Αναφορικά με την Αίτηση της «ΤΡΙΣΗΛΙΟΣ LTD» ν. Αναφορικά με την εταιρεία "OTHONOS BROS CONSTRUCTIONS LIMITED", Αρ. Αίτησης: 83/14, 30/8/2016

(1)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος») μόνο μετά την συμπλήρωση της διαδικασίας εκκαθάρισης και νοουμένου ότι οι υποθέσεις της εταιρείας έχουν πλήρως εκκαθαρισθεί (Ανδρέας Χατζηγιάννης ν. C. & J. Kyprianou Promotions Ltd

(2010)1 ΑΑΔ 991). Επομένως και αφ' ης στιγμής, δεν υπάρχει διάταγμα εκκαθάρισης εναντίον της Καθ' ης η αίτηση δεν θα μπορούσε να αξιώνεται διάταγμα διάλυσης της. Περαιτέρω, νομική βάση της αίτησης αποτελούν τα άρθρα 209, 211(ε), 212(α), 213 και 214, τα οποία καταπιάνονται με τη διαδικασία εκκαθάρισης εταιρείας. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην αίτηση και τη συνοδευτική ένορκη δήλωση, στα οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω, καθιστούν έκδηλο ότι αυτό το οποίο η Αιτήτρια επιζητεί είναι την εκκαθάριση και όχι τη διάλυση της Καθ' ης η Αίτηση. Κλείνοντας την πιο πάνω παρένθεση, επανέρχομαι στο περιεχόμενο της αίτησης στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται στην Πάφο στην οδό Αμπελοκήπων αρ.

1. Το ονομαστικό κεφάλαιο της είναι €17.100 διαιρεμένο σε 10000 συνήθεις μετοχές προς €1,71 έκαστη. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι στις 21.11.12 εκδόθηκε απόφαση υπερ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της αγωγής με αρ.141/11 Ε.Δ. Πάφου, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους από την Καθ' ης η Αίτηση. Στις 20.02.14 επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση επιστολή απαίτησης πληρωμής με την οποία απαιτείτο η πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους εντός 21 ημερών από την λήψη της επιστολής. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε με το περιεχόμενο της απαίτησης και βρίσκεται σε αδυναμία αποπληρωμής των χρεών της. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της Αιτήτριας Τρισήλιου Νικολάου στην οποία επιβεβαιώνονται όσα αναφέρονται στην αίτηση. Επιπρόσθετα ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα την ένορκη δήλωση επίδοσης της επιστολής απαίτησης πληρωμής και την επιστολή απαίτησης πληρωμής ημερ. 22.11.13 και ως Τεκμήριο 3 πιστό αντίγραφο της απόφασης στην αγωγή με αρ.141/11 Ε.Δ. Πάφου. Τέλος, στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 η ειδοποίηση του αρμόδιου Δικαστικού επιδότη με την οποία επιστράφηκε ανεκτέλεστο το ένταλμα κινητής περιουσίας με αρ.1258/
2. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία καταχώρησε σχετική ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 13.01.
3. Σε αυτήν προβάλλονται 14 συνολικά λόγοι ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στο ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και παραπλάνηση του Δικαστηρίου και στο ότι η Καθ' ης η Αίτηση διαθέτει περιουσία η αξία της οποίας υπερβαίνει τις οφειλές της. Επίσης ως λόγος ένστασης προβάλλεται η δυνατότητα της Καθ΄ ής να αποπληρώσει τα χρέη της. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του εκ των διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση Χαράλαμπου Όθωνος. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι το εξ αποφάσεως χρέος έχει εξοφληθεί καθώς σε συνεννόηση μεταξύ των διευθυντών των διαδίκων έλαβε χώρα μεταβίβαση διαμερίσματος στο όνομα της Αιτήτριας και διευθετήθηκαν άλλες υποχρεώσεις της Αιτήτριας έναντι θυγατρικών εταιρειών της Καθ' ης η Αίτηση. Με τη μεταβίβαση του διαμερίσματος και τη διευθέτηση των άλλων υποχρεώσεων έναντι των θυγατρικών εταιρειών της Καθ' ης η Αίτηση διευθετήθηκε και το εξ αποφάσεως χρέος της αγωγής με αρ.141/11 Ε.Δ. Πάφου. Όταν επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση η επιστολή ημερ. 22.11.13 ο ενόρκως δηλών επικοινώνησε με την Αιτήτρια για να πληροφορηθεί τον λόγο επίδοσης της επιστολής εφόσον η διαφορά είχε διευθετηθεί και/ή θα διευθετείτο και η απάντηση που έλαβε από την Αιτήτρια ήταν να μην λάβει υπόψη την επιστολή. Εκ συμφώνου εκδόθηκαν εκατέρωθεν διατάγματα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων σε σχέση με συγκεκριμένους ισχυρισμούς που προβάλλονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις. Περαιτέρω, κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως Τεκμήρια οι δημοσιεύσεις της υπό κρίση αίτησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και σε μία ημερήσια εφημερίδα παγκύπριας κυκλοφορίας. Ο διευθυντής της Αιτήτριας κατά την αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν υπήρξαν οποιεσδήποτε συναντήσεις με την Καθ' ης η Αίτηση για διευθέτηση του εξ αποφάσεως χρέους. Ερωτηθείς για τον λόγο της καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίσης αίτησης, απάντησε ότι πιθανόν να οφείλεται σε δική του αμέλεια και αρνήθηκε ότι η καθυστέρηση οφείλεται στο ότι λάμβαναν χώρα διαβουλεύσεις για διευθέτηση της διαφοράς των διαδίκων. Στην αντίπερα όχθη ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση κατά την αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ότι μεταξύ των διαδίκων υπήρχε συνεργασία για πολλά χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων η Αιτήτρια έλαβε ως αντιπαροχή δύο οικόπεδα και δύο διαμερίσματα. Μάλιστα όταν επιδόθηκε η επιστολή απαίτησης πληρωμής το 2013 έγιναν πολλές συναντήσεις και συμφωνήθηκε όπως τιτλοποιηθεί προς όφελος της Αιτήτριας ένα διαμέρισμα για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους καθώς δεν υπήρχαν διαθέσιμα μετρητά χρήματα. Η μεταβίβαση του διαμερίσματος έγινε μεταξύ του 2013 και 2014 από την εταιρεία Othonco προς όφελος της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα στο Κτηματολόγιο μετέβη ο αδελφός του μάρτυρα, ήτοι ο Όθωνας Όθωνος, και το διαμέρισμα μεταβιβάστηκε σε συγγενικό πρόσωπο του διευθυντή της Αιτήτριας, διότι ο ίδιος δεν ήθελε να μεταβιβαστεί στο όνομα του καθώς εκκρεμούσε εναντίον του αγωγή. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είχε στην κατοχή του οποιαδήποτε έγγραφα σε σχέση με τη μεταβίβαση του διαμερίσματος, ούτε και οποιαδήποτε απόδειξη εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους. Στην απορία του κ. Βασιλειάδη γιατί δεν επισύναψε στην ένορκη του δήλωση έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι πραγματοποιήθηκε η ισχυριζόμενη μεταβίβαση, ο μάρτυρας είπε ότι αφενός δεν το θεώρησε αναγκαίο και αφετέρου οι διαβεβαιώσεις του διευθυντή της Αιτήτριας ήταν ότι θα διευθετείτο η διαφορά. Στις υποβολές του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας ότι ψεύδεται και ότι ουδέποτε έλαβε χώρα η ισχυριζόμενη μεταβίβαση, απάντησε ότι μπορεί να παρουσιάσει σχετικά έγγραφα από το Κτηματολόγιο. Περαιτέρω, ανέφερε ότι μετά την επίδοση της επιστολής απαίτησης πληρωμής επικοινώνησε με τον διευθυντή της Αιτήτριας και έγιναν αρκετές συναντήσεις για να ολοκληρωθεί η πράξη μεταβίβασης του διαμερίσματος. Τέλος, στην ερώτηση κατά πόσο η Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να πληρώσει το ποσό των €65.000, απάντησε λέγοντας ότι οφείλονται στην Καθ' ης Αίτηση ποσά πέραν του €1.000.
4. Παρακολούθησα και άκουσα τους μάρτυρες με κάθε προσοχή και αποτίμησα ατομικά αλλά και σε συσχετισμό τη μαρτυρία τους, η οποία τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Ο διευθυντής της Αιτήτριας μού έκανε καλή εντύπωση, οι απαντήσεις του ήταν άμεσες και δημιούργησε την εντύπωση ενός ειλικρινούς μάρτυρα. Στη δια ζώσης μαρτυρία του υπήρξε σταθερός σε όσα είχε δηλώσει στην ένορκη του δήλωση. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε κυρίως επί του ζητήματος των διαβουλεύσεων με την Καθ' ης η Αίτηση και υπήρξε απόλυτος ότι δεν έγιναν οποιεσδήποτε διαβουλεύσεις, ούτε και επικοινώνησε οιοσδήποτε μαζί του μετά την επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Αυτή η θέση δεν κλονίστηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο και οι περί αντιθέτου ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση παρέμειναν στο επίπεδο των γενικών υποβολών. Σημειώνω επίσης ότι δεν τέθηκε στο μάρτυρα ο ισχυρισμός ότι το εξ αποφάσεως χρέος της αγωγής 141/11 Ε.Δ. Πάφου εξοφλήθηκε με την μεταβίβαση διαμερίσματος ή διευθετήθηκε με άλλον τρόπο. Ως εκ των ανωτέρω, η μαρτυρία του διευθυντή της Αιτήτριας γίνεται αποδεκτή. Αντιθέτως ο Χαράλαμπος Όθωνος δεν άφησε καλή εικόνα στο Δικαστήριο. Το βασικότερο σημείο της μαρτυρίας του, επί του οποίου ζητήθηκε και η αντεξέταση του αλλά και επί του οποίου κυρίως στηρίζεται η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση, υπήρξε ο ισχυρισμός περί εξόφλησης και/ή διευθέτησης του εξ αποφάσεως χρέους μέσω της ισχυριζόμενης μεταβίβασης διαμερίσματος στην Αιτήτρια. Ο εν λόγω ισχυρισμός ωστόσο χαρακτηρίζεται από γενικότητα και αοριστία, ενώ κατά την αντεξέταση του επιτάθηκε το νεφελώδες σκηνικό που περιβάλλει τον εν λόγω ισχυρισμό. Παρά το γεγονός ότι το διάταγμα αντεξέτασης αφορούσε επί το πλείστον τον εν λόγω ισχυρισμό (βλ. παραγράφους 7, 9-11 της ένορκης δήλωσης του), εντούτοις ο μάρτυρας ουδέν στοιχείο παρουσίασε προς επιβεβαίωση της θέσης της Καθ' ης η Αίτηση ότι έλαβε χώρα η μεταβίβαση διαμερίσματος προς την Αιτήτρια. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο που να δείχνει ποιο διαμέρισμα μεταβιβάστηκε, πότε έγινε η μεταβίβαση, ποια η αξία του διαμερίσματος, ούτε ασφαλώς παρουσιάστηκε τίτλος ιδιοκτησίας του εν λόγω διαμερίσματος ή έστω οποιοδήποτε άλλο έγγραφο από το Τμήμα Κτηματολογίου το οποίο να καταδεικνύει ότι συγκεκριμένο διαμέρισμα μεταβιβάστηκε επ' ονόματι της Αιτήτριας ή άλλου συγγενικού προσώπου του διευθυντή της τελευταίας, ως ο σχετικός ισχυρισμός του μάρτυρα. Αφ' ης στιγμής ο βασικός πυλώνας της ένστασης της Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν ο ισχυρισμός περί εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους μέσω της μεταβίβασης διαμερίσματος και το διάταγμα αντεξέτασης αφορούσε τον εν λόγω ισχυρισμό, το αναμενόμενο θα ήταν ο μάρτυρας να παρουσιάσει στοιχεία που να τον τεκμηριώνουν και όχι να παραπέμπει γενικά και αόριστα στο Τμήμα Κτηματολογίου και σε κατ' ισχυρισμό έγγραφα που αποδεικνύουν τα λεγόμενα του τα οποία όμως δεν παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, η αναφορά του στη δια ζώσης μαρτυρία του ότι η ισχυριζόμενη μεταβίβαση δεν έγινε επ' ονόματι του Τρισήλιου Νικολάου, διευθυντή της Αιτήτριας, αλλά επ' ονόματι συγγενικού του προσώπου έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό που προβάλλει στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης όπου ρητά αναφέρει ότι το διαμέρισμα μεταβιβάστηκε «στο όνομα των Αιτητών». Επίσης δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε απόδειξη εξόφλησης ή διευθέτησης του εξ αποφάσεως χρέους στην αγωγή 141/11 Ε.Δ. Πάφου. Είναι αδιανόητο να γίνεται τέτοια διευθέτηση και να μην ζητείται από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση γραπτή επιβεβαίωση της εξόφλησης με δεδομένη την ύπαρξη απόφασης εναντίον της και εκπεφρασμένη τη βούληση της Αιτήτριας να διεκδικήσει το λαβείν της, όπως αυτή αποτυπώθηκε με την επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Σημειώνω ότι η θέση που προώθησε ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση στη δια ζώσης μαρτυρία του ήταν ότι η ολοκλήρωση της μεταβίβασης έγινε μετά την επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Αυτή η θέση του όμως δεν συνάδει με την ένορκη του δήλωση στην οποία αφήνεται να νοηθεί ότι η μεταβίβαση είχε ήδη γίνει όταν επιδόθηκε η απαίτηση πληρωμής. Τέλος, γενικός και αόριστος παρέμεινε και ο ισχυρισμός του ότι η Καθ' ης η Αίτηση διαθέτει περιουσία, αλλά και τη δυνατότητα αποπληρωμής των χρεών της καθώς οφείλονται προς την τελευταία ποσά που υπερβαίνουν το €1.000.
5. Δεν παρουσιάστηκε οτιδήποτε που να τεκμηριώνει τα πιο πάνω, όπως π.χ. έρευνα στο Τμήμα Κτηματολογίου στην οποία να καταγράφεται η ακίνητη περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση, ή λογαριασμοί της Καθ' ης η Αίτηση στους οποίους να εμφαίνονται τα χρήματα που έχει να λαμβάνει η τελευταία από πιστωτές της ή οποιαδήποτε βεβαίωση από λογιστή με την οποία να επιβεβαιώνεται ο κύκλος εργασιών της. Στη βάση όλων των πιο πάνω αναφερομένων δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία και απορρίπτεται. Νομική πτυχή Όπως αναφέρεται στο σώμα της αίτησης η τελευταία βασίζεται στους περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμούς 1933-1938, κανονισμός 92, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Διαταγή 48, θεσμοί 1, 4, 5 και 9 και Διαταγή 30, θεσμοί 1, 2, 3, 4 και 5, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 209, 211 (e) 212 (α), 213 και 214 και στις εγγενείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο των άρθρων άρθρα 211(ε) και 212(α) του Νόμου, επί των οποίων εδράζεται η υπό κρίση αίτηση: «
6. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- .................................. (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της· ..................................
7. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή ..................................» Συμπεράσματα Το άρθρο 212(α) του Νόμου δημιουργεί νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών (βλ. G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14) και σε περίπτωση συνδρομής των προϋποθέσεων του το Δικαστήριο οφείλει να διατάξει την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας (βλ. M. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Ζήνωνος

(2001)1 Α.Α.Δ. 1649). Στην προκείμενη περίπτωση είναι αδιαμφισβήτητο ότι εκδόθηκε απόφαση υπερ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της αγωγής 141/11 Ε.Δ. Πάφου με το εξ αποφάσεως χρέος να υπερβαίνει τις €5.000 (βλ. Τεκμήριο 3). Με βάση δε τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή το εξ αποφάσεως χρέος εξακολουθεί να οφείλεται εις ολόκληρο και συνεπώς η Αιτήτρια είναι πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση. Με την επιστολή ημερ. 22.11.13 (Τεκμήριο 2) η Αιτήτρια απαίτησε από την Καθ' ης η Αίτηση την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους εντός 21 ημερών. Η εν λόγω απαίτηση επιδόθηκε στις 20.02.14 και η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να πληρώσει το χρέος της ή να το εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς ικανοποίηση της Αιτήτριας. Ο Νόμος ωστόσο επιβάλλει την επίδοση της με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Επομένως θα πρέπει να εξεταστεί το νομότυπο της επίδοσης της απαίτησης πληρωμής για να ενεργοποιηθεί το άρθρο 212(α) του Νόμου. Εν προκειμένω, η ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη (βλ. Τεκμήριο 1) δεν αναφέρει ότι αυτή παραδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά απλά αναφέρει ότι επιδόθηκε στον Όθωνα Όθωνος διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση χωρίς όμως να διευκρινίζεται κατά πόσο η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της τελευταίας. Περαιτέρω, στην ένορκη δήλωση επίδοσης (Τεκμήριο 1) αναγράφεται με τυπωμένες λέξεις ότι ο επιδότης δεν βρήκε την εναγόμενη (εννοώντας προφανώς την Καθ' ης η Αίτηση), στο σπίτι της ή στο συνηθισμένο τόπο εργασίας της με την τελευταία φράση να είναι υπογραμμισμένη. Στη βάση επομένως των πιο πάνω δεδομένων και εφόσον δεν διευκρινίζεται κατά πόσο η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση, ως η σχετική νομοθετική επιταγή, κρίνω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) του Νόμου. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιϊας «ΛΕΩΝΙΚ» Λτδ

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1457, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία δέχθηκε ότι η επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και προβλεπόμενη από το άρθρο 212(α). Πέραν των πιο πάνω στην προκείμενη περίπτωση παρουσιάζεται ακόμα μία εγγενής αδυναμία στο ζήτημα της επίδοσης της απαίτησης πληρωμής. Συγκεκριμένα υπάρχει ασάφεια ως προς τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Καθ' ης η Αίτηση. Στη μεν αίτηση αναφέρεται ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της είναι στην οδό Αμπελοκήπων αρ.11, στη δε επιστολή απαίτησης πληρωμής (Τεκμήριο 2) ως διεύθυνση της Καθ' ης η Αίτηση αναφέρεται η οδός Κινύρα & Κοροίβου 7, Galaxy Court, κατ.3. Δεν έχει επισυναφθεί δε οποιοδήποτε πιστοποιητικό του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου, με αποτέλεσμα να παραμένει αδιευκρίνιστο σε ποια εκ των δύο προαναφερόμενων διευθύνσεων βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Η πιο πάνω διαπίστωση ωστόσο δεν οδηγεί χωρίς άλλο στην απόρριψη της αίτησης. Όπως έχει αναφερθεί η αίτηση στηρίζεται και στο άρθρο 211(ε) του Νόμου και συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει την αίτηση στα πλαίσια της γενικής αδυναμίας πληρωμής των χρεών της. Η μαρτυρία που μπορεί να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο εξετάζοντας το άρθρο 211(ε) δεν εξαντλείται στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 212, καθώς το τελευταίο δεν περιορίζει την γενικότητα του πρώτου. Σε αυτή την περίπτωση, της γενικότερης δηλαδή εξέτασης, το ζήτημα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία, που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων που ήθελε προβάλει η Καθ' ης η Αίτηση. Στην υπόθεση G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία η μαρτυρία που παρουσιάστηκε μπορούσε να γίνει αποδεκτή στο γενικότερο πλαίσιο εξέτασης του κατά πόσο η εταιρεία αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της, έστω και αν η συγκεκριμένη μαρτυρία δεν προσφερόταν για εμπέδωση των περιπτώσεων που εξειδικεύονται στο άρθρο 212(α) του Νόμου. Παραθέτω πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος: Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eq.

1. Το ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεία ότι δεν έχει περιουσία επί της οποίας θα μπορούσε να γίνει εκτέλεση: RE Flagstaff Silver Mining co. of Utah [1875] L.R. 20 Eq.
2. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co. [1876] 4 Ch. D. 18,
3. Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd. [1978] 3 All E.R. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο άποψη, ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρούμε πως και στα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ιδία ερμηνεία. Το ότι στο περιθώριο του άρθρου 212 του δικού μας νόμου υπάρχει σημείωση που εμφανίζει το περιεχόμενο του ως ορισμό της έννοιας της "αδυναμίας πληρωμής χρεών" της αναφερομένης στο άρθρο 211, δεν είναι λόγος για διάφορη ερμηνεία. Η έννοια των άρθρων 211 και 212 είναι σαφής. Και επομένως η σημείωση στο περιθώριο στο άρθρο 212 δεν αποτελεί παρά μια ατυχή περιγραφή που δεν έχει σημασία. ................................... Όλη όμως η μαρτυρία που προσήχθη, έστω και αν δεν προσφέρεται για εμπέδωση των περιπτώσεων που εξειδικεύονται στα άρθρα 212(α) και 212(β), εντούτοις αποτελεί καλή μαρτυρία μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της εξέτασης του κατά πόσον η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212(α) και 212(β) είναι η εξής. Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πως θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία.» Στην παρούσα περίπτωση, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία, η Καθ' ης η Αίτηση είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης και δεν έχει μέχρι σήμερα πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους της. Ο ισχυρισμός περί εξόφλησης ή διευθέτησης του χρέους δια της μεταβίβασης διαμερίσματος παρέμεινε γράμμα κενό, για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση. Επίσης, για τους λόγους που επεξηγήθηκαν στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση, ατεκμηρίωτος παρέμεινε και ο ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η Αίτηση διαθέτει περιουσία και μπορεί να πληρώσει τα χρέη της. Ούτε και ο ισχυρισμός περί εξασφάλισης της Αιτήτριας μέσω της ύπαρξης ΜΕΜΟ τεκμηριώθηκε. Δεν έγινε καν αναφορά του αριθμού του ισχυριζόμενου ΜΕΜΟ και ασφαλώς δεν παρουσιάστηκε απόδειξη εγγραφής του. Στην Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eq. 268, η οποία μνημονεύεται στην G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι απόδειξη από πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος. Στην υπό κρίση υπόθεση, η απόφαση στην αγωγή 141/11 Ε.Δ. Πάφου τελούσε σε αναστολή μέχρι την 21.11.13 εξαιρουμένων των δικηγορικών εξόδων. Η Καθ' ης η Αίτηση με την επιστολή της Αιτήτριας ημερ. 22.11.13 κλήθηκε να εξοφλήσει την οφειλή της και παρέλειψε να ανταποκριθεί είτε εξοφλώντας την οφειλή της, είτε προβαίνοντας σε προσπάθειες διευθέτησης της. Επιπρόσθετα, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 4, εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση καταχωρήθηκε ένταλμα εκποίησης της κινητής της περιουσίας το οποίο όμως επιστράφηκε στις 22.05.13 ανεκτέλεστο με την ένδειξη ότι η τελευταία στερείται κινητής περιουσίας υποκείμενης σε κατάσχεση. Δεν παραβλέπω το γεγονός ότι το ένταλμα καταχωρήθηκε και επιστράφηκε ανεκτέλεστο εντός της περιόδου αναστολής εκτέλεσης της απόφασης (Τεκμήριο 3). Θεωρώ ωστόσο ότι μπορεί να ληφθεί υπόψη, καθώς η απόφαση δεν τελούσε σε αναστολή σε σχέση με την πληρωμή των δικηγορικών εξόδων τα οποία ανέρχονταν στο ποσό των €3.522,00 πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 13.01.11 και Φ.Π.Α επί του ποσού των €3.296,
4. Επομένως, το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση στερείτο κινητής περιουσίας είναι στοιχείο που προσμετράται ως ένδειξη αδυναμίας πληρωμής των χρεών της. Κατά συνέπεια ενώπιον μου υπάρχει μαρτυρία η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Αιτήτρια απέδειξε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της Καθ' ης η Αίτηση. Η Αιτήτρια να διαβιβάσει αντίγραφο του παρόντος διατάγματος στον Έφορο Εταιρειών. Περαιτέρω να παραδώσει αντίγραφο της αίτησης και του διατάγματος εκκαθάρισης στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου και στον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Final (Αναφορά: Αίτηση Εκκαθάρισης, άρθρα 211(ε) και 212(α)). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο