Kounounas Constractions Limited ν. Alpha Bank Cyprus Ltd κ.α., Αρ. Αίτησης/Έφεσης :- 146/ 2016, 22/8/2016

(2), το Δικαστήριο μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ενώ η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39. [ 6 ] Σαφώς το Δικαστήριο ασκεί διακριτική εξουσία κατά την εξέταση αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είτε αυτό υποβάλλεται προφορικά είτε μετά από καταχώρηση σχετικής αίτησης όπως και στην περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Η μοναδική προϋπόθεση η οποία τίθεται έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του είναι η ύπαρξη καλού λόγου προς υποστήριξη του αιτήματος. [ 7 ] Η γενικότητα του όρου «καλός λόγος» αναδεικνύει ουσιαστικά το εξής βασικό στοιχείο. Η κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξετάζεται σύμφωνα με τα δικά της δεδομένα. [ 8 ] Βεβαίως η ύπαρξη καλού λόγου δεν είναι κάτι αόριστο ή θεωρητικό αλλά απόλυτα πραγματικό και άρρηκτα συνδεδεμένο με τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης. Δηλαδή, όπως και στην περίπτωση οποιασδήποτε αίτησης σε σχέση με την έγκριση της οποίας τίθεται συγκεκριμένη προϋπόθεση, ο αιτητής θα πρέπει να στηρίξει το αίτημα του με την ανάλογη μαρτυρία ενώ στη συνέχεια ο δικηγόρος του θα έχει το καθήκον να υποστηρίξει και προωθήσει το αίτημα αυτό με επίσης ανάλογη επιχειρηματολογία, εάν και εφόσον κληθεί να το πράξει αυτό. [ 9 ] Ευθύς εξ αρχής αυτό το οποίο παρατηρείται από το Δικαστήριο είναι η δυσαναλογία μεταξύ της μαρτυρίας και της επιχειρηματολογίας προς υποστήριξη του αιτήματος. Καθώς, παρά και την εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων δικηγόρων των αιτητών, σε αντίθεση η μαρτυρία η οποία συνοδεύει την αίτηση είναι ανεπαρκής μέχρι βαθμού ακόμη και ανυπαρξίας. [ 10 ] Εξαιτίας κυρίως της αοριστίας η οποία χαρακτηρίζει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης. Ως αποτέλεσμα η άμεση εντύπωση η οποία εκ πρώτης όψεως δημιουργείται είναι πως το αίτημα δεν στηρίζεται επί μίας συγκροτημένης βάσης η οποία να δικαιολογεί την έγκριση του αιτήματος με την ανάδειξη όντως καλού λόγου έτσι ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. [ 11 ] Βεβαίως το Δικαστήριο όχι μόνο θεωρεί ορθό και δίκαιο αλλά έχει και καθήκον όπως εξετάσει το αίτημα των αιτητών έστω και όπως αυτό τίθεται με τη μαρτυρία η οποία έχει προσκομιστεί προς υποστήριξη του. Διατηρώντας δε υπόψη πως το αίτημα υποβάλλεται σε σχέση με την ένορκη δήλωση Παπαδόπουλου ασφαλώς θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το περιεχόμενο αυτής της ένορκης δήλωσης. [ 12 ] Η ένορκη δήλωση του Παπαδόπουλου αποτελείται από 50 συνολικά παραγράφους. Με το αίτημα τους οι αιτητές ζητούν άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης έτσι ώστε να απαντήσει ο αιτητής ".σε κάποιους από τους ισχυρισμούς τους οποίους προέβαλε." ο Παπαδόπουλος ".και ιδιαιτέρως τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στις παραγράφους 6, 25-31, 35, 40, 45, 46 και 47", δηλαδή σε 13 συνολικά παραγράφους. [ 13 ] Κατ΄ αρχάς παρατηρείται όχι μόνο αοριστία αλλά μία ευέλικτη ουσιαστικά αοριστία απλά και μόνο με τη χρήση της φράσης ".κάποιους από τους ισχυρισμούς." καθώς θα μπορούσε να θεωρηθεί πως παρά και τη χρήση στη συνέχεια της φράσης ".και ιδιαιτέρως τους ισχυρισμούς ." ότι ακόμη και αυτή η συγκεκριμενοποίηση δεν αποκλείει την εξής δυνατότητα. Εάν διδόταν άδεια από το Δικαστήριο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τότε ο ενόρκως δηλών θα μπορούσε να απαντήσει σε οποιοδήποτε άλλο ισχυρισμό από την ένορκη δήλωση Παπαδόπουλου ακόμη και εκτός των 13 παραγράφων οι οποίες αναφέρονται πιο πάνω. [ 14 ] Μάλιστα η ευέλικτη αυτή αοριστία αλλά και απεριόριστη γενικότητα του αιτήματος αναδεικνύεται χαρακτηριστικά εάν ληφθεί υπόψη το περιεχόμενο της πρώτης παραγράφου σε σχέση με την οποία ζητείται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η παράγραφος αυτή είναι η παράγραφος 6 της ένορκης δήλωσης Παπαδόπουλου. [ 15 ] Αναφέρει συγκεκριμένα ο Παπαδόπουλος στην παράγραφο 6 ότι στο ".βαθμό που ασχολούμαι με κάποιο ισχυρισμό ο οποίος γίνεται στην Αίτηση, τούτο δε σημαίνει με οποιοδήποτε τρόπο ότι γίνονται παραδεχτοί τέτοιοι ισχυρισμοί." ενώ όπως προσθέτει προς ".αποφυγή παρερμηνειών σημειώνω ότι όλοι ανεξαιρέτως οι ισχυρισμοί των Εναγόντων (sic) απορρίπτονται, εκτός όπου ρητά παραδέχομαι οιονδήποτε εξ΄ αυτών". [ 16 ] Δηλαδή, θέτοντας το πολύ απλά, εάν το Δικαστήριο βασιστεί επί αυτής της αναφοράς στο αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να δώσει την αιτούμενη άδεια, τότε ουσιαστικά δεν θα τίθεται οποιοδήποτε όριο στο ενδεχόμενο περιεχόμενο τέτοιας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Καθώς δηλαδή οι αιτητές θα μπορούν να απαντήσουν απεριόριστα σε οποιοδήποτε ισχυρισμό του Παπαδόπουλου με τον οποίο δεν γίνεται ρητά παραδεκτός ο οποιοσδήποτε ισχυρισμός εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης των αιτητών για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. [ 17 ] Έστω όμως και να θεωρηθεί πως ο λόγος για τον οποίο στο αίτημα υπάρχει αναφορά στην παράγραφο 6 δεν είναι διότι οι αιτητές ζητούν άδεια για να απαντήσουν στο περιεχόμενο αυτής της συγκεκριμένης παραγράφου αλλά έτσι ώστε να δείξουν ότι ακριβώς εξαιτίας αυτής της γενικότερης άρνησης και επειδή οι ίδιοι φέρουν το βάρος της απόδειξης του αιτήματος τους θα πρέπει συνεπώς να απαντήσουν σε σχέση με τις υπόλοιπες παραγράφους της ένορκης δήλωσης Παπαδόπουλου οι αριθμοί των οποίων αναφέρονται εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης. Θέτοντας το πολύ απλά δηλαδή ότι η συγκεκριμένη αναφορά στην παράγραφο 6 δεν γίνεται ουσιαστικά έτσι ώστε να αντικρούσει ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της κύριας αίτησης το περιεχόμενο της παραγράφου 6 αλλά απλά έτσι ώστε να αναδείξει και με αυτό τον τρόπο την αναγκαιότητα να δοθεί η αιτούμενη άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. [ 18 ] Έστω επίσης και να θεωρηθεί πως το αίτημα περιορίζεται στις υπόλοιπες παραγράφους σε σχέση με τις οποίες υποβάλλεται το αίτημα και όχι στην παράγραφο 6 ή ακόμη και σε οποιαδήποτε άλλη παράγραφο η οποία δεν συγκεκριμενοποιείται με σχετική αριθμητική αναφορά. Παρά δηλαδή και την έμφυτη γενικότητα και αοριστία ως πρός τη διατύπωση του αιτήματος. Θα μπορούσε δηλαδή το αίτημα να εξεταστεί με αναφορά και μόνο στις συγκεκριμένες παραγράφους και εάν κρινόταν ως δικαιολογημένο τότε και μόνο θα χρειαζόταν η εξέταση κατά πόσο εξαιτίας αυτής της αοριστίας το αίτημα θα μπορούσε να γίνει ή να μην γίνει δεκτό. [ 19 ] Διευκρινίζεται δηλαδή πως το Δικαστήριο εξετάζει το αίτημα με μία όσο το δυνατό πιο περιορισμένη μορφή αντίληψης της εμβέλειας του παρά και την εύελικτη αοριστία αλλά και γενικότητα η οποία εντοπίζεται ως πρός τη διατύπωση του. Καθώς βεβαίως εάν αυτό κριθεί δικαιολογημένο θα μπορούσε το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης να περιοριζόταν με ανάλογη διατύπωση του διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο θα διδόταν άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. [ 20 ] Όπως αναφέρεται και πιο πάνω (βλ. σχετικά την παράγραφο [ 11 ] αυτής της απόφασης) λαμβάνοντας υπόψη πως το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Παπαδόπουλου προτάσσεται ως ο βασικότερος παράγοντας ως πρός την αναγκαιότητα υποβολής του αιτήματος και εξαιτίας του οποίου, όπως ο ίδιος ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη του εισηγείται, είναι δυνατό να διαπιστωθεί και η ύπαρξη "καλού λόγου" έτσι ώστε να δοθεί η αιτούμενη άδεια του Δικαστηρίου, θα πρέπει βεβαίως κατ΄ αρχάς να εξεταστεί προσεχτικά αλλά και γενικά το ίδιο το περιεχόμενο αυτής της ένορκης δήλωσης ενώ στη συνέχεια το Δικαστήριο θα μπορεί να επικεντρωθεί και στις παραγράφους σε σχέση με τις οποίες το αίτημα συνδέεται πιο άμεσα. Όπως δηλαδή αυτή η σύνδεση καθορίζεται από την ίδια τη διατύπωση του αιτήματος εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη του. [ 21 ] Βάσει μίας πρώτης ανάγνωσης της ένορκης δήλωσης Παπαδόπουλου και δίχως το Δικαστήριο σε αυτό το μέρος της απόφασης να υπεισέρχεται σε λεπτομερή εξέταση της ουσίας της ένορκης δήλωσης διαπιστώνονται τα ακόλουθα σε σχέση με τη γενική μορφή της ένορκης δήλωσης. [ 22 ] Κατ΄ αρχάς προκαλεί εντύπωση η ίδια η δομή της ένορκης δήλωσης καθώς αυτή χωρίζεται σε επιμέρους ενότητες ωσάν να πρόκειται για γραπτή αγόρευση αντί ένορκης δήλωσης. Με αναφορά πρώτα, στο ιστορικό υπόβαθρο γενικά των διαδικασιών μεταξύ των διαδίκων και δεύτερο, σε ορισμένους από τους λόγους βάσει των οποίων η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί όπως αυτοί διατυπώνονται στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης και με παράλληλη ανάλυση αυτών. [ 23 ] Ουσιαστικά, έστω και με αναφορά στη νομική συμβουλή την οποία ο ενόρκως δηλών αναφέρει πως έχει λάβει από τους δικηγόρους της καθ΄ ης η αίτηση, η ένορκη δήλωση Παπαδόπουλου αποτελείται περισσότερο από επιχειρηματολογία παρά από μαρτυρία. Συγχέεται δηλαδή ο σκοπός της ένορκης δήλωσης από τον συντάκτη της. Τόσο ο σκοπός όσο και το αναμενόμενο περιεχόμενο της. Εφόσον δηλαδή αυτό το οποίο αναμένεται να εμπεριέχεται εντός μίας οποιασδήποτε ένορκης δήλωσης δεν είναι επιχειρηματολογία αλλά μαρτυρία. [ 24 ] Όπως αναφέρεται συγκεκριμένα στη Δ.48 θ. 4

(1)αναφορικά με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης η οποία καταχωρείται σε περίπτωση ύπαρξης τέτοιας πρόθεσης, η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση και θα εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. Επιπλέον, αναφορικά με τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση τότε εάν αυτά δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας θα πρέπει να αναφέρονται σε μία ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις οι οποίες θα συνοδεύουν την ειδοποίηση. [ 25 ] Ο κανονισμός είναι σαφέστατος. Δεν καλείται ο διάδικος ο οποίος έχει ένσταση σε μία αίτηση να αναπτύξει εντός μίας ένορκης δήλωσης τους λόγους επί των οποίων βασίζεται η ένσταση του ή να παραθέσει εντός αυτής την επιχειρηματολογία την οποία θα αναπτύξει ο δικηγόρος του διάδικου, εάν και εφόσον κληθεί να το πράξει αυτό, με ορισμό πρώτα της αίτησης για ακρόαση. [ 26 ] Αυτό ουσιαστικά συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό και με την ένορκη δήλωση Παπαδόπουλου. Ο λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο αναφέρεται στη φύση της ένορκης δήλωσης γενικά έχει σχέση ασφαλώς και με το βαθμό στον οποίο είναι δυνατό να κριθεί πως όντως η συγκεκριμένη ένορκη δήλωση αποτελείται από μαρτυρία έτσι ώστε να παρέχεται και το ανάλογο περιθώριο όχι μόνο έγκρισης αλλά και της ίδιας της υποβολής αιτήματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Καθώς, εφόσον μία ένορκη δήλωση ως μία μορφή παρουσίασης μαρτυρίας θα πρέπει όντως να εμπεριέχει μαρτυρία, η δυνατότητα εντοπισμού της κρίνεται απαραίτητη, έτσι ώστε να εξακριβωθεί κατά πόσο το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης έχει σχέση με ισχυρισμούς και όχι με επιχειρηματολογία, οι οποίοι όντως να εμπεριέχονται εντός αυτής. [ 27 ] Υπενθυμίζω πως οι αιτητές ζητούν άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση έτσι ώστε να "απαντήσει" ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης στους ισχυρισμούς οι οποίοι εμπεριέχονται εντός της ένορκης δήλωσης Παπαδόπουλου. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση ".θα πρέπει να απαντήσω σε κάποιους από τους ισχυρισμούς τους οποίους προέβαλε." ο Παπαδόπουλος. [ 28 ] Επομένως - ανεξάρτητα και από το διαχωρισμό ο οποίος προβάλεται με την επιχειρηματολογία εναντίον της αποδοχής της αίτησης μεταξύ συμπληρωματικής και "απαντητικής" ένορκης δήλωσης - εάν δεν είναι δυνατό πρώτα να κριθεί από το Δικαστήριο ότι το αίτημα έχει σχέση με συγκεκριμένους ισχυρισμούς τότε πως θα είναι εφικτό αυτό να κριθεί δικαιολογημένο; Βεβαίως, υπενθυμίζω και πάλι, πως η περιγραφή και μόνο των ισχυρισμών ως "κάποιοι" από μόνη της εμπεριέχει μία έμφυτη αοριστία η οποία όπως και εν τέλει διαπιστώνεται δεν διευκρινίζεται ή ουσιαστικά εξουδετερώνεται από τη μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης. [ 29 ] Θέτοντας το πιο απλά, εάν δεν διαπιστώνονται να υπάρχουν συγκεκριμένοι ισχυρισμοί εντός της ένορκης δήλωσης Παπαδόπουλου ή τουλάχιστον ισχυρισμοί σε σχέση με τους οποίους να υποβάλλεται το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, τότε πως θα είναι λογικά εφικτό το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του αναφορικά, πρώτο, όχι τόσο με ανύπαρκτους ισχυρισμούς αλλά με ισχυρισμούς οι οποίοι δεν καθορίζονται από τη μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης και δεύτερο, με ισχυρισμούς οι οποίοι δεν διαπιστώνονται να υπάρχουν εντός της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης καθώς αυτό το οποίο αντιθέτως διαπιστώνεται είναι η ύπαρξη κυρίως επιχειρηματολογίας παρά ισχυρισμών εντός της ένορκης δήλωσης. [ 30 ] Διευκρινίζω πως ισχυρισμοί όντως υπάρχουν εντός της ένορκης δήλωσης Παπαδόπουλου όμως ακόμη και αυτοί θα πρέπει να καθορίζονται με τη μαρτυρία προς υποστήριξη του αιτήματος και όχι να καλείται το Δικαστήριο να προβεί σε μία θεωρητική άσκηση εξεύρεσης τους βασισμένο και μόνο στις αόριστες και γενκές αναφορές εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. [ 31 ] Αξίζει να σημειωθεί επί του προκειμένου θέματος και ο λόγος ένστασης (x) με τον οποίο η ενάγουσα εισηγείται πως «κανένας ισχυρισμός» δεν έχει τεθεί από τον Παπαδόπουλο «...που να χρήζει απάντησης από τον ίδιο τον Αιτητή, αλλά πλέον όλα τα ζητήματα χρήζουν επιχειρηματολογίας από τους δικηγόρους που εκπροσωπούν τα διάδικα μέρη στην παρούσα διαδικασία». [ 32 ] Θα προσέθετα σε σχέση με το συγκεκριμένο λόγο ένστασης το εξής. Αναπόφευκτα, όπως και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, αφού πρώτα ακολουθηθούν οι θεσμοί και καταχωρηθούν οι σχετικές ένορκες δηλώσεις και προηγηθεί η οποιαδήποτε ακροαματική διαδικασία σε περίπτωση ύπαρξης αντεξέτασης ενός ή και των δύο ενόρκως δηλούντων, τότε πράγματι πλέον αυτό το οποίο απομένει από πλευράς των διαδίκων είναι η προώθηση σχετικής επιχειρηματολογίας. Όμως, συνήθως, όπως και σε αυτή την περίπτωση, σε μεγάλο βαθμό το ίδιο το περιεχόμενο αμφότερων των ενόρκων δηλώσεων σε σχέση με την κύρια αίτηση αποτελείται από επιχειρηματολογία παρά από μαρτυρία. [ 33 ] Διαπίστωση ύπαρξης επιχειρηματολογίας εντός μίας ένορκης δήλωσης ασφαλώς δεν δικαιολογεί, μετά και από υποβολή σχετικού αιτήματος, να δίδεται άδεια από το Δικαστήριο σε ενόρκως δηλούντα του αντίδικου να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, εντός της οποίας να παραθέτει δική του επιχειρηματολογία ή ουσιαστικά επιχειρηματολογία βασισμένη σε νομική συμβουλή, προς απάντηση σε επιχειρηματολογία η οποία ήδη εμπεριέχεται σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη των θέσεων του αντιδίκου. Βασισμένη και εκείνη συνήθως σε νομική συμβουλή. [ 34 ] Υπενθυμίζω και πάλι τόσο την αοριστία όσο και τη γενικότητα του αιτήματος όπως αυτό διατυπώνεται δίχως οποιαδήποτε διευκρίνιση και απλά με αναφορά σε ορισμένες παραγράφους ή έστω και ενότητες παραγράφων από την ένορκη δήλωση Παπαδόπουλου. Βεβαίως η απουσία τέτοιας διευκρίνισης και πάλι σε περίπτωση παραχώρησης άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σύμφωνα με τη διατύπωση του αιτήματος θα δημιουργούσε τον εξής κίνδυνο. Αναπόφευκτα θα άφηνε ελεύθερο το πεδίο καταχώρησης μίας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δίχως οποιοδήποτε περιορισμό ως προς το ίδιο το περιεχόμενο της. [ 35 ] Κυρίως όμως η απουσία αυτή οποιασδήποτε διευκρίνισης λαμβάνεται υπόψη κατά την εξέταση του αιτήματος. Καθότι βεβαίως δεν θα αποκλειόταν, εάν όντως το Δικαστήριο κατέληγε σε συμπέρασμα πως το αίτημα δικαιολογείται, το ίδιο το Δικαστήριο να έθετε και περιορισμούς ως προς την εμβέλεια μίας τέτοιας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτό το οποίο όμως έχει σημασία δεν είναι η συγκεκριμένη δυνατότητα του Δικαστηρίου αφού πρώτα κριθεί δικαιολογημένο ένα αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αλλά η επάρκεια της μαρτυρίας με την οποία υποστηρίζεται αυτό το αίτημα έτσι ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να καταλήξει σε τέτοιο συμπέρασμα. [ 36 ] Τίθεται και ως ο πρώτος λόγος ένστασης ως προς την έγκριση της αίτησης η μη επισύναψη στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης αντιγράφου της «...σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ως η ορθή πρακτική επιβάλλει και παραμένει άγνωστο προς το Δικαστήριο και την Καθ΄ ης η Αίτηση 1 το ακριβές περιεχόμενο της, γεγονός που καθιστά ακροσφαλή την όλη διαδικασία». [ 37 ] Βεβαίως παρά και τη χαρακτηριστική αναφορά[1] του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Νικολάτου Δ. (όπως ήταν τότε) και την πρακτική σημασία αυτής, στη σελίδα 646 της 1. Παπακοκκίνου κ. ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2012)1Α Α. Α. Δ. 643, σε σχέση με την μη επισύναψη της ένορκης δήλωσης η οποία θα καταχωρείτο «όπως θα έπρεπε», όχι μόνο δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι η αναφορά αυτή, από μόνη της, προσθέτει οποιαδήποτε επιπρόσθετη προϋπόθεση στη Δ.48 θ. 4

(2)(κάτι βεβαίως το οποίο θα μπορούσε να γίνει με την έκδοση σχετικού Διαδικαστικού Κανονισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο ασκώντας τις σχετικές του εξουσίες επί αυτού) αλλά και από τα όσα αναφέρονται στη συνέχεια, αναδεικνύεται και η δυνατότητα του Δικαστηρίου, σε μία προσπάθεια η δικαιοσύνη πάντοτε να απονέμεται δίκαια και ορθά, να εξάγει ουσιαστικά και να υποθέτει το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (βλ. σχετικά την υποσημείωση 1 αυτής της απόφασης). [ 38 ] Παράλληλα όμως το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει με τη θέση η οποία διατυπώνεται εντός του συγκεκριμένου λόγου ένστασης ως προς το ότι δηλαδή παραμένει άγνωστο το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ανεξάρτητα και από την μη επισύναψη αντιγράφου της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επιπλέον, δεν αποκλείεται αυτό το δεδομένο στη συνέχεια όντως να δημιουργήσει προβλήματα στην όλη διαδικασία η οποία θα ακολουθήσει. [ 39 ] Η πρώτη ενότητα παραγράφων σε σχέση με την οποία ζητείται άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αυτή των παραγράφων 25 έως

1. Υπενθυμίζω τα όσα αναφέρονται πιο πάνω σε σχέση με την ύπαρξη συγκεκριμένης δομής στην ένορκη δήλωση Παπαδόπουλου (βλ. σχετικά την παράγραφο [ 22 ] αυτής της απόφασης). Οι παραγράφοι αυτοί ανήκουν στο μέρος (β) (ΙΙ) της ένορκης δήλωσης κάτω από σχετικό τίτλο σύμφωνα με τον οποίο οι «...εκτιμήσεις που επεσύναψαν οι Αιτητές επιδόθηκαν εκπρόθεσμα και/ή ο ισχυρισμός περί χαμηλών εκτιμήσεων πάσχει και/ή δεν αποτελεί λόγο έκδοσης των αιτούμενων θεραπειών». [ 40 ] Κατ΄ αρχάς οφείλει το Δικαστήριο να παρατηρήσει το εξής. Μία ένορκη δήλωση δεν αποτελεί δικόγραφο έτσι ώστε εντός αυτής να γίνεται χρήση παράλληλα συζευκτικών και διαζευκτικών συνδέσμων (δηλαδή, των συνδέσμων «και/ή»). Αυτό μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτό εάν ο αναγνώστης μίας ένορκης δήλωσης ακροαστεί στο μυαλό του το περιεχόμενο μίας ένορκης δήλωσης ωσάν δηλαδή να κατέθετε ενώπιον του ο ενόρκως δηλών ως μάρτυρας διά ζώσης. [ 41 ] Επιπλέον, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση η ένορκη δήλωση αποτελείται και από ενότητες η καθεμία εκ των οποίων φέρει και τίτλο. Όπως και στη συγκεκριμένη περίπτωση των παραγράφων 25 έως
2. [ 42 ] Βεβαίως εντός της Δ.39 θ. 4 περιγράφεται η μορφή μίας ένορκης δήλωσης καθορίζοντας με αυτό τον τρόπο και τη δομή της[2]. Δίδοντας και έμφαση στην καταβολή προσπάθειας η κάθε παράγραφος να περιορίζεται σε ξεχωριστό μέρος του θέματος για το οποίο δίδεται μαρτυρία. [ 43 ] Σε σχέση με τις παραγράφους 25 έως και 27 ο Παπαδόπουλος επαναλαμβάνει κυρίως ενημέρωση από τους δικηγόρους της καθ΄ ης η αίτηση με αναφορά και σε παραδοχή (όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται) του ενόρκως δηλούντος προς υποστήριξη της κύριας αίτησης στην παράγραφο 33 της ένορκης δήλωσης του. Στη συνέχεια στην παράγραφο 28 της ένορκης δήλωσης Παπαδόπουλου προβάλλεται ισχυρισμός πως ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της κύριας αίτησης ψεύδεται ότι ενημέρωσε τους υπαλλήλους της τράπεζας ότι θα διορίσει εκτιμητές. [ 44 ] Έστω και σε αυτό το σημείο της απόφασης, οφείλω πρώτα να υπενθυμίσω πως με την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη του αιτήματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν αναφέρεται πως ο ενόρκως δηλών στην κύρια αίτηση θα παρουσιάσει μαρτυρία ή ποια μαρτυρία θα παρουσιάσει προς αντίκρουση των ισχυρισμών του Παπαδόπουλου στην παράγραφο 28 της ένορκης του δήλωσης και δεύτερο, να προσθέσω, πως εάν ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της κύριας αίτησης προτίθεται απλά να επαναλάβει τους ισχυρισμούς του, τότε ασφαλώς αυτό δεν αποτελεί «καλό λόγο» προς έγκριση του αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Άγνωστο βεβαίως τι προτίθεται να αναφέρει ή προσθέσει ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της κύριας αίτησης εφόσον δεν αναφέρει οποιαδήποτε σχετική λεπτομέρεια σε σχέση με το περιεχόμενο της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. [ 45 ] Με τις παραγράφους 29 και 30 ουσιαστικά ο Παπαδόπουλος παραθέτει επιχειρηματολογία, ανάμεικτη σε κάποιο βαθμό και με επανάληψη των ισχυρισμών του τόσο ως προς την μη έγκαιρη ενημέρωση πρόθεσης διορισμού εκτιμητών από τους αιτητές όσο και ως προς την κατ΄ ισχυρισμό εκπρόθεσμη υποβολή της εκτίμησης ενώ ολοκληρώνοντας με την παράγραφο 31 περιγράφει τους ισχυρισμούς σε σχέση με τις εκτιμήσεις ως ανυπόστατους και καλεί το Σεβαστό Δικαστήριο όπως μήν τους λάβει υπόψη. [ 46 ] Η παράγραφος 35 ανήκει στην ενότητα ΙΙΙ της ένορκης δήλωσης η οποία φέρει τον τίτλο ότι η αίτηση «...είναι παράτυπη και/ή πάσχει η νομική της βάση». Εκφράζεται ουσιαστικά μία «νομική» άποψη του Παπαδόπουλου βάσει της νομικής συμβουλής την οποία έχει λάβει. Βεβαίως δεν είναι οι μάρτυρες οι οποίοι παραθέτουν νομικές απόψεις αλλά οι δικηγόροι των διαδίκων. [ 47 ] Άλλες δύο θέσεις παρατίθενται εντός της παραγράφου 40, ανεξάρτητα και από την απουσία αναφοράς ευθέως σε νομική συμβουλή, πρώτο, σε σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό παράλειψη των αιτητών να διορίσουν εγκαίρως εκτιμητές και πως αυτή τους εμποδίζει από το να διαφωνούν με το περιεχόμενο «των εκτιμήσεων», νομική άποψη και αυτή τη φορά, και δεύτερο, θέση περισσότερο σε σχέση με την πραγματική πτυχή της υπόθεσης, ως προς το ότι εν πάση περιπτώσει οι χαμηλές εκτιμήσεις δεν είναι προς το συμφέρον της τράπεζας ενώ τέλος καταλήγει σε συμπέρασμα, νομικής φύσης και πάλι, ως προς το ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών δεν αποτελούν λόγο έκδοσης του διατάγματος ή ακύρωσης της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Ουσιαστικά, με εξαίρεση επανάληψης του ισχυρισμού ως προς το ότι οι αιτητές δεν διόρισαν έγκαιρα εκτιμητές - σημειωτέον βεβαίως η επανάληψη ουσιαστικά γίνεται ως μέρος του συλλογισμού του - ο Παπαδόπουλος αναπτύσσει επιχειρηματολογία επί του θέματος. [ 48 ] Εντός της παραγράφου 45, ουσιαστικά ως μέρος της επιχειρηματολογίας του μέρους IV της ένορκης δήλωσης, ως προς το ότι δηλαδή δεν «...πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60», ο Παπαδόπουλος συνδέει την ιδιότητα της καθ΄ ης η αίτηση ως χρηματοπιστωτικό ίδρυμα προς υποστήριξη της εξής θέσης. Ότι δηλαδή δεν υπάρχει ο κίνδυνος μη αποκατάστασης των αιτητών σε περίπτωση της τυχόν επιτυχούς έκβασης της αίτησης, εννοώντας προφανώς την Αίτηση-Έφεση εντός του πλαισίου της οποίας έχει καταχωρηθεί και η αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. [ 49 ] Εντός των επόμενων δύο παραγράφων, πρώτο της παραγράφου 46, προβάλλεται θέση νομικής φύσης και πάλι ως προς το ότι, βάσει νομικής συμβουλής, θα έπρεπε το βάρος απόδειξης των αιτητών να ισχυριστούν το «στοιχείο του υφιστάμενου κινδύνου» να ήταν ακόμη πιο ψηλό για τους λόγους που αναπτύσσει στη συνέχεια υπό μορφή, και πάλι, επιχειρηματολογίας, ενώ στην παράγραφο 47, ουσιαστικά ο Παπαδόπουλος ολοκληρώνει την επιχειρηματολογία του, και πάλι βάσει νομικής συμβουλής, ως προς το κατά πόσο οι αιτητές έχουν καλή υπόθεση ή πιθανότητα επιτυχίας στην Αίτηση-Έφεση. [ 50 ] Με την πιο πάνω αναφορά στις παραγράφους με τις οποίες οι αιτητές συνδέουν το αίτημα τους για παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το Δικαστήριο, ολοκληρώνοντας την εξέταση της αίτησης, καταλήγει σε συμπέρασμα πως η αίτηση δεν δικαιολογείται για τους λόγους που εμπεριέχονται πιο πάνω εντός του όλου σκεπτικού της απόφασης αναφορικά με τα όσα θέματα αναλύθηκαν κατά την εξέταση αυτή. [ 51 ] Η δε εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης ουσιαστικά καθίσταται αχρείαστη και ακαδημαϊκής φύσης καθώς όπως κρίνεται με βάση το σκεπτικό του Δικαστηρίου επί του θέματος, ευσταθούν πλήρως οι θέσεις οι οποίες εμπεριέχονται εντός των παρόμοιων λόγων ένστασης (ii) και (vii) ως προς το ότι δεν προκύπτει καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθώς οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος που φέρουν αναφορικά με την ύπαρξη καλού λόγου έτσι ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια προς έγκριση του αιτήματος. [ 52 ] Συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται ενώ διατηρώντας υπόψη και το αποτέλεσμα εκδίκασης της τα έξοδα της επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ ης η αίτηση 1 και εις βάρος των αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την εκδίκαση ή με διαφορετικό τρόπο αποπεράτωση της Αίτησης-Έφεσης 146/2016 του Επαρχιακού Δικαστήριου Πάφου. Στη συνέχεια θα δοθεί ημερομηνία για ακρόαση της αίτησης αναφορικά με την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία οι αιτητές ζητούν με την κύρια αίτηση. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «Σημειώνουμε συναφώς ότι στην αίτηση δεν έχει επισυναφθεί η ένορκη δήλωση που θα καταχωρείτο, αν δινόταν άδεια, όπως θα έπρεπε και επομένως το περιεχόμενο της το υποθέσαμε από τα στοιχεία που είχαμε.» [2]
3. Every affidavit shall be drawn up in the first person, and shall be divided into paragraphs, and every paragraph shall be numbered consecutively, and, as nearly as may be, shall be confined to a distinct portion of the subject. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο