Δημήτρης Μουρελάτος κ.α. ν. Νικολέττα Λοϊζίδου, Αριθμός Αγωγής:- 1482/2011, 21/11/2016

Δημήτρης Μουρελάτος κ.α. ν. Νικολέττα Λοϊζίδου, Αριθμός Αγωγής:- 1482/2011, 21/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A257 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: - Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής:- 1482/2011 Μεταξύ:-

1. Δημήτρης Μουρελάτος
2. Μαρία Πιερή Ενάγοντες Και Νικολέττα Λοϊζίδου Εναγόμενη Αίτηση Ημερομηνίας 8/9/2015 Ημερομηνία :- Δευτέρα 21η Νοεμβρίου 2016 Για τους Ενάγοντες 1 και 2 - Καθ΄ων η Αίτηση :- κα. Χριστιάνα Παναγιώτου για Μιχαλάκης Κυπριανού Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Αντιγόνη Φακοντή για Ε. Ερωτοκρίτου & Σια Για την Εναγόμενη - Αιτήτρια :- κος. Ρούλλα Μαλλή Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Χαράλαμπος Σωτηριάδης Ενδιάμεση Απόφαση [1] Σύμφωνα με το αίτημα της εναγόμενης ζητείται η έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η «...αναστολή και/ή ανακοπή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή μέχρις ότου η Ενάγουσα 2 συγκατατεθεί και/ή εξεταστεί από τον ιατρό επιλογής της Εναγομένης». [2] Οι καθ΄ ων η αίτηση ενάγοντες έχουν καταχωρήσει ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης με 8 λόγους ένστασης η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ενάγουσας
3. [3] Αν και η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της εναγόμενης το περιεχόμενο αυτής στο μεγαλύτερο βαθμό αποτελείται από επανάληψη του περιεχομένου του φακέλου της αγωγής με εξαίρεση της αναφοράς σε εξέταση της ενάγουσας 2 από τον ιατρό Ηλία Γεωργίου στις 27/3/2012 και κατάληξη πως, όπως η ίδια η εναγόμενη πιστεύει, τα δικαιώματα της θα επηρεαστούν αρνητικά στην περίπτωση που η ενάγουσα 2 δεν επανεξεταστεί από τον ιατρό της επιλογής της καθότι θα στερηθεί του δικαιώματος να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία ειδικού σε σχέση με τις ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες της ενάγουσας
4. [4] Με την ένορκη δήλωση της ενάγουσας 2 προς υποστήριξη της ένστασης προβάλεται η θέση ότι η αίτηση δεν εγείρεται καλόπιστα και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας διότι ήδη είχε εξεταστεί από τον ορθοπεδικό Δρ. Ηλία Γεωργίου ενώ επιπρόσθετα η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και με κακή πίστη για να εκτραπεί η διαδικασία με σκοπό την καθυστέρηση εκδίκασης της αγωγής, η οποία θα της επιφέρει αδικαιολόγητη ταλαιπωρία λαμβάνοντας υπόψη το χρονικό διάστημα το οποίο έχει μεσολαβήσει. Επιπλέον, ισχυρίζεται πως η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεν δικαιολογείται ενώ όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση τόσο ισχυρότεροι θα έπρεπε να είναι οι λόγοι δικαιολόγησης της. Καθότι, όπως προσθέτει, με το είδος διατάγματος το οποίο ζητείται συνεπάγεται επέμβαση στην προσωπική της ελευθερία και παραβίαση αναφαίρετου συνταγματικού δικαιώματος της (δίχως όμως να καθορίζει ακριβώς σε ποιο συνταγματικό της δικαίωμα της αναφέρεται). Απορρίπτει δε τη θέση πως το αίτημα της εναγόμενης εξυπηρετεί με οποιοδήποτε τρόπο τη δικαιοσύνη. [5] Αξίζει βεβαίως να σημειωθεί πως η εναγόμενη καταχώρησε και συμπληρωματική ένορκη δήλωση σύμφωνα με το περιεχόμενο της οποίας διευκρίνισε πως το αίτημα της είναι για εξέταση της ενάγουσας 2 από συγκεκριμένο ειδικό νευροχειρούργο από τη Λεμεσό, δηλαδή τον Δρ. Γιάννη Ιωάννου. Επισημαίνει επίσης πως η μαρτυρία την οποία η ενάγουσα 2 επικαλείται στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης της είναι αυτή του νευροχειρούργου, Δρ. Βάκη Παπαναστασίου. Η αναγκαιότητα να δοθεί η συγκεκριμένη διευκρίνιση προέκυψε από τη γενικότερη αντίθεση της ενάγουσας 2 στην εντύπωση ουσιαστικά η οποία είχε δημιουργηθεί στην ίδια ως προς το ότι το αίτημα ήταν για επανεξέταση της από τον ίδιο γιατρό ο οποίος την είχε εξετάσει στο παρελθόν, δηλαδή από τον Δρ. Ηλία Γεωργίου. [6] Ουσιαστικά με αυτή τη διευκρίνιση παύει να έχει σημασία ο λόγος ένστασης (ε), τουλάχιστον στο βαθμό στον οποίο αυτός αναφέρεται σε απουσία επαρκούς και συγκεκριμένου λόγου υποστήριξης της αίτησης εφόσον η ενάγουσα 2 ουδέποτε αρνήθηκε την ιατρική εξέταση της ενώ έχει ήδη εξεταστεί από τον συγκεκριμένο γιατρό. Με τον ίδιο τρόπο παύουν να υποστηρίζονται, υπό την έννοια της πραγματικής πτυχής αυτών, οι θέσεις οι οποίες προβάλλονται εντός της ένορκης δήλωσης της ενάγουσας 2 ως προς την απουσία καλής πίστης και ύπαρξης κατάχρησης της διαδικασίας καθότι η ίδια είχε ήδη εξεταστεί από το συγκεκριμένο γιατρό. Βεβαίως, παρά και τη διευκρίνιση αυτή, οι καθ΄ ων η αίτηση εξακολουθούν να ενίστανται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ή ουσιαστικά η ενάγουσα 2 και πάλι δεν συγκατατίθεται στην ιατρική εξέταση της έστω και από άλλο γιατρό με την προαναφερόμενη ειδικότητα. [7] Ως προς το θέμα της καθυστέρησης, της υποβολής δηλαδή της αίτησης καθυστερημένα δίχως να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία (λόγος ένστασης (β)), η γενικότερη θέση της ενάγουσας 2, τουλάχιστον ως προς την ύπαρξη καθυστέρησης, δεν απορρίπτεται πλήρως από την ευπαίδευτη δικηγόρο της εναγόμενης η οποία όμως εισηγείται πως αυτή δεν οφείλεται στην εναγόμενη προσθέτοντας όμως και συγκεκριμένη θέση. Ως προς το ότι δηλαδή η αίτηση δεν έχει καθυστερήσει ιδιαίτερα έτσι ώστε αυτή να μην γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. [8] Προχωρώντας σε εξέταση της αίτησης διευκρινίζεται κατ΄ αρχάς πως πραγματικά δεν είναι δυνατό να κριθούν ως βάσιμοι οι λόγοι ένστασης (α) και (γ). Δηλαδή, ως προς το ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί «...ως ουσία και νόμω αβάσιμη και/ή ως παράτυπη και/ή ως αστήρικτη και/ή ως καταχρηστική...» ή ότι διότι αυτή είναι «...σκανδαλώδης, καθ΄ όλα απαράδεκτη και ψευδής». Αναφορικά με το θέμα της νομικής βασιμότητας της αίτησης, δεν κρίνεται απαραίτητο όπως το Δικαστήριο αναφερθεί στην ύπαρξη της νομικής πτυχής της αίτησης. Οι ίδιοι οι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρονται σε σχετική νομολογία. Συνεπώς είναι δεδομένη η ύπαρξη της νομικής βάσης της δυνατότητας τόσο καταχώρησης όσο και προώθησης του αιτήματος της εναγόμενης. Αναφορικά με τους υπόλοιπους χαρακτηρισμούς ουσιαστικά, ως προς την περιγραφή δηλαδή της αίτησης ως σκανδαλώδης ή απαράδεκτη ή ψευδής το Δικαστήριο διαφωνεί εντελώς ως προς το ότι αυτοί είναι βάσιμοι. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί όχι μόνο κρίνονται αβάσιμοι αλλά και υπερβολικοί δίχως οποιαδήποτε υποβοηθητική σχέση και με το αντικείμενο της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. [9] Ιδιαίτερα δε σε σχέση με τον τελευταίο χαρακτηρισμό (ψευδής) δεν χρειάζεται οτιδήποτε περισσότερο από εξέταση του περιεχομένου του φακέλου έτσι ώστε να διαπιστωθεί μία τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως βασιμότητα του αιτήματος της εναγόμενης. Βασιμότητα υπό την έννοια ότι το αίτημα εύλογα προκύπτει ως αποτέλεσμα της όλης διαμόρφωσης της πραγματικής πτυχής αναφορικά με την προώθηση της αξίωσης της ενάγουσας 2 εναντίον της εναγόμενης. Διατηρώντας δηλαδή υπόψη πως περίπου έξι μήνες μετά και από την ιατρική εξέταση στην οποία η ενάγουσα 2 είχε συγκατατεθεί (στις 27/3/2012) είχε ακολουθήσει όχι μόνο χειρουργική επέμβαση (στις 20/9/2012) αλλά στη συνέχεια μετά και από άλλους περίπου τεσσερισήμισι μήνες (στις 8/2/2013) υποβλήθηκε και αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης από τους ενάγοντες, εξαιτίας ακριβώς αυτής της επέμβασης και η οποία εγκρίθηκε - δίχως σημειωτέον να υπάρχει οποιαδήποτε ένσταση από την εναγόμενη, η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να θεωρηθεί και ως ενδεικτική μίας γενικότερης προσπάθειας πρόκλησης καθυστέρησης - κατά την πρώτη ημερομηνία στην οποία αυτή είχε οριστεί για ακρόαση από τον Πρωτοκολλήτη, δηλαδή στις 6/3/2013, βάσει και της οποίας τροποποίησης η κλίμακα της αγωγής αυξήθηκε με πολλαπλασιασμό της κατά πενήντα φορές από €2.000 έως €10.000 σε €100.000 έως €500.
5. Άλλαξε δηλαδή όχι απλά τυπικά αλλά δραστικά η αξίωση την οποία η εναγόμενη πλέον αντιμετώπιζε εάν ληφθεί δηλαδή υπόψη απλά και μόνο η αύξηση της κλίμακας της αγωγής. Ενώ πέραν και από αυτή την αύξηση αναμφίβολα οι κατ΄ ισχυρισμό σωματικές βλάβες επί των οποίων η ενάγουσα 2 στήριζε την αξίωση της διέφεραν σημαντικά από αυτές οι οποίες αρχικά αναφέρονταν εντός της έκθεσης απαίτησης προ της ιατρικής εξέτασης της από τον Δρ. Ηλία Γεωργίου όχι μόνο από απόψης έκτασης αλλά και της φύσης αυτών. Καθότι πέραν και από αναφορές σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση, ελαφρά διάσειση, κάκωση αυχένα δίκην μαστιγίου, έντονη κεφαλαλγία, ζάλη και αυχεναλγία, πλέον προβάλλονται με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης ισχυρισμοί ως προς τις συνέπειες από το επίδικο τροχαίο ατύχημα τις οποίες η ενάγουσα βεβαίως δεν προέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο προηγουμένως. Όπως, πίεση του νωτιαίου μυελού με κίνδυνο πρόκλησης σοβαρών νευρολογικών προβλημάτων η οποία οδήγησε και στην αναγκαιότητα χειρουργικής επέμβασης. Ή, ισχυρισμοί και ως προς το είδος αυτής της επέμβασης με πρόσθια αυχενική μικροδισκεκτομή και σπονδυλοδεσία των αυχενικών σπονδύλων Α5/6 και Α6/
6. [10] Ασφαλώς, η προαναφερόμενη τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης από μόνη της δεν μπορεί παρά να ληφθεί ιδιαίτερα σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο σε σχέση με το αίτημα της εναγόμενης. Σύμφωνα και με τη νομολογία μας η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε περιπτώσεις όπως η παρούσα ασκείται λαμβάνοντας υπόψη και παράγοντες όπως το δικαίωμα της εναγόμενης για την παροχή ουσιαστικής ευκαιρίας για υπεράσπιση, δικαίωμα το οποίο θεωρείται συνυφασμένο με την ουσιαστική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. σχετικά την απόφαση Αριστοδήμου ν. Πετάση