ΧΡΙΣΤΟΥ ΦΩΤΙΟΥ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 244/16, 8/12/2016

(1)/14 για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον δανειστή. Προς τούτο εξέδωσε στις 29.8.2016 και επέδωσε στις 6.9.2016 προς τους Αιτητές την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της αίτησης). Προηγήθηκε η επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ (Τεκμήριο 2 στην ένσταση). Με αυτήν ενημερώνονταν ότι το ενυπόθηκο ακίνητο θα πωληθεί με πλειστηριασμό στις 12.12.2016 καθορίζοντας τη διεύθυνση του τόπου διεξαγωγής του. Ακολούθως η Εφεσίβλητη εξέδωσε στις 31.10.2016 το Δελτίο Α τιτλοφορούμενο «Ειδοποίηση Πλειστηριασμού» (Καν. 4 της Κ.Δ.Π. 185/15) το οποίο και επεδόθη στους Αιτητές στις 9.11.2016, ανακοινώνοντας σε αυτούς, με το εν λόγω Δελτίο ότι το επίδικο ακίνητο θα πωληθεί στη δημοπρασία η οποία θα διεξαχθεί στις 12.12.2016 η ώρα 01:30 με επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης το ποσό των €304.

1. Οι Αιτητές, λόγω παρέλευσης της προθεσμίας καταχώρισης έφεσης εναντίον της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, επεδίωξαν με την καταχώριση της Γενικής Αίτησης 227/16 και εξασφάλισαν στις 14.11.2016, μετά από τη συναίνεση της Εφεσίβλητης, παράταση του χρόνου για καταχώριση Αίτησης/Έφεσης εναντίον της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. Στις 21.11.2016 καταχώρισαν την Αίτηση/Έφεση 242/16 αξιώνοντας ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και του σκοπούμενου πλειστηριασμού και αυθημερόν καταχώρισαν και την παρούσα Αίτηση/Έφεση επιζητώντας και πάλιν ακύρωση του πλειστηριασμού και του Δελτίου Α. Οι λόγοι τους οποίους επικαλούνται για ακύρωση και παραμερισμό του Δελτίου Α είναι ακριβώς οι ίδιοι με τους επικληθέντες στην Αίτηση/Έφεση 242/16 και αφορούν: Τη μη επίδοση αυτού στους Αιτητές. Την ανάγκη επίδοσης του στον διαχειριστή της περιουσίας του Αιτητή 1 ως ενδιαφερόμενου προσώπου. Επικαλούνται επίσης όπως και στη 242/16 αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/
2. Επιπρόσθετα με εκείνους τους λόγους προβάλλουν ως λόγο ακύρωσης του Δελτίου Α, τη μη διενέργεια εκτίμησης πριν τον καθορισμό της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Σοφίας Φωτίου, Αιτήτριας 2 η οποία αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν την καταχώριση αγωγής εναντίον τους και στην πτώχευση και αποκατάσταση του Αιτητή
3. Η Εφεσίβλητη καταχώρισε ειδοποίηση ένστασης με την οποία εγείρει 20 λόγους με τους οποίους απαντά στις αιτιάσεις των Εφεσειόντων, τόσο για τη γενόμενη επίδοση στους Αιτητές όσο και τη μη αναγκαιότητα επίδοσης στο διαχειριστή της περιουσίας του Αιτητή
4. Προβάλλει επίσης ως λόγο ένστασης την κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους των Αιτητών. Συνοδεύεται η ένσταση με ένορκη δήλωση του κ. Ανδρόνικου Σταυρινού ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών (Recoveries Department) της Καθ΄ ης η αίτηση. Αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν τη σύναψη της υποθήκης, της έκδοσης αποφάσεων καθώς επίσης και στις επιδόσεις των σχετικών ειδοποιήσεων. Το Δικαστήριο έχει προηγουμένως σήμερα εκδώσει απόφαση με την οποία ακυρώνει την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και συνακόλουθα τον πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο λόγος ακύρωσης είναι η μη επίδοση της στο διαχειριστή της περιουσίας του Αιτητή 1 ως ενδιαφερόμενου προσώπου. Η απόφαση αυτή υιοθετείται και επαναλαμβάνεται, στο μέτρο που αφορά την ανάγκη επίδοσης των ειδοποιήσεων που εκδίδονται από την Εφεσίβλητη τόσο στους ενυπόθηκους οφειλέτες όσο και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα χωρίς να αποφασίζεται εάν το Δελτίο Α επιδέχεται έφεσης. Είναι προφανές πως μετά από ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, όλες οι επόμενες ειδοποιήσεις και/ή γνωστοποιήσεις καθίστανται άνευ αντικειμένου. Πολύ περισσότερον, αφού ήδη διατάχθηκε η αναστολή του πλειστηριασμού. Ένας από τους προβληθέντες λόγους ένστασης (λόγος 2) υποστηρίζει ότι: «η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών, καθότι κατά την ημερομηνία καταχώρησης της καταχωρήθηκε επίσης η αίτηση-έφεση με αριθμό 242/2016 με την οποία οι Αιτητές επιδιώκουν την έκδοση των ίδιων θεραπειών, ήτοι την ακύρωση της διαδικασίας πώλησης του ίδιου ενυπόθηκου ακινήτου. Η αίτηση-έφεση με αριθμό 242/2015 μάλιστα καταχωρήθηκε από τους Αιτητές κατόπιν έκδοσης εκ συμφώνου διατάγματος του Δικαστηρίου για καταχώρηση Αίτησης-Έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» μετά από ακρόαση αίτησης παράτασης χρόνου υπ΄ αρ. 227/2016 ημερ. 9.11.2016.» Ο λόγος αυτός παρατίθεται αυτούσιος στην ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού. Ο συνήγορος των Αιτητών παρά την εκτενή αγόρευση για υποστήριξη των λόγων έφεσης, δεν ασχολήθηκε με τον ανωτέρω λόγο ένστασης. Αντίθετα, η συνήγορος της Εφεσίβλητης έχει αναπτύξει ενδελεχώς το θέμα τούτο παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Προέβη στην απαρίθμηση των ένδικων μέσων που έλαβαν οι Αιτητές επιδιώκοντας τον ίδιο σκοπό και επεσήμανε πως πρόκειται για εμφανή κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Συγκεκριμένα οι Εφεσείοντες έλαβαν τα εξής ένδικα μέσα αναφορικά με τον ίδιο πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου: (α) Καταχωρήθηκε η Αίτηση/Έφεση με αρ. 244/2016 την 21.11.2016 για ακύρωση του Δελτίου Α. (β) Καταχωρήθηκε η Αίτηση/Έφεση αρ. 242/16 την 21.11.2016 για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. (γ) Αυθημερόν με την καταχώριση των πιο πάνω Αιτήσεων/Εφέσεων, οι Αιτητές κατεχώρησαν μονομερώς, σε κάθε έφεση, αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο επιδιώκεται έκδοση διατάγματος το οποίο να αναστέλλει τη διαδικασία πλειστηριασμού. Στην Αίτηση/Έφεση 244/16 η ενδιάμεση αίτηση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο για τους λόγους που εξηγούνται. Η κατάχρηση διαδικασίας, όπως αναφέρθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Πόλυ Μίτσιγκα, Π. Ε. 208/13, ημερ. 13.3.2014, μπορεί να λάβει πολλές μορφές και να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους. Είναι πολυσχιδής στις εκφάνσεις της, το δε Δικαστήριο έχει την εξουσία καταστολής τέτοιας κατάχρησης ως μέρος της αυτονομίας και αυτοτέλειας της δικαστικής λειτουργίας (βλ. Έλληνας v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Γενικός Εισαγγελέας v. Ευσταθίου

(2009)2 Α.Α.Δ. 501, Αναφορικά με την Αίτηση του Ευάγγελου Εμπεδοκλή (Αρ. 3)

(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 529, Αναφορικά με την Αίτηση του Τζεννάρο Περέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Luchian Marina Tudor

(2011)1(B) A.A.Δ. 1176). H κλασσική διατύπωση των αρχών που διέπουν την άσκηση δικαιοδοσίας για την αποτροπή κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου έγινε στην υπόθεση Περέλλα (ανωτέρω), από τον Πική Δ., και έχει ως ακολούθως: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Παπόρη v. Maskinfabriken "Sio" A/S

(1996)1 (B) A.A.Δ. 1037, το Δικαστήριο προχώρησε ένα βήμα παρακάτω. Ανέφερε ότι χωρίς το όπλο του Δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών, θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης (Νικήτας, Δ., στη σελίδα 1040). Ένα παράδειγμα κατάχρησης αποτελεί η εμμονή στην επιδίωξη σκοπού που δεν εξυπηρετεί πλέον οποιοδήποτε στόχο, εφόσον για το ίδιο θέμα έχει ασκηθεί έφεση (βλ. Σοφοκλέους v. Τσεσμελόγλου (Αρ. 1)

(2011)1 (Β) Α.Α.Δ. 773). Τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω (βλ. Αναφορικά με την Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2055. Επιπρόσθετα, έχει παγιωθεί από τη νομολογία ότι η ύπαρξη δύο παράλληλων διαδικασιών που στοχεύουν στο ίδιο αποτέλεσμα, αποτελεί γενικά κατάχρηση (βλ. Μίτσιγκας (πιο πάνω), Αναφορικά με την αίτηση Τζεννάρο Περέλλα (πιο πάνω) Αναφορικά με την αίτηση της Beogradska D.D.

(1996)1 (B) A.A.Δ. 911, Κορακίδης Διαχειριστής κ.α. v. Αλέξη, Διαχειρίστριας

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1534, Δημητρίου v. Γαβριήλ

(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 16, Αναφορικά με την Αίτηση του Ανδρέα Νικολάου Χ"Γεωργίου

(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 159, Τσιακλίδης v. Ευαγγέλου

(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 119, Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 (B) A.A.Δ. 1121, Γεωργίου κ.α. v. Ρωτού

(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 377. Στην Wayplay Technologies Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Π.Ε. 43/14 και 44/14, ημερ. 11.5.15, είχαν υποβληθεί δύο αιτήσεις για παραχώρησης άδειας για έκδοση προνομιακού εντάλματος της φύσης Certiorari. Αμφότερες είχαν απορριφθεί και εναντίον τους είχε καταχωρηθεί έφεση. Επιπρόσθετα εκκρεμούσε έφεση εναντίον ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αποφάνθηκε ότι όλες οι διαδικασίες υπέβαλλαν το ίδιο αίτημα και στόχευαν στο ίδιο αποτέλεσμα ήτοι την ακύρωση της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ως λανθασμένης, απέρριψε τις εφέσεις για λόγους κατάχρησης διαδικασίας. Είχε μάλιστα προηγηθεί δήλωση του δικηγόρου της Εφεσείουσας ότι όλες οι διαδικασίες είχαν καταχωριστεί γιατί δεν θα παρέμεινε άπρακτη αναμένοντας το αποτέλεσμα της έφεσης. Η κρινόμενη περίπτωση, με βάση όσα ανωτέρω απαριθμήθηκαν αποτελεί κλασσική περίπτωση κατάχρησης της διαδικασίας. Η ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, συμπαρασύρει και τις μεταγενέστερες ειδοποιήσεις, γνωστοποιήσεις και πράξεις, αφού αποτελούν μια ενιαία διαδικασία. Της προετοιμασίας της εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Οι Αιτητές-Εφεσείοντες είχαν τη δυνατότητα, ευχέρεια και καθήκον να καταχωρίσουν μια Αίτηση/Έφεση, αφού ήδη δόθηκε παράταση χρόνου για καταχώρηση της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. Δεν ετίθετο θέμα εκπρόθεσμης καταχώρισης και αυτό αποδεικνύεται από την καταχώριση την ίδια ημερομηνία Αιτήσεων/Εφέσεων εναντίον και των δύο εγγράφων της Εφεσίβλητης. Για τον λόγο τούτο, η παρούσα Αίτηση/Έφεση δεν μπορεί να επιτύχει και κρίνεται ότι παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης. Η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον των Εφεσειόντων όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ακύρωση ειδοποίησης πλειστηριασμού - Δελτίο Α) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο