Νίκος Κώστα Νικολάου κ.α. ν. RAFTIS TOURIST ENTERPRISES LTD, Αρ. Γενικής Αίτησης: 144/2016, 18/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A222 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 144/2016 Μεταξύ:
- Νίκος Κώστα Νικολάου από την Πάφο, Πυράμου 14
- Ρίτα Νικολάου από την Πάφο, Πυράμου 14 Αιτητές Και RAFTIS TOURIST ENTERPRISES LTD από Πάφο Καθ΄ ης η Αίτηση Και ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΠΑΦΟΥ --------------------- Ημερομηνία: 18.10.2016 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές : κ. Νίκος Χ" Κλεοβούλου Για την Καθ΄ ης η Αίτηση : κα. Τσαντικίδου για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. (για ν΄ ακούσει απόφαση) Για τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό: Καμιά Εμφάνιση --------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσας απόφασης αποτέλεσε η καταχώρηση στις 27.06.16 της υπό κρίση αίτησης με την οποία οι Αιτητές αξιώνουν την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: "Α. Άδεια και/ή διάταγμα και/ή οδηγία του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η εκπρόθεσμη κατάθεση στο Κτηματολόγιο για σκοπούς Ειδικής Εκτέλεσης του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 02/09/1993, δυνάμει του οποίου οι αιτητές αγόρασαν από την καθ΄ ης η αίτηση την μεζονέττα με αριθμό 11 στο APHRODITE GARDENS η οποία έχει ανεγερθεί επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 27495 τεμάχιο 60 του Φ/ΣΧ LV/10 στην Κάτω Πάφο. Β. Άδεια και/ή Διάταγμα και/ή Οδηγία του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσει και/ή να επιτρέπει στον Διευθυντή του Κτηματολογίου να αποδεχθεί την εκπρόθεσμη κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 02/09/1993 στο Κτηματολόγιο για σκοπούς Ειδικής Εκτέλεσης, με ισχύ από την ημερομηνία του εν λόγω εγγράφου. Γ. Οποιαδήποτε άλλη Θεραπεία και/ή Διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο, εύλογο και ορθό υπό τας περιστάσεις." Η αίτηση εδράζεται στο άρθρο 12 του Περί Πωλήσεως Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου 81 (Ι)/2011, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση των Αιτητών στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι στις 02.09.93 υπογράφηκε με την Καθ΄ ης η Αίτηση το επίδικο αγοραπωλητήριο έγγραφο. Μετά δε την υπογραφή του οι Αιτητές δεν προχώρησαν στην χαρτοσήμανσή του και την κατάθεσή του στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο λόγω άγνοιας της νομοθεσίας. Εν κατακλείδι, αναφέρουν ότι η αίτηση γίνεται καλόπιστα και ότι είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η αίτηση επιδόθηκε τόσο στην Καθ΄ ης η Αίτηση ως επίσης και στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου. Στις 17.10.16, ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση ήταν ορισμένη για επίδοση στα προαναφερόμενα πρόσωπα, η Καθ΄ ης η Αίτηση εμφανίστηκε δια του συνηγόρου της και δήλωσε ότι δεν φέρει ένσταση στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, ενώ εκ μέρους του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου δεν υπήρξε οποιαδήποτε εμφάνιση. Το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα έθεσε το ζήτημα της εφαρμογής της νομοθεσίας επί της οποίας εδράζεται η υπό κρίση αίτηση με δεδομένο ότι το αγοραπωλητήριο έγγραφο υπογράφηκε στις 02.09.93, δηλαδή σε ημερομηνία προγενέστερη της έναρξης ισχύος του Περί Πωλήσεως Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου 81 (Ι)/2011, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών αποδεχόμενος ουσιαστικά ότι η προαναφερόμενη νομοθεσία δεν καλύπτει την επίδικη περίπτωση προχώρησε να εισηγηθεί ότι στα πλαίσια της άσκησης της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου και με δεδομένο ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν φέρει ένσταση στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, το Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας έκδοσης αυτών. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, το επίδικο αγοραπωλητήριο έγγραφο υπογράφηκε στις 02.09.93 και κατά τον εν λόγω χρόνο ίσχυε ο Περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος, Κεφ. 232, ο οποίος καταργήθηκε στις 29.07.2011 από τον Περί Πωλήσεως Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο 81 (Ι)/2011, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Το ζήτημα που τέθηκε από το Δικαστήριο, δηλαδή το κατά πόσο οι πρόνοιες της εν λόγω νομοθεσίας και συγκεκριμένα το άρθρο 12 επεκτείνεται και σε συμβάσεις οι οποίες συνομολογήθηκαν προτού τεθεί σε ισχύ η εν λόγω νομοθεσία αποτέλεσε αντικείμενο πρωτόδικων αποφάσεων. Θα αναφερθώ συγκεκριμένα στην απόφαση του Ε. Δ. Λάρνακας στην Γενική Αίτηση υπ΄ αριθμόν 156/15, ημερομηνίας 28.04.16, όπου το συγκεκριμένο ζήτημα αντιμετωπίστηκε ως εξής από τον Μαλαχτό Π.Ε.Δ.: "Την 29.4.2011 δημοσιεύτηκε ο περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος του 2011 (αρ.81 (Ι)/2011) που τέθηκε σε ισχύ τρεις μήνες μετά (άρθρο 17), οπόταν και κατάργησε τον περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο, Κεφ. 232 (άρθρο 18). Προνοείτο με το άρθρο 16 ότι συμβάσεις που είχαν συνομολογηθεί πριν το Νόμο, δηλ. πριν την 29.7.2011 και παρέμεναν σε ισχύ θα μπορούσαν μέσα σε έξι μήνες, δηλαδή μέχρι 29.1.2012, να κατατεθούν στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Προς τούτο θα έπρεπε να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 3 του Νόμου. Την 6.4.2012 δημοσιεύτηκε ο περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) (Τροποποιητικός) Νόμος του 2012 (αρ.32(Ι)/2012), τώρα οι περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμοι του 2011 και
- Με τον τροποποιητικό Νόμο εισήχθηκε το άρθρο 16Α, το οποίο προνοεί ότι συμβάσεις που είχαν συνομολογηθεί πριν την 6.4.2012 θα μπορούσαν να κατατεθούν μέσα σε προθεσμία έξι μηνών, δηλαδή μέχρι 6.10.
- Οι προϋποθέσεις του άρθρου 3 θα έπρεπε, και πάλιν, να συντρέχουν. Το άρθρο 12 των περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμων του 2011 και 2012 επί του οποίου εδράζεται η Αίτηση, προνοεί ότι: "Ανεξάρτητα από τις διατάξεις της παραγράφου (γ) του εδαφίου
(1)του άρθρου 3 και της παραγράφου (β) του εδαφίου
(1)του άρθρου 6, το Δικαστήριο δύναται, κατόπιν σχετικής αίτησης, να επιτρέψει την κατάθεση σύμβασης ή την έγερση αγωγής για ειδική εκτέλεση, έστω και αν έχει παρέλθει η προβλεπόμενη για το σκοπό αυτό χρονική περίοδος, σύμφωνα με τις υπό αναφορά διατάξεις, όταν κρίνει τούτο δίκαιο και εύλογο για την προστασία του αγοραστή." Το άρθρο 6
(1)(β) αφορά στην έγερση αγωγής για ειδική εκτέλεση σύμβασης, ενώ το άρθρο 3
(1)(γ) στην κατάθεση της σύμβασης στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο σε έξι μήνες από της υπογραφής της, και έκδηλα αφορά σε συμβάσεις που συνομολογήθηκαν μετά που τέθηκαν σε ισχύ οι Νόμοι. Στο άρθρο 12 δεν γίνεται μνεία στο άρθρο 16 ή 16 Α, όπως γίνεται στο άρθρο 3
(1)(γ). Το άρθρο 12 δίδει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει την κατάθεση σύμβασης "...έστω και αν έχει παρέλθει η προβλεπόμενη για το σκοπό αυτό χρονική περίοδος, σύμφωνα με τις υπό αναφορά διατάξεις". Η αρχική αναφορά στις προγενέστερες πρόνοιες σε συνδυασμό με την επιφύλαξη αυτή, περιορίζει την ευχέρεια να επιτραπεί η κατάθεση σύμβασης όταν δεν έχει τηρηθεί η πρόνοια του άρθρου 3
(1)(γ) και να επιτραπεί η έγερση αγωγής όταν δεν έχει τηρηθεί η πρόνοια του άρθρου 6
(1)(β). Δεν καλύπτει τις περιπτώσεις όπου δεν έχει τηρηθεί η πρόνοια του άρθρου 16 ή 16 Α. Άλλωστε, τα άρθρα 16 και 16 Α συνιστούν μεταβατικές διατάξεις που στο κείμενο του Νόμου έπονται της ρύθμισης για τις «νέες» συμβάσεις που ρυθμίζονται από τα άρθρα 3
(1)(γ) και 12." Το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην προαναφερόμενη απόφαση με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Περαιτέρω, αναφέρω ότι στην αίτηση φύσεως Certiorari αναφορικά με την Αίτηση του KONSTANTIN MESHKOV, Πολιτική Αίτηση αρ. 53/16, ημερομηνίας 26.05.16, η οποία αφορούσε την απόφαση ημερομηνίας 28.04.16 στη Γενική Αίτηση 156/15 Ε. Δ. Λάρνακας, επισημάνθηκε ότι από το περιεχόμενο του άρθρου 12 δεν διαπιστώνεται να ήταν πρόθεση του νομοθέτη να επεκτείνει την εφαρμογή του στις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 16 και 16Α. Το γεγονός ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν έφερε ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Ούτε και μπορεί το Δικαστήριο, ως η εισήγηση του κ. Χ" Κλεοβούλου, με επίκληση της συμφυούς εξουσίας του να εγκρίνει την υπό κρίση αίτηση. Η σύμφυτη εξουσία δεν αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από τον Νόμο και τους Θεσμούς ούτε και ασφαλώς μπορεί να επεκταθεί πέραν του Νόμου [βλ. Πέτρος Αυξεντίου v. Σάββας Σάββα
(2003)1 Γ Α.Α.Δ. 1963]. Το όλο ζήτημα επομένως εκφεύγει των εξουσιών του Δικαστηρίου και εμπίπτει αποκλειστικά στις αρμοδιότητες της νομοθετικής εξουσίας. Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Λαμβάνοντας υπόψη μου το ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είχε ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο