ΙΣΑΒΕΛΛΑΣ ΣΑΒΒΑ ν. PRIME INSURANCE COMPANY LIMITED, Αρ. Αγ.: 1196/11, 31/10/2016

(1999)1 Α.Α.Δ. 726). Ουσιαστικά με την κατάθεση των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων, εκείνο το οποίο παρέμεινε ως αμφισβητούμενο γεγονός είναι κατά πόσο η κύηση της ενάγουσας ήταν ενδομήτριος ή εξωμήτριος. Η ενάγουσα για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της και του πιο πάνω γεγονότος, κάλεσε τον Δρ. Μιχάλη Χρυσοστόμου (Μ.Ε.1) και επίσης κατέθεσε και η ίδια στο Δικαστήριο (Μ.Ε.2). Για λογαριασμό της υπεράσπισης κατέθεσε στο Δικαστήριο, ο Δρ. Πολύκαρπος Μίτσιγγας (Μ.Υ.1). Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ως ο ιατρός της ενάγουσας ο οποίος αφού ανέφερε στο Δικαστήριο τα προσόντα του, είπε ότι εξέτασε την ενάγουσα στις 14/03/2007 όταν προσήλθε στο ιδιωτικό Νοσοκομείο που εργάζεται με έντονους πόνους και οξύ πυελικό άλγος. Διαπίστωσε την ύπαρξη έξι εβδομάδων εγκυμοσύνη, της έκανε υπερηχογράφημα το οποίο δεν αποκάλυψε οποιοδήποτε σάκο εμβρύου εντός της μήτρας. Επίσης, έκανε τεστ της ορμόνης Β - Χοριακής και σε 3 μέρες επανέλαβε την ίδια εξέταση η οποία είχε ένδειξη 1556 μονάδες. Στις 19/03/2007 η ενάγουσα επανήλθε με έντονο πόνο και της έγινε εισαγωγή. Η διάγνωση του, όπως φαίνεται και στο ιατρικό πιστοποιητικό που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 1 και το οποίο υιοθέτησε ήταν ότι επρόκειτο για εξωμήτριο κύηση. Στις 19/03/2007 η Β - Χοριακή ήταν 2,267 μονάδες και επειδή η ενάγουσα συνέχιζε να έχει πυελικό άλγος και η τιμή της πιο πάνω ορμόνης ήταν πέραν των 1500 μονάδων και δεν είχε διαπιστωθεί ενδομήτριος σάκος, τότε ήταν εξωμήτριος κύηση. Ακολούθως, εξήγησε τις διάφορες έννοιες και ιατρικές ορολογίες λέγοντας ότι το πυελικό άλγος αφορά την πυελική κοιλότητα όπου βρίσκεται η μήτρα μετά των εξαρτημάτων της και ότι αυτό είναι ένα από τα πρώτα συμπτώματα που παρατηρούνται σε μια εξωμήτρια κύηση και κυρίως όταν επίκειται ρήξη της εξωμήτριας κύησης. Η Β - Χοριακή είναι μια ορμόνη που παράγει το έμβρυο κατά την εγκυμοσύνη. Όταν δε δεν υπάρχει ενδομήτριος σάκος, τότε θα πρέπει να αποκλειστεί η ύπαρξη εξωμήτριας κύησης και αναφέρθηκε σε βιβλιογραφία και guidelines που ακολουθούνται και τα οποία κατάθεσε στο Δικαστήριο και εξήγησε. Στην παρούσα περίπτωση είπε, έγινε κολπικό υπερηχογράφημα και δεν διαπιστώθηκε ενδομήτρια κύηση - σάκος. Έγινε επανάληψη του επιπέδου της Β - Χοριακής σε δύο μέρες και το οποίο ήταν πάνω από 1500 μονάδες. Σε αυτή την περίπτωση είπε γίνεται αντιμετώπιση για εξωμήτρια κύηση. Στις 19/03/2007 έγινε λαπαροσκόπηση όπου διαπιστώθηκε μικρή ποσότητα αίματος στην κοιλιά και διόγκωση της σάλπιγγας, σημεία τα οποία συνηγορούν στην ύπαρξη μιας εξωμήτριος κύησης. Με βάση τα ευρήματα της λαπαροσκοπικής διερεύνησης, είπε, το συμπέρασμα του ως ιατρός ήταν η ύπαρξη άρρηκτης εξωμήτριος κύησης στη δεξιά σάλπιγγα. Γι αυτό αποφάσισε να προχωρήσει με την έκχυση μεθοτρεξάτης με σκοπό να σταματήσει την εν λόγω κύηση. Όσον αφορά την απόξεση της μήτρας, είπε ότι αυτή έγινε για να δικαιολογηθεί η επέμβαση στην ασφαλιστική εταιρεία με την οποία η ενάγουσα είχε συμβόλαιο. Πήρε ξέσματα από την ενδομήτρια κοιλότητα και στάληκαν για εξετάσεις. Από τη σάλπιγγα δεν πήρε οποιοδήποτε δείγμα ή άλλη βιοψία διότι για να το πράξει έπρεπε να την αφαιρέσει κάτι που δεν είναι ιατρικά ορθό. Τα αποτελέσματα της ιστολογικής εξέτασης έδειξαν την ύπαρξη υπολειμμάτων κυήσεως, πράγμα το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα, είπε, μιας ενδομήτριος και μιας εξωμήτριος κύησης, κάτι που στα 25 χρόνια της καριέρας του συνάντησε για τέταρτη φορά μόνο. Τα έξοδα που περιλαμβάνονται στο τιμολόγιο με αρ. 88139 αφορούν τα έξοδα για την εξωμήτριο κύηση. Δεν περιλαμβάνονται σε αυτά όμως, η έκχυση της μεθοτρεξάτης και η βελόνα που χρησιμοποίησε διότι αυτά ήταν δικά του και όχι του Νοσοκομείου. Το κόστος τους επίσης ήταν πολύ μικρό και είπε ότι αυτά δεν χρεώθηκαν. Όσον αφορά τη διάγνωση του ιατρού της ασφαλιστικής εταιρείας (Μ.Υ.1), αυτή την απέρριψε διότι βασίστηκε μόνο στην ιστολογική έκθεση είπε χωρίς ο εν λόγω ιατρός να γνωρίζει το ιστορικό της ασθενούς. Δεν είχε είπε και οποιαδήποτε επικοινωνία με τον εν λόγω ιατρό. Αντεξεταζόμενος, είπε ότι απέστειλε το υπερηχογράφημα που έκανε στην ενάγουσα στην ασφαλιστική εταιρεία και αυτή το απέκρυψε και δεν το παρουσιάζει. Απέρριψε επίσης τη θέση ότι ο Μ.Υ.1 του το ζήτησε και δεν του το έδωσε. Αναφορικά με τα ξέσματα από τη μήτρα, είπε ότι αυτά λαμβάνονται για να δεις κατά πόσο υπάρχει ενδομήτρια κύηση και στην παρούσα περίπτωση έδειξε ότι υπήρχαν υπολείμματα μιας τέτοιας κύησης και ήταν η περίπτωση συνύπαρξης ενδομήτριας και εξωμήτριας κύησης. Συμφώνησε επίσης ότι για να έχουμε μια εγκυμοσύνη δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει σάκος εμβρύου και είπε ότι υπάρχουν εγκυμοσύνες που είτε δεν εμφανίζουν σάκο είτε εμφανίζουν χωρίς έμβρυο και αυτές είναι παθολογικές εγκυμοσύνες. Όταν δεν υπάρχει σάκος είπε ότι δεν μπορείς να δεις έμβρυο και ότι στην παρούσα υπήρχαν στοιχεία εμβρύου. Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι ακόμη και να υπήρχε το υπερηχογράφημα δεν θα άλλαζε κάτι στη διάγνωση, η οποία είπε επρόκειτο για συνύπαρξη ενδομήτριας και εξωμήτριας κύησης. Απλώς το υπερηχογράφημα θα έδειχνε ότι δεν υπήρχε ενδομήτριος σάκος. Η Μ.Ε.2 ήταν η ίδια η ενάγουσα η οποία για σκοπούς μέρους της κυρίως της εξέτασης υιοθέτησε και κατάθεσε στο Δικαστήριο γραπτή της δήλωση ως τεκμήριο

1. Κατάθεσε επίσης στο Δικαστήριο αντίγραφο του ασφαλιστηρίου συμβόλαιο με αριθμό 10433 ως τεκμήριο
2. Αναφέρθηκε περαιτέρω, στο όλο περιστατικό για το οποίο χρειάστηκε να νοσηλευθεί στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός λέγοντας ότι άρχισε στις 14/03/2007 όταν είχε τρομερούς πόνους και επισκέφθηκε το πιο πάνω νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε, μετά από αιματολογικές εξετάσεις ότι ήταν έγκυος. Υποβλήθηκε σε ultra sounds είπε και ο γιατρός της είπε ότι έπρεπε να επαναλάβει τις αιματολογικές εξετάσεις σε 2 μέρες κάτι που έκανε μαζί με νέο ultra sounds. Επαναλήφθηκαν αυτά εκ νέου μετά από άλλες 2 μέρες. Στις 18/03/2007 είχαν ξεκινήσει πιο έντονοι πόνοι και είχε φούσκωμα στη δεξιά πλευρά οπόταν επισκέφθηκε το πιο πάνω νοσοκομείο όπου την είδε ο Δρ. Φ. Κωνσταντινίδης ο οποίος της έκανε ultra sounds για περίπου μια ώρα. Μετά την εξέτασε και ο Δρ. Μ. Χρυσοστόμου και της είπε ότι δεν βλέπει σάκο στη μήτρα και επειδή οι πόνοι της δυνάμωναν έπρεπε να προχωρήσουν με λαπαροσκοπική. Την επόμενη μέρα το πρωί έγινε νέο ultra sounds για επιβεβαίωση πριν το χειρουργείο, έγιναν αιματολογικές εξετάσεις και προχώρησαν με το χειρουργείο. Έγινε ολική αναισθησία και όταν ξύπνησε ήταν με τρεις τρύπες στην κοιλιά, ραφές και αρκετό φούσκωμα. Μετά το χειρουργείο και όταν ξύπνησε, πήγε στο δωμάτιο της και στην παρουσία του άντρα της, ο Δρ. Φ. Κωνσταντινίδης και ο Δρ. Μ. Χρυσοστόμου ήταν πολύ περήφανοι που της έσωσαν την σάλπιγγα. Αναφέρθηκε επίσης στα υπερηχογραφήματα που έγιναν στις 14/3 και 17/03 για να πει ότι τα είχε στην κατοχή της και ότι τα παρέδωσε η ίδια προσωπικά στη κοπέλα στο λογιστηρίου για να σταλούν στην ασφαλιστική της εταιρεία μαζί με τα υπερηχογραφήματα που έγιναν από τον κ. Κωνσταντινίδη το βράδυ της εισαγωγής της και εκείνα του κ. Χρυσοστόμου που έγιναν το πρωί του χειρουργείου. Είναι σίγουρη είπε γι αυτό διότι πήγε η κοπέλα του λογιστηρίου στο δωμάτιο της μαζί με το φάκελο της που ήταν για το συγκεκριμένο περιστατικό και έτσι της τα παράδωσε και είδε ότι στο φάκελο ήταν όλα τα στοιχεία τα οποία αποστέλλονται στην ασφάλεια, στην αρχή με φαξ και μετά με συστημένο φάκελο ή περνά κάποιος από την ασφάλεια και τα παίρνει. Ο λόγος που γνωρίζει αυτή τη διαδικασία είπε είναι διότι έχει εισαχθεί αρκετές φορές σε κλινικές λόγω προβλημάτων υγείας που έχει και την γνωρίζει. Περαιτέρω, είπε ότι αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία ή είναι ελλιπείς κάποια στοιχεία τα οποία θα αποδείκνυαν το συγκεκριμένο πρόβλημα. Δεν γνώριζε αν μπορεί να σταλεί το υπερηχογράφημα με φαξ, φαντάζεται όμως ότι γίνεται ή ο άλλος τρόπος είναι να περάσει κάποιος από την κλινική να πάρει το φάκελο ή ο φάκελος να σταλεί συστημένος. Γνωρίζει είπε ότι ο φάκελος στάληκε με συστημένο ταχυδρομείο ενώ πιο κάτω είπε ότι δεν γνωρίζει αν πέρασε κάποιος από την ασφάλεια και τον πήρε. Αναφέρθηκε περαιτέρω στις αναλύσεις ημερομηνίας 17/03/2007 και 19/03/2007, τεκμήρια 4 και 5, για να πει ότι αυτές είναι αντίγραφα, της πήρε από το χημείο της κλινικής όταν ήγειρε την παρούσα αγωγή και ότι οι αρχικές στάληκαν στην ασφάλεια. Όσον αφορά το τεκμήριο 6 το οποίο τιτλοφορείται «ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΣΥΜΒΕΒΛΗΜΕΝΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΟΥ» είπε ότι δεν το είχε αυτό διότι συμπλρώνεται από τον γιατρό κατά την είσοδο της στο νοσοκομείο και αποστέλλεται στην ασφάλεια. Το δε τεκμήριο 8 το οποίο είναι «ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑΤΡΟΥ» δεν το είχε στην κατοχή της και πρώτη φορά το βλέπει. Είναι έγγραφο είπε που κατάθεσε η άλλη πλευρά και φαντάζεται πρέπει να στάληκε από τη κλινική. Σε σχέση με το τεκμήριο 9, το οποίο είναι κατάλογος με τα αναλώσιμα που χορηγήθηκαν είπε ότι αυτό συμπληρώνεται στο χειρουργείο και δεν γνωρίζει περισσότερα ούτε το είδε στο φάκελο. Στάληκε όμως είπε κατευθείαν στην ασφάλεια. Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι έμαθε για πρώτη φορά ότι η ασφάλεια δεν θα την κάλυπτε όταν πήγε στα γραφεία τους για να πληρώσει το ασφάλιστρο και της είπαν ότι δεν επρόκειτο για εξωμήτρια κύηση αλλά για έκτρωση και δεν περιλαμβάνεται στο συμβόλαιο. Έπαθε υστερία όταν το άκουσε διότι είχε πολύ σοβαρό θέμα με αυτό και υποσχέθηκε στους γονείς της ότι δεν θα έκανε ποτέ έκτρωση. Πήγε κατευθείαν στο γιατρό της ο οποίος την διαβεβαίωσε ότι δεν επρόκειτο για έκτρωση και η καθαρά επιστημονική του άποψη ήταν ότι επρόκειτο για εξωμήτρια κύηση. Αναγνώρισε επίσης το τεκμήριο 3 ως το τιμολόγιο της ασφάλειας το οποίο τελικά αναγκάστηκε να πληρώσει η ίδια. Περιλαμβάνει και έξοδα ιστολογίας και ότι αυτή η εξέταση έγινε για σκοπούς της ασφάλειας, όπως της είπε ο ιατρός της. Αντεξεταζόμενη είπε ότι δεν γνωρίζει πότε στάληκε ο φάκελος στην ασφαλιστική εταιρεία ούτε τον τρόπο με τον οποίο στάληκε ή αν πέρασε κάποιος και τον πήρε. Αναφορικά με το τεκμήριο 6 για το οποίο είπε ότι πρώτη φορά το έβλεπε, παραπέμφθηκε στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων ημερομηνίας 15/10/2014 την οποία υπογράφει η ίδια και περιλαμβάνεται ως το έγγραφο με αρ. 7, για να πει ότι δεν μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα κατά πόσο πήρε και αυτό το έγγραφο από την κλινική και ότι αυτό είναι ο γιατρός που το γεμίζει και ότι τα έγγραφα είναι πάρα πολλά. Το ίδιο δεν μπορούσε να απαντήσει και για το τεκμήριο 8 που επίσης είπε ότι πρώτη φορά το βλέπει ενώ είναι έγγραφο το οποίο αποκαλύπτεται στην πιο πάνω αναφερόμενη ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων. Επέμενε επίσης ότι όλα τα έγγραφα και τα ultra sounds αποστάληκαν στην ασφάλεια και σε ερώτηση κατά πόσο μπορεί να ζητήσει τα αποτελέσματα αυτών από την κλινική είπε ότι αυτά δεν επανεκτυπώνονται. Επίσης, είπε ότι έχει πείρα από απαιτήσεις εναντίον ασφαλιστικών εταιρειών και είναι πολλές οι φορές που έχαναν έγγραφα από το φάκελο που υπέβαλλε. Παραδέχθηκε ότι η εναγόμενη την κάλυψε αρκετές φορές και είπε ότι είναι γι αυτό που έχει πείρα και γνωρίζει τις διαδικασίες. Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε ως ιατρός ο οποίος κλήθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία να προβεί σε γνωμάτευση βασιζόμενος στα ιατρικά πιστοποιητικά που στάληκαν από τον ιατρό της ενάγουσας. Αφού ανέφερε, κατ΄ αρχή, τα προσόντα του, υιοθέτησε και κατάθεσε στο Δικαστήριο Βεβαίωση του ημερομηνίας 14/01/2011 ως τεκμήριο
3. Σε αυτή ουσιαστικά καταλήγει ότι η περίπτωση της ενάγουσας αφορούσε missed abortion όπως το αποκαλεί. Με βάση τα ιατρικά πιστοποιητικά που είχε στη διάθεση του και τα αποτελέσματα της ιστοπαθολογικής εξέτασης, είπε ότι δεν δικαιολογείτο η αρχική και τελική διάγνωση, ότι δηλαδή επρόκειτο για εξωμήτριο κύηση. Ζήτησε είπε από το θεράπων ιατρό τους υπέρηχους που έγιναν πριν την εισαγωγή της ενάγουσας στο χειρουργείο χωρίς όμως καμία ανταπόκριση. Στη συνέχεια εξήγησε ότι μια κύηση διαγιγνώσκεται στο αρχικό στάδιο κατά πόσο είναι ενδομήτρια ή εξωμήτρια. Αυτό γίνεται όταν διαγνωσθεί με τεστ εγκυμοσύνης θετικό με μονάδες Β-HCG και με την βοήθεια υπέρηχων, κατά προτίμηση κολπικών στο αρχικό στάδιο. Εξωμήτρια κύηση έχουμε, είπε, όταν η ποσοτική αυτή ορμόνη αυξάνεται, στην ενδομητριακή κοιλότητα δεν βλέπουμε σάκο κύησης και βλέπουμε στην περιοχή της σάλπιγγας το μικρό αυτό σάκο, ιδίως στις 6 εβδομάδες κύησης. Με βάση το τεκμήριο 4, συνέχισε, που είναι το τέστ εγκυμοσύνης το οποίο είχε θετικό αποτέλεσμα των μονάδων της συγκεκριμένης ορμόνης - 1556,6 και με βάση την τελευταία ημερομηνία περιόδου της ασθενούς, σημαίνει ότι έχουμε μια εγκυμοσύνη, όχι δίδυμη. Εξηγώντας την αύξηση της ορμόνης Β-HCG με βάση τις αιματολογικές εξετάσεις ημερομηνίας 19/03/2007, δηλαδή κατά 700 μονάδες, είπε ότι αυτό σημαίνει ότι η εγκυμοσύνη ήταν εν ζωή γι αυτό και αυξανόταν η συγκεκριμένη ορμόνη. Αναφερόμενος στο τεκμήριο 7, που είναι τα αποτελέσματα της ιστοπαθολογικής εξέτασης είπε ότι αυτό καταδεικνύει ότι υπήρχε μια εγκυμοσύνη στο εσωτερικό της μήτρας, δηλαδή ενδομήτρια η οποία δεν προχωρούσε φυσιολογικά και είχε τελειώσει. Επιστημονικά λέγεται missed-abortion. Όσον αφορά το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Χρυσοστόμου - τεκμήριο 1- είπε ότι αυτό του στάληκε μετά που μίλησε μαζί του. Αναφέρθηκε στο περιεχόμενο του και στην αναφορά ότι κατά τη λαπαροσκόπηση υπήρχε μικρή ποσότητα αίματος στην περιτοναϊκή κοιλότητα για να πει ότι αυτό συμβαίνει σε οποιαδήποτε λαπαροσκοπική επέμβαση λόγω της τεχνικής που χρησιμοποιείται την οποία εξήγησε. Είπε επίσης ότι είναι φυσιολογικό ορισμένο αίμα που έχει η ενδομητρική κοιλότητα να φύγει και μέσω της σάλπιγγας να πάει στη πύελο. Συνεχίζοντας, είπε ότι η απόξεση της μήτρας γίνεται όταν έχουμε εγκυμοσύνη που τέλειωσε με σκοπό να καθαριστεί η μήτρα από τα υπολείμματα της και να συσπαστεί. Συνοψίζοντας το συμπέρασμα του, είπε ότι λαμβάνοντας υπόψη τη κλινική εικόνα της ασθενούς, τις ορμονικές εξετάσεις αίματος και τα αποτελέσματα της ιστοπαθολογικής εξέτασης, η διάγνωση είναι, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι υπήρχε μια παλίνδρομος κύηση μήτρας, ενδομήτριας κοιλότητας. Αναφέρθηκε επίσης, στην περίπτωση ύπαρξης ταυτόχρονης ενδομήτριας και εξωμήτριας κύησης για να πει ότι αυτό είναι πολύ σπάνιο και δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη το ποσοτικό τεστ εγκυμοσύνης και τα αποτελέσματα της ιστοπαθολογικής εξέτασης. Στην περίπτωση ύπαρξης ταυτόχρονης κύησης τα ποσοτικά αποτελέσματα της ορμόνης θα ήταν τουλάχιστον τα διπλάσια. Αντεξεταζόμενος είπε ότι από τα στοιχεία που στάληκαν στην ασφαλιστική εταιρεία δεν αποδεικνυόταν ιατροδικαστικά ότι επρόκειτο για εξωμήτρια κύηση και ζητήθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες. Ο Δρ. Χρυσοστόμου του απέστειλε τελικά την ιατρική του Βεβαίωση ημερομηνίας 27/06/2007 - τεκμήριο 1 χωρίς κανένα άλλο πιστοποιητικό που να αποδεικνύει μια τέτοια κύηση. Επέμενε επίσης ότι μίλησε με τον Δρ. Χρυσοστόμου και ζήτησε περαιτέρω στοιχεία λέγοντας του ότι μίλησε και με τον Δρ. Αντωνιάδη που έκανε τις ιστοπαθολογικές εξετετάσεις και η διάγνωση ήταν ότι επρόκειτο για παλίνδρομο ενδομήτρια κύηση. Περαιτέρω, είπε ότι ούτε η μεθοτρεξάτη ήταν καταγραμμένη στα έξοδα της κλινικής και επέμενε ότι όλα τα στοιχεία που είχε συνηγορούσαν προς το πιο πάνω συμπέρασμα του. Επίσης, αρνήθηκε ότι είχαν ληφθεί οποιοιδήποτε υπέρηχοι και είπε ότι με τα άλλα όλα στοιχεία που είχε δεν παύει από το να πρόκειται για μια ενδομήτρια κύηση. Ακόμη και να είχε το υπερηχογράφημα η διάγνωση του θα ήταν η ίδια. Πέραν των πιο πάνω, αρνήθηκε ότι σκοπός του είναι να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της ασφαλιστικής εταιρείας και τόσο αυτός όσο και τα αποτελέσματα της ιστοπαθολογικής εξέτασης και το συμπέρασμα του Δρ. Αντωνιάδη είναι ότι επρόκειτο για missed - abortion. Ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν αποδεικνύεται με όλα τα στοιχεία ότι επρόκειτο για εξωμήτρια κύηση και ότι θα μπορούσε να ληφθεί βιοψία ή υγρό από τη σάλπιγγα που να αποδεικνύει αυτό. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες κατά την κατάθεση τους στο Δικαστήριο από το εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι εν λόγω μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο τόσο της προφορικής τους μαρτυρίας όσο και της έγγραφης μαρτυρίας που οι ίδιοι κατέθεσαν στο Δικαστήριο και έχω υπόψη μου και τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα (βλ. Χρίστου v. Ηροδότου κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.α.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288 και Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614.). Eπίσης, παραπέμπω στην Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002)1A A.A.Δ. 454 στην οποία αναφέρεται ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας του μάρτυρος δεν είναι επιλήψιμη αρκεί αυτό να δικαιολογείται και να επεξηγείται (βλ. επίσης Kades v. Nicolaou and Another

(1986)1 C.L.R. 212, 216, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257, 263 και Ιωάννου ν. Κουννίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 1215). Η κύρια μαρτυρία η οποία δόθηκε στο Δικαστήριο και την οποία θα πρέπει να εξετάσει για να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα στο μόνο επίδικο θέμα πραγματικών γεγονότων το οποίο παρέμεινε και αφορά στο κατά πόσο η κύηση της ενάγουσας ήταν ενδομήτρια ή εξωμήτρια, είναι αυτή των δύο ιατρών, του Μ.Ε.1 και Μ.Υ.1. Ένας μάρτυρας μπορεί να εκφράσει γνώμη ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβεί σε συμπεράσματα για γεγονότα που περιήλθαν στην αντίληψη του στην περίπτωση που αυτός μπορεί να θεωρηθεί εμπειρογνώμονας στο ζήτημα το οποίο αναφέρεται. Για να θεωρηθεί ένας μάρτυρας ως εμπειρογνώμονας λαμβάνονται υπόψη τόσο τα ακαδημαϊκά του προσόντα όσο και η πείρα του. Στην Κωνσταντίνα Σιακόλα v. Aστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ 110 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα αυτό: «Σύμφωνα με τη νομολογία, το δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο ένας μάρτυρας είναι ικανός να δώσει μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας. Για την εξακρίβωση τούτου, πρέπει να απαντηθούν δύο ερωτήματα: Πρώτο, κατά πόσο το αντικείμενο της εμπειρογνωμοσύνης του εμπίπτει στην κατηγορία των θεμάτων εκείνων για τα οποία επιτρέπεται να δοθεί μαρτυρία πραγματογνώμονα και δεύτερο, κατά πόσο ο μάρτυρας έχει αποκτήσει είτε κατόπιν σπουδών είτε λόγω εμπειρίας επαρκή γνώση του αντικειμένου ώστε η γνώμη του να καθίσταται πολύτιμη (of value) στην επίλυση των επίδικων θεμάτων (βλ. μεταξύ άλλων, R. v Bonython [1984] 38 S.A.S.R. 45 και R. v Henderson [2010] EWCA 1269). Το κατά πόσο ένας μάρτυρας έχει τα απαιτούμενα προσόντα να κριθεί εμπειρογνώμονας, είναι ζήτημα που εμπίπτει στη σφαίρα της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου (βλ. Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation (Aρ.1)

(2013)1Α Α.Α.Δ. 438). Η αξιολόγηση τέτοιων μαρτύρων δεν διαφέρει και δεν αντιμετωπίζονται από το Δικαστήριο με διαφορετικό τρόπο από ό,τι άλλοι μάρτυρες και η μαρτυρία τους αξιολογείται στη βάση των ίδιων αρχών (βλ. Καουρής v. Δημητρίου και Άλλης

(2008)1(Β) Α.Α.Δ.967 και Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους v. Κονναρή

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2298). Παρά ταύτα η συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα δεν έχει και τόση σημασία για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας τους, αν και παραμένει ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη (βλ. Σιακόλας v. Μedousa Constructions Ltd, ECLI:CY:AD:2014:B337, Ποιν. Έφεση Αρ. 161/12, Ημερομηνίας 20/05/2014). Οι πραγματογνώμονες θα πρέπει να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με όλα εκείνα τα εχέγγυα έτσι ώστε το ίδιο να μπορεί να καταλήξει στην ορθότητα των συμπερασμάτων τους και να διαμορφώσει τη δική του άποψη. Στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των κ.κ. Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, σελ. 580 και 581 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Το καθήκον των πραγματογνωμόνων έναντι του Δικαστηρίου κατά τη μαρτυρία τους έγκειται στην αιτιολογημένη, αντικειμενική και αμερόληπτη παρουσίαση των αναγκαίων επιστημονικών κριτηρίων ώστε να δώσουν τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να κρίνει ευχερώς την ακρίβεια των επίδικων συμπερασμάτων τους και να διαμορφώσει συναφώς τη δική του ανεξάρτητη άποψη δια της εφαρμογής των κριτηρίων αυτών στα γεγονότα της υπόθεσης.» Όπως αναφέρεται και πιο κάτω στην σελίδα 581 του εν λόγω συγγράμματος, το καθήκον αυτό έχει προτεραιότητα έναντι των όποιων υποχρεώσεων του πραγματογνώμονα προς τον πελάτη. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, θα προχωρήσω να αξιολογήσω, αρχικά τη μαρτυρία των δύο ιατρών και ακολούθως της ενάγουσας. Κατ' αρχή, το θέμα στο οποίο αναφέρθηκαν και συγκεκριμένα κατά πόσο μια κύηση είναι ενδομήτρια ή εξωμήτρια και όλα τα συναφή ζητήματα που σχετίζονται με αυτό, αναμφίβολα είναι ζητήματα τα οποία επιτρέπεται η προσκόμιση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Περαιτέρω, κρίνω ότι και οι δύο μπορεί να θεωρηθούν ιατροί - γυναικολόγοι και ειδικοί στα ζητήματα τα οποία αναφέρθηκαν λαμβάνοντας υπόψη μου τα ακαδημαϊκά προσόντα τα οποία ανέφεραν ότι έχουν αλλά και την πείρα τους. Ο Δρ. Χρυσοστόμου είπε ότι είναι μαιευτήρας - γυναικολόγος και σπούδασε στη Γερμανία όπου και παρέμεινε για δύο ακόμη χρόνια εργαζόμενος εκεί. Μετά εργάστηκε στην Ελλάδα για πέντε χρόνια και στη συνέχεια στην Αγγλία για άλλα δύο χρόνια. Εργάζεται στην Κύπρο από το 1993 και βρίσκεται στο ιδιωτικό Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στην Πάφο και στο Κέντρο γυναικολογίας ΙΑΣΟ στη Λεμεσό. Αποδέχομαι τα πιο πάνω που ανέφερε ο μάρτυρας, γεγονότα άλλωστε που δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση. Αποδέχομαι επίσης, τα όσα ανέφερε ο Μ.Υ.1 σε σχέση με τα ακαδημαϊκά του προσόντα και τη πείρα του. Έκανε τις βασικές του σπουδές είπε στο Μιλάνο της Ιταλίας και την ειδικότητα του γυναικολόγου - μαιευτήρα στο Τζοχάνεσμπεργκ της Ν. Αφρικής. Όταν ολοκλήρωσε στις σπουδές του ήταν λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Βιτς στη Ν. Αφρική και από το 1992 εξασκεί το επάγγελμα του γυναικολόγου - μαιευτήρα στην Κύπρο και τα τελευταία χρόνια είναι Senior Lecturer στο Πανεπιστήμιο του Saint George στο Λονδίνο. Είναι προφανές από τη μαρτυρία των πιο πάνω ιατρών ότι υπάρχει διαφορετικό συμπέρασμα αναφορικά με το κατά πόσο η κύηση της ενάγουσας ήταν εξωμήτρια ή ενδομήτρια. Επομένως, στο Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει τη μαρτυρία τους και να κρίνει, λαμβάνοντας υπόψη του τα όσα αυτοί ανέφεραν και των στοιχείων στα οποία βασίστηκαν, την ορθότητα του συμπεράσματος τους. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή τη μαρτυρία και των δύο ιατρών και έλαβα υπόψη μου το περιεχόμενο της και τα τεκμήρια τα οποία έχουν κατατεθεί ενώπιον μου. Προχωρώντας να αξιολογήσω την εκδοχή και συμπεράσματα του Δρ. Χρυσοστόμου, γενικά κρίνω ότι δεν μπορώ με τα στοιχεία που παράθεσε στο Δικαστήριο και τα κριτήρια που παρουσίασε να αποδεχθώ την ορθότητα του συμπεράσματος του ή ότι αυτό έχει αιτιολογηθεί επαρκώς. Ελλείπουν από το Δικαστήριο στοιχεία και γεγονότα στα οποία βασίστηκε ή δεν αποδεικνύονται αυτά που να τεκμηριώνουν το συλλογισμό του και την επιστημονική του εξήγηση. Περαιτέρω, υπάρχουν και άλλα στοιχεία και γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου που αναιρούν το αρχικό του συμπέρασμα περί εξωμήτριας κύησης, όπως είναι και η δικογραφημένη θέση της ενάγουσας και τελικά αναφερόμενος σε αυτά διαφοροποίησε τη θέση του και είπε ότι επρόκειτο τόσο για εξωμήτρια όσο και για ενδομήτρια κύηση χωρίς επαρκή και περαιτέρω τεκμηρίωση του εν λόγω καταληκτικού συμπεράσματος του. Τέτοια διαφοροποίηση της θέσης του ουδέποτε κοινοποιήθηκε από το μάρτυρα στην άλλη πλευρά και εξεφράστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στην προσπάθεια του να εξηγήσει τα αποτελέσματα της ιστοπαθολογικής έκθεσης, τα οποία δεν αμφισβητούνται. Συγκεκριμένα, ο Μ.Ε.1 με το τεκμήριο 6 το οποίο είναι η αναγγελία απαίτησης που απεστάλη στην ασφαλιστική εταιρεία και φέρει ημερομηνία 20/03/2007 και υπογράφεται από τον ίδιο, αναφέρει τη διάγνωση εισόδου της ενάγουσας στην κλινική και λέγει ότι υπάρχει υποψία για εξωμήτρια κύηση. Δεν αναφέρει ότι το συμπέρασμα του ήταν πράγματι εξωμήτρια κύηση αλλά υποψία. Εξηγώντας τη θέση του αυτή στο Δικαστήριο ανέφερε τη μέθοδο που χρησιμοποίησε για να εξάξει αυτό το συμπέρασμα καταθέτοντας το τεκμήριο 2 το οποίο είναι ένας αποδεκτός οδηγός που χρησιμοποιείται και ένα τεστ κατά πόσο υπάρχει υποψία για εξωμήτρια κύηση. Είπε ότι η χοριακή ορμόνη ήταν πάνω από 1500 μονάδες στις 17/03/2007 και συγκεκριμένα ανερχόταν στις 1556,6 (βλ. τεκμήριο 4). Έγινε υπερηχογράφημα είπε και δεν κατέδειξε σάκο εμβρύου και υπήρχε πυελικό άλγος. Επανέλαβε τον έλεγχο της χοριακής στις 19/03/2007 και κατέδειξε 2,267.1 μονάδες. Με βάση αυτά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για παλίνδρομο εξωμήτρια κύηση (βλ. τεκμήριο 8). Παρά τη θέση του ότι έγινε υπερηχογράφημα το οποίο δεν κατέδειξε σάκο εμβρύου, που όπως προκύπτει είναι ένα από τα βασικά στοιχεία που έλαβε υπόψη του, εντούτοις δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο ένα τέτοιο υπερηχογράφημα. Η θέση του ότι αποστάληκε στην ασφαλιστική εταιρεία και αυτή το αποκρύβει δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η θέση αυτή εξεφράστηκε κατά γενικό τρόπο και σε μια προσπάθεια του να καταδείξει ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες αποφεύγουν να καλύπτουν περιστατικά ενώ έχουν υποχρέωση να το πράττουν και αποκρύβουν στοιχεία που τους αποστέλλονται. Μάλιστα εξέφρασε την άποψη ότι και στην παρούσα περίπτωση η ασφάλεια οφείλει να καλύψει και ήταν έντονη η διαφωνία του ότι χρειάζεται να παρουσιάζονται αποδεικτικά στοιχεία για κάθε περιστατικό για να γίνει αυτό. Η θέση του αυτή θεωρώ ότι εκφεύγει του ρόλου και υποχρέωσης που έχει ένας τέτοιος εμπειρογνώμονας έναντι του Δικαστηρίου και ουσιαστικά να αναλαμβάνει ρόλο δικηγόρου της ενάγουσας. Περαιτέρω, δεν προκύπτει και από άλλη αποδεκτή μαρτυρία ότι πράγματι αποστάληκε στην ασφαλιστική εταιρεία ένα τέτοιο υπερηχογράφημα όπως θα διαφανεί και κατωτέρω από την αξιολόγηση της μαρτυρίας της ενάγουσας. Πέραν των πιο πάνω, ακόμη και έτσι να είναι διερωτώμαι κατά πόσο ο μάρτυρας αυτός δεν είχε ο ίδιος ένα τέτοιο υπερηχογράφημα να παρουσιάσει στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει το συμπέρασμα του. Ούτε έχει εξηγηθεί γιατί δεν μπορούσε να παρουσιαστεί. Θεωρώ ότι από τη στιγμή που ένα από τα βασικά στοιχεία που οδήγησαν το μάρτυρα στο συμπέρασμα του για εξωμήτρια κύηση ήταν η μη ύπαρξη σάκου εμβρύου, αυτός όφειλε να αποδείξει το γεγονός και τη θέση του αυτή αφού ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένης εξέτασης που όφειλε να είχε παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Αυτό θα βοηθούσε το Δικαστήριο να ελέγξει την ορθότητα της υποψίας του για εξωμήτρια κύηση. Ανεξάρτητα του πιο πάνω όμως, ακόμη και να αποδεχθώ ορθή τη θέση του ότι το υπερηχογράφημα δεν κατέδειξε σάκο εμβρύου, έχει διαφανεί από τις ιστοπαθολογικές εξετάσεις ημερομηνίας 21/03/2007 (βλ. τεκμήριο 7), οι οποίες είναι παραδεκτές ότι υπήρχαν στη μήτρα υπολείμματα ή στοιχεία εμβρύου κάτι που καταδεικνύει ότι υπήρχε τελικά ενδομήτρια κύηση η οποία είχε τελειώσει. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητείται από τον μάρτυρα και καταδεικνύει τελικά ότι υπήρχε ενδομήτρια κύηση. Επομένως, ακόμη και να δικαιολογείτο η υποψία του μάρτυρα αυτού για ύπαρξη εξωμήτριας κύησης, αυτή διαψεύδεται από τις ιστοπαθολογικές εξετάσεις, το ίδιο και το μοναδικό συμπέρασμα του μάρτυρα που καταγράφεται στη Δήλωση ιατρού ημερομηνίας 20/03/2007 ότι επρόκειτο για παλίνδρομο εξωμήτρια κύηση (βλ. τεκμήριο 8). Στην έκθεση του ημερομηνίας 27/06/2007 - τεκμήριο 1 δεν αναφέρεται για εξωμήτρια κύηση αλλά ουσιαστικά περιγράφει τα συμπτώματα και ευρήματα του κατά τις εξετάσεις και τη θεραπεία που ακολούθησε η οποία προκύπτει να συνηγορεί τόσο στην αντιμετώπιση εξωμήτριας όσο και ενδομήτριας κύησης. Παρά ταύτα κανένα στοιχείο δεν έχει παρουσιαστεί που να συνηγορεί στην ύπαρξη εξωμήτριας κύησης. Ακόμη και να δεχθώ τη θέση ότι δεν μπορούσε να γίνει βιοψία ή να ληφθεί υγρό από τη σάλπιγγα για περαιτέρω εξετάσεις, θέση που διαψεύδει ο Μ.Υ.1, δεν έχει καταδειχθεί και τεκμηριωθεί ούτε η θεραπεία που ο μάρτυρας ισχυρίζεται ότι ακολούθησε για αντιμετώπιση μιας εξωμήτριας κύησης. Ισχυρίστηκε ότι προχώρησε με έκχυση μεθοτρεξάτης. Παρά ταύτα, στη λίστα των αναλώσιμων και φαρμάκων της κλινικής - τεκμήριο 9 - δεν περιλαμβάνεται αυτό το φάρμακο και ούτε χρεώνεται στο τιμολόγιο. Οι εξηγήσεις που ο μάρτυρας δίνει γι αυτό είναι αλληλοσυγκρουόμενες. Είπε αρχικά ότι το φάρμακο αυτό ήταν δικό του το ίδιο και η βελόνα και δεν στοιχίζουν πολλά, γι αυτό και δεν το χρέωσε. Ύστερα είπε ότι αυτό δεν είναι έξοδο που το καλύπτουν οι ασφάλειες χωρίς όμως να έχει συγκεκριμένο έρεισμα η θέση του αυτή. Επομένως, εκείνο το οποίο προκύπτει, ακόμη και να δεχθώ ορθή την υποψία του μάρτυρα για εξωμήτρια κύηση, κανένα στοιχείο υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου που να την επιβεβαιώνει. Η θέση που αναφέρεται στο τεκμήριο 1 και συγκεκριμένα ότι κατά τη λαπαροσκόπηση υπήρχε μικρή ποσότητα αίματος στην περιτοναϊκή κοιλότητα με ελαφρά διάταση της σάλπιγγας δεξιά δεν έχει επεξηγηθεί στο Δικαστήριο περαιτέρω ούτε έχει καταδειχθεί ότι αυτό συνηγορεί προς την ύπαρξη εξωμήτριας κύησης. Σε αντίθεση με τον Μ.Υ.1 ο οποίος εξήγησε πώς μπορεί να προκύψει αυτή η μικρή ποσότητα αίματος στο σημείο εκείνο. Από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και τα όσα ανέφερε και κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει και ούτε το Δικαστήριο μπορεί να κρίνει ορθή τη θέση του ότι επρόκειτο για εξωμήτρια κύηση, θέση που προωθείται με την Έκθεση Απαίτησης της ενάγουσας και προσπάθησε και ο μάρτυρας αυτός να υποστηρίξει μέσω των διαγνώσεων και ιατρικών του πιστοποιητικών στο Δικαστήριο. Στη συνέχεια όμως ο μάρτυρας φαίνεται να διαφοροποιεί τη θέση του περί εξωμήτριας κύησης μόνο και να προβάλει τη θέση ότι στην παρούσα περίπτωση είχαμε τόσο εξωμήτρια όσο και ενδομήτρια κύηση ταυτόχρονα. Το συμπέρασμα του αυτό όμως δεν έχει αιτιολογηθεί επιστημονικά δεόντως και/ή καθόλου. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι πρόκειται για ένα πολύ σπάνιο φαινόμενο αλλά δεν εξήγησε ούτε έδωσε άλλα κριτήρια και στοιχεία που πρέπει να υπάρχουν για να εξαχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα. Προκύπτει ότι για να έχουμε αυτό το φαινόμενο, θα πρέπει να υπάρχουν δύο κυήσεις - έμβρυα. Η χοριακή ορμόνη φαίνεται να σχετίζεται με το έμβρυο. Ποιά θα πρέπει τότε να είναι τα επίπεδα αυτής της ορμόνης τα οποία θα πρέπει να συνηγορούν προς μια τέτοια διπλή κύηση; Ο μάρτυρας δεν εξήγησε ούτε έδωσε οποιαδήποτε άλλα στοιχεία. Η χοριακή ορμόνη εδώ ήταν στις 17/03/2007 1556.6 και στις 19/03/2007 2267.1 μονάδες. Στο τεκμήριο 2 που κατέθεσε ο μάρτυρας εξηγείται η διαδικασία που ακολουθείται για να διαπιστωθεί μια εξωμήτρια κύηση και σε σχέση με τη χοριακή ορμόνη αυτή θα πρέπει να είναι πάνω από 1500 μονάδες. Εδώ δεν ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη των μονάδων αυτών η εν λόγω ορμόνη και όπως ο Μ.Υ.1 εξήγησε για να είχαμε διπλή κύηση έπρεπε τουλάχιστον η εν λόγω ορμόνη να ήταν διπλάσια των ανωτέρω μονάδων. Ο μάρτυρας αυτός δεν συσχέτισε τα αποτελέσματα της ορμόνης αυτής ούτε έδωσε περαιτέρω εξηγήσεις που να δικαιολογούν ή το Δικαστήριο να μπορεί να θεωρήσει ορθή την εν τέλει θέση που είπε κατά τη μαρτυρία του ότι επρόκειτο για διπλή κύηση, εξωμήτρια και ενδομήτρια. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και την υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή και να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα. Ουσιαστικά δεν μπορώ να αποδεχθώ την ορθότητα είτε του συμπεράσματος ότι επρόκειτο για εξωμήτρια κύηση είτε του συμπεράσματος ότι επρόκειτο για ταυτόχρονη ενδομήτρια και εξωμήτρια κύηση. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και αυτή απορρίπτεται. Κατά αντίθεση με τα πιο πάνω, κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του Μ.Υ.1 και να εξάξω τα δικά μου συμπεράσματα. Ο μάρτυρας αυτός θεωρώ ότι έδωσε στο Δικαστήριο όλα εκείνα τα εχέγγυα και επιστημονικές εξηγήσεις που μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του. Εξήγησε ότι ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπάρχει σάκος εμβρύου στην ενδομητριακή κοιλότητα, από την στιγμή που υπάρχει κύηση σε αυτή μπορεί ενδεχομένως να καταδειχθεί με τον υπέρηχο ή τουλάχιστον κάποια στοιχεία να διαφαίνονται, κάτι που καθιστούσε την παρουσίαση του υπέρηχου στο Δικαστήριο χρήσιμη και εξηγώ: Θα διαφαινόταν η ύπαρξη σάκου εμβρύου ή όχι ή άλλων στοιχείων αν υπήρχαν που θα δικαιολογούσαν τις υποψίες για εξωμήτρια κύηση, λαμβάνοντας υπόψη και τα υπόλοιπα δεδομένα. Ο μάρτυρας ανέφερε ευθαρσώς στο Δικαστήριο ότι με τα στοιχεία τα οποία του αποστάληκαν και είχε στην κατοχή του το συμπέρασμα του ήταν ότι επρόκειτο για πέραν πάσης αμφιβολίας περί μιας παθολογικής ενδομήτριας κύησης. Δεν θεωρώ ότι το συμπέρασμα του βασίστηκε μόνο στα αποτελέσματα της ιστοπαθολογικής έκθεσης αφού εξήγησε όλους τους σχετικούς παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη. Αναφέρθηκε στα επίπεδα της χοριακής ορμόνης και εξήγησε ότι για να είχαμε διπλή κύηση αυτά έπρεπε να ήταν διπλάσια. Επίσης, εξήγησε το πυελικό άλγος και ότι αυτό μπορεί να προκύπτει από διάφορους παράγοντες τους οποίους ανάφερε. Επίσης, ανέφερε ότι δεν έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε στοιχείο που να συνηγορεί προς την αντιμετώπιση μιας εξωμήτριας κύησης. Αντιθέτως είπε έγινε απόξεση της μήτρας, θεραπεία που γίνεται στην περίπτωση μιας ενδομήτριας κύησης που έχει τελειώσει. Αναφέρθηκε στην ιστοπαθολογική έκθεση και είπε ότι και σε αυτή ο Δρ. Αντωνιάδης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα αποτελέσματα συνηγορούν προς μια παθολογική ενδομήτρια κύηση. Από τα ξέσματα της μήτρας εντοπίστηκαν υπολείμματα εμβρύου σε αυτή. Πέραν των πιο πάνω, δεν έχω διαπιστώσει ότι ο μάρτυρας αυτός σκοπό είχε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της ασφαλιστικής εταιρείας με την οποία συνεργάζεται και κρίνω ότι κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την επιστημονική του άποψη με βάση τα δεδομένα τα οποία είχε στην κατοχή του. Ούτε κρίνω ότι ήταν αναγκαία η εξέταση της ενάγουσας από τον ίδιο για να είναι σε θέση να εκφέρει άποψη για το συγκεκριμένο συμβάν αφού αυτή βασίστηκε καθαρά στα αποτελέσματα των διάφορων εξετάσεων και την θεραπεία που αυτή έτυχε, στοιχεία που και ο Μ.Ε.1 έλαβε υπόψη του για τα δικά του συμπεράσματα. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και το υπόλοιπο περιεχόμενο της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού, κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτή και να εξάξω ασφαλείς συμπεράσματα. Ουσιαστικά αποδέχομαι τη θέση του ότι με βάση όλα τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, το περιστατικό της ενάγουσας αφορούσε και συνηγορεί προς μια παλίνδρομη ενδομήτρια κύηση. Η ενάγουσα κατάθεσε τα γεγονότα που περιβάλλουν το όλο περιστατικό της. Θα πρέπει να αναφερθεί όμως ότι στη μαρτυρία της επεκτάθηκε και σε ζητήματα ιατρικά όπως η ίδια φυσικά αντιλαμβανόταν, αναφερόμενη σε υπέρηχους και αποτελέσματα αυτών και σε τί ο ιατρός της ανάφερε, ζητήματα στα οποία δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα. Έχω διαπιστώσει αυτή να ήταν φορτισμένη καθότι θεωρεί ότι της καταλογίζουν ότι είχε προβεί σε έκτρωση, κάτι όμως που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η θέση που προβάλλεται από την εναγόμενη είναι ότι επρόκειτο για μια παθολογική ενδομήτρια κύηση και όχι για έκτρωση και διακοπή μιας υγιούς κύησης. Πέραν των πιο πάνω, προσπάθησε να καταδείξει στο Δικαστήριο ότι όλα τα αναγκαία έγγραφα, ιατρικά πιστοποιητικά, αναλύσεις και υπερηχογραφήματα αποστάληκαν στην ασφαλιστική εταιρεία και ότι η τελευταία τα απώλεσε ή τα αποκρύβει. Δεν μπορώ να αποδεχτώ τη θέση της αυτή καθότι όπως διαφάνηκε κατά την αντεξέταση της η ίδια δεν ήταν σε θέση να πει ποιος συγκεκριμένα τα απέστειλε, πότε και πώς. Ισχυρίστηκε ότι πήγε η κοπέλα του λογιστηρίου στο δωμάτιο της και της ζήτησε τα υπερηχογραφήματα τα οποία είχε στην κατοχή της για να συμπληρώσει το φάκελο και να τον αποστείλει στην ασφάλεια. Η ίδια της τα έδωσε και μάλιστα έλεγξε και το φάκελο και ήταν όλα τα έγγραφα μέσα. Δεν γνώριζε όμως πώς αυτά αποστάληκαν και προέβηκε σε εικασίες επιμένοντας ότι αποστάληκαν, ουσιαστικά τα υπερηχογραφήματα. Διερωτώμαι πώς θα μπορούσε να ήταν στην κατοχή της, έστω το τελευταίο υπερηχογράφημα που ισχυρίστηκε ότι έγινε κατά την εισαγωγή της στο Νοσοκομείο με έντονους πόνους και την επομένη χειρουργήθηκε. Ποιος της το έδωσε, πότε και γιατί; Πέραν τούτου, είπε ότι έλεγξε το φάκελο και ήταν όλα τα έγγραφα μέσα. Αντεξεταζόμενη επί διαφόρων εγγράφων ως ανέφερα ανωτέρω κατά την παράθεση της μαρτυρίας της, αυτή δεν τα αναγνώριζε και είπε ότι πρώτη φορά τα έβλεπε ενώ ήταν έγγραφα που η ίδια στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων ανέφερε. Θεωρώ ότι τα όσα ανάφερε περί τούτου ήταν μια προσπάθεια της να δικαιολογήσει τη μη παρουσίαση στο Δικαστήριο του υπερηχογραφήματος και όχι η πραγματικότητα. Μάλιστα η ίδια προβαίνει και σε αναφορά ότι ενδεχομένως το μηχάνημα του υπέρηχου κατά το 2007 να μην μπορεί να δίνει αντίγραφο χωρίς η ίδια να έχει ιδιαίτερες γνώσεις γι αυτό. Από τη μαρτυρία της κρίνω ότι μπορώ να αποδεχτώ όσα η ίδια βίωσε γι αυτό το περιστατικό και συγκεκριμένα ότι είχε πυελικό άλγος από τις 14/03/2007 οπόταν διαπιστώθηκε η εγκυμοσύνη και ακολούθως στις 18/03/2007 εισήχθηκε στη κλινική με έντονους πόνους και στις 19/03/2007 αντιμετωπίστηκε ιατρικά. Αυτά είναι γεγονότα που η ίδια βίωσε και δεν αμφισβητούνται καθώς επίσης και ότι η ίδια κατέβαλε τα έξοδα της κλινικής μετά που η ασφαλιστική εταιρεία αρνείτο να τα καταβάλει. Οτιδήποτε πέραν τούτου, δεν μπορεί να γίνει αποδεχτό για τους λόγους που ανάφερα ανωτέρω και απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, τα παραδεχτά γεγονότα τα οποία δηλώθηκαν από τα μέρη, ως ανωτέρω καταγράφονται, αποτελούν και σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση. Περαιτέρω, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας ότι με τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί, το περιστατικό της ενάγουσας αφορούσε και συνηγορούσε προς μια παλίνδρομη ενδομήτρια κύηση και τα έξοδα αντιμετώπισης του ανέρχονται στο ποσό των €2,460.28 το οποίο καταβλήθηκε από την ενάγουσα προς την κλινική Ευαγγελισμός και στους θεράποντες ιατρούς της ως αναλύονται στο τεκμήριο 3. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Βάση του Ασφαλιστηρίου εγγράφου - τεκμήριο 11, στο προσάρτημα 10 περιέχονται οι περιπτώσεις που καλύπτει την νοσοκομειακή περίθαλψη. Στο Άρθρο 5 του εν λόγω προσαρτήματος περιέχονται οι εξαιρέσεις και συγκεκριμένα στο Άρθρο 5Α αναφέρεται ότι «Το προσάρτημα δεν καλύπτει ασθένεια ή ατύχημα που η επέλευση τους οφείλεται ολικά ή μερικά, άμεσα ή έμμεσα σε μια ή περισσότερες από τις ακόλουθες αιτίες: ∙................ ................. ∙ Κύηση (πλην της εξωμήτριας κύησης), απόξεση και τις επιπλοκές τους καθώς και αποβολή εκτός αν η αποβολή γίνεται μετά από προγεννητική ιατρική γνωμάτευση» Καθίσταται σαφές από την πιο πάνω πρόνοια και εξαίρεση του συμβολαίου ότι στην περίπτωση της αποβολής, πέραν της περίπτωσης που καθορίζεται ανωτέρω, δεν παρέχεται κάλυψη. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση κύησης, απόξεσης και τις επιπλοκές τους. Το μόνο το οποίο καλύπτεται είναι η περίπτωση της εξωμήτριας κύησης. Με την πιο πάνω πρόνοια κρίνω ότι η εναγόμενη με σαφή τρόπο εξαίρεσε από την κάλυψη του ασφαλιστηρίου συμβολαίου τις πιο πάνω περιπτώσεις (βλ. Φυλακτής Αλεξάνδου v. Εurolife

(2006)1 A A.Δ. 242 όπου λέχθηκε ότι οι εξαιρέσεις σε ασφαλιστικό συμβόλαιο θα πρέπει να είναι σαφείς). Είναι άλλωστε παραδεχτό γεγονός από αμφότερες τις πλευρές και δηλώθηκε στο Δικαστήριο ότι στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι η περίπτωση της ενάγουσας αφορούσε ενδομήτρια κύηση δεν υπάρχει υποχρέωση της εναγομένης για κάλυψη. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, έχει προκύψει ότι η ενάγουσα είχε μια παλίνδρομη ενδομήτρια κύηση και όχι μια εξωμήτρια κύηση ή τουλάχιστον δεν έχει καταδειχθεί μια τέτοια κύηση. Επομένως, η κατάληξη είναι ότι η εναγόμενη, με βάση τους όρους του ασφαλιστηρίου εγγράφου δεν έχει υποχρέωση να καλύψει αφού εμπίπτει στις εξαιρέσεις αυτού. Ως εκ τούτου, η κατάληξη είναι ότι η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της στον αναγκαίο βαθμό και η αγωγή της υπόκειται σε απόρριψη. Επομένως, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον της ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.) ........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other actions / Final Αναφορά: Πολιτική / asflistiko symbolaio cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο