσα. Τα δύο πιο πάνω πρόσωπα είναι προϊστάμενοί του στην Ενάγουσα. Για την ετοιμασία της έκθεσής του - Τεκμήριο 17- έλαβε πληροφορίες από τον αρχιτέκτονα του έργου, κύριο Γιώργο Εμφετζή, και τον ΜΕ
  47. Ο ΜΕ 1 τον κατατόπισε, επίσης, για την επίδικη διαφορά η οποία σύμφωνα με τα όσα του είπε ο ΜΕ 1 προέκυψε από το ότι το επίδικο διαμέρισμα εν τέλει διαμορφώθηκε εσωτερικά διαφορετικά από ό,τι προνοούσε το σχέδιο που είχε επισυναφθεί στο πωλητήριο έγγραφο. Τα δύο πιο πάνω πρόσωπα τον πληροφόρησαν για τις αλλαγές που σημειώθηκαν μεταξύ της κατάθεσης στην Πολεοδομία της αίτησης για έκδοση πολεοδομικής άδειας και της πολεοδομικής άδειας που εν τέλει εκδόθηκε. Από τον Γιώργο Εμφετζή έλαβε, επίσης, το σχέδιο του επίδικου διαμερίσματος και τους αριθμούς των αδειών που αναγράφονται στο Τεκμήριο 17, ενώ από τον ΜΕ 1 το σχέδιο-κάτοψη του επίδικου διαμερίσματος που είχε επισυναφθεί στο πωλητήριο έγγραφο - Τεκμήριο
  48. Τις διαστάσεις που αναφέρονται στην πρώτη σελίδα του Τεκμηρίου 17 τις βρήκε από το σχέδιο που είχε επισυναφθεί στο πωλητήριο έγγραφο - Τεκμήριο 1 - το προσχέδιο, όπως ο μάρτυρας το αποκαλεί και στο Τεκμήριο 17, καθότι το σχέδιο αυτό είναι μια κάτοψη του επίδικου διαμερίσματος όχι επί κλίμακος. Για τον μάρτυρα σχέδιο θεωρείται το ολοκληρωμένο σχέδιο με διαστάσεις επί κλίμακος και με άξονες, όπως είναι ένα σχέδιο που πρόκειται να υλοποιηθεί στο εργοτάξιο. Αυτό είναι και το μόνο έγγραφο που έλαβε και που έχει σχέση με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια. Τον αρχικό σχεδιασμό δεν τον είδε ποτέ. Τα σχέδια που είχε στην κατοχή του είναι αυτά στην βάση των οποίων ανηγέρθη το συγκρότημα. Γνωρίζει δε ότι ο αρχικός δρόμος είχε σχεδιασθεί βόρεια του Οφίρα γιατί αυτό του ανέφερε ο αρχιτέκτονας Γιώργος Εμφετζής. Όταν ο αρχιτέκτονας του έργου τον προμήθευσε με τα αρχιτεκτονικά σχέδια του υπέδειξε ότι αυτά συνάδουν με τις εκδοθείσες άδειες. Το επίδικο διαμέρισμα ανεγέρθη σύμφωνα με τις εκδοθείσες άδειες και στην βάση των σχεδίων που ο μάρτυρας είχε στην κατοχή του και τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στο εργοτάξιο για την ανέγερση του επίδικου διαμερίσματος. Αναγνώρισε ότι το σχέδιο που περιλαμβάνεται στην τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 1 είναι αυτό που είχε επισυναφθεί στο πωλητήριο έγγραφο και ότι το Τεκμήριο 12 είναι το σχέδιο στη βάση του οποίου το επίδικο διαμέρισμα εν τέλει ανηγέρθη. Δεν είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στην κατάθεση αιτήσεων για έκδοση αδειών από την Πολεοδομία. Επίσης, δεν γνωρίζει αν το σχέδιο που είχε επισυναφθεί στο πωλητήριο έγγραφο είναι αυτό που είχε κατατεθεί με την αρχική αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Δεν γνωρίζει πότε κατατέθηκε η αίτηση για έκδοση της πολεοδομικής άδειας, ούτε και πότε εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια. Διασαφήνισε ότι δεν είχε οποιαδήποτε γνώση αναφορικά με θέματα που αφορούν στην έκδοση είτε της πολεοδομικής άδειας είτε της άδειας οικοδομής. Με το Τεκμήριο 17 σκοπός του μάρτυρα ήταν να αντικρούσει τις θέσεις και παρατηρήσεις του Χρυσόστομου Ιταλού, ΜΥ 1, οι οποίες εκτίθενται υπό του τελευταίου σε έκθεσή του την οποία ο μάρτυρας είχε παραλάβει από τον ΜΕ 1 πριν την ετοιμασία της δικής του έκθεσης - Τεκμήριο
  49. Υποστήριξε, μεταξύ άλλων, χωρίς να αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση τα ακόλουθα: ότι σήμερα μπροστά από το επίδικο διαμέρισμα υπάρχει χώρος πρασίνου αν και δέχθηκε ότι το επίδικο διαμέρισμα δεν συνορεύει με χώρο πρασίνου ότι ο φωτισμός των διάφορων χώρων έχει βελτιωθεί. Και αυτό γιατί ενώ σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια υπήρχε μια μικρή βεράντα και ένα άνοιγμα μπαλκονόπορτας στο καθιστικό που συγκοινωνούσε με την εν λόγω βεράντα με τα νέα σχέδια το επίδικο διαμέρισμα έχει μεγαλύτερη βεράντα και δύο μπαλκονόπορτες μεγάλες, πράγμα που αυξάνει τον φωτισμό αλλά και τον εξαερισμό στον χώρο Δέχθηκε ότι υπάρχουν οι εξής διαφορές ανάμεσα στα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια και τα τελικά: σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια οι βεράντες του επίδικου διαμερίσματος ήταν δύο, ενώ σύμφωνα με τα νέα το επίδικο διαμέρισμα έχει μόνο μια βεράντα, αν και μεγαλύτερη σε εμβαδό από έκαστη των βεραντών που είχε το επίδικο διαμέρισμα σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια το αποχωρητήριο ήταν μέσα στο υπνοδωμάτιο, ενώ σήμερα το αποχωρητήριο βρίσκεται μόνο του σε ξεχωριστό χώρο και δεν χρειάζεται να εισέλθει κάποιος εντός του υπνοδωματίου για να το επισκεφθεί στα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια ο εξωτερικός δρόμος ήταν σχεδιασμένος στην βόρεια πλευρά του Οφίρα. Ενώ σύμφωνα με τα νέα σχέδια ο δρόμος κατασκευάσθηκε στα νότια του Οφίρα. Βόρεια δε τώρα υπάρχει χώρος στάθμευσης το επίδικο διαμέρισμα σήμερα δεν συνορεύει με χώρο πρασίνου, όπως συνόρευε με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια. Σήμερα ο χώρος - λωρίδα - πρασίνου βρίσκεται μετά τον δρόμο νοτιότερα και ακολουθεί απότομη πλαγιά. Στην τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - στην παράγραφο με τον τίτλο «Περιγραφή του διαμερίσματος Β1 σύμφωνα με την έγγραφη συμφωνία» αναγράφονται οι διαστάσεις των διάφορων χώρων του επίδικου διαμερίσματος όπως αυτές φαίνονται στα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια - Τεκμήριο 1 - καθώς και τα εμβαδά τους τα οποία ο μάρτυρας υπολόγισε με αριθμητική πράξη στην βάση των εν λόγω επί του σχεδίου του Τεκμηρίου 1 αναγραφόμενων διαστάσεων. Το συνολικό εμβαδό του επίδικου διαμερίσματος ήταν σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια 46 τετραγωνικά μέτρα χώρια το εμβαδό των ερμαριών. Το εμβαδό των ερμαριών, προδήλως, εννοούσε την γκαρνταρόμπα, δεν μπορούσε να υπολογισθεί καθότι στο σχέδιο του Τεκμηρίου 1 δεν αναγράφονται διαστάσεις για τα ερμάρια. Οι βεράντες είχαν εμβαδό, η μια, 9,50 τ.μ. και, η άλλη, 8,70 τ.μ., ήτοι σύνολο 18,20 τ.μ.. Το εμβαδό των διάφορων χώρων του επίδικου διαμερίσματος ο μάρτυρας το υπολόγισε στην βάση των δεδομένων που υπάρχουν στο Τεκμήριο 12 και χρησιμοποιώντας, άλλοτε, τον χάρακα/κλιμακόμετρο και, άλλοτε, όπου βόλευε, τους άξονες του σχεδίου. Στα εμβαδά περιλαμβάνεται και η τοιχοποιία παρόλο που αυτό δεν αναφέρεται στην τεχνική του έκθεση. Διασαφήνισε ότι όταν ένα δωμάτιο έχει κοινό τοίχο με άλλο δωμάτιο ή συνορεύει με γειτονικό διαμέρισμα το εμβαδό ανευρίσκεται προσθέτοντας την καθαρή διάσταση με το μισό πάχος του τοίχου. Χρησιμοποιώντας δε το Τεκμήριο 12 στο οποίο σημείωσε με κόκκινο μελάνι τα γράμματα Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η και Θ καθώς και χάρακα (ρίγα-κλιμακόμετρο) ο μάρτυρας εξήγησε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου πώς υπολόγισε το εμβαδό του καθιστικού-τραπεζαρίας και της κουζίνας όπως αυτά διαμορφώθηκαν με τα νέα σχέδια. Με τον ίδιο τρόπο υπολόγισε το εμβαδό όλων των υπόλοιπων χώρων, όπως του υπνοδωματίου, του ερμαριού και της βεράντας. Προκύπτει ότι κάποιες από τις διαστάσεις που αφορούν στο καθιστικό/τραπεζαρία όπως ο μάρτυρας τις βρήκε μετρώντας εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου διαφέρουν από τις αντίστοιχες που υποδεικνύονται στην τρίτη σελίδα του Τεκμηρίου 17 υπό τον τίτλο «Περιγραφή αλλαγών. Α. Εμβαδά». Αναφορικά με το καθιστικό-τραπεζαρία οι διαφορές εντοπίζονται στους αριθμούς 3,45 και 1,
  50. Μετρώντας εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου ο μάρτυρας βρήκε ότι οι ορθοί αριθμοί είναι 3,50 και 2,80 αντίστοιχα. Σημειώνεται ότι προτού καταλήξει οριστικά στην μέτρηση 3,50 ο μάρτυρας για την ίδια διάσταση υπέδειξε την μέτρηση 3,
  51. Υποβλήθηκαν στον μάρτυρα από την Υπεράσπιση οι ακόλουθες θέσεις: η θέα του επίδικου διαμερίσματος έχει μειωθεί δραματικά. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και υποστήριξε τα ακόλουθα. Με τα νέα αρχιτεκτονικά σχέδια η θέα του επίδικου διαμερίσματος δεν έχει επηρεασθεί καθόλου. Η θέα είναι και σήμερα απρόσκοπτη όπως ήταν και σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια, κάτι το οποίο διαπίστωσε και από προσωπική του επίσκεψη στο μέρος. Υποστήριξε, επίσης, ότι η μόνη διαφορά ως προς την θέα είναι ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 από την βεράντα με διαστάσεις 3,80Χ2,50 εκτός από νότια και δυτικά μπορούσε κάποιος να δει και λοξώς ανατολικά. Ενώ με βάση τα νέα αρχιτεκτονικά σχέδια η θέα είναι μόνο προς τα νότια και δυτικά. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασής του φαίνεται ότι ο μάρτυρας διαφοροποίησε την θέση του υποστηρίζοντας ότι και με βάση τα νέα αρχιτεκτονικά σχέδια υπάρχει θέα προς τα ανατολικά, αλλά λοξά, όπως και με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια. Με την μόνη διαφορά ότι ενώ αυτή η θέα με βάση τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια εμποδιζόταν από την βεράντα του ακρινού διαμερίσματος με αριθμό Β.3 με τα νέα αρχιτεκτονικά σχέδια η θέα εμποδίζεται από την βεράντα του διπλανού διαμερίσματος με αριθμό Β.2 ο δρόμος που σχεδιάσθηκε με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια εξυπηρετούσε πολύ λιγότερα διαμερίσματα από ότι εξυπηρετεί ο σημερινός δρόμος και, επομένως, ο θόρυβος και η όχληση από τα αυτοκίνητα θα ήταν περιορισμένη σε σύγκριση με την υφιστάμενη κατάσταση. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε να απαντήσει αφού δεν είχε δει τα αρχικά σχέδια. Αν και όπως υποθέτει ο αριθμός των διαμερισμάτων είναι ο ίδιος. Σημειώνεται ότι στην τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - αναφέρει ότι ο νέος δρόμος εξυπηρετεί τον ίδιο αριθμό κατοικιών και, επομένως, τον ίδιο αριθμό ατόμων. Υποστήριξε, επίσης, ότι ο σημερινός δρόμος εξυπηρετεί πολύ λίγα διαμερίσματα αφού ο μεγάλος όγκος διαμερισμάτων βρίσκεται στις φάσεις 1 και
  52. Εξυπηρετεί μόνο τα διαμερίσματα της 3ης φάσης, η οποία αποτελείται από λίγα διαμερίσματα, και δεν είναι δρόμος που συνδέει το έργο με την ευρύτερη περιοχή της Τρεμιθούσας ή της Πάφου καθότι καταλήγει σε αδιέξοδο και, επομένως, δεν είναι πολυσύχναστος δρόμος. Επομένως, η οποιαδήποτε όχληση από τα αυτοκίνητα δεν θα είναι μεγάλη. Δέχθηκε, όμως, ότι με την νέα θέση του δρόμου επηρεάζονται οι ανέσεις των κατοίκων αν και για τους λόγους που εξήγησε και που πιο πάνω αναφέρονται σε μικρό μόνο βαθμό. Πάντως θέση του ήταν ότι όπου και να κατασκευάζονταν ο δρόμος αυτός δεν θα επηρέαζε δραματικά τους ιδιοκτήτες καθότι το έργο είναι μια ανάπτυξη που μόνο από τους ιδιοκτήτες χρησιμοποιείται και όχι από το ευρύτερο κοινό ο χώρος των ερμαριών στα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια ήταν 3 τετραγωνικά μέτρα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι σύμφωνα με την εμπειρία του εκτιμά ότι το εμβαδό των ερμαριών ήταν περίπου 2½ τετραγωνικά μέτρα, λίγο μικρότερο από το εμβαδό του μπάνιου. Σε μεταγενέστερη ερώτηση υποστήριξε ότι δεν μπορούσε να είναι σίγουρος για την εκτίμησή του το εμβαδό της βεράντας που κατασκευάσθηκε σύμφωνα με τα νέα αρχιτεκτονικά σχέδια είναι 12 τετραγωνικά μέτρα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι το εμβαδό της βεράντας σύμφωνα με τις μετρήσεις του είναι 12,48 τετραγωνικά μέτρα το επίδικο διαμέρισμα δεν έχει βεράντα στην οροφή. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι αυτή ήταν η πληροφόρηση που έλαβε από τον ΜΕ
  53. Ο ΜΕ 1, επίσης, τον ενημέρωσε ότι στην οροφή υπάρχει βεράντα για κάθε διαμέρισμα. Σύμφωνα δε με τον ίδιο το εμβαδό αυτής της βεράντας είναι 19,50 τετραγωνικά μέτρα και, επομένως, το συνολικό εμβαδό των βεραντών του επίδικου διαμερίσματος όπως αυτό κατασκευάσθηκε είναι 31,98 (12,48+19,50) τ.μ. το σχήμα του σαλονιού με τα νέα σχέδια δεν είναι ορθογώνιο. Προχωρώντας από την βεράντα προς την κουζίνα το πλάτος του μικραίνει. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή υποστηρίζοντας με μέτρηση που διενήργησε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου με την χρήση του χάρακα ότι το καθιστικό-τραπεζαρία είναι τέλειο ορθογώνιο και ταυτόχρονα τετράγωνο η θέση του ότι το σαλόνι με τα νέα σχέδια είναι πιο λειτουργικό από ό,τι ήταν με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια για τους λόγους που ο μάρτυρας εξηγεί στην τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - είναι αυθαίρετη. Το σαλόνι δεν είναι λειτουργικό και δεν παρέχει καθόλου ευρυχωρία και άνεση. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή το εμβαδό του επίδικου διαμερίσματος όπως αυτό κατασκευάσθηκε με τα νέα σχέδια είναι μικρότερο από ό,τι προέβλεπαν τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια. Ο μάρτυρας διαφώνησε. Δέχθηκε, όμως, ότι το σχήμα του άλλαξε εντελώς. τα συμπεράσματα του μάρτυρα όπως αυτά διατυπώνονται στην έκθεσή του είναι αυθαίρετα και ατεκμηρίωτα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή. Κατά την επανεξέταση ο μάρτυρας υποστήριξε ότι η θάλασσα βρίσκεται νότια του επίδικου διαμερίσματος. Ο μάρτυρας δεν είπε την πάσα αλήθεια στο Δικαστήριο. Προσπάθησε καταφανώς να παραπλανήσει το Δικαστήριο σε ουσιώδη σημεία και να αναδείξει πτυχές του νέου διαμερίσματος που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Κίνητρό του, προδήλως, αποτέλεσε η συγγενική του σχέση με τους μετόχους της Ενάγουσας και το γεγονός ότι και ο ίδιος είναι μέτοχος στην Ενάγουσα και εργοδοτείται από αυτή. Από την μαρτυρία του κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω τα ακόλουθα σημεία. Ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ο φωτισμός όλων των χώρων έχει βελτιωθεί δεν είναι αποδεκτός. Κατ' αρχή, δεν μπορεί σοβαρά ο μάρτυρας στην τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - να ισχυρίζεται ότι με την υπό αυτού ισχυριζόμενη αύξηση του φωτισμού στο καθιστικό και το υπνοδωμάτιο έχει βελτιωθεί ο φωτισμός όλων των δωματίων του επίδικου διαμερίσματος. Ο μάρτυρας ήταν καταφανώς υπερβολικός. Δεύτερο, κατά τον μάρτυρα σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια υπήρχε μια μικρή βεράντα στο καθιστικό και ένα άνοιγμα μπαλκονόπορτας, ενώ με τα νέα σχέδια το επίδικο διαμέρισμα έχει μεγαλύτερη βεράντα και δύο μπαλκονόπορτες μεγάλες, πράγμα που αυξάνει τον φωτισμό αλλά και τον εξαερισμό στον χώρο. Ισχυρισμός ο οποίος απαντά και στην δεύτερη σελίδα της έκθεσής του - Τεκμήριο 17 - υπό τον τίτλο «Περιγραφή του διαμερίσματος Β1 όπως έχει ανεγερθεί επί τόπου». Εντελώς διάφορη ήταν η θέση του ΜΥ 1 επί του προκειμένου ζητήματος με τον εν λόγω μάρτυρα να υποστηρίζει ότι στο καθιστικό του αρχικού διαμερίσματος υπήρχαν δύο μεγάλες πόρτες - τζαμόπορτες - και όχι μια ως ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε. Επίσης, στα αρχικά σχέδια στο καθιστικό υπήρχε ένα μεγάλο παράθυρο ενώ στα νέα σχέδια καθόλου παράθυρα. Με τα νέα σχέδια καταργήθηκε το μοναδικό παράθυρο στο καθιστικό. Η μια και μοναδική μπαλκονόπορτα στην οποία αναφέρθηκε ο μάρτυρας, προδήλως, είναι αυτή διά της οποίας συγκοινωνούσε το αρχικό καθιστικό με την μεγαλύτερη βεράντα με διαστάσεις 3.80Χ2,
  54. Ο μάρτυρας, όμως, απέκρυψε, προδήλως, εσκεμμένα, ότι το αρχικό καθιστικό συγκοινωνούσε και με την μικρότερη βεράντα και, επομένως, ότι στο αρχικό καθιστικό υπήρχαν δύο ανοίγματα. Πράγμα που υποστήριξε με την μαρτυρία ο ΜΕ 1 σύμφωνα με την οποία το καθιστικό είχε άμεση πρόσβαση και στις δυό βεράντες. Αποδεκτή, επομένως, ως προς τα πραγματικά γεγονότα είναι η μαρτυρία του ΜΥ 1 και όχι του μάρτυρα. Από την μαρτυρία του μάρτυρα δέχομαι μόνο ότι το νέο καθιστικό έχει δύο μπαλκονόπορτες. Κάτι που ο ΜΥ 1 δεν διέψευσε με την μαρτυρία του. Υπό το φως των πιο πάνω δεν μπορώ να δεχθώ την θέση του μάρτυρα ότι το σημερινό καθιστικό έχει περισσότερο φωτισμό παρά το αρχικό. Με την κατάργηση του παράθυρου αναπόφευκτα μειώνεται ο φωτισμός όπως και ο εξαερισμός του χώρου. Το ότι η βεράντα που έγινε σύμφωνα με τα νέα σχέδια είναι μεγαλύτερη δεν διαφοροποιεί την κατάσταση. Φρονώ πως σημασία δεν έχει το εμβαδό της βεράντας, αλλά, πρωτίστως, τα ανοίγματα μέσω των οποίων εισέρχεται το φως στο καθιστικό και που στο τελικό διαμέρισμα είναι λιγότερα με την κατάργηση του παράθυρου. Στην έκθεσή του ο μάρτυρας αναφέρει, επίσης, ότι στο υπνοδωμάτιο των αρχικών σχεδίων υπήρχαν δύο μικρά παράθυρα, ενώ σύμφωνα με τα νέα σχέδια υπάρχει ένα μεν παράθυρο πλην όμως μεγάλο με απρόσκοπτη θέα προς την θάλασσα. Ο μάρτυρας δεν προσδιόρισε πόσο μεγαλύτερο είναι το ένα και μοναδικό παράθυρο του σημερινού υπνοδωματίου από έκαστο των παραθύρων του αρχικού υπνοδωματίου ή το σύνολο του εμβαδού των ανοιγμάτων του αρχικού υπνοδωματίου. Σύμφωνα με τον ΜΥ 1 το σημερινό υπνοδωμάτιο έχει 1 παράθυρο και 1 πόρτα, ενώ σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια 2 παράθυρα και 1 μεγάλη πόρτα. Και πάλι αποδεκτή είναι η θέση του ΜΥ
  55. Με την κατάργηση του ενός παραθύρου αναπόφευκτα μειώνεται ο φωτισμός. Καθώς και ο εξαερισμός του χώρου. Αναφορικά με την θέα οι θέσεις του μάρτυρα είναι αλλοπρόσαλλες. Σύμφωνα με την τελευταία σελίδα της τεχνικής του έκθεσης - Τεκμήριο 17 - υπό τον τίτλο «Προσανατολισμός» το επίδικο διαμέρισμα εξακολουθεί να έχει απρόσκοπτη θέα προς την θάλασσα καθότι η θέα προς την θάλασσα εκτείνεται, προφανώς, από την μια και μοναδική βεράντα νότια, νοτιοδυτικά και νοτιοανατολικά. Και ότι προς τα ανατολικά η θέα δεν εμποδίζεται από το διαμέρισμα Β.2, που είναι το διπλανό. Συνάγεται από την τεχνική του έκθεση ότι τα ίδια ίσχυαν και αναφορικά με το αρχικό διαμέρισμα. Ότι, δηλαδή, η θέα από την ακρινή μεγαλύτερη βεράντα ήταν και νότια και δυτικά και ανατολικά. Εντελώς διάφορη ήταν η θέση ή οι θέσεις, καλύτερα, οι οποίες διατυπώθηκαν από τον μάρτυρα στην διά ζώσης μαρτυρία του. Εντοπίζονται οι εξής αντιφάσεις στην μαρτυρία του μάρτυρα επί του προκειμένου ζητήματος. Στην διά ζώσης μαρτυρία του ο μάρτυρας, αρχικά, υπέδειξε, ότι η θέα από το νέο διαμέρισμα είναι μόνο νότια και δυτικά. Δεν ισχυρίσθηκε, αρχικά, ότι υπάρχει θέα και ανατολικά ως ισχυρίζεται στην τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - για να υποστηρίξει διά ζώσης εν τέλει ότι υπάρχει θέα και ανατολικά μόνο που αυτή είναι «λοξή» καθότι εμποδίζεται από την βεράντα του διπλανού διαμερίσματος, ήτοι του Β.
  56. Σημειώνεται ότι στην τεχνική του έκθεση αναφέρει ότι η θέα δεν εμποδίζεται ανατολικά από το διαμέρισμα Β.
  57. Τέλος, υπέδειξε διά ζώσης ότι στο αρχικό διαμέρισμα η θέα από την ακρινή μεγαλύτερη βεράντα ήταν νότια και δυτικά και «λοξώς» προς τα ανατολικά. Ανατολικά η θέα δεν ήταν πλήρης καθότι αυτή εμποδίζονταν από την βεράντα του διαμερίσματος που βρίσκεται δίπλα από το διπλανό διαμέρισμα, ήτοι του Β.3! Στην τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - τίποτα τέτοιο δεν αναφέρει. Τουναντίον, από την τεχνική του έκθεση συνάγεται ότι η θέα από το αρχικό διαμέρισμα ήταν πλήρης προς τα ανατολικά. Οι πιο πάνω αντιφάσεις που εντοπίζονται στην μαρτυρία του μάρτυρα είναι ενδεικτικές της αναξιοπιστίας του επί του προκειμένου ζητήματος. Υπό το φως όλων των πιο πάνω φρονώ πως ο ισχυρισμός του ότι από την βεράντα του νέου διαμερίσματος υπάρχει θέα προς τα ανατολικά, αν και περιορισμένη εξ' αιτίας της βεράντας του διαμερίσματος Β.2, καθώς και ο ισχυρισμός του ότι η θέα ανατολικά από την ακρινή μεγαλύτερη βεράντα του αρχικού διαμερίσματος εμποδίζονταν από την βεράντα του διαμερίσματος Β.3 αποτελούν κατασκευάσματα της τελευταίας στιγμής. Αποδεκτή επί του προκειμένου είναι η μαρτυρία του ΜΥ 1 σύμφωνα με τον οποίο από την ακρινή βεράντα του αρχικού διαμερίσματος υπήρχε ανεμπόδιστη και πλήρης θέα και προς τα ανατολικά, ενώ από την μοναδική βεράντα του νέου διαμερίσματος δεν υπάρχει καθόλου θέα προς τα ανατολικά. Καθότι αυτή εμποδίζεται ολοκληρωτικά από την βεράντα του διπλανού διαμερίσματος, Β.2, η οποία και προεξέχει. Αναφορικά με την κατασκευή του δρόμου στο νότιο μέρος του συγκροτήματος δέχομαι ότι ο δρόμος που περνά μπροστά από το Οφίρα καταλήγει σε αδιέξοδο. Ενόψει τούτου τα αυτοκίνητα που θα χρησιμοποιούν τον δρόμο αυτό θα είναι τα αυτοκίνητα των ενοίκων που θα διαμένουν εντός του αδιεξόδου αυτού και που δεν είναι περισσότερα από 55 σε αριθμό αφού εντός του εν λόγω αδιεξόδου βρίσκονται τα διαμερίσματα μόνο της τρίτης φάσης. Βεβαίως, τον δρόμο θα τον χρησιμοποιούν, επίσης, και τα αυτοκίνητα εκείνων που θα επιθυμούν να επισκεφθούν τους κατοίκους του εν λόγω αδιεξόδου. Όπως, όμως, και να έχει ενόψει όλων των πιο πάνω φρονώ πως η τροχαία κίνηση δεν θα είναι μεγάλη. Αν και διάφορη θα είναι η κατάσταση με την σύνδεση του δρόμου με την ευρύτερη περιοχή της Τρεμιθούσας στο μέλλον. Δεν δέχομαι, όμως, ότι ο επηρεασμός στις ανέσεις των κατοίκων από την νέα θέση του δρόμου δεν θα είναι μεγάλος ή σημαντικός. Και μόνο η ύπαρξη δρόμου μπροστά από το καθιστικό και το υπνοδωμάτιο του επίδικου διαμερίσματος με όση τροχαία κίνηση και να υπάρχει συνιστά σημαντική διαφοροποίηση και ουσιώδη απόκλιση από τα αρχικά σχέδια και τις προσδοκίες των ενοίκων οι οποίοι θεωρούσαν ότι μπροστά από το καθιστικό και το υπνοδωμάτιό τους δεν θα υπήρχε δρόμος και, κατ' επέκταση, καθόλου μα καθόλου τροχαία κίνηση καθώς και ότι θα μπορούσαν να ζουν με άνεση και όχι με την έγνοια ότι θα γίνονται δημόσια θέα. Ούτε η θέση του μάρτυρα ότι όπου και να κατασκευάζονταν ο δρόμος αυτός δεν θα επηρέαζε δραματικά τους ιδιοκτήτες καθότι το έργο είναι μια ανάπτυξη που μόνο από τους ιδιοκτήτες χρησιμοποιείται και όχι από το ευρύτερο κοινό είναι αποδεκτή. Όπως υπέδειξε ο ΜΥ 1 αν ο δρόμος κατασκευαζόταν στο βόρειο μέρος του Οφίρα ως τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια ο δρόμος δεν θα βρισκόταν μπροστά από το καθιστικό και το υπνοδωμάτιο αλλά πίσω από την κουζίνα, την γκαρνταρόμπα και το μπάνιο. Ένεκα δε του ότι θα παρεμβάλλονταν τα πιο πάνω δωμάτια ο θόρυβος από την τροχαία κίνηση στο υπνοδωμάτιο και στο καθιστικό θα ήταν αναμφίβολα μειωμένος. Αναφορικά δε με την θέση που υποβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι ο δρόμος που σχεδιάσθηκε με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια εξυπηρετούσε πολύ λιγότερα διαμερίσματα από ό,τι εξυπηρετεί ο σημερινός δρόμος, αυτή παρέμεινε αναπόδεικτη και καμία βαρύτητα δεν μπορεί, επομένως, να προσδωθεί σε αυτή. Μάλιστα, ο ΜΥ 1 υποστήριξε ότι ο προσανατολισμός του αρχικού δρόμου είναι ο ίδιος με τον τελικό, πράγμα που κατά την κρίση μου δηλώνει ακριβώς το αντίθετο. Αναφορικά με την θέση του μάρτυρα περί ύπαρξης βεράντας στην ταράτσα η μαρτυρία του κρίνεται περίεργη. Είναι παράδοξο ο μάρτυρας να είναι ο υπεύθυνος μηχανικός του έργου και να μην γνωρίζει αν επί της ταράτσας υπάρχει βεράντα. Και να ισχυρίζεται ότι αυτό το γνωρίζει καθότι αυτής της πληροφόρησης έτυχε από τον ΜΕ
  58. Φρονώ πως ο μάρτυρας γνωρίζει τι υπάρχει και τι δεν υπάρχει πάνω στην ταράτσα. Φρονώ, επίσης, πως δεν αποτελεί πεποίθησή του ότι αυτό που επί της ταράτσας υπάρχει είναι βεράντα. Γι' αυτό και επικαλέσθηκε τον ΜΕ 1 ως πηγή της πληροφόρησής του. Η αναφορά δε στην τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - περί εμβαδού της «βεράντας» αυτής είναι κατεύθυνση την οποία, προδήλως, δέχθηκε από τα άτομα με τα οποία συνέταξε την τεχνική του έκθεση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω ο ισχυρισμός του μάρτυρα αναφορικά με την ύπαρξη βεράντας επί της ταράτσας δεν είναι αποδεκτός. Σχετικά είναι και τα όσα επί του προκειμένου αναφέρονται στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ
  59. Η θέση του μάρτυρα ότι με τα νέα σχέδια το καθιστικό είναι πιο λειτουργικό από ό,τι ήταν με τα αρχικά δεν είναι αποδεκτή. Όπως αναφέρεται και στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ 1 με τα αρχικά σχέδια το καθιστικό ήταν μεγαλύτερο σε εμβαδό, μακρύτερο και πλατύτερο. Το καθιστικό και η τραπεζαρία ξεχώριζαν ως δύο ανεξάρτητοι χώροι και το τραπέζι της τραπεζαρίας μπορούσε να τοποθετηθεί σε απόσταση από το καθιστικό με αποτέλεσμα οι ένοικοι να απολαμβάνουν μεγαλύτερη ευρυχωρία. Ο ΜΥ 1 υποδεικνύει χαρακτηριστικά και ορθά κατά την κρίση μου ότι με τα νέα σχέδια το καθιστικό έχει συρρικνωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε ο χώρος που υπολείπεται για τραπεζαρία να έχει υποβαθμισθεί σημαντικά. Χαρακτηριστικό είναι το σχέδιο του Τεκμηρίου 12 όπου το τραπέζι της τραπεζαρίας τοποθετείται δίπλα από τον καναπέ του καθιστικού και με το οποίο φαίνεται ότι καθιστικό και τραπεζαρία έχουν γίνει ένα. Στην τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - ο μάρτυρας υποδεικνύει ότι το νέο καθιστικό, τετράγωνο όπως έγινε, αντί μακρόστενο, όπως αρχικά ήταν, παρέχει μεγαλύτερη ευρυχωρία και άνεση γιατί οι συνδαιτυμόνες μπορούν πλέον να κάθονται μαζί στον ίδιο χώρο. Η δήλωση αυτή του μάρτυρα κρίνω πως αναδεικνύει έτι περισσότερο το πρόβλημα και την ίδια στιγμή επιβεβαιώνει την θέση του ΜΥ 1 ότι οι δύο χώροι έχουν γίνει ένα. Απορρίπτω κατηγορηματικά την θέση ότι το νέο καθιστικό παρέχει μεγαλύτερη ευρυχωρία και άνεση. Τουναντίον, η ευρυχωρία και η άνεση έχουν μειωθεί σε σημαντικό βαθμό. Σε σχέση με τα εμβαδά υποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ 1 και που δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω στο στάδιο αυτό. Για επιπρόσθετους δε λόγους που εκεί επεξηγούνται η μαρτυρία του μάρτυρα ως προς τα εμβαδά δεν είναι αποδεκτή. Στο στάδιο αυτό κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι ενώ ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος δεν δέχθηκε υποβολή της Υπεράσπισης ότι το εμβαδό του νέου διαμερίσματος είναι μικρότερο από το εμβαδό του αρχικού διαμερίσματος, θέση η οποία συνάδει με την δήλωση του στην τρίτη σελίδα της τεχνικής του έκθεσης - Τεκμήριο 17 - ότι «... δεν υφίσταται οποιαδήποτε μείωση εμβαδού του διαμερίσματος», στην δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 17 αναφέρει κάτι πολύ διαφορετικό και συγκεκριμένα επί λέξει ότι «Τα εμβαδά του διαμερίσματος και όλων των επιμέρους χώρων έχει τροποποιηθεί και αλλάξει». Η αντίφαση αυτή που παρατηρείται στις θέσεις του μάρτυρα και, μάλιστα, σε ένα γραπτό κείμενο είναι ενδεικτική της αναξιοπιστίας του αναφορικά με το υπό συζήτημα ζήτημα. Συνακόλουθα δεν δέχομαι τα ακόλουθα: ότι το συνολικό εμβαδό του αρχικού διαμερίσματος περιλαμβανομένης της τοιχοποιίας και εξαιρουμένης της γκαρνταρόμπα ήταν 46 τ.μ. και ότι οι διαστάσεις που αναφέρονται στο τέλος της πρώτης σελίδας της τεχνικής έκθεσης του μάρτυρα - Τεκμήριο 17 - υπό τον τίτλο «Περιγραφή του διαμερίσματος Β1 σύμφωνα με την έγγραφη συμφωνία» είναι οι εξωτερικές διαστάσεις, ήτοι οι διαστάσεις περιλαμβανομένης της τοιχοποιίας. Ό,τι δέχομαι είναι ότι το πιο πάνω εμβαδό είναι το εμβαδό του αρχικού διαμερίσματος χωρίς την τοιχοποιία και ότι οι διαστάσεις που αναφέρονται στο τέλος της πρώτης σελίδας της τεχνικής έκθεσης του μάρτυρα - Τεκμήριο 17 - είναι οι διαστάσεις και πάλι χωρίς την τοιχοποιία, ήτοι οι εσωτερικές διαστάσεις ότι το εμβαδό της γκαρνταρόμπα δεν μπορούσε να υπολογισθεί. Ενδεικτική για το ότι το εν λόγω εμβαδό μπορούσε να υπολογισθεί είναι η μαρτυρία του ΜΥ 1 σύμφωνα με την οποία με τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο ΜΥ 1 μπόρεσε και υπολόγισε το εμβαδό της γκαρνταρόμπα παρά το ότι το συνολικό εμβαδό του τελικού διαμερίσματος όπως το υπολόγισε ο μάρτυρας δεν παρουσιάζει σημαντική απόκλιση από τον αντίστοιχο υπολογισμό του ΜΥ 1, εντούτοις, δεν δέχομαι ότι το συνολικό εμβαδό του νέου διαμερίσματος είναι 52,64 τ.μ.. Αποδεκτή επί του προκειμένου είναι και πάλι η μαρτυρία του ΜΥ 1 σύμφωνα με την οποία αυτό είναι 52,40 τ.μ. επίσης παρά το ότι το συνολικό εμβαδό του τελικού διαμερίσματος όπως το υπολόγισε ο μάρτυρας δεν παρουσιάζει σημαντική απόκλιση από τον αντίστοιχο υπολογισμό του ΜΥ 1, εντούτοις, δεν δέχομαι ότι τα εμβαδά που ο μάρτυρας υπολόγισε για τον κάθε χώρο ξεχωριστά του τελικού διαμερίσματος και που αναφέρονται στην τρίτη σελίδα της τεχνικής του έκθεσης, όπως καθιστικό, κουζίνα, υπνοδωμάτιο, μπάνιο, ερμάρια και βεράντα, είναι ακριβή ή ότι είναι τα ορθά. Μέσα από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν έχω πεισθεί για την ακρίβεια των μετρήσεων του. Χώρια τα όσα επιλήψιμα αναφέρονται αναφορικά με την αλήθεια των ισχυρισμών του στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ
  60. Στο στάδιο αυτό κρίνω σκόπιμο να κάνω αναφορά στα ακόλουθα. Όπως και στα πλαίσια της παράθεσης της μαρτυρίας του μάρτυρα αναφέρεται όταν αυτός προσπάθησε να προβεί σε μετρήσεις εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου κατέληξε σε διαφορετικούς αριθμούς από αυτούς που αναγράφει στην τρίτη σελίδα της τεχνικής του έκθεσης. Συγκεκριμένα μετρώντας εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου ο μάρτυρας βρήκε ότι οι διαστάσεις του καθιστικού είναι 5,45Χ3,
  61. Στην τεχνική του έκθεση αναφέρει ότι οι διαστάσεις του καθιστικού είναι 5,45Χ3,
  62. Επίσης, και πάλι μετρώντας εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου ο μάρτυρας βρήκε ότι οι διαστάσεις του προθάλαμου είναι 2,85Χ2,
  63. Στην τεχνική του έκθεση αναφέρει ότι οι διαστάσεις του προθάλαμου είναι 2,85Χ1,
  64. Αναφορικά με την θέση της πλευράς του Εναγόμενου, την οποία ο μάρτυρας δεν αποδέχθηκε, ότι το σχήμα του καθιστικού με τα νέα σχέδια δεν είναι τέλειο ορθογώνιο σημειώνεται ότι η εν λόγω θέση δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία και, έτσι, παρέμεινε γενικόλογη. Επομένως, δεν είναι αποδεκτή. Από την μαρτυρία του μάρτυρα δέχομαι, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: με τα νέα αρχιτεκτονικά σχέδια το σχήμα του επίδικου διαμερίσματος διαφοροποιήθηκε ουσιωδώς το αρχικό και το νέο διαμέρισμα διαφέρουν στην εσωτερική διαρρύθμιση το επίδικο διαμέρισμα σήμερα δεν συνορεύει με χώρο πρασίνου, όπως συνόρευε με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια. Σήμερα ο χώρος - λωρίδα - πρασίνου βρίσκεται νοτιότερα του δρόμου. Ο δρόμος παρεμβάλλεται μεταξύ του επίδικου διαμερίσματος και του χώρου πρασίνου. Του δρόμου δε ακολουθεί απότομη πλαγιά σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια οι βεράντες του επίδικου διαμερίσματος ήταν δύο, ενώ σύμφωνα με τα τελικά το επίδικο διαμέρισμα έχει μόνο μια βεράντα, αν και μεγαλύτερη σε εμβαδό από έκαστη των βεραντών που είχε το επίδικο διαμέρισμα σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια. Δέχομαι, επίσης, ότι το εμβαδό της μεγαλύτερης βεράντας του αρχικού διαμερίσματος ήταν 9,50 τ.μ. και της μικρότερης 8,70 τ.μ.. Δεν συμφωνώ, όμως, με τον μάρτυρα ότι η πιο μεγάλη ευρυχωρία που δίνει η μοναδική βεράντα του τελικού διαμερίσματος είναι πλεονέκτημα ή βελτίωση ή εξισορροπεί την κατάργηση της μιας εκ των δύο βεραντών που είχε το αρχικό διαμέρισμα. Η ύπαρξη βεραντών ειδικά σε ένα διαμέρισμα αποτελεί προνόμιο. Με την κατάργηση της μιας βεράντας ο ένοικος στερείται αγαθού. Ενδεικτικό δε του μεγέθους της στέρησης του ωφελήματος τούτου είναι ότι ενώ ο χώρος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βεράντα στο νέο διαμέρισμα είναι 11,22 τ.μ. σύμφωνα με τον ΜΥ 1 το εμβαδό και των δύο βεραντών που διέθετε το επίδικο διαμέρισμα σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια ήταν 18,20 τ.μ.. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η διαφορά μεταξύ της μοναδικής βεράντας του τελικού διαμερίσματος και της μεγαλύτερης εκ των δυο βεραντών του αρχικού διαμερίσματος σε εμβαδό είναι μόνο 1,72 τ.μ. και, επομένως, όχι σημαντική σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια το καθιστικό είχε πρόσβαση σε δύο βεράντες σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια το αποχωρητήριο ήταν μέσα στο υπνοδωμάτιο (en suite), ενώ σήμερα το αποχωρητήριο βρίσκεται μόνο του σε ξεχωριστό χώρο και δεν χρειάζεται να εισέλθει κάποιος εντός του υπνοδωματίου για να το επισκεφθεί. Συμφωνώ με τον μάρτυρα ότι αυτό συνιστά βελτίωση στα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια ο εξωτερικός δρόμος ήταν σχεδιασμένος στην βόρεια πλευρά του Οφίρα. Ενώ σύμφωνα με τα νέα σχέδια ο δρόμος κατασκευάσθηκε στα νότια. Βόρεια δε τώρα υπάρχει χώρος στάθμευσης η κατασκευή του δρόμου μπροστά από το Οφίρα έγινε κατ' απαίτηση της Πολεοδομικής Αρχής. Κάτι το οποίο υποστήριξε και ο ΜΕ 1 και έγινε αποδεκτό στην κουζίνα του νέου διαμερίσματος υπάρχει πάγκος πρωινού. Συμφωνώ ότι ο πάγκος προσφέρει επιπρόσθετες θέσεις καθίσματος. Δεν συμφωνώ, όμως, ότι αυτό δημιουργεί «ιδιωτικότητα» στην κουζίνα. Αφού η κουζίνα στην πλευρά της που συνορεύει με το καθιστικό είναι ανοικτή. Επομένως, στερείται ιδιωτικότητας έτσι κι' αλλιώς. Δυσκολεύομαι, επίσης, να αντιληφθώ πώς ο πάγκος πρωινού προσφέρει άνεση από την κύρια είσοδο του αρχικού διαμερίσματος για να εισέλθει κάποιος στο καθιστικό έπρεπε να διασχίσει την κουζίνα. Στο νέο διαμέρισμα αυτό δεν συμβαίνει καθότι μπροστά από την κουζίνα υπάρχει τοίχος, οπότε από τον προθάλαμο μπορεί κάποιος να εισέλθει στο καθιστικό χωρίς να δει την κουζίνα και χωρίς να διέλθει της κουζίνας. Συμφωνώ με τον μάρτυρα ότι αυτό συνιστά βελίωση. Αναφορικά με τις θέσεις της Υπεράσπισης ότι το εμβαδό της γκαρνταρόμπα στο αρχικό διαμέρισμα ήταν 3 τ.μ. και της βεράντας στο τελικό διαμέρισμα 12 τ.μ. υποδεικνύεται ότι οι θέσεις αυτές δεν βρίσκουν έρεισμα στην μαρτυρία του ΜΥ 1 σύμφωνα με τον οποίο το εμβαδό της γκαρνταρόμπα στο αρχικό διαμέρισμα ήταν 2,59 τ.μ., θέση με την οποία συνάδει και η εκτίμηση του μάρτυρα, και το εμβαδό της βεράντας στο τελικό διαμέρισμα 11,22 τ.μ.. Δεν δέχομαι, όμως, την θέση του μάρτυρα ότι εμβαδό της βεράντας στο τελικό διαμέρισμα 12,48 τ.μ.. Επί του προκειμένου αποδεκτή είναι η μαρτυρία του ΜΥ
  65. Εκτός απο τα σημεία εκείνα από την διά ζώσης μαρτυρία του μάρτυρα καθώς και την τεχνική του έκθεση - Τεκμήριο 17 - που δεν αποδέχθηκα και που πιο πάνω υποδείχθηκαν η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή και αποτελεί μέρος των ευρημάτων μου. Τρίτη μάρτυρας κατέθεσε η Γεωργία Αθανασίου. Η μάρτυρας εργάζεται στην Τράπεζα και είναι προϊσταμένη του Τμήματος Καθυστερήσεων Ξένων Υπηκόων. Η μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 και κατέθεσε χωρίς ένσταση από την άλλη πλευρά αντίγραφο του πρωτότυπου του Τεκμηρίου 2 πιστοποιημένο με την υπογραφή δύο εξουσιοδοτημένων υπαλλήλων της Τράπεζας ως πιστό αντίγραφο. Το υπό της μάρτυρος κατατεθέν έγγραφο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  66. Το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 2 και 18 είναι το ίδιο. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανέφερε ότι εργάσθηκε και στο Τμήμα Χορήγησης Δανείων της Τράπεζας. Υποστήριξε ότι σε όλες τις χορηγήσεις για αγορά ακινήτου για το οποίο δεν έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας υπογράφεται έγγραφο όπως το Τεκμήριο 18 για σκοπούς εξασφάλισης του δανείου μέχρι την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας. Η μαρτυρία της μάρτυρος δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Είναι δε αποδεκτή στην ολότητά της. Για την Υπεράσπιση κατέθεσε ο Χρυσόστομος Ιταλός. Ο μάρτυρας είναι μελετητής πολιτικός μηχανικός, αρχιτέκτονας και μηχανικός περιβάλλοντος. Δεν γνωρίζει τον Εναγόμενο προσωπικά και η επικοινωνία/επικοινωνίες που είχε μαζί του ήταν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αρχικά ο μάρτυρας ενημερώθηκε για το πρόβλημα από την δικηγόρο κυρία Σοφία Χατζηνεοφύτου τον Απρίλιο του
  67. Ο Εναγόμενος επικοινώνησε με τον μάρτυρα για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2010 με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Στις 16.10.10 απέστειλε στον μάρτυρα τα εξής έγγραφα: το πωλητήριο έγγραφο του επίδικου διαμερίσματος και το επισυναπτόμενο σε αυτό αρχικό αρχιτεκτονικό σχέδιο. Ο μάρτυρας διασαφήνισε ότι το πωλητήριο έγγραφο είναι αυτό που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 1 και ότι το εν λόγω σχέδιο είναι αυτό που φαίνεται στην τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 1 χωροταξικό σχέδιο στο οποίο φαίνονται όλα τα κτήρια που θα κτίζονταν στην ίδια περιοχή καθώς επίσης οι δρόμοι και οι δημόσιοι χώροι πρασίνου δεύτερο χωροταξικό σχέδιο το οποίο έδειχνε πώς είχαν κτισθεί οι οικοδομές στην συγκεκριμένη ανάπτυξη και το οποίο, επίσης, έδειχνε τους δρόμους και τους δημόσιους χώρους πρασίνου σχέδιο κάτοψης του πρώτου ορόφου στο οποίο περιλαμβάνεται το επίδικο διαμέρισμα όπως αυτό έχει κτισθεί. Ο μάρτυρας διασαφήνισε ότι το εν λόγω σχέδιο είναι αυτό που φαίνεται στην πάνω αριστερή πλευρά του Τεκμηρίου
  68. Ο Εναγόμενος έδωσε οδηγίες στον μάρτυρα να ετοιμάσει τεχνική έκθεση στην οποία να υποδεικνύονται οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των δύο σχεδίων, αρχικού και τελικού, οποιεσδήποτε άλλες πιθανές επιπτώσεις στο επίδικο διαμέρισμα ένεκα του ότι αυτό κτίσθηκε στην βάση των τελικών αρχιτεκτονικών σχεδίων και όχι των αρχικών και αν οι αλλαγές που έγιναν στην θέση του δρόμου και στον περιβάλλοντα χώρο πρασίνου το επηρέασαν αρνητικά. Ο μάρτυρας υλοποίησε τις οδηγίες που έλαβε από τον Εναγόμενο. Συγκεκριμένα υπολόγισε το συνολικό εμβαδό του επίδικου διαμερίσματος όπως αυτό έπρεπε να κτισθεί με βάση τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια καθώς και το εμβαδό των επιμέρους χώρων, όπως υπνοδωματίου, κουζίνας, καθιστικού, αποχωρητηρίου και των βεραντών, και το ίδιο έπραξε αναφορικά με το επίδικο διαμέρισμα όπως αυτό ανεγέρθηκε με βάση τα τελικά αρχιτεκτονικά σχέδια. Ετοίμασε δε τεχνική έκθεση ημερομηνίας 21.9.11 - Τεκμήριο 19 - η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: τον σκοπό της έκθεσης και συγκεκριμένα την περιγραφή των αλλαγών, τροποποιήσεων και μετατροπών που έγιναν στο επίδικο διαμέρισμα και στον περιβάλλοντα χώρο του έργου τον γεωγραφικό προσδιορισμό του επίδικου διαμερίσματος περιγραφή του επίδικου διαμερίσματος σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο περιγραφή του επίδικου διαμερίσματος όπως αυτό εν τέλει ανεγέρθηκε αναλυτική περιγραφή των αλλαγών όπως αυτές προκύπτουν από την μείωση του εμβαδού, τις τροποποιήσεις των εξωτερικών δρόμων και τις εσωτερικές αλλαγές εκτίμηση της απώλειας των ανέσεων στους χρήστες από τις αλλαγές συγκριτικό πίνακα με τα ευρήματα του μάρτυρα τα οποία προέκυψαν από τις μετρήσεις του, από τώρα και στο εξής «ο συγκριτικός πίνακας του Τεκμηρίου 19» τρία σχέδια - τελευταίο φύλλο του Τεκμηρίου 19 - τα οποία ο μάρτυρας ετοίμασε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και τα οποία δείχνουν, το μεν σχέδιο στην άκρως αριστερή πλευρά του φύλλου, κάτοψη του επίδικου διαμερίσματος όπως αυτό έπρεπε να είχε κτισθεί στην βάση των αρχικών αρχιτεκτονικών σχεδίων, το δε σχέδιο στην άκρως δεξιά πλευρά του φύλλου, κάτοψη του επίδικου διαμερίσματος όπως αυτό εν τέλει κτίσθηκε στην βάση των τελικών αρχιτεκτονικών σχεδίων. Το σχέδιο που φαίνεται στο μέσο του φύλλου είναι οι δύο προαναφερόμενες κατόψεις τοποθετημένη η μια ακριβώς πάνω στην άλλη - η αρχική με χρώμα μπλε και η τελική με χρώμα κόκκινο - ώστε να φαίνονται πλέον ευδιάκριτα οι διαφορές που αυτές παρουσιάζουν μεταξύ τους, κυρίως στο σχήμα του επίδικου διαμερίσματος, αρχικό και τελικό. Σύμφωνα με τον μάρτυρα από το τελευταίο σχέδιο προκύπτει ότι η αλλαγή στο σχήμα του επίδικου διαμερίσματος είναι πέρα από έκδηλη. Ο συγκριτικός πίνακας ετοιμάσθηκε στην βάση των σχεδίων αυτών. Ο προσανατολισμός του καθιστικού και της βεράντας του αρχικού διαμερίσματος ήταν νοτιοδυτικός και υπήρχε οπτική επαφή με την θάλασσα. Στο νότιο μέρος του διαμερίσματος βρισκόταν η κορυφογραμμή λόφου και το αρχικό διαμέρισμα συνόρευε με χώρους πρασίνου. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι μέτρησε τα εμβαδά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή αφού εισήγαγε τα δύο σχέδια που του είχε αποστείλει ο Εναγόμενος, ήτοι τα Τεκμήρια 1 και 12, το ένα δίπλα στο άλλο, στο σχεδιαστικό πρόγραμμα υπολογιστών με την ονομασία Computer Aid Design (CAD). Σύμφωνα με τον μάρτυρα το σύστημα αυτό εμφανίζει αυτόματα τις διαστάσεις και τα εμβαδά. Ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι οι διαστάσεις που μετρήθηκαν από τον υπολογιστή ήταν οι ίδιες με αυτές που αναγράφονταν στα σχέδια που του είχε αποστείλει ο Εναγόμενος, πράγμα που σήμαινε σύμφωνα με τον μάρτυρα ότι η κλίμακα που είχε εισαχθεί στον υπολογιστή ήταν ορθή και, επομένως, ότι οι μετρήσεις του υπολογιστή των διαστάσεων ήταν ορθές. Ο μάρτυρας επαλήθευσε, επίσης, την ορθότητα των μετρήσεων του υπολογιστή αναφορικά με τις διαστάσεις και την ορθότητα των διαστάσεων που αναγράφονταν στα σχέδια μετρώντας τις διαστάσεις που αναγράφονταν στα σχέδια με την χρήση χάρακα. Αναφορικά με τα εμβαδά προέβη σε μια επιπλέον επαλήθευση μέσω ηλεκτρονικής μηχανής (calculator machine). Υπό το φως των πιο πάνω ο μάρτυρας δήλωσε ότι οι μετρήσεις που αναγράφονται στον συγκριτικό πίνακα του Τεκμηρίου 19, διαστάσεων και εμβαδών, είναι απόλυτα ορθές. Ο μάρτυρας επεξήγησε λεπτομερώς τις πληροφορίες που φαίνονται στον συγκριτικό πίνακα του Τεκμηρίου
  69. Σημειώνεται ευθύς εξ' αρχής ότι τα εμβαδά που αναφέρονται στον εν λόγω πίνακα είναι τα καθαρά εμβαδά, δηλαδή, δεν περιλαμβάνεται σε αυτά η τοιχοποιία. Από τον εν λόγω πίνακα προκύπτουν τα εξής: τα δύο διαμερίσματα, αρχικό και τελικό, έχουν τους ίδιους περίπου χώρους, όχι, όμως, και τα ίδια εμβαδά ή τις ίδιες διαστάσεις το καθιστικό/τραπεζαρία (living and dining room), από τώρα και στο εξής «το καθιστικό», του αρχικού διαμερίσματος είχε εμβαδό 25,56 τ.μ. (7,20Χ3,55). Στο τελικό το εμβαδό του καθιστικού είναι 15,84 τ.μ. (4,95Χ3,20). Συνεπάγεται ότι το καθιστικό στο τελικό διαμέρισμα είναι πιο στενό και πιο κοντό. Ενδεικτικά σε μήκος έχει κοντύνει από 7,20 μέτρα σε 4,95 μέτρα. Η συνολική μείωση στο εμβαδό του καθιστικού είναι της τάξης του 38%. Επίσης, στο τελικό προστέθηκε ένας μικρός προθάλαμος, ήτοι διάδρομος, ο οποίος ενώνει την κύρια είσοδο με το καθιστικό εμβαδού 4,16 τ.μ. (1,60Χ2,60). Προκύπτει ότι στο τελικό το συνολικό εμβαδό του καθιστικού και του προθάλαμου είναι 20 τ.μ. (15,84+4,16). Ο εσωτερικός χώρος έχει, δηλαδή, μειωθεί κατά 22% ή το νέο καθιστικό μαζί με τον προθάλαμο είναι το 78% του εμβαδού του αρχικού. Επίσης, ο προθάλαμος δεν έχει ουσιαστική χρήση. Δεν είναι αξιοποιήσιμος χώρος και, επομένως, η προσθήκη του προθάλαμου είναι σπατάλη χώρου στο αρχικό διαμέρισμα όπως φαίνεται στο τελευταίο φύλλο της έκθεσης - Τεκμήριο 19 - υπήρχαν στο καθιστικό 2 μεγάλες πόρτες και 1 παράθυρο. Το νέο καθιστικό έχει μόνο 2 πόρτες και καθόλου παράθυρα. Ένεκα των πιο πάνω αλλαγών άλλαξε η εσωτερική διαρρύθμιση του καθιστικού η κουζίνα του αρχικού διαμερίσματος είχε εμβαδό 5,13 τ.μ. (2,70Χ1,90) ενώ στο τελικό η κουζίνα έχει εμβαδό 8,29 τ.μ (3,25Χ2,55). Η κουζίνα του τελικού είναι μεγαλύτερη τόσο σε μήκος όσο και σε πλάτος και, επομένως, και σε εμβαδό το υπνοδωμάτιο του αρχικού διαμερίσματος είχε εμβαδό 12,16 τ.μ (3,80Χ3,20) ενώ στο τελικό το υπνοδωμάτιο έχει εμβαδό 9,28 τ.μ (2,90Χ3,20). Η μείωση είναι της τάξης του 24% και ένεκα της εν λόγω μείωσης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με άνεση διπλό κρεβάτι στο αρχικό διαμέρισμα το υπνοδωμάτιο είχε 1 μεγάλη πόρτα και 2 μικρά παράθυρα. Στο υπνοδωμάτιο του τελικού υπάρχει 1 πόρτα και 1 παράθυρο. Έχει, δηλαδή, καταργηθεί ένα παράθυρο το δωμάτιο του ντους του αρχικού διαμερίσματος είχε εμβαδό 3,15 τ.μ. (1,85Χ1,70) ενώ στο τελικό το δωμάτιο του ντους έχει εμβαδό 3,80 τ.μ (1,95Χ1,95) στο αρχικό διαμέρισμα υπήρχε ξεχωριστή γκαρνταρόμπα (closet-corridor) που ήταν ένα δωμάτιο με ερμάρι εμβαδού 2,59 τ.μ. (1,40Χ1,85) και το οποίο σημειώνεται με το γράμμα Α6 στο αρχικό σχέδιο της τελευταίας σελίδας του Τεκμηρίου
  70. Στο τελικό δεν υπάρχει γκαρνταρόμπα. Υπάρχει ένας επιπρόσθετος χώρος που είναι διάδρομος εμβαδού 1,76 τ.μ. (0,90Χ1,95) δίπλα από το δωμάτιο του ντους το οποίο σημειώνεται με το γράμμα Β6 στο τελικό σχέδιο της τελευταίας σελίδας του Τεκμηρίου
  71. Υπάρχει, επίσης, ένα ερμάρι στον προθάλαμο εισόδου οποίο σημειώνεται με το γράμμα Β2 στο τελικό σχέδιο της τελευταίας σελίδας του Τεκμηρίου
  72. Ένεκα του ότι τα δύο αυτά ερμάρια απέχουν από το υπνοδωμάτιο θα είναι δύσκολη η αποτελεσματική χρησιμοποίησή τους στην κουζίνα του αρχικού διαμερίσματος οι πάγκοι ήταν 4,70 τρεχούμενα μέτρα και τα ερμαράκια 1,90 τρεχούμενα μέτρα. Στην κουζίνα του τελικού οι πάγκοι είναι 5,30 τρεχούμενα μέτρα και τα ερμαράκια 2,30 τρεχούμενα μέτρα. Δηλαδή, στο τελικό έχουν προστεθεί στην κουζίνα πάγκοι συνολικού μήκους 0,60 τρεχούμενα μέτρα και ερμαράκια συνολικού μήκους 0,40 τρεχούμενα μέτρα το αρχικό διαμέρισμα είχε δύο βεράντες εμβαδού, η μια, 9,50 τ.μ. (3,80Χ2,50) και, η άλλη, 8,70 τ.μ. (2,95Χ2,95), ήτοι συνολικό εμβαδό 18,20 τ.μ.. Στην αντεξέταση υποστήριξε ότι οι αρχικές βεράντες δεν ήταν μικρές αλλά κανονικού μεγέθους. Στο τελικό υπάρχει μία μόνο βεράντα εμβαδού 11,22 τ.μ. (5,10Χ2,20) και, επομένως, υπάρχει μείωση του συνολικού εμβαδού των βεραντών κατά 6,98 τ.μ. που αντιστοιχεί σε μείωση κατά 38,36% επί του συνολικού εμβαδού των βεραντών. το συνολικό καθαρό εμβαδό (χωρίς την τοιχοποιία) του αρχικού διαμερίσματος ήταν 48,59 τ.μ. (25,56+5,13+12,16+3,15+2,59), ενώ το συνολικό καθαρό εμβαδό (χωρίς την τοιχοποιία) του τελικού διαμερίσματος είναι 43,13 τ.μ. (15,84+4,16+20,00+8,29+9,28+3,80+1,76). Υπάρχει, δηλαδή, μια διαφορά της τάξης των 5,46 τ.μ. η οποία αντιστοιχεί με μείωση του συνολικού καθαρού εμβαδού κατά ποσοστό 11,24%. Στα πιο πάνω εμβαδά δεν περιλαμβάνονται οι βεράντες το συνολικό καθαρό εμβαδό του αρχικού διαμερίσματος περιλαμβανομένων των βεραντών ήταν 66,79 τ.μ. (48,59 + 18,20), ενώ το συνολικό καθαρό εμβαδό του τελικού διαμερίσματος περιλαμβανομένης της βεράντας είναι 54,35 τ.μ. (43,13 + 11,22) ο μάρτυρας υπολόγισε και την τοιχοποιία, εσωτερική και εξωτερική. Το σύνολο του εμβαδού του αρχικού διαμερίσματος περιλαμβανομένης της τοιχοποιίας, εσωτερικής και εξωτερικής, ήταν 58,09 τ.μ. ενώ το σύνολο του εμβαδού του τελικού διαμερίσματος περιλαμβανομένης της τοιχοποιίας, εσωτερικής και εξωτερικής, είναι 52,40 τ.μ. Υπάρχει, δηλαδή, μια μείωση στο εμβαδό του επίδικου διαμερίσματος κατά 5,69 τ.μ., ήτοι κατά 9,79% επί του συνολικού εμβαδού. Σύμφωνα με τα τελικά σχέδια έχει γίνει πλήρης αναδιάταξη των χώρων με τις θέσεις του υπνοδωματίου, του αποχωρητηρίου, του καθιστικού και της κουζίνας να έχουν αλλάξει. Οι εσωτερικές αλλαγές και η αναδιάταξη των δωματίων επηρέασαν δραματικά την λειτουργικότητα του επίδικου διαμερίσματος στα εξής σημεία: επηρεάσθηκε δραματικά η λειτουργικότητα του υπνοδωματίου. Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια το εμβαδό του υπνοδωματίου ήταν 12,16 τ.μ. ενώ σήμερα το εμβαδό του υπνοδωματίου είναι 9,28 τ.μ.. Η μείωση στο εμβαδό είναι της τάξης του 24% και ένεκα της μείωσης αυτής είναι πολύ δύσκολο να χρησιμοποιηθεί διπλό κρεβάτι. Ο μάρτυρας χαρακτήρισε αυτή την αλλαγή ως ουσιαστική και πολύ σημαντική η χρήση του καθιστικού έχει υποβαθμισθεί καθότι έχει καταργηθεί σχεδόν ο μισός χώρος. Ενώ σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια ο χώρος αυτός ήταν δύο χώροι, ήτοι καθιστικό και τραπεζαρία, σήμερα ο χώρος αυτός έχει συρρικνωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε ουσιαστικά να έχει μείνει μόνο καθιστικό. Ο νέος χώρος του προθάλαμου δεν έχει οποιαδήποτε λειτουργική αξία-χρήση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σαν διάδρομος από την είσοδο προς το καθιστικό. Εκτός από αυτό δεν έχει άλλη χρήση η μείωση του συνολικού εμβαδού των βεραντών και η μείωση του αριθμού των βεραντών από 2 σε 1 έχει μειώσει τις ανέσεις των χρηστών του επίδικου διαμερίσματος και την ποιότητα της ζωής τους. Από το σχέδιο της σελίδας 7 του Τεκμηρίου 19 ο μάρτυρας υπέδειξε τα ακόλουθα. Το εν λόγω σχέδιο είναι γενικό χωροταξικό σχέδιο και το κίτρινο χρώμα απεικονίζει τον δρόμο που υπάρχει σήμερα και που περνά μεταξύ άλλων μπροστά από το Οφίρα. Πρόκειται για τον δρόμο που κατασκευάσθηκε σύμφωνα με τα τελικά σχέδια. Ο δρόμος αυτός είναι δημόσιος δρόμος. Περνά πρώτα μπροστά από το κτήριο Narcissa και συνεχίζει και περνά μπροστά από το Οφίρα. Στην πορεία του περνά μπροστά από τα κτήρια Pandora και Raymonda. Σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια ο δρόμος έπρεπε να κατασκευασθεί όπως δεικνύεται στο σχέδιο της σελίδας 8 του Τεκμηρίου
  73. Δηλαδή πίσω και όχι μπροστά από το Οφίρα και, κατ' επέκταση, μπροστά από τα υπνοδωμάτια και τα καθιστικά των διαμερισμάτων του Οφίρα περιλαμβανομένου και του επίδικου διαμερίσματος. Δηλαδή ενώ ο δρόμος σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια έπρεπε να κατασκευασθεί βόρεια του Οφίρα και μπροστά από την κουζίνα, το μπάνιο και την γκαρνταρόμπα του αρχικού διαμερίσματος, κατασκευάσθηκε νότια του Οφίρα και μπροστά από το υπνοδωμάτιο και την βεράντα του καθιστικού μιας και η εσωτερική διαμόρφωση του επίδικου διαμερίσματος άλλαξε και αυτή. Επίσης, από την κατασκευή του νέου δρόμου στα νότια καταργήθηκε τμήμα του δημόσιου πρασίνου που εφάπτεται της ανάπτυξης. Ο χώρος στον οποίο έχει σήμερα κατασκευασθεί ο δρόμος προοριζόταν σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια ως χώρος πρασίνου. Δηλαδή το πράσινο θα βρισκόταν σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια μπροστά από την βεράντα του υπνοδωματίου και την βεράντα του καθιστικού. Σήμερα μπροστά από το υπνοδωμάτιο και την βεράντα του καθιστικού βρίσκεται ο δημόσιος δρόμος και ένεκα τούτου μέρος του πρασίνου καταργήθηκε. Η κατάργηση του δρόμου πίσω από το Οφίρα και η μετακίνησή του μπροστά από αυτό επηρεάζει δραματικά τις ανέσεις και την ηρεμία των ενοίκων. Ο μάρτυρας κατέθεσε και για τις δύο φωτογραφίες που φαίνονται στην σελίδα 9 του Τεκμηρίου
  74. Η πάνω φωτογ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.