Αναφορικά με την εταιρεία R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD, Αρ. Αίτησης: 40/15, 25/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A179 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 40/15 Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 Και Αναφορικά με την εταιρεία R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD, Αρ. Εγγραφής ΗΕ 143391, από την Πάφο, οδός Γεωργίου Νικολάου, PETINOS COURT, Διαμ./Γραφείο 3, Πάφος Αιτητών Ημερομηνία: 25 Αυγούστου 2016 Για Αιτήτρια: κα Χατζηνεοφύτου (κα. Χαραλάμπους για να ακούσει απόφαση) Για Καθ' ής η Αίτηση: κος Χουβαρτάς (κα. Λουκά για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό κρίση αίτηση εκκαθάρισης καταχωρήθηκε την 01.12.15 και με αυτήν ο Αιτητής ζητά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας με την επωνυμία R.K.A KIKKOS DEVELOPERS LTD (στο εξής η «Καθ' ης η Αίτηση»). Έρεισμα για την καταχώρηση της επίδικης αίτησης αποτελεί η απόφαση που εκδόθηκε στις 30.10.13 από το Ε.Δ. Πάφου στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 1026/08 δυνάμει της οποίας η Καθ' ης η Αίτηση διατάχθηκε όπως πληρώσει στον Αιτητή τα ποσά των Λ.Κ.6.000 (€10.251,61) πλέον το ποσό των Λ.Κ.6.239 (€10.659,96) ως αποζημιώσεις για τη ζημιά που υπέστη ο τελευταίος ως συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων, πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 16.5.08 μέχρι 14.10.08 πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 15.10.08 μέχρι εξόφλησης, πλέον το ποσό των €4.399 έξοδα της αγωγής και έκδοσης της απόφασης, πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 16.5.08 μέχρι 14.10.08 πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 15.10.08 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €4.
- Στην επίδικη αίτηση αναφέρεται επίσης ότι ο Αιτητής επέδωσε μέσω ιδιώτη επιδότη στην Καθ' ης η Αίτηση απαίτηση πληρωμής ημερομηνίας 07.02.2015 δυνάμει του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος»). Η εν λόγω απαίτηση επιδόθηκε τόσο στην Καθ' ης η Αίτηση στις 06.04.15, όσο και στον διευθυντή της προσωπικά στις 05.03.
- Η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να συμμορφωθεί με την προαναφερόμενη απαίτηση καθώς δεν έχει πληρώσει ολόκληρο ή οποιοδήποτε μέρος του οφειλόμενο ποσού, ούτε πρότεινε οποιοδήποτε τρόπο αποπληρωμής ή άλλο τρόπο εξασφάλισης των οφειλών της. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο οποίος βεβαιώνει ότι όλα τα γεγονότα που αναφέρονται στην αίτηση είναι αληθινά και ορθά. Επίσης ο Αιτητής βεβαιώνει ότι η οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα. Στην ένορκη δήλωση του Αιτητή επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση και στον διευθυντή της αντίστοιχα. Περαιτέρω, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο της απόφασης στην αγωγή 1026/08 Ε.Δ. Πάφου. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία στις 06.04.16 καταχώρησε σχετική Ειδοποίηση εγείροντας 19 συνολικά λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να καταταγούν στις ακόλουθες πέντε κατηγορίες: Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη (λόγοι ένστασης με αρ.1,3,5,11,14 και 15). Λανθασμένη και/ή παράτυπη επίδοση τόσο της απαίτησης πληρωμής, όσο και της ίδιας της αίτησης (λόγοι ένστασης με αρ.2,6,7,8,9,10.16 και 17). Αμφισβήτηση της οφειλής (λόγος ένστασης με αρ.4). Τυπικά ελαττώματα (λόγοι ένστασης με αρ.12,18 και 19) Κατάχρηση της διαδικασίας (λόγος ένστασης με αρ.13). Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Γρηγορίου, διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση, ο οποίος απορρίπτει το περιεχόμενο της αίτησης και επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους ανέπτυξαν εκατέρωθεν την επιχειρηματολογία τους. Το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων έχει μελετηθεί στο σύνολο του και δεν θεωρώ σκόπιμο να το παραθέσω αυτούσιο, αλλά θα γίνει αναφορά εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Σημειώνω ότι κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως Τεκμήριο Α΄ οι δημοσιεύσεις της υπό κρίση αίτησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και σε μία ημερήσια εφημερίδα παγκύπριας κυκλοφορίας. Νομική πτυχή Όπως αναφέρεται στο σώμα της αίτησης η τελευταία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1-9, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 203, 209, 211(ε), 212(α), 213, 214, 218, 219, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, Κανονισμοί 1, 2, 3, 4, 5-7, 8
(1)
(2)(α) (β), στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς του 1933, Κανονισμός 92, στη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, στη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων, καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Από το περιεχόμενο της αίτησης, της υποστηρικτικής ένορκης δήλωσης, αλλά και των τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτήν είναι προφανές ότι ουσιαστικά στηρίζεται στα άρθρα 211(ε) και 212(α) του Νόμου, τα οποία προνοούν τα ακόλουθα: «
- Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- ................................... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της· ...................................
- Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή ...................................» Συμπεράσματα Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει συνολικά δεκαεννέα λόγους ένστασης. Μέσα από την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, αλλά και την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση, ως κυρίαρχοι λόγοι ένστασης προβάλλονται αυτοί που αφορούν την επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Η συγκεκριμένη κατηγορία λόγων ένστασης εξειδικεύεται στα ακόλουθα σημεία: Η επίδοση έγινε σε άλλη εταιρεία και όχι στην Καθ' ης η Αίτηση Το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση είναι κλειστό εδώ και αρκετά χρόνια Σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης τα έγγραφα αφέθηκαν στο εγγεγραμμένο γραφείο χωρίς να επιδοθούν σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Ξεκινώντας από το ζήτημα της επωνυμίας της εταιρείας προς την οποία επιδόθηκε η απαίτηση πληρωμής, η όλη επιχειρηματολογία του κ. Χουβαρτά εστιάζεται στην καταγραφή του ονόματος της Καθ' ης η Αίτηση στις ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη (βλ. Τεκμήρια 1 και 2). Με κάθε σεβασμό προς την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση είναι εμφανές ότι η απαίτηση πληρωμής απευθύνεται στην Καθ' ης η Αίτηση. Συγκεκριμένα, η επιστολή απαίτησης απευθύνεται στην εταιρεία R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD με αρ. εγγραφής ΗΕ 143391 και επιδόθηκε τόσο στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας στην οδό Γεωργίου Νικολάου PETINOS COURT Διαμ/Γρ.3 στην Πάφο (Τεκμήριο 1), όσο και στον διευθυντή της Ανδρέα Γρηγορίου (Τεκμήριο 2). Το περιεχόμενο της απαίτησης πληρωμής παραπέμπει στην οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση που πηγάζει από την αγωγή 1026/08 Ε.Δ. Πάφου και επισυνάπτεται μάλιστα και σχετικό αντίγραφο της εν λόγω απόφασης. Επιπρόσθετα δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι υπάρχει εταιρεία με την επωνυμία που ισχυρίζεται η Καθ' ης η Αίτηση, η οποία μάλιστα να έχει το ίδιο εγγεγραμμένο γραφείο και διευθυντή με το ίδιο ονοματεπώνυμο με αυτό του διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση. Το όλο ζήτημα είναι ηλίου φαεινότερον ότι προέκυψε από τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο δικαστικός επιδότης γράφει το αγγλικό γράμμα "k", το οποίο ομοιάζει με το αγγλικό γράμμα "u". Αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητα στον τρόπο γραφής επιχειρήθηκε να τύχει εκμετάλλευσης από την Καθ' ης η Αίτηση. Όσον αφορά το ζήτημα της μεθόδου επίδοσης της απαίτησης η νομολογία ξεκάθαρα ορίζει ότι για την ενεργοποίηση του άρθρου 212(α) του Νόμου θα πρέπει να τηρηθούν αυστηρά οι πρόνοιες του. Έτσι λοιπόν στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιϊας «ΛΕΩΝΙΚ» Λτδ
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1457, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία δέχθηκε ότι η επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και προβλεπόμενη από το άρθρο 212(α). Στην προκείμενη περίπτωση, ως έχει ήδη αναφερθεί, έγινε δύο φορές επίδοση της απαίτησης (βλ. Τεκμήρια 1 και 2). Το Τεκμήριο 2 αποκαλύπτει ότι η απαίτηση επιδόθηκε στον Ανδρέα Γρηγορίου, διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς όμως να προσδιορίζεται κατά πόσο αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση. Σύμφωνα επομένως με την C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιϊας «ΛΕΩΝΙΚ» Λτδ (ανωτέρω) η εν λόγω επίδοση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συνάδουσα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α). Σε σχέση τώρα με την επίδοση που έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση, αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του δικαστικού επιδότη (Τεκμήριο 1) ότι αφέθηκε η απαίτηση στο εγγεγραμμένο γραφείο χωρίς όμως να προσδιορίζεται αν παραδόθηκε σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Ο κ. Χουβαρτάς εισηγείται ότι η επίδοση δεν είναι «καλή», αφού δεν επιδόθηκε σε οποιοδήποτε πρόσωπο αλλά απλώς αφέθηκε. Το περιεχόμενο του άρθρου 212(α) του Νόμου ήδη παρατέθηκε πιο πάνω και είναι αλήθεια ότι στην ελληνική μετάφραση του χρησιμοποιείται η λέξη «παραδίνοντας». Η εν λόγω λέξη ερμηνεύεται ως δίνοντας κάτι στα χέρια κάποιου (βλ. «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» του Γ. Μπαμπινιώτη, Β΄ έκδοση). Επομένως, σύμφωνα με την ελληνική μετάφραση του άρθρου 212(α), η επίδοση της απαίτησης θα πρέπει να γίνει στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας με παράδοση αυτής σε κάποιο πρόσωπο. Το ζήτημα όμως, κατά την κρίση μου, δεν είναι τόσο απλό. Αυτό διότι στο πρωτότυπο αγγλικό κείμενο χρησιμοποιείται η φράση "by leaving it", ακριβής μετάφραση της οποίας αποδίδεται με τη λέξη «αφήνοντας» και όχι τη λέξη «παραδίνοντας» (βλ. άρθρο 372 του Νόμου όπου η φράση "by leaving it" μεταφράστηκε με τη λέξη «άφεση» και "Oxford English Greek Dictionary"). Θεωρώ επομένως ότι η ορθή ερμηνεία του άρθρου 212(α) επιτρέπει την απλή άφεση της ειδοποίησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, χωρίς να είναι αναγκαία και η παράδοση της σε κάποιο πρόσωπο. Τα πιο πάνω ενισχύονται και από το σύγγραμμα «Η Εκκαθάριση Εταιρειών» του Δρ. Α. Ποιητή 2η έκδοση σελ. 27, στο οποίο ο συγγραφέας επικροτεί την πιο πάνω άποψη αναφέροντας ωστόσο ότι το ζήτημα παραμένει ανοικτό από απόψεως νομολογίας. Στο ίδιο σύγγραμμα προβάλλεται η άποψη ότι ο λόγος για τον οποίο ο νομοθέτης επέλεξε να θεωρήσει ως καλή επίδοση την άφεση είναι διότι μία εταιρεία που φθάνει στο σημείο της καταχώρισης αίτησης εκκαθάρισης πολλές φορές έχει ήδη εγκαταλείψει το εγγεγραμμένο γραφείο της. Η προαναφερόμενη άποψη τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα, αφού στην ένσταση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση είναι κλειστό εδώ και αρκετά χρόνια. Το τελευταίο σημείο που αναπτύσσεται πιο πάνω, σε σχέση με την εγκατάλειψη του εγγεγραμμένου γραφείου, απαντά και στην εισήγηση ότι η επίδοση θα πρέπει να θεωρηθεί ως «κακή» διότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ΄ ης η Αίτηση είναι κλειστό εδώ και αρκετά χρόνια. Θα ήταν άδικο να υιοθετηθεί μία τέτοια προσέγγιση, καθώς κάτι τέτοιο θα αποτελούσε το ιδανικό άλλοθι για την κάθε εταιρεία που επιθυμεί να αποφύγει τις υποχρεώσεις της. Θα μπορούσε δηλαδή η κάθε εταιρεία να εγκαταλείπει το εγγεγραμμένο γραφείο της χωρίς να δίδει οποιαδήποτε ειδοποίηση στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών, αφήνοντας έτσι τους πιστωτές της μετέωρους. Κλείνοντας το ζήτημα του νομότυπου της επίδοσης της απαίτησης πληρωμής, θεωρώ ότι όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω δεν αντιστρατεύονται τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 43 και J.Z. CLASSIC MUZIC PRO LTD. v. ALKADIA MUSIC LAND LTD
(2002)1.Α.Α.Δ. 1151. Το επίδικο θέμα στις εν λόγω υποθέσεις αφορούσε την επίδοση κλητηρίου εντάλματος και εξετάστηκε υπό το πρίσμα της δυνατότητας του ενδιαφερόμενου προσώπου να πληροφορηθεί τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο, κάτι που συνιστά άλλωστε θεμελιώδες δικαίωμα δυνάμει του άρθρου 30.1 του Συντάγματος. Η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται, κατά την κρίση μου, καθώς με την απαίτηση πληρωμής δεν καλείται η εταιρεία να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, ούτε και σηματοδοτείται η έναρξη δικαστικής διαδικασίας. Συνεπώς θεωρώ ότι τα νομολογηθέντα στις πιο πάνω υποθέσεις δεν μπορούν να εφαρμοσθούν στις περιπτώσεις που εξετάζεται το άρθρο 212(α) του Νόμου. Στη βάση επομένως των πιο πάνω, θεωρώ ότι η επίδοση της απαίτησης πληρωμής σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 ενεργοποιεί τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) του Νόμου. Επισημαίνεται ότι δεν έχει αμφισβητηθεί ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση είναι αυτό που δηλώνεται στην απαίτηση πληρωμής και την αίτηση. Από την άλλη η οφειλή της προς τον Αιτητή είναι εκκαθαρισμένη και πληρωτέα προερχόμενη από δικαστική απόφαση (Τεκμήριο 3). Συνακόλουθα δημιουργείται, υπό τις περιστάσεις, νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης αδυναμίας πληρωμής χρεών (βλ. G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14) και το Δικαστήριο οφείλει να διατάξει την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση (βλ. M. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Ζήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ., 1649). Σχετική είναι και η απόφαση στην υπόθεση ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΥΙΟΣ (ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ ΚΑΙ HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ECLI:CY:AD:2014:A877, Πολ. Έφεση 368/09, ημερ. 20.11.2014, όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Η ανικανότητα πληρωμής χρεών που αναφέρεται στο άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, είναι η γενική ρύθμιση του θέματος. Το τι συνιστά ανικανότητα πληρωμής χρεών εξειδικεύεται στο άρθρο 212 και οποιαδήποτε των τριών διατάξεων του εν λόγω άρθρου τεκμαίρεται να σημαίνει ότι η εταιρεία αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της. Η απόδειξη της προϋπόθεσης της παραγράφου (α) του άρθρου 212 είναι αρκετή να επιφέρει την εκκαθάριση της εταιρείας θεωρούμενης ανίκανης να πληρώσει τα χρέη της, χωρίς να αποκλείεται η προσκόμιση και άλλης μαρτυρίας που να αποδεικνύει την ανικανότητα αυτή. Με την ικανοποίηση του άρθρου 212(α), η εταιρεία φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση, όπως ότι εξόφλησε την γενικότερη οφειλή». Σε περίπτωση ωστόσο που η κρίση μου ως προς την ορθότητα της επίδοσης της απαίτησης δυνάμει του άρθρου 212(α) του Νόμου είναι λανθασμένη, το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει την αίτηση στο πλαίσιο της γενικότερης ρύθμισης περί ανικανότητας πληρωμής χρεών με βάση το άρθρο 211(ε) του Νόμου, επίκληση του οποίου επίσης γίνεται στην αίτηση. Η μαρτυρία που προσάχθηκε, ακόμα και αν θεωρηθεί ότι δεν προσφέρεται για εμπέδωση των περιπτώσεων που εξειδικεύονται στο άρθρο 212(α) του Νόμου, μπορεί να ενταχθεί στο γενικότερο πλαίσιο εξέτασης της ανικανότητας της Καθ' ης η Αίτηση να πληρώσει τα χρέη της. Σε αυτή την περίπτωση, της γενικότερης δηλαδή εξέτασης του θέματος, αυτό κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που ήθελε προβάλει η Καθ' ης η Αίτηση. Στην υπόθεση G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε, μεταξύ άλλων, το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου: «Όλη όμως η μαρτυρία που προσήχθη, έστω και αν δεν προσφέρεται για εμπέδωση των περιπτώσεων που εξειδικεύονται στα άρθρα 212(α) και 212(β), εντούτοις αποτελεί καλή μαρτυρία μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της εξέτασης του κατά πόσον η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212(α) και 212(β) είναι η εξής. Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πως θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία.» Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει μαρτυρία ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης και δεν έχει μέχρι σήμερα πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους της. Η αμφισβήτηση του οφειλόμενου ποσού από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση παρέμεινε γράμμα κενό, καθώς ουδεμία απόδειξη ή άλλη μαρτυρία προσήχθη από την οποία να προκύπτει ότι υπήρξαν πληρωμές έναντι του εξ αποφάσεως χρέους ή ότι αυτό εξοφλήθηκε ή διευθετήθηκε. Επίσης ατεκμηρίωτοι παρέμειναν και οι ισχυρισμοί ότι η Καθ' ης η Αίτηση ασκεί εργασίες, έχει να λαμβάνει σημαντικά ποσά και μπορεί να πληρώσει τα χρέη της. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία, ούτε και παρουσιάστηκαν λογαριασμοί της Καθ' ης η Αίτηση ή οποιαδήποτε βεβαίωση από λογιστή με την οποία να επιβεβαιώνεται ο κύκλος εργασιών της και η οικονομική της κατάσταση. Στην Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eq. 268, η οποία μνημονεύεται στην G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι απόδειξη από πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος. Η απόφαση στην αγωγή 1026/08 Ε.Δ. Πάφου εκδόθηκε στις 30.10.
- Στη συνέχεια δόθηκε ειδοποίηση για την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους με την απαίτηση πληρωμής ημερομηνίας 07.02.15, η οποία επιδόθηκε στον διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση στις 05.03.
- Η Καθ' ης η Αίτηση ωστόσο παρέλειψε και πάλι να ανταποκριθεί εξοφλώντας την οφειλή της ή προβαίνοντας σε προσπάθειες διευθέτησης της. Επομένως ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει μαρτυρία που καταδεικνύει ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση επικαλείται και άλλα ελαττώματα τα οποία, κατά την εισήγησή του, θα πρέπει να οδηγήσουν στην απόρριψη της αίτησης. Ξεκινώντας από το ζήτημα που εγείρεται σε σχέση με την επίδοση αυτής καθ' αυτής της αίτησης, κρίνω ως ανεδαφική την θέση που προβάλλει η Καθ' ης η Αίτηση. Καταρχάς από τον φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι πέραν της θυροκόλλησης που έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς όντως να προηγηθεί άδεια του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση, η αίτηση επιδόθηκε νομότυπα και έγκυρα στον διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση Ανδρέα Γρηγορίου στις 07.01.
- Εν πάση περιπτώσει η Καθ' ης η Αίτηση έλαβε γνώση της παρούσας διαδικασίας, αφού εμφανίσθηκε και επέλεξε να καταχωρήσει ένσταση χωρίς να ζητήσει ακύρωση ή παραμερισμό της επίδοσης. Γίνεται επίσης επίκληση και άλλων τυπικών ελαττωμάτων τα οποία προσδιορίζονται στους λόγους ένστασης 12, 18 και 19 και αφορούν την κλίμακα, το ότι δεν επισυνάπτονται στην αίτηση πιστοποιητικά της Καθ' ης η Αίτηση, καθώς και ότι η αίτηση και τα έγγραφα που επισυνάπτονται σε αυτήν δεν είναι πιστά αντίγραφα και δεν φέρουν την ανάγλυφη σφραγίδα του Δικαστηρίου. Καταρχάς αναφέρω ότι ουδεμία υποχρέωση είχε ο Αιτητής για να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε πιστοποιητικά της Καθ' ης η Αίτηση, ιδιαιτέρως από τη στιγμή που η τελευταία δεν αμφισβήτησε, είτε τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της, είτε τους σκοπούς ίδρυσης της, είτε το κεφάλαιο της. Επίσης ουδεμία αμφισβήτηση υπήρξε σε σχέση με την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της στην αγωγή αρ.1026/08 Ε.Δ. Πάφου από την οποία προκύπτει η οφειλή της προς τον Αιτητή. Ειδικότερα τώρα όσον αφορά την κλίμακα επί της οποίας καταχωρήθηκε η αίτηση αυτό το οποίο λαμβάνεται υπόψη δεν είναι το ποσό της οφειλής, όπως λανθασμένα εισηγείται ο κ. Χουβαρτάς, αλλά το ποσό του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε όπως ρητά προνοείται στο άρθρο 209 του Νόμου. Όπως δε αναφέρεται στην παράγραφο 3 της αίτησης το εκδοθέν κεφάλαιο της Καθ' ης η Αίτηση είναι €8.550,
- Εν πάση περιπτώσει σημειώνω ότι ακόμα και βάσιμοι να ήταν οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση επί των προαναφερόμενων τυπικών ελαττωμάτων, δεν θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ακυρότητα της διαδικασίας καθώς δεν διαπιστώνεται ότι εξ΄ αυτών προκλήθηκε οποιαδήποτε ουσιαστική αδικία στην Καθ' ης η Αίτηση. Τέλος, όσον αφορά τον ισχυρισμό περί κατάχρησης της διαδικασίας λόγω του ότι δεν προηγήθηκε οποιοδήποτε μέτρο για την είσπραξη της οφειλής σημειώνω ότι η διαδικασία της εκκαθάρισης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της εκδοθείσας εναντίον της απόφασης. Επισημαίνω δε ότι το Δικαστήριο, κατά την εξέταση ζητήματος κατάχρησης, δεν ασκεί έλεγχο επί των εσωτερικών ελατηρίων του διαδίκου. Ελέγχει απλώς τον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών (βλ. Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd,
(2006)1 Α.Α.Δ. 788). Εν προκειμένω ο τρόπος χρήσης της διαδικασίας, ήταν απόλυτα θεμιτός, νόμιμος και εντός των παραμέτρων των εφαρμοστέων αρχών του Νόμου. Ο ισχυρισμός περί κατάχρησης επομένως, απορρίπτεται. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι ο Αιτητής απέδειξε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της Καθ' ης η Αίτηση. Ο Αιτητής να διαβιβάσει αντίγραφο του παρόντος διατάγματος στον Έφορο Εταιρειών. Περαιτέρω να παραδώσει αντίγραφο της αίτησης και του διατάγματος εκκαθάρισης στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου και στον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Final (Αναφορά: Αίτηση Εκκαθάρισης, άρθρα 211(ε) και 212(α)). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο