Αίτηση από: Διόφαντος Χατζημιτσής, Αρ. Ειδοποίησης Πτώχευσης: 3/16, 11/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A155 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Ειδοποίησης Πτώχευσης: 3/16 Εν Πτωχεύσει: Διόφαντος Χατζημιτσής (ΔΤ509291), εκ Πάφου Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙ, 74-78, 8010, Πάφος Αίτηση από: Διόφαντος Χατζημιτσής, εκ Πάφου Αιτητή ---------------------------- Αίτηση ημερ. 16.3.2016 για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης ---------------------------- Ημερομηνία: 11.7.2016 Για Αιτητή: κα Χ. Φιλίππου για Λ. Λουκαϊδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ης η αίτηση: κα Σ. Ζαχαρία για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 2.2.2016 καταχωρήθηκε ειδοποίηση πτώχευσης προς τον Διόφαντο Χατζημιτσή, από την Πάφο (στη συνέχεια εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης). Εναντίον του εκδόθηκε απόφαση την 1.8.2014 στα πλαίσια της αγωγής 1192/14 για συνολικό ποσό €752.448,04, πλέον τόκους και έξοδα. Η σχετική ειδοποίηση συνοδευόμενη από τις δέουσες οπισθογραφήσεις και πιστό αντίγραφο της απόφασης επεδόθη στον εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη στις 29 Φεβρουαρίου
- Στις 16.3.2016 καταχωρήθηκε εκ μέρους του εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη η κρινόμενη αίτηση με την οποία επιδιώκει «διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει (SET ASIDE) την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ειδοποίηση πτώχευσης ημερομηνίας 02/02/16.» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ιδίου του εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη. Επιβεβαιώνει με αυτή την έκδοση απόφασης πλην όμως διατείνεται ότι η τράπεζα εκβιαστικά και δόλια πέτυχε την εκ συμφώνου έκδοση απόφασης στην αγωγή 1192/14 και παραθέτει τα εξής γεγονότα: «
- Η Τράπεζα δυνάμει ομολόγου ημερ. 10/05/11 δόλια και εκβιαστικά αιτήθηκε και πέτυχε την έκδοση μονομερούς διατάγματος ημερ. 31/03/14 στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 72/14 εναντίον της EVANS DEVELOPMENTS LTD (εφεξής η «EVANS»), με το οποίο ο έλεγχος και η κατοχή των υποστατικών που δραστηριοποιείτο η εταιρεία και ειδικότερα του Ξενοδοχείου Pafiana Heights παραδοθεί στον Παραλήπτη. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 το Διάταγμα ημερ. 31/03/
- Ένεκα του πιο πάνω αναφερόμενου γεγονότος και μετά από δόλιες διαβεβαιώσεις της Τράπεζας ότι εάν δεχόμασταν να εκδοθεί απόφαση τόσο εναντίον μου όσο και των εταιρειών EVANS και SALITRO LTD (εφεξής η «Salitro») στην αγωγή αρ. 342/14 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, τότε η Τράπεζα θα δεχόταν να δοθεί 15μήνη αναστολή της απόφασης και ο διορισμός του Διαχειριστή θα αναστελλόταν και/ή ακυρωνόταν για το διάστημα της αναστολής και μάλιστα είχαν υποσχεθεί ότι θα μας έδιδαν όσο χρόνο ήθελα για να προβώ σε πώληση του ξενοδοχείου εφόσον είχα υποψήφιο αγοραστή.
- Στα πλαίσια του πιο πάνω συμβιβασμού μου με την Τράπεζα εκδόθηκε εκ συμφώνου η απόφαση ημερ. 01/08/14 στα πλαίσια της Αγωγής αρ. 342/14 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, η οποία εκδόθηκε εναντίον μου καθώς και εναντίον των εταιρειών EVANS και SALITRO στις οποίες είμαι διευθυντής. Περαιτέρω, είμαι ο μοναδικός μέτοχος της EVANS και η EVANS είναι ο μοναδικός μέτοχος της Salitro. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 η απόφαση ημερ. 01/08/
- Περαιτέρω, όμως εκβιαστικά και δόλια η Τράπεζα απαίτησε στα πλαίσια του πιο πάνω συμβιβασμού να αποδεχθώ έκδοση απόφασης και στην αγωγή αρ. 1192/14 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (Τεκμήριο 1) ώστε να δεχθούν να αναστείλουν τον διορισμό του παραλήπτη/διαχειριστή και να ειδοποιήσουν σχετικά τον Έφορο Εταιρειών, γεγονός που με ανάγκασε να αποδεχθώ την έκδοση της απόφασης στην πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή.» Παρά την έκδοση αποφάσεων ως ανωτέρω, η Τράπεζα παράλειψε να ακυρώσει ή να αναστείλει τον διορισμό του Διαχειριστή και να ενημερώσει σχετικά τον Έφορο Εταιρειών. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο ενόρκως δηλών ότι οι αναφερόμενες δικαστικές αποφάσεις εκδόθηκαν δόλια και εκβιαστικά, αφού η τράπεζα τον έπεισε να αποδεχθεί απόφαση και υποσχέθηκε ότι δεν θα προχωρούσε σε μέτρα εκτέλεσης ώστε να του δοθεί χρόνος να πωλήσει το ξενοδοχείο. Στις 7.12.2015 ενημέρωσε τον διαχειριστή ότι υπήρχε αγοραστής για το ξενοδοχείο, στην τιμή αγοράς των €16.000.000 και ότι απαιτείτο χρόνος πέντε
(5)μηνών για ολοκλήρωση της συμφωνίας πώλησης. Αντ΄ αυτού, αντί οποιασδήποτε απάντησης, του επιδόθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης και του κοινοποιήθηκε η πρόθεση παύσης του από τη θέση του διευθυντή της EVANS. Πιστεύει ότι η πτωχευτική διαδικασία έχει ξεκινήσει κακόπιστα με μοναδικό σκοπό την πώληση των ακινήτων της EVANS σε εξευτελιστικά χαμηλή τιμή πώλησης. Έχει ήδη πληροφορηθεί από τρίτα πρόσωπα ότι η τράπεζα συνομιλεί με προτιθέμενους αγοραστές για πώληση του ξενοδοχείου στην αδικαιολόγητα χαμηλή τιμή των €3.000.
- Σε μια προσπάθεια ακύρωσης των εκ συμφώνου εκδοθέντων αποφάσεων ημερ. 1.8.14 καταχώρησε σχετικές αγωγές (Τεκμήρια 7 και 8). Επαναλαμβάνει τη θέση ότι η παρούσα διαδικασία κινήθηκε κακόπιστα, πρόωρα και εκβιαστικά και ότι κανένα άλλο μέτρο εκτέλεσης δεν έλαβε η τράπεζα. Ο εξ΄ αποφάσεως πιστωτής ενίσταται στο αίτημα του οφειλέτη και με την ειδοποίηση ένστασης εγείρει διάφορους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι η αίτηση πρέπει να αποτύχει. Οι λόγοι αυτοί, ομαδοποιημένοι προτείνουν πως: - Η αίτηση έγινε σε καθυστερημένο στάδιο και προσλαμβάνει τη μορφή κατάχρησης της διαδικασίας με στόχο την καθυστέρηση της διαδικασίας πτώχευσης. - Στηρίζεται σε λανθασμένους θεσμούς. - Περιλαμβάνει αόριστους και άσχετους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν έχουν σχέση με την ειδοποίηση πτώχευσης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μ. Θεοδούλου, υπαλλήλου της τράπεζας. Εκθέτει το ιστορικό διορισμού παραλήπτη/διαχειριστή της εταιρείας EVANS DEVELOPMENTS LTD και αμφισβητεί τα αναφερόμενα από τον εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη ότι δόλια και εκβιαστικά εξεδόθηκε η απόφαση στην αγωγή 1192/
- Υποστηρίζει πως ο Αιτητής δεν έχει δίκαιο στην επίκληση τούτου του ισχυρισμού και υποδεικνύει πως επέλεξε να καταχωρήσει αγωγές για ακύρωση των εκ συμφώνου εκδοθέντων αποφάσεων, στις 9.3.2016, δηλαδή δέκα μέρες μετά την επίδοση προς αυτόν της ειδοποίησης πτώχευσης. Οι συνήγοροι του εξ΄ αποφάσεως πιστωτή έχουν καταχωρήσει γραπτή αγόρευση με την οποίαν αναπτύσσουν κυρίως τους λόγους που επικαλούνται για κατάχρηση της διαδικασίας και στη νομική πτυχή του ζητήματος, το οποίο αναλύεται πιο κάτω. Εκ μέρους της τράπεζας, η συνήγορος που την εκπροσώπησε, δήλωσε ότι υιοθετεί όσα η ένσταση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει καταγράφει. Στην Αγγλική νομολογία έχει κριθεί ότι μια ειδοποίηση δυνατό να ακυρωθεί αν υπό το φως ολόκληρης της μαρτυρίας που προσάγεται θεμελιώνεται γνήσιο θέμα προς εκδίκαση. Έχει κριθεί από την Αγγλική νομολογία ότι η ειδοποίηση θα ακυρωθεί εάν εγείρεται υπό το φως της μαρτυρίας στην ολότητά της, γνήσιο θέμα προς εκδίκαση ("genuine triable case of set-off etc"), η δε φράση αυτή έχει προτιμηθεί από το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Re A Debtor (991 of 1962)
(1963)1 W.L.R. 41, από φράσεις όπως «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» η «εύλογη πιθανότητα επιτυχίας». Ανακεφαλαίωση της σχετικής νομολογίας έγινε με γλαφυρότητα από το Δικαστή Warner στην υπόθεση In re A Debtor (75 of 1982) Ex Parte The Debtor v. National Westminster Bank Plc
(1984)1 W.L.R. 353, στη σελ. 362, όπου αναφέρεται επίσης ότι το βάρος της απόδειξης εναπόκειται στο χρεώστη. Όπως το έθεσε το Δικαστήριο αναφορικά με την ανταξίωση που εφαρμόζεται βέβαια με την ίδια δύναμη και για την ανταπαίτηση: "First, the affidavit or affidavits must show that he has a cross-demand against the creditor which is genuine. To satisfy that requirement, the cross-demand must be put forward in good faith and must have a reasonable probability of success, or, as it has also been expressed, must give rise to a triable issue. In the latter respect, there is no hard and fast rule as to the degree of proof required. It depends in each case on the particular facts and circumstances of that case." Έγινε λόγος στην αίτηση παραμερισμού ότι δεν καταγράφεται στην ειδοποίηση πτώχευσης με σαφήνεια πως προέκυψε το αξιούμενο ποσό και ότι αυτό διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από το εξ΄ αποφάσεως χρέος όπως αυτό εδόθη με την απόφαση στην αγωγή 1192/14. Παρά το γεγονός ότι ο λόγος αυτός δεν προωθήθηκε με την αγόρευση πρέπει α αναφερθούν τα εξής: Το εξ΄ αποφάσεως χρέος περιγράφεται και αναφέρεται στην απόφαση, αντίγραφο της οποία επισυνάφθηκε στην ειδοποίηση πτώχευσης και επιδόθηκε στον χρεώστη. Ξεπερνά δε κατά πολύ το ποσό για το οποίο μπορεί να καταχωρηθεί αίτηση πτώχευσης. Ας μην ξεχνάμε ότι η παρούσα διαδικασία δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης για είσπραξη του ποσού, ούτως ώστε ο ακριβής προσδιορισμός του να αποτελεί αναγκαία και προϋπόθεση. Πρόσθετα τονίζεται ότι δεν προσάγεται οποιαδήποτε αναφορά ή ισχυρισμός από τον Αιτητή ότι έχει καταβάλει οιονδήποτε μέρος του χρέους. Προωθείται επίσης με την αίτηση ότι η ειδοποίηση πτώχευσης καταχωρήθηκε κατά παράβαση των περί Πτωχεύσεων Διαδικαστικών Κανονισμών. Ούτε αυτό ισχύει. Η ειδοποίηση είναι απόλυτα σύμφωνη με τον τύπο που προνοείται από τους σχετικούς θεσμούς και απόλυτα εναρμονισμένη με αυτούς. Σημαντικός λόγος που εγείρεται από τον Αιτητή, για τούτο και εδικαιούτο να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης, αντί ένορκης δήλωσης εντός 3 ημερών από την προς αυτόν επίδοση (Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. Δήμητρα Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 425) είναι η αποδιδόμενη καταχρηστική χρήση του μέτρου τούτου και η καταχώρηση του για αλλότριους σκοπούς. Αποτελεί θέση του Αιτητή πως η ειδοποίηση πτώχευσης δεν καταχωρήθηκε για να προστατευθεί και να διασφαλισθεί η περιουσία του Αιτητή ώστε να χρησιμοποιηθεί για ικανοποίηση οποιουδήποτε χρέους του. Συνεχίζουν δε αναφέροντας τα ακόλουθα: «Οι Καθ΄ ων η αίτηση κανένα μέτρο εκτέλεσης έλαβαν εναντίον του προς είσπραξη οποιουδήποτε ποσού αλλά αντιθέτως προχώρησαν απευθείας στην έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης. Παρόλο που δεν είναι αναγκαίο οι Καθ΄ ων η αίτηση να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης προτού προχωρήσουν με έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης ωστόσο η συμπεριφορά αυτή των Καθ΄ ων η αίτηση καθίσταται κακόπιστη και καταχρηστική αφού οι ίδιοι γνωρίζουν ότι ο Αιτητής δεν είναι κάτοχος ή ιδιοκτήτης κινητής ή ακίνητης περιουσίας που να δύναται να εκτελεσθεί για μερική ή ολική ικανοποίηση των δικαστικών αποφάσεων και η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης εναντίον του είναι απλώς εκδικητική και εκβιαστική δεδομένου ότι τυχόν κήρυξή του σε πτώχευση δεν θα έχει κανένα γι΄ αυτούς όφελος ή πλεονέκτημα.» Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Σκοπός της είναι η προστασία για διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ΄ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών (London Clubs Ltd κ.α. v. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος πτώχευσης μια εκ των οποίων είναι η διάπραξη πράξης πτώχευσης, είναι σαφείς και καθορισμένες. Σ΄ αυτές δεν περιλαμβάνεται η λήψη μέτρων εκτέλεσης προτού εισαχθεί διαδικασία πτώχευσης (Ανέστη v. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258 και Πετράκη v. Κίμωνος
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 1311). Η διαδικασία της πτώχευσης, της οποίας η ειδοποίηση πτώχευσης αποτελεί προαπαιτούμενο βήμα, δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης, αλλά είναι μια "sui generis" διαδικασία, οιονεί ποινικού χαρακτήρα (Williams & Hunter on Bankruptcy 18η έκδοση, σελ. 1) και επομένως ο ισχυρισμός του συνηγόρου του Αιτητή περί της αναγκαιότητας προστασίας της περιουσίας του, μέσα από την παρούσα διαδικασία, δεν ευσταθεί, δεδομένου ότι η προστασία της περιουσίας του χρεώστη άρχεται μόνο με την έκδοση receiving order, μετά την έκδοση της ειδοποίησης πτώχευσης, την καταχώρηση αίτηση πτωχεύσεως και την απόφαση του Δικαστηρίου ότι όντως ο Αιτητής διέπραξε πτώχευση. Σε εκείνο το στάδιο που εκδίδεται το διάταγμα εκδίδεται για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη. Οποιοδήποτε προγενέστερο στάδιο ανήκει στη διαδικασία ή την προσπάθεια ενός πιστωτή να κηρύξει ένα χρεώστη πτωχεύσαντα. Συνεπώς δεν υπάρχει για τούτο το λόγο κατάχρηση στη διαδικασία που ακολούθησε ο πιστωτής με την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης. Ούτε και σημαίνει ότι η παρούσα διαδικασία στόχευε αποκλειστικά και μόνον στην ικανοποίηση ενός και μόνο πιστωτή σε αποκλεισμό άλλων. Είναι ο παραλήπτης της περιουσίας του χρεώστη, εάν και εφόσον αυτός κηρυχθεί σε πτώχευση που θα συλλέξει αλλά και θα κατανέμει την περιουσία του χρεώστη σε διάφορους πιστωτές. Τα ανωτέρω αναφερθέντα καθώς και τα λεχθέντα στην London (ανωτέρω) και άλλες αποφάσεις, προϋποθέτουν την εξέταση της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά, ανάλογα και με τα γεγονότα που την περιβάλλουν τα οποία εγείρουν ή συνθέτουν πλέγμα στοιχείων που να προσδίδουν στην πτωχευτική διαδικασία καταχρηστικό χαρακτήρα, ως ο Αιτητής διατείνεται ότι επισυμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Κάτι που εξετάζεται αμέσως κατωτέρω. Οι συνήγοροι του Αιτητή έχουν αναπτύξει με ιδιαίτερη αναφορά σε νομολογία και αυθεντίες την έννοια της καταχρηστικής συμπεριφοράς του πιστωτή, την οποία επικαλούνται ως υπάρχουσα και στην περίπτωση τους. Αναφέρουν συγκεκριμένα στην αγόρευση τους: «Στην Constantinides v. Vima Ltd
(1983)2 C.L.R. 348, επεξηγείται η φύση της δικαιοδοσίας προς παρεμπόδιση διαδικασιών που αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας. Η δικαιοδοσία είναι σύμφυτη και αποβλέπει, όπως εξηγείται, στην τελευταία ανάλυση, στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η διαδικασία μπορεί να κατασταλεί και όταν εκπηγάζει από δικαίωμα το οποίο παρέχεται για την προσεπίκλησή της οποτεδήποτε μολύνεται από αλλότρια κίνητρα. Γίνεται παραπομπή στην Goldsmith v. Sperrings Ltd
(1977)2 All E.R. 566 (CA), όπου διακηρύχθηκε ότι η άσκηση δικαιώματος μπορεί να περιοριστεί οποτεδήποτε ασκείται για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο παρέχεται από το νόμο, κυρίως όταν αποβλέπει στην εξασφάλιση παρεμφερούς πλεονεκτήματος. (collateral advantage) (βλ. επίσης Church of Scientology v. DHSS
(1979)3 ALL E.R. 97 (CA). Εξ αρχής η αγγλική νομολογία αποδέχτηκε ότι η χρήση διαδικασίας για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο προορίζεται, χάριν της εξασφάλισης παρεμφερούς οφέλους, καθώς και η χρήση διαδικασίας, για σκοπό ο οποίος απολήγει σε καταπιεστικό μέτρο για την άσκηση των δικαιωμάτων του αντιδίκου, μπορεί να περισταλεί ως κατάχρηση της διαδικασίας. Η απόφαση στην Grainger v. Hill
(1938)4 Bing NC 212, και ειδικά το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Tindal CJ, εκθέτει επιγραμματικά τη βάση του κανόνα: (σελ. 221) "to effect an object not within the scope of the process."» Με την παρούσα αίτηση προβάλλονται ισχυρισμοί και γεγονότα πριν την έκδοση της απόφασης στην αγωγή 1192/14, ημερ. 1.8.
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί σ΄ αυτό το στάδιο, που έχει ενώπιον του μια εκτελεστή απόφαση που εξεδόθη εκ συμφώνου, της οποίας η 15μήνη αναστολή εκτέλεσης έχει παρέλθει, να ασχοληθεί με αυτά. Τούτα σίγουρα θα αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης στα πλαίσια των αγωγών που καταχωρήθηκαν - μετά την επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης - για ακύρωση της απόφασης. Η μη παραχώρηση περαιτέρω αναστολής για τους λόγους που εξηγούνται στην ένορκη δήλωση ένστασης δεν αποτελεί εκβιαστικό μέτρο. Όπως αναδεικνύεται μέσα από εκείνη την ένορκη δήλωση και τα έγγραφα που τη συνοδεύουν, η τράπεζα είχε ταχθεί όχι αρνητικά, αλλά τηρώντας στάση επιφύλαξης της πληρωμής του τιμήματος αγοράς από τον οιονδήποτε προτιθέμενο αγοραστή. Αυτό υποδηλοί το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης της ένστασης το οποίο αποτελεί ανταλλαγείσα αλληλογραφία του Οκτωβρίου
- Η επιστολή και ειδοποίηση του Αιτητή που επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση ως Τεκμήριο 5 απευθύνεται προς τον παραλήπτη και όχι προς την τράπεζα και επομένως η τελευταία δεν θα μπορούσε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση σ΄ εκείνη την πρόταση. Εν τοιαύτη περιπτώσει, όπως επισημαίνεται και από τον εξ΄ αποφάσεως πιστωτή, ο Αιτητής δεν τους έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα οποιοδήποτε δεσμευτικό στοιχείο που να αναδεικνύεται πρόθεση συγκεκριμένου προσώπου για αγορά του ξενοδοχείου της Evans Developments Ltd. Η θέση αυτή έμεινε αναντίλεκτη. Ατεκμηρίωτοι και αβάσιμοι παρέμειναν οι ισχυρισμοί του Αιτητή-εξ΄ αποφάσεως χρεώστη, ότι άκουσε από τρίτα πρόσωπα τα οποία δεν κατονομάζει, ότι η τράπεζα-εξ΄ αποφάσεως πιστωτής, διαπραγματεύεται την πώληση του ξενοδοχείου στην τιμή των €3.000.
- Αυτό κυρίως θεωρεί ότι αποτελεί τον αλλότριο σκοπό και το παρεμφερές όφελος στο οποίο η πτωχευτική διαδικασία στοχεύει. Στοιχείο το οποίο αποτελεί επί του παρόντος φήμη και εικασία . Αξιοσημείωτο παραμένει το γεγονός ότι ο Αιτητής ζήτησε παράταση της 15μηνής αναστολής εκτέλεσης της απόφασης χωρίς μέχρις εκείνου του χρονικού σημείου να εγείρει θέμα εκβιαστικής ή καταπιεστικής συμπεριφοράς των εξ΄ αποφάσεως πιστωτών. Συνεπώς ενόψει όλων των ανωτέρω εκτεθέντων η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω και δεδομένου ότι ο Αιτητής/Χρεώστης έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει την ειδοποίηση πτώχευσης και ότι κάθε αμφιβολία αποφασίζεται προς όφελος του λόγω των σοβαρών συνεπειών της ειδοποίησης πτώχευσης (δέστε Re Moore (a Bankrupt) 1969 113 S.J. 791) θεωρείται ότι η προθεσμία παρατείνεται και καμία πράξη πτώχευσης διαπράττεται μέχρι την διεκπεραίωση της ακρόασης. Για τούτο, η προθεσμία μετά το πέρας της οποίας διαπράττεται πράξη πτώχευσης, αρχίζει από σήμερα. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: (Αίτηση για ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο