Kounounas Constractions Limited κ.α. ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, Αρ. Αίτησης/Έφεσης :- 172/ 2016, 19/10/2016

(3)του άρθρου 44Γ του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμοι του 1965 έως (Αρ. 11) του 2015 (ο οποίος στο εξής θα καλείται ο «σχετικός Νόμος»). [ 6 ] Δεν παύει όμως εύλογα να δημιουργείται το εξής ερώτημα. Για ποιο λόγο, ενώ εκκρεμούσε προς εκδίκαση η έφεση 146/16 καταχώρησαν οι εφεσείοντες αυτή την έφεση για την έκδοση των διαταγμάτων τα οποία αναφέρονται επί αυτής, κυρίως σε σχέση με την ακύρωση των εκτιμήσεων οι οποίες ετοιμάστηκαν σχετικά με την προώθηση της πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων με τη διαδικασία του πλειστηριασμού και δεν επεδίωξαν τουλάχιστον να είχε δοθεί η ευκαιρία όπως αυτή η έφεση να είχε τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου με το ενδεχόμενο ακόμη και έκδοσης απόφασης πριν από την ημερομηνία του πλειστηριασμού; [ 7 ] Μάλιστα, το ερώτημα αυτό καθίσταται ακόμη πιο εύλογο εάν ληφθεί επίσης υπόψη ότι με αυτή την έφεση ζητείται η έκδοση διατάγματος αναφορικά με την αγοραία αξία των ενυπόθηκων ακινήτων αλλά και ακύρωσης της ειδοποίησης πλειστηριασμού (Δελτίο Α) σε σχέση με το καθένα από τα δύο ενυπόθηκα ακίνητα. Θεραπείες δηλαδή οι οποίες αναμφίβολα έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο του ίδιου του πλειστηριασμού. [ 8 ] Επιπλέον, παρατηρείται και το εξής. Οι εφεσείοντες, παρά και την εμφανή ευκολία με την οποία θα μπορούσαν να είχαν επιδώσει την έφεση στην εφεσίβλητη, εντούτοις αυτή δεν επιδόθηκε παρά μόνο στις 12/9/

1. Ο λόγος βεβαίως για τον οποίο συνάγεται αυτή η ευκολία επίδοσης είναι η προαναφερόμενη παράλληλη ύπαρξη άλλης σχετικής διαδικασίας μεταξύ των διαδίκων κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονικής περιόδου, σε σχέση με την οποία μάλιστα εκδόθηκαν 3 συνολικά ενδιάμεσες αποφάσεις (σχετική είναι η παράγραφος 8 της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 9/9/2016 στην έφεση 146/16). Επιπλέον, εκκρεμούσε παράλληλα μεταξύ των διαδίκων και διαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari. Βεβαίως, όλα αυτά τα δικονομικά δεδομένα δεν μπορούν να κριθούν ως άσχετα με τη διαδικασία υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. [ 9 ] Οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν επισυνάψει ως τεκμήριο 13 αντίγραφο της έφεσης 146/16 μεταξύ των ίδιων διαδίκων ως επίσης και του Διευθυντή του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος η οποία ήταν ορισμένη στις 21/9/2016 και η οποία καταχωρήθηκε στις 29/6/
2. Ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση δεν εξειδικεύει το κάθε τεκμήριο ξεχωριστά αλλά αναφέρεται γενικά σε φωτοαντίγραφα των ειδοποιήσεων Δελτίο Α, των εκτιμήσεων και των «σχετικών εγγράφων» ενώ προσθέτει και αναφορά ως προς το ότι τα πρωτότυπα έγγραφα «...ευρίσκονται επισυνημμένα σε άλλες ένορκες δηλώσεις σε άλλες διαδικασίες». [ 10 ] Αυτό το οποίο εύλογα συνάγεται από τα στοιχεία τα οποία έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου σε αυτή τη διαδικασία είναι πως οι εφεσείοντες και οι δικηγόροι τους χρησιμοποιούν τη δυνατότητα επίδοσης η οποία τους παρέχεται όχι τόσο ως ένα θεσμοθετημένο τρόπο μετάδοσης και λήψης είτε άμεσης είτε όσο το δυνατό πιο σύντομης γνώσης από τους αντίδικους τους του ίδιου του γεγονότος της καταχώρησης και ύπαρξης μίας δια κλήσεως διαδικασίας η οποία τους αφορά άμεσα αλλά ουσιαστικά καραδοκώντας μέχρι και την ημερομηνία την οποία αυθαίρετα επιλέγουν ανάλογα με τη δική τους ανεξέλεγκτη κρίση και σε σχέση με δικές τους σκοπιμότητες προς επίτευξη κάποιου αποτελέσματος σε σχέση με το οποίο μόνο αναδρομικά είναι δυνατό είτε ο αντίδικος τους είτε και το ίδιο το Δικαστήριο να οδηγηθεί στο οποιοδήποτε λογικό συμπέρασμα. [ 11 ] Η πραγματικά απαράδεκτη αυτή μέθοδος παρατηρείται από το Δικαστήριο και στην ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 9/9/2016 (η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3 στην ένσταση της εφεσίβλητης) και συγκεκριμένα στην παράγραφο 75 με επιπρόσθετες σχετικές αναφορές και στις παραγράφους 76 και 77 αναφορικά με τις συνέπειες εφαρμογής αυτής της μεθόδου. [ 12 ] Ουσιαστικά αυτή η μέθοδος, ιδιαίτερα δε σε σχέση με διαδικασίες στις οποίες βάσει και της σχετικής νομοθεσίας προνοούνται καθορισμένες προθεσμίες, δεν μπορεί παρά να ενταχθεί και αυτή με τη δική της σειρά, στο όλο κεφάλαιο το οποίο πολύ ορθά εγείρεται με την ένσταση της εφεσίβλητης αναφορικά με την ύπαρξη κατάχρησης της διαδικασίας το οποίο αναπόφευκτα προκύπτει από τη δικονομική συμπεριφορά των εφεσειόντων και των δικηγόρων τους και το οποίο εγείρεται και προωθείται από την εφεσίβλητη ως πρωταρχικός λόγος ένστασης. [ 13 ] Κατάχρηση η οποία αποσκοπεί όχι στην ορθή και δίκαιη εφαρμογή των διαδικασιών αλλά στην ανεπίτρεπτη και κατά το δοκούν χρήση δικονομικών αλλά και ουσιαστικών δυνατοτήτων. Ιδιαίτερα δε, τονίζω, ενώ παράλληλα εκκρεμεί προς εκδίκαση άλλη σχετική διαδικασία μεταξύ των ίδιων διαδίκων. [ 14 ] Διευκρινίζω δηλαδή πως το γεγονός και μόνο πως δεν έχει επιδοθεί μία διαδικασία δεν αναιρεί το δεδομένο πως η συγκεκριμένη εκκρεμεί παράλληλα με άλλη παρόμοια διαδικασία. Ιδιαίτερα δε όταν αυτή καταχωρείται έτσι ώστε να τηρείται η οποιαδήποτε προβλεπόμενη από το σχετικό Νόμο προθεσμία. Καθώς η προθεσμία αυτή εντάσσεται στον όλο τρόπο λειτουργίας και εφαρμογής του συγκεκριμένου Νόμου και η ύπαρξη της δεν έχει στόχο μόνο να περιορίζει τη δυνατότητα έναρξης της οποιασδήποτε σχετικής διαδικασίας αλλά και της παροχής ενημέρωσης της αντίδικης πλευράς τόσο ως προς τη χρήση της συγκεκριμένης διαδικασίας αλλά και της ικανοποίησης της συγκεκριμένης προθεσμίας. [ 15 ] Ιδιαίτερα δε αναφορικά με το θέμα της ύπαρξης προθεσμίας και της περίπτωσης του περί Πωλήσεως (Τροποποιητικός) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2015 σύμφωνα με τον οποίο σε περίπτωση πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις πρόνοιες του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου εκτός από τον κανονισμό 14 η πώληση θα εξαιρείται από την εφαρμογή των κανονισμών του βασικού περί Πωλήσεως Διαδικαστικού Κανονισμού του
3. [ 16 ] Προνοείται συγκεκριμένα από τον κανονισμό 14 πως Δικαστήριο «...ενώπιον του οποίου καταχωρείται οιαδήποτε αίτηση δι΄ αναστολή καθορισμένης πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας βάσει των προνοιών του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/65όπως τροποποιήθηκε, ν΄ αποφαίνεται εντός 30 ημερών από της καταχωρήσεως της αίτησης, καθορίζοντας προς τούτο τη σχετική διαδικασία σ΄ ότι αφορά το χρόνο εντός του οποίου ο δανειστής θα καταχωρήσει την ένστασή του». [ 17 ] Ο συγκεκριμένος κανονισμός δεν τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου προ της έκδοσης της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 9/9/2016 αλλά ούτε και ομολογουμένως ήταν υπόψη του ενώ βεβαίως απλά και μόνο η ημερομηνία ορισμού η οποία είχε δοθεί κατά την ημερομηνία καταχώρησης της έφεσης ουσιαστικά εξουδετέρωνε από μόνη της το σκοπό του συγκεκριμένου κανονισμού. Υπενθυμίζω σχετικά πως ενώ η έφεση 146/16 καταχωρήθηκε στις 29/6/2016 ορίστηκε για ακρόαση στις 21/9/
4. Εντούτοις, υπάρχει στην παράγραφο 77 της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 9/9/2016 σχετική αναφορά ως προς την απώλεια πολύτιμου χρόνου για την εκδίκαση όχι τόσο της αίτησης για το προσωρινό διάταγμα αλλά για την ίδια την έφεση, διατηρώντας δηλαδή υπόψη τη δυνατότητα εκδίκασης κατά το ίδιο χρονικό διάστημα της έφεσης αντί της αίτησης για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. [ 18 ] Όπως αναφέρεται και πιο πάνω θέτει ως πρώτο λόγο ένστασης η εφεσίβλητη τη θέση ότι η αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική για τους λόγους που παραθέτει στη συνέχεια στις παραγράφους (α) έως και (ε) του λόγου ένστασης
5. Με τον επόμενο λόγο ένστασης προτείνεται η θέση πως η έφεση είναι άνευ αντικειμένου καθότι ο πλειστηριασμός έλαβε χώρα και το ένα εκ των δύο ενυπόθηκων ακινήτων έχει ήδη πωληθεί. Επιπλέον, με τον τρίτο λόγο ένστασης, προτάσσεται και η θέση πως η αίτηση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα και πως αυτή στρέφεται εναντίον του Δελτίου Α χωρίς να υφίσταται νομική βάση προς τούτο. [ 19 ] Υπάρχουν και άλλοι λόγοι ένστασης στους οποίους το Δικαστήριο δεν κρίνει απαραίτητο όπως αναφερθεί σε αυτό το σημείο της απόφασης. Κυρίως καθότι θεωρώ πως εάν γίνει δεκτή από το Δικαστήριο η θέση της εφεσίβλητης ως πρός την ύπαρξη κατάχρησης ενόψει και της εκκρεμότητας προς εκδίκαση της έφεσης 146/16 τότε δεν θα ήταν ορθό για το ίδιο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί προς εκδίκαση η συγκεκριμένη έφεση να εξετάσει θέματα αναφορικά με το ίδιο αντικείμενο όπως και στην παρούσα έφεση. [ 20 ] Θεωρώ όμως πως οι λόγοι ένστασης 2 και 3 έχουν άμεση σχέση με το επιτρεπτό ουσιαστικά της καταχώρησης της έφεσης η καταχώρηση της οποίας θα μπορούσε να κριθεί εκπρόθεσμη ή άνευ αντικειμένου ή ακόμη και τα δύο. Ως εκ τούτου και αυτές οι θέσεις εξετάζονται εντός αυτής της απόφασης δίχως όμως αυτή η περιορισμένη εξέταση να αποκλείει τη βασιμότητα ή μη και των υπόλοιπων λόγων ένστασης. [ 21 ] Όπως αναφέρεται και πιο πάνω επισυνάπτεται στην ένσταση της εφεσίβλητης και αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου σε σχέση με την αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος στην έφεση 146/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και η οποία εκδόθηκε στις 9/9/
6. [ 22 ] Αξίζει να σημειωθεί, σύμφωνα και με τα όσα αναφέρονται πιο πάνω σε σχέση με τη δικονομική συμπεριφορά των εφεσειόντων και των δικηγόρων τους, πως η πιο λογική εξήγηση ως πρός την καθυστέρηση στην επίδοση της παρούσης έφεσης μέχρι και την 12/9/2016 είναι ότι αυτή δεν ήταν τυχαία αλλά σκόπιμη. [ 23 ] Καθώς δηλαδή αναμενόταν πρώτα το αποτέλεσμα της διαδικασίας στην αίτηση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και η οποία κατέληξε σε απόρριψη του αιτήματος των εφεσειόντων. Επιπλέον, όχι μόνο η επίδοση έγινε στην αμέσως επόμενη, υπό την έννοια της επόμενης εργάσιμης ημέρας, ημερομηνία από την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης αλλά επιπλέον έγινε μόλις τρεις εργάσιμες ημέρες πριν από την ημερομηνία του πλειστηριασμού. [ 24 ] Ενδεχομένως, όπως μάλιστα αφέθηκε να γίνει κατανοητό κατά την αγόρευση της ευπαίδευτης δικηγόρου, η οποία εμφανίστηκε εκ μέρους των δικηγόρων των εφεσειόντων, με την προσδοκία ότι αυτό θα επηρέαζε την εφεσίβλητη έτσι ώστε να ανακόψει τον πλειστηριασμό. [ 25 ] Αναφορικά γενικότερα με το θέμα της κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας υπενθυμίζω τα ακόλουθα σχετικά από τη νομολογία. [ 26 ] Σύμφωνα με την νομολογία μας η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου (βλ. σχετικά Αναφορικά με αίτηση της Beogradska DD, Πολιτική Έφεση Αρ. 9495

(1996)1 Α. Α. Δ. 911). [ 27 ] Αναφέρονται σχετικά στη σελίδα 222 της Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα

(1995)1 Α. Α. Δ. 217, τα ακόλουθα,:- «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Στην ίδια απόφαση αναφέρεται επίσης πως η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της µιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που µπορεί και έπρεπε να επιδιωχθούν σε µια διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και πως η επιδίωξη όµοιων σκοπών µε την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων µέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου. [ 28 ] Υπάρχει επίσης σχετική αναφορά στην Beogradska (βλ. πιο πάνω) ως προς το ότι σύμφωνα με την Αγγλική νομολογία έχει υιοθετηθεί κατά κανόνα το μέτρο της αναστολής της μιας από τις δυο διαδικασίες, της μεταγενέστερης, ενώ σε ποινικές υποθέσεις έχει υιοθετηθεί το μέτρο της απόρριψης δίχως όμως να έχει διατυπωθεί οποιοσδήποτε κανόνας ο οποίος ρυθμίζει το πότε εφαρμόζεται το ένα ή το άλλο από τα δύο μέτρα. Αναφέρεται επίσης πως η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέτρο της απόρριψης όσο και το μέτρο της αναστολής ενώ χωρίς να επιχειρείται η διατύπωση ενός άκαμπτου κανόνα το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ότι εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα αυτή πρέπει να απορρίπτεται ενώ εκεί που καλύπτει ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας (βλ. σχετικά την Thames Launches v. Trinity Hours [ 1961] 1 All E.R. 26 και την Royal Bank of Scotland v. Citruidal Investments [1971] 3 All E.R. 558) . [ 29 ] Σύμφωνα με την παράγραφο (α) του πρώτου λόγου ένστασης η αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική καθότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης 146/16 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστήριου Πάφου «...που είναι η μόνη Ειδοποίηση η οποία σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο είναι δυνατό να εφεσιβάλλεται, επί τη βάσει συγκεκριμένων λόγων και εντός καθορισμένης χρονικής περιόδου...». Επομένως, καταλήγει το συγκεκριμένο μέρος του λόγου ένστασης, «...τυχόν εξέταση της παρούσας Αίτησης εμμέσως θα συνιστά και εκπρόθεσμη εξέταση και επανακρόαση των ίδιων θεμάτων που παρουσιάζουν οι Αιτητές, οι οποίοι έχουν ήδη εφεσιβάλει την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» μέσα στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας». [ 30 ] Πέραν και από τη θέση ως προς την ειδοποίηση, η οποία εξετάζεται πιο κάτω κατά την εξέταση του τρίτου λόγου ένστασης, σε σχέση με αυτό το μέρος του πρώτου λόγου ένστασης, θα συμφωνήσω ως προς το εξής. Πράγματι τίθενται θέματα με την παρούσα έφεση τα οποία το Δικαστήριο θα κληθεί να αποφασίσει και στην έφεση 146/16. Παραδείγματος χάριν, υπενθυμίζω τα όσα σχετικά αναφέρονται στην παράγραφο 73 της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 9/9/2016 ως προς το ότι θα πρέπει πρώτα να τηρηθούν οι διατάξεις του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ προ της εφαρμογής του άρθρου 44Δ του σχετικού Νόμου σε σχέση με τη διαδικασία εκτίμησης ακινήτου και ως προς το ότι ο σχετικός Νόμος καθορίζει δύο ξεχωριστά στάδια με αυτό της έφεσης να προηγείται αυτό της διαδικασίας εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου. [ 31 ] Βεβαίως αυτά έχουν λεχθεί σε μία ενδιάμεση διαδικασία προ της εκδίκασης της ουσίας της έφεσης 146/

1. Αναδεικνύουν όμως τον τρόπο με τον οποίο το ίδιο το Δικαστήριο ουσιαστικά τίθεται σε αμηχανία καθώς καλείται να εξετάσει με αυτή την έφεση το θέμα των εκτιμήσεων γενικότερα και ενδεχομένως να προδικάσει και θέματα τα οποία δεν αποκλείεται να κληθεί να εξετάσει και στην έφεση 146/
2. [ 32 ] Σύμφωνα με την παράγραφο (β) του πρώτου λόγου ένστασης η αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική καθότι «...εξαιτείται την εκδίκαση των ίδιων και/ή παρόμοιων θεμάτων τα οποία εγείρονται μέσα στο πλαίσιο της Αίτησης-Έφεσης με αρ. 146/16, η οποία καταχωρήθηκε από τους ίδιους Αιτητές...» και πιο συγκεκριμένα αναφέρεται πως «...μέσω της Αίτησης 146/16 αλλά και της παρούσας Αίτησης, προβάλλονται ταυτόχρονα οι ίδιοι λόγοι ακύρωσης, όπως οι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας, περί της ύπαρξης αγωγής για παραμερισμό της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης, ενώ οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν αμφότερες τις αιτήσεις έχουν πανομοιότυπο περιεχόμενο και/ή προβάλλουν τους ίδιους ισχυρισμούς». [ 33 ] Παρατηρείται απλά, έστω και σε αυτό το σημείο της απόφασης, πως αν και ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της έφεσης αναφέρει στην παράγραφο 29 της ένορκης δήλωσης του πως μεταξύ άλλων οι εφεσείοντες ζήτησαν και ζητούν θεραπεία σε σχέση με τη συνταγματικότητα του σχετικού Νόμου, παρά και το γεγονός πως όντως η θεραπεία αυτή ζητείται στην έφεση 146/16 (παράγραφος Ζ των διαταγμάτων των οποίων ζητείται η έκδοση), εντούτοις με αυτή την έφεση δεν ζητείται είτε η ίδια είτε παρόμοια θεραπεία. [ 34 ] Επιστρέφοντας στην εξέταση του πρώτου λόγου ένστασης διαπιστώνεται πως πράγματι πέραν και από τη βασιμότητα του υπολοίπου μέρους της παραγράφου (β) αυτού του λόγου ένστασης δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια έτσι ώστε να διαπιστωθεί η ομοιότητα στις ένορκες δηλώσεις του Χριστοφή Κούνουνα οι οποίες επισυνάπτονται στις δύο εφέσεις. Ιδιαίτερα δε μέχρι και την παράγραφο 33 της αρχικής ένορκης δήλωσης (με εξαίρεση την παράγραφο 32) προς υποστήριξη της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Ενώ οι υπόλοιπες παραγράφοι μέχρι και την παράγραφο 42 έχουν σχέση με τις εκτιμήσεις με αναφορά στη συνέχεια στις παραγράφους 43 μέχρι και 46 οι οποίες αναφέρονται στην έφεση 146/16 του Επαρχιακού Δικαστήριου Πάφου. [ 35 ] Εντούτοις αυτό το οποίο δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί από το Δικαστήριο είναι και το δεδομένο πως σε σχέση με την έφεση 146/16, σύμφωνα και με τα τεκμήρια τα οποία οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν επισυνάψει στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της έφεσης, η μαρτυρία προς υποστήριξη της έφεσης 146/16 δεν περιορίστηκε στην αρχική ένορκη δήλωση. Καθότι μετά και από την καταχώρηση της έφεσης 146/16 στις 29/6/2016, οι εφεσείοντες καταχώρησαν στις 15/7/2016 αίτηση τροποποίησης η οποία εγκρίθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19/7/2016 εντός του πλαισίου εφαρμογής του οποίου υπάρχει και σχετική πρόνοια για την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ταυτόχρονα με την τροποποιημένη αίτηση/έφεση. [ 36 ] Έχει ιδιαίτερη σχέση με την εξέταση της παραγράφου (β) του δεύτερου λόγου ένστασης το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία φέρει το χαρακτηριστικό "Αρ. 1" (στο εξής θα καλείται η "δεύτερη συμπληρωματική ένορκη δήλωση"). Καθότι όπως παρατηρείται εντός αυτού υπάρχει ομοιότητα συγκεκριμένων παραγράφων με τις υπόλοιπες παραγράφους στην έφεση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση και οι οποίες έχουν σχέση με το θέμα των εκτιμήσεων. [ 37 ] Υπενθυμίζω σχετικά τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου πιο πάνω στην παράγραφο [ 34 ] αυτής της απόφασης σε σχέση με τις ομοιότητες μεταξύ της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη αυτής της έφεσης και της αρχικής ένορκης δήλωσης στην έφεση 146/
3. Αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως οι παραγράφοι 34, 36, 37 (με ελάχιστη διαφορά ως πρός την αναφορά στο πλυντήριο σκυρών και άμμου), 39, 40 και 41 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση είναι πανομοιότυπες με παραγράφους οι οποίες επίσης υπάρχουν εντός της δεύτερης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της τροποποιημένης έφεσης 146/
4. [ 38 ] Επιπλέον, το νόημα της παραγράφου 35 είναι ουσιαστικά παρόμοιο με αυτό της παραγράφου 28 της δεύτερης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (δηλαδή της δεύτερης παραγράφου η οποία προφανώς εκ παραδρομής επίσης φέρει αρίθμηση με τον αριθμό 28 παρά και το γεγονός πως ακολουθεί την παράγραφο 35 και προηγείται της παραγράφου 36 της δεύτερης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). Οι μόνες παραγράφοι οι οποίες είναι δυνατό να θεωρηθούν ως επιπρόσθετες σε σχέση με την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη αυτής της έφεσης είναι η παράγραφος 38 εντός της οποίας υπάρχουν αναφορές στις εκτιμήσεις οι οποίες έγιναν για λογαριασμό της εφεσίβλητης και στην ειδοποίηση πλειστηριασμού τύπου Δελτίο Α και η παράγραφος 42 η οποία ουσιαστικά αναφέρεται στο τελικό σημείο της παραγράφου 41 ως πρός την επικρότηση της παρανομίας. [ 39 ] Αναφέρεται δηλαδή εντός της παραγράφου 42 ότι υπάρχει ".παρανομία, παρατυπία και ελλιπής εργασία στις εκτιμήσεις των ενυπόθηκων ακινήτων των οποίων επιζητείται ο πλειστηριασμός και έγιναν κατόπιν οδηγιών και για λογαριασμό του Ενυπόθηκου Δανειστή και δεν έγινε εκτίμηση από γεωπόνο ενώ θα έπρεπε". Βεβαίως το σημείο σε σχέση με την αναγκαιότητα ετοιμασίας εκτίμησης από γεωπόνο αναφέρεται και στην παράγραφο 37 η οποία είναι παρόμοια με την παράγραφο 37 της δεύτερης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (με ελάχιστη διαφορά ως πρός την αναφορά στο πλυντήριο σκυρών και άμμου). [ 40 ] Συνεπώς ευσταθεί πλήρως η θέση ως πρός την ομοιότητα στις ένορκες δηλώσεις του Χριστοφή Κούνουνα οι οποίες επισυνάπτονται στις δύο εφέσεις. [ 41 ] Ως προς το θέμα των εκτιμήσεων αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως ουσιαστικά η προσπάθεια η οποία καταβάλλεται από τους εφεσείοντες με την καταχώρηση της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση είναι να διαχωριστεί αυτό το θέμα, αγνοώντας όμως το εξής βασικό γεγονός. Η ετοιμασία των εκτιμήσεων εξυπηρετεί την όλη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων ενώ στο βαθμό στον οποίο αυτή η ετοιμασία θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη θεωρώ πως αυτό το μέρος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της όλης διαδικασίας έστω και εάν αυτό είναι δυνατό να ιδωθεί και ως ένα ξεχωριστό στάδιο της όλης διαδικασίας. Ανεξάρτητα δηλαδή και από το κατά πόσο βάσει ερμηνείας του σχετικού Νόμου, η οποία, εάν αυτό κριθεί αναγκαίο, θα μπορούσε να εξεταστεί κατά την εκδίκαση της έφεσης 146/16, είναι δυνατό για το Δικαστήριο να οδηγηθεί σε συμπέρασμα πως προηγείται η εξέταση της έφεσης και μετά το στάδιο της ετοιμασίας των εκτιμήσεων. [ 42 ] Η αναφορά ως προς το κατά πόσο το θέμα εξέτασης των εκτιμήσεων θα εξεταστεί εάν αυτό κριθεί αναγκαίο βεβαίως έχει σχέση και με το γεγονός πως ήδη ο πλειστηριασμός σε σχέση με τον οποίο καταχωρήθηκε η έφεση 146/16 έχει διεξαχθεί ενώ ως αποτέλεσμα του έχει πωληθεί και ένα από τα ενυπόθηκα ακίνητα. Υπενθυμίζω δε επί αυτού του θέματος πως ασφαλώς η διαδικασία έφεσης η οποία προβλέπεται από το εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου σχέση έχει με τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Τύπου «ΙΑ» και όχι οτιδήποτε άλλο. Ενώ το κατά πόσο θα μπορούσε να δοθεί το οποιοδήποτε άλλο είδος θεραπείας βάσει της έφεσης η οποία εξετάζεται με αυτή την απόφαση αποτελεί ερώτημα το οποίο έχοντας υπόψη και το συμπέρασμα στο οποίο τελικά οδηγείται το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να απαντηθεί σήμερα εντός αυτής της απόφασης. [ 43 ] Δεν θα συμφωνήσω με την παράγραφο (γ) του πρώτου λόγου ένστασης ως προς το ότι τα «...πλείστα εκ των νομικών ζητημάτων και θεμάτων τα οποία εγείρονται δια της Αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει έχουν αποφασισθεί και/ή εκδικασθεί μέσα στο πλαίσιο της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 9.9.2016 στην ενδιάμεση αίτηση με αρ. 146/16». Ο σκοπός της συγκεκριμένης απόφασης σε σχέση με την έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος ασφαλώς δεν επέτρεπε στο Δικαστήριο την εκδίκαση της ουσίας της έφεσης 146/16 ή την κατάληξη του σε οποιαδήποτε τελική απόφαση επί θεμάτων τα οποία θα εξεταστούν κατά την εκδίκαση της συγκεκριμένης έφεσης. [ 44 ] Αναφορικά με την παράγραφο (δ) του πρώτου λόγου ένστασης θεωρώ πως το θέμα της διαδικασίας για την έκδοση προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari δεν είναι εντελώς άσχετο γενικότερα με το θέμα της κατάχρησης και ενδεχομένως ακόμη και σε σχέση με την καταχώρηση της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Καθώς βεβαίως επιδιώκεται θεραπεία σε σχέση με την αγοραία αξία των ενυπόθηκων ακινήτων η οποία ουσιαστικά ως αποτέλεσμα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει αφαιρεθεί από την έφεση 146/
5. [ 45 ] Μάλιστα έχοντας υπόψη και την έκδοση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 5/8/2016 με την οποία δόθηκε άδεια για καταχώρηση αίτησης για την έκδοση προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari και την προοπτική έκδοσης του συγκεκριμένου προνομιακού εντάλματος σε σχέση με την αφαίρεση ουσιαστικά από την τροποποιημένη έφεση 146/16 της παραγράφου Γ για την αγοραία αξία των δύο ακινήτων δεν αποκλείεται η ακόλουθη εξήγηση ως προς την καταχώρηση αυτής της έφεσης. [ 46 ] Η επιδίωξη ουσιαστικά των εφεσείοντων σε σχέση με την ίδια διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων να προσθέσουν θεραπεία παρόμοια με αυτή η οποία εν τέλει αφαιρέθηκε στις 6/9/2016 με την έκδοση εκ συμφώνου σχετικού προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari. [ 47 ] Ουσιαστικά μέχρι και την έκδοση προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari οι εφεσείοντες επεδίωκαν, έχοντας υπόψη και την έφεση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, έστω και εάν η εφεσίβλητη δεν έλαβε γνώση ως προς την ύπαρξη αυτής παρά μόνο 6 ημέρες αργότερα στις 12/9/2016, την ίδια θεραπεία η οποία αφαιρέθηκε όμως εξαιτίας και του τρόπου έκδοσης του διατάγματος τροποποίησης από την έφεση 146/
6. [ 48 ] Ουσιαστικά οι εφεσείοντες με την ίδια την καταχώρηση και από την ημερομηνία καταχώρησης της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση προσπάθησαν να διατηρήσουν τη διεκδίκηση της θεραπείας την οποία με την αποδοχή του προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari θα αποδέχονταν όπως αφαιρεθεί από τις θεραπείες στην έφεση 146/
7. [ 49 ] Βεβαίως αναφορικά με αυτό το θέμα δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί από το Δικαστήριο η βασική αρχή ως προς το ότι η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου. [ 50 ] Δηλαδή είναι εμφανές πως με την αναφορά σε αγοραία αξία των ενυπόθηκων ακινήτων σε αυτή την έφεση ουσιαστικά καταβάλλεται προσπάθεια επαναφοράς προς εξασφάλιση θεραπείας η οποία πλέον δεν αποτελεί μέρος της έφεσης 146/16 εξαιτίας ουσιαστικά της έκδοσης του συγκεκριμένου προνομιακού εντάλματος certiorari έχοντας υπόψη και το εμφανές λάθος το οποίο προέκυψε κατά την έκδοση του διατάγματος τροποποίησης ημερομηνίας 19/7/2016 στην έφεση 146/16 όπως αυτό αποτυπώνεται επί του συγκεκριμένου διατάγματος (τεκμήριο 13 (β) προς υποστήριξη της έφεσης). [ 51 ] Η παράγραφος (ε) του πρώτου λόγου ένστασης δεν διαφέρει ιδιαίτερα από το δεύτερο λόγο ένστασης. Όντως ο πλειστηριασμός έχει διεξαχθεί όμως δεν θεωρώ πως αυτός είναι λόγος βάσει του οποίου είναι δυνατό να κριθεί πως η παρούσα έφεση καθίσταται άνευ αντικειμένου. [ 52 ] Υπενθυμίζω απλά πως η διαδικασία η οποία έχει ενεργοποιηθεί σύμφωνα με το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, τουλάχιστον σε σχέση με το ένα από τα δύο ενυπόθηκα ακίνητα. [ 53 ] Σχετικό βεβαίως επί του θέματος είναι και το άρθρο 43Ε του σχετικού Νόμου εντός του οποίου υπάρχει αναφορά σε αρχική προσπάθεια πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, σε τυχόν αποτυχία του πρώτου πλειστηριασμού και το άρθρο 44Η όπου υπάρχει πρόνοια σε περίπτωση μη πραγματοποίησης πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό και τη δυνατότητα η οποία παρέχεται στον ενυπόθηκο δανειστή να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με πλειστηριασμό (συνεπώς, νέο πλειστηριασμό) είτε απευθείας με πώληση με αναφορά μάλιστα σε νέα ειδοποίηση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο κατά τον Τύπο «ΙΓ». [ 54 ] Επιπλέον όμως σημασία σε σχέση και πάλι με το θέμα της κατάχρησης είναι το γεγονός πως εκκρεμεί ακόμη προς εκδίκαση σε σχέση με τον ίδιο πλειστηριασμό η έφεση 146/16 και η οποία δεν έχει εκδικαστεί ακόμη παρά και το γεγονός πως ο πλειστηριασμός διεξήχθη και ένα εκ των δύο ενυπόθηκων ακινήτων έχει πωληθεί. Μάλιστα αυτή η εκκρεμότητα από μόνη της υποστηρίζει ως βάσιμη τη θέση ως προς την ύπαρξη κατάχρησης στην παρούσα διαδικασία. [ 55 ] Σύμφωνα με τον τρίτο λόγο ένστασης η έφεση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα ουσιαστικά καθώς αυτή στρέφεται εναντίον του Δελτίου Α χωρίς να υφίσταται νομική βάση προς τούτο. Αναφέρεται επίσης στον ίδιο λόγο ένστασης πως η μόνη ειδοποίηση η οποία είναι δυνατό να εφεσιβληθεί είναι η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Βεβαίως η θέση αυτή αναφέρεται και στην παράγραφο (α) του πρώτου λόγου ένστασης. [ 56 ] Θεωρώ, διατηρώντας υπόψη μία συνολική εικόνα των προνοιών του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου πως για σκοπούς έκδοσης αυτής της απόφασης δεν χρειάζεται το Δικαστήριο να καταλήξει σε ένα τόσο απόλυτο και γενικό συμπέρασμα ως προς το ότι η μόνη ειδοποίηση η οποία είναι δυνατό να εφεσιβληθεί είναι η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Σύμφωνα δηλαδή με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ με το οποίο μάλιστα παρατίθενται συγκεκριμένοι λόγοι βάσει των οποίων είναι δυνατό να καταχωρηθεί έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». [ 57 ] Αυτό το οποίο όμως δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί ως δεδομένο σε σχέση με τη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το γεγονός πως η έφεση 146/16 όντως στρέφεται εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Επομένως, εφόσον οι εφεσείοντες ουσιαστικά ήδη είχαν ασκήσει το δικαίωμα τους για έφεση σε σχέση με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση θα έπρεπε έτσι ώστε να αποκτούσαν το δικαίωμα καταχώρησης άλλης έφεσης να εντόπιζαν στο σχετικό Νόμο κάποια άλλη ειδοποίηση ή πράξη του ενυπόθηκου δανειστή εναντίον της οποίας να ασκούσαν το δικαίωμα έφεσης βάσει ενός πιο γενικού άρθρου του σχετικού Νόμου και όχι βάσει του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ. [ 58 ] Ο σχετικός Νόμος - δίχως με αυτή την απόφαση να κρίνεται από το Δικαστήριο η λειτουργικότητα του συγκεκριμένου Νόμου ως προς τη διεξαγωγή της διαδικασίας πώλησης - όντως παρέχει επαρκές πεδίο ύπαρξης αυτής της δυνατότητας. [ 59 ] Προνοείται σχετικά στο άρθρο 44ΙΓ του σχετικού Νόμου, σε σχέση µε την άσκηση των δικαιωµάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύµφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VIA, πως ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο, του οποίου τα έννοµα συµφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του Μέρους VIA, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ηµέρες από την ηµεροµηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό ∆ικαστήριο. Επιπλέον, σύμφωνα με σχετική επιφύλαξη νοείται ότι, οι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (∆ιακατοχή, Εγγραφή και Εκτίµηση) Νόµου εφαρµόζονται, κατ' αναλογίαν και όπου στα άρθρα αυτά αναφέρεται η λέξη «∆ιευθυντής», για σκοπούς εφαρµογής των συγκεκριμένων διατάξεων, αυτή αντικαθίσταται µε τις λέξεις «ενυπόθηκος δανειστής». [ 60 ] Οι εφεσείοντες βασίζουν το εμπρόθεσμο ως προς την καταχώρηση της έφεσης τους στο γεγονός της επίδοσης της ειδοποίησης πλειστηριασμού τύπου Δελτίο Α. Η επίδοση αυτή έγινε στις 21/7/2016. [ 61 ] Βεβαίως αξίζει να σημειωθεί έστω και σε αυτό το σημείο της απόφασης πως υπάρχει προγενέστερη αναφορά στην επίδοση των εκτιμήσεων όχι όμως και στην επίδοση ή στην οποιαδήποτε σημασία της επίδοσης του Δελτίου Α και στη δεύτερη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της έφεσης 146/16 (παράγραφος 37). Απλά στην έφεση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση στην παράγραφο 38 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της (η οποία υπενθυμίζω αποτελεί επιπρόσθετη παράγραφο όπως παρατηρείται πιο πάνω στην παράγραφο [ 38 ] αυτής της απόφασης) προστίθεται αναφορά σε επίδοση όχι μόνο των εκτιμήσεων αλλά και της ειδοποίησης πλειστηριασμού δηλαδή το Δελτίο Α. [ 62 ] Όπως αναφέρεται και πιο πάνω η εφεσίβλητη προβάλει τη θέση πως η ειδοποίηση πλειστηριασμού δεν υφίσταται νομική βάση έτσι ώστε η έφεση να στρέφεται εναντίον του Δελτίου Α και πως κατ΄ επέκταση ουσιαστικά η έφεση είναι εκπρόθεσμη. Χαρακτηριστικά όπως το θέτει η εφεσίβλητη στην ένσταση της η αίτηση «... υποβλήθηκε εκπρόθεσμα και/ή στρέφεται εναντίον του Δελτίου Α, χωρίς να υφίσταται νομική βάση προς τούτο». [ 63 ] Υπενθυμίζω σχετικά πως σύμφωνα με το άρθρο 44Ζ περιγράφεται η διαδικασία πώλησης ακινήτου με πλειστηριασμό με αναφορά σε κανονισμούς οι οποίοι εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 45 από το Υπουργικό Συμβούλιο. Οι κανονισμοί αυτοί είναι οι περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Κανονισμοί του 2015 (στο εξής θα καλούνται οι «σχετικοί κανονισμοί»). [ 64 ] Σύμφωνα με τον κανονισμό 4, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου 44Ζ του σχετικού Νόμου, κάθε ειδοποίηση για πλειστηριασμό εκδίδεται από τον ενυπόθηκο δανειστή και δημοσιεύεται κατά τον τύπο του Δελτίου Α, ο οποίος προβλέπεται στο Δεύτερο Παράρτημα των κανονισμών. [ 65 ] Ουσιαστικά η συγκεκριμένη ειδοποίηση εκ πρώτης όψεως, με μία απλή ανάγνωση του περιεχομένου της, θα μπορούσε να θεωρηθεί πως δεν αποτελεί οτιδήποτε περισσότερο από μία απλή και τυπική ουσιαστικά ανακοίνωση ενός πλειστηριασμού προς ενημέρωση τόσο του ενυπόθηκου οφειλέτη όσο και του οποιουδήποτε ενδιαφερομένου προσώπου αλλά, βεβαίως, και του κοινού το οποίο θα μπορούσε να εκδηλώσει ενδιαφέρον για την αγορά του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τη διεξαγωγή του πλειστηριασμού. [ 66 ] Ο οποίος πλειστηριασμός και πάλι δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από το αποτέλεσμα ουσιαστικά της όλης διαδικασίας, μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο, η οποία έχει προηγηθεί και η οποία περιγράφεται εντός του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου διατηρώντας υπόψη και τις οποιεσδήποτε ασφαλιστικές δικλίδες κατά την εφαρμογή αυτής της διαδικασίας ως προς την προστασία των δικαιωμάτων είτε του ενυπόθηκου οφειλέτη είτε του οποιουδήποτε ενδιαφερομένου προσώπου. [ 67 ] Όμως δεν θα συμφωνήσω με τη θέση της εφεσίβλητης ως προς τη σημασία του Δελτίου Α. Ενδεχομένως γενικά η χρήση της λέξης «ειδοποίηση»[1] εντός είτε του σχετικού Νόμου είτε των κανονισμών οι οποίοι έχουν εκδοθεί βάσει αυτού να μπορούσε να ήταν πιο σαφής ή πιο προσεχτικά συνδεδεμένη με τις πράξεις του ενυπόθηκου δανειστή στα διάφορα στάδια της διαδικασίας πώλησης ενός ενυπόθηκου ακινήτου και όχι τόσο γενική. Ή ακόμη και να μην συνδεόταν από ένα στάδιο και μετά με ενέργειες του ίδιου του ενυπόθηκου δανειστή αλλά με αυτές άλλων ατόμων τα οποία λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία πώλησης. Όπως, παραδείγματος χάριν, με τον ίδιο το δημοπράτη. [ 68 ] Όμως ο σχετικός Νόμος δεν μπορεί βεβαίως παρά να εφαρμοστεί ως έχει διατυπωθεί δίχως δηλαδή να είναι δυνατό για το Δικαστήριο να οδηγηθεί σε οποιοδήποτε δικαιολογημένο συμπέρασμα αναφορικά ενδεχομένως με μία έλλειψη αυστηρότητας ως προς τις συνέπειες και τη σημασία της χρήσης της συγκεκριμένης λέξης εντός του συγκεκριμένου Νόμου. [ 69 ] Ανεξαρτήτως και του σταδίου στο οποίο το Δελτίο Α εκδίδεται αλλά και του περιεχομένου ως προς το ότι με αυτό ανακοινώνεται η πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων σε δημοπρασία, δεν είναι δυνατό να αγνοηθούν τα εξής. Πρώτο, ότι σύμφωνα με τον κανονισμό 4 των σχετικών κανονισμών το Δελτίο Α εκδίδεται από τον ενυπόθηκο δανειστή, δεύτερο, ότι περιγράφεται ως ειδοποίηση πλειστηριασμού τόσο στο σχετικό Νόμο όσο και στους σχετικούς κανονισμούς και τέλος - και αυτό θεωρώ ως το πιο σημαντικό στοιχείο - σε κάθε περίπτωση προνοείται μία χρονική περίοδος τουλάχιστον 30 ημερών από την καθορισµένη ηµεροµηνία πλειστηριασµού η οποία λογικά σχέση μπορεί να έχει μόνο με την παροχή της προβλεπόμενης προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης είτε από τον ενυπόθηκο οφειλέτη είτε από οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο. [ 70 ] Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(2)του άρθρου 44Ζ πως η ειδοποίηση επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο εντός χρονικής περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα

(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµεροµηνία πλειστηριασµού. Ενώ βεβαίως πέραν και από αυτή την επίδοση προνοείται δημοσίευση, πάλι σε χρονική περίοδο όχι µικρότερης των τριάντα

(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµεροµηνία πλειστηριασµού, στο χώρο του πλειστηριασμού, στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, στην ιστοσελίδα που διατηρείται από και/ή είναι συνδεδεμένη με τον ενυπόθηκο δανειστή, σε δύο ημερήσιες εφημερίδες παγκύπριας κυκλοφορίας και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ο ενυπόθηκος δανειστής κρίνει σκόπιμο. [ 71 ] Υπενθυμίζω δε σχετικά πως σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΓ του σχετικού Νόμου αναφορικά με την άσκηση των δικαιωµάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύµφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VIA, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο, του οποίου τα έννοµα συµφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια επίσης του Μέρους VIA, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ηµέρες από την ηµεροµηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό ∆ικαστήριο ενώ επιπλέον νοείται ότι, οι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (∆ιακατοχή, Εγγραφή και Εκτίµηση) Νόµου εφαρµόζονται, κατ' αναλογίαν και όπου στα πιο πάνω άρθρα αναφέρεται η λέξη «∆ιευθυντής», για σκοπούς εφαρµογής των ανωτέρω διατάξεων, αυτή αντικαθίσταται µε τις λέξεις «ενυπόθηκος δανειστής». [ 72 ] Συνεπώς, ο τρίτος λόγος ένστασης δεν γίνεται δεκτός από το Δικαστήριο. [ 73 ] Ανεξάρτητα όμως και από αυτή την απόρριψη του τρίτου λόγου ένστασης δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί η διαπίστωση του Δικαστηρίου ως προς την ύπαρξη κατάχρησης σε σχέση με την καταχώρηση της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. [ 74 ] Παράλληλα όμως θεωρώ πως δεν είναι δυνατό να αποκλειστεί το ενδεχόμενο απουσίας της δυνατότητας εξέτασης στην προγενέστερη διαδικασία, δηλαδή την έφεση 146/16, του θέματος των εκτιμήσεων και τις ανάλογες συνέπειες ως προς τα διάφορα θέματα τα οποία εγείρονται σε αυτή την έφεση αναφορικά με αυτές. [ 75 ] Επιπλέον, διευκρινίζω πως δεν αποκλείεται όμως και το ενδεχόμενο εν τέλει η εκδίκαση της έφεσης 146/16 να μην αφήνει οποιοδήποτε περιθώριο εξέτασης οποιουδήποτε εναπομείναντος θέματος ακόμη και σε σχέση με τις εκτιμήσεις. Εφόσον δηλαδή αυτό το οποίο εξετάζεται και στην έφεση 146/16 είναι μία διαδικασία πώλησης στην οποία το μέρος ή το στάδιο ετοιμασίας των εκτιμήσεων αποτελεί ένα αναπόσπαστο μέρος της όλης διαδικασίας. [ 76 ] Διατηρώντας δηλαδή υπόψη και τις θεραπείες οι οποίες επιδιώκονται με αυτή την έφεση παρά και την διαπίστωση του Δικαστηρίου ως προς την ύπαρξη κατάχρησης σε σχέση με την καταχώρηση της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, θεωρώ πως η διαδικασία αυτής της έφεσης τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως καλύπτει και ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία της έφεσης 146/16 και ως εκ τούτου θα ήταν ορθότερο αυτή να ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας και όχι να απορριφθεί. [ 77 ] Διατηρώ βεβαίως υπόψη μου την ύπαρξη σχετικής νομολογίας σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να διαπιστώνεται πως μία μεταγενέστερη διαδικασία όντως καλύπτει ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία. Επί αυτού του θέματος παρά και το γεγονός πως όντως υπάρχουν σχετικές αναφορές στη δεύτερη συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις εκτιμήσεις, τόσο η βάση της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, δηλαδή η επίδοση της ειδοποίησης πλειστηριασμού τύπου Α, όσο και οι θεραπείες η έκδοση των οποίων επιδιώκεται με αυτή την έφεση παρέχουν το απαραίτητο περιθώριο έτσι ώστε να οδηγηθεί το Δικαστήριο σε συμπέρασμα πως καλύπτονται ζητήματα με αυτή την έφεση τα οποία δεν εγείρονται υπό την ίδια τουλάχιστον μορφή και στην έφεση 146/16. [ 78 ] Διευκρινίζω πως η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το κατά πόσο όντως παρέχεται η δυνατότητα έκδοσης των θεραπειών τις οποίες ζητούν οι εφεσείοντες αλλά με το ερώτημα κατά πόσο όντως εντός αυτής της έφεσης υπάρχουν ζητήματα τα οποία δεν καλύπτονται από την έφεση 146/16. [ 79 ] Υπενθυμίζω επίσης πως στην περίπτωση τόσο αυτής της έφεσης όσο και της έφεσης 146/16 εξετάζεται η εφαρμογή μίας πρωτόγνωρης διαδικασίας σύμφωνα με το σχετικό Νόμο και για την οποία δεν υπάρχει ακόμη οποιαδήποτε σχετική νομολογία. Συνεπώς θεωρώ ορθότερο και πιο δίκαιο να διατηρηθεί αυτή η διαδικασία μέχρι και την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας. [ 80 ] Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα αναστολής της εκδίκασης αυτής της έφεσης και έκδοσης τελικής απόφασης σε σχέση με αυτή μέχρι και την εκδίκαση της έφεσης 146/16 και την έκδοση τελικής απόφασης σε σχέση με την έφεση 146/16. Ως προς το θέμα των εξόδων της μέχρι σήμερα εκδίκασης της έφεσης αυτό θα ακολουθήσει το τελικό αποτέλεσμα εκδίκασης της και έκδοσης τελικής απόφασης σε σχέση με αυτή μετά και από τη λήξη της αναστολής της διαδικασίας. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ή ακόμη και πιο γενικά εντός του άρθρου 44ΙΓ της λέξης «πράξη» του ενυπόθηκου δανειστή στη φράση «ειδοποίηση ή πράξη». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο