C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited ν. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακοκκίνου αποβιώσασας κ.α., Αριθμός Αγωγής:- 2098/2008, 31/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A234 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: - Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής:- 2098/2008 Μεταξύ:- C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited Ενάγουσα Και
- Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακοκκίνου αποβιώσασας
- Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου Εναγόμενες Και δια Ανταπαιτήσεως Μεταξύ:-
- Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακοκκίνου αποβιώσασας
- Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου Ενάγουσες εξ ανταπαιτήσεως Και
- C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited Εναγόμενη εξ ανταπαιτήσεως
- Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες - Μηχανικοί Εναγόμενοι εξ ανταπαιτήσεως Αιτήσεις Ημερομηνίας 20/10/2016 Ημερομηνία :- Δευτέρα 31η Οκτωβρίου 2016 Για την Ενάγουσα - Εναγόμενη εξ Ανταπαιτήσεως 1 -Καθ΄ης η Αίτηση:- κος. Άγις Γεωργιάδης και κα. Άντρεα Μ. Μιχαήλ για Χρήστος Γεωργιάδης & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Ίδιες εμφανίσεις Για τις Εναγόμενες 1 και 2 - Ενάγουσες εξ Ανταπαιτήσεως 1 και 2 - Αιτήτριες :- κα. Αλέκα Π. Παπακόκκινου Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Ίδια εμφάνιση Για τους Εναγόμενους εξ Ανταπαιτήσεως 2 - Καθ΄ων η Αίτηση :- Καμία Εμφάνιση Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Μαρία Πιερή Ενδιάμεση Απόφαση [1] Στις 20/10/2016 ζητήθηκε από την εναγόμενη 1 και ενάγουσα εξ ανταπαιτήσεως 1 υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας Βερεγγάριας Π. Παπακόκκινου και προσωπικά ως εναγόμενη 2 και ενάγουσα εξ ανταπαιτήσεως 2 (στο εξής θα καλείται η «αιτήτρια») άδεια από το Δικαστήριο για ορισμό αίτησης σε συντομότερη ημερομηνία από αυτή την οποία ο Πρωτοκολλητής θα όριζε διά κλήσεως αίτηση. [2] Βασισμένο το Δικαστήριο στην επεξήγηση πως ήταν αναγκαίο όπως δοθεί ημερομηνία προ της έναρξης της ακρόασης, δόθηκε άδεια ορισμού κατά την αμέσως επόμενη ημερομηνία στην οποία η αγωγή είχε οριστεί για ακρόαση, δηλαδή στις 24/10/
- Καταχωρήθηκαν στη συνέχεια τρεις συνολικά αιτήσεις και οι οποίες ορίστηκαν βάσει και της άδειας η οποία είχε δοθεί από το Δικαστήριο στις 24/10/
- [3] Θεωρώ αχρείαστο σε αυτή την απόφαση να υπεισέλθει το Δικαστήριο σε οποιαδήποτε λεπτομερή αναφορά σε σχέση με τον τρόπο ρύθμισης του δικαστικού χρόνου κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία ως προς την έναρξη της ακρόασης είτε της αγωγής είτε των αιτήσεων ή ακόμη και ως προς το γεγονός πως οι τρεις αιτήσεις, ανεξάρτητα και από την απουσία έκδοσης οποιασδήποτε ρητής διαταγής του Δικαστηρίου, αναμφίβολα συνεκδικάστηκαν ή και σε σχέση με την αποδοχή από το Δικαστήριο τόσο της ημερομηνίας καταχώρησης της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης από την καθ΄ ης η αίτηση ενάγουσα και εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενη 1 όσο και το γεγονός πως καταχωρήθηκε μόνο μία ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης σε σχέση και με τις τρεις αιτήσεις. [4] Αυτά αποτελούν θέματα αναφορικά με τα οποία εάν προκύπτει οποιαδήποτε διαφωνία από την αιτήτρια υπό τις προαναφερόμενες δύο ιδιότητες της ασφαλώς της παρέχεται το δικαίωμα έφεσης σύμφωνα και με το άρθρο 25 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60όπως αυτός τροποποιήθηκε). [5] Βασική όμως διαπίστωση του Δικαστηρίου είναι πως οι θεραπείες οι οποίες ζητούνται στις τρεις αιτήσεις θα μπορούσαν να είχαν ενσωματωθεί σε μία αίτηση με μοναδική αναγκαία διαφοροποίηση ορισμένων ημερομηνιών. Εντούτοις δεν κρίνω σκόπιμο όπως αναλωθεί χρόνος σε εξέταση αυτού του συγκεκριμένου θέματος. Διευκρινίζω παράλληλα πως ασφαλώς το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του το περιεχόμενο και των τριών αιτήσεων ως αυτό έχει ανεξάρτητα και από την προαναφερόμενη διαπίστωση. [6] Παρατίθενται συνοπτικά οι αιτούμενες θεραπείες πιο κάτω. Συνοπτικά επιδιώκεται με τις αιτήσεις η έκδοση διαταγμάτων σε σχέση με τρεις συνολικά ειδοποιήσεις, οι δύο για προσαγωγή εγγράφων σε δίκη και η μία για επιθεώρηση εγγράφων. Σημειώνεται επίσης πως εντός της πρώτης θεραπείας υπάρχει και αναφορά τόσο ως προς το περιεχόμενο της ειδοποίησης, σε σχέση με τον τίτλο ο οποίος περιγράφεται ως λανθασμένος, όσο και στον αμφισβητούμενο γενικά τρόπο επίδοσης της ειδοποίησης. Αιτείται η αιτήτρια τα ακόλουθα διατάγματα. [6.1] πρώτο, για την «...ακύρωση και/ή διαγραφή και/ή set aside και/ή κηρύξεως ακύρου και/ή ανυπόστατου και/ή πάσχουσης και/ή ανύπαρκτου...» της αντίστοιχης ειδοποίησης σε σχέση με την κάθε αίτηση, «...ως ακύρου, ανύπαρκτου, ανυπόστατου και άσχετου με την...» αγωγή · [6.2] δεύτερο, για την «...ακύρωση και/ή κηρύξεως ως ακύρου εξ υπαρχής και/ή set aside.» της επίδοσης στις 18/10/16 στο δικηγόρο κ. Μαρίνο Μυτίδη · [6.3] τρίτο, άνευ βλάβης των πρώτων δύο αιτούμενων θεραπειών, «...ο χρόνος [δηλαδή, η αντίστοιχη ημερομηνία σε σχέση με την κάθε ειδοποίηση] ... που φαίνεται στο έγγραφο ότι κατεχωρήθη η εν λόγω «Ειδοποίηση» και τα γεγονότα που μεσολάβησαν μετά μέχρι και σήμερα, οι Τροποποιήσεις που έγιναν στον τίτλο και στα δικόγραφα κατέστησαν άκυρο το έγγραφο και/ή κατέστη άκυρη από μόνη της η εν λόγω «Ειδοποίηση» · [6.4] και τέταρτο, άνευ βλάβης των υπολοίπων αιτούμενων θεραπειών, η «...ξαφνική επίδοση της εν λόγω «Ειδοποίησης» στις 18/10/2016, μίας ακύρου «Ειδοποιήσεως» μετά από έξι
(6)χρόνια από της καταχωρήσεως της συνιστά την επίδοση του εν λόγω ακύρου εγγράφου άκυρη εξ υπαρχής ab initio». [7] Δεν θεωρώ σκόπιμο όπως επαναλάβω εντός αυτής της απόφασης είτε τους λόγους των αιτήσεων οι οποίοι εμπεριέχονται εντός αυτών είτε την επιχειρηματολογία με την οποία η αιτήτρια, υπό την ευπαίδευτη ιδιότητα της ως δικηγόρος, υποστήριξε τις αιτήσεις. Περιορίζομαι απλά σε αναφορά πως αναμφίβολα τόσο οι λόγοι αυτοί όσο και η επιχειρηματολογία προς υποστήριξη των αιτήσεων λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στο σύνολο τους και σε σχέση με το κάθε σημείο στο οποίο αναφέρονται παρά και την επικέντρωση του Δικαστηρίου εντός αυτής της απόφασης στα σημεία τα οποία κρίνονται ως καθοριστικά αναφορικά με την έκβαση της εξέτασης των αιτήσεων. [8] Διευκρινίζω απλά πως σε αυτό το μέρος της απόφασης το Δικαστήριο αναφέρεται στην πραγματική πτυχή του θέματος υπό εξέταση. Κατ΄ αρχάς αυτό το οποίο διαπιστώνεται, δίχως ιδιαίτερη δυσκολία, ως προς το τι έχει πραγματικά συμβεί στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το εξής. Ουσιαστικά η ενάγουσα σκοπό είχε να επιδώσει για δεύτερη φορά και τις τρεις ειδοποιήσεις τις οποίες, όπως η ίδια είχε υπόψη της, αρχικά είχε επιδώσει πριν έξι χρόνια. Αυτό καθίσταται ξεκάθαρο τόσο από την ημερομηνία η οποία αναφέρεται επί της ειδοποίησης στην κάθε περίπτωση όσο και από το γεγονός πως δεν έχουν ετοιμαστεί νέες ειδοποιήσεις. Δηλαδή, είναι οφθαλμοφανές πως τα έγγραφα τα οποία έχουν επιδοθεί είναι αντίγραφα των ίδιων ειδοποιήσεων οι οποίες υπάρχουν εντός του φακέλου της αγωγής. Εξάλλου, αυτό το δεδομένο αποτέλεσε βασικό στοιχείο και της επιχειρηματολογίας της αιτήτριας, υπό την ευπαίδευτη ιδιότητα της ως δικηγόρος. [9] Μάλιστα και ο ίδιος ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας ομολόγησε κατά τη σύντομη αγόρευση του πως «εκ του περισσού», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, θεώρησε ότι το πιο ορθό θα ήταν να ξαναεπιδώσει τις συγκεκριμένες τρεις ειδοποιήσεις έτσι ώστε να μην χωρεί καμία αμφιβολία ότι δόθηκαν στην άλλη πλευρά. Παραδόξως, εάν αυτός ήταν ο σκοπός του και δίχως να διαπιστώνεται η ύπαρξη οποιουδήποτε λόγου βάσει του οποίου να δημιουργείται η οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς την ειλικρίνεια αυτής της δήλωσης, το αποτέλεσμα βεβαίως ήταν ακριβώς το αντίθετο. Καθότι, η συγκεκριμένη ενέργεια οδήγησε και στη δημιουργία μίας έντονης αμφισβήτησης ως προς το κατά πόσο όντως οι συγκεκριμένες ειδοποιήσεις είτε «δόθηκαν» είτε επιδόθηκαν στις αντίδικες της ενάγουσας. [10] Ενώ επιπλέον προκάλεσε και ένα διαφορετικό είδος αμφισβήτησης, ως προς την εγκυρότητα δηλαδή και του ίδιου του περιεχομένου των ειδοποιήσεων. Το οποίο είδος αμφισβήτησης βεβαίως βασίζεται επί μίας θέσης η οποία εξετάζεται από το Δικαστήριο πιο κάτω και παρά και το ότι αυτή γίνεται αντιληπτή ως και προς την αιτία δημιουργίας της εν τέλει η ίδια αυτή η αιτία αναιρεί και τη βασιμότητα της συγκεκριμένης θέσης. [11] Παρά και τον όγκο του θεωρητικά αποκαλούμενου μορφώματος στον ενικό «φακέλου της αγωγής» ο οποίος βεβαίως εξ ανάγκης στην πράξη αποτελείται από πέραν του ενός φακέλου, το Δικαστήριο έχει αφιερώσει επαρκή χρόνο σε έρευνα ως προς το περιεχόμενο του. Έρευνα η οποία εκτιμάται πως θα χρειαστεί να επαναληφθεί και πάλι κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της αγωγής καθότι βεβαίως το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής αποτελείται και από τις όσες διαδικασίες προηγήθηκαν κατά τα τελευταία περίπου οχτώ χρόνια από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Από αυτή την έρευνα και σε σχέση με το συγκεκριμένο αντικείμενο προκύπτει σαφώς πως ισχύουν τα ακόλουθα. [12] Πρώτο, εντός του φακέλου του Δικαστηρίου υπάρχουν ένορκες δηλώσεις επίδοσης τουλάχιστον των δύο ειδοποιήσεων, δηλαδή αυτής η οποία φέρει ημερομηνία 20/9/2010 για επιθεώρηση εγγράφων και της άλλης με ημερομηνία 21/9/2010 για προσαγωγή εγγράφων σε δίκη. Εντούτοις δεν εντοπίζεται, εάν αυτή βεβαίως υπάρχει, οποιαδήποτε ένορκη δήλωση για την επίδοση της ειδοποίησης για προσαγωγή εγγράφων, η οποία φέρει ημερομηνία 29/12/
- [13] Δεύτερο, έχοντας υπόψη και το γεγονός ότι οι περισσότερες ένορκες δηλώσεις επίδοσης κατά τη συγκεκριμένη περίοδο επίδοσης προς τις εναγόμενες 1 και 2 και ενάγουσες εξ ανταπαιτήσεως 1 και 2 αναφέρονται σε επίδοση προς τον κ. Μαρίνο Μυτίδη, αξίζει να σημειωθεί πως σε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30/10/2009 αναφέρεται πως ο συγκεκριμένος δικηγόρος ήταν δικηγόρος στο γραφείο του κ. Κώστα Κωνσταντίνου, το γραφείο του οποίου σύμφωνα και με τα σημειώματα εμφάνισης τα οποία οι εναγόμενες 1 και 2 καταχώρησαν στις 19/9/2008 καθορίζεται ως γραφείο επίδοσης. [14] Όπως με τον ίδιο τρόπο καθοριζόταν και σε άλλες περιπτώσεις εγγράφων εντός του φακέλου της αγωγής, όπως σε αιτήσεις ή ειδοποιήσεις για πρόθεση ένστασης. Βεβαίως αυτό το οποίο παρατηρείται είναι πως παρά και το γεγονός πως στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης ημερομηνίας 4/11/2015 πλέον αναφέρεται ως διεύθυνση επίδοσης για την Πάφο το δικηγορικό γραφείο του κ. Μαρίνου Μυτίδη εντούτοις δεν προηγήθηκε η καταχώρηση οποιασδήποτε ειδοποίησης αλλαγής της αρχικής διεύθυνσης επίδοσης σύμφωνα και με τη Δ.50 θ. 2 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. [15] Βεβαίως η ημερομηνία 30/10/2009 δεν εντάσσεται στην ίδια περίοδο κατά την οποία επιδόθηκαν οι προαναφερόμενες δύο ειδοποιήσεις προς τον κ. Μαρίνο Μυτίδη, σύμφωνα και με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης αυτών. Όμως δεν παύει το όνομα του συγκεκριμένου δικηγόρου να αναφέρεται στην περίπτωση των περισσοτέρων ενόρκων δηλώσεων επίδοσης προς τις εναγόμενες 1 και 2 με εξαίρεση της οποιασδήποτε επίδοσης έγινε προσωπικά προς αυτές. [16] Επιπλέον, η τροποποιημένη έκθεση απαίτησης επί τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος επίσης επιδόθηκε στον κ. Μαρίνο Μυτίδη. Το γραφείο του οποίου προηγουμένως αναφέρθηκε και επί της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης σε σχέση με την αίτηση τροποποίησης. Δίχως βεβαίως και πάλι να είχε προηγηθεί η οποιαδήποτε ειδοποίηση αλλαγής της διεύθυνσης επίδοσης της εναγόμενης 2 και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσας
- [17] Επίσης, όταν η εναγόμενη 1 και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσα 1 υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας Βερεγγάριας Π. Παπακόκκινου καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 30/3/2016 καθορίζει ως διεύθυνση επίδοσης της, υπό αυτή την ιδιότητα, το δικηγορικό γραφείο του κ. Μαρίνου Μυτίδη ενώ σε σχέση με την εναγόμενη 2 και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσα 2 επί του ιδίου σημειώματος εμφάνισης αναφέρεται πως είχε ήδη καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης αυτοπροσώπως στις 19/9/
- Επί του οποίου βεβαίως υπενθυμίζεται πως ως διεύθυνση επίδοσης καθορίζεται το δικηγορικό γραφείο του κ. Κώστα Κωνσταντίνου. Βεβαίως το γεγονός αυτό προκαλεί σύγχυση καθότι η μεν εναγόμενη 1 υπό την προαναφερόμενη ιδιότητα της έχει άλλη διεύθυνση επίδοσης ενώ σύμφωνα με το φάκελο της αγωγής σε σχέση με την προσωπική της ιδιότητα έχει άλλη διεύθυνση επίδοσης. [18] Δεν παύει βεβαίως η διεύθυνση επίδοσης τουλάχιστον της εναγόμενης 1 και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσας 1 υπό την ιδιότητα τως ως διαχειρίστρια να είναι το δικηγορικό γραφείο του κ. Μυτίδη και η οποία διαχειρίστρια βεβαίως τυγχάνει να είναι το ίδιο άτομο ως η εναγόμενη 2 και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσα
- Επομένως προκαλεί απορία πραγματικά η αμφισβήτηση της επίδοσης η οποία έγινε προς τον κ. Μυτίδη στις 18/10/
- Εφόσον δηλαδή καθορίζεται το δικηγορικό γραφείο του ως η διεύθυνση επίδοσης τουλάχιστον της εναγόμενης 1 και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσας 1 υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια. [19] Ενώ σε σχέση με τις επιδόσεις των ειδοποιήσεων οι οποίες ομολογουμένως έγιναν πριν έξι χρόνια και σε σχέση με τις οποίες υπάρχει ένορκη δήλωση επίδοσης εντός του φακέλου της αγωγής, δεν χωρεί οποιαδήποτε αμφισβήτηση πως αυτές έγιναν προσωπικά προς τον ίδιο δικηγόρο ο οποίος, σύμφωνα με τις ενδείξεις εντός του φακέλου της αγωγής εργαζόταν κατά το χρόνο αυτό στο δικηγορικό γραφείο το οποίο σταθερά μέχρι τουλάχιστον και το 2013 προβαλλόταν ως η διεύθυνση επίδοσης των εναγόμενων 1 και 2 και εξ ανταπαιτήσεως εναγουσών 1 και
- [20] Αναφέρεται πιο πάνω ότι προβάλλεται δια μέσω των αιτήσεων και της επιχειρηματολογίας ένα συγκεκριμένο είδος αμφισβήτησης ως προς την εγκυρότητα και του περιεχομένου των ειδοποιήσεων και το οποίο βασίζεται επί μίας θέσης η ύπαρξη της οποίας γίνεται αντιληπτή ως προς την αιτία δημιουργίας της και ότι εν τέλει η ίδια αυτή η αιτία αναιρεί και τη βασιμότητα της. [21] Θέτοντας το πολύ απλά η όλη επιχειρηματολογία της αιτήτριας, υπό την ευπαίδευτη ιδιότητα της ως δικηγόρος, προκαλείται ουσιαστικά από την εσφαλμένη αντίληψη ότι η επίδοση στις 18/10/2016 στον κ. Μαρίνο Μυτίδη των συγκεκριμένων ειδοποιήσεων στόχο είχε την επίδοση όχι εκ νέου των ίδιων ειδοποιήσεων αλλά την επίδοση νέων ειδοποιήσεων. Δεν νοείται διαφορετικά η όλη επιχειρηματολογία της ως προς το ότι ο τίτλος επί αυτών είναι λανθασμένος. [22] Καθότι βεβαίως εάν όντως η ενάγουσα είχε ετοιμάσει και καταχωρήσει νέες ειδοποιήσεις τότε εύλογα θα αναμενόταν όπως το περιεχόμενο αυτό, σε σχέση δηλαδή με τον τίτλο, θα αντανακλούσε και τις αλλαγές οι οποίες προέκυψαν εξαιτίας της εφαρμογής του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24/2/
- Αυτό όμως δεν ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η επίδοση δεν αφορούσε νέες ειδοποιήσεις αλλά όντως ειδοποιήσεις οι οποίες καταχωρήθηκαν έξι χρόνια προηγουμένως. [23] Συνεπώς δεν θα αναμενόταν όπως ο τίτλος επί αυτών των ειδοποιήσεων να αντιστοιχούσε με το σημερινό τίτλο της αγωγής. Όμως αυτό το γεγονός από μόνο του δεν τις καθιστά άκυρες. Όπως βεβαίως και δεν θα ήταν λογικό ή νομικά ορθό να θεωρηθούν ως άκυρες εξ αρχής καθότι ο τίτλος ο οποίος αναφερόταν επί αυτές δεν θα ήταν ο ίδιος ως ο τίτλος ο οποίος προέκυψε μετά και από την οποιαδήποτε μεταγενέστερη αλλαγή σε αυτόν. [24] Εύλογα βεβαίως προκύπτει και το ερώτημα κατά πόσο ήταν αναγκαία η επίδοση εκ νέου των ίδιων ειδοποιήσεων. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας έχει εξηγήσει το σκεπτικό βάσει του οποίου αυτή η επίδοση έγινε. Όπως αναφέρεται και πιο πάνω, πραγματικά το Δικαστήριο δεν εντοπίζει οποιοδήποτε λόγο βάσει του οποίου να είναι δυνατό να αμφισβητηθεί η βασιμότητα αυτής της εξήγησης. Αντιθέτως τα δεδομένα της περίπτωσης υπό εξέταση συνηγορούν υπέρ της αποδοχής από το Δικαστήριο αυτής της εξήγησης. Καθότι δεν διαπιστώνεται να υπήρχε οποιοδήποτε εμπόδιο ή έλλειψη χρόνου ως προς την έκδοση νέων ειδοποιήσεων είτε προσαγωγής εγγράφων είτε για την επιθεώρηση εγγράφων εάν βεβαίως αυτό κρινόταν σκόπιμο από τους δικηγόρους της ενάγουσας. Μάλιστα αξίζει να σημειωθεί πως μετά και από την καταχώρηση των συγκεκριμένων ειδοποιήσεων η αγωγή ορίστηκε κατ΄ επανάληψη για ακρόαση δίχως προηγουμένως να είχαν καταχωρηθεί εκ νέου επιπρόσθετες ειδοποιήσεις προσαγωγής εγγράφων. [25] Επιπλέον, ούτε και με τη Δ.24 θ. 8 ή αλλά ούτε και εντός του Τύπου 21 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας καθορίζεται ημερομηνία με την οποία να περιορίζεται είτε η εμβέλεια είτε η ισχύς μίας ειδοποίησης προσαγωγής εγγράφων κατά τη δίκη. Ούτε και προνοείται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας πως θα πρέπει κάθε φορά να εκδίδεται ξεχωριστά για κάθε νέα ημερομηνία ακρόασης η ίδια ειδοποίηση προσαγωγής εγγράφων με αυτή η οποία είχε αρχικά καταχωρηθεί. Παρά και το γεγονός πως, όπως παρατηρείται από το Δικαστήριο γενικά, όντως σε αρκετές περιπτώσεις η αχρείαστη ουσιαστικά αυτή τακτική ακολουθείται από δικηγόρους, ενδεχομένως είτε προς υπενθύμιση του αντιδίκου είτε προς αποφυγή της αμφισβήτησης της έκδοσης ειδοποίησης η οποία σύμφωνα με τη συγκεκριμένη τακτική να συνδέεται άμεσα με την αναμενόμενη ημερομηνία έναρξης της ακρόασης μίας αγωγής. [26] Υπάρχει ακόμη και σχετική αυθεντία σύμφωνα με την οποία ακόμη και σε περίπτωση νέας δίκης δεν είναι αναγκαία η έκδοση εκ νέου μίας ειδοποίησης προσαγωγής εγγράφων. Στην απόφαση Hope v. Beadon
(1851)17 QB 509 αναφέρεται πως μία ειδοποίηση για προσαγωγή εγγράφων κατά την εκδίκαση μίας αγωγής εφαρμόζεται όχι μόνο στη δίκη της οποίας προηγείται η έκδοση της αλλά και σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη δίκη η οποία ενδεχομένως να ακολουθήσει. [27] Συνεπώς, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω πραγματικά δεν είναι δυνατό να κριθεί ως βάσιμη οποιαδήποτε από τις τρεις αιτήσεις τις οποίες η αιτήτρια καταχώρησε στις 20/10/2016. Επομένως και οι τρεις αιτήσεις απορρίπτονται ενώ διατηρώντας υπόψη και το αποτέλεσμα εκδίκασης τους τα έξοδα της από κοινού ακρόασης τους σε μία ημερομηνία και της καταχώρησης της μίας ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης από την ενάγουσα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης 1 και εις βάρος των εναγόμενων 1 και 2 και εξ ανταπαιτήσεως εναγουσών 1 και 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την εκδίκαση της αγωγής. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο