ΛΑΜΠΡΟΥ ΜΕΣΣΙΟΥ κ.α. ν. KARVELIA LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2771/2014, 29/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A264 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2771/2014 Μεταξύ:
- ΛΑΜΠΡΟΥ ΜΕΣΣΙΟΥ, από τη Λευκωσία
- ΘΕΟΔΟΣΙΑΣ ΜΕΣΣΙΟΥ, από τη Λευκωσία Εναγόντων και
- KARVELIA LTD, από την Πάφο
- ΠΑΥΛΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗ, από την Πάφο Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 01.02.16 για διόρθωση δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 13.07.15 Ημερομηνία: 29.11.16 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες 1 & 2-Αιτητές 1 & 2: κος Μ. Λιώτης (η κα Λ. Λάμπρου για ν' ακούσει απόφαση) Για Εναγομένους 1 & 2- κος Κ. Καλαβάς (ο ίδιος για ν' ακούσει απόφαση) Καθ' ων η αίτηση 1 & 2: Καθ' ου η αίτηση 2: απών ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα δια κλήσεως αίτηση οι Εναγόμενοι 1 & 2 (στο εξής οι 'Αιτητές') αιτούνται διόρθωση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου που εκδόθηκε στις 13.07.15 με την αντικατάσταση της φράσης 'L1/47' στην τελευταία γραμμή στο σώμα της πρώτης διαταγής με τη φράση 'L1/46'. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Δ.25 Κ.5 & 6 και στη Δ.48 Κ.2 & 3 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν την επιτυχία της, περιέχονται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 01.02.16 της κυρίας Έλλης Παναγιώτου, δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές στην υπόθεση αυτή, στην οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α πιστό αντίγραφο του επίμαχου δικαστικού διατάγματος. Αυτό που ουσιαστικά καταγράφεται μέσα από την ένορκη δήλωση Παναγιώτου είναι ότι κατά τη σύνταξη της αίτησης ημερομηνίας 09.03.15 δαχτυλογραφήθηκε λανθασμένα ο αριθμός του φύλλο/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών, ήτοι αντίς να σημειωθεί ως αριθμός φύλλου/σχεδίου L1/47 σημειώθηκε αριθμός L1/
- Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, η εν λόγω παράλειψη δεν έγινε αντιληπτή με αποτέλεσμα η αίτηση εκείνη να προωθηθεί και το διάταγμα που εκδόθηκε στις 13.07.15 να περιλαμβάνει το πιο πάνω λάθος. Όπως η ενόρκως δηλούσα διευκρινίζει, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 09.03.15 καθώς και στην έκθεση απαίτησης αναγράφεται ο ορθός αριθμός φύλλου/σχεδίου. Αυτό κατά τη γνώμη της ενόρκως δηλούσας δείχνει ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος και ότι το Δικαστήριο αποφάσισε την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος με βάση τα ορθά δεδομένα. Εκ μέρους της Καθ' ης η αίτησης 1 εταιρείας δεν καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 αντέδρασε στην υπό κρίση αίτηση με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης στις 09.02.16 επί 7 λόγων ένστασης που καταγράφονται στο σώμα της και είναι οι εξής:
(1)Η παρούσα αίτηση δεν επιδόθηκε στο διαχειριστή της Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρείας Ανδρέα Γιασεμίδη δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης.
(2)Στο δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 13.07.15 δεν υπάρχει λανθασμένη αναγραφή ή τυπογραφικό λάθος (clerical mistake), το οποίο θα μπορούσε να διορθωθεί με την παρούσα αίτηση.
(3)Στο δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 13.07.15 δεν υπάρχει απλή παράλειψη ή λάθος (slip rule), το οποίο θα μπορούσε να διορθωθεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης.
(4)Δεν υφίσταται άνευ ουσιαστικής σημασίας λάθος ή παράλειψη του Δικαστηρίου στο δικαστικό διάταγμα που θα αναγόταν στην εκ παραδρομής τυπογραφική παράλειψη διατύπωσης γεγονότων κατά τη σύνταξη του διατάγματος που να μην μεταφέρει ορθά το λεκτικό ή τη σημασία της σκέψης του Δικαστηρίου.
(5)Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την παροχή της αιτούμενης θεραπείας.
(6)Στο διάταγμα δεν υφίσταται απλή γραμματική ή λανθασμένη αναγραφή, λάθος ή παράλειψη στη διατύπωση του που να καθιστά το νόημα του ασαφές ή δυσνόητο ώστε να χρήζει διόρθωσης.
(7)Σε δύο ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 23.10.15 το ακίνητο των Αιτητών αναφέρεται ότι βρίσκεται στο Φύλλο/Σχέδιο L1/
- Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στη Δ.25 Κ.5 & 6, στη Δ.39 και στη Δ.48 Κ.1-7 & 9 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 09.02.16 του Καθ' ου η αίτηση 2, στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη του δικαιολογούν απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Επειδή η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους προαναφερόμενους λόγους ένστασης δεν κρίνεται χρήσιμη οποιαδήποτε αναφορά επί του περιεχομένου της. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οτιδήποτε. Η παρούσα αίτηση εδράζεται ουσιαστικά πάνω στη Δ.25 Κ.5 και Κ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η παρούσα περίπτωση είναι από αυτές που διέπεται από τις πρόνοιες της παλαιάς Δ.
- Ο Κ.6 της παλαιάς Δ.25 είναι πανομοιότυπος με την παλαιά αγγλική διαταγή O.28 r.11 και αναφέρει κατά λέξει τα εξής: 'Clerical mistakes in judgments or orders, or errors arising therein from any accidental slip or omission may at any time be corrected by the Court or a Judge on application without an appeal.' Ελεύθερη μετάφραση των πιο πάνω καταγράφουν τα εξής: 'Γραμματικά λάθη σε αποφάσεις ή διατάγματα ή λάθη τα οποία προκύπτουν από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη, μπορεί καθ' οιονδήποτε χρόνο να διορθωθούν από το Δικαστήριο ή δικαστή κατόπιν αιτήσεως χωρίς έφεση.' Το πεδίο εφαρμογής του Κ.5 της παλαιάς Δ.25 απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο σε διάφορες αποφάσεις του. Μέσα από τη νομολογία έχει ερμηνευτεί ότι η διόρθωση απόφασης ή διατάγματος Δικαστηρίου δυνάμει του Κ.5 της παλαιάς Δ.25 αφορά είτε λανθασμένη αναγραφή ή τυπογραφικό λάθος είτε σε λάθη που προέρχονται από τυχαία παράλειψη. Ο εν λόγω κανονισμός εμπεριέχει τον κανόνα της απλής παράλειψης ή λάθους. Αυτό εξυπακούει τη δυνατότητα διόρθωσης παραλείψεων ή λαθών άνευ ουσιαστικής σημασίας και όχι επί της ουσίας της απόφασης ή του διατάγματος, αναγόμενα στην εκ παραδρομής τυπογραφική παράλειψη διατύπωσης γεγονότος κατά τη σύνταξη της απόφασης ή του διατάγματος που φανερά δεν μεταφέρουν ορθά είτε το λεκτικό το οποίο αποτέλεσε το σκεπτικό του Δικαστηρίου είτε τη σημασία του. Πρόκειται για διορθώσεις που προκύπτουν από παράλειψη του δικαστηρίου να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στην εξ' συμφώνου αναντίλεκτη πρόθεση του. Με λίγα λόγια, απώτερος σκοπός τέτοιων διορθώσεων είναι η απόλυτα σαφής απόδοση του έκδηλου νοήματος της απόφασης ή του διατάγματος μέσα από ένα ατελές κείμενο, το οποίο αποτυπώνει την πασιφανή πρόθεση του δικαστηρίου, στοχεύοντας έτσι στην εναρμόνιση του με αυτή. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Sofocli v. Leonidou
(1988)1 C.L.R. 573, Σοφοκλέους κ.α. v. Alpha Bank Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1478 και Λαζάρου v. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ και άλλος
(2012)1 Α.Α.Δ. 1101, στις οποίες και παραπέμπω. Επί του σημείου αυτού διαφωτιστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1961 (Annual Practice 1961) σελ. 634: 'The error or omission must be an error in expressing the manifest intention of the Court. If the order as drawn correctly expresses the intention it cannot be corrected under this Rule [O.28 r.11] or the inherent jurisdiction.' Εξίσου κατατοπιστικό είναι το απόσπασμα που ακολουθεί από το αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 22 σελ. 786 κάτω από τον τίτλο 'Clerical or Accidental Mistakes': "1666. Amendment of clerical or accidental mistakes. After the judgment or order has been entered or drawn up there is power .... to correct any clerical mistake or some error arising from any accidental slip or omission, or to vary the judgment or order so as to give effect to his meaning and intention." Στην υπόθεση Ε. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co. Ltd
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 664 λέχθηκε ότι 'γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στη διατύπωση σε αντίθεση με τη διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στην εναρμόνιση του λόγου με την έκδηλη πρόθεση'. Στη μεταγενέστερη υπόθεση Σιβιτανίδης v. Χαραλάμπους
(1993)1 Α.Α.Δ. 179 διευκρινίστηκε ότι: "O όρος 'γραμματικό λάθος' αποσκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του δικαστηρίου'. . Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του Δικαστηρίου." Στην υπόθεση Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ v. Νεοφύτου
(2009)1 Α.Α.Δ. 179 συνοψίστηκαν οι αρχές που διέπουν το θέμα αυτό. Μεταξύ άλλων λέχθηκαν τα εξής που συγκεφαλαιώνουν τους κανόνες διόρθωσης μιας απόφασης ή ενός διατάγματος δυνάμει του δικονομικού θεσμού Δ.25 Κ.6: "Σύμφωνα με τη Δ.25, θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι ουσιαστικά πανομοιότυπη με την παλιά αγγλική Ο.28, r.11, το δικαστήριο έχει εξουσία διόρθωσης τόσο γραμματικών λαθών, σε αποφάσεις ή διατάγματα των δικαστηρίων, όσο και λαθών που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία (accidental slip) ή παράλειψη. Η εξουσία δηλαδή για διόρθωση απόφασης, από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου (απόφασης ή διατάγματος) στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του δικαστηρίου (δέστε: Σιβιτανίδης (ανωτέρω))." Εκτός από τους κανόνες που πηγάζουν από το δικονομικό μηχανισμό της Δ.25 Κ.6, διόρθωση δικαστικής απόφασης ή διατάγματος μπορεί να γίνει με βάση τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1961 (Annual Practice 1961) σελ. 633: "Apart from the Rule, τhe Court has an inherent power to vary its own orders so as to carry out its own meaning and to make its meaning plain." Αναφορά στη δυνατότητα διόρθωσης δικαστικής απόφασης ή διατάγματος δυνάμει της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου υπάρχει και στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 22 σελ. 786 κάτω από τον τίτλο 'Clerical or Accidental Mistakes'. Επομένως γίνεται αντιληπτό ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να διαφοροποιεί τα διατάγματα του έτσι ώστε να εκδηλώνει τη δική του πρόθεση και να καθιστά την πρόθεση του σαφή προκειμένου να μεταφέρεται ορθά το μήνυμα του. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Παύλου v. Αδελφοί Λανίτη Δημόσια Λτδ
(2011)1 Α.Α.Δ. 532 και Λαζάρου (ανωτέρω), στις οποίες και παραπέμπω. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επίσης στον Κ.5 της παλαιάς Δ.25, η οποία ταυτίζεται με την αγγλική διαταγή O.28 r.12. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιο το λεκτικό του εν λόγω κανονισμού: "The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may think just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings." Έχει ερμηνευτεί μέσα από τη νομολογία ότι οι πρόνοιες του Κ.5 της Δ.25 τυγχάνουν εφαρμογής και μετά την έκδοση μιας δικαστικής απόφασης ή ενός διατάγματος. Καλύπτει περιπτώσεις τεχνικών θεμάτων χωρίς να υπεισέρχεται σε αλλαγές επί της ουσίας της απόφασης ή του διατάγματος. Στην υπόθεση E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manufacturers Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 443 αποφασίστηκε ότι το πνεύμα της αγγλικής υπόθεσης Pearlman (Veneers) S.A. (Pty), Ltd v. Bartels [1954] All E.R. 659 τυγχάνει εφαρμογής και στην Κύπρο. Όπως έχει λεχθεί, το Δικαστήριο δύναται να προβεί σε τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες ώστε να αποφασίζονται τα πραγματικά επίδικα θέματα καθιστώντας έτσι αποτελεσματική την επιδίωξη της Δ.25 Κ.
- Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1961 (Annual Practice 1961) σελ. 637 σημειώνονται τα εξής: ". this Rule extends to defects or errors in 'any proceedings'. And under it every Judge and Master has full power of his own motion to make any amendment which he deems necessary for the purpose of determining the real question an issue between the parties. Rule 12 does not mean that an order may be made in general terms, but gives a general power to make proper orders in all cases for determining the real question." Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Θα ξεκινήσω από τον πρώτο λόγο ένστασης με τον οποίον ο Καθ' ου η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι η αίτηση πάσχει επειδή δεν επιδόθηκε στο διαχειριστή-παραλήπτη της Καθ' ης η αίτησης 1 εταιρείας, Ανδρέα Γιασεμίδη, η οποία εταιρεία τελεί υπό διαχείριση δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης από τον Ιούλιο 2015, με αποτέλεσμα ο εν λόγω διάδικος να μην αποτελεί μέρος της παρούσας διαδικασίας και να μη είχε την ευκαιρία να καταχωρήσει ένσταση. Αντίθετη είναι η θέση των Αιτητών, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 εκπροσωπείται στη διαδικασία αυτή από τον ίδιο δικηγόρο που εμφανίζεται εκ μέρους και για λογαριασμό του Καθ' ου η αίτηση
- Είναι επίσης η θέση των Αιτητών ότι ακόμη και να έχει διοριστεί διαχειριστής-παραλήπτης η μη επίδοση της υπό κρίση αίτησης στο διαχειριστή-παραλήπτη προσωπικά δεν την ακυρώνει επειδή αυτή επιδόθηκε στο συνήγορο της Καθ' ης η αίτησης 1 σύμφωνα με τη Δ.51 Κ.
- Για την εξέταση του ζητήματος αυτού έχω ανατρέξει στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, έχοντας στη σκέψη μου τη θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 2 ότι από τον Ιούλιο 2015 η Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία τελεί υπό διαχείριση δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Από τη μελέτη του φακέλου της αγωγής διαπιστώνω τα εξής: (α) Στις 12.01.15 η Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία και ο Καθ' ου η αίτηση 2 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή δια κοινού δικηγόρου που επέλεξαν να είναι ο δικηγορικός οίκος Constantinos Kalavas L.L.C. (β) Σχετικό έντυπο διορισμού του πιο πάνω δικηγορικού οίκου ως δικηγόρου που θα ενεργεί εκ μέρους και για λογαριασμό και των δύο Καθ' ων η αίτηση, το οποίο υπογράφτηκε από αμφότερους Καθ' ων η αίτηση συνοδεύει το προαναφερόμενο σημείωμα εμφάνισης. (γ) Στις 13.07.15 που το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση του, βάση της οποίας εκδόθηκε το επίμαχο προσωρινό διάταγμα, η Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία εκπροσωπήθηκε από το δικηγόρο κύριο Κωνσταντίνο Καλαβά του δικηγορικού οίκου Constantinos Kalavas L.L.C. (δ) Σύμφωνα με ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη κυρίου Χάρη Αντωνίου το επίμαχο δικαστικό διάταγμα επιδόθηκε στις 22.08.15 στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτησης 1 εταιρείας, χωρίς να ληφθούν δικονομικά διαβήματα για ακύρωση της επίδοσης. (ε) Σύμφωνα με ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη κυρίου Χάρη Αντωνίου ημερομηνίας 08.02.16, η υπό κρίση αίτηση επιδόθηκε στο δικηγόρο Κωνσταντίνο Καλαβά του δικηγορικού οίκου Constantinos Kalavas L.L.C, χωρίς να ληφθούν δικονομικά διαβήματα για ακύρωση της επίδοσης. (στ) Την 27.11.15 καταχωρήθηκε το δικόγραφο 'Απάντηση στην Υπεράσπιση' και όπως σημειώνεται στο σώμα του αντίγραφο αυτού δόθηκε αυθημερόν στο δικηγόρο Κωνσταντίνο Καλαβά του δικηγορικού οίκου Constantinos Kalavas L.L.C υπό την ιδιότητα του δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ο οποίος υπό αυτήν την ιδιότητα όχι μόνο το παρέλαβε αλλά υπέγραψε εκ μέρους και για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ότι αυτοί δεν έφεραν ένσταση στην εκπρόθεσμη καταχώρηση του. Τα πιο πάνω δεδομένα καταδεικνύουν ότι ο πιο πάνω δικηγορικός οίκος συνέχισε να εκπροσωπεί την Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία τόσο κατά τον Ιούλιο 2015 όσο και μετέπειτα με τον δικηγόρο Κωνσταντίνο Καλαβά να συνεχίζει να χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους και για λογαριασμό της εν λόγω εταιρείας. Ο ίδιος δε δικηγόρος ήταν αυτός που παρέλαβε την υπό κρίση αίτηση, η επίδοση της οποίας προοριζόταν για την Καθ' ης η αίτηση
- Την ίδια στιγμή ο ισχυρισμός του Καθ' ου η αίτηση 2 ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία τελεί υπό διαχείριση από τον διαχειριστή-παραλήπτη Ανδρέα Γιασεμίδη δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης από τον Ιούλιο 2015, πέραν από το ότι καταρρίπτεται από τα πιο γεγονότα, παρέμεινε ατεκμηρίωτος. Η απουσία προσκόμισης στοιχείων από τον Καθ' ου η αίτηση 2, ως τον διάδικο που επικαλέστηκε τη θέση αυτή, αφήνει τον ισχυρισμό αυτό εκτεθειμένο σε απόρριψη αφού δεν υπάρχει το πραγματικό υπόβαθρο που θα τον θεμελίωνε. Κατά συνέπεια ο πρώτος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Συνεχίζω την ενασχόληση μου με τους λόγους ένστασης 2, 3, 4 και 6, τους οποίους θα εξετάσω μαζί ως μία ενιαία ομάδα επειδή πραγματεύονται το ζήτημα διόρθωσης δικαστικού διατάγματος δυνάμει της Δ.25 Κ.
- Μέσα από τους λόγους αυτούς ο Καθ' ου η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι η προτεινόμενη διόρθωση δεν αποτελεί απλή γραμματική ή λανθασμένη αναγραφή και ούτε τυπογραφικό λάθος ή απλά παράλειψη που καθιστά το νόημα του διατάγματος ασαφές ή δυσνόητο ή να μην μεταφέρει ορθά το λεκτικό ή τη σημασία της σκέψης του Δικαστηρίου ώστε να χρήζει διόρθωσης. Αντίθετη είναι η θέση των Αιτητών, οι οποίοι θεωρούν ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Όπως φαίνεται από το σώμα της υπό κρίση αίτησης, οι Αιτητές επιδιώκουν διόρθωση του δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 13.07.15 στο σημείο εκεί που αναφέρεται ο αριθμός φύλλου/σχεδίου του ακινήτου τους. Ειδικότερα ζητούν διόρθωση από 'L1/47' που είναι σημειωμένο, σε 'L1/46'. Το επίμαχο δικαστικό διάταγμα είναι το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης ημερομηνίας 09.03.15 που οι Αιτητές καταχώρησαν. Μέσα από την εν λόγω αίτηση οι Αιτητές ζήτησαν να απαγορευτεί στους Καθ' ων η αίτηση, υπηρέτες και αντιπροσώπους αυτών να προκαλούν και/ή επιτρέπουν τη λειτουργία και μετάδοση μουσικής καθώς και η χρήση μουσικών οργάνων και άλλων συναφών επισκευών εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 87, φύλλο/σχέδιο L1/46 στην Τίμη της επαρχίας Πάφου με τέτοιο τρόπο ώστε να προκαλείται οχληρία στο δικό τους ακίνητο με αρ. τεμαχίου 86, φύλλο/σχέδιο L1/47 στην Τίμη της επαρχίας Πάφου. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου έκρινε την αίτηση ημερομηνίας 09.03.15 επιτυχής και ως εκ τούτου εκδόθηκε διάταγμα ως η αίτηση, δηλαδή με τα στοιχεία των ακινήτων που αυτή σημείωνε στο σώμα της. Από τα πιο πάνω είναι προφανές ότι η επιδιωκόμενη διόρθωση δεν αφορά σε γραμματικό λάθος (clerical mistake) στο κείμενο του δικαστικού διατάγματος ή λάθος που προκύπτει στο εν λόγω διάταγμα από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη (slip rule). Δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος του Δικαστηρίου, ούτε γραμματικό λάθος του Δικαστηρίου αλλά ούτε και τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη από μέρους του Δικαστηρίου. Ορθά και ειλικρινώς ο ευπαίδευτος συνήγορος στην αγόρευση του δήλωσε πως είναι ξεκάθαρο ότι το ζήτημα δεν προέκυψε από παράλειψη του Δικαστηρίου να δώσει σωστή λεκτική έκφραση αλλά από λανθασμένη διατύπωση στην υπό κρίση αίτηση από τους Αιτητές. Σαφώς η πρόθεση του Δικαστηρίου ήταν πάντοτε η έκδοση του επίμαχου διατάγματος με αριθμό του φύλλου/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών αυτόν που σημειωνόταν στην αίτηση ημερομηνίας 09.03.
- Έκδηλα η πρόθεση του Δικαστηρίου ήταν από την αρχή να καταγράψει στο κείμενο του διατάγματος του τα στοιχεία του ακινήτου που περιλαμβάνονταν στην αίτηση ημερομηνίας 09.03.15, πράγμα που έπραξε. Ανάμεσα στα στοιχεία που ήταν σημειωμένα στην εν λόγω αίτηση ήταν ο αριθμός του φύλλου/σχεδίου L1/47 του ακινήτου των Αιτητών, ο οποίος ίδιος αριθμός καταγράφηκε στο κείμενο του επίμαχου δικαστικού διατάγματος όταν η πιο πάνω αίτηση των Αιτητών εγκρίθηκε. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, η προτεινόμενη διόρθωση δεν μπορεί να γίνει κατ' επίκληση της εξουσίας που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη Δ.25 Κ.
- Υπό αυτήν την έννοια, οι λόγοι ένστασης 2, 3, 4 και 6 επιτυγχάνουν, οι οποίοι όμως θα πρέπει να λεχθεί ότι καλύπτουν μόνο την περίπτωση της αιτούμενης διόρθωσης σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25 Κ.
- Θα εξετάσω τώρα εάν η εν λόγω προτεινόμενη διόρθωση μπορεί να γίνει δυνάμει της γενικότερης εξουσίας του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.25 Κ.5, στον οποίον δικονομικό θεσμό επίσης στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση. Στα πλαίσια της εξέτασης αυτής ασχολούμαι με τους λόγους ένστασης 5 και 7, με τους οποίους ο Καθ' ου η αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την παροχή της αιτούμενης θεραπείας. Με τη θέση αυτή οι Αιτητές διαφωνούν. Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τα δικόγραφα της παρούσας αγωγής στη βάση των οποίων καθορίζονται τα επίδικα θέματα που θα εκδικαστούν. Είχα επίσης την ευκαιρία να αναγνώσω την αίτηση των Αιτητών για έκδοση του προσωρινού διατάγματος, την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα, η εκδίκαση των οποίων οδήγησε στην έκδοση του επίμαχου προσωρινού διατάγματος. Έχει λεχθεί προηγουμένως ότι η σκοπούμενη διόρθωση στο επίμαχο διάταγμα αφορά αριθμό φύλλου/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών, ο οποίος εμφανίζεται στο κείμενο του εν λόγω διατάγματος επειδή εγκρίθηκε η σχετική αίτηση, στο σώμα της οποίας αναγραφόταν ο αριθμός που επιδιώκεται να διορθωθεί. Την ίδια στιγμή θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση για έκδοση του προσωρινού διατάγματος όπου προσδιορίζεται το ακίνητο των Αιτητών καταγράφεται ο αριθμός του φύλλου/σχεδίου του, ο οποίος σύμφωνα με τους ιδίους είναι ο ορθός. Στο δε σώμα της ένστασης των Καθ' ων η αίτηση και ειδικότερα στον δεύτερο λόγο οι Καθ' ων η αίτηση δέχονται ότι οι Αιτητές διαμένουν σε κατοικία που βρίσκονται εντός του ακινήτου, του οποίου ο αριθμός φύλλου/σχεδίου που καταγράφουν προκειμένου να το προσδιορίσουν είναι αυτός που οι Αιτητές θεωρούν ως ορθό, προς τους οποίους μάλιστα επιρρίπτουν ευθύνη ότι παράνομα κατέχουν. Παράλληλα στην παράγραφο 4(α) της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση στην αίτηση για έκδοση του επίμαχου προσωρινού διατάγματος, ο ενόρκως δηλών που είναι ο Καθ' ου η αίτηση 2 στην παρούσα αίτηση, δηλώνει ως γεγονός το περιεχόμενο του πιο πάνω λόγου ένστασης επισυνάπτοντας μάλιστα έγγραφο του Επαρχιακού Γραφείου Πολεοδομίας Πάφου που αναφέρεται στο ακίνητο των Αιτητών με αριθμό φύλλου/σχεδίου αυτόν που οι Αιτητές θεωρούν ως ορθό. Αυτά τα δεδομένα δείχνουν ότι ο αριθμός του φύλλου/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών που οι τελευταίοι θεωρούν ως ορθό ουδέποτε ήταν επίδικο θέμα ή ζήτημα διαφωνίας των διαδίκων. Περαιτέρω παρατηρώ ότι στην παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης οι Αιτητές καθορίζουν τα στοιχεία τοποθεσίας του ακινήτου τους αναφέροντας, ανάμεσα σ' άλλα, ως αριθμό φύλλου/σχεδίου αυτόν που θεωρούν ως ορθό. Οι δε Καθ' ων η αίτηση στην παράγραφο 1 της υπεράσπισης τους αποδέχονται ότι οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου με τα στοιχεία που σημειώνονται στην παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης τους, στα οποία στοιχεία που οι Καθ' ων η αίτηση αποδέχονται είναι ο αριθμός φύλλου/σχεδίου που οι Αιτητές θεωρούν ως ορθό. Αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός του φύλλου/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών που οι τελευταίοι θεωρούν ως ορθό όχι μόνο δεν αποτελεί επίδικο θέμα της αγωγής αλλά αναδύεται ως παραδεκτό γεγονός από τους διαδίκους. Από τις πιο πάνω κοινές θέσεις των μερών μέσα από τα έγγραφα στα οποία έγινε αναφορά, δεν δημιουργείται η παραμικρή αμφιβολία ότι ο ορθός αριθμός του φύλλου/σχεδίου του ακινήτου είναι αυτός που οι Αιτητές επιδιώκουν να διορθώσουν στο κείμενο του επίμαχου δικαστικού διατάγματος. Πρόκειται για ένα εντελώς τεχνικό ζήτημα τυπικής φύσεως που δημιουργήθηκε από τυχαία διολίσθηση ή τυπογραφικό λάθος κατά τη δακτυλογράφηση του σώματος της υπό κρίση αίτησης. Είναι φανερό ότι τόσο η υπό κρίση αίτηση όσο και η αγωγή γενικότερα στρέφονται έχοντας ως αδιαμφισβήτητο δεδομένο ότι ο αριθμός φύλλου/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών είναι ο αριθμός που αυτοί επιδιώκουν να σημειώσουν στο κείμενο του επίμαχου δικαστικού διατάγματος μέσω της επιδιωκόμενης διόρθωσης. Η προβαλλόμενη θέση του Καθ' ου η αίτηση 2 ότι ο λανθασμένος αριθμός του φύλλο/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών σημειώνεται σε δύο ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν άλλη αίτηση ουδεμία σημασία έχει. Αυτό που έχει σημασία και παραμένει είναι ότι το συγκεκριμένο ζήτημα ουδέποτε υπήρξε και δεν αποτελεί επίδικο θέμα τόσο στην παρούσα διαδικασία εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης όσο και στη διαδικασία έκδοσης του επίμαχου δικαστικού διατάγματος αλλά και στα πλαίσια της ουσίας της αγωγής. Δεν διαφεύγει επίσης της προσοχής του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η αίτηση άσκησαν έφεση κατά της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.07.
- Μελετώντας το περιεχόμενο της ειδοποίησης έφεσης που βρίσκεται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ ότι το συγκεκριμένο ζήτημα του αριθμού φύλλου/σχεδίου των Αιτητών δεν θα απασχολήσει το Ανώτατο Δικαστήριο στη διαδικασία της έφεσης. Συνεπώς τυχόν έκδοση της αιτούμενης διόρθωσης στο επίμαχο δικαστικό διάταγμα δεν θα επηρεάσει τα ζητήματα που τελούν υπό έφεση και κατ' επέκταση δεν επηρεάζει τον σκοπό και την ουσία της διαδικασίας έφεσης. Με γνώμονα τα πιο πάνω κρίνω ότι η Δ.25 Κ.5 τυγχάνει εφαρμογής ώστε να δικαιολογείται ο αριθμός φύλλου/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών, καθιστώντας έτσι αποτελεσματική την επιδίωξη του εν λόγω δικονομικού κανονισμού όπως το Δικαστήριο προβεί σε όλες τις τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες ώστε να αποφασίζονται τα πραγματικά επίδικα θέματα. Συνακόλουθα οι λόγοι ένστασης 5 και 7 απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Υπό το φως των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα διόρθωσης του αριθμού φύλλου/σχεδίου του ακινήτου των Αιτητών ώστε στο κείμενο του δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 13.07.15 να αναγραφεί ο ορθός αριθμός L1/
- Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων 1 και 2-Αιτητών 1 και 2 και εναντίον του Εναγομένου 2-Καθ' ου η αίτηση
- Σε σχέση με την Εναγόμενη 1-Καθ' ης η αίτηση 1, εφόσον δεν έλαβε μέρος στη διαδικασία, ουδεμία διαταγή εξόδων εκδίδεται. (Υπ.) ............................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση Διόρθωσης Δικαστικού Διατάγματος/ Διαταγή 25 Κανονισμοί 5 & 6 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο