Θεολόγου Κώστα Λαζούρα κ.α. ν. Ανδρέα Παπαχριστοφόρου Ιωάννου, Αίτηση Έφεση Αρ.: 690/2011, 29/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A169 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Xρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αίτηση Έφεση Αρ.: 690/2011 Επί τοις Αφορώσιν τον Περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησης) Νόμο Κεφ. 224, άρθρα 58, 61 και 80 Μεταξύ:
- Θεολόγου Κώστα Λαζούρα από τη Λευκωσία
- Κωστάκη Θεολόγου Λαζούρα από την Λευκωσία
- Ανδρέα Θεολόγου Λαζούρα από την Λευκωσία
- Έλενας Θεολόγου Λαζούρα από την Λευκωσία Εφεσειόντων/Αιτητών και Ανδρέα Παπαχριστοφόρου Ιωάννου από τη Λευκωσία Εφεσίβλητου/Καθ' ού η Αίτηση ----------------------------------------------------------------------- Ημερ.: 29/07/2016 Εμφανίσεις: Για τους Εφεσείοντες/Αιτητές: κα Ευαγγελία Πουλλά. Για τον Εφεσίβλητο/Καθ' ού η Αίτηση: κ. Ανδρέας Πολυδώρου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Εφεσείοντες / Αιτητές είναι συνιδιοκτήτες ανά ¼ μερίδιο του ακινήτου με αρ. εγγραφής 5388 του ΦΥΛ/ΣΧ.17/55 του χωριού Πωμού της Επαρχίας Πάφου, τεμάχιο αρ. 580 και ο Εφεσίβλητος / Καθ' ού η Αίτηση ιδιοκτήτης του όμορου τεμαχίου με αρ. εγγραφής 5217 του ΦΥΛ/ΣΧ. 17/55, τεμάχιο αρ.
- Κατόπιν αίτησης των Εφεσειόντων / Αιτητών για επίλυση συνοριακής διαφοράς ανοίχθηκε ο φάκελος ΑΧ 572/03 και στις 7/10/2011 αποφασίσθηκε η συνοριακή διαφορά από το Διευθυντή του Κτηματολογίου και καθορίστηκε ότι η έκταση γης που σημειώνεται με γαλάζιο χρώμα στο σχέδιο που επισυνάπτεται στην ειδοποίηση του Κτηματολογίου, αποτελεί μέρος του ακινήτου των Αιτητών ενώ η έκταση γης που σημειώνεται με κίτρινο χρώμα στο εν λόγω σχέδιο αποτελεί μέρος του ακινήτου του Καθ' ού η Αίτηση. Την ίδια ημερομηνία εκδόθηκε απόφαση και στα πλαίσια του φακέλου ΑΧ 1157/2001 που ανοίχθηκε κατόπιν αίτησης για επίλυση της συνοριακής διαφοράς των πιο πάνω τεμαχίων από τον Καθ' ού η Αίτηση με την οποία η έκταση γης που σημειώνεται με κίτρινο χρώμα στο επισυναπτόμενο στην ειδοποίηση σχέδιο αποτελεί μέρος του τεμαχίου 579 που ανήκει στον Καθ' ού η Αίτηση. Οι Αιτητές με την παρούσα αίτηση επιδιώκουν την ακύρωση των πιο πάνω αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου για τους λόγους που αναφέρουν στην Αίτηση τους. Ουσιαστικά ισχυρίζονται ότι οι αποφάσεις αυτές λήφθηκαν παράνομα και αυθαίρετα παραβλέποντας τα επί τόπου ευρήματα και κατάσταση και ο Διευθυντής παράβλεψε τις προηγούμενες αποφάσεις του. Επίσης, ισχυρίζονται ότι η όλη διαδικασία είναι άκυρη και παράτυπη καθότι οι Κτηματολόγοι και Χωρομέτρες με την συμπεριφορά και ενέργειες τους εξανάγκασαν τους Αιτητές να προβούν σε Αίτηση για συνοριακή διαφορά αντί να προωθηθεί και να εξεταστεί και διορθωθεί η λανθασμένη χωρομετρία και σχεδίασμα. Ισχυρίζονται περαιτέρω, ότι οι εν λόγω αποφάσεις έχουν στηριχθεί σε ανεπαρκή στοιχεία και κτηματολογικά δεδομένα τα οποία αμφισβητούνται και παράλληλα ζητούν και διατάγματα για διόρθωση λάθους και επαναχωρομέτρηση των τεμαχίων 578, 579, 580 και 407 του ΦΥΛ/ΣΧ. 17/55 που προέκυψαν από τον αρχικό διαχωρισμό του τεμαχίου
- Η αίτηση των Αιτητών υποστηρίζεται από την ένορκη ομολογία του κ. Θεολόγου Κώστα Λαζούρα και του κ. Ευαγόρα Οδυσσέως, Αγρονόμου, Τοπογράφου Μηχανικού. Σε κάποιο στάδιο λόγω προβλήματος υγείας του ενόρκως δηλούντα Θεολόγου Κώστα Λάζουρα, κάτι που ενδεχομένως να μην του επέτρεπε να εμφανιστεί στο Δικαστήριο για αντεξέταση, επιτράπηκε η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την κα Έλενα Θεολόγου Λαζούρα, η οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της ένορκης ομολογίας του Αιτητή αρ.
- Ο Καθ' ού η Αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση προβάλλοντας πέντε λόγους για τους οποίους η παρούσα αίτηση θα πρέπει απορριφθεί ως απαριθμούνται υπό στοιχεία Α - Ε στο σώμα αυτής. Ουσιαστικά υπεραμύνεται της ορθότητας των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου και ισχυρίζεται ότι αυτές εκδόθηκαν με βάση το Νόμο και τους Κανονισμούς και μετά από χωρομετρικές εργασίες και βασίστηκαν στο εν χρήσει Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο. Επίσης, αναφέρει ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει τη διόρθωση του σχεδίου και διόρθωση λάθους και ούτε έχουν συνενωθεί όλοι οι επηρεαζόμενοι ιδιοκτήτες των τεμαχίων για τα οποία ζητείται επαναχωρομέτρηση, ως διάδικοι. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη ομολογία του Καθ' ού η Αίτηση, του κ. Δημήτρη Δημοκρίτου, χωρομέτρη του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου και του κ. Σάββα Ιωάννου, κτηματολόγου του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου. Η ακροαματική διαδικασία δεν περιορίστηκε μόνο στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την ένσταση αλλά όλοι οι ενόρκως δηλούντες αντεξετάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Από τις ένορκες δηλώσεις, τα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές και την αντεξέταση όλων των μαρτύρων προκύπτουν ότι τα κάτωθι αποτελούν γεγονότα που αποτέλεσαν κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή αναντίλεκτα και μπορούν να ληφθούν υπόψη: To τεμάχιο αρ. 163 δημιουργήθηκε το 1924 κατά τη Γενική Χωρομετρία και καταχωρήθηκε στο όνομα κάποιου Θεόδουλου Πετρή Μορίτση. Με το φάκελο Α3642/46 το πιο πάνω τεμάχιο 163 διαχωρίστηκε σε δύο νέα τεμάχια, το τεμάχιο με αρ. 163/1 και 163/
- Με το φάκελο Α785/76 το τεμάχιο 163/2 διαχωρίστηκε σε τρία νέα τεμάχια, το τεμάχιο με αρ. 163/2/1, 163/2/2 και 163/2/
- Τα εν λόγω τεμάχια είναι τα τεμάχια με νέο αριθμό 578, 579 και
- Το τεμάχιο αρ. 163/1 είναι το τεμάχιο με νέο αριθμό
- Σε μέρος του διαφιλονικούμενου ακινήτου, ο Αιτητής 1 κατά το έτη 1976-77 ανέγειρε ένα μικρό σπίτι (στούντιο). Το 2003 καταχωρήθηκε αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς που προέκυψε με το τεμάχιο αρ. 579 από τους Αιτητές και έγιναν αρκετές επισκέψεις από τους χωρομέτρες του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου και μετρήσεις. Ο Αιτητής αρ. 1 διαφωνούσε με τις μετρήσεις διότι κατά την άποψη του ήταν λανθασμένες και δεν λάμβαναν υπόψη τα αρχικά σύνορα του τεμαχίου 163 και άρχισε ανταλλαγή επιστολογραφίας τις οποίες ο ίδιος απέστειλε στο Κτηματολογικό Διευθυντή Πάφου, Υπουργό Εσωτερικών, Επίτροπο Διοικήσεως και Γενικό Εισαγγελέα. Μεταξύ των εν λόγω επιστολών ο Αιτητής αρ. 1 κατάγγελλε τον χωρομέτρη Κύπρο Δημοσθένους καθότι δεν του είχε εμπιστοσύνη, όπως ανέφερε και ότι έδωσε «χωράφι στον Μιχάλη Ηροδότου να κτίσει δύο σπίτια». Όπως προκύπτει ο εν λόγω Μιχάλης Ηροδότου είναι συνιδιοκτήτης του τεμαχίου αρ.
- Ακολούθησαν καταγγελίες του Αιτητή αρ. 1 στον Γενικό Εισαγγελέα για παραποίηση των σχεδίων και για πλαστογραφίες. Προκύπτει επίσης να έγιναν πολλές επισκέψεις από τους λειτουργούς του Κτηματολογίου και μετρήσεις τις οποίες ο Αιτητής αρ. 1 δεν αποδεχόταν. Στην πορεία και κατά το έτος 2007 ανοίχθηκε από το Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου ο φάκελος ΑΔΛ 9/07 για διόρθωση πιθανού λάθους στα χωρομετρικά και ακολούθησαν νέες μετρήσεις. Από τις επιτόπιες εξετάσεις καθώς επίσης και από περαιτέρω μελέτη των σχεδίων όλων των προηγούμενων φακέλων διαχωρισμού και εγγραφής εξακριβώθηκε, κατά τη θέση του Κτηματολογίου, ότι δεν υπάρχει λανθασμένο σχέδιο και ως εκ τούτου δεν υπήρχε θέμα διόρθωσης λάθους και ο φάκελος ΑΔΛ 9/07 παραμερίστηκε. Στη συνέχεια ο Διευθυντής προχώρησε με την επίλυση της συνοριακής διαφοράς και αφού στις 18/05/2011 στάληκαν στα ενδιαφερόμενα μέρη οι υπό του άρθρου 58
(1)του Νόμου προβλεπόμενες ειδοποιήσεις καθορίστηκε ως ημερομηνία επιτόπιας εξέτασης η 10η Ιουνίου
- Μετά την επιτόπια εξέταση και τις σχετικές μετρήσεις των αρμοδίων κτηματολογικών λειτουργών ο Διευθυντής εξέδωσε την απόφαση ημερομηνίας 07/10/
- Θα προχωρήσω να αξιολογήσω τη μαρτυρία των ενόρκως δηλούντων λαμβάνοντας υπόψη μου και την προφορική τους μαρτυρία κατά το στάδιο που έτυχαν αντεξέτασης από τους συνηγόρους των διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου. Διευκρινίζω ότι η αξιολόγηση των μαρτύρων αυτών θα γίνει επί ουσιαστικών γεγονότων που σχετίζονται και αφορούν την παρούσα διαδικασία καθώς επίσης και επί γεγονότων και ισχυρισμών που καλύπτονται από την Αίτηση και Ένσταση. Ο Μ. Αιτητών αρ. 1 ήταν ο Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός των Αιτητών ο οποίος προέβηκε σε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 02/12/2011 στην οποία επισυνάπτει σχετική έκθεση του ως τεκμήριο Χ. Στην εν λόγω έκθεση του όπως αναφέρει και προκύπτει από αυτή, ασχολείται με τις διάφορες μετρήσεις των κτηματολόγων και/ή χωρομετρών που έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς με υποθέσεις που αφορούν το αρχικό τεμάχιο
- Ουσιαστικά ο μάρτυρας αυτός μελέτησε το ιστορικό του τεμαχίου 163, τους διαχωρισμούς του και τα εμβαδά που αποδόθηκαν σε κάθε ένα τεμάχιο για να πει ότι υπήρξαν λανθασμένες χωρομετρικές εργασίες με αποτέλεσμα το εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο στο οποίο βασίστηκε το Κτηματολόγιο για επίλυση της συνοριακής διαφορά να είναι λάθος και κατ΄ επέκταση και οι αποφάσεις του Διευθυντή οι οποίες βασίστηκαν σε αυτό. Η θέση του μάρτυρα όπως διευκρινίστηκε και κατά την αντεξέταση του είναι ότι τα λάθη αυτά επηρεάζουν όλα τα τεμάχια τα οποία προέκυψαν από το διαχωρισμό του τεμαχίου 163 αλλά περισσότερο το τεμάχιο 580 το οποίο παρουσιάζει ένα έλλειμμα εμβαδού 680 τ.μ. από αυτό που φαίνεται στον αρχικό του τίτλο. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας αναφέρει στην Έκθεση του ότι το συνολικό εμβαδό του αρχικού τεμαχίου με αρ. 163 με βάση τα επίσημα έγγραφα του Κτηματολογίου είναι 12,771 τ.μ.. Το εμβαδό που προκύπτει από το επίσημο τοπογραφικό σχέδιο είναι 12,480 τ.μ. δηλαδή 291 τ.μ. μικρότερο από αυτό του τίτλου ιδιοκτησίας. Το εμβαδό το οποίο προκύπτει από την εξωτερική οριοθέτηση του τεμαχίου 163 είναι 11,747 τ.μ. δηλαδή 1024 τ.μ. μικρότερο από το εμβαδό του τίτλου ιδιοκτησίας του τεμαχίου
- Υπάρχει είπε διαφορά μεταξύ Επίσημου Τοπογραφικού Σχεδίου και Μελέτης Οριοθέτησης. Συγκεκριμένα, το βορειοδυτικό σύνορο του τεμαχίου 163 διαφέρει 8,50 μέτρα από το τοπογραφικό, διαφορά που θεωρείται ανεπίτρεπτη και λόγο αυτής τα σύνορα μεταξύ των τεμαχίων 407, 578, 579 και 580 ανατρέπονται. Στην έκθεση του ο μάρτυρας συνεχίζει και λέει ότι με το διαχωρισμό του τεμαχίου 163 το 1946 σε δύο άλλα τεμάχια προκύπτει ότι δεν κατανεμήθηκε ίσο εμβαδό στο δύο νέα τεμάχια με αποτέλεσμα το τεμάχιο 163/1 (νέο τεμάχιο αρ. 407) να πάρει 654 τ.μ. περισσότερα από το τεμάχιο 163/2 (νέα τεμάχια 578, 579 και 580). Περαιτέρω, αναφέρει ότι το 1976 όταν διαχωρίστηκε το τεμάχιο 163/2 στα τρία νέα τεμάχια με αρ. 578, 579 και 580 το πιο πάνω έλλειμμα τα επηρέαζε. Προκύπτει όμως, λέει, ότι το εμβαδό των τεμαχίων 578 και 579 δεν διαφοροποιείται πολύ από αυτό του τίτλου ιδιοκτησίας τους ενώ το τεμάχιο αρ. 580 το οποίο έχει μεγαλύτερες πλευρές από αυτές που δείχνει το σχεδιάγραμμα του Κτηματολόγου, το εμβαδόν διαφέρει κατά 483 τ.μ. λιγότερο από τον τίτλο ιδιοκτησίας του. Επίσης, οι μετρήσεις του Κτηματολογίου παρουσιάζουν ακόμη μεγαλύτερο έλλειμμα από τον τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου 580 και ανεβάζει τη διαφορά του εμβαδού να είναι λιγότερη 680 τ.μ. από τον τίτλο. Τα πιο πάνω τα αναφέρω για να καταδείξω ότι ο μάρτυρας αυτός στηρίζει τη θέση του ότι απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη καθότι βασίστηκε σε λανθασμένα εν χρήσει σχέδια και τοπογραφικά. Πουθενά στην έκθεση του δεν αναφέρεται ο μάρτυρας σε λάθος μετρήσεις του Κτηματολογίου βασιζόμενο στα εν χρήσει τοπογραφικά σχέδια κατά τον καθορισμό των συνόρων. Ούτε προωθεί ένα τέτοιο θέμα. Επίσης, ανέφερε ότι η διαφορά και το πρόβλημα δεν είναι μεταξύ του τεμαχίου 579 και 580 αλλά μεταξύ όλων των τεμαχίων που προέκυψαν από το διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου με αρ.
- Ερωτούμενος κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας είπε ότι το πρόβλημα δεν έγκειται στη συνοριακή διαφορά των τεμαχίων 579 και
- Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και τη νομολογία στην οποία θα αναφερθώ κατωτέρω, κρίνω ότι η έκθεση του μάρτυρα αυτού δεν είναι σχετική με την παρούσα διαδικασία έτσι ώστε να πρέπει να προχωρήσω με την αξιολόγηση της. Παρόλο που ο μάρτυρας αυτός δεν έτυχε αντεξέτασης επί της ορθότητας της μεθόδου που εφάρμοσε και στον τρόπο που κατέληξε στα συμπεράσματα του εντούτοις δεν υπάρχει αντίλογος και ούτε η υπό εξέταση απόφαση του Διευθυντή αφορά τα ζητήματα αυτά. Ακόμη και να την αποδεχόμουν όπως θα διαφανεί και κατωτέρω, δεν δύναται να επηρεάσει την έκβαση της υπόθεσης των Αιτητών. Η Μ. Αιτητών αρ. 2 ήταν η κα Ελένη Θεολόγου Λάζουρα - Αιτήτρια. Στην ένορκη της δήλωση ημερομηνίας 25/04/2012 αναφέρει το ιστορικό του τεμαχίου 163, τον μετέπειτα διαχωρισμό αυτού και την ιδιοκτησία του, ιστορικό το οποίο δεν έτυχε αμφισβήτησης και προκύπτει και από τα τεκμήρια τα οποία επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση. Το εν λόγω ιστορικό του συγκεκριμένου τεμαχίου και o τρόπος που προέκυψαν τα νέα τεμάχια αρ. 578, 579, 580 και 407 είναι αποδεκτά και αναφέρθηκαν ανωτέρω περιληπτικά. Επίσης, προκύπτει ότι στο τεμάχιο αρ. 580 του οποίου είναι συνιδιοκτήτρια ανεγέρθηκε ένα μικρό σπίτι κατά τα έτη 1976-
- Η μάρτυρας αυτή αντεξετάστηκε ουσιαστικά σε σχέση με τη θέση που αναφέρει στην παράγραφο 38 της ένορκης της δήλωσης ότι ουδέποτε αμφισβητήθηκαν τα σύνορα τους από τους γείτονες τους και ότι το μέρος που κτίστηκε το μικρό σπίτι άνηκε σε αυτούς. Της υποβλήθηκε ότι ο καθ' ού η αίτηση αμφισβητούσε τα σύνορα τους αλλά η μάρτυρας φάνηκε να μην γνωρίζει. Όπως ανέφερε είδε για πρώτη φορά τον καθ' ού η αίτηση επί τόπου στα ακίνητα όταν ειδοποιήθηκαν από το Κτηματολόγιο το οποίο τα επισκέφθηκε για τις μετρήσεις και όπως είπε αυτός συμφωνούσε με τις μετρήσεις του Κτηματολογίου. Αυτό αλλά και το γεγονός ότι ο ίδιος ο καθ' ού η αίτηση το 2005 προχώρησε με δική του αίτηση για επίλυση της συνοριακής διαφοράς καταδεικνύει ότι επέμενε στον καθορισμό των συνόρων του με βάση τα σχέδια του κτηματολογίου. Εν πάσει περιπτώσει το γεγονός αυτό δεν θεωρώ ότι έχει ιδιαίτερη σημασία για σκοπούς της παρούσας αίτησης όπως και η θέση της στην παράγραφο 37 της ένορκης της δήλωσης ότι κατείχαν το μέρος αυτό αδιαμφισβήτητα και ανενόχλητα, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Πέραν των πιο πάνω, συμφώνησε ότι το τεμάχιο 579 του καθ' ού η αίτηση δεν επωφελείτο από την απόφαση του Διευθυντή και ότι ο πιο κερδισμένος είναι το προηγούμενο τεμάχιο του 579, δηλαδή το 578 διότι όλα τα τεμάχια μετακινήθηκαν ενώ ο χαμένος είναι το τεμάχιο
- Ουσιαστικά το παράπονο της ήταν ότι υπάρχει λάθος στο αρχικό τεμάχιο 163 το οποίο είναι πιο μικρό κατά 291 τ.μ. και ακολούθως όταν έγινε ο διαχωρισμός του σε δύο άλλα τεμάχια, το τεμάχιο αρ. 163/1 και 163/2 τα οποία έπρεπε να είχαν ίσο εμβαδό, στο τεμάχιο 163/1 το Κτηματολόγιο από λάθος έβαλε 654 τ.μ. περισσότερα. Όλα αυτά που αναφέρει είπε ότι βασίζονται στην έκθεση του εμπειρογνώμονα τους και προφανώς αυτή δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις να αναφερθεί στο θέμα αυτό και δεν θα δώσω βαρύτητα στα όσα ανάφερε περί τούτου. Να σημειωθεί όμως ότι από τη θέση της ενόρκως δηλούσα και τα όσα αναφέρει στην ένορκη της δήλωση, προκύπτει ότι το παράπονο της είναι ότι το τοπογραφικό και το σχέδιο του Κτηματολογίου είναι λάθος και το λάθος αυτό επηρεάζει και τα υπόλοιπα τεμάχια τα οποία θα πρέπει να μετακινηθούν. Επιπρόσθετα, η μάρτυρας αναφέρει στην ένορκη της ομολογία ότι εξαναγκάστηκαν στο να υποβάλουν την αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς και παραπλανήθηκαν ενώ θα έπρεπε να ανοιχθεί φάκελος για διόρθωση λάθους. Οι πιο πάνω θέσεις της είναι γενικές και αόριστες και δεν μπορεί το Δικαστήριο να δώσει βαρύτητα. Φαίνεται από τα τεκμήρια που επισυνάπτει και όλη την αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε ότι έγιναν κατ' επανάληψη επισκέψεις και μετρήσεις στο ακίνητο και ο Αιτητής αρ. 1 αμφισβητούσε τις μετρήσεις και τα σχέδια αλλά ουδέν διάβημα έκανε ο ίδιος για να επιλύσει το θέμα που κατ' αυτόν προέκυπτε. Να σημειωθεί ότι το λάθος σύμφωνα με τον ίδιο αφορά όλα τα τεμάχια, δηλαδή τα τεμάχια αρ. 407, 578, 579 και
- Αντιθέτως, επέμενε στην εξέταση της αίτηση του όπως προκύπτει από την σχετική αλληλογραφία. Προκύπτει μάλιστα από το τεκμήριο 8.15 που επισυνάπτεται στην ένορκη της δήλωση ότι έγιναν αρκετές επιτόπιες επισκέψεις και εξετάσεις, εξηγήθηκαν στον Αιτητή αρ. 1 στην παρουσία δικών του τεχνικών τα δεδομένα που στηρίζονταν οι υποδείξεις του Κτηματολογίου και του υποδείχθηκαν εναλλακτικές διαδικασίες που μπορούσε να ακολουθήσει αν δεν συμφωνούσε με τις εν λόγω υποδείξεις. Επίσης, με επιστολή του ημερομηνίας 28/11/2008 προς τον Υπουργό Εσωτερικών (τεκμήριο 8.18) παραπονείτο ότι η αίτηση του για συνοριακή διαφορά δεν είχε επιλυθεί παρά το ότι μέχρι τότε είχαν περάσει 5 χρόνια. Από τα πιο πάνω και την υπόλοιπη αλληλογραφία που η μάρτυρας αυτή επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση δεν προκύπτουν οποιοδήποτε στοιχεία εξαναγκασμού στην υποβολή της αίτησης για συνοριακή διαφορά ούτε παραπλάνηση από οποιονδήποτε. Όσον αφορά τα υπόλοιπα που η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στην ένορκη της ομολογία ημερομηνίας 25/04/2012 για το λανθασμένο της απόφασης του Διευθυντή, κρίνω ότι αυτά είναι νομικά ζητήματα στα οποία θα αναφερθώ κατωτέρω κατά την κατάληξη μου. Από την αντίπερα όχθη, ο Καθ' ού η Αίτηση προέβηκε σε ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του ημερομηνίας 05/10/2012 και έτυχε αντεξέτασης από την πλευρά των Αιτητών. Ουσιαστικά αυτή επικεντρώθηκε στο κατά πόσο αμφισβήτησε καθοιονδήποτε χρόνο τα σύνορα του με το τεμάχιο
- Ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν πήγε το Κτηματολόγιο και του υπέδειξε ότι το κτίσμα των Αιτητών επενέβαινε στο τεμάχιο του είχε ένσταση είπε και υπέβαλε και αυτός αίτηση για συνοριακή διαφορά. Η πλευρά των Αιτητών επικεντρώθηκε στο να καταδείξει ότι ο Καθ' ού η Αίτηση ουδέποτε είχε πρόβλημα με τα σύνορα του και ότι αυτό έγινε μετά την αίτηση των Αιτητών για καθορισμό των συνόρων τους. Παρόλο που ο μάρτυρας δεν θυμόταν να πει από πότε είχε πρόβλημα με τα σύνορα του και πότε προέκυψε η ένσταση του, εντούτοις φάνηκε από τη μαρτυρία του να μην επισκεπτόταν το χωριό Πωμός αφού αυτός κατοικούσε στη Λευκωσία και ούτε να μπορούσε να γνωρίζει, όπως είπε, με γυμνό μάτι ότι το κτίσμα επενέβαινε στο δικό του. Ουσιαστικά είπε ότι μετά την αίτηση των Αιτητών και όταν ήρθε το Κτηματολόγιο και διαπιστώθηκε ότι υπήρχε επέμβαση στο ακίνητο του, είχε ένσταση. Δεν προκύπτει από τα πιο πάνω αλλά και από την υπόλοιπη μαρτυρία που προσκομίστηκε ότι ο Καθ' ού η Αίτηση γνώριζε την επέμβαση και δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Εν πάσει περιπτώσει η ουσία είναι ότι αυτός είχε ένσταση στην κατοχή του διαφιλονικούμενου μέρους από τους Αιτητές και προς αυτό ακολούθησε και η δική του αίτηση για συνοριακή διαφορά το
- Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ακόμη και να γνώριζε από πριν την επέμβαση και να την ανεχόταν αυτό δεν καταδεικνύει οποιαδήποτε αποποίηση ιδιοκτησιακών του δικαιωμάτων και εν πάσει περιπτώσει δεν είναι της παρούσας διαδικασίας για να επιλυθεί αυτό. Πέραν των πιο πάνω, ο Καθ' ού η Αίτηση υπεραμύνεται στην απόφασης του Διευθυντή στην ένορκη του δήλωση και προβάλει στην παράγραφο 12 και νομικές θέσεις. Αυτά είναι ζητήματα που θα κριθούν από το Δικαστήριο και δεν είναι ζητήματα πραγματικών γεγονότων. Ο Μ. Καθ' ού η Αίτηση 1 ήταν ο κτηματολόγος που προέβηκε σε επιτόπια εξέταση για σκοπούς επίλυσης των αιτήσεων συνοριακής διαφοράς ΑΧ572/2003 και 1157/
- Υιοθέτησε την Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και επεξηγεί στην ένορκη του ομολογία τη διαδικασία που ακολούθησαν στην επίλυση των πιο πάνω αιτήσεων. Ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με την απόφαση δεν υπάρχει αλλοίωση των συνόρων των τεμαχίων 579 και 580 με βάση τις εγγραφές τους. Εκείνο που πιθανό να συμβαίνει είπε είναι ότι ενδεχομένως να υπάρχουν κακοί υπολογισμοί αυτών τα προηγούμενα χρόνια λόγω του ότι χρησιμοποιούσαν άλλες μεθόδους αλλά με βάση τις επίσημες εγγραφές των δύο τεμαχίων δεν υπάρχει αλλοίωση των εμβαδών με την απόφαση του Διευθυντή και ότι συμβαδίζουν με το εν χρήσει σχέδιο. Αντεξετάστηκε επίσης ο μάρτυρας επί το ότι με το διαχωρισμό μετακίνησαν ολόκληρο το χωρομετρικό σχέδιο προς τα 3 τεμάχια με αποτέλεσμα το τελευταίο στη σειρά που ήταν το τεμάχιο 580 να είναι μικρότερο και το λάθος τους να επηρεάζει το τεμάχιο αυτό. Ο μάρτυρας διαφώνησε με αυτή τη θέση, υποστήριξε ότι όλοι οι διαχωρισμοί έγιναν με τα εν χρήσει σχέδια αλλά ο ίδιος όπως φάνηκε δεν ήταν ο αρμόδιος για να εξηγήσει τη θέση αυτή. Εν πάσει περιπτώσει το κατά πόσο υπήρξε λάθος κατά το διαχωρισμό των εν λόγω τεμαχίων και λάθος στις τότε μετρήσεις δεν είναι το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Πιο κάτω ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην αναφορά που γίνεται στην αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή ότι ο φάκελος για διόρθωση λάθους ΑΔΛ 9/07 παραμερίστηκε διότι δεν διαπιστώθηκε ένα τέτοιο λάθος. Ήταν η θέση της πλευράς των Αιτητών ότι ο λόγος που παραμερίστηκε δεν ήταν διότι δεν είχε λάθος αλλά διότι δεν υπέγραφαν όλοι οι επηρεαζόμενοι για διόρθωση του κάτι που ο μάρτυρας απέρριψε διότι κατά τη θέση του κακώς ανοίχθηκε ο φάκελος αυτός αλλά αυτό έγινε κατόπιν αρκετών παραπόνων του Αιτητή αρ.
- Παραπέμφθηκε στο τεκμήριο 8.20 της ένορκης του δήλωσης που γίνεται κάποια αναφορά περί μη υπογραφής όλων των εμπλεκομένων. Το τεκμήριο αυτό αποτελεί ενημερωτική έκθεση κάποιου Κύπρου Δημοσθένους εκ μέρους του Κλάδου Χωρομετρίας ημερομηνίας 05/02/2009 προς τον Ε.Κ.Λ Πάφου στην οποία γίνεται έκθεση όλου του ιστορικού των τεμαχίων. Όσον αφορά το λάθος ουσιαστικά σε αυτή αναφέρεται ότι η ευθεία γραμμή που ενώνει το βόρειο σύνορο του τεμαχίου 239 με το νότιο σύνορο του τεμαχίου 407 κατά μήκος του δυτικού συνόρου των τριών τεμαχίων 578, 579 και 580 είναι επί τόπου 118.60 μ. ενώ στο φάκελο διαχωρισμού Α785/76 δίδεται 118.26 μ. δηλαδή παρουσιάζει μια διαφορά 0.34 μ. Όσον αφορά τώρα το αντίστοιχο ανατολικό σύνορο των τριών τεμαχίων η απόσταση επί τόπου είναι 118.81 μ. ενώ στον ίδιο φάκελο διαχωρισμού δίδεται 118.26 μ. δηλαδή παρουσιάζεται μια διαφορά 0,55μ. Η θέση του εν λόγω λειτουργού είναι ότι και οι δύο διαφορές κρίνονται πολύ μικρές και είναι μέσα στα αποδεκτά πλαίσια. Προφανώς, διαπιστώθηκε λάθος στα εμβαδά των τεμαχίων 578, 579 και 580 γι αυτό ανοίχθηκε ο φάκελος ΑΔΛ 9/07 το οποίο φαίνεται να σχετίζεται με τα πιο πάνω, τα οποία εν πάσει περιπτώσει είναι εντός των επιτρεπτών ορίων. Φαίνεται επίσης, από το τεκμήριο αυτό ότι ζητήθηκε από τους εμπλεκόμενους η γραπτή συγκατάθεση τους για διόρθωση του εν λόγω λάθους αλλά όλοι αρνήθηκαν. Αυτό, δηλαδή ότι το λάθος στα εμβαδά τους που όπως προκύπτει ήταν εντός του επιτρεπτού ορίου, σύμφωνα με τη θέση του Κτηματολογίου, δεν αναιρεί τη θέση του μάρτυρα και η οποία αναγράφεται και στην απόφαση του Διευθυντή ότι ο φάκελος παραμερίστηκε διότι δεν διαπιστώθηκε λάθος. Ούτε τη θέση του ότι δεν χρειαζόταν να ανοιχθεί ο φάκελος αυτός αναιρεί αφού το λάθος αυτό ήταν εντός των επιτρεπτών ορίων. Αυτά τα αναφέρω για να διαφανεί ο τρόπος που το Κτηματολόγιο ενέργησε πριν την λήψη των εφεσιβαλλόμενων αποφάσεων και χωρίς να καταλήγω κατά πόσο το λάθος στο εν χρήσει σχέδιο ήταν αυτό που αναφέρεται ανωτέρω, καθότι αυτό εκφεύγει του σκοπού της παρούσας διαδικασίας. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αντεξετάστηκε αναφορικά με τις μετρήσεις που αναφέρονται στην αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή χωρίς όμως ο μάρτυρας αυτός να μπορούσε να δώσει απαντήσεις καθότι αυτές δεν ήταν στα καθήκοντα του αλλά στα καθήκοντα του χωρομέτρη. Κρίνω ότι μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού στο βαθμό που είναι σχετική και βοηθητική στη λήψη απόφασης σε σχέση με την ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου και την αποδέχομαι. Ο Μ. Καθ' ού η Αίτηση 2 ήταν ο χωρομέτρης ο οποίος προέβηκε σε επιτόπου επίσκεψη και έλαβε τις μετρήσεις με σκοπό την επίλυση της συνοριακής διαφοράς. Προέβηκε σε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 05/10/2012 στην οποία αναφέρει τον τρόπο που κατέληξε στα συμπεράσματα του. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι έλαβε υπόψη του όλες τις προηγούμενες εργασίες και άλλους σχετικούς φακέλους, αποτυπώθηκαν οι επιτόπου καταστάσεις που συσχετίζονται με τα σύνορα και συσχετίστηκαν αρμονικά με το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των εμπλεκόμενων ακινήτων. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι επειδή το τεμάχιο αρ. 579 δεν ήταν αρχικό τεμάχιο καθόρισε όλα τα σύνορα των γειτονικών τεμαχίων τα οποία έλεγξε και συμφωνούσαν με το εν χρήσει σχέδιο. Τα τεμάχια αυτά είπε ήταν το 574, 575, 576, 577, 406, 573, 408, 407, 578, 579, 580 και
- Τα έλεγξε επί τόπου και μετά εφάρμοσε το φάκελο Α3642/46 με τον οποίο διαχωρίστηκε το τεμάχιο
- Ακολούθως, έλαβε υπόψη το φάκελο Α785/76 με τον οποίο καθορίστηκαν τα σύνορα των τεμαχίων 578, 579 και
- Οι χωρομετρικές του εργασίες είπε συμφωνούσαν πλήρως με το εν χρήσει σχέδιο. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στα όργανα τα οποία χρησιμοποίησε για να κάνει την χωρομετρική εργασία. Επίσης, ανέφερε ότι δεν έλαβε υπόψη του οποιεσδήποτε παρατηρήσεις καταγράφηκαν στο σχέδιο του φακέλου Α785/76 που βρίσκεται στο φάκελο για διόρθωση λάθους. Το σχέδιο όμως είναι το ίδιο και το έλαβε υπόψη του. Πέραν των πιο πάνω, διευκρίνισε ότι αυτός έκανε χωρομετρικές εργασίες για επίλυση αίτησης για συνοριακή διαφορά, έλαβε υπόψη του τους σχετικούς φακέλους, τα πρωτότυπα αυτών και τα εν χρήσει σχέδια. Στο φάκελο ΑΔΛ 9/07 υπήρχαν εκτιμήσεις άλλων συναδέλφων τις οποίες δεν έλαβε υπόψη. Έκανε μετρήσεις οι οποίες ελέχθηκαν και εγκρίθηκαν από το σχεδιαστήριο ως ορθές. Δεν έχω διαπιστώσει κάτι μεμπτό στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και στα όσα ανάφερε σε σχέση με τη δουλεία που έκανε και αφορούσε την επίλυση της συνοριακής διαφοράς. Σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν γιατί τα σχέδια και οι μετρήσεις που έκανε δεν υπάρχουν στην ένορκη του ομολογία, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν του ζητήθηκε και ότι στην απόφαση του Διευθυντή δεν μπορεί να φαίνονται όλες οι χωρομετρικές εργασίες που έκανε. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι λόγοι έφεσης αφορούν κυρίως το λανθασμένο των εν χρήσει σχεδίων που χρησιμοποιήθηκαν και όχι αυτή καθεαυτή τη χωρομετρική εργασία που έγινε για την επίλυση της συνοριακής διαφοράς. Ούτε προβάλλεται λόγος έφεσης ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι αναιτιολόγητη. Περαιτέρω, η πλευρά των Εφεσειόντων, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα της δεν αμφισβήτησε τις μετρήσεις που έγιναν και ότι αυτές δεν συμφωνούν με τα εν χρήσει κτηματικά σχέδια αλλά ότι βασίστηκαν σε λανθασμένα σχέδια. Πέραν τούτου, η θέση που του υποβλήθηκε ότι η μέθοδος που χρησιμοποίησε ήταν λανθασμένη ήταν γενική, δεν προσκομίστηκε άλλη τέτοια μαρτυρία και ο μάρτυρας την απέρριψε. Η θέση ότι η χωρομετρική εργασία αποδίδει το εν χρήσει σχέδιο δεν προέκυψε από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού να καταρρίπτεται και ουσιαστικά εκείνο που επικεντρώθηκε η αντεξέταση του και υποβλήθηκε στο μάρτυρα ήταν ότι οι προηγούμενες χωρομετρικές εργασίες που έλαβε υπόψη του ήταν λανθασμένες. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τις ένορκες δηλώσεις και τα τεκμήρια που τις συνοδεύουν και την Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, προκύπτουν τα κάτωθι πραγματικά γεγονότα: Όσον αφορά το ιστορικό του τεμαχίου 163 και το τί επακολούθησε της αίτησης των Αιτητών για συνοριακή διαφορά με αρ. φακέλου ΑΧ 572/2003, καταγράφονται ανωτέρω στην αρχή της απόφασης και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Πέραν τούτου, έχει προκύψει ότι για σκοπούς επίλυσης των αιτήσεων για συνοριακή διαφορά στις 18/05/2011 στάληκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη οι απαιτούμενες από το Νόμο ειδοποιήσεις και καθορίστηκε ως ημερομηνία επιτόπιας επίσκεψης η 10η Ιουνίου
- Κατά την πιο πάνω ημερομηνία διεξήχθη επιτόπια επίσκεψη από το χωρομέτρη Δημήτρη Δημοκρίτου σε συνεργασία με τον Κτηματολόγο Σάββα Ιωάνου στην παρουσία των διαδίκων, οι οποίοι τους υπέδειξαν το διαφιλονικούμενο μέρος. Ο πιο πάνω χωρομέτρης έλαβε υπόψη του προηγούμενες χωρομετρικές εργασίες και τους φακέλους Α3642/46 με βάση τον οποίο διαχωρίστηκε το αρχικό τεμάχιο 163 σε δύο νέα και το φάκελο Α785/07 με βάση το οποίο διαχωρίστηκε το τεμάχιο 163/2 σε τρία νέα τεμάχια, τα τεμάχια αρ. 578, 579 και
- Προχώρησε επίσης και καθόρισε και τα σύνορα των γειτονικών τεμαχίων με βάση το εν χρήσει σχέδιο. Προέβηκε σε μετρήσεις με τη χρήση εξειδικευμένων μηχανημάτων όπως G.P.S. Aποτύπωσε τις επιτόπου καταστάσεις που αποτελούν ή συσχετίζονται με τα σύνορα και συσχέτισε αρμονικά τις καταστάσεις με το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των εμπλεκόμενων ακινήτων. Η χωρομετρική εργασία που έγινε ελέχθηκε από το Κλάδο Χαρτογραφίας και θεωρήθηκε απόλυτα ορθή και ετοιμάστηκε σχέδιο στην κλίμακα του εν χρήσει σχεδίου στο οποίο φαίνονται τα σύνορα των τεμαχίων, το διαφιλονικούμενο μέρος και οι επιτόπου καταστάσεις. Ετοιμάστηκε επίσης σχέδιο σε μεγαλύτερη κλίμακα 1:5000 στο οποίο φαίνονται με ψηφία Α και Β τα προσωρινά ορόσημα που έχουν τοποθετηθεί επιτόπου για το κοινό σύνορο μεταξύ των ακινήτων των διαδίκων. Στην Έκθεση περιλαμβάνεται το εν λόγω σχέδιο που καταδεικνύει ότι το μέρος με κίτρινο χρώμα ανήκει στο τεμάχιο
- Με βάση τα πιο πάνω, των εμβαδά των κτημάτων των διαδίκων δεν επηρεάζονται καθοιονδήποτε τρόπο, διότι τα σύνορα των ακινήτων παρέμειναν αναλλοίωτα. Έχει προκύψει επίσης ότι ο καθορισμός των συνόρων των διαδίκων βασίστηκε στο εν χρήσει σχέδιο. Πέραν των πιο πάνω, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω πριν την έκδοση της εν λόγω απόφασης από το Διευθυντή είχαν γίνει αρκετές επισκέψεις και καταμετρήσεις στα ακίνητα με τις οποίες ο Αιτητής 1 διαφωνούσε και θεωρούσε ότι υπήρχαν λανθασμένα σχέδια και απέδιδε δόλο στους Κτηματολόγους και προέβηκε σε σωρεία παραπόνων σε διάφορους φορείς. Κατά το έτος 2007 αποφασίστηκε από το ίδιο το Κτηματολόγιο και ανοίχθηκε φάκελος για διόρθωση λάθους με αρ. ΑΔΛ 9/07 ο οποίος, όπως έχει προκύψει από όλα τα τεκμήρια που τέθηκαν ενώπιον μου, παραμερίστηκε διότι κατά το Κτηματολόγιο το λάθος ήταν εντός των επιτρεπτών ορίων και ουσιαστικά δεν υπήρχε θέμα διόρθωσης λάθους γι αυτούς. Το άρθρο 58 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 παρέχει εξουσία στο Διευθυντή του Κτηματολογίου για επίλυση οποιασδήποτε διαφοράς ως προς τα σύνορα οποιασδήποτε εγγεγραμμένης γης. Το δε άρθρο 80 του Νόμου έχει ως ακολούθως: «
- Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάµει των διατάξεων του Νόµου αυτού δύναται, εντός τριάντα ηµερών από την ηµεροµηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγµα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαµβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήµατος σε σχέση µε το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάµει των διατάξεων του Νόµου αυτού, εκτός µε έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη ∆ηµοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούµενο πρόσωπο εµποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ηµερών, να παρατείνει την προθεσµία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιµο.» Το άρθρο αυτό και η εξουσία που έχει το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται μιας Έφεσης εναντίον απόφασης του Διευθυντή έχει αναλυθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης μιας τέτοιας Έφεσης δεν περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων του Διευθυντή, αλλά η εξουσία του επεκτείνεται και σε θέμα ορθότητας τους (βλ. Αθανασάκη και Άλλοι v. Χ΄΄ Μάμα και Άλλου
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, Κουμή v. Κούντουρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1313 και Χειμώνα v. Γεωργίου κ.α.
(1999)1(Α) 108). Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Λουκία Μιχαήλ Αντωνίου v.
- Μιχαλάκη Αριστοκλή
- Αναστασία Μ. Αριστοκλή, ECLI:CY:AD:2016:D315, Πολ. Έφεση Αρ. 213/2011, Ημερομηνίας 29/06/2016 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 80 του Κεφ. 224: «Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την άσκηση της εξουσίας του δυνάμει του άρθρου 80 του Κεφ. 224 ακολουθεί τις αρχές με βάση τις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο παλαιότερα στη διοικητική του δικαιοδοσία (και τώρα βέβαια το Διοικητικό Δικαστήριο) προβαίνει σε δικαστικό έλεγχο σε συνάρτηση με διοικητικές πράξεις αποφάσεις στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Με τη διαφορά ότι υπάρχει η δυνατότητα ο έλεγχος του Δικαστηρίου να μην περιοριστεί στον έλεγχο νομιμότητας μιας απόφασης αλλά να επεκταθεί στην ορθότητα αυτής και γενικότερα να προβεί σε ρυθμίσεις δικαιωμάτων των διαδίκων. Ωστόσο, όπως είναι νομολογημένο, το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν υποκαθιστά εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός αν αποδειχτούν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου. Το βάρος δε απόδειξης του εσφαλμένου της απόφασης του Διευθυντή το φέρει ο εφεσειών.» Σε υποθέσεις που αφορούν συνοριακή διαφορά εκείνο που το Δικαστήριο ουσιαστικά εξετάζει είναι κατά πόσο έχει καταδειχθεί από τον Αιτητή ότι η επιτόπου χωρομετρική εργασία και ο έλεγχος της δεν έγιναν ορθά (βλ.
- Πίτσα Γεωργίου Είκοσι κ.α. v. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1859). Στην εν λόγω απόφαση λέχθηκαν επίσης τα ακόλουθα: «Το Κτηματολόγιο για επίλυση της συνοριακής διαφοράς δυνάμει του Άρθρου 58, οφείλει να εφαρμόσει το εν χρήσει επίσημο σχέδιο. Αν οι Αιτήτριες θεωρούσαν ότι τα εν χρήσει σχέδια που στηρίζονταν στη Χωρομετρία του 1932 ήταν εσφαλμένα, τότε θα έπρεπε να προβούν σε διαβήματα π.χ. δυνάμει του Άρθρου 61, ώστε αφού εντοπιστεί το λάθος και διορθωθεί, τότε να υποβάλουν την αίτηση τους για συνοριακή διαφορά, δυνάμει του Άρθρου 58. Παρόμοιο πρόβλημα είχαμε να αντιμετωπίσουμε πρόσφατα στην υπόθεση Χατζησωφρονίου κ.α. v. Βασιλείου κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1534 όπου τονίσαμε την κρίσιμη διαφορά μεταξύ συνοριακής διαφοράς (Άρθρο 58) και διόρθωσης σχεδίου που αντανακλά στην έκταση γης (Άρθρο 61). Το πιο κάτω απόσπασμα είναι επεξηγηματικό:- "Η θεωρημένη μας κατάληξη είναι (ότι) ορθά έκρινε η ευπαίδευτη πρωτόδικη δικαστής. Το άρθρο 50 ορίζει σαφώς ότι: "The area of land covered by a registration of title to immovable property shall be the area of the plot to which the registration can be related on any Government survey plan or any other plan made to scale by the Director. Provided that where the registration of title to immovable property shall be the area of the land to which the holder of the title may be entitled by adverse possession, purchase or inheritance." Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει η κυρίως πρόνοια του Άρθρου 50 εφ' όσον και τα δύο ακίνητα ήσαν εγγεγραμμένα και συσχετιζόμενα προς το κτηματολογικό σχέδιο. Ορθώς λοιπόν ο Διευθυντής είχε βασισθεί στο σχέδιο, δυνάμει του Άρθρου 50, για να αποφασίσει.» Παραπέμπω επίσης στην Παναγιώτης Ηρακλή Κωμοδρόμου v. Όλγας Χριστάκη Κόκου, Πολ. Έφεση Αρ. 293/2007, Ημερομηνίας 18 Ιουλίου του 2013 όπου αναφέρθηκε ότι ο Διευθυντής έχε επιτακτική υποχρέωση να επιλύσει μια συνοριακή διαφορά υπό το φως του διαθέσιμου υλικού και των μητρώων του Κτηματολογίου παραθέτοντας απόσπασμα από την Μάρκου v. Πασχάλη
(2001)1 Α.Α.Δ. 829 (βλ. επίσης Μιχαήλ κ.α. Πότση κ.α. Πολ. Έφεση Αρ. 39/2008, ημερομηνίας 22/03/2011). Οι Αιτητές oυσιαστικά παραπονούνται με την παρούσα αίτηση ότι η απόφαση του Διευθυντή πάσχει καθότι αυτή στηρίχθηκε στο εν χρήσει σχέδιο και προηγούμενα σχέδια του Κτηματολογίου τα οποία είναι λανθασμένα με αποτέλεσμα το εμβαδό του τεμαχίου 580 των Αιτητών να μειώνεται κατά 680 τ.μ. Η όλη υπόθεση των Αιτητών βασίζεται στην Έκθεση που ετοίμασε ο εμπειρογνώμονας τους με την οποία εξηγεί τα λάθη που έγιναν στις μετρήσεις του αρχικού τεμαχίου 163 και στους μετέπειτα διαχωρισμούς του. Όπως ο μάρτυρας τους αυτός διευκρίνισε τα λάθη αυτά επηρεάζουν, όχι μόνο το τεμάχιο 580 (περισσότερο αυτό) αλλά και τα υπόλοιπα τεμάχια που προέκυψαν από το διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου
- Ακόμη και έτσι να είναι όπως ο μάρτυρας αναφέρει στην Έκθεση του, το θέμα αυτό δεν θα μπορούσε να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας αλλά οι αιτητές όφειλαν να προβούν σε καταχώρηση αίτησης για διόρθωση λάθους σύμφωνα με το άρθρο 61 του Νόμου και αν η απόφαση του Διευθυντή δεν τους ικανοποιούσε είχαν δικαίωμα να προσφύγουν στο Δικαστήριο. Παραπονούνται οι αιτητές επίσης, ότι ο Διευθυντής βασίστηκε στα εν λόγω λανθασμένα κτηματολογικά δεδομένα τα οποία αμφισβητούνται από τους Αιτητές για να εκδώσει την εφεσιβαλλόμενη απόφαση και ότι όφειλε ο ίδιος να ανοίξει φάκελο για να διορθώσει το λάθος προτού προχωρήσει στην έκδοση της απόφασης του και όχι να παραπλανήσει και να καθοδηγήσει τους Αιτητές και/ή να ασκήσει σε αυτούς εξαναγκασμό στο να προχωρήσουν με αιτήσεις συνοριακής διαφοράς. Κατ' αρχή δεν έχει προκύψει ότι ο Διευθυντής καθοιονδήποτε τρόπο εξανάγκασε ή παραπλάνησε τους Αιτητές στο να καταχωρήσουν την αίτηση για συνοριακή διαφορά ΑΧ572/
- Οι Αιτητές προχώρησαν με την καταχώρηση της πιο πάνω Αίτησης το 2003 και όπως έχει προκύψει ο Διευθυντής κατ' επανάληψη προσπάθησε, στα πλαίσια των καθηκόντων του, να επιλύσει τη διαφορά προβαίνοντας μέσω των αρμόδιων λειτουργών σε αρκετές επιτόπιες επισκέψεις και μετρήσεις. Πουθενά δεν έχει διαφανεί ότι οι Αιτητές παροτρύνθηκαν ή παραπλανήθηκαν στο να καταχωρήσουν την Αίτηση για συνοριακή διαφορά. Στην πορεία φαίνεται ότι οι Αιτητές αμφισβητούσαν τις μετρήσεις που βασίζονταν στα προηγούμενα σχέδια και το εν χρήσει επίσημο σχέδιο αλλά ουδέν διάβημα έλαβαν για να προβούν στην απαιτούμενη διαδικασία διόρθωσης του, αφού κατά τη θέση τους, είναι λανθασμένα. Αντιθέτως, ο Αιτητής 1 προέβηκε σε διάφορες διαμαρτυρίες και καταγγελίες και απαιτούσε την προώθηση της αίτησης του για επίλυση της συνοριακής διαφοράς. Επίσης, ουδέποτε αυτός έφερε ένσταση στο να εξεταστεί η αίτηση του και να διεξαχθεί η διαδικασία συνοριακής διαφοράς. Περαιτέρω, από την αλληλογραφία που η ενόρκως δηλούσα - Αιτήτρια 4 επισυνάπτει στην ένορκη της ομολογία φαίνεται να προκύπτει ότι αναφέρθηκαν στους Αιτητές οι εναλλακτικές επιλογές που είχαν αν αμφισβητούσαν το εν χρήσει σχέδιο, χωρίς να προβούν σε οποιοδήποτε διάβημα. Ο Διευθυντής εκείνο το οποίο είχε υποχρέωση να πράξει, όπως αναφέρεται και στην ανωτέρω νομολογία, ήταν να προχωρήσει με την επίλυση της συνοριακής διαφοράς βασιζόμενος στο εν χρήσει σχέδιο. Παρά ταύτα, εν όψει των διαμαρτυριών του Αιτητή 1 προχώρησε ο ίδιος και άνοιξε το φάκελο διόρθωσης λάθους ΑΔΛ 9/07 ο οποίος τελικά παραμερίστηκε. Η ενέργεια του αυτή δεν θεωρώ ότι τον εμπόδιζε να προχωρήσει με την επίλυση της αίτησης για συνοριακή διαφορά, που ήταν η μόνη υποχρέωση που είχε και μάλιστα επιτακτική. Δεν εμποδίζεται δηλαδή από αυτή του την ενέργεια να ανοίξει φάκελο λάθους από το να επιλύση τη συνοριακή διαφορά με βάση το εν χρήσει σχέδιο αλλά ούτε έχει προκύψει ότι παραγνώρισε την εν λόγω απόφαση του. Αυτό φαίνεται να έγινε στην προσπάθεια του να επιλύσει όσο καλύτερα μπορούσε τη διαφορά εν όψει των διαμαρτυριών του Αιτητή 1 για το εν χρήσει σχέδιο, χωρίς να έχει τέτοια υποχρέωση από το Νόμο. Τελικά, φαίνεται να προκύπτει ότι για το Κτηματολόγιο δεν υπήρχε λάθος πέραν των επιτρεπτών ορίων και εν όψει και της μη συγκατάθεσης όλων των εμπλεκομένων στη διόρθωση του, παραμέρισε τον εν λόγω φάκελο και προχώρησε στην επίλυση της συνοριακής διαφοράς που ήταν και η μόνη υποχρέωση που είχε. Το γεγονός αυτό δεν θεωρώ ότι καθιστά τρωτή τη διαδικασία που ακολούθησε ο Διευθυντής ή ότι παραγνώρισε προηγούμενες του αποφάσεις όπως προβάλλεται στην Αίτηση. Ούτε τίθεται θέμα παραπλάνησης των Αιτητών. Για χρόνια οι Αιτητές, μετά την καταχώρηση της Αίτησης τους για συνοριακή διαφορά αμφισβητούσαν τις μετρήσεις και τα εν χρήσει σχέδια χωρίς οι ίδιοι να προβούν στο αναγκαίο διάβημα διόρθωσης τους και ούτε να ενστούν στη διαδικασία επίλυσης της συνοριακής διαφοράς. Όσον αφορά αυτή καθεαυτή την απόφαση του Διευθυντή που είναι και το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο Διευθυντής δεν προέβηκε σε ολοκληρωμένες και ακριβείς μετρήσεις και δεν συσχέτισε την επί τόπου κατάσταση με το εν χρήσει σχέδιο. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, τα οποία προκύπτουν από την Αιτιολογημένη Έκθεση την οποία ο Διευθυντής καταχώρισε στο φάκελο του Δικαστηρίου και τη μαρτυρία του Κτηματολόγου, προκύπτει η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για τις εν λόγω μετρήσεις και ότι αυτές συσχετίστηκαν με το εν χρήσει σχέδιο. Αυτές ελέχθησαν από τον Κλάδο Χαρτογραφίας και θεωρήθηκαν απόλυτα ορθές. Η πλευρά των Αιτητών, που έχει και το βάρος απόδειξης, δεν παρουσίασε οποιαδήποτε συγκεκριμένη μαρτυρία που να καταδεικνύει το λανθασμένο των εν λόγω μετρήσεων και της μεθοδολογίας που χρησιμοποιήθηκε. Ο εμπειρογνώμονας των Αιτητών ουδεμία αναφορά κάνει στην Έκθεση του αναφορικά με τις μετρήσεις του Κτηματολογίου για σκοπούς επίλυσης της συνοριακής διαφοράς και ότι αυτές είναι λανθασμένες. Εκείνο το οποίο αναφέρει είναι ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη διότι ουσιαστικά βασίστηκε σε λανθασμένα εν χρήσει σχέδια. Εν όψει την απουσίας οποιασδήποτε μαρτυρίας προς αυτήν την κατεύθυνση και των πιο πάνω ευρημάτων του Δικαστηρίου δεν έχει καταδειχθεί ότι η χωρομετρική εργασία του Κτηματολογίου είναι λανθασμένη. Να σημειωθεί επίσης, ότι η μαρτυρία που οι Αιτητές παρουσίασαν δεν είναι ότι ο Διευθυντής παράβλεψε το εν χρήσει σχέδιο αλλά το αντίθετο. Ότι δηλαδή βασίστηκε σε λανθασμένο σχέδιο κατά τον καθορισμό των συνόρων κάτι που καταρρίπτει τη θέση που προβάλλεται ότι δεν λήφθηκε υπόψη το εν χρήσει σχέδιο. Πέραν τούτου, με την Αίτηση προβάλλεται και η θέση ότι ο Διευθυντής παράνομα και καθ' υπέρβαση δικαιοδοσίας ή δικαιώματος προχώρησε στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης. Όπως φαίνεται από τα τεκμήρια που επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια 4 που υποστηρίζει την Αίτηση, η θέση είναι ότι παραποιήθηκαν κτηματολογικά σχέδια κατά τους διαχωρισμούς και ότι υπήρξε δόλος και πλαστογραφίες από υπαλλήλους του Κτηματολογίου με σκοπό να δοθεί περισσότερη έκταση γης σε άλλο ιδιοκτήτη παρακείμενου τεμαχίου που είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί το εμβαδό του δικού τους τεμαχίου. Παρόλο που δεν έχει καταδειχθεί κάτι τέτοιο, εντούτοις αν αυτή είναι η θέση και οι υποψίες των αιτητών, αυτή δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια αίτησης για επίλυση συνοριακής διαφοράς αλλά στα πλαίσια αγωγής. Το ίδιο και η θέση ότι το διαφιλονικούμενο μέρος κατεχόταν από τους Αιτητές αδιαφιλονίκητα και αδιαμφισβήτητα (βλ. Χ΄΄Ιωάννου v. Κωνσταντίνου κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 844 όπου λέχθηκε ότι επίλυση ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων μόνο με αγωγή επιλύνονται). Τέλος, γίνεται αναφορά στην Αίτηση ότι ο Διευθυντής παρέλειψε να τοποθετήσει στο σχέδιο διαστάσεις που να δεικνύουν και να είναι κατανοητά τα ακριβή σύνορα των 2 τεμαχίων όπως είναι επί τόπου και όπως στο εν χρήσει σχέδιο. Η θέση αυτή δεν προωθήθηκε με οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς αιτητών που να καταδεικνύει ένα τέτοιο σφάλμα στην απόφαση του Διευθυντή. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου όμως προκύπτει ότι ετοιμάστηκε σχέδιο στην κλίμακα του εν χρήσει σχεδίου στο οποίο φαίνονται τα σύνορα των τεμαχίων, το διαφιλονικούμενο μέρος και οι επιτόπου καταστάσεις. Ετοιμάστηκε επίσης σχέδιο σε μεγαλύτερη κλίμακα 1:5000 στο οποίο φαίνονται με ψηφία Α και Β τα προσωρινά ορόσημα που έχουν τοποθετηθεί επιτόπου για το κοινό σύνορο μεταξύ των ακινήτων των διαδίκων. Στην Έκθεση περιλαμβάνεται το εν λόγω σχέδιο που καταδεικνύει ότι το μέρος με κίτρινο χρώμα ανήκει στο τεμάχιο 579. Επομένως, ούτε η θέση αυτή ευσταθεί. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω, η κατάληξη είναι ότι η παρούσα Αίτηση δεν δύναται να επιτύχει και δεν έχει καταδειχθεί καθοιονδήποτε τρόπο το λανθασμένο της χωρομετρικής εργασίας που διεξήχθη κατά την επίλυση της συνοριακής διαφοράς ούτε ότι ο Διευθυντής άσκησε λανθασμένα τη διακριτική του ευχέρεια. Επομένως, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εφεσίβλητου / Καθ' ού η Αίτηση και εναντίον των Εφεσειόντων / Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.) ............. Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο