ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ πρώην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd) ν. MARINUS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2081/2012, 7/7/2016

(1)Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της πρακτικής του Δικαστηρίου.

(2)Η καταχώρηση της παρούσας αγωγής προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας.

(3)Η παρούσα αίτηση γίνεται κακόπιστα και οι ισχυρισμοί αποτελούν αντινομικές σκέψεις εκ των υστέρων που δεν διευκολύνουν την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.

(4)Οι επικαλούμενοι λόγοι τροποποίησης ήταν από την αρχή σε γνώση των Αιτητών και/ή λίγο μετά την καταχώρηση της αγωγής.

(5)Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και σκοπός της είναι η δημιουργία κωλυσιεργίας και/ή επιβράδυνση και/ή αναστολή της διαδικασίας.

(6)Η παρούσα αίτηση εισάγει νεοφανείς ισχυρισμούς που δημιουργούν νέες βάσεις αγωγής, την οποία μεταβάλλουν και/ή τροποποιούν.

(7)Με την παρούσα αίτηση παραβλάπτονται τα συνταγματικά δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση για δίκαιη και σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης, θέτοντας τους σε δυσμένεια και υπέρμετρη αδικία.

(8)Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ενώ παράλληλα προκαλείται αδικία και ταλαιπωρία στους Καθ' ων η αίτηση που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης βασίζεται στη Διαταγή 12, στη Διαταγή 19, στη Διαταγή 25 Κανονισμούς 1-6, στη Διαταγή 27, στη Διαταγή 39 και στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-4, 8 και 9 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60), στο άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, στη νομολογία, στη διακριτική ευχέρεια, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 13.04.16 του κυρίου Χρήστου Αλεξάνδρου, ενός εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτησης 2, στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη του τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Τα εν λόγω γεγονότα συνοψίζονται στα πιο κάτω: · Οι Αιτητές καταχώρησαν την αγωγή αυτή στις 08.06.12 και μετά πάροδο σχεδόν 4 ετών επινόησαν την παρούσα αίτηση με νέα έγγραφα δημιουργώντας κακοπιστία, εκδηλώνοντας υστεροβουλία και μετατρέποντας ριζικά το αγώγιμο δικαίωμα τους. · Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν αναφέρει συγκεκριμένους λόγους που δεν συμπεριλήφθηκαν οι αιτούμενες τροποποιήσεις στην έκθεση απαίτησης κατά την ετοιμασία και/ή στο διάστημα των 4 ετών μέχρι σήμερα. · Οι Αιτητές παρέλειψαν να αναφέρουν στην αίτηση τους το χρονικό σημείο που διαπίστωσαν την αναγκαιότητα των αιτούμενων τροποποιήσεων και το χρόνο που επέλεξαν να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση. · Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μετά πάροδο σχεδόν 4 ετών και αφού η αγωγή είχε οριστεί για ακρόαση πολλές φορές και οι δικηγόροι των Αιτητών είχαν δηλώσει ετοιμότητα για την ακροαματική διαδικασία. · Τα νέα έγγραφα που οι Αιτητές επιθυμούν να προσθέσουν ήταν γνωστά στους Αιτητές με την καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 26.02.13 καθώς και από τον Οκτώβριο 2013 όταν υπεβλήθηκε ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων από τους Καθ' ων η αίτηση. · Οι Αιτητές παρέλειψαν να αναφέρουν στην αίτηση τους εάν η καθυστέρηση οφείλεται σε κάποιο παράγοντα. · Η υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης σε συνδυασμό με την ετοιμότητα των δικηγόρων για την εκδίκαση της υπόθεσης όταν αυτή ήταν ορισμένη για ακρόαση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. · Οι Αιτητές προσπαθούν έντεχνα να παρουσιάσουν μια εντελώς νέα κατάσταση πραγμάτων προβάλλοντας νέα γεγονότα και νέα επίδικα θέματα δημιουργώντας κακοπιστία και κατάχρηση στη δικαστική διαδικασία. · Τυχόν έγκριση της προσπάθειας για εισαγωγή νέων θεμάτων και ισχυρισμών θα έχει χρονοβόρες συνέπειες για την πορεία ακρόασης της αγωγής καθώς επίσης θα περιπλέξει την εκδίκαση των επιδίκων θεμάτων. · Η παρούσα αίτηση επηρεάζει αρνητικά τα δικαιώματα και συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση επειδή οι τελευταίοι πιθανότατα να ακολουθούσαν διαφορετική γραμμή υπεράσπισης. · Τα συνταγματικά δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση για δίκαιη και σύντομη εκδίκαση της αγωγής παραβλάπτονται προκαλώντας τους δυσμένεια και υπέρμετρη αδικία. · Η καθυστέρηση που προκαλείται δημιουργεί υπέρογκα έξοδα και ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης αμφότεροι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό. Η εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση δικογράφου διέπεται δικονομικά από τη Διάταξη 25 Κανονισμό 1 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η εν λόγω διάταξη έτυχε εκ βάθρου τροποποίησης με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015, ο οποίος όμως ουδεμία σχέση έχει με υποθέσεις που καταχωρήθηκαν πριν από την 01.01.15. Εφόσον η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 08.06.12 το καθεστώς που διέπει την εξέταση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης είναι αυτό που ισχύει πριν από τη θέσπιση του προαναφερομένου τροποποιητικού διαδικαστικού κανονισμού. Σύμφωνα με τον πιο πάνω κανονισμό, ο οποίος ας σημειωθεί ότι έτυχε εκτενής ανάλυσης και βαθιάς ερμηνείας μέσα από σωρεία κυπριακών αποφάσεων: "The court or a judge may, at any stage of the proceedings allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties." Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1958 (The Annual Practice 1958) και ειδικότερα στη σελίδα 622 αναφέρονται, ανάμεσα σ' άλλα, τα εξής: "An amendment ought to be allowed if thereby the real substantial question can be raised between the parties and multiplicity of legal proceedings avoided." Στο δε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's The Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 3 στην παράγραφο 73 της σελίδας 35 αναγράφονται τ' ακόλουθα υπό τον τίτλο 'Time for making amendment': "An amendment may be allowed at any stage of the proceedings, even after trial." (Wyatt v Rosherville Gardens Co.

(1886)2 T.L.R.282, Loufti v C. Czarnikow Ltd [1953] 2 Lloyd's Rep.213, C.A) Η εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση δικογράφου έχει διακριτικό χαρακτήρα, η οποία ασκείται φιλελεύθερα και χωρίς να διέπεται από άκαμπτους κανόνες αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Αυτό εξάλλου συνάγεται από ερμηνεία των προνοιών του Κανονισμού 1 της Διάταξης 25 και μέσα από υποδείξεις της νομολογίας (Preece κ.α. v. Ρωσσίδου

(2011)1 Α.Α.Δ. 2138 και Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 817). Διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει διάφορες νομικές αρχές και παραμέτρους, στο πλαίσιο των οποίων είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου: 1. Η τροποποίηση δικογράφου επιτρέπεται σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας περιλαμβανομένου και του σταδίου αμέσως πριν ή ακόμη και μετά της έναρξης της ακροαματικής συνεδρίασης δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που κριθούν αναγκαίοι από το Δικαστήριο (αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's The Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 3, παράγραφος 73, σελίδας 35, Στέλιος Φοινιώτης v Greenmar Navigation Ltd κ.α.

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 33 και Kayat Trading Limited v. Genzyme Corporation Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012 ημερ. 04.03.13). 2. Η τροποποίηση δικογράφου πρέπει κατά κανόνα να εγκρίνεται για να δίδεται η δυνατότητα σε κάθε διάδικο να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο των πραγματικών διαφορών του με την άλλη πλευρά μέσω καλύτερης, πληρέστερης ή ακριβέστερης διατύπωσης των εκατέρωθεν θέσεων τους έτσι ώστε τα επίδικα θέματα και η ουσία αυτών να προσδιορίζονται, να παρουσιάζονται και να επιλύονται διεξοδικά δια της ίδιας νομικής διαδικασίας στην πραγματική και νομική διάσταση τους αποφεύγοντας την πολλαπλότητα δικαστικών διαμαχών (Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1958 (The Annual Practice 1958) σελίδα 622, Geto v M/V Vladimir Waslyayer (αρ.4)

(1993)1 Α.Α.Δ. 714 και Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγλαντζιάς v Χαρικλείδη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1608). 3. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (Στέλιος Φοινιώτης v Greenmar Navigation Ltd κ.α.

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 33 και Khan και άλλη v. Δημοκρατίας του Πακιστάν, Πολιτική Έφεση Αρ. 295/2010, ημερομηνίας 11.07.11). 4. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και γενικά συνυπολογίζει όλα τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης (Αθηνόδωρος Βασιλειάδης κ.α. v. Πετρολίνα Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 16 και Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Lenentis & Company (Nigeria) Ltd και άλλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 726). 5. Κυρίαρχος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης, το οποίο αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα

(2002)1(Α) ΑΑΔ 237). Ανάμεσα στις παραμέτρους που συνυπολογίζονται είναι η πρόκληση ζημιάς στον αντίδικο που δεν θεραπεύεται με την επιδίκαση εξόδων καθώς και η ύπαρξη κακοπιστίας (Kallice Holding Co Ltd v MTR Metals (Overseas) Ltd, Αγωγή Ναυτοδικείου 40/93 ημερ. 14.02.1996, Fereos Christopoulos v The Attorney-General of the Republic

(1988)1 Α.Α.Δ. 79, Νικολάου v. Μιλτιάδους και άλλης

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1005, Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1958 (The Annual Practice 1958) σελίδα 624, Mogridge v. Clapp

(1892)3 Ch.D. 382 και Περικτιόνη Χρίστου v Ανδρέα Στυλιανού Αζά

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704). Εκεί όπου υπάρχει βάσιμη πεποίθηση ότι η αίτηση δεν διαπνέεται από καλή πίστη, εγείρεται δυσχέρεια στην έγκριση αιτήματος τροποποίησης δικογράφου. Το βάρος απόδειξης ότι το αίτημα τροποποίησης δικογράφου χαρακτηρίζεται από κακοπιστία φέρει ο διάδικος που το ισχυρίζεται. 6. Ένας άλλος από τους πολλούς παράγοντες που προσμετρείται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι η τυχόν καθυστέρηση που προκύπτει από την υποβολή αιτήματος τροποποίησης δικογράφου. Η καθυστέρηση αποκτά την έννοια όχι αφεαυτής της μακράς εκκρεμότητας της αγωγής αλλά της αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης, εκεί όπου προϋποτίθεται η δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και συνεκτιμάται ως λογική απόρροια των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, χωρίς όμως ο παράγοντας αυτός, αν και σχετικός, να είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 817, C & A Pelekanos Associates Ltd v Ανδρέα

(2001)1 Α.Α.Δ. 2075, Saba & Co (T.M.P.) v T.M.P. Agents

(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Λτδ κ.α. v Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ

(2002)1 Α.Α.Δ. 237, Ταξί Κυριάκος Λτδ v Ανδρέα Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας

(2002)1Α Α.Α.Δ. 223 και Preece κ.α. v. Ρωσσίδου

(2011)1 Α.Α.Δ. 2138). Στην περίπτωση όπου υπάρχει παράλειψη ή αργοπορία στην υποβολή σχετικού αιτήματος τροποποίησης δικογράφου θα πρέπει να παρέχεται ικανοποιητική εξήγηση αλλά όπως τονίστηκε στην υπόθεση Νικολάου ν. Μιλτιάδους και άλλης

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1005 στην περίπτωση όπου δεν προκαλείται ζημιά που δεν θεραπεύεται με την επιδίκαση εξόδων, η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση δεν θα πρέπει να στερεί από τον διάδικο του δικαιώματος του να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ίδιο σκεπτικό εφαρμόστηκε στην μεταγενέστερη απόφαση Preece κ.α. v. Ρωσσίδου

(2011)1 Α.Α.Δ. 2138 όπου υποδείχτηκε ότι η μερική αδυναμία από τη μη δικαιολόγηση με απόλυτη πειστικότητα της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην προώθηση του δικονομικού διαβήματος, δεν οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης εφόσον το πλέον ουσιώδες κριτήριο είναι η στάθμιση των παραγόντων που αποτελούν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι το γεγονός της καθυστέρησης δεν εξισώνονται κατ' ανάγκη με κακοπιστία (Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 817). Μέσα από τη νομολογία έχει ακόμη τονιστεί ότι όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Όπως λέχθηκε η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης (Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.α, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερ. 20.03.14). 7. Η σύγχρονη τάση της νομολογίας είναι το Δικαστήριο να επιτρέπει τροποποιήσεις δικογράφων στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και αν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης εφόσον δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα ή ο αιτητής βέβαια δεν ενεργεί κακόπιστα (Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ v. Χαρίδη

(2011)1 Α.Α.Δ. 825 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα

(1999)1 Α.Α.Δ. 825). 8. Αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.α, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερ. 20.03.14, Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou

(1980)1 A.Α.Δ. 501). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.

1. Προσθήκη νέας βάσης αγωγής δεν καταδικάζει την αίτηση τροποποίησης σε αποτυχία αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης (Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.α, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερ. 20.03.14). Όπως υποδείχτηκε στην υπόθεση Kayat Trading Limited v. Genzyme Corporation Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012 ημερ. 04.03.13 η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης τροποποίησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.
2. Παρόλο που κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά, εντούτοις παράγοντες όπως 'το συμφέρον της δικαιοσύνης', 'η πρόκληση βλάβης ή ζημιάς στην άλλη πλευρά που δεν αποζημιώνεται με χρήμα', 'ο προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων', 'η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων' και 'η αποφυγή πολλαπλότητας διαδικασιών' είναι μείζονος σημασίας κατά την συνεκτίμηση των δεδομένων μιας υπόθεσης και ασφαλώς υπερισχύουν, πάντοτε συγκριτικά, του παράγοντα 'καθυστέρηση' που απλώς συνεκτιμάται ανάλογα με άλλους σχετικούς παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου όπως με την αναγκαιότητα ή το βαθμό χρησιμότητας της τροποποίησης ή την ανυπαρξία κακοπιστίας (Νικολάου v. Μιλτιάδους και άλλης

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1005). Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Με την πρώτη ομάδα λόγων ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της πρακτικής του Δικαστηρίου. Θα πρέπει να λεχθεί ότι τόσο στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση (παράγραφος 4) όσο και στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση (σελίδα 5) ουδεμία ενασχόληση υπάρχει με το ζήτημα αυτό. Αυτό που απλά παρατηρείται είναι εκ νέου διατύπωση ότι η παρούσα αίτηση είναι αντικανονική και παράτυπη χωρίς όμως να παρέχεται οποιαδήποτε εξήγηση ή έστω σχολιασμός προς διευκρίνιση του θέματος. Ειδικότερα δεν περιέχεται αναφορά που να εξηγεί το λόγο που οι Καθ' ων η αίτηση θεωρούν την υπό κρίση αίτηση είτε παράτυπη είτε αντικανονική. Κανένα στοιχείο έχει προσκομιστεί που να προβάλλει την παρατυπία ή την αντικανονικότητα που οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι χαρακτηρίζουν την παρούσα αίτηση. Ακόμη καμία μαρτυρία έχει προσκομιστεί από τους Καθ' ων η αίτηση που να εξηγεί ποιο δικονομικό θεσμό θεωρούν ότι έχει καταστρατηγήσει η αίτηση αυτή. Επίσης κανένας λόγος παρέχεται που να δείχνει ποια είναι η πρακτική που ακολουθείται και πως αυτή είναι αντίθετη στην προώθηση της αίτησης αυτής. Στην απουσία των πιο πάνω δεδομένων θεωρώ ότι η θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση έχει εγκαταλειφθεί. Με την έκτη ομάδα λόγων ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι επιχειρείται η εισαγωγή νεοφανών ισχυρισμών που δημιουργούν νέες βάσεις αγωγής και νέες αξιώσεις. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Στην έκθεση απαίτησης οι Αιτητές διεκδικούν από τους Καθ' ων η αίτηση την πληρωμή οφειλομένων ποσών που κατ' ισχυρισμό προέκυψαν ως αποτέλεσμα χορήγησης δανείου και παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων δυνάμει ισχυριζόμενων συμφωνιών ημερομηνίας 28.06.07, 29.05.07 και 10.11.10 αντίστοιχα με την Καθ' ης η αίτηση 1 ως πρωτοφειλέτιδα και στη βάση συμφωνιών εγγύησης ημερομηνίας 14.11.08 που επικαλούνται με τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ως εγγυητές. Είναι δικογραφημένη θέση των Αιτητών ότι προς εξασφάλιση των υφιστάμενων και μελλοντικών υποχρεώσεων της Καθ' ης η αίτησης 1 συνεπεία της χορήγησης δανείου και παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων σ' αυτήν λήφθηκαν οι πιο κάτω εξασφαλίσεις: (α) εγγυητήριο έγγραφο ημερομηνίας 14.11.08 από την Καθ' ης η αίτηση 2 μέχρι ποσού €400.000, (β) εγγυητήριο έγγραφο ημερομηνίας 14.11.08 από τον Καθ' ου η αίτηση 3 μέχρι ποσού €400.000, (γ) δυνάμει συμφωνητικού εγγράφου εκχώρησης δικαιωμάτων της Καθ' ης η αίτησης 1 στους Αιτητές που απορρέουν από πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 19.05.07 σχετικά με την αγορά των μεζονέτων υπ' αριθμό Μ1-Μ5 και των διαμερισμάτων υπ' αριθμό Δ.1, Δ.2 και Δ.3 επί του τεμαχίου υπ' αριθμό 1013, αριθμός εγγραφής 0/782, φύλλο/σχέδιο 45/6020ν02 στο κτιριακό συγκρότημα Victoria Complex στη Χλώρακα, (δ) δυνάμει σύμβασης και δήλωσης υποθήκευσης ακινήτου με αρ. Υ3573/07 υποθήκευση συμφέροντος 19/25 της Καθ' ης η αίτησης 2 επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/7821, τεμάχιο υπ' αριθμό 1013, τμήμα 1, φύλλο/σχέδιο 45/6020ν02 στη Χλώρακα. Τα πιο πάνω αποτελούν τον πυρήνα της απαίτησης και των αξιώσεων των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το προαναφερόμενο πωλητήριο έγγραφο φέρει ημερομηνία 15.09.08 αντίς 19.05.07 που δικογραφείται και προς τούτο επιδιώκουν διόρθωση. Επίσης ισχυρίζονται ότι το προαναφερόμενο συμφωνητικό έγγραφο εκχώρησης φέρει ημερομηνία 14.11.08 αντίς 28.06.07 που δικογραφείται και αφορά εκχώρηση δικαιωμάτων από την πώληση των μεζονέτων υπ' αριθμό Μ2-Μ5 αντίς Μ1-Μ5 και των διαμερισμάτων υπ' αριθμό Δ.1, Δ.2 και Δ.3 που δικογραφούνται και προς τούτο επιδιώκονται σχετικές διορθώσεις. Οι Αιτητές επικαλούνται αναδιοργάνωση των πιο πάνω εξασφαλίσεων των Καθ' ων η αίτηση με βάση συμπληρωματική συμφωνία ημερομηνίας 07.11.

1. Αυτό είναι το πλαίσιο των αιτουμένων τροποποιήσεων. Συγκρίνοντας το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης με το πλαίσιο των αιτουμένων τροποποιήσεων παρατηρώ ότι δεν μεταβάλλεται η βάση αγωγής. Ούτε αλλάζουν τα αγώγιμα δικαιώματα των Αιτητών. Η επίκληση πληρωμής ισχυριζόμενων οφειλομένων ποσών καθώς και το ύψος αυτών κατόπιν χορήγησης δανείου και παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων παραμένει, όπως παραμένει η επίκληση συμφωνιών με πρωτοφειλέτη (Καθ' ης η αίτηση 1) και εγγυητηρίων εγγράφων με τους εγγυητές (Καθ' ων η αίτηση 2 και 3). Ακόμη παραμένει η θέση των Αιτητών για εκχώρηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από την πώληση μεζονέτων που όμως περιορίζονται σ' αυτές με αριθμό Μ2-Μ5, η οποία θέση μαζί με τις πιο πάνω προσωπικές εγγυήσεις των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 που επίσης δικογραφούνται συνθέτουν τις αναθεωρημένες εξασφαλίσεις για τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η αίτησης
2. Δεν τίθεται θέμα επαναπροσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων, όπως λανθασμένα ισχυρίζεται ο συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση. Η φύση και η ουσία των επιδίκων θεμάτων παραμένουν ίδια μέσα από τις αιτούμενες τροποποιήσεις. Απλά οι Αιτητές επιχειρούν να καταγράψουν γεγονότα, το υπόβαθρο των οποίων ήδη έχει δικογραφηθεί. Μέσα από τις αιτούμενες τροποποιήσεις το είδος των εγγράφων των οποίων γίνεται αναφορά και η θέση των Αιτητών για τα νομικά ζητήματα που θίγουν είναι επί της ουσίας τα ίδια. Θεωρώ ότι οι επιδιωκόμενες τροποποιήσεις αποσκοπούν τη καταγραφή γεγονότων που κατά την γνώμη των Αιτητών είναι ορθά και αναγκαία προκειμένου να δικογραφηθούν οι θέσεις τους στην ολοκληρωμένη τους διάσταση, χωρίς να μεταβάλλεται ο πυρήνας της αγωγής. Στη βάση αυτών η εν λόγω ομάδα λόγων ένστασης απορρίπτεται ως ανυπόστατη. Με την δεύτερη ομάδα λόγων ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι η καταχώρηση της παρούσας αγωγής προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας. Η περιφρόνηση και η κατάχρηση της διαδικασίας επιρρίπτεται στην καθυστέρηση που αποδίδεται στην προώθηση της παρούσας αίτησης καθώς και στην πρόθεση των Αιτητών να διορθώσουν την έκθεση απαίτησης τους. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η προώθηση της παρούσας αίτησης διεξάγεται κατόπιν άσκησης δικαιώματος, το οποίο εφαρμόστηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες της παλαιάς Διαταγής 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που είναι το καθεστώς που διέπει το ζήτημα της τροποποίησης στην προκειμένη περίπτωση. Θα πρέπει ακόμη να ειπωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που οι Αιτητές ζητούν τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Το γεγονός ότι ζητήθηκε τέτοια τροποποίηση αμέσως μετά τη τρίτη φορά που η υπόθεση αυτή είχε οριστεί για εκδίκαση, χωρίς όμως η ακροαματική διαδικασία να ξεκινήσει, δεν μπορεί αυτόματα να εκληφθεί ως περιφρόνηση προς το Δικαστήριο και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Για να είναι υπαρκτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο απαιτείται η παρουσία και άλλων δεδομένων μέσω θετικής μαρτυρίας που όμως δεν φαίνονται να υπάρχουν αφού αν υπήρχαν θα αναφέρονταν από τους Καθ' ων η αίτηση στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους. Αντίθετα κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ο προγραμματισμός της αγωγής 6 φορές για οδηγίες με σκοπό την επίτευξη συμβιβασμού, κατόπιν κοινής επιθυμίας των διαδίκων, αποτελεί δείγμα των προσπαθειών των Αιτητών να εξαντλήσουν κάθε πιθανότητα εξώδικης διευθέτησης που θα καθιστούσε αχρείαστη τη λήψη του δικονομικού μέτρου της τροποποίησης, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι το Δικαστήριο θεωρεί ότι οι Αιτητές γνώριζαν από τότε τα γεγονότα των αιτουμένων τροποποιήσεων. Η δε πρόθεση των Αιτητών να παρουσιάσουν ολοκληρωμένα τις θέσεις τους στο Δικαστήριο με τη δικογράφηση επιπλέον γεγονότων σε καμία περίπτωση σημαίνει περιφρόνηση προς το Δικαστήριο ή κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αλλά άσκηση του δικαιώματος που τους παρέχουν οι διαδικαστικοί θεσμοί πολιτικής δικονομίας και ειδικότερα οι πρόνοιες της παλαιάς Διαταγής
3. Συνεπώς η εν λόγω ομάδα λόγων ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμη. Μέσα από την έβδομη ομάδα λόγων ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι με την παρούσα αίτηση παραβλάπτονται τα συνταγματικά δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση για δίκαιη και σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης, θέτοντας τους σε δυσμένεια και υπέρμετρη αδικία. Γίνεται λόγος για πρόκληση χρονοβόρων συνεπειών, περιπλοκής της εκδίκασης των επιδίκων θεμάτων και εκτροχιασμού της δικαστικής διαδικασίας έξω από τα πλαίσια του άρθρου 30.2 του Συντάγματος για εκδίκαση της υπόθεσης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τις θέσεις αυτές. Τυχόν έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων, η φύση των οποίων δεν αλλοιώνει τον πυρήνα της υπόθεσης, δεν μεταβάλλει τη βάση αγωγής και ουσιαστικά δεν εισάγει νέα επίδικα θέματα, δεν μπορεί να προκαλέσει καταστροφικά χρονοβόρες συνέπειες και ούτε να περιπλέξει την εκδίκαση των επιδίκων θεμάτων αφού το θεμέλιο τους παραμένει το ίδιο. Η φύση και η έκταση των αιτούμενων τροποποιήσεων, όπως αυτές έχουν εκτεθεί προηγουμένως, δεν εγκυμονούν τέτοιους κινδύνους. Βεβαίως αν εγκριθούν οι αιτούμενες τροποποιήσεις κάποια απώλεια χρόνου θα δαπανηθεί στην τροποποίηση των έγγραφων προτάσεων, η οποία όμως δεν θα είναι τέτοια που να εκτροχιάσει την πορεία εκδίκασης της υπόθεσης και να την καταστήσει, υπό τις περιστάσεις, εκτός των πλαισίων των προνοιών του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Δεν παραγνωρίζω ακόμη ότι ένεκα της παρούσας αίτησης τροποποίησης έχει παρέλθει ένας μήνας περίπου από την ημερομηνία που η υπόθεση ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση, πλην όμως αυτό δεν κρίνεται ότι διαφεύγει του χρονικά λογικού πλαισίου. Παράλληλα ανατρέχοντας στον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν θεωρείται άμοιρος συνυπευθυνότητας στην πορεία που είχε η υπόθεση αυτή, γεγονός που δεν του επιτρέπει να επικαλείται τις πρόνοιες του άρθρου 30.2 του Συντάγματος προς όφελος του. Συγκεκριμένα οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν δύο φορές σε αντικατάσταση δικηγόρου ενώ καταχώρησαν την υπεράσπιση τους 8 μήνες μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης και αφού οι Αιτητές υποχρεώθηκαν να προωθήσουν σχετική αίτηση. Ακολούθως με τη δική τους συμβολή η υπόθεση ορίστηκε 6 φορές για οδηγίες συνολικής περιόδου 12 μηνών περίπου. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Θεοδώρου v Θεοδώρου

(1996)1 Α.Α.Δ. 66 δεν μπορεί να οικοδομηθεί υπόθεση για αντισυνταγματικό τρόπο διεξαγωγής της δίκης πάνω στις ίδιες παραλείψεις των ενδιαφερομένων, αρχή η οποία φαίνεται να εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση. Πέραν αυτού, θεωρώ ότι το συνταγματικό δικαίωμα του διαδίκου για εκδίκαση των δικαιωμάτων του εντός εύλογου χρονικού διαστήματος αντισταθμίζεται από το επίσης συνταγματικό δικαίωμα του αντιδίκου του να έχει την ευκαιρία να παρουσιάσει την υπόθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι παραγνωρίζω σε οποιαδήποτε περίπτωση την έννοια και σημασία του άρθρου 30 του Συντάγματος. Επίσης στην υπόθεση Πάρη Χριστοφίδη v Κώστα Λουκά

(1998)1 Α.Α.Δ. 389 τονίστηκε ότι η αξίωση για δίκαιη δίκη μέσα σε εύλογο χρόνο δεν εξετάζεται κάτω από απόλυτους χρονολογικούς όρους. Συνεκτιμούνται οι ιδιαιτερότητες της κάθε περίστασης αλλά η κατάληξη τροχιοδρομείται ενόψει και του παράλληλου συνταγματικού δικαιώματος των διαδίκων για ακρόαση. Κατά συνέπεια η εν λόγω ομάδα λόγων ένστασης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με την τέταρτη ομάδα λόγων ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι οι επικαλούμενοι λόγοι τροποποίησης ήταν από την αρχή σε γνώση των Αιτητών και/ή λίγο μετά την καταχώρηση της αγωγής. Ειλικρινά αδυνατώ να αντιληφθώ από που το γνωρίζουν αυτό οι Καθ' ων η αίτηση. Αν ίσχυε η θέση τους αυτή ποιος ο λόγος τότε οι Αιτητές να μην καταχωρούσαν από την αρχή την έκθεση απαίτησης τους στην οποία να περιέχονταν οι αιτούμενες τροποποιήσεις και να έλθουν εκ των υστέρων να το ζητήσουν. Δεν είχαν κανένα όφελος να πράξουν διαφορετικά. Αντίθετα γνώριζαν ότι θα είχαν ζημιά αφού στην καλύτερη γι' αυτούς περίπτωση θα καλούνταν να καταβάλουν τα έξοδα που θα ήταν περιττά και θα μπορούσαν να τα αποφύγουν. Ακόμη δυσκολεύομαι να κατανοήσω τη διαζευκτική θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι οι επικαλούμενοι λόγοι τροποποίησης ήταν εις γνώση των Αιτητών λίγο μετά την καταχώρηση της αγωγής. Αν η θέση αυτή ευσταθούσε ποιο το κίνητρο των Αιτητών να μην προχωρήσουν αμέσως με τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και να αφήσουν το χρόνο να κυλήσει εις βάρος τους τη στιγμή που είναι ενάγοντες στην υπόθεση και είναι αυτοί που διεκδικούν χρήματα και αξιώνουν άλλες θεραπείες από το Δικαστήριο, όπως η έκδοση διαφόρων διαταγμάτων που καταγράφονται στην παράγραφο 15 της έκθεσης απαίτησης. Στη βάση αυτών η εν λόγω ομάδα λόγων ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμη. Θα εξετάσω τώρα την πέμπτη ομάδα λόγων ένστασης μαζί με την τρίτη ομάδα λόγων ένστασης επειδή μεταξύ τους σχετίζονται. Συγκεκριμένα οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και σκοπός της είναι η δημιουργία κωλυσιεργίας και/ή επιβράδυνση και/ή αναστολή της διαδικασίας. Επίσης επικαλούνται ότι η υπό κρίση αίτηση διαπνέεται από κακοπιστία ενώ οι ισχυρισμοί που περιέχονται σ' αυτήν αποτελούν αντινομικές σκέψεις εκ των υστέρων που δεν διευκολύνουν την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εξ' όσον γίνεται αντιληπτό από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση αλλά και από το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση, οι τελευταίοι αποδίδουν κακοπιστία στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης επειδή θεωρούν ότι υπάρχει μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της, επειδή θεωρούν ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις ήταν από την αρχή εις γνώση των Αιτητών και επειδή πιστεύουν ότι οι Αιτητές επινόησαν την αίτηση αυτή προκειμένου να παρουσιαστεί μία εντελώς νέα κατάσταση πραγμάτων με νέα αγώγιμα δικαιώματα. Επ' αυτού θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο στη βάση σχολιασμού και ανάλυσης που έγινε πιο πάνω έκρινε ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν εισάγουν νέα αγώγιμα δικαιώματα και ούτε μεταβάλλουν τη βάση αγωγής και κατ' επέκταση τον πυρήνα της απαίτησης. Συνεπώς το Δικαστήριο προηγουμένως κατέληξε ότι μέσα από τις αιτούμενες τροποποιήσεις ουδεμία νέα κατάσταση πραγμάτων δημιουργείται. Επίσης για τους λόγους που καταγράφηκαν το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εν λόγω αιτούμενες τροποποιήσεις δεν μπορούσαν να ήταν γνωστές στους Αιτητές από την αρχή και έτσι η προώθησης της υπό κρίση αίτησης στο στάδιο που το έπραξαν δεν κρίθηκε προϊόν δεύτερης και συνάμα αντινομικής σκέψης. Αυτό που παραμένει να εξεταστεί είναι αν η κακοπιστία συνδέεται με το ζήτημα της καθυστέρησης. Μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση οι Αιτητές εξηγούν το λόγο που αποφάσισαν να την καταχωρήσουν και συγκεκριμένα είναι επειδή θεωρούν ότι με τη συμπερίληψη των αιτούμενων τροποποιήσεων στην έκθεση απαίτησης τους επιτυγχάνεται η δικογράφηση ουσιωδών γεγονότων που θα καταστήσει εφικτή και δίκαιη την παρουσίαση των θέσεων τους στην ολοκληρωμένη τους διάσταση προκειμένου έτσι να αποδείξουν την εκδοχή τους στο Δικαστήριο. Περαιτέρω στην ίδια ένορκη δήλωση οι Αιτητές αποκαλύπτουν ότι θεώρησαν αναγκαία την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης τους όταν στο πλαίσιο της ετοιμασίας της υπόθεσης στο στάδιο της ακρόασης αντιλήφθηκαν ότι δεν είχαν δικογραφηθεί ουσιώδη γεγονότα που σχετίζονταν με την εκδοχή τους (παράγραφος 3 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση). Είναι γεγονός ότι δεν συγκεκριμενοποιείται με ακρίβεια το χρονικό σημείο που περιήλθαν στην αντίληψη των Αιτητών οι αιτούμενες τροποποιήσεις. Γίνεται αναφορά ότι αυτές έγιναν γνωστές κατά την προετοιμασία της υπόθεσης για εκδίκαση στο στάδιο της ακρόασης χωρίς όμως να προσδιορίζεται πότε ακριβώς χρονικά έγινε αυτό. Ανατρέχοντας στον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μετά που η υπόθεση αυτή ορίστηκε 4 φορές για ακρόαση καλύπτοντας συνολική περίοδο περίπου 22,5 μηνών. Αυτό που δεν διευκρινίζεται, παρόλο ότι δίδεται δικαιολογία για την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης και σε ποιο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας αντιλήφθηκαν την χρησιμότητα και ανάγκη της, είναι αν η γνώση τους επί των αιτούμενων τροποποιήσεων έγινε κατά την πρώτη φορά που η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση, ήτοι την περίοδο από 19.03.14 μέχρι 21.11.14, ή την δεύτερη φορά που αυτή ορίστηκε για ακρόαση, ήτοι την περίοδο από 22.11.14 μέχρι 08.05.16, ή την τρίτη φορά που η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση, ήτοι την περίοδο από 09.05.15 μέχρι 04.12.15, ή την τέταρτη φορά που η υπόθεση αυτή ορίστηκε για εκδίκαση μέχρι του χρονικού σημείου που καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, ήτοι από 05.12.15 μέχρι 01.02.16, προκειμένου έτσι να υπολογιστεί με ακρίβεια η αργοπορία εκδήλωσης του δικονομικού διαβήματος της τροποποίησης. Επίσης, παρόλο ότι δεν ξεκαθαρίζεται ποιος ευθύνεται για την ανάγκη τροποποίησης εντούτοις το λεκτικό που χρησιμοποιείται περί μη δικογράφησης ουσιωδών γεγονότων παραπέμπει σε παράλειψη των εμπλεκομένων μερών. Στο ερώτημα αν υπάρχει καθυστέρηση στην εκδήλωση του διαβήματος τροποποίησης φαίνεται να υπάρχει, η οποία και δεν φαίνεται να δικαιολογείται με απόλυτη πειστικότητα. Ακόμη όμως και να εκληφθεί η μέγιστη περίοδος των 22,5 μηνών ως καθυστέρηση, αυτή η καθυστέρηση δεν εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης, η πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στον αντίδικο, ο προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων και βεβαίως το συμφέρον της δικαιοσύνης που είναι ο κυρίαρχος παράγοντας (Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.α, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερ. 20.03.14). Η καθυστέρηση μπορεί να είναι σχετικός παράγοντας αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (Preece κ.α. v. Ρωσσίδου

(2011)1 Α.Α.Δ. 2138). Η νομολογία υποδεικνύει ότι η καθυστέρηση από μόνη της δεν ισοδυναμεί κατ' ανάγκη με κακοπιστία (Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 817). Η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση με απόλυτη πειστικότητα, έστω και αν αυτή δεν είναι μικρής έκτασης, από μόνη της δεν εξισώνεται με κακοπιστία εκτός εάν υπάρχουν και άλλα στοιχεία και δεδομένα που μαζί μπορούν να οδηγήσουν σ' ένα τέτοιο συμπέρασμα. Κάτι τέτοιο όμως δεν παρατηρείται στην προκειμένη περίπτωση. Οι Καθ' ων η αίτηση, ως ο διάδικος που επικαλέστηκε ισχυρισμό κακοπιστίας της παρούσας αίτησης, όφειλαν να παρουσιάσουν τέτοια θετική μαρτυρία που να θεμελίωναν τον ισχυρισμό τους αυτό. Ωστόσο δεν το έπραξαν με αποτέλεσμα ο εν λόγω ισχυρισμός τους να παραμείνει μετέωρος και ως εκ τούτου έκθετος σε απόρριψη. Δεν έχω ακόμη μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι σκοπός των Αιτητών στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης ήταν η δημιουργία κωλυσιεργίας, επιβράδυνσης ή αναστολής της δικαστικής διαδικασίας. Η όποια ολιγωρία στην εκδήλωση τέτοιου δικονομικού διαβήματος δεν μπορεί να οδηγήσει αυτόματα σ' ένα τέτοιο συμπέρασμα. Συνακόλουθα έκθετη σε απόρριψη είναι ολόκληρη η τρίτη ομάδα λόγων ένστασης καθώς επίσης και η πέμπτη ομάδα λόγων ένστασης. Με την όγδοη ομάδα λόγων ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση παραπονιούνται ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ενώ παράλληλα προκαλείται αδικία και ταλαιπωρία στους Καθ' ων η αίτηση που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τις θέσεις αυτές των Καθ' ων η αίτηση. Η ένορκη δήλωση εξηγεί για ποιο λόγο ζητούνται οι αιτούμενες τροποποιήσεις. Συγκεκριμένα μέσα από τις παραγράφους 7 και 9 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση σημειώνεται ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις περιέχουν ουσιώδη γεγονότα που είναι αναγκαίο να δικογραφηθούν έτσι ώστε οι Αιτητές να μπορέσουν να παρουσιάσουν ορθά και ολοκληρωμένα τις θέσεις τους έναντι των θέσεων των Καθ' ων η αίτηση που καταγράφονται στην υπεράσπιση τους με αποτέλεσμα η εκδίκαση που θα πραγματοποιηθεί να είναι δίκαιη και αποτελεσματική. Περαιτέρω δεν θεωρώ ότι τυχόν έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων, της φύσης και της έκτασης που έχει περιγραφεί προηγουμένως, θα επηρεάσει δυσμενώς οποιαδήποτε δικαιώματα και/ή συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση και ούτε θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά, η οποία δεν θα μπορούσε να θεραπευτεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα, με τους Αιτητές να καλούνται να τις αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό στη βάση μαρτυρίας που θα προσκομίσουν, όπως οφείλουν να πράξουν και για όλες τις υπόλοιπες θέσεις τους. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις σε συνδυασμό με το υφιστάμενο κείμενο του δικογράφου που δεν τροποποιείται παρουσιάζουν το σύνολο των θέσεων και ισχυρισμών των Αιτητών από τις οποίες αναδύεται η εκδοχή τους στην παρούσα υπόθεση στην ολοκληρωμένη της μορφή. Συνεπώς ούτε αυτή η ομάδα λόγων ένστασης ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Συνοψίζοντας καταλήγω ότι: (α) Οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα οδηγήσουν στην ολοκληρωμένη παρουσίαση των θέσεων των Αιτητών κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. (β) Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις δεν αλλάζουν τα αγώγιμα δικαιώματα και ούτε μεταβάλλεται η βάση αγωγής. (γ) Δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση και ούτε εκτροχιάζεται η δικαστική διαδικασία από τυχόν έγκριση των αιτουμένων τροποποιήσεων. (δ) Ουδεμία επίπτωση και κανένας δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των Καθ' ων η αίτηση θα προκληθεί από τυχόν έγκριση των αιτουμένων τροποποιήσεων. (ε) Η όποια καθυστέρηση παρατηρείται δεν διαπνέεται από κακοπιστία. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης κλίνει προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της υπό κρίση αίτησης, η οποία και γίνεται δεκτή. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης ως οι παράγραφοι 1(Α) μέχρι (Ζ) (αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων) της αίτησης. Λόγω του επείγοντος της περίπτωσης το διάταγμα να συνταχθεί εντός 15 εργασίμων ημερών. Η τροποποιημένη έκθεση απαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε 15 ημέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος και ακολούθως εντός 30 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης να καταχωρηθεί η υπεράσπιση των Καθ' ων η αίτηση. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση την 18.11.16 και ώρα 11:00 π.μ. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για τροποποίηση έκθεσης υπεράσπισης/Διαταγή 25/ Ενδιάμεση Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο