← Κύπρος

G.A.C. IOANNOU BROTHERS DEVELOPERS LTD ν. DURO NEACHTAIN DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1003/2008, 24/10/2016

G.A.C. IOANNOU BROTHERS DEVELOPERS LTD ν. DURO NEACHTAIN DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1003/2008, 24/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A229 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΑΓΙΟΜΑΜΙΤΗ, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1003/2008 Μεταξύ: G.A.C. IOANNOU BROTHERS DEVELOPERS LTD, Αρ. Εγγραφής ΗΕ144977, από τη Πάφο Εναγόντων και 1. DURO NEACHTAIN DEVELOPMENTS LTD, Aρ. Εγγραφής ΗΕ 130248, από τη Πάφο, Λεωφ. Αποστόλου Παύλου 92, ΛΟΙΖΟΣ ΚΩΡΤ, Κάτω Πάφος 2. ABHIJIT KUMAR PAL, 91 Mossifield Road, Kings Heath Birmingham B14 7JE, United Kingdom 3. SANCHITA PAL, 91 Mossifield Road, Kings Heath Birmingham B14 7JE, United Kingdom 4. NEIL BOMFORD, Charnwood, Needham Road, Harleston, Norfolk,IP20 9JY, England 5. PAMELA JEAN BOMFORD, Needham Road, Harleston, Norfolk, IP20 9JY, England 6. LISA JANE LEGGOTT, Appletree Way Bassecarr, Doncaster, DN4 7ND, England 7. RΟΒΕRΤ PAUL LEGGOTT, Appletree Way Bassecarr, Doncaster, DN4 7ND, England 8. JOHN DAVID BRAYSHAW, Forge House, Apperley, Gloucester, GL19 4DQ, England 9. CLAUDIA VALERIE BRAYSHAW, Forge House, Apperley, Gloucester, GL19 4DQ, England 10. CHRISTOPHER MARTIN McKEOGH, 9 Landor Rd., Knowle Solihull, West Midlands B93, England 11. HELEN ELIZABETH McKEOGH, 9 Landor Rd., Knowle Solihull, West Midlands B93, England 12. PAUL CHARLES WALBAUM, 27 Holland Avenue, Knowle Solihull, West Midlands B93 9WD, England 13. CAROLINE JOHANNA WALBAUM, 27 Holland Avenue, Knowle Solihull, West Midlands B93 9WD, England 14. BRIAN JOHN HERBERT GOSSMAN, 342 Valley Drive, Gravesend, Kent, DA12 5TH, England 15. ΕVELINA BARBARA GOWWMAN, 342 Valley Drive, Gravesend, Kent, DA12 5TH, England Εναγομένων Aίτηση ημερομηνίας 26/04/2016 Ημερομηνία: 24 Οκτωβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Σ. Ζαννούπας Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3: κ. Λ Χ» Νεοφύτου για κ. Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση 4,5,6,7,14 και 15: κ. Δανιήλ Δανιήλ για Παύλος Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση 8 - 13: κ. Λ. Χ" Νεοφύτου ------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 22.01.15 οι διάδικοι κατέληξαν σε εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης στη βάση της οποίας εκδόθηκε την ίδια ημερομηνία εκ συμφώνου απόφαση (στο εξής η «απόφαση»). Για σκοπούς εύκολης παρακολούθησης των όσων θα ακολουθήσουν στη συνέχεια παραθέτω αυτούσια την απόφαση: "Η αγωγή αυτή που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για ακρόαση στην παρουσία του κ. Στ. Σιβιτανίδη, Δικηγόρου για την ενάγουσα, του κ. Π. Ευθυμίου για κ. Χ. Σιμιλλίδη, Δικηγόρου για τον εναγόμενο αρ.1, του κ. Λ. Χ¨ Νεοφύτου για κ. κ. Καλλή και Καλλή, Δικηγόροι για τους εναγόμενους αρ. 2 και 3, του κ. Π. Ευθυμίου, Δικηγόρου για τους εναγόμενους αρ. 4,5,6,7,14,15, του κ. Λ. Χ" Νεοφύτου, Δικηγόρου για τους εναγόμενους αρ. 8,9,10,11,12,13, του κ. Γ. Ιωάννου εκ μέρους των εναγόντων παρευρισκομένων, του εναγομένου αρ. 4 παρευρισκομένου και αφού ακούσθηκαν όλα όσα ελέχθησαν από ή μέρους των διαδίκων αντίστοιχα, Το ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΟΠΩΣ εκδοθούν οι ακόλουθες αποφάσεις και διατάγματα επί της Αγωγής και Ανταπαίτησης: 1. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα επί της αγωγής με το οποίο η συμφωνία ημερομηνίας 16.4.2004 μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων αρ.1 που αφορά στην πώληση του ακινήτου με αρ. Εγγραφής 8617 στη Γεροσκήπου με αντάλλαγμα την κατασκευή αριθμού οικοδομών κηρύσσεται άκυρη και άνευ νομικού αποτελέσματος. 2. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα επί της Αγωγής για απόσυρση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου με αριθμό 2019/04 ημερομηνίας 16.4.2004 που αφορά στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 8617 στη Γεροσκήπου από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου. 3. Εκδίδεται δια του παρόντος απόφαση επί της ανταπαίτησης υπέρ των εναγομένων αρ.2 και αρ.3 και εναντίον της ενάγουσας εταιρείας για ποσό €47.628=πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από σήμερα (22.1.15) μέχρι εξόφλησης. 4. Εκδίδεται δια του παρόντος απόφαση επί της ανταπαίτησης υπέρ των εναγομένων αρ. 4 και αρ. 5 και εναντίον της ενάγουσας εταιρείας για ποσό €116.669=πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από σήμερα (22.1.15) μέχρι εξόφλησης. 5. Εκδίδεται δια του παρόντος απόφαση επί της ανταπαίτησης υπέρ των εναγομένων αρ. 6 και αρ. 7 και εναντίον της ενάγουσας εταιρείας για ποσό €89.449,50=πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από σήμερα (22.1.15) μέχρι εξόφλησης. 6. Εκδίδεται δια του παρόντος απόφαση επί της ανταπαίτησης υπέρ των εναγομένων αρ. 8 και αρ. 9 και εναντίον της ενάγουσας εταιρείας για ποσό €112.859,25=πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από σήμερα (22.1.15) μέχρι εξόφλησης. 7. Εκδίδεται δια του παρόντος απόφαση επί της ανταπαίτησης υπέρ των εναγομένων αρ. 10 και αρ. 11 και εναντίον της ενάγουσας εταιρείας για ποσό €12.446=πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από σήμερα (22.1.15) μέχρι εξόφλησης. 8. Εκδίδεται δια του παρόντος απόφαση επί της ανταπαίτησης υπέρ των εναγομένων αρ. 12 και αρ. 13 και εναντίον της ενάγουσας εταιρείας για ποσό €86.142=πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από σήμερα (22.1.15) μέχρι εξόφλησης. 9. Εκδίδεται δια του παρόντος απόφαση επί της ανταπαίτησης υπέρ των εναγομένων αρ. 14 και αρ. 15 και εναντίον της ενάγουσας εταιρείας για ποσό €90.613,25=πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από σήμερα (22.1.15) μέχρι εξόφλησης. 10. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα με το οποίο ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ η ενάγουσα να μεταβιβάσει στους εναγομένους αρ. 2 και αρ. 3 ποσοστό 3,888% επί του συνόλου της ιδιοκτησίας του ακίνητου με αρ. εγγραφής 8617, και αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία «Λύμπουρας» στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου. 11. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα με το οποίο ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ η ενάγουσα να μεταβιβάσει στους εναγομένους αρ. 4 και αρ. 5 ποσοστό 9.524% επί του συνόλου της ιδιοκτησίας του ακίνητου με αρ. εγγραφής 8617, και αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία «Λύμπουρας» στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου. 12. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα με το οποίο ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ η ενάγουσα να μεταβιβάσει στους εναγομένους αρ. 6 και αρ. 7 ποσοστό 7,302% επί του συνόλου της ιδιοκτησίας του ακίνητου με αρ. εγγραφής 8617, και αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία «Λύμπουρας» στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου. 13. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα με το οποίο ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ η ενάγουσα να μεταβιβάσει στους εναγομένους αρ. 8 και αρ. 9 ποσοστό 9,213% επί του συνόλου της ιδιοκτησίας του ακίνητου με αρ. εγγραφής 8617, και αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία «Λύμπουρας» στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου. 14. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα με το οποίο ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ η ενάγουσα να μεταβιβάσει στους εναγομένους αρ. 10 και αρ. 11 ποσοστό 1,016% επί του συνόλου της ιδιοκτησίας του ακίνητου με αρ. εγγραφής 8617, και αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία «Λύμπουρας» στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου. 15. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα με το οποίο ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ η ενάγουσα να μεταβιβάσει στους εναγομένους αρ. 12 και αρ. 13 ποσοστό 7,032% επί του συνόλου της ιδιοκτησίας του ακίνητου με αρ. εγγραφής 8617, και αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία «Λύμπουρας» στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου. 16. Εκδίδεται δια του παρόντος διάταγμα με το οποίο ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ η ενάγουσα να μεταβιβάσει στους εναγομένους αρ. 14 και αρ. 15 ποσοστό 7,397% επί του συνόλου της ιδιοκτησίας του ακίνητου με αρ. εγγραφής 8617, και αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία «Λύμπουρας» στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου. Οι εναγόμενοί αρ. 2-15 θα έχουν δικαίωμα να καταχωρίσουν memo επί της περιουσίας της ενάγουσας εταιρείας. Δίδεται αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και των διαταγμάτων για περίοδο ενός έτους από σήμερα (22.1.15), δηλαδή μέχρι τις 22.1.2016. Στην περίπτωση που μέχρι τις 22.1.2016 η ενάγουσα μεταβιβάσει τα μερίδια επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 8617, αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία Λύμπουρaς, στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου στον κάθε ένα εναγόμενο, όπως αναφέρονται στα διατάγματα πιο πάνω, τότε η απόφαση για την πληρωμή των χρηματικών ποσών θα θεωρείται ως εξοφληθείσα. Ενόψει των πιο πάνω δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Κάθε προηγούμενη διαταγή για έξοδα ακυρώνεται." Η πάροδος της προθεσμίας αναστολής εκτέλεσης της απόφασης στις 22.01.16, χωρίς στο μεταξύ να λάβει χώρα η μεταβίβαση των μεριδίων επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 8617, αρ. τεμαχίου 623, Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία Λύμπουρας στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου από την Ενάγουσα (στο εξής η «Αιτήτρια») σε κάθε ένα εκ των Εναγομένων 2-15 (στο εξής «Καθ' ων η Αίτηση»), αποτέλεσε την αφορμή για την καταχώρηση της επίδικης αίτησης στις 26.04.16. Με την προαναφερόμενη αίτηση η Αιτήτρια εξαιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται και/ή επιτρέπεται η επέκταση της περιόδου αναστολής εκτέλεσης της απόφασης κατά 8 μήνες, δηλαδή από τις 23.01.2016 μέχρι και τις 22.09.2016 συμπεριλαμβανομένης. Η αίτηση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις των Γεώργιου Ιωάννου, Ανδρέα Ιωάννου και Κυριάκου Μακαρίου. Ο Γεώργιος Ιωάννου αναφέρει, μεταξύ άλλων, στην ένορκη του δήλωση ότι το συνταγμένο κείμενο της απόφασης περιήλθε για πρώτη φορά στην κατοχή του περί τα τέλη Μαρτίου του 2015. Περί τα μέσα Μαΐου 2015 έδωσε την απόφαση στον αδελφό του Ανδρέα Ιωάννου για να προχωρήσει στον διορισμό δικολάβου, ο οποίος θα προωθούσε τη διαδικασία μεταβίβασης των μεριδίων του επίδικου ακινήτου συμφώνως της απόφασης. Παρά τον περιορισμένο χρόνο του αδελφού του, ο τελευταίος επικοινώνησε με διάφορους δικολάβους, οι οποίοι όμως ήταν διστακτικοί στο να αναλάβουν την υπόθεση ενόψει της περιπλοκότητας της. Εν τέλει περί τα τέλη Ιουλίου 2015 ανατέθηκε στον δικολάβο Κυριάκο Μακαρίου ο διαμερισμός και η μεταβίβαση των μεριδίων του επίδικου ακινήτου στους Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Μακαρίου ωστόσο δήλωσε ότι λόγω των καλοκαιρινών διακοπών θα μπορούσε να ασχοληθεί με την υπόθεση από τον Σεπτέμβριο του 2015. Περί τις αρχές Νοεμβρίου 2015 ο υιός του κ. Μακαρίου, ο οποίος εργάζεται στο γραφείο του πατέρα του, αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το γραφείο του κ. Μακαρίου να παραμείνει κλειστό για αρκετές ημέρες κατά τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2015. Στη συνέχεια περί τις 28.03.16 ο προαναφερόμενος δικολάβος ενημέρωσε τον ενόρκως δηλούντα ότι από έρευνα που πραγματοποίησε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου διαπίστωσε ότι ορισμένοι εκ των Καθ' ων η Αίτηση είχαν εγγράψει επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) επί της επίδικης ακίνητης περιουσίας. Αμέσως μετά είχε διαδοχικές συζητήσεις τόσο με τον δικολάβο, όσο και με τον αδελφό του για αναζήτηση λύσης. Περί τις 14.04.16 επικοινώνησε με τον δικηγόρο Σάββα Στέφου Σάββα, ο οποίος λόγω φόρτου εργασίας δεν μπορούσε να αναλάβει την υπόθεση και τον παρέπεμψε στον νυν δικηγόρο της Αιτήτριας. Καταληκτικά αναφέρει ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε άμεσα και τυχόν έγκριση της δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση. Αντίθετα οι συνέπειες για την Αιτήτρια θα είναι ολέθριες καθώς τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του θα κινδυνεύουν με φυλάκιση. Οι Ανδρέας Ιωάννου και Κυριάκος Μακαρίου στις δικές τους ένορκες δηλώσεις επαναλαμβάνουν ουσιαστικά το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Γεώργιου Ιωάννου, σε όση έκταση φυσικά τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης του Γεώργιου Ιωάννου αφορούν τον καθένα εξ αυτών. Στην αντίπερα όχθη όλοι οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση. Συγκεκριμένα οι Καθ' ων η Αίτηση 4, 5, 6, 7, 14 και 15 καταχώρησαν κοινή ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 καταχώρησαν δική τους ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης και τέλος οι Καθ' ων η Αίτηση 8 - 13 καταχώρησαν τη δική τους κοινή ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Οι ειδοποιήσεις περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύονται από τις ένορκες δηλώσεις των δικηγόρων Χρίστου Σιμιλλίδη, Διομήδη Διομήδους και Λοΐζου Χατζηνεοφύτου αντίστοιχα. Δεν θεωρώ σκόπιμη την παράθεση αυτούσιου του περιεχομένου των ενστάσεων και των ενόρκων δηλώσεων που τις υποστηρίζουν, το περιεχόμενο των οποίων έχει ασφαλώς μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Ο βασικός πυλώνας των ενστάσεων όλων των Καθ' ων η Αίτηση εντοπίζεται στο ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, καθώς αυτό το οποίο ουσιαστικά επιδιώκεται είναι η τροποποίηση απόφασης που έχει ήδη εκδοθεί. Μάλιστα, εισηγούνται ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για τροποποίηση της από την στιγμή που η απόφαση εκδόθηκε εκ συμφώνου και οι διάδικοι προς όφελος των οποίων εκδόθηκε η απόφαση δεν συναινούν στην επέκταση του χρόνου αναστολής. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των γραπτών αγορεύσεών τους ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους οι γραπτές αγορεύσεις και αναφορά σε αυτές θα γίνει εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.40 ΘΘ. 7 και 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς και στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, αλλά και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Παραθέτω αυτούσιες τις ρυθμίσεις των προαναφερόμενων διατάξεων για σκοπούς εύκολης παρακολούθησης: "40.7. Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (
  2. a)If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (
  3. b)The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit. ................................." "40.11. Any party against whom judgment has been given on an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just." "47. Η απόφασις oιoυδήπoτε δικαστηρίoυ, επιφυλασσoμέvης oιασδήπoτε εv αυτή περιεχoμέvης αvτιθέτoυ διαταγής και ασχέτως τoυ γεγovότoς ότι αύτη έχει ληφθή επί παραλείψει υπoβoλής εγγράφωv πρoτάσεωv ή εμφαvίσεως oιoυδήπoτε διαδίκoυ, θα είvαι δεσμευτική δι' όλoυς τoυς διαδίκoυς ευθύς ως αύτη εκδoθή, ασχέτως πρoς oιαvδήπoτε έφεσιv κατ' αυτής, αλλά τo δικαστήριov υπό τoυ oπoίoυ εκδίδεται η τoιαύτη απόφασις, ή oιovδήπoτε δικαστήριov έχov δικαιoδoσίαv vα εκδικάση κατ' έφεσιv τηv τoιαύτηv απόφασιv δύvαται καθ' oιovδήπoτε χρόvov, εάv θεωρήση τoύτo πρέπov, και ασχέτως πρoς τo εάv εξεδόθη ή μη διάταγμα πρoς εκτέλεσιv αυτής, vα διατάξη όπως αvασταλή η εκτέλεσις της τoιαύτης απoφάσεως, διά τoσoύτov χρovικόv διάστημα και υπό τoιoύτoυς όρoυς ή άλλως, ως ήθελε κρίvει oρθόv τo τoιoύτov δικαστήριov." Συμπεράσματα Όπως προκύπτει από τη νομική βάση της αίτησης, η οποία έχει παρατεθεί πιο πάνω, οι διατάξεις που επικαλείται η Αιτήτρια αναφέρονται σε αναστολή εκτέλεσης απόφασης. Το ερώτημα επομένως το οποίο θα πρέπει καταρχάς να απαντηθεί είναι κατά πόσο με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ή η τροποποίηση της. Το αιτητικό της δεν αφήνει, κατά την κρίση μου οποιαδήποτε αμφιβολία ότι αυτό το οποίο ουσιαστικά επιδιώκεται είναι η τροποποίηση της απόφασης. Αυτό διότι τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα δίδει μία δεύτερη ευκαιρία στην Αιτήτρια για να μεταβιβάσει τα μερίδια του επίδικου ακινήτου στους Καθ' ων η Αίτηση και να αποφύγει με αυτόν τον τρόπο την πληρωμή των ποσών που αναφέρονται στην απόφαση. Η πάροδος της προθεσμίας αναστολής εκτέλεσης της απόφασης στις 22.01.16 επιβάλλει πλέον στην Αιτήτρια όχι μόνο την μεταβίβαση των εν λόγω μεριδίων αλλά και την πληρωμή στους Καθ' ων η Αίτηση των ποσών που αναφέρονται για τον κάθε ένα εξ αυτών στην απόφαση. Επομένως, δεν ζητείται αναστολή εκτέλεσης της απόφασης αλλά τροποποίηση της και μεταβολή των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των διαδίκων όπως αυτές συμφωνήθηκαν με την έκδοση της απόφασης στις 22.01.2015. Αποτελεί πάγια αρχή ότι τα Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να τροποποιούν διατάγματα που έχουν τελειοποιηθεί ή αποφάσεις που έχουν εκδοθεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο εφαρμόζοντας την πιο πάνω αρχή στην υπόθεση Doudou Moustafa Matsouri v. Durige Ahmet Rustem

(1973)1 C.L.R απέρριψε την αίτηση με την οποία ζητείτο η τροποποίηση της απόφασης που εκδόθηκε εκ συμφώνου στα πλαίσια της εν λόγω έφεσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο με αναφορά και στην υπόθεση Orphanides v. Michaelides
(1968)1 C.L.R 295, έθεσε το όλο θέμα ως εξής (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): "In opposing the present application counsel for Rustem argued that we have no power to grant it because the compromise reached at the hearing of the appeal has been embodied in a Court Order which was perfected before the application was made; and he relied in this respect on the case of Orphanides v. Michaelides
(1968)1 C.L.R.
  1. In that case it was held that a reserved judgment of the Supreme Court could not be varied or be set aside after it had been perfected and that it was to be treated as perfected when delivered in a printed form, signed and filed, without a formal order having to be drawn up on the basis thereof before its perfection would be completed. It was stated as follows (at pp. 302-303) :— "In each case where judgment has been reserved in Cyprus, such judgment is prepared and printed finally, and, as soon as it has been read in open Court, it is signed by the Judges who have delivered it, and the original thereof is filed as a matter of record in the official Court file (as it has been done in this case on the 15th December, 1967) ; and copies are given out at once, there and then, to the parties in the appeal, as, again, it has been done in the present case. We are of the view, therefore, that looking at the essence of things, and not losing sight of it through procedural technicalities, the position in Cyprus, in relation to a reserved judgment is that such judgment is completed and perfected (just as it happens in England when an orally pronounced judgment is drawn up and entered) when it is delivered, signed and filed, and whatever there remains to be done by way of formally entering it, on the application of a party, is not necessary for its completion or perfection, but it may well be a formality necessary for other purposes. Therefore, once, in Cyprus, a judgment has been delivered, signed and filed, there can be no possibility for the Court which has delivered it to rehear argument and to change it, or set it aside, except, of course, to the extent to which it has, always, been possible to correct an error in a judgment under the provisions of Order 25, rule 6 (which is known as the 'slip' rule and corresponds to Order 20 rule 11 of the Rules of the Supreme Court in England), and under the inherent jurisdiction of the Court." .................................... It is to be observed that though the present application is based on the contention that counsel for the applicant, Matsouri, had no authority at all to reach any compromise in the appeal, it has none the less been made abundantly clear by her counsel that it is not sought now to set aside the consent judgment for £2000, but only to vary the terms agreed to between the parties regarding the stay of execution of such judgment. In the affidavit of Matsouri it is stated that the present market value of the properties which, in return of the consent judgment against her for £2000, will remain registered in her name, as a gift from Rustem, is about £
  2. What she complains of is that the terms for the stay of execution of the judgment are onerous. We do think that in this case the applicant, Matsouri, is seeking to improve in her favour the terms of a bargain on the basis of which she retained ownership of disputed gifts of immovable property. In view of the above, and bearing also in mind that, as agreed, if Matsouri complies with the said terms until the death of Rustem, who is over seventy years old, then the consent judgment for £2000 will be deemed to have been fully satisfied and no right in respect thereof will devolve upon the heirs of Rustem, we do not feel at all satisfied that—even if the consent judgment had not been perfected and we could exercise in relation thereto our relevant discretionary powers—this is a case clearly calling for interference by us with the said judgment, in the course of a proper exercise of our said powers." Παρομοίως και στην παρούσα υπόθεση αυτό το οποίο επιδιώκεται από την Αιτήτρια είναι η βελτίωση των όρων της συμφωνίας των διαδίκων στη βάση της οποίας εκδόθηκε η απόφαση, έτσι ώστε με την επέκταση του συμφωνηθέντος χρόνου αναστολής να αποφύγει την πληρωμή των ποσών που καταγράφονται σε αυτήν. Η αρχή ότι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί δεν τροποποιούνται, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που καλύπτονται από τη Δ.25 θ.6, επιβεβαιώθηκε και στην απόφαση Μαρκίδης ν. Αιμίλιου Ηλιάδη Λτδ
(2000)1Β Α.Α.Δ 729 (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): "Η θέση του δικηγόρου του εφεσείοντα δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Με την εξαίρεση των περιπτώσεων που προβλέπονται στη Δ.25, Θ. 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, για διόρθωση, δηλαδή, γραμματικών λαθών ή λαθών που προκύπτουν από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη, η αρχή ότι τα Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να τροποποιούν διατάγματά τους που έχουν τελειοποιηθεί ή αποφάσεις τους που έχουν εκδοθεί, είναι σαφής. Επιβεβαιώθηκε, μάλιστα, και από πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. [Βλ. Αντωνίου ν. Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 339, Γεωργίου ν. Κυπριακές Αερογραμμές
(1999)1 Α.Α.Δ. 1043, Κορέλλης
(1999)1 Α.Α.Δ. 1122 και Παπακοκκίνου ν. Δήμου Πάφου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1772]. Η περίπτωση του εφεσείοντα δεν μπορεί εύλογα να διαφοροποιηθεί." Εδώ ανοίγω μία παρένθεση για να σημειώσω ότι τα όσα αναφέρονται στην προαναφερόμενη υπόθεση σε σχέση με τη Δ.25 θ.6 ισχύουν εν προκειμένω, αφού η νέα Δ.25, όπως τροποποιήθηκε με τους Δ.Κ. ημερομηνίας 06.02.15 και 13.05.15 δεν εφαρμόζεται στην παρούσα αγωγή. Κλείνοντας την πιο πάνω παρένθεση, θεωρώ ότι η επίδικη αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και για τον εξής επιπρόσθετο λόγο. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα συνιστούσε, κατά την κρίση μου, ανεπίτρεπτη παρέμβαση στη συμφωνία των μερών η οποία αποτυπώθηκε στο κείμενο της απόφασης και στον Κανόνα Δικαστηρίου. Παραθέτω αυτούσιο τον Κανόνα του Δικαστηρίου, ο οποίος περιλαμβάνεται στο κείμενο της συνταγμένης απόφασης: "Τα πιο κάτω που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των μερών, με το παρόν γίνονται Κανόνας του Δικαστηρίου: Οι εναγόμενοι 2-15 δηλώνουν ετοιμότητα ΑΜΕΣΑ να πληρώσουν τα μεταβιβαστική τέλη που τους αναλογούν και να δεχτούν μεταβίβαση των μεριδίων που αφορούν τα διατάγματα πιο πάνω. Η ενάγουσα οφείλει να ειδοποιήσει τους εναγόμενούς 2-15 μέσω των δικηγόρων τους με προθεσμία δυο μηνών και πριν την λήξη της περιόδου αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, δηλαδή του ενός χρόνου, για την ετοιμότητα της να προχωρήσει στην μεταβίβαση των μεριδίων που αναλογεί στον καθένα όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω. Νοείται περαιτέρω ότι ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση των μεριδίων επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 8617, αρ. Τεμαχίου 623 Φ/Σχ. 51/12, τοποθεσία «Λύμπουρας» στη Γεροσκήπου στην Επαρχία Πάφου, επ΄ ονόματι των εναγομένων 2-15 τα αγοραπωλητήρια έγγραφα που αφορούν στους εναγόμενους 2-15 τα οποία θα είναι κατατεθειμένα στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης με αρ.11/05, 126/05, 3747/05, 2685/05, 3438/06, 664/07 και 1270/07 ακυρώνονται. Εφόσον ολοκληρωθεί η μεταβίβαση των μεριδίων στον κάθε ένα από τους εναγομένους όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω όλοι οι φόροι, τέλη και έξοδα που αφορούν το ακίνητο από την ημέρα της μεταβίβασης και μετά θα πληρώνονται από όλους τους ιδιοκτήτες του ακινήτου ανάλογα με το μερίδιο που αντιστοιχεί στον κάθε ένα. Σε περίπτωση που όλοι οι διάδικοι αποφασίσουν να προχωρήσουν σε αίτηση διαχωρισμού και/ή διανομής του επίδικου ακινήτου που αναφέρθηκε πιο πάνω τότε σύμφωνα με την προτιθέμενη συμφωνία διανομής οι εναγόμενοι 2-15 θα λάβουν ιδιοκτησία επί του ακινήτου λαμβανομένων υπόψη των κατοικιών που αγόρασαν όπως προβλέπεται στα αγοραπωλητήρια συμβόλαια τους μετά της ενάγουσας και των εναγόμενων 1 και θα ξεκινά το αναλογούν μερίδιο τους από το μέρος του τεμαχίου στο οποίο έχουν ανεγερθεί μέρος των κατοικιών και εντεύθεν. Οι διάδικοί θα πληρώσουν τα εκτιμητικά έξοδα του κ. Πολυβίου που ανέλαβε την ετοιμασία εκτίμησης εκκρεμούσης της δικαστικής διαδικασίας, ανάλογα με το μερίδιο ιδιοκτησίας τους που αποφασίστηκε ότι δικαιούνται. Η κάθε πλευρά τα έξοδα της." Είναι επομένως προφανές ότι η προβλεπόμενη στην απόφαση αναστολή αποτελούσε μέρος της ευρύτερης συμφωνίας των διαδίκων, όπως αυτή καταγράφεται στον προαναφερόμενο Κανόνα Δικαστηρίου. Στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που, με βάση το δίκαιο των συμβάσεων, θα δικαιολογούσε την επέμβαση του Δικαστηρίου στη συμφωνία των μερών. Αν και τα πιο πάνω αναφερόμενα προδιαγράφουν το αποτέλεσμα της αίτησης, εντούτοις θα ήθελα να αναφερθώ στην εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας ότι οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις έγιναν από δικηγόρους. Ο κ. Ζαννούπας εισηγείται ότι, ενόψει αυτού του γεγονότος, οι εν λόγω ένορκες δηλώσεις δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovlev
(2010)1Α Α.Α.Δ 82 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ΄ ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou
(1987)1CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν΄ αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ........ Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών." Προκύπτει επομένως από τα πιο πάνω ότι μία ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά και μόνο επειδή υπογράφεται από δικηγόρο. Στην προκείμενη περίπτωση στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 8 - 13 δίδεται εξήγηση για την υπογραφή τους από δικηγόρο, αφού αναφέρεται ότι οι εν λόγω Καθ' ων η Αίτηση είναι κάτοικοι εξωτερικού. Εν πάση περιπτώσει επισημαίνεται ότι η κρίση του Δικαστηρίου δεν στηρίχθηκε στα όσα αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τις ενστάσεις. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 2-15 και εναντίον της Αιτήτριας ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΓΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.