RICCOS SOUND & LIGHTS LIMITED ν. ΤΗΕ Κ PLAYER'S PUB LIMITED, Αρ. Αγ.: 160/11, 30/11/2016

(2)μάρτυρες, τον κ. Ανδρέα Χριστοδούλου (Μ.Ε.1) και τον κ. Χαράλαμπο Χριστοδούλου (Μ.Ε.2). Για λογαριασμό της εναγομένης κατέθεσε στο Δικαστήριο, ο κ. Συμεών Παρούτης (Μ.Υ.1) και ο κ. Μιχάλης Αχιλλέως (Μ.Υ.2). Περιληπτικά η μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου έχει ως ακολούθως: Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή δήλωση του ως τεκμήριο 1 στην οποία αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διευθυντής της ενάγουσας και γραμματέας ενώ σήμερα είναι γραμματέας. Αναφέρθηκε στη συνεργασία που η ενάγουσα είχε με την εναγομένη μέσω του διευθυντή της, κ. Μιχάλη Αχιλλέως και στο χρόνο που εκδίδονταν τα τιμολόγια για τις προσφερόμενες υπηρεσίες. Αναφέρθηκε περαιτέρω στις προσφερόμενες στην παρούσα αγωγή υπηρεσίες ως αυτές δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης και κατάθεσε στο Δικαστήριο το τιμολόγιο με αρ. ICR-220 ημερομηνίας 29/07/2009 για το ποσό των €120, ως τεκμήριο 2 και το τιμολόγιο με αρ. ICR-221 ημερομηνίας 29/07/2009 για το ποσό των €512.58, ως τεκμήριο 3. Επίσης, ανέφερε ότι όταν ενημερώθηκε από τον αντιπρόσωπο της ενάγουσας, κ. Χαράλαμπο Χριστοδούλου, ότι η εναγόμενη εγκατέστησε μεγάφωνα από άλλη εταιρεία, κατά ή περί τον Ιούλιο του 2009 επισκέφθηκε την επιχείρηση της εναγομένης για να συζητήσει με τον διευθυντή της εναγομένης κ. Μιχάλη Αχιλλέως, για το τί θα γινόταν με τις υποχρεώσεις της εναγομένης προς την ενάγουσα αλλά αυτός αρνήθηκε να τις αναγνωρίσει. Τότε του ζήτησε να τους επιστρέψει τα μεγάφωνα τα οποία του δάνεισαν και να περάσει από το γραφείο της ενάγουσας για να διευθετήσει τις οφειλές του, ενημερώνοντας τον ότι θα εκδίδονταν άμεσα τιμολόγια τα οποία έπρεπε να εξοφλήσει. Αναφέρει περαιτέρω ο μάρτυρας στη γραπτή του δήλωση ότι λόγω των πιο πάνω, τα τιμολόγια εκδόθηκαν στις 29/07/2009 και η ενάγουσα κάλεσε την εναγόμενη επανειλημμένως να τα εξοφλήσει και να επιστρέψει τα μεγάφωνα που της είχαν δανείσει χωρίς καμία ανταπόκριση γι αυτό στις 25/10/2010 επιδόθηκε στην εναγομένη επιστολή της τότε δικηγόρου της ενάγουσας ημερομηνίας 14/10/2010 (βλ. τεκμήριο 4). Συνεχίζοντας, ο μάρτυρας αναφέρει, ότι εκ παραδρομής στην πιο πάνω επιστολή αναφέρεται μόνο το τιμολόγιο με αρ. ICR-221 (τεκμήριο 3). Με την επιστολή όμως της δικηγόρου της ενάγουσας ημερομηνίας 04/11/2010 καλύπτονται όλες οι απαιτήσεις της ενάγουσας (βλ. τεκμήριο 5). Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αναφερόμενος στην προηγούμενη συνεργασία που είχε η ενάγουσα με την εναγομένη, κατάθεσε στο Δικαστήριο τα τιμολόγια με αρ. ICR02963 ημερομηνίας 03/04/2007, το τιμολόγιο με αρ. ICR02480 ημερομηνίας 09/06/2005, το τιμολόγιο με αρ. ICR03055 ημερομηνίας 03/08/2007 και το τιμολόγιο με αρ. ICR03066 ημερομηνίας 21/08/2007 (βλ. τεκμήρια 6,7,8 και 9 αντίστοιχα). Περαιτέρω, ανάφερε ότι ο Φ.Π.Α. των τεκμηρίων 2 και 3 έχει πληρωθεί προς τον κράτος. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε να εξηγήσει τη διαφορά των τιμολογίων τεκμηρίων 2 και 3 με τα υπόλοιπα που κατάθεσε και γιατί στα τεκμήρια 2 και 3 δεν αναγράφεται ο αριθμός της φορολογικής ταυτότητας της ενάγουσας και ο μάρτυρας απάντησε ότι η διάφορά έγκειται στο ότι η ενάγουσα είχε αλλάξει λογιστικό σύστημα και αυτό είναι με βάση τις υποδείξεις του λογιστή τους. Ανέφερε επίσης ότι είναι ο ίδιος που εξέδωσε τα εν λόγω τιμολόγια και εξήγησε τον τρόπο που εκδίδει ένα τιμολόγιο με βάση το λογιστικό πρόγραμμα της ενάγουσας. Επίσης, ανάφερε ότι τα τεκμήρια 2 και 3 είναι αντίγραφα τα οποία εκτύπωσε δεύτερη φορά από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή καθότι τα αρχικά είχαν σταλεί στον πελάτη. Σε σχέση με το γεγονός ότι αυτά είναι ανυπόγραφα και από τον ίδιο, είπε ότι κάποτε τα τιμολόγια υπογράφονται κάποτε όχι. Όσον αφορά τη διαφορά που υπάρχει στις απαιτήσεις της ενάγουσας στην πρώτη επιστολή που στάληκε από τη τότε δικηγόρο της με την δεύτερη επιστολή, ο μάρτυρας είπε ότι όταν την επισκέφθηκε της πήρε και τα δύο τιμολόγια και ότι η απαίτηση τους είναι και για τα δύο τιμολόγια. Αναφορικά με το χρόνο που η ενάγουσα παρείχε τις αξιούμενες υπηρεσίες στην εναγομένη, είπε ότι ήταν γύρω στις αρχές με μέσα Ιουνίου του 2009 και ότι ουσιαστικά είναι ο γιος του που την επισκέφθηκε μετά που η εναγόμενη τον ειδοποίησε διότι είχαν πρόβλημα τα μεγάφωνα της στην μπυραρία. Αντεξεταζόμενος για τη συνεργασία που η ενάγουσα είχε με την εναγόμενη είπε ότι όποτε αυτή τους χρειάζονταν τους τηλεφωνούσαν και τους εξυπηρετούσαν. Σε υποβολή ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο η εναγόμενη δεν χρειαζόταν τις υπηρεσίες της ενάγουσας καθότι είχε ήδη αρχίσει συνεργασία με άλλο οίκο για την προμήθεια μεγαφώνων, είπε ότι δεν είναι θέμα που τον αφορά και ότι αυτοί έπραξαν αυτό που τους ζήτησε ο πελάτης. Σε υποβολή ότι η απαίτηση τους δεν αφορά γνήσιες δοσοληψίες που η ενάγουσα είχε με την εναγομένη, ο μάρτυρας το αρνήθηκε και επέμενε ότι είναι πραγματικές δοσοληψίες και απαιτούν να πληρωθούν. Επίσης, σε υποβολή ότι τα εν λόγω τιμολόγια δεν είναι γνήσια διότι δεν αναγράφουν τον αρ. φορολογικής ταυτότητας της ενάγουσας, ο μάρτυρας είπε ότι τόσο ο Φ.Π.Α. όσο και ο Φόρος Εισοδήματος έχουν πληρωθεί. Πέραν των πιο πάνω, ανέφερε ότι όταν πήραν τα τέσσερα μεγάφωνα επιδιορθωμένα δεν τα εγκατέστησαν καθότι είχαν δει ότι είχαν εγκατασταθεί καινούργια μεγάφωνα από άλλη εταιρεία. Σε σχέση με το χρόνο που χρειάστηκε για να επιδιορθωθούν τα εν λόγω μεγάφωνα δεν ήταν σε θέση να πει οτιδήποτε. Τέλος, σε υποβολή ότι η εναγόμενη δεν τους χρωστά οτιδήποτε, ο μάρτυρας το απέρριψε. Ο Μ.Ε.2 κατάθεσε γραπτή δήλωση, η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως του εξέτασης (βλ. τεκμήριο 10) και στην οποία αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν στην υπηρεσία της ενάγουσας ενώ από το 2013 είναι διευθυντής της. Γνωρίζει πολύ καλά αναφέρει τον διευθυντή της εναγόμενης, κ. Μιχάλη Αχιλλέως και τη σύζυγο του κα Εύη, οι οποίοι διαχειρίζονται την μπυραρία της εναγομένης καθότι για πολλά χρόνια ήταν πελάτες της ενάγουσας. Επίσης, αναφέρει σε αυτή ότι κατά η περί τα μέσα του 2009 επισκέφθηκε το κατάστημα της εναγομένης στην Κ. Πάφο κατόπιν παράκλησης της εναγομένης καθότι τους αναφέρθηκε ότι τα μεγάφωνα του κέντρου της είχαν πρόβλημα και ήταν επείγον να βρουν λύση. Μετά την επίσκεψη του και επιθεώρηση του προβλήματος, με εντολές της εναγομένης τοποθέτησε 2 μεγάφωνα τύπου LSS model PP4, αξίας €300 πλέον Φ.Π.Α. Είχαν συνεννοηθεί ότι τα 2 μεγάφωνα θα παράμεναν στην κατοχή της εναγομένης προσωρινά μέχρι να αντικατασταθούν με αυτά που θα επιδιόρθωνε δηλαδή τα τέσσερα μεγάφωνα τα οποία υπήρχαν και του ζητήθηκαν να επιδιορθωθούν. Σε κατοπινό στάδιο και αφού τα επιδιόρθωσε τα παράδωσε στην εναγομένη αλλά αυτή αρνήθηκε να τους παραδώσει πίσω τα δύο μεγάφωνα που της δάνεισαν. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρει ότι κατά τον ίδιο χρόνο, μέσω του διευθυντή της, η εναγόμενη παράγγειλε 2 μεγάφωνα τύπου SP 216, τα οποία τοποθέτησε στο κέντρο της αξίας €512,58 σεντ. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, ανάφερε ότι τα επιδιορθωμένα μεγάφωνα τα παρέδωσε στον κ. Αχιλλέως και στη σύζυγο του και δεν τα εγκατέστησε διότι όταν πήγε στο κέντρο διαπίστωσε ότι η εναγομένη είχε τοποθετήσει καινούργια μεγάφωνα από άλλο οίκο. Δεν είναι ο ίδιος που εξέδωσε τα τιμολόγια ούτε αυτός καθόριζε τις τιμές αλλά αυτός έκανε τις επιδιορθώσεις. Ούτε γνώριζε πότε εκδόθηκαν τα εν λόγω τιμολόγια. Είπε επίσης ότι μέχρι τον καιρό που η εναγομένη είχε το δικό τους ηχοσύστημα το οποίο εγκατέστησε ο ίδιος, τους ειδοποιούσε όταν είχε πρόβλημα. Πέραν των πιο πάνω, είπε ότι όταν έφευγαν από το μαγαζί τους μεγάφωνα τα σημείωναν αλλά δεν έβγαζαν δελτία αποστολής καθότι υπήρχε μια σχέση εμπιστοσύνης με το πελάτη όπως και με τους άλλους πελάτες τους. Είπε επίσης ότι ήταν ο ίδιος που αφαίρεσε τα μεγάφωνα από το κέντρο της εναγομένης και τα πήρε για επιδιόρθωση και ο χρόνος που χρειάστηκε ήταν γύρω στην μια εβδομάδα με δέκα μέρες. Αρνήθηκε υποβολή ότι ούτε πήγε ούτε πήρε τα τέσσερα μεγάφωνα και ούτε εγκατέστησε τα δικά τους στην μπυραρία της εναγομένης κατά τον ουσιώδη χρόνο, λέγοντας ότι είναι ο ίδιος που προέβηκε σε αυτές τις ενέργειες για να λειτουργήσει η μπυραρία μέχρι να επιδιορθωθούν τα δικά της μεγάφωνα. Όταν επέστρεψε τα επιδιορθωμένα είπε, διαπίστωσε ότι τα δικά τους μεγάφωνα είχαν αφαιρεθεί και τα αναζήτησε και ρώτησε πού βρίσκονταν αλλά δεν ήξερε κανείς για να του πει. Σε υποβολή ότι οι αξιώσεις τους πρόεκυψαν ως αντίδραση μετά που διαπίστωσε ότι η εναγομένη έβαλε μέσα στην επιχείρηση της άλλο οίκο - ανταγωνιστή, ο μάρτυρας το απέρριψε λέγοντας ότι αυτοί εξυπηρέτησαν την εναγομένη και αν αποφάσισαν να βάλουν άλλο ηχοστύστημα είναι ζήτημα δικό τους. Είπε επίσης ότι αν λειτουργούσαν εκδικητικά θα έπρεπε συνεχώς να φέρνουν στο Δικαστήριο πρώην πελάτες τους. Από την αντίπερα όχθη ο Μ.Υ.1 κατάθεσε ως το πρόσωπο το οποίο κατά τον Ιούνιο του 2009 τοποθέτησε έξι

(6)μεγάφωνα στην μπυραρία της εναγομένης κατόπιν παράκλησης του διευθυντής της. Κατάθεσε στο Δικαστήριο το τιμολόγιο το οποίο εξέδωσε η εταιρεία με την οποία ασκούσε τις εργασίες του τότε και η οποία εμπορευόταν με την εμπορική επωνυμία EPSILON SOUND SYSTEMS προς την εναγομένη. Το τιμολόγιο αυτό φέρει ημερομηνία 26/06/2009, είναι για το συνολικό ποσό των €1,500 που είναι το κόστος των εν λόγω έξι μεγαφώνων και το οποίο επεξήγησε. Επίσης, κατάθεσε στο Δικαστήριο και απόδειξη είσπραξης του εν λόγω ποσού από την εναγομένη ημερομηνίας 03/07/2009 ως τεκμήριο

1. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες τελικά πώλησε και εγκατέστησε τα εν λόγω μεγάφωνα στην μπυραρία των εναγομένων και στον χρόνο που αυτά έλαβαν χώρα. Είπε ότι περί τα μέσα Μαϊου του 2009 του τηλεφώνησε ο κ. Μιχάλης Αχιλλέως και του είπε ότι ήθελε να ελέγξει το ηχητικό σύστημα της μπυραρίας και να του κάνει πρόταση για βελτίωση της ποιότητας της μουσικής, κάτι το οποίο έπραξε και του πρότεινε κάποιες εισηγήσεις. Μετά από μια εβδομάδα με δέκα μέρες, ο κ. Αχιλλέως τον πήρε εκ νέου τηλέφωνο και αφού αξιολόγησε την πρόταση του, του ανάθεσε την εφαρμογή των μεγαφώνων. Αντικατέστησε τα έξι υφιστάμενα μεγάφωνα με έξι καινούργια. Επίσης, ανάφερε ότι όταν έλεγξε το υφιστάμενο σύστημα, αυτό ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση αλλά με χαμηλής ποιότητας ηχητικό αποτέλεσμα. Το σύνολο των μεγαφώνων που υπήρχαν, είπε, ήταν οκτώ, δύο εντός της μπυραρίας και έξι περιμετρικά - εξωτερικά. Τα δύο μεγάφωνα εσωτερικού χώρου ήταν πιο μεγάλα σε σχέση με τα έξι που υπήρχαν εξωτερικά τα οποία ήταν μικρότερα. Τα μεγάφωνα αυτά, είπε, φαίνονταν παλιά και ήταν εμφανές ότι εγκαταστάθηκαν πριν από 2 - 3 χρόνια αλλά δεν διαπίστωσε να ήταν καμένα ή να μην λειτουργούν. Αναφέρθηκε στην περίπτωση που τα μεγάφωνα καούν και είπε ότι για να λειτουργήσουν ξανά πρέπει να αντικατασταθούν τα υλικά που έχουν καταστραφεί τα οποία μπορεί να είναι υλικά κοινής χρήσης ή υλικά που προμηθεύονται από τον εισαγωγέα ή τον κατασκευαστή. Ο λογικός χρόνος για να επιδιορθωθούν 2 - 3 ή περισσότερα μεγάφωνα είναι γύρω στη μισή ώρα. Αν χρειάζεται να προμηθευτούν υλικά από τον αντιπρόσωπο των μεγαφώνων, τα παραγγέλνουν και αν υπάρχουν σε stock παίρνει συνήθως 3 - 4 μέρες χρόνο. Ο συνήγορος της ενάγουσας αντεξετάζοντας το μάρτυρα, ουσιαστικά, αμφισβήτησε τη γνησιότητα και νομιμότητα των τεκμηρίων που κατάθεσε και ειδικότερα του τιμολογίου. Επίσης κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας είπε ότι όταν πήγε στην μπυραρία ήταν όλα τα μεγάφωνα εκεί, αφαίρεσε τα έξι και τα έδωσε στον κ. Μιχάλη. Τα άλλα δύο εντός της μπυραρίας δεν τα αφαίρεσε και τα άφησε και λειτουργούσαν μαζί με τα υπόλοιπα έξι που εγκατέστησε. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο λόγος που άφησε τα δύο ήταν διότι ήταν καινούργια και είπε ότι φαίνονταν της ίδιας ηλικίας με τα υπόλοιπα, φαίνονταν από παλιά εγκατεστημένα. Περαιτέρω, συμφώνησε με θέση του συνηγόρου της ενάγουσας ότι τα έξι μεγάφωνα που ήταν τοποθετημένα περιμετρικά, απέδιδαν. Περαιτέρω, ανέφερε ότι η προσφορά που έκανε στον κ. Μιχάλη ήταν προφορικά κατά τη δεύτερη συνάντηση που είχαν περί τα τέλη Μαϊου του 2009 και η εγκατάσταση τους έλαβε χώρα περί τα μέσα Ιουνίου και μετά εξέδωσε το τιμολόγιο. Επίσης, είπε ότι δεν γνώριζε ποιος είχε εγκαταστήσει το προηγούμενο ηχοσύστημα ούτε ρώτησε ούτε του είπε ο κ. Μιχάλης. Του υποβλήθηκε ότι ο κύριος λόγος που αντικατάστησε τα μεγάφωνα ήταν διότι αυτά κάηκαν και ο μάρτυρας το αρνήθηκε λέγοντας ότι όταν πήγε εκεί λειτουργούσαν κανονικά και επέμενε ότι τα μεγάφωνα που είδε στην μπυραρία δεν ήταν καινούργια. Τέλος, υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι τα μεγάφωνα που βρήκε στην μπυραρία ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση διότι ήταν διορθωμένα από την ενάγουσα εταιρεία, με τον μάρτυρα να απαντά ότι δεν μπορεί να το γνωρίζει αυτό και ότι αυτά πάντως λειτουργούσαν. O M.Y.2 ήταν ο διευθυντής της εναγομένης και κατάθεσε στο Δικαστήριο γραπτή δήλωση του η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως τους εξέτασης. Σε αυτή ουσιαστικά αναφέρει ότι στα μέσα του 2009 δεν υπήρχε ανάγκη για να αγοράσει μεγάφωνα ή να ζητήσει βοήθεια από την ενάγουσα και από τις αρχές Μαϊου του 2009 είχε τη σκέψη και στην πορεία άλλαξε το ηχητικό σύστημα του μαγαζιού. Όταν πήρε την απόφαση για αναβάθμιση του συστήματος μουσικής, ζήτησε προσφορές από διάφορους, όπως και από την ενάγουσα κάτι που αναφέρεται και στην επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 27/10/2009 προς την δικηγόρο της ενάγουσας. Κατάθεσε την εν λόγω επιστολή ως τεκμήριο
2. Είναι η θέση του επίσης ότι μετά την πιο πάνω επιστολή του δικηγόρου του, ακολούθησε άλλη επιστολή από τη δικηγόρο της ενάγουσας με την οποία προστέθηκε το ποσό των €120 για τάχα επιδιόρθωση μεγαφώνων. Ισχυρίζεται επίσης ότι η πρώτη φορά που μάθαινε ότι χρωστούσε στην ενάγουσα ήταν όταν πήρε το τεκμήριο
3. Δεν ζήτησε τις υπηρεσίες της ενάγουσας κατά το καλοκαίρι του 2009 ούτε αγόρασε ή επιδιόρθωσε τα μεγάφωνα της μπυραρίας. Τα δύο μεγάφωνα SP 216 τοποθετήθηκαν το 2005 και είναι εκεί τα ίδια μέχρι σήμερα. Είναι τα μεγάφωνα που αναφέρονται στο τεκμήριο 7, αναφέρει. Περαιτέρω, αρνείται αυτά που ανέφερε ο Μ.Ε.1 στην κατάθεση του, ότι μετά που έμαθε ότι μπήκε άλλος και εγκατέστησε μεγάφωνα στη μπυραρία τον επισκέφθηκε για διευθέτηση των υποχρεώσεων της εναγομένης και ότι τον ενημέρωσε ότι θα εκδίδονταν άμεσα τιμολόγια. Κάτι τέτοιο ουδέποτε έλαβε χώρα είπε. Αντεξεταζόμενος είπε ότι η εναγόμενη είχε συνεργασία με την ενάγουσα από το 2005 και μετά και μέχρι το 2009 που ανέλαβε ο κ. Παρούτης το ζήτημα των μεγαφώνων. Η συνεργασία αυτή συνίστατο στο ότι έγινε η εγκατάσταση των μεγαφώνων και μέχρι το 2007 του είχε κάνει 4-5 δουλειές για τις οποίες πληρώθηκε. Eίπε επίσης ότι στην μπυραρία υπήρχαν έξι μεγάφωνα εξωτερικά και δύο εντός αυτής και κατά το 2009 επιθυμούσε την αλλαγή και αναβάθμιση τους για να έχει καλύτερη ποιότητα ήχου και περισσότερη ένταση. Δεν γνώριζε τον κ. Πάρουτη τον οποίο του σύστησαν και αφού τον ειδοποίησε πήγε στην μπυραρία, είδε τον χώρο και του πρότεινε να αλλαχτούν τα έξι μεγάφωνα εξωτερικά. Πήρε είπε προσφορά και από τον Μ.Ε.2 και η τιμή που του είπε ξεπερνούσε τα €3,000 και ένας από τους λόγους που προτίμησε τον Μ.Υ.1 ήταν και η τιμή λόγω και της οικονομικής κρίσης που υπήρχε. Του υποβλήθηκε ότι όπως προκύπτει από το τεκμήριο 3, που είναι το τιμολόγιο για την κατ' ισχυρισμό πώληση 2 μεγαφώνων SP προς την εναγομένη και το τεκμήριο 11, που είναι το τιμολόγιο για την αγορά των καινούργιων έξι μεγαφώνων από τον Μ.Υ.1, η τιμή είναι η ίδια με τον μάρτυρα να απαντά ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά μεγάφωνα και ότι ακόμη και να του γινόταν η ίδια προσφορά, επρόκειτο για ένα παλιό μοντέλο. Όσον αφορά το δύο μεγάφωνα SP, αυτά είναι τα εσωτερικά τα οποία δεν χρειάστηκε να τα αλλάξει διότι ήταν πιο μεγάλα και ο χώρος πιο μικρός. Επίσης, ρωτήθηκε να αναφέρει πού βρίσκονται τα ηχεία τα οποία άλλαξε και είπε ότι για κάποιο διάστημα ήταν στην αποθήκη του καταστήματος του αλλά μετά, λόγω στενότητας χώρου και αφού ήταν πλήρως ευχαριστημένος με τα καινούργια τα πέταξε. Αντεξετάστηκε επίσης σε σχέση με τη χρονική περίοδο που τοποθετήθηκαν τα έξι καινούργια μεγάφωνα στο μαγαζί του και είπε ότι αυτό έγινε γύρω στις 15 - 20 Ιουνίου αφού προηγήθηκε συνάντηση με τον Μ.Υ.1 και του έδωσε τις απόψεις του και προσφορά για την αλλαγή των έξι μεγαφώνων. Περαιτέρω, είπε ότι όποιος κάνει δουλεία στο μαγαζί του πληρώνεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και επίσης αρνήθηκε ότι αρχές Ιουνίου του 2009 είχε συνάντηση με τον κ. Πάμπο στο μαγαζί του διότι κάηκαν τα μεγάφωνα του και ήθελε βοήθεια. Αρνήθηκε επίσης ότι του ζήτησε να επιδιορθώσει τέσσερα μεγάφωνα και ότι αγόρασε άλλα δύο καινούργια. Το ίδιο και σε σχέση με τη θέση ότι του δάνεισε δύο μεγάφωνα και δεν τα επέστρεψε. Περαιτέρω, είπε ότι ποτέ δεν του ζήτησε να εξοφλήσει τα ισχυριζόμενα τιμολόγια και η πρώτη φορά που έμαθε ότι χρωστούσε ήταν με την επιστολή της δικηγόρου της ενάγουσας. Από όλη την ενώπιον μου μαρτυρία εκείνο το οποίο προκύπτει και αποτελεί κοινό έδαφος είναι ότι η εναγόμενη από κάποια χρονική στιγμή περί το 2004 - 2005 είχε συνεργασία με την ενάγουσα αφού η τελευταία τοποθέτησε ηχοσύστημα ή μεγάφωνα και άλλα εξαρτήματα στην μπυραρία της εναγομένης. Μέχρι το 2009 όλα τα πιο πάνω βρίσκονταν στην μπυραρία της εναγομένης και κατά διαστήματα η ενάγουσα παρείχε τις υπηρεσίες της προς την εναγομένη. Είναι κοινό έδαφος επίσης ότι σε κάποια χρονική στιγμή εντός του Ιουνίου του 2009, η εναγόμενη τοποθέτησε στην μπυραρία της έξι καινούργια μεγάφωνα εξωτερικά από άλλο οίκο και σταμάτησε η συνεργασία της με την ενάγουσα. Αυτό προκύπτει τόσο από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 και 2 αλλά και από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 ο οποίος είπε ότι όταν παρέδωσε τα τέσσερα μεγάφωνα που του ζητήθηκε να επιδιορθώσει από την εναγομένη, στην μπυραρία υπήρχαν εγκατεστημένα έξι καινούργια μεγάφωνα. Εκείνο το οποίο ουσιαστικά θα πρέπει να ανευρεθεί ως ζήτημα πραγματικού γεγονότος είναι κατά πόσο προγενέστερα της εγκατάστασης από άλλο οίκο των πιο πάνω αναφερομένων έξι μεγαφώνων στην μπυραρία της εναγομένης (όπως δικογραφείται), αυτή είχε ζητήσει τις υπηρεσίες της ενάγουσας ως αυτές περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης της και η ενάγουσα προσέφερε αυτές τις υπηρεσίες. Το όλο ζήτημα στην παρούσα υπόθεση θα κριθεί από την αξιοπιστία και επάρκεια της μαρτυρίας των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου λαμβανομένων υπόψη και όλων των σχετικών τεκμηρίων καθώς και τη λογική πορεία των πραγμάτων. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται να προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων που κατάθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου για να προβώ σε ευρήματα πραγματικών γεγονότων και ανάλογα να αποφασιστεί κατά πόσο η ενάγουσα απέσεισε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της έτσι ώστε να δικαιούται σε απόφαση. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες κατά την κατάθεση τους στο Δικαστήριο από το εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι εν λόγω μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο τόσο της προφορικής τους μαρτυρίας όσο και της έγγραφης μαρτυρίας που οι ίδιοι κατέθεσαν στο Δικαστήριο και έχω υπόψη μου και τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα (βλ. Χρίστου v. Ηροδότου κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.α.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288 και Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614.). Eπίσης, παραπέμπω στην Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002)1A A.A.Δ. 454 στην οποία αναφέρεται ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας του μάρτυρος δεν είναι επιλήψιμη αρκεί αυτό να δικαιολογείται και να επεξηγείται (βλ. επίσης Kades v. Nicolaou and Another

(1986)1 C.L.R. 212, 216, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257, 263 και Ιωάννου ν. Κουννίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 1215). Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται με βάση τα επίδικα θέματα όπως καθορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκταθεί στην επίλυση ζητημάτων που δεν περιλαμβάνονται στα δικόγραφα (βλ. Γιώργος Μελάς v. Κυριάκου Κυριάκου

(2003)1Β Α.Α.Δ. 826). Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή της μαρτυρίας των Μ.Ε.1 και 2 και της εκδοχής που πρόβαλλαν στο Δικαστήριο για το κατ' ισχυρισμό χρονικό διάστημα που η ενάγουσα προσέφερε τις υπηρεσίες της προς την εναγομένη και κρίνω, γενικά, ότι αυτή παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες, ως θα αναφερθώ κατωτέρω, κάτι που στερεί από το Δικαστήριο τη δυνατότητα και ευχέρεια να την κάνει αποδεχτή. Η θέση αυτή του Δικαστηρίου διατυπώνεται λαμβάνοντας υπόψη και την εκδοχή που προβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αυτή είχε προχωρήσει και αντικαταστήσει τα μεγάφωνα του εξωτερικού της χώρου από άλλο οίκο, θέση που προέκυψε κατά τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 να επιβεβαιώνεται. Επομένως, θα έπρεπε η ενάγουσα να επεξηγήσει επαρκώς την πώληση των δύο καινούργιων μεγαφώνων και τις άλλες υπηρεσίες που ισχυρίστηκε ότι προσέφερε στην εναγομένη κατά το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα και να παρουσιάσει τέτοια μαρτυρία και στοιχεία που να τεκμηριώνουν τις θέσεις τους αυτές. Όπως θα διαφανεί και κατωτέρω η μαρτυρία που προσφέρθηκε υπολείπεται της αναγκαίας επάρκειας και στοιχειοθέτησης των ισχυρισμών της ενάγουσας καθώς επίσης σε κάποια σημεία της είναι αντιφατική ή τουλάχιστον δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για το κατά πόσο πράγματι κατά τον ισχυριζόμενο για την αγωγή χρόνο έλαβαν χώρα τα όσα ισχυρίστηκαν οι μάρτυρες της ενάγουσας. Θα προχωρήσω να αναφερθώ σε συγκεκριμένα μέρη της μαρτυρίας των Μ.Ε.1 και 2 για να υποστηριχθεί το πιο πάνω αναφερόμενο συμπέρασμα. O Μ.Ε.1, όπως έχει προκύψει από τη μαρτυρία του και παρά την προσπάθεια του για λεπτομερή αναφορά τόσο για τις κατ' ισχυρισμό προσφερθείσες υπηρεσίες όσο και για την προηγούμενη συνεργασία που η ενάγουσα είχε με την εναγομένη, δεν ήταν το άμεσα εμπλεκόμενο πρόσωπο ούτε γνώριζε οποιοδήποτε εκπρόσωπο της εναγομένης. Όπως χαρακτηριστικά είπε σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του, τον διευθυντή της εναγομένης τον είδε πρώτη φορά μετά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο με σκοπό την πληρωμή των εν λόγω υπηρεσιών, θέση που θα αξιολογηθεί και κατωτέρω. Επομένως, τα όσα ανάφερε για τα πιο πάνω δεν εδράζονται στην προσωπική του γνώση αλλά σε ενημέρωση που είχε από τον Μ.Ε.2, η αξιολόγηση της μαρτυρίας του ακολουθεί. Η ουσία της μαρτυρίας λοιπόν του μάρτυρα αυτού, σχετιζόταν με την έκδοση των επίδικων τιμολογίων για τις κατ' ισχυρισμών προσφερθείσες υπηρεσίες, τα οποία όπως είπε είναι ο ίδιος που τα εξέδωσε. Τα εν λόγω τιμολόγια είναι ανυπόγραφα και όπως είναι νομολογημένο δεν μπορεί να θεωρηθούν ως ανεξάρτητη συμφωνία και βάση αγωγής. Δεν έχουν από μόνα τους αποδεικτική δύναμη και θα πρέπει να συνεκτιμηθούν με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited

(2002)1Β Α.Α.Δ. 962). Αναλώθηκε μεγάλο μέρος της αντεξέτασης του μάρτυρα αυτού στη νομιμότητα των εν λόγω τιμολογίων επικεντρωμένη στο γεγονός ότι στα εν λόγω τιμολόγια δεν αναγράφεται ο αριθμός της φορολογικής ταυτότητας της ενάγουσας εταιρείας και κατ' επέκταση αυτά δεν είναι γνήσια. Θεωρώ όμως ότι η ουσία δεν είναι κατά πόσο τα εν λόγω τιμολόγια είναι σύμφωνα με το Νόμο αλλά κατά πόσο πράγματι τα όσα αναφέρονται σε αυτά είναι υπηρεσίες οι οποίες προσφέρθηκαν στην εναγομένη, κάτι που θα εξεταστεί λαμβάνοντας υπόψη και την υπόλοιπη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα εν λόγω τιμολόγια φέρουν τον αριθμό μητρώου Φ.Π.Α. της ενάγουσας εταιρείας καθώς επίσης δεν έχουν διασυνδεθεί με οποιαδήποτε παρανομία και συγκριμένα με τη μη καταβολή των οφειλόμενων φόρων. Ούτε αυτά είναι υπογραμμένα και ούτε, σύμφωνα με τη νομολογία, αποτελούν αυτοτελή βάση αγωγής. Αναφορικά λοιπόν με τη γνησιότητα των κατ' ισχυρισμό προσφερόμενων υπηρεσιών, όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω, ο μάρτυρας δεν είχε προσωπική γνώση και ούτε ήταν σε θέση να διαφωτίσει το Δικαστήριο αφού ο άμεσα εμπλεκόμενος ήταν ο Μ.Ε.

1. Το τεκμήριο 2 κάτω από τον τίτλο «Description» αναφέρει «Επειδιωρθοση μεγαφωνον» και συνεχίζει με την ποσότητα η οποία είναι τέσσερα προς €30 έκαστο πλέον €15.65 Φ.Π.Α., σύνολο €
2. Η περιγραφή στο εν λόγω τιμολόγιο των κατ' ισχυρισμών προσφερόμενων υπηρεσιών είναι γενική και δεν επεξηγεί τί είδους επιδιόρθωση ήταν και αν χρειάστηκαν εξαρτήματα, το κόστος αυτών καθώς επίσης και το κόστος των εργατικών. Να σημειωθεί ότι ο μάρτυρας είπε ότι το σύστημα έκδοσης τιμολογίων είναι τυποποιημένο και ότι απλώς ο ίδιος συμπληρώνει την πώληση συγκεκριμένων προϊόντων ή υπηρεσιών και αυτόματα βγαίνουν οι τιμές. Καθίσταται λοιπόν σημαντικό να επεξηγηθούν οι προσφερόμενες υπηρεσίες που αναφέρονται στο εν λόγω τιμολόγιο και ποιες εργασίες αφορούσε η εν λόγω επιδιόρθωση των τεσσάρων μεγαφώνων. Υπάρχει επίσης μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσο από το μάρτυρα αυτό όσο και από τον Μ.Υ.1, ότι για να επιδιορθωθούν κάποια μεγάφωνα όταν απαιτούνται εξαρτήματα, αυτά μεταφέρονται στο κατάστημα και γίνονται προσπάθειες να εξασφαλιστούν τα συγκεκριμένα εξαρτήματα που απαιτούνται. Επομένως, η αναφορά και μόνο στο τιμολόγιο του συνολικού ποσού επιδιόρθωσης μεγαφώνων χωρίς να επεξηγείται σε τί συνίστατο αυτή, δεν είναι αρκετή για να αποδείξει τις εν λόγω προσφερθείσες υπηρεσίες από μόνο του. Ούτε προκύπτει ενώπιον του Δικαστηρίου να υπάρχει άλλη μαρτυρία που να επεξηγεί τις εν λόγω επιδιορθώσεις, έτσι ώστε να συνυπολογιστεί με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2 για να καταδειχθεί η ορθότητα του. Στο δε τεκμήριο 3, μπορεί να γίνεται αναφορά σε πώληση δύο μεγαφώνων και στο κόστος εκάστου από αυτών αλλά δεδομένης της μη υπογραφής του από οποιοδήποτε θα πρέπει να αξιολογηθεί η υπόλοιπη μαρτυρία για να διαφανεί η ορθότητα του. Δεν δόθηκαν οποιεσδήποτε εξηγήσεις από το μάρτυρα αυτό για την πώληση των εν λόγω μεγαφώνων κατά τον ουσιώδη χρόνο και κατά πόσο αυτά υπήρχαν στο κατάστημα του σε απόθεμα ή χρειάστηκε να τα παραγγείλει. Ο Μ.Ε.2 που ήταν αυτός που τα τοποθέτησε, όπως προκύπτει αυθημερόν, όπως θα διαφανεί και κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, ούτε αυτός ήταν σε θέση να δώσει σαφείς εξηγήσεις αναφορικά με την ύπαρξη ή μη των λόγω μεγαφώνων στο κατάστημα της ενάγουσας. Είπε ότι δεν θυμάται και στη συνέχεια ότι για να τα τοποθετήσει σημαίνει ότι υπήρχαν στην αποθήκη της ενάγουσας. Η επεξήγηση των προσφερόμενων υπηρεσιών και η πώληση των δύο μεγαφώνων που αναφέρονται στα επίδικα τιμολόγια έπρεπε να εξηγηθεί δεόντως από τους μάρτυρες της ενάγουσας για να διαφανεί η ορθότητα τους. Το ίδιο ισχύει και για το δανεισμό άλλων δύο μεταχειρισμένων μεγαφώνων. Ο μάρτυρας αυτός δεν γνώριζε να πει ακριβώς το πρόβλημα που είχαν τα μεγάφωνα και μιλούσε γενικά. Ούτε και για το χρόνο που χρειάστηκε να επιδιορθωθούν ήταν σε θέση να πει. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και τα τεκμήρια αρ. 6,7,8 και 9 που είναι τιμολόγια για προηγούμενες προσφερόμενες υπηρεσίες στην εναγομένη. Συγκρίνοντας τα εν λόγω τιμολόγια με τα επίδικα είναι ευδιάκριτη η διαφορά τους σε ότι αφορά την περιγραφή των προσφερόμενων υπηρεσιών. Φαίνονται σε αυτά το κάθε εξάρτημα που πιθανόν να χρησιμοποιήθηκε, το κόστος αυτού καθώς επίσης και η χρέωση για τα εργατικά κάτι που δεν φαίνεται να γίνεται στα επίδικα τιμολόγια τα οποία δεν επεξηγήθηκαν και περαιτέρω. Να σημειωθεί επίσης ότι η θέση της ενάγουσας είναι ότι τα μεγάφωνα που επιδιόρθωσε είχαν καεί και επομένως είναι λογικό να χρειάστηκαν κάποια εξαρτήματα για να επιδιορθωθούν. Επιπρόσθετα, από τη θέση του μάρτυρα και γενικά της ενάγουσας, προκύπτει ότι οι κατ' ισχυρισμό υπηρεσίες προσφέρθηκαν περί τις αρχές με μέσα Ιουνίου του 2009 ενώ τα τιμολόγια φέρουν ημερομηνία 29/07/
3. Ο μάρτυρας προφανώς για να δικαιολογήσει την ημερομηνία έκδοσης των εν λόγω τιμολογίων σε σχέση με το χρόνο προσφοράς των υπηρεσιών, ανέφερε στην κυρίως του εξέτασης ότι τα τιμολόγια καθόλη τη συνεργασία τους με την ενάγουσα εκδίδονταν όταν η εναγόμενη τους ειδοποιούσε ότι θα πλήρωνε. Το ερώτημα είναι πώς η εναγόμενη λάμβανε γνώση για το ποσό που όφειλε και θα τους ενημέρωνε ότι θα πλήρωνε χωρίς την έκδοση τιμολογίων, τα οποία εν πάσει περιπτώσει θα πρέπει να εκδίδονται με την προσφορά των υπηρεσιών. Ακόμη και έτσι να είναι όμως δεν τεκμηριώνεται με οποιαδήποτε άλλα στοιχεία η θέση του αυτή. Πέραν τούτου, ο μάρτυρας αυτός δεν ήταν σε θέση να συσχετίσει την έκδοση των επίδικων τιμολογίων με το χρόνο προσφοράς των κατ' ισχυρισμών υπηρεσιών. Ανάφερε σε κάποιο στάδιο κατά την αντεξέταση του ότι αυτό έγινε μέσα σε λίγες μέρες από την προσφορά των υπηρεσιών κάτι που δεν ανταποκρίνεται στα όσα προβλήθηκαν για τον χρόνο προσφοράς των εν λόγω υπηρεσιών. Ούτε ο χρόνος έκδοσης δικαιολογείται με την προηγούμενη θέση που ανέφερε ο μάρτυρας αφού ουδέποτε η εναγόμενη αποδέχτηκε τις προσφερόμενες υπηρεσίες. Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας είπε ότι επισκέφθηκε τον διευθυντή της εναγομένης για να του επιστρέψει τα μεγάφωνα της ενάγουσας και να του ζητήσει να τον πληρώσει για τις υπηρεσίες τους και ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπε. Είπε ότι όταν του αρνήθηκε τότε εξέδωσε τα επίδικα τιμολόγια. Σε κανένα σημείο της μαρτυρία του είπε ότι παραδόθηκαν στην εναγομένη τα επίδικα τιμολόγια και πότε. Σε κάποιο στάδιο κατά την αντεξέταση του είπε ότι τα τεκμήρια 2 και 3 τα τύπωσε από τον υπολογιστή του για σκοπούς του Δικαστηρίου καθότι τα πρωτότυπα είχαν παραδοθεί στην εναγόμενη. Πότε έγινε αυτό όμως δεν αναφέρει ούτε ποιος το έπραξε. Έχοντας υπόψη μου τη θέση της υπεράσπισης ότι ουδέποτε της παραδόθηκαν τα εν λόγω τιμολόγια και ότι η πρώτη φορά που έμαθε ότι οφείλει αυτά τα ποσά ήταν με την επιστολή της δικηγόρου της ενάγουσας, ο μάρτυρας όφειλε να εξηγήσει και να αναφέρει πότε και ποιος παρέδωσε τα εν λόγω τιμολόγια και αξίωσε πληρωμή. Προφανώς, δεν θα μπορούσε να ήταν ο ίδιος αφού όπως ισχυρίστηκε αυτός είδε τον διευθυντή της εναγομένης μόνο μια φορά, όταν πήγε, κατά τη θέση του να ζητήσει τα μεγάφωνα του και πληρωμή για τις υπηρεσίες που του πρόσφερε και αυτό έλαβε χώρα πριν την έκδοση των τιμολογίων. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η θέση που εξέφρασε ο μάρτυρας σε ερώτηση και υποβολή της υπεράσπισης ότι τα τιμολόγια δεν είναι αληθινά και ότι η εναγόμενη δεν τους χρωστά οτιδήποτε. Να σημειωθεί ότι προβάλλεται από την υπεράσπιση και η θέση ότι η παρούσα αγωγή είναι εκδικητική. Ο μάρτυρας επ' αυτού είπε ότι δεν προβαίνει σε καταχώρηση αγωγής όσων πελατών του διακόπτουν συνεργασία μαζί του και ότι στα τόσα χρόνια που διατηρεί την επιχείρηση του, τα άτομα τα οποία πήρε Δικαστήριο είναι μετρημένα στα δάκτυλα των δύο του χεριών. Συνεχίζοντας όμως, είπε ότι ούτε για την εναγόμενη είχε πρόθεση να το πράξει αν ο «κύριος» εννοώντας το διευθυντή της του συμπεριφερόταν με τρόπο που θα τον ικανοποιούσε αλλά αυτός τον έδιωξε από την μπυραρία του κακήν κακώς κάτι που δεν του ξανάτυχε. Δεν έχει επεξηγηθεί η τοποθέτηση του αυτή και τι εννοεί με αυτό. Δεν θα τον έφερνε Δικαστήριο διότι δεν του χρωστούσε και το γεγονός ότι έβαλε άλλο στην επιχείρηση του δεν ήταν λόγος για να τον φέρει Δικαστήριο, φτάνει να του συμπεριφερόταν καλά και να το έκανε με καλό τρόπο; Ή δεν θα τον έφερνε Δικαστήριο ακόμη και αν του χρωστούσε και κρατούσε τα μεγάφωνα του; Δεν παραγνωρίζω τη θέση του ότι η αγωγή δεν είναι εκδικητική αλλά η πιο πάνω αναφορά του δημιουργεί περαιτέρω ερωτηματικά για το κατά πόσο πράγματι η ενάγουσα κατά τον ουσιώδη χρόνο προσέφερε στην εναγόμενη τις αξιούμενες υπηρεσίες. Περαιτέρω, δεν μπορούσε να εξηγήσει τη διαφορά στο περιεχόμενο των δύο επιστολών της δικηγόρου του λέγοντας ότι στο τιμολόγιο τεκμήριο 3 περιλαμβάνεται και το κόστος επιδιόρθωσης των μεγαφώνων. Αργότερα όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 είπε ότι έκανε λάθος και ότι στη δικηγόρο του πήρε ευθύς εξ' αρχής και τα δύο τιμολόγια. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και την υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, κρίνω ότι δεν μπορώ να την αποδεχτώ και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Δεν μπορώ επίσης να αποδεχτώ τα επίδικα τιμολόγια συνεκτιμώντας τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού αλλά και τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, η αξιολόγηση της οποίας ακολουθεί. Ο Μ.Ε.2 ήταν ο άμεσα εμπλεκόμενος με τις κατ' ισχυρισμό προσφερθείσες υπηρεσίες και ο μάρτυρας ο οποίος θα αναμενόταν να διαφωτίσει το Δικαστήριο σε σχέση με τα ακριβή γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αντ' αυτού στην κυρίως του εξέταση ήταν πολύ λακωνικώς και περιορίστηκε στο να αναφέρει τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης της ενάγουσας χωρίς περαιτέρω στοιχεία και λεπτομέρειες. Επίσης, κατά την αντεξέταση του φάνηκε να ήταν επίσης λακωνικώς στις απαντήσεις του - τις περισσότερες φορές απαντούσε μονολεκτικά - και περαιτέρω προέκυψε και κάποια άλλη διάσταση στην εκδοχή της ενάγουσας που έπρεπε να απαντηθεί και να δικογραφηθεί στην Απάντηση στην Υπεράσπιση ή τουλάχιστον να διευκρινιστεί κατά την κυρίως του εξέταση. Αυτή η διάσταση σχετίζεται με τη θέση ότι η εναγόμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε την ανάγκη των υπηρεσιών της ενάγουσας καθότι είχε ήδη προσλάβει άλλο οίκο ο οποίος της τοποθέτησε έξι καινούργια μεγάφωνα. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση προβάλλεται η θέση ότι το γεγονός αυτό δεν επηρεάζει την απαίτηση της ενάγουσας καθότι οι προσφερόμενες υπηρεσίες έλαβαν χώρα σε χρόνο προγενέστερο από αυτό που η εναγόμενη ανάθεσε σε άλλο οίκο την αναβάθμιση της μπυραρίας. Στην δε Έκθεση Απαίτησης της ενάγουσας αναφέρεται ότι μετά την επιδιόρθωση των τεσσάρων μεγαφώνων, αυτά παραδόθηκαν στην εναγομένη. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα αυτού προέκυψε ότι μετά την επιδιόρθωση των τεσσάρων μεγαφώνων και όταν πήγε στην μπυραρία της εναγομένης, αυτός δεν τα τοποθέτησε στη θέση τους και απλώς τα παράδωσε διότι διαπίστωσε ότι σε αυτή υπήρχαν έξι καινούργια μεγάφωνα τα οποία τοποθετήθηκαν από άλλο οίκο. Δηλαδή, έχει προκύψει ότι οι αξιούμενες υπηρεσίες δεν προσφέρθηκαν σε προγενέστερο και άσχετο χρόνο με την τοποθέτηση των έξι μεγαφώνων στην μπυραρία της εναγομένης από άλλο οίκο όπως δικογραφείται. Θα αναμενόταν από το μάρτυρα αυτό να διευκρίνιζε το χρόνο που οι κατ' ισχυρισμό υπηρεσίες έλαβαν χώρα σε σχέση με αυτές που ισχυρίστηκε η εναγόμενη ότι δηλαδή είχε αποταθεί σε άλλο οίκο και να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες και στοιχεία αναφορικά με το τί έλαβε χώρα και πότε. Φαίνεται να αποφεύγει να κάνει αναφορά στα γεγονότα αυτά κατά την κυρίως του εξέταση και περιορίζεται να πει ότι απλώς μετά την επιδιόρθωση των τεσσάρων μεγαφώνων αυτός τα παράδωσε στην εναγομένη. Αυτό προκύπτει μόνο κατά την αντεξέταση του και όταν ερωτάται επί τούτου. Ακόμη και στο στάδιο αυτό, δεν προκύπτει να δίνει λεπτομέρειες και στοιχεία που λογικά θα αναμενόταν. Όταν ερωτάται κατά πόσο έψαξε τα μεγάφωνα που του είχαν δανείσει αναφέρει ότι ρώτησε αλλά δεν ήξερε κανένας που ήταν. Θα αναμενόταν να ρωτούσε και το λόγο που η εναγόμενη αποτάθηκε αλλού τη στιγμή που είχαν μαζί της τόσα χρόνια συνεργασία και να ζητούσε κάποιου είδους εξηγήσεις τη στιγμή που όπως ισχυρίζεται μια εβδομάδα με δέκα μέρες προηγουμένως την εξυπηρέτησαν και αναμενόταν και η επιδιόρθωση και των άλλων τεσσάρων μεγαφώνων. Πέραν τούτου, δεν προκύπτει να δίνει περαιτέρω εξηγήσεις και λεπτομέρειες για τις υπηρεσίες που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι προσέφερε στην εναγομένη κατά τον ουσιώδη χρόνο. Δεν θυμάται πόσο χρόνο χρειάστηκε να επιδιορθώσει τα μεγάφωνα, ούτε αναφέρει τί χρειάστηκε για να επιδιορθωθούν και σε τι συνίστατο αυτή η επιδιόρθωση. Υπολογίζει ότι θα χρειάστηκε γύρω στην μια εβδομάδα με δέκα μέρες γι αυτό χωρίς όμως να επεξηγεί περαιτέρω τη θέση του. Ο ίδιος είπε επίσης ότι δεν έχει σχέση με τα τιμολόγια και ότι δεν είναι αυτός που τα εξέδωσε. Επίσης, είπε ότι δεν είναι ο ίδιος που τιμολογεί και καθορίζει τις τιμές. Για να τιμολογηθεί όμως για τις υπηρεσίες η εναγομένη, αυτές έπρεπε να καθοριστούν. Είπε ότι είναι ο πατέρας του και Μ.Ε.1 που κοστολόγησε αυτές τις υπηρεσίες. Ποιός όμως ανάφερε στον Μ.Ε.1 το είδος των υπηρεσιών και πώς κοστολογήθηκαν αυτές δεν εξηγήθηκε. Ούτε γνώριζε πότε αυτό έγινε. Αναφορικά με τα μεταχειρισμένα μεγάφωνα που κατ' ισχυρισμό δάνεισε και τοποθέτησε στην μπυραρία της ενάγουσας, είπε ότι αυτά τα είχε στο μαγαζί και βρίσκονταν στο show room, τα πήρε και τα τοποθέτησε στην μπυραρία για να εξυπηρετήσει την εναγομένη την ίδια μέρα που κλήθηκε για να την εξυπηρετήσει. Σε σχέση με το κατά πόσο είχαν σε απόθεμα τα δύο καινούργια μεγάφωνα που ισχυρίστηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο προμήθευσαν την εναγομένη, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να θυμάται και ανέφερε ότι για να τα εγκαταστήσει σημαίνει ότι πρέπει να είχαν απόθεμα. Πώς γίνεται να θυμάται πού βρήκε τα μεταχειρισμένα μεγάφωνα και να μην θυμάται κατά πόσο είχε σε απόθεμα και τα δύο καινούργια αφού τα τοποθέτησε και τα δύο την ίδια μέρα. Εγείρεται και το ερώτημα γιατί να αγοράσει δύο καινούργια η εναγομένη μόνο και γιατί να επιλεχθεί αυτή η λύση στο πρόβλημα. Όλα τα πιο πάνω, δεν επεξηγούνται. Θεωρώ ότι ο μάρτυρας αυτός θα έπρεπε να επεξηγήσει ευθύς εξ' αρχής τη θέση της ενάγουσας καθότι ήταν ο άμεσα εμπλεκόμενος και να δώσει λεπτομέρειες και στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι πράγματι προσφέρθηκαν οι ισχυριζόμενες υπηρεσίες κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κατ΄ αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί και το αληθές του περιεχομένου των επίδικων τιμολογίων. Δεδομένων όλων των πιο πάνω και της υπόλοιπης μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού, κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτή και να εξάξει ασφαλή ευρήματα γεγονότων και ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται στην ολότητα της. Από την αντίπερα όχθη ο Μ.Υ.1 μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και τα γεγονότα τα οποία περιήλθαν στην αντίληψη του και την όλη εμπλοκή του στην υπόθεση αυτή. Η θέση του ήταν ότι περί τον Ιούνιο του 2009 και πριν τις 28/06/2009 που εξέδωσε προς την εναγομένη σχετικό τιμολόγιο, ο ίδιος εγκατέστησε για λογαριασμό της έξι καινούργια μεγάφωνα στον εξωτερικό χώρο της μπυραρίας. Έγινε προσπάθεια κατά την αντεξέταση του αμφισβήτησης της νομιμότητας και γνησιότητας του τιμολογίου ημερομηνίας 28/06/2009 - τεκμήριο 11 και της απόδειξης πληρωμής ημερομηνίας 03/07/2009 - τεκμήριο
4. Η ουσία όμως δεν είναι αυτή. Ούτε το γεγονός ότι τα εν λόγω έγγραφα επανεκτυπωθήκαν. Ούτε κατά πόσο ο μάρτυρας αυτός και η εταιρεία του που λειτουργούσε τότε εγκατέστησε τα εν λόγω μεγάφωνα κατά τον επίδικο χρόνο. Είναι παραδεκτό από τον Μ.Ε.2 όταν κατά τον Ιούνιο του 2009 και όταν πήγε να παραδώσει τα τέσσερα επιδιορθωμένα μεγάφωνα κατά τη θέση του, υπήρχαν στην μπυραρία της εναγομένης τα εν λόγω έξι μεγάφωνα. Είναι δηλαδή παραδεκτό γεγονός ότι κατά εκείνο το χρόνο ο μάρτυρας αυτός προέβηκε στις εν λόγω ενέργειες ή τουλάχιστον άλλος οίκος τα εγκατέστησε. Η ουσία της μαρτυρίας του είναι το τί εντόπισε και ποια και πόσα μεγάφωνα υπήρχαν εγκατεστημένα στον εξωτερικό και εσωτερικό χώρο της μπυραρίας πριν προσφέρει τις υπηρεσίες του. Επ' αυτού ο μάρτυρας είπε ότι εκεί υπήρχαν έξι μεγάφωνα στον εξωτερικό χώρο και δύο στον εσωτερικό, μεγαλύτερα από αυτά που ήταν έξω και ότι όλα ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Είπε επίσης ότι δεν φαίνονταν καινούργια κανένα από αυτά. Τα αφαίρεσε και τα παρέδωσε στον Μ.Υ.2 και εγκατέστησε τα άλλα έξι. Το ότι εγκατέστησε τα άλλα έξι μεγάφωνα δεν αμφισβητείται από την ενάγουσα. Κρίνω ότι μπορώ να αποδεχτώ τη πιο πάνω θέση του για το ζήτημα αυτό καθότι δεν έχω διακρίνει οποιαδήποτε προσπάθεια ή σκοπό του να βοηθήσει την πλευρά της εναγομένης. Η αντεξέταση του επίσης επί των πιο πάνω κρίσιμων σημείων ήταν αντιφατική με την εκδοχή της ενάγουσας. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν αφαίρεσε ούτε άλλαξε τα δύο εσωτερικά μεγάφωνα που υπήρχαν εντός της μπυραρίας. Του υποβλήθηκε η θέση ότι ο λόγος που δεν το έπραξε ήταν διότι αυτά ήταν καινούργια. Η θέση όμως της ενάγουσας ήταν ότι τα δύο κατ' ισχυρισμό μεγάφωνα που πούλησε στην εναγομένη κατά τον ουσιώδη χρόνο τοποθετήθηκαν στον εξωτερικό χώρο που ήταν το πρόβλημα για να μπορεί να λειτουργήσει η μπυραρία. Ούτε του τέθηκε η θέση ότι μετακίνησε αυτά τα μεγάφωνα προς το εσωτερικό. Επίσης, του υποβλήθηκε η θέση ότι τα μεγάφωνα που εντόπισε εκεί ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση διότι σε αυτά υπήρχαν δανεικά και διορθωμένα από τον κ. Ρίκκο. Παραθέτω την ερώτηση και την απάντηση επ' ακριβώς: «Ε: Σου υποβάλλω κύριε ότι ήταν ακριβώς σε λειτουργήσιμη κατάσταση γιατί βρήκες εκεί τα διορθωμένα από την εταιρεία του κ. Ρίκκου και τα 2 άλλα. Τί λέεις; Α: Δεν μπορώ να γνωρίζω αν ήταν διορθωμένα, πάντως λειτουργούσαν.» Η πιο πάνω θέση δεν συνάδει με την εκδοχή της ενάγουσας και των μαρτύρων της, οι οποίοι ουσιαστικά είπαν ότι δεν πρόλαβαν να εγκαταστήσουν τα διορθωμένα μεγάφωνα καθότι όταν πήγαν να το πράξουν, στην μπυραρία υπήρχε ήδη εγκατεστημένο το άλλο σύστημα και τα άλλα μεγάφωνα. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, κρίνω ότι μπορώ να αποδεχθώ τη θέση του μάρτυρα ότι όταν πήγε στην μπυραρία για να δει και να εγκαταστήσει τα έξι καινούργια μεγάφωνα που πώλησε στην εναγομένη, σε αυτή υπήρχαν συνολικά οκτώ μεγάφωνα, έξι εξωτερικά και δύο εσωτερικά αυτής και τα οποία ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Έλαβα υπόψη μου ότι ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να θυμάται επ' ακριβώς ημερομηνίες που συναντήθηκε με τον διευθυντή της εναγομένης για να του δώσει προσφορά και να αναβαθμίσει το ηχοσύστημα της μπυραρίας καθώς επίσης και πότε αυτός ακριβώς το εγκατέστησε αλλά αυτά δεν είναι ικανά να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Είναι όπως έχει αναφερθεί παραδεχτό γεγονός ότι κατ' εκείνο το χρόνο ο μάρτυρας προέβηκε σε μια τέτοια εγκατάσταση μεγαφώνων στην μπυραρία της εναγομένης. Θεωρώ ότι μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο Μ.Υ.2 ήταν ο διευθυντής της εναγομένης και έχω διεξέλθει της μαρτυρίας του με προσοχή καθώς επίσης έλαβα υπόψη μου και την εντύπωση που μου δημιούργησε κατά την ώρα που κατάθετε από το εδώλιο του μάρτυρα. Γενικά η μαρτυρία του σε συνδυασμό και με την υπόλοιπη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ότι μπορεί να γίνει αποδεχτή. Η θέση του ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο είχε αποταθεί σε άλλο οίκο και τελικά εγκατέστησε έξι καινούργια μεγάφωνα στον εξωτερικό χώρο της μπυραρίας της εναγομένης, υποστηρίζεται και τεκμηριώνεται και από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, τη μαρτυρία του οποίου το Δικαστήριο έκανε αποδεκτή. Παρά το γεγονός ότι έχω διαπιστώσει μια προσπάθεια του να υποβαθμίσει την συνεργασία που είχε με την ενάγουσα, εντούτοις η θέση του για την επίδικη περίοδο και το τί έλαβε χώρα μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ίδιος εκ μέρους της εναγομένης αντέδρασε άμεσα με τη λήψη της επιστολής της ενάγουσας ημερομηνίας 14/10/2010 απαντώντας μέσω του δικηγόρου της εναγομένης με την επιστολή του ημερομηνίας 27/10/2010 - τεκμήριο 14 - την οποία αποδέχομαι αφού δεν αμφισβητείται. Σε αυτή μεταξύ άλλων η εναγόμενη αρνείται ότι υπήρχαν οποιαδήποτε τιμολόγια προς πληρωμή. Θέση που ο μάρτυρας αυτός ανέφερε και κατά τη δικάσιμο, ότι δηλαδή η πρώτη φορά που έλαβε γνώση για την απαίτηση της ενάγουσας ήταν με την πιο πάνω επιστολή της δικηγόρου της ενάγουσας. Η θέση αυτή μπορεί να γίνει αποδεχτή λαμβανομένου και της εκδοχής της ενάγουσας για το ζήτημα των τιμολογίων και κατά πόσο αυτά παραδόθηκαν και πότε. Επ΄ αυτού αναφέρθηκα ανωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 όπου λέχθηκε ότι πουθενά δεν αναφέρεται πότε, ποιος και υπό ποιες περιστάσεις παραδόθηκαν τα επίδικα τιμολόγια στην εναγομένη. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο ότι κατά τον επίδικο χρόνο και προγενέστερα ζήτησε προσφορά τόσο από τον Μ.Υ.1 όσο και από την ενάγουσα για την αναβάθμιση του συστήματος της αλλά κατέληξε στον Μ.Υ.1 χωρίς η ενάγουσα να το γνωρίζει. Προβάλλεται η θέση στην υπεράσπιση ότι η παρούσα αγωγή είναι εκδικητική και θα μπορούσαν τα πιο πάνω να καλύπτονται από αυτόν τον ισχυρισμό με τον οποίο ουσιαστικά δίνεται κάποια εξήγηση για την παρούσα αγωγή εκ μέρους της ενάγουσας. Παρά ταύτα, η θέση αυτή του μάρτυρα ουδέποτε υποβλήθηκε στους μάρτυρες της ενάγουσας και συγκεκριμένα αναφέρομαι στην αναφορά του μάρτυρα αυτού ότι ζητήθηκε προσφορά και από την ενάγουσα. Η παράλειψη της υποβολής της θέσης αυτής προς τους μάρτυρες της ενάγουσας στερεί από το Δικαστήριο τη δυνατότητα του να την αξιολογήσει, αφού δεν έχει ενώπιον του και τη θέση της άλλης πλευρά και αντιπαραβάλλοντας της να κρίνει την ορθότητα της (βλ. Adidas v. Jonitexo

(1987)1 C.L.R. 363 και M & TH PETROU & SONS DEVELOPERS LTD v. Μιχάλη Κουκκουλη, Πολ. Έφεση Αρ. 18/2011, Ημερ. 16/11/2016). Γι αυτό το λόγο δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα στην πιο πάνω αναφορά του μάρτυρα. Αντεξετάστηκε ο μάρτυρας αναφορικά με τους λόγους που ήθελε να αλλάξει τα μεγάφωνα και το ηχοσύστημα του καθώς επίσης και στο γεγονός ότι αφού υπήρχε οικονομική κρίση τότε δεν θα έπρεπε να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια. Πέραν των εξηγήσεων που ο μάρτυρας έδωσε, θεωρώ ότι αυτά δεν έχουν και τόση σημασία από τη στιγμή που έχει καταδειχθεί ότι η εναγόμενη προέβηκε σε μια τέτοια ενέργεια κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ούτε θεωρώ ότι έχει σημασία κατά πόσο προτίμησε τον Μ.Υ.1 στην αλλαγή των μεγαφώνων και όχι την ενάγουσα αφού οι τιμές των μεγαφώνων ενδεχομένως να ήταν οι ίδιες. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και την υπόλοιπη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου κρίνω ότι μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, πλην του μέρους που αναφέρεται ανωτέρω και την αποδέχομαι. Λαμβανομένου υπό της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, της μαρτυρίας η οποία αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή ήταν παραδεχτή τα ακόλουθα αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Η ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και κατά τον ουσιώδη χρόνο ασχολείτο και ασχολείται με την πώληση, επιδιόρθωση και εγκατάσταση μεγαφώνων και ηχοσυστημάτων. Η εναγόμενη είναι επίσης εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και κατά τον ουσιώδη χρόνο ασχολείτο και ασχολείται με τη λειτουργία της μπυραρίας με την ονομασία "The Players Pub" στην Κάτω Πάφο. Οι διάδικοι είχαν συνεργασία μεταξύ τους η οποία άρχισε περί το έτος

1. Η ενάγουσα τοποθέτησε μεγάφωνα και ηχοσύστημα στην εν λόγω μπυραρία και όποτε η εναγομένη χρειαζόταν τις υπηρεσίες της, την καλούσε. Για τις εν λόγω υπηρεσίες της ενάγουσας εκδίδονταν τιμολόγια τα οποία η εναγόμενη πλήρωνε. Περί το τέλος Μαϊου με αρχές Ιουνίου του 2009 η εναγόμενη αποφάσισε να βελτιώσει την ποιότητα του ήχου στην μπυραρία και αποτάθηκε σε άλλο οίκο και συγκεκριμένα στην εταιρεία Ε ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΛΤΔ η οποία εμπορευόταν με την εμπορική επωνυμία EPSILON sound systems η οποία περί τα μέσα Ιουνίου του 2009 άλλαξε τα έξι εξωτερικά μεγάφωνα που υπήρχαν στην μπυραρία της εναγομένης και τοποθέτησε έξι καινούργια ως περιγράφονται στο τιμολόγιο τεκμήριο
2. Το συνολικό κόστος των εν λόγω μεγαφώνων ανήλθε στα €
3. Η μπυραρία διέθετε συνολικά οκτώ μεγάφωνα, τα έξι που υπήρχαν εξωτερικά αυτής και δύο στο εσωτερικό της μέρος. Ο διευθυντής της πιο πάνω εταιρείας και Μ.Υ.1 κατά την επίσκεψη του στην μπυραρία της εναγομένης διαπίστωσε ότι υπήρχαν εγκατεστημένα σε αυτή και τα οκτώ πιο πάνω μεγάφωνα και όλα βρίσκονταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και αποφασίστηκε όπως αλλαχτούν τα έξι που ήταν περιμετρικά. Επίσης, διαπίστωσε ότι όλα φαίνονταν παλιά και πρέπει να ήταν της ίδιας ηλικίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Mε βάση τα πιο πάνω ευρήματα είναι φανερό ότι η ενάγουσα, η οποία έχει και το βάρος απόδειξης στην παρούσα υπόθεση, απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της στον αναγκαίο βαθμό και να αποσείσει αυτό το βάρος. Ουσιαστικά η απόρριψη της μαρτυρίας των Μ.Ε.1 και 2 σφραγίζει και την τύχη της υπόθεσης. Η ενάγουσα με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της όφειλε να παρουσιάσει αξιόπιστη και επαρκή μαρτυρία για να πείσει για τη θέση της ότι κατά το ίδιο χρονικό διάστημα που η εναγόμενη προχώρησε στην αλλαγή των έξι μεγαφώνων της μπυραρίας της, αυτή είχε προηγουμένως κληθεί από την εναγομένη για την επιδιόρθωση και αλλαγή μέρος των εν λόγω έξι μεγαφώνων. Η θέση της αυτή δεν έχει αποδειχθεί ούτε έχουν επεξηγηθεί με επάρκεια οι προσφερόμενες υπηρεσίες και σε τί συνίστατο η επιδιόρθωση των εν λόγω μεγαφώνων. Ούτε έχει δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση γιατί η εναγόμενη στο μεσοδιάστημα αυτό να προχωρήσει με αυτή της την ενέργεια ούτε τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία σε σχέση με το κατά πόσο ζητήθηκε από αυτή οποιαδήποτε εξήγηση γι αυτή της την ενέργεια, κάτι που λογικά θα αναμενόταν. Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση οφείλει να αποφασίσει τα επίδικα ζητήματα όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις και συγκεκριμένα κατά πόσο κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο δηλαδή περί τα μέσα του 2009 η ενάγουσα προσέφερε τις κατ' ισχυρισμό προσφερόμενες υπηρεσίες προς την εναγόμενη. Δεδομένων των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων της ενάγουσας, η ενάγουσα δεν έχει πείσει για την εκδοχή της όπως αυτή προβλήθηκε και έτσι δεν υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε ευρήματα πραγματικών γεγονότων επί των οποίων να πρέπει να αποφασιστεί κατά πόσο έχουν αποσείσει το αναγκαίο βάρος απόδειξης. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει γι αυτό αυτή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον της ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.) ........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other actions / Final Αναφορά: Πολιτική / prosfora ipiresion cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο