Bank of Cyprus Public Company Limited ν. Δημήτρης Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής :- 466 / 2015, 30/8/2016

Bank of Cyprus Public Company Limited ν. Δημήτρης Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής :- 466 / 2015, 30/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A183 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 466 / 2015 Μεταξύ:- Bank of Cyprus Public Company Limited Ενάγουσα Και

1. Δημήτρης Ιωάννου
2. Χριστάκης Ιωάννου Εναγόμενοι Αίτηση Ημερομηνίας 25/9/2015 Ημερομηνία :- Τρίτη 30η Αυγούστου 2016 Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Άντρη Κακογιάννη-Αχιλλέως για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Σάβια Ζαχαρία Για τον Εναγόμενο 2 - Αιτητή :- κα. Λουίζα Ν. Λεμονάρη Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Λουίζα Ν. Λεμονάρη ΑΠΟΦΑΣΗ
3. Αιτείται ο εναγόμενος 2 τον παραμερισμό απόφασης η οποία εκδόθηκε εναντίον του εξαιτίας της μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης. Συνοπτικά, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του εντός της ένορκης δήλωσης του προς υποστήριξη της αίτησης, οι λόγοι για τους οποίους δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης είναι διότι ο ίδιος βασίστηκε στον αδελφό του (δηλαδή, τον εναγόμενο 1) ως πρωτοφειλέτη σε σχέση με το επίδικο δάνειο για το οποίο ο αιτητής είναι εγγυητής έτσι ώστε να διευθετήσει το θέμα της υπεράσπισης και εκπροσώπησης του από δικηγόρο.
4. Η εκδοχή την οποία παρουσιάζει ο αιτητής επί του θέματος δεν κρίνεται πειστική καθώς δεν συνάδει με την κοινή λογική ενώ εμπεριέχει και αντιφάσεις. Ισχυρίζεται πως αμέσως μετά από την επίδοση της αγωγής (η οποία έγινε στις 24/4/2015) επισκέφθηκε τον αδελφό του ο οποίος αμέσως επικοινώνησε με την δικηγόρο του και διευθέτησε συνάντηση μαζί της, διαβεβαιώνοντας τον πως θα διευθετούσε το θέμα προσωπικά και για τους δύο. Βασιζόμενος στα όσα του είχε πει ο αδελφός του ήταν σίγουρος ότι είχε καταχωρηθεί και για τον ίδιο σημείωμα εμφάνισης. Μάλιστα μετά «από μέρες» ερώτησε τον αδελφό του κατά πόσο είχε διευθετήσει και τη δική του υπεράσπιση και η απάντηση του αδελφού του ήταν ότι τα έχει αναλάβει όλα η δικηγόρος του. Όταν ανακάλυψε στις 17/9/2015 ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του αμέσως επικοινώνησε με τον αδελφό του και σε ραντεβού το οποίο διευθέτησαν για την επόμενη μέρα με την δικηγόρο διαπίστωσαν ότι έγινε κακή συνεννόηση μεταξύ του αδελφού του και της δικηγόρου καθότι ο εναγόμενος 1 «...μη γνωρίζοντας την διαδικασία και νομιζόμενος ότι επειδή είναι ο πρωτοφειλέτης στο επίδικο δάνειο αφορούσε τον ίδιος (sic) η εν λόγω υπόθεση προσωπικά, δεν ανάφερε στην δικηγόρο ότι επιδόθηκε και σε εμένα η αγωγή ούτως ώστε η δικηγόρος να καταχωρήσει επίσης εκ μέρους μου σημείωμα εμφάνισης».
5. Δημιουργούνται διάφορα αναπάντητα ερωτήματα βάσει της εκδοχής του αιτητή. Εάν όντως ο αδελφός του επικοινώνησε αμέσως με την δικηγόρο του και διευθέτησε συνάντηση μαζί της και τον είχε διαβεβαιώσει πως θα διευθετούσε το θέμα και για τους δύο τους τότε γιατί δεν το έπραξε αυτό; Πως είναι δυνατό να γίνει δεκτός ο αντιφατικός επί αυτού ισχυρισμός ότι δεν ανέφερε στην δικηγόρο πως η αγωγή επιδόθηκε και στον αιτητή; Εφόσον όχι μόνο ο αιτητής επικοινώνησε αμέσως με τον αδελφό του αλλά και ο αδελφός του επίσης επικοινώνησε αμέσως με την δικηγόρο του. Εντός αυτού του χρονικού πλαισίου τα όσα ισχυρίζεται ο αιτητής δεν συνάδουν μεταξύ τους έτσι ώστε να δημιουργούν μία συνεκτική και πειστική εκδοχή.
6. Ούτε και ο ισχυρισμός ως προς την ύπαρξη κακής συνεννόησης μεταξύ του εναγομένου 1 και της δικηγόρου του κρίνεται αξιόπιστος. Εύλογα θα αναμενόταν με τα δεδομένα τα οποία η δικηγόρος είχε ενώπιον της, δηλαδή το κοινό επίθετο των εναγομένων και τα στοιχεία του επίδικου δανείου με τον εναγόμενο 1 ως πρωτοφειλέτη και τον αιτητή ως εγγυητή, ακόμη και η ίδια από μόνη της να είχε ερωτήσει τον εναγόμενο 1 σε σχέση με τον αιτητή έτσι ώστε στη συνέχεια να είχε ενημερωθεί πως η αγωγή είχε επιδοθεί και στον αιτητή. Αποκλείοντας ουσιαστικά το ενδεχόμενο ο εναγόμενος 1 να μην είχε αναφέρει στην δικηγόρο πως η αγωγή είχε επιδοθεί και στον εναγόμενο
8. Παράλληλα εάν δεν είχε αναφέρει ο εναγόμενος 1 στην δικηγόρο του πως η αγωγή είχε επιδοθεί και στον αιτητή τότε γιατί μετά από μέρες να καθησύχαζε τον αιτητή πως η δικηγόρος τα είχε αναλάβει όλα. Όταν δηλαδή ερωτήθηκε από τον αιτητή εάν είχε διευθετήσει και τη δική του υπεράσπιση με την δικηγόρο. Πραγματικά καθόλου πειστική δεν κρίνεται η εκδοχή του αιτητή ενώ η προσπάθεια, εντός του πλαισίου των κατ΄ ισχυρισμό δεδομένων, αυτή η εκδοχή να δικαιολογηθεί με τη θέση ότι τα όσα συνέβηκαν είχαν ως αιτία την κατ΄ ισχυρισμό άγνοια του εναγομένου 1 σε σχέση με τη «διαδικασία» γίνεται αντιληπτή από το Δικαστήριο ως πρόφαση παρά ως μία αξιόπιστη εξήγηση.
9. Ενδεχομένως η μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης να μπορούσε να είχε ενισχυθεί (δίχως βεβαίως να αποκλείεται και το αντίθετο) εάν η αίτηση συνοδευόταν και από ένορκη δήλωση του εναγομένου 1 ή ακόμη και της δικηγόρου του. Βεβαίως εάν η δικηγόρος του εναγομένου 1 είχε προσφέρει μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης τότε δεν θα μπορούσε να ήταν ταυτόχρονα και δικηγόρος του αιτητή. Σημασία όμως έχει το γεγονός πως η εκδοχή του αιτητή όπως έχει παρουσιαστεί με τη μαρτυρία την οποία ο ίδιος έχει προσφέρει καθόλου δεν πείθει έτσι ώστε να δικαιολογείται η παράλειψη του να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης.
10. Ανεξάρτητα και από την κατάληξη του Δικαστηρίου ως προς το ότι ο αιτητής έχει αποτύχει να δικαιολογήσει την παράλειψη του να καταχωρήσει εμφάνιση εντούτοις θεωρώ ορθό να εξεταστεί και η πρωταρχικής σημασίας προϋπόθεση αναφορικά με την αποδοχή ή μή της αίτησης παραμερισμού. Δηλαδή, κατά πόσο και πάλι με τη μαρτυρία την οποία έχει παρουσιάσει στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως μία καλόπιστη και συζητήσιμη υπεράσπιση. Ο ίδιος ο αιτητής με τα όσα αναφέρει στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης ισχυρίζεται όχι μόνο ότι έχει πολύ καλή υπεράσπιση αλλά και ανταπαίτηση εναντίον της ενάγουσας.
11. Πραγματικά, διατηρώντας υπόψη την αοριστία και γενικότητα των όσων αναφέρονται προς στοιχειοθέτηση υπεράσπισης εκ μέρους του αιτητή (σχετική επί του θέματος είναι και η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ECLI:CY:AD:2015:A677, Πολιτική Έφεση Αρ. 121/10, ημερομηνίας 14/10/2015 μεταξύ
12. N. S. M. Democars Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ), αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι ότι ούτε σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση είναι ικανοποιητική η μαρτυρία του αιτητή.
13. Έστω και εάν σε μία αίτηση παραμερισμού το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε εξέταση της ουσίας μίας προβαλλόμενης υπεράσπισης εντούτοις εύλογα αναμένεται όπως ο αιτητής να είναι σε θέση να πείσει ως πρός την ύπαρξη μίας τέτοιας υπεράσπισης με την παρουσίαση τουλάχιστον κάποιων πειστικών στοιχείων και όχι με γενικές και αόριστες αναφορές, παραδείγματος χάριν, ως προς την απουσία της ελεύθερης βούλησης του αιτητή ή της ύπαρξης αμέλειας ή ψευδών παραστάσεων από την ενάγουσα.
14. Δεν θεωρώ αναγκαίο όπως προσθέσω οτιδήποτε περισσότερο σε σχέση με τη νομική πτυχή της αίτησης. Παραπέμπω όμως σχετικά με τις αρχές οι οποίες εφαρμόζονται σε αιτήσεις αυτού του είδους, σύμφωνα και με τη νομολογία μας, σε προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου με την ίδια σύνθεση (βλ. σχετικά τις παραγράφους 6 έως και 9 της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστήριου Πάφου στην αγωγή 2848/13, ημερομηνίας 29/5/2015 μεταξύ της Ξένιας Λεωνίδου ν. Πραξούλλας Ιωάννου).
15. Επομένως, έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η έγκριση της αίτησης του εναγομένου 2 και η οποία ως εκ τούτου απορρίπτεται. Διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης τα έξοδα της επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ ης η αίτηση ενάγουσας και εις βάρος του αιτητή εναγομένου 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
16. Νοείται βεβαίως πως με την έκδοση αυτής της απόφασης παύει να ισχύει το διάταγμα, ημερομηνίας 29/10/2015, αναστολής εκτέλεσης της απόφασης η οποία εκδόθηκε εναντίον του εναγομένου
17. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο