ΜΑΡΙΟΣ ΚΟΥΝΙΔΗΣ ν. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ ΚΟΥΝΙΔΟΥ (άλλως ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ) κ.α., Aρ. Αγωγής: 357/2016, 9/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A246 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Aρ. Αγωγής: 357/2016 Mεταξύ: ΜΑΡΙΟΣ ΚΟΥΝΙΔΗΣ (Α. Τ. 640614), από την Πάφο, υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της περιουσίας του ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΟΥΝΙΔΗ (Α. Τ. 160164), τέως από το Γουδί της Πάφου Ενάγοντα - και -
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται μεταξύ άλλων: ". το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου." Όπως δε έχει αναφερθεί στην πρόσφατη απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην έφεση υπ' αριθμό 29/2014, ημερομηνίας 03.11.2016 Κοκκίνου v. Κοκκίνου: "το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά v. Πουλλάς Τσαδιώτης Λίμιτεδ κ. ά., Π. Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.07.2014." Είναι, επομένως, σαφές από τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω ότι, αφενός, η παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι ζήτημα που εμπίπτει στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, αφετέρου όμως, για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει να καταδειχθεί καλός λόγος. Η αναφορά στη Διαταγή 48, Θεσμός 4, Εδάφιο 2, σε συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις δεν υπαγορεύει τη μορφή και δεν προσδιορίζει τη θεματολογία της ένορκης δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωρηθεί. Ούτε και νομολογιακά έχει εξαντλητικά καθοριστεί το τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί σε κάθε περίπτωση υπόψη του Δικαστηρίου και επομένως, το τι συνιστά καλό λόγο. Τα επιμέρους κριτήρια είναι, ουσιαστικά, αναρίθμητα και αυτά εξαρτώνται πάντοτε από την ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, στην προκειμένη περίπτωση ζητείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη του αιτήματος των Εναγομένων/Αιτητών για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην αίτηση ημερομηνίας 08.03.
- Συγκρίνοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 04.07.2016 με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, αλλά και με την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην υπό κρίση αίτηση, αυτό το οποίο καταρχάς, παρατηρώ, είναι ότι δεν προβάλλονται οποιαδήποτε νέα στοιχεία ή νέοι ισχυρισμοί. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος, στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 04.
- 2016 αναφέρεται ότι είναι αναγκαίο όπως ο Μάριος Κουνίδης, ενόρκως δηλών στην αίτηση ημερομηνίας 08.03.2016, αντεξεταστεί επί της ενόρκου δηλώσεώς του, καθώς αυτή είναι γεμάτη από ανακρίβειες και αναλήθειες. Αναφέρεται επίσης, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να γνωρίζει την αλήθεια η οποία μπορεί να λάμψει μόνο με την αντεξέταση του Μάριου Κουνίδη. Στην ένορκη δήλωση τώρα, που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 13.10.2016, επαναλαμβάνονται ουσιαστικά, τα όσα είχαν περιληφθεί στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 04.07.
- Το ίδιο, επίσης, γίνεται και στην προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, με τη διαφοροποίηση ότι απλώς δίδονται περαιτέρω λεπτομέρειες επί των ισχυρισμών που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του Mάριου Κουνίδη σε σχέση με τις οποίες ζητείται η αντεξέτασή του. Αυτό, ωστόσο, το οποίο συνάγεται και από την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είναι ότι ουσιαστικά, ζητείται η αντεξέταση επί του συνόλου της ενόρκου δηλώσεως ημερομηνίας 08.03.
- Συνεπώς, με την υπό κρίση αίτηση και την υποστηρικτική ένορκη δήλωση, δεν προβάλλεται οποιοδήποτε επιπρόσθετο στοιχείο σε σχέση με όσα είχαν ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 04.07.
- Επομένως, θεωρώ ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καλός λόγος ο οποίος θα δικαιολογούσε την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς τον σκοπό έγκρισης του αιτήματος για να παραχωρηθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Θεωρώ ότι η επανάληψη ισχυρισμών που περιλαμβάνονταν στην αρχική ένορκη δήλωση δεν συνιστά εν τη εννοία της Διαταγής 48, Θεσμός 4, Εδάφιο 2, καλό λόγο για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όπως, επίσης, δεν συνιστά καλό λόγο και η προβολή επιχειρημάτων τα οποία θα μπορούσαν και μπορούν να τεθούν από μέρους του συνηγόρου στα πλαίσια της αγόρευσής του προς υποστήριξη του αιτήματος της αίτησης ημερομηνίας 04.07.
- Αυτό το οποίο διαπιστώνεται μέσα από τη μελέτη της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι ότι μέσω αυτής, ουσιαστικά αναπτύσσεται επιχειρηματολογία προς τον σκοπό έγκρισης του αιτήματος για αντεξέταση. Κατά συνέπεια και για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν έχει αποκαλυφθεί καλός λόγος έτσι ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αίτηση ημερομηνίας 13.10.16 απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος των Εναγομένων/Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Yπ.) ............... Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο