Χρίστος Φωτίου κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 245/16, 8/12/2016

(1)/14 για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον δανειστή. Προς τούτο εξέδωσε στις 29.8.2016 και επέδωσε στις 6.9.2016 προς τους Αιτητές την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της αίτησης). Προηγήθηκε η επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ (Τεκμήριο 2 στην ένσταση). Με αυτήν ενημερώνονταν ότι το ενυπόθηκο ακίνητο θα πωληθεί με πλειστηριασμό στις 12.12.2016 καθορίζοντας τη διεύθυνση του τόπου διεξαγωγής του. Εναντίον της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ καταχωρήθηκε στις 21.11.2016 η παρούσα Αίτηση/Έφεση με την οποίαν αξιώνεται η ακύρωση της και συνακόλουθα η ακύρωση του σκοπούμενου πλειστηριασμού του ακινήτου. (Οι Αιτητές/Εφεσείοντες κατεχώρησαν αίτηση και εξεδόθη εκ συμφώνου διάταγμα παράτασης του χρόνου εντός του οποίου να καταχωρηθεί η Αίτηση/Έφεση. Γι΄ αυτό καταχωρήθηκε η αίτηση στις 21.11.2016 ενώ ο πλειστηριασμός καθορίσθηκε να γίνει στις 12.12.2016.) Να σημειωθεί ότι ακολούθησε η αποστολή του Δελτίου Α με το οποίο ανακοινώνεται η εκποίηση του ακινήτου στην ανωτέρω ημερομηνία, η ώρα 12:00 και καθόριζε ως επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης, αυτή των €318.800,

1. (Σε σχέση με το Δελτίο Α καταχωρήθηκε άλλη Αίτηση/Έφεση, η 243/16, με την οποία επιζητείται η ακύρωση του και η ακύρωση και/ή αναστολή της διαδικασίας πώλησης.) Οι λόγοι τους οποίους επικαλούνται οι Εφεσείοντες για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ αφορούν την επίδοση αυτής, τον τύπο και τις προϋποθέσεις έκδοσης της όπως περιγράφονται στο Νόμο. Επικαλούνται επίσης αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του Νόμου και κυρίως των διατάξεων του Μέρους VIA. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Σοφίας Φωτίου, Αιτήτριας
2. Στα γεγονότα που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση θα γίνει αναφορά κατωτέρω. Η Εφεσίβλητη καταχώρισε ειδοποίηση ένστασης με την οποία εγείρει 15 λόγους με τους οποίους απαντά στις αιτιάσεις των Εφεσειόντων, τόσο για τη γενόμενη επίδοση στους Αιτητές, τη μη αναγκαιότητα επίδοσης στο διαχειριστή της περιουσίας του Αιτητή 1 και το ορθό και νομότυπο της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. Συνοδεύεται η ένσταση με ένορκη δήλωση του κ. Ανδρόνικου Σταυρινού ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών (Recoveries Department) της Καθ΄ ης η αίτηση. Αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν τη σύναψη της υποθήκης, της έκδοσης αποφάσεων καθώς επίσης και στις επιδόσεις των σχετικών ειδοποιήσεων. Προβάλλονται ως λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ η μη επίδοση της προς τους Αιτητές και προς το διαχειριστή/παραλήπτη της περιουσίας του Αιτητή 1, Κρις Ιακωβίδη. Σχετικοί είναι οι πρώτοι τρεις λόγοι οι οποίοι και παρατίθενται αυτολεξεί:
3. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει νόμιμα ή και νομότυπα επιδοθεί προς τους Αιτητές-Εφεσείοντες όπως καθορίζεται από το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και
4. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει επιδοθεί προς τον Κρίς Ιακωβίδη - Παραλήπτη της Περιουσίας του Αιτητή 1 - ο οποίος μέχρι πρόσφατα ήταν υπό πτώχευση και εν πάση περιπτώσει το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο ανήκει στην περιουσία της Πτωχευτικής Διαδικασίας και ως εκ τούτου ο Παραλήπτης της Περιουσίας του Αιτητή 1 θα έπρεπε να ειδοποιηθεί για την σκοπούμενη πώληση ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο όπως ρητώς καθορίζεται από το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και
5. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει επιδοθεί προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ως ρητώς καθορίζεται από το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και» Αναφορικά με τον πρώτο λόγο, καμία μαρτυρία δόθηκε περί μη επίδοσης της στους Αιτητές. Αντίθετα μάλιστα. Αναφέρει στην ένορκη δήλωση της η κα Φωτίου: «Στις 6/9/2016 αποστάληκε προς εμένα η προσβαλλόμενη με την παρούσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» η οποία φέρει ημερομηνία 29/8/2016 και με ειδοποιούσε ότι το ως άνω αναφερόμενο ακίνητο ιδιοκτησίας του Αιτητή 1 πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό που έχει ήδη οριστεί στις 12/12/
6. Επισυνάπτω στο σημείο αυτό την επίδικη ειδοποίηση που απευθύνεται προς εμένα ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 στην παρούσα. Όπως με ενημερώνει και ο Αιτητής 1 στην παρούσα, παρομοίου τύπου ειδοποίηση απεστάλη και προς τον ίδιο.» Επιβεβαίωση της επίδοσης με σαφή απόδειξη προσφέρεται με την ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού στην οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 η ένορκη δήλωση επιδόσεως του δικαστικού επιδότη. Να σημειωθεί πως ο λόγος αυτός φαίνεται να εγκαταλείφθηκε, αφού δεν προωθήθηκε με την αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών. Αντίθετα, όπως πολύ ορθά επισημαίνει η συνήγορος των Καθ΄ ων, υποστηρίζοντας το ορθό και νομότυπο της ειδοποίησης ΙΑ προς τους Αιτητές: «στην παράγραφο 4 της Ε/Δ Φωτίου γίνεται αναφορά στην αίτηση υπ΄ αρ. 227/2016 που οι Αιτητές καταχώρησαν κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου τους προκειμένου να εξασφαλίσουν διάταγμα παράτασης της προθεσμίας καταχώρησης αίτησης-έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ευσεβάστως εισηγούμαστε ότι το γεγονός αυτό καταδεικνύει ξεκάθαρα ότι και οι δύο Αιτητές έλαβαν γνώση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και του περιεχομένου της και προέβηκαν στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης, κάτι το οποίο συνιστά «καλή επίδοση»». Ενδιαφέρον και ιδιαίτερη σπουδαιότητα παρουσιάζει ο δεύτερος λόγος της αίτησης όπως ανωτέρω έχει καταγραφεί. Τα γεγονότα που τον στηρίζουν αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας
7. Ο Αιτητής 1 τελούσε υπό πτώχευση από τις 30.11.2012 και διαχειριστής/παραλήπτης της περιουσίας του διορίστηκε ο κ. Κρις Ιακωβίδης (Τεκμήριο 2 ένορκης δήλωσης). Στις 7.11.2015 αποκαταστάθηκε αυτοδίκαια με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 27Α του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 (Τεκμήριο 3). Δεδομένου πως η περιουσία του Αιτητή 1 εξακολουθεί ν α παραμένει στην πτωχευτική διαδικασία, υπό τη διαχείριση του Ιακωβίδη, οι ειδοποιήσεις έπρεπε να επιδοθούν και σε εκείνον, ως ενδιαφερόμενο μέρος. Τα ανωτέρω γεγονότα δεν αμφισβητούνται από την Εφεσίβλητη. Προβάλλονται όμως ως λόγοι ένστασης, οι οποίοι υιοθετούνται από τον κ. Σταυρινό, ενόρκως ότι: «
8. Η Τράπεζα δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του διαχειριστή της περιουσίας του Αιτητή 1, - ο οποίος αποκαταστάθηκε -, για να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει του Μέρους VIA του Νόμου καθότι η Τράπεζα είναι εξασφαλισμένος πιστωτής και τα δικαιώματα και οι εξουσίες της για εκποίηση της εξασφάλισης της, ήτοι του ενυπόθηκου ακινήτου, δεν επηρεάζονται από το γεγονός της πτώχευσης.
9. Η Τράπεζα δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να επιδώσει στον διαχειριστή της περιουσίας του Αιτητή 1 την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» καθότι το ενυπόθηκο ακίνητο αποτελεί εξασφαλισμένη περιουσία του Αιτητή 1 η οποία υπόκειται σε εξασφάλιση προς όφελος εξασφαλισμένου πιστωτή (ήτοι της Τράπεζας) και ως τέτοια δεν περιέρχεται στο όνομα του διαχειριστή.
10. Άνευ βλάβης του λόγου ένστασης

(3)ανωτέρω, ακόμα και αν ήθελε φανεί ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έπρεπε να είχε επιδοθεί στον διαχειριστή, τα έννομα συμφέροντα της διαχείρισης δεν παραβλάπτονται με οποιονδήποτε τρόπο καθότι το ενυπόθηκο χρέος προς την Τράπεζα και οι οφειλές προς τους λοιπούς κατόχους εμπράγματων βαρών υπερβαίνουν κατά πολύ την εκτιμημένη αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου και/ή την επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης του και άρα δεν τίθεται θέμα ύπαρξης οποιουδήποτε υπολοίπου το οποίο θα καταβληθεί στον διαχειριστή.» Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν εκτενώς το ανωτέρω θέμα στις γραπτές αγορεύσεις τους και επισήμαναν και προφορικά τις απόψεις και θέσεις τους. (Υιοθέτησαν ουσιαστικά την προφορική τους αγόρευση που έγινε στα πλαίσια της Αίτησης/Έφεσης 242/2016). Αποτελεί τη θέση του κ. Μαθηκολώνη πως ο διαχειριστής/παραλήπτης της περιουσίας είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο όπως δίδεται ο ορισμός αυτού στο άρθρο 44ΙΕ του Μέρους VIA. Η εισήγηση του, όπως την επεξηγεί στη γραπτή του αγόρευση, «βασίζεται στο γεγονός ότι έστω και εάν ο Αιτητής 1 έχει αυτοδικαίως αποκατασταθεί, η περιουσία του ανήκει ακόμη στην πτωχευτική περιουσία και σε περίπτωση εκποίησης του επίδικου ακινήτου του Αιτητή 1, που πράγματι υπόκειται σε εξασφάλιση προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση, και σε τυχόν παραμένων εκπλειστηρίασμα από το ποσό που θα εισπραχθεί από την πώληση του, το πλεόνασμα αυτό θα υπόκειται στην διαχείριση της πτωχευτικής περιουσίας. Ως εκ τούτου, ο διαχειριστής της περιουσίας του Αιτητή 1 έχει συμφέρον και δικαιώματα από αυτήν διαδικασία και θα έπρεπε να ειδοποιηθεί. Ειδικότερα από την στιγμή που σε περίπτωση που εισπραχθεί ποσό από την πώληση και παραμείνει πλεόνασμα από το εκπλειστηρίασμα τότε αυτό το πλεόνασμα θα αποτελεί περιουσία που θα ανήκει στην διαχείριση της πτωχευτικής περιουσίας.» Πρόσθεσε δε επιχειρηματολογώντας προφορικά πως στα χέρια τους υπάρχει εκτίμηση του ενυπόθηκου ακινήτου που καθορίζει την αξία του στις €700.000. Η καθορισθείσα, επιφυλαχθείσα τιμή είναι μικρότερη, όμως κανείς δεν γνωρίζει σε ποια τιμή τελικά το ακίνητο θα πωληθεί και εάν θα περισσέψουν λεφτά. Γι΄ αυτό το λόγο ο διαχειριστής έχει έννομο συμφέρον στο πλειστηρίασμα και θα μπορούσε να προσβάλει την πράξη με την οποία επιδιώκεται να πωληθεί στο ποσό των €300.000. Από την αντίπερα όχθη η κα Πολυβίου επεσήμανε τα πιο κάτω, παραπέμποντας στις αντίστοιχες διατάξεις του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5. «Λόγω της ύπαρξης της επίδικης υποθήκης η οποία είναι εγγεγραμμένη επί του ακινήτου προς όφελος της Τράπεζας, η Τράπεζα καθίσταται εξασφαλισμένος πιστωτής. Παραπέμπουμε στον ορισμό του «εξασφαλισμένου πιστωτή» στο άρθρο 2 του περί Πτώχευσης Νόμου.» Παρέπεμψε περαιτέρω στο άρθρο 9 του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 6 στο οποίο παρατίθεται το αποτέλεσμα του διατάγματος πτώχευσης. Συγκεκριμένα το εδάφιο 7 του εν λόγω άρθρου προνοεί τα ακόλουθα αναφορικά με το αποτέλεσμα του διατάγματος πτώχευσης στη βάση των εδαφίων του άρθρου 9 τα οποία προηγούνται του εδαφίου 7: «

(7)Το άρθρο όμως αυτό δεν θα επηρεάζει την εξουσία εξασφαλισμένου πιστωτή να εκποιήσει ή άλλως πώς να χειριστεί την εξασφάλιση του με τον ίδιο τρόπο που θα εδικαιούτο να την εκποιήσει ή χειριστεί, αν το άρθρο αυτό δεν είχε θεσπιστεί, άνευ επηρεασμού των διατάξεων του άρθρου 54.» Επικαλέστηκε το άρθρο 54 του ιδίου Νόμου, το οποίο και παρέθεσε, και το οποίο καθορίζει τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του διαχειριστή περιουσίας πτωχεύσαντα γενικότερα αλλά και συγκεκριμένα της περιουσίας του πτωχεύσαντα η οποία υπόκειται σε εξασφάλιση. «Εξασφάλιση» ή «εξασφαλισμένη περιουσία» για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, σημαίνει οποιοδήποτε εμπράγματο βάρος ή απαγόρευση, σύμφωνα με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο, καθώς και οποιαδήποτε επιβάρυνση, δικαίωμα επίσχεσης ή άλλη εξασφάλιση.» Επεσήμανε δε η συνήγορος τα εξής: «Δυνάμει του άρθρου 54 υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ της περιουσίας του πτωχεύσαντα η οποία υπόκειται σε εξασφάλιση και της περιουσίας του πτωχεύσαντα η οποία δεν υπόκειται σε εξασφάλιση. Το λεκτικό του εδαφίου

(1)του άρθρου 54 αναφέρεται γενικά στις εξουσίες του διαχειριστή σε σχέση με την περιουσία του πτωχεύσαντα. Ο διαχειριστής δύναται, μεταξύ άλλων, να πωλεί την περιουσία του πτωχεύσαντα. Όσον αφορά όμως την περιουσία του πτωχεύσαντα η οποία υπόκειται σε εξασφάλιση, ο διαχειριστής έχει δικαίωμα να την διαθέσει μόνο εάν εξασφαλίσει διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο η εξασφαλισμένη περιουσία περιέρχεται στην κατοχή του διαχειριστή (εδάφιο

(2)του άρθρου 54). Βάσει των ανωτέρω είναι η θέση μας ότι περιουσία πτωχεύσαντα η οποία υπόκειται σε εξασφάλιση δεν περιέρχεται αυτόματα στην κατοχή του διαχειριστή με την κήρυξη του προσώπου σε πτώχευση, αλλά δικαίωμα ρευστοποίησης της έχει ο εξασφαλισμένος πιστωτής. Περιουσία η οποία υπόκειται σε εξασφάλιση περιέρχεται στην κατοχή του διαχειριστή για να τη διαθέσει μόνο εάν εξασφαλιστεί διάταγμα του Δικαστηρίου βάσει του εδαφίου

(2)του άρθρου 54, ή εάν ο ίδιος ο εξασφαλισμένος πιστωτής παραδώσει την εξασφάλιση του προκειμένου να υποβάλει επαλήθευση για ολόκληρο το χρέος του πτωχεύσαντα προς αυτόν.» Κατά την προφορική της επιχειρηματολογία τόνισε πως: «Από το 2012 που ετέθη σε πτώχευση ο αιτητής που είναι θεωρώ ημερομηνία που ο διαχειριστής παραλαμβάνει την υπό πτώχευση περιουσία, αν θέλει να χρησιμοποιήσει την εξασφαλισμένη περιουσία αυτός έχει το βάρος δια να πει στον εξασφαλισμένο πιστωτή ότι θέλω να χρησιμοποιήσω αυτή την περιουσία και για εμένα δεν το έχει χρησιμοποιήσει και επομένως κατά την άποψη μου δεν θεωρείται ενδιαφερόμενο πρόσωπο που έχει συμφέρον στο πλειστηρίασμα διότι δεν κοινοποίησε και ούτε υπάρχει έτσι ενημέρωση, σύμφωνα με το 54.6 ή κοινοποίηση για την πρόθεση του διαχειριστή να χρησιμοποιήσει την εξασφαλισμένη περιουσία ως εκ τούτου δεν είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο διότι ο ίδιος ο διαχειριστής δεν θεωρεί τον εαυτό του ενδιαφερόμενο πρόσωπο». Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τις θέσεις, απόψεις και επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων. Όπως είναι γνωστό και το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και σε άλλες παρόμοιας φύσεως Αιτήσεις/Εφέσεις να αναλύσει τον παρόντα Νόμο και ειδικότερα το Μέρος VIA, το εν λόγω μέρος παρέχει τη δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να προωθήσει πώληση ενυπόθηκου ακινήτου υπό τις προϋποθέσεις που οι σχετικές διατάξεις θέτουν. Αναφορικά με την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ η οποία αποτελεί το επίδικο αντικείμενο προβλέπει σχετικά το άρθρο 44 Γ, εδάφιο 2: «

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ενδιαφερόμενο πρόσωπο σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ σημαίνει «οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος». Ο Αιτητής 1 έχει κηρυχθεί σε πτώχευση το 2012 και αποκαταστάθηκε αυτοδίκαια (άρθρο 27Α του Κεφ. 5) στις 7.11.2015. Το εδάφιο

(4)του ιδίου άρθρου (27Α) προνοεί πως: «Σε περίπτωση αποκατάστασης πτωχεύσαντος δυνάμει του παρόντος άρθρου, το μη διανεμηθέν μέρος της πτωχευτικής περιουσίας παραμένει, ανάλογα με την περίπτωση, στον Επίσημο Παραλήπτη ή στον διαχειριστή, προς όφελος των πιστωτών ή των εγγυητών που καθίστανται μη εξασφαλισμένοι πιστωτές δυνάμει του εδαφίου

(12)του άρθρου 37Β.» Το άρθρο 37Β όπως προκύπτει και από τον πλαγιότιτλο του πραγματεύεται τη μεταχείριση των εγγυητών στο πλαίσιο διαδικασίας πτώχευσης. Προνοείται δε στο ίδιο άρθρο και γίνονται αναφορές σχετικά με αξία εξασφαλισμένης περιουσίας όταν αυτή πωλείται και υπάρχει διαφορά μεταξύ αυτής της τιμής και του οφειλόμενου χρέους: «Όταν το καθαρό ποσό που προέκυψε τελικά από τέτοια διάθεση είναι μεγαλύτερο από την αξία της περιουσίας που υπόκειται σε εξασφάλιση, τότε ο εξασφαλισμένος πιστωτής οφείλει να επιστρέψει στον εγγυητή οποιοδήποτε ποσό που αυτός κατέβαλε, το οποίο υπερβαίνει τη διαφορά μεταξύ του ποσού που προκύπτει τελικά από το καθαρό ποσό της διάθεσης της περιουσίας και του οφειλόμενου χρέους.» Αυτό βέβαια το άρθρο εξετάζει τις σχέσεις μεταξύ εξασφαλισμένου πιστωτή και εγγυητή πλην όμως είναι σαφές από τα ανωτέρω πως σε περίπτωση πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σε τιμή μεγαλύτερη της αξίας του ενυπόθηκου χρέους, τότε η διαφορά χρησιμοποιείται ανάλογα. Οι επισημάνσεις της κας Πολυβίου αναφορικά με το άρθρο 54 είναι ορθές σχετικά με το διαχωρισμό περιουσίας πτωχεύσαντα σε εξασφαλισμένη και μη εξασφαλισμένη. Όμως, ο εξασφαλισμένος πιστωτής δεν καθίσταται και κύριος της περιουσίας. Εκείνο που δεν μπορεί να αγνοηθεί όμως ούτε και να αποκλεισθεί είναι η πώληση της ενυπόθηκης περιουσίας σε τιμή η οποία να καλύπτει και να εξοφλεί το ενυπόθηκο χρέος. Τι δέον γενέσθαι με το εκπλειστηρίασμα; Το βέβαιο είναι ότι έχει δικαίωμα να το παραλάβει υπό την ιδιότητα του ο διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντα, ο οποίος έχει καθήκον να διασφαλίσει όλους τους πιστωτές του πτωχεύσαντα. Η επιφυλαχθείσα τιμή των €318.800,00 ενδεχομένως να είναι μικρότερη του οφειλόμενου και εξασφαλισμένου με την υποθήκη χρέους. Όμως αυτή είναι η επιφυλαχθείσα, η τιμή κάτω από την οποία το κτήμα δεν μπορεί να εκποιηθεί και ουδείς μπορεί να αποκλείσει την πώληση του σε τιμή μεγαλύτερη. Συνεπώς ο Κρις Ιακωβίδης ως διαχειριστής της περιουσίας του Αιτητή 1, έχει έννομο συμφέρον στο εκπλειστηρίασμα, είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο και ως τέτοιο θα έπρεπε να λάβει γνώση των ειδοποιήσεων. Ενδεχόμενα, ως ο διαχειριστής να επιθυμούσε να διορίσει εκτιμητή ή να λάβει οποιαδήποτε άλλα ένδικα μέσα. Χωρίς να θεωρείται ότι θα ελάμβανε μέτρα, εάν η ειδοποίηση του επιδίδετο, δεν μπορεί να αποκλεισθεί το αντίθετο. Το γεγονός ότι δεν εξέφρασε την πρόθεση του στον εξασφαλισμένο πιστωτή για χρήση ή διάθεση της εξασφαλισμένης περιουσίας αυτό δεν του στερεί το δικαίωμα της χρήσης από το τυχόν εναπομείναν εκπλειστηρίασμα. Αυτό αφενός δεν επηρεάζει το δικαίωμα του εξασφαλισμένου πιστωτή για την κατά προτεραιότητα είσπραξη του χρέους και αφετέρου δεν στερεί τους υπόλοιπους πιστωτές από το τυχόν εναπομείναν υπόλοιπο. Εάν ο διαχειριστής παραλείποντας να εκφράζει την ανωτέρω πρόθεση του θεωρεί τον εαυτό του μη ενδιαφερόμενο πρόσωπο, όπως συμπεραίνει η κα Πολυβίου, εντούτοις το Δικαστήριο το θεωρεί ενδιαφερόμενο, αφού σκοπός του διορισμού του στη θέση τούτη είναι η προστασία των δικαιωμάτων της πτωχευτικής περιουσίας και των πιστωτών. Κρίνεται συνεπώς πως η μη επίδοση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ στο διαχειριστή της περιουσίας του Αιτητή 1, την καθιστά άκυρη και απορριπτέα. Ενόψει αυτής της κατάληξης, παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων έφεσης και ένστασης. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι Α και Β της αίτησης. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η διαδικασία πώλησης του ανωτέρω επίδικου ακινήτου. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και σε βάρος της Καθ΄ ης η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ειδοποίηση σε ενδιαφερόμενα πρόσωπα) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο