ς Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A150 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 124/15 Μεταξύ: Loizos Iordanou Constructions Ltd, από την Πάφο Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ & Loizos Iordanou Construction Ltd Joint Venture, από την Πάφο Εναγουσών και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου, από την Πάφο Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερ. 16.3.2016 για τροποποίηση αίτησης ημερ. 10.2.2015 ---------------------------- Ημερομηνία: 5.7.2016 Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Κ. Χριστοφόρου για ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Γ. Δημητριάδης για Ανδρέας Δημητριάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. και κα Α. Μάγου για Chrysses Demetriades & Co LLC (κα Α. Μάγου για ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση ημερ. 10.2.2015 η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγομένων, αξιώνονται οι πιο κάτω θεραπείες: «(α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο θα ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η διαδικασία και/ή το κλητήριο ένταλμα και/ή η επίδοση του στους αιτητές. (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο θα διατάσσεται η διαγραφή των ονομάτων των εναγόντων ή οιουδήποτε εξ αυτών από τον τίτλο του κλητηρίου εντάλματος.» Με την ένορκη δήλωση του κ. Γ. Χ"Γεωργίου, διευθυντή τεχνικών έργων των Εναγομένων, υποστηρίζεται πως η Ενάγουσα 1 δεν νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αγωγή αφού ουδέποτε από μόνη της υπέβαλε προσφορά προς τους Εναγόμενους, αλλά ανέλαβαν ως ομόρρυθμοι εταίροι του συνεταιρισμού, Ενάγουσα 2, την εκτέλεση έργων. Τον άλλο ομόρρυθμο εταίρο αποτελούσε η Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ. Μεταξύ των δύο εταιρειών υπάρχει μεγάλη διαφωνία και διαφορά, με αποτέλεσμα να εκκρεμούν στην Αστυνομία εκατέρωθεν καταγγελίες εναντίον των διευθυντών τους για πλαστογραφία. Προβάλλεται περαιτέρω ο ισχυρισμός πως η Ενάγουσα 1 δεν μπορούσε να παράσχει εξουσιοδότηση εκ μέρους της κοινοπραξίας, Ενάγουσας 2, για έγερση αγωγής. Με την υπό συζήτηση αίτηση επιζητείται η τροποποίηση της ανωτέρω αίτησης, δια της προσθήκης των ακόλουθων θεραπειών/διαταγμάτων: «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της διαδικασίας στην αγωγή και/ή κάθε διαδικασίας στην ως άνω αγωγή μέχρι την τελεσίδικη εκδίκαση της υπ΄ αρ. Αγωγής 204/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και/ή της υπ΄ αρ. Αγωγής 30/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου που εκκρεμούν μέχρι σήμερα.» Η κρινόμενη αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Χριστιάνας Γεωργιάδου, Οικονομικού Διευθυντή και εκτελούσας χρέη Γενικού Διευθυντή των Εναγομένων. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο των γεγονότων της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 10.2.2015 και τονίζει πως οι Εναγόμενοι-Αιτητές έχουν πολύ πρόσφατα, δηλαδή στις 15.11.2015, διορίσει νέους δικηγόρους, σε αντικατάσταση των προηγούμενων, οι οποίοι έχουν εντοπίσει ότι εκ παραδρομής και/ή αβλεψίας δεν έχει συμπεριληφθεί αιτητικό που να ζητά διαζευκτικά την αναστολή της διαδικασίας για τους λόγους που αφορούν την ύπαρξη δύο προηγούμενων αγωγών οι οποίες εκκρεμούν μέχρι σήμερα. Υποδεικνύει, πως τα κλητήρια των αγωγών αυτών έχουν επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Εναγόντων και μπορεί το Δικαστήριο να αντλήσει γνώση για το περιεχόμενο τους. Θεωρούν την εν λόγω παράλειψη καλόπιστο λάθος η οποία δεν θα επηρεάσει εάν εγκριθεί τα συμφέροντα των Εναγόντων. Το δικονομικό τούτο διάβημα συνάντησε την ένσταση των Εναγουσών/Καθ΄ ων η αίτηση οι οποίοι εγείρουν τρεις λόγους ένστασης για τους οποίους θεωρούν πως η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Παρατίθενται αυτολεξεί: «α. Οι Εναγόμενοι/Αιτητές (στο εξής «Αιτητές») καταχώρησαν την επίδικη αίτηση («η Αίτηση») ένα χρόνο μετά την καταχώρηση του υπό διαμαρτυρία Σημειώματος Εμφάνισης και της αίτησης παραμερισμού ημερομηνίας 10/2/15 (στο εξής «Κυρίως Αίτηση»). Ως εκ τούτου η Αίτηση καταχωρήθηκε υπέρμετρα αργοπορημένα με αποτέλεσμα να καθυστερήσει αδικαιολόγητα η εκδίκαση της Αγωγής. β. Η Δ.25 δεν εφαρμόζεται και δεν προσφέρεται για τους σκοπούς του Αιτητικού Α της Αίτησης και εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο δεν έχει την ευχέρεια να τροποποιήσει την Αίτηση ως το Αιτητικό Α. γ. Εν πάση περιπτώσει δεν συντρέχουν λόγοι έκδοσης διατάγματος αναστολής της διαδικασίας για να δικαιολογείται η προσθήκη τέτοιου αιτήματος.» Δεδομένης της καταλυτικής σημασίας του δεύτερου λόγου ένστασης θα εξεταστεί πρώτος. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.25 θ.1 η οποία προνοεί τα εξής (εφαρμόζεται η παλαιά Δ.25 αφού η αγωγή καταχωρήθηκε το 2015). "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενοι μεταξύ των διαδίκων.» Αποτελεί θέση των Καθ΄ ων η αίτηση πως η εν λόγω διαταγή αναφέρεται σε τροποποίηση οπισθογράφησης ή δικογράφου, όπως η έννοια αυτή περιγράφεται στη Δ.19 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Προς επίρρωση της θέσης του, ο συνήγορος τους παρέπεμψε το Δικαστήριο στο Annual Practice του 1958 και σε σχετικές αποφάσεις Πρωτόδικων Δικαστηρίων. Σε ανάλογες αποφάσεις Πρωτόδικων Δικαστηρίων παρέπεμψε ο συνήγορος των Εναγομένων για να υποδείξει ότι η Δ.25 θ.5 όπως αυτή αναλύεται στην αντίστοιχη Δ.25 θ.12 του Annual Practice επιτρέπει τέτοια διαδικασία. Εισηγήθηκε πως η αναφορά στη Δ.25 θ.5 της ευχέρειας του Δικαστηρίου να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, περιλαμβάνει και τις ενδιάμεσες αιτήσεις. Έχει ανωτέρω καταγραφεί το κείμενο της Δ.25 θ.1. Η εν λόγω Διαταγή αναφέρεται σε τροποποίηση «οπισθογράφησης» ή «δικογράφου». Ο όρος pleading ή δικόγραφο περιγράφεται στη Δ.19 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και αυτά όπως είναι γνωστό είναι η Έκθεση Απαίτησης, η Έκθεση Υπεράσπισης, η Ανταπαίτηση, η Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και Απάντηση. Χρήσιμη αναφορά γίνεται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική, (Annual Practice) 1958, όπου στη σελ. 463 διαβάζουμε τα εξής: "Pleading. - This word includes all "statements in writing of the claim, or demand of any plaintiff, and of the defence of any defendant thereto, and of the reply of the plaintiff to any counterclaim of a defendant". (J.A., 1925, s. 225). A letter sent to the plaintiff's solicitor, stating what the defendant believes to be his defence to the action, but not in the form prescribed by r. 11, infra, is not a pleading (Marshall v. Jones, 52 J.P. 423). A writ is not a pleading (Murray v. Stephenson, 19 Q. B.D. 60); But if a writ be specially indorsed under O.3, r.6, the special indorsement is a pleading, and it is delivered when the writ is served (Anlaby v. Proetorius, 20 Q.B.D. 764)." Είναι σαφές από τα ανωτέρω λεχθέντα πως στον όρο δικόγραφο δεν περιλαμβάνεται ενδιάμεση αίτηση ως η κρινόμενη και συνεπώς η Δ.25 θ.1 δεν τυγχάνει εφαρμογής. Αποτελεί θέση των Αιτητών πως η Δ.25 θ.5 παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να τροποποιεί αιτήσεις και ο συνήγορος τους παρέπεμψε, όπως ανωτέρω λέχθηκε, σε αποφάσεις Πρωτόδικων Δικαστηρίων. Μια από τις αποφάσεις (Παντελίτσα Αντωνίου v. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αστυνομικών και Στρατιωτικών Κύπρου Λτδ, Αίτηση Έφεση 2659/2013, Ε.Δ. Λευκωσίας, ημερ. 13.7.2015) αφορούσε τροποποίηση Γενικής Αίτησης/Έφεσης εναντίον απόφασης Διευθυντή Κτηματολογίου όπου η αίτηση αποτελούσε το εναρκτήριο μέσο για έναρξη διαδικασίας και όχι ενδιάμεση αίτηση. Η Δ.25 θ.5 προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή όπως το Δικαστήριο ή Δικαστής κρίνει δίκαιο, να τροποποιήσει οιανδήποτε έλλειψη ή λάθος σε οιαδήποτε διαδικασία και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται για το σκοπό αποπερατώσεως του πραγματικού ζητήματος ή στοιχείου που εγείρεται ή εξαρτάται από τη διαδικασία.» Η εν λόγω Διαταγή αντιστοιχεί στο Order 28 rule12 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών, του οποίου αποτελεί αντιγραφή. Ακολούθησε τροποποίηση της ανωτέρω Διαταγής η οποία επαναριθμήθηκε σε Order 28 rule 8 και περιλήφθηκε ρητή πρόνοια ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα τροποποίησης εγγράφου που κατατέθηκε στη διαδικασία και «μετά από αίτημα ενός εκ των διαδίκων». Τέτοια πρόνοια όμως, απουσιάζει από την ισχύουσα στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.5. Η Δ.25 θ.5 παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία αυτεπάγγελτα να τροποποιεί οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στη διαδικασία. Τέτοια όμως εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις με σκοπό τον προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς. Στο Annual Practice 1982, σελ. 382, περιγράφεται η ευχέρεια αυτή του Δικαστηρίου και η προσοχή με την οποία πρέπει να ασκείται. "Amendment by the Court of its own Motion.- Rule 8 empowers the Court to order an amendment to be made of its own motion (cf. O. 25, r.3, infra). The Court however, very rarely exercises this power. "In a civil suit the function of a court in this country . is not inquisitorial" (per Pearce, L.J., in Fallon v. Calvert, [1960] 1 All E.R. p. 282): its function is to act as a kind of umpire (see Pollock and Maitland, the History of English Law, Vol. 2, p.671; Holdsworth, History of English Law, Vol. 9, pp. 280-281), and it plays not an active but only a passive role in relation to the raising of the issues for its consideration and determination. It is not the duty of the Court to force upon the parties amendments for which they do not ask (per Fry, L.J., in Cropper v. Smith, 26 Ch. D. p. 715). Nevertheless, the power contained in this Rule is valuable and significant (for an instance of its exercise by Field, J., see Nottage v. Jackson
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.