C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited ν. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακοκκίνου αποβιώσασας, Αριθμός Αγωγής:- 2098/2008, 8/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A244 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: - Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής:- 2098/2008 Μεταξύ:- C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited Ενάγουσα Και
- Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακοκκίνου αποβιώσασας
- Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου Εναγόμενες Και δια Ανταπαιτήσεως Μεταξύ:-
- Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακοκκίνου αποβιώσασας
- Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακοκκίνου Ενάγουσες εξ ανταπαιτήσεως Και
- C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited Εναγόμενη εξ ανταπαιτήσεως
- Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες - Μηχανικοί Εναγόμενοι εξ ανταπαιτήσεως Ημερομηνία :- Τρίτη 8η Νοεμβρίου 2016 Για την Ενάγουσα - Εναγόμενη εξΑνταπαιτήσεως 1 :- κος. Άγις Γεωργιάδης και κα. Άντρεα Μ. Μιχαήλ για Χρήστος Γεωργιάδης & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Ίδιες εμφανίσεις Για τις Εναγόμενες 1 και 2 - Ενάγουσες εξ Ανταπαιτήσεως 1 και 2 - :- κα. Αλέκα Π. Παπακόκκινου Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Ίδια εμφάνιση Για τους Εναγόμενους εξ Ανταπαιτήσεως 2 :- κα. Μαρία Πιερή Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Ίδια εμφάνιση Ενδιάμεση Απόφαση Α. Εισαγωγή [1] Σύμφωνα με την ένσταση την οποία ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας ήγειρε στις 4/11/2016, μετά και από την απόσυρση, κατά την ίδια ημερομηνία, της δικηγόρου της διαχειρίστριας, αν και θα μπορούσε η παρουσία της διαχειρίστριας να σημειωθεί στο πρακτικό του Δικαστηρίου εντούτοις αυτή δεν θα μπορεί κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας να εμφανίζεται και χειρίζεται την υπόθεση της διαχειρίστριας ενώπιον του Δικαστηρίου και ιδιαίτερα δε να εξετάζει ή να αντεξετάζει μάρτυρες ή και να αγορεύει, όπως και σε περίπτωση κατά την οποία αυτό θα ήταν εφικτό εάν υπήρχε δικηγόρος διορισμένος από την διαχειρίστρια ο οποίος να την εκπροσωπούσε. [2] Υπενθυμίζω απλά πως η κα. Παπακοκκίνου έχει διοριστεί ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας Βερεγγάριας Παπακοκκίνου και υπό αυτή την ιδιότητα είχε διορίσει τον εαυτό της ως δικηγόρο της διαχειρίστριας (σχετικό είναι το διοριστήριο το οποίο επισυνάπτεται στο σημείωμα εμφάνισης ημερομηνίας 30/3/2016) ενώ στις 4/11/2016 είχε ζητήσει άδεια απόσυρσης της από δικηγόρος της διαχειρίστριας, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. [3] Αναλυτικά ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας πρόσθεσε τα εξής. Ο διαχειριστής μπορεί να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, όμως εάν θα έχει την ιδιότητα του μάρτυρα το ίδιο πρόσωπο τότε δεν εμπίπτει στην εξαίρεση όπου χειρίζεται αυτοπροσώπως την υπόθεση. Διευκρίνισε πως η ένσταση η οποία είχε υποβληθεί προηγουμένως αφορούσε την προσπάθεια της κας. Παπακοκκίνου ταυτόχρονα να είναι και μάρτυρας εκ μέρους της διαχειρίστριας και δικηγόρος της διαχειρίστριας, προσθέτοντας πως πλέον η κα. Παπακοκκίνου είχε τριπλή ιδιότητα όχι διπλή. Δηλαδή, ενώ προηγουμένως η ιδιότητα ήταν διπλή, υπό την έννοια, όπως η επιχειρηματολογία γίνεται αντιληπτή, ως η διαχειρίστρια και ως η δικηγόρος της διαχειρίστριας, επιπρόσθετα τώρα η κα. Παπακόκκινου είναι και διάδικος και ως εκ τούτου η ένσταση έχει εγερθεί καθότι δεν μπορεί να είναι η ίδια μάρτυρας εκ μέρους της εναγόμενης 1 και δικηγόρος, διότι σε αυτή την περίπτωση δεν ισχύει η εξαίρεση, καθότι δεν εμφανίζεται αυτοπροσώπως ως διάδικος της εναγόμενης
- Υπενθυμίζω πως όπως εξήγησε προηγουμένως ως μέρος της επιχειρηματολογίας του, η εξαίρεση στην οποία αναφερόταν ήταν η περίπτωση όπου σε σχέση με την εναγόμενη 2 και την ιδιότητα αυτή της κας. Παπακοκκίνου, από τη στιγμή που θα δόσει μαρτυρία η κα. Παπακόκκινου τότε ο γενικός κανόνας είναι ότι δεν μπορεί να είναι και δικηγόρος κατ΄ εξαίρεση. Υπενθύμισε δε σε σχέση με τη νομολογία επί του θέματος πως αυτή είναι η μόνη εξαίρεση η οποία υπάρχει, δηλαδή εάν χειρίζεται αυτοπροσώπως την υπόθεση μπορεί να ασχοληθεί και υπό τις δύο ιδιότητες. Πρόσθεσε δε ότι το υποκείμενο των συνταγματικών δικαιωμάτων δεν είναι ο διαχειριστής αλλά η περιουσία του αποβιώσαντα η οποία εκπροσωπείται. Συνεπώς, όπως εισηγείται, η κα. Παπακόκκινου ως αποτέλεσμα της απόσυρσης της από δικηγόρος της εναγόμενης 1, δεν μπορεί πλέον ως το ίδιο πρόσωπο να εμφανίζεται και να αντεξετάζει και να αγορεύει στο Δικαστήριο, προσθέτοντας πως διαφορετικά δεν έχει κανένα δικαίωμα στην απόσυρση, αν είναι απλά να αποσύρεται στον τύπο, όμως στην πράξη να ενεργεί ως δικηγόρος εντός της δικαστικής αίθουσας. Τόνισε πως αν και μπορεί να σημειωθεί η παρουσία της ως διαχειρίστρια δεν μπορεί να εμφανίζεται για την εναγόμενη
- [4] Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας δεν παρουσίασε οποιαδήποτε σχετική αυθεντία επί του θέματος από τη νομολογία μας, ούτε και αναφέρθηκε είτε σε σχετική νομοθεσία είτε στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας. Παρουσίασε όμως προς υποστήριξη της θέσης του φωτοαντίγραφο σελίδας από το «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» του καθηγητή Γεώργιου Δ. Μπαμπινιώτη. Βεβαίως δεν αποκλείεται η αναφορά σε λεξικό της ελληνικής γλώσσας είτε προς στοιχειοθέτηση ενός επιχειρήματος είτε ακόμη και προς αιτιολόγηση μίας δικαστικής απόφαση (παραδείγματος χάριν, βλ. σχετικά την απόφαση Καραβίας ν. Σταύρου
(2012)1 Α. Α. Δ. 469). [5] Η επιλογή απουσίας αναφοράς σε οποιαδήποτε νομική αυθεντία, είτε υπό μορφή νομοθεσίας ή νομολογίας είτε ενός νομικού συγγράμματος ασφαλώς περιορίζει και το υπόβαθρο της θέσης υπό εξέταση από το Δικαστήριο. Δίχως παράλληλα βεβαίως το Δικαστήριο να περιορίζεται από αυτό το γεγονός ως προς το να αναζητήσει και το ίδιο την οποιαδήποτε νομική αυθεντία σχετική επί του θέματος. Βεβαίως και η κα. Παπακόκκινου, η οποία σημειωτέον πλέον δεν εμφανίζεται ως δικηγόρος για την διαχειρίστρια, αναφέρθηκε με τη δική της σειρά στις θέσεις της επί του θέματος, με αναφορές γενικά και στον περί Διαχείρισης Κληρovoμιώv Απoθαvόvτωv Νόμo, Κεφ. 189, (στο εξής θα καλείται ο «σχετικός Νόμος») δίχως όμως να παραπέμπει το Δικαστήριο σε οποιαδήποτε διάταξη αυτού άμεσα σχετική με το θέμα υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. [6] Στη συνέχεια το Δικαστήριο θα προχωρήσει σε εξέταση της ένστασης. Β. Εξεταση τησ Ενστασησ [7] Κατ΄ αρχάς σύμφωνα και με τον ορισμό του επιρρήματος «αυτοπροσώπως» από το λεξικό του καθηγητή Μπαμπινιώτη, ο οποίος παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από τον ευπαίδευτο δικηγόρο της ενάγουσας προς υποστήριξη της επιχειρηματολογίας του σε σχέση με την ένσταση του αναφορικά με την εμφάνιση αν και όχι την παρουσία της κας. Παπακοκκίνου ως η διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακοκκίνου αποβιώσασας, παρατηρείται το εξής. Ο ορισμός αυτός αναφέρεται στο ίδιο το άτομο προσωπικά χωρίς τη μεσολάβηση αντιπροσώπου ενώ ο ορισμός της λέξης «αυτοπρόσωπος» δίδεται ως «...αυτός που εμφανίζεται ο ίδιος (προσωπικά) χωρίς της μεσολάβηση αντιπροσώπου». [8] Αξίζει να σημειωθούν ορισμένες βασικές έννοιες οι οποίες αναφέρονται και στο σχετικό Νόμο. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του σχετικού Νόμου «διαχειριστής» σημαίνει πρόσωπο στο οποίο το Δικαστήριο χορήγησε έγγραφα διαχείρισης ή έγγραφα διαχείρισης με συνημμένη διαθήκη ενώ η φράση «προσωπικός αντιπρόσωπος» σημαίνει εκτελεστή ή διαχειριστή. Μερικώς, ο ίδιος ορισμός της φράσης «προσωπικός αντιπρόσωπος» δίδεται και στη Δ.1 θ. 2 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. Επιπλέον, η λέξη «κληρονομιά» σημαίνει κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία κατεχόταν από πρόσωπο το οποίο απεβίωσε. [9] Άλλες σχετικές διατάξεις είναι οι ακόλουθες. [9.1] Το άρθρο 25 του σχετικού Νόμου σύμφωνα με το οποίο προνοείται πως από και μετά τη χoρήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφων διαχείρισης με επισυvημμέvη διαθήκη τα δικαιώματα και υπoχρεώσεις πoυ πηγάζoυv από τηv κληρovoμιά τoυ απoθαvόvτoς (περιλαμβαvoμέvoυ τoυ εκ τoυ vόμoυ μη διαθέσιμoυ μέρoυς της κληρovoμιάς και τoυ αδιάθετoυ μέρoυς της κληρovoμιάς) θεωρoύvται ότι περιήλθαv στov πρoσωπικό αvτιπρόσωπo από τηv ημερoμηvία τoυ θαvάτoυ τoυ απoθαvόvτoς. Βεβαίως στο αρχικό κείμενο του άρθρου γίνεται χρήση της αγγλικής φράσης "vested in" με την οποία θεωρώ πως τονίζεται και το γεγονός ότι από τη στιγμή της παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης στον διαχειριστή περιέρχεται στην κατοχή και έλεγχο του η κληρονομιά. [9.2] Σύμφωνα με το άρθρο 31 του σχετικού Νόμου, το οποίο αναφέρεται στις εξουσίες και καθήκοντα του προσωπικού αντιπροσώπου ο εκτελεστής θα έχει τις εξoυσίες και καθήκοντα oι oπoίες έχουν παρασχεθεί και τα οποία έχουν επιβληθεί σε αυτόν βάσει του κοινοδικαίου (common law) και τις αρχές τoυ δικαίoυ της επιείκειας (equity) τηρoυμέvης oπoιασδήπoτε άλλης πρόvoιας η oπoία έγιvε ή θα γίvει από oπoιoδήπoτε vόμo της Δημoκρατίας. Ενώ κάθε πρόσωπo στo oπoίo χoρηγείται η διαχείριση της κληρovoμιάς απoθαvόvτoς πρoσώπoυ θα έχει, τηρoυμέvωv τωv περιoρισμώv πoυ αvαφέρovται στo παραχωρητήριo, τα ίδια δικαιώματα και υπoχρεώσεις και θα είvαι υπόλoγoς κατά τov ίδιo τρόπo ωσάv vα ήταv o εκτελεστής τoυ απoθαvόvτoς. [9.3] Σύμφωνα με το εδάφιο
(1)του άρθρου 34 του σχετικού Νόμου, τηρουμένων των διατάξεων του συγκεκριμένου άρθρου, σε περίπτωση κατά την οποία οποιοδήποτε πρόσωπο αποθνήσκει, όλες οι βάσεις αγωγής οι οποίες υπάρχουν κατά ή έχουν περιέλθει στον αποθανόντα θα επιβιώνουν, ανάλογα με την περίπτωση, είτε εναντίον του είτε προς όφελος της κληρονομιάς του. Αναφέρονται και ορισμένες εξαιρέσεις οι οποίες δεν έχουν σχέση με το θέμα υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Επιπλέον, στο εδάφιο
(7)του ίδιου άρθρου αναφέρεται πως τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 29 (το οποίο αναφέρεται σε περιστάσεις υπό τις οποίες οι κληρονόμοι δύνανται έγκυρα να απαλλάξουν και να ενάγουν), για τους σκοπούς λήψης δικαστικών μέτρων δυνάμει του ίδιου άρθρου, κανένα πρόσωπο δεν δύναται να αντιπροσωπεύει την κληρονομιά αποθανόντος προσώπου εκτός από τον προσωπικό αντιπρόσωπο. [9.4] Βεβαίως υπάρχει και άρθρο του σχετικού Νόμου το οποίο αναφέρεται σε απευθείας αντιπροσώπευση του αποβιώσαντος προσώπου και όχι αντιπροσώπευση της κληρονομιάς αυτού του προσώπου. Συγκεκριμένα το άρθρο 35 του σχετικού Νόμου προνοεί αναφορικά με την ευθύνη της κληρονομιάς προσωπικού αντιπροσώπου το εξής. Όταv πρόσωπo ως πρoσωπικός αvτιπρόσωπoς τoυ απoθαvόvτoς πρoσώπoυ (περιλαμβαvoμέvoυ και τoυ εκτελεστή με δικό τoυ πταίσμα) διασπαθίζει ή oικειoπoιείται oπoιoδήπoτε μέρoς της περιoυσίας τoυ απoθαvόvτoς και απoθvήσκει, o πρoσωπικός τoυ αvτιπρόσωπoς θα ευθύvεται και βαρύvεται για τηv εv λόγω διασπάθιση ή oικειoπoίηση κατά τηv έκταση τoυ διαθέσιμoυ εvεργητικoύ τoυ υπαίτιoυ ατόμου κατά τov ίδιo τρόπo ωσάv τo υπαίτιo άτομο vα βρισκόταν εv ζωή. [10] Αναμφίβολα το Δικαστήριο αποδίδει ιδιαίτερη αξία στα όσα αναφέρονται στο σχετικό Νόμο ο οποίος βεβαίως και καθορίζει την ιδιότητα του προσωπικού αντιπροσώπου αλλά και τη σχέση η οποία δημιουργείται από την εφαρμογή του συγκεκριμένου Νόμου μεταξύ αυτού και της κληρονομιάς, δηλαδή της περιουσίας του αποβιώσαντος προσώπου η οποία κατεχόταν όταν αυτό το πρόσωπο απεβίωσε. [11] Θεωρώ πως η όλη επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου της ενάγουσας δεν μπορεί παρά να ιδωθεί και εξεταστεί εντός αυτού του πλαισίου. Ιδιαίτερα δε διατηρώντας υπόψη πως το Δικαστήριο δεν έχει παραπεμφθεί σε οποιαδήποτε αυθεντία επί του θέματος. [12] Επίσης παρατηρώ πως αν και στη νομολογία μας εντοπίζονται αποφάσεις στις οποίες ο ίδιος ο διαχειριστής, ο οποίος τυγχάνει να είναι και δικηγόρος, εμφανίζεται αυτοπροσώπως ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και χειρίζεται την υπόθεση ως δικηγόρος, εντούτοις το θέμα αυτό δεν εξετάστηκε ως προς την πιθανή σημασία του, υπό την έννοια του κατά πόσο αυτό ήταν επιτρεπτό ή όχι. [13] Υπενθυμίζω πως ένας διάδικος έχει το δικαίωμα σε οποιαδήποτε πολιτική ή ποινική διαδικασία να εμφανίζεται αυτοπροσώπως και να διευθύνει την υπόθεση του (βλ. σχετικά το άρθρο 30 του περί Δικηγόρων Νόμο) προβάλλοντας τους ισχυρισμούς του ενώπιον Δικαστηρίου αλλά και να προσάγει ή προκαλεί την προσαγωγή των μέσων αποδείξης και να εξετάζει μάρτυρες σύμφωνα με το Νόμο (βλ. σχετικά το άρθρο 30
(3)(β) και (γ) του Συντάγματος). [14] Επιπλέον, όπως αναφέρεται σχετικά στη σελίδα 39 στην απόφαση της Aίτησης 169/92 της Αλέκας Παπακοκκίνου για την έκδοση διαταγμάτων certiorari και prohibition
(1993)1 Α. Α. Δ. 31, ένας δικηγόρος ο οποίος είναι διάδικος έχει το δικαίωμα να εμφανίζεται και να χειρίζεται την υπόθεση του αυτοπροσώπως κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις ενώ διαφορετική προσέγγιση σε μία τέτοια περίπτωση θα συνιστούσε εντελώς αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση. Υπενθυμίζω πως στη συγκεκριμένη υπόθεση αυτό το οποίο είχε διεκδικήσει η αιτήτρια ήταν όπως, παρά και την προηγούμενη ιδιότητα της ως δικηγόρος των συνεναγουσών της, να εμφανιστεί για να χειριστεί αυτοπροσώπως τη δική της υπόθεση ως διάδικος, κάτι όμως το οποίο δεν της επιτράπηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού προηγουμένως είχε καταθέσει ως μάρτυρας. [15] Κατ΄ αρχάς αναμφίβολα η διαχειρίστρια είναι διάδικος σε αυτή την αγωγή και ούτε ακόμη και ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας αμφισβητεί αυτό το γεγονός. Μάλιστα, όπως διευκρίνισε, η ένσταση του δεν έγκειται στη σημείωση της παρουσίας της κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας αλλά στην εμφάνιση της, δηλαδή, όπως επίσης διευκρίνισε, στο να εμφανίζεται ως η διαχειρίστρια και κατ΄ επέκταση να χειρίζεται την υπόθεση είτε ως διάδικος είτε ακόμη ωσάν αυτή να ήταν δικηγόρος η οποία να αντιπροσωπεύει την διαχειρίστρια. [16] Διατηρώντας παράλληλα υπόψη, σύμφωνα με αυτή την επιχειρηματολογία, παρά και την παρουσία της ως διάδικος, την προοπτική η ίδια να είναι και μάρτυρας εκ μέρους της εναγόμενης 1 ενώ στην πράξη να ενεργεί και ως δικηγόρος της εναγόμενης 1. Υπενθυμίζω επί αυτού του σημείου τα όσα σχετικά ανέφερε ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας ως προς την ύπαρξη πλέον τριπλής ιδιότητας της κας. Παπακόκκινου. [17] Βεβαίως, αυτό το οποίο παραγνωρίζεται βάσει του συγκεκριμένου σκεπτικού είναι το γεγονός πως η διαχειρίστρια δεν παύει να είναι διάδικος ενώπιον του Δικαστηρίου, έστω και εάν υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια, σύμφωνα και με το σχετικό Νόμο αποκαλείται προσωπικός αντιπρόσωπος. [18] Όμως, ούτε νομικά αλλά ούτε και πραγματικά αντιπροσωπεύει η διαχειρίστρια κάποιο άλλο υπαρκτό πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να εμφανιστεί αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου ως διάδικος. Αυτό το οποίο όντως αντιπροσωπεύει είναι την κληρονομιά, δηλαδή την περιουσία, ενός προσώπου το οποίο έχει αποβιώσει. Συνεπώς, βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και εμφανίζεται αυτοπροσώπως ως διάδικος ανεξάρτητα και από το γεγονός ότι έχει τη συγκεκριμένη ιδιότητα της διαχειρίστριας αυτής της κληρονομιάς. [19] Θέτοντας το πολύ απλά, αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως η διαχειρίστρια αυτοδικαίως και δικαιωματικά εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτοπροσώπως ως διάδικος και όχι ως η αντιπρόσωπος του οποιουδήποτε άλλου προσώπου, ιδιαίτερα δε του αποβιώσαντος προσώπου του οποίου την κληρονομιά διαχειρίζεται ή ακόμη και του ίδιου του εαυτού της υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια. [20] Επομένως, έχει όλα τα δικαιώματα τα οποία έχει ο οποιοσδήποτε διάδικος ο οποίος εμφανίζεται αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου δίχως τη μεσολάβηση οποιουδήποτε αντιπροσώπου. Αναμφίβολα η διαχειρίστρια είναι τον εαυτό της τον οποίο εκπροσωπεί ανεξάρτητα και από το γεγονός πως έχει τη συγκεκριμένη ιδιότητα της διαχειρίστριας ή ακόμη και το γεγονός ότι τυγχάνει παράλληλα να είναι και δικηγόρος, δηλαδή να ασκεί τη δικηγορία ως επάγγελμα παρά και το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα εμφανίζεται ως δικηγόρος ενώπιον του Δικαστηρίου. [21] Μάλιστα, επαναλαμβάνοντας και τα λόγια του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κωνσταντινίδη Δ. στην απόφαση Παπακοκκίνου (βλ. πιο πάνω), θεωρώ πως, όπως και σε εκείνη την περίπτωση, οποιαδήποτε διαφορετική προσέγγιση θα συνιστούσε μία εντελώς αδικαιολόγητη και δυσμενή διάκριση εις βάρος της διαχειρίστριας η οποία τυγχάνει ως διάδικος να έχει τη συγκεκριμένη ιδιότητα, όπως βεβαίως τυγχάνει παράλληλα να έχει και την ιδιότητα της δικηγόρου. Δεν παύει εντούτοις παρά και την ύπαρξη των συγκεκριμένων ιδιοτήτων η ίδια να εμφανίζεται προσωπικά χωρίς τη μεσολάβηση οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή ουσιαστικά αντιπροσώπου. [22] Διευκρινίζεται και πάλι πως δεν είναι το αποβιώσαν πρόσωπο το οποίο αντιπροσωπεύεται ή ουσιαστικά εμφανίζεται ή παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου - κάτι το αδύνατο βεβαίως - αλλά η διαχειρίστρια της κληρονομιάς αυτού του προσώπου. Ως προς τη θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου της ενάγουσας πως το υποκείμενο των συνταγματικών δικαιωμάτων δεν είναι ο διαχειριστής αλλά η περιουσία του αποβιώσαντα ο οποίος εκπροσωπείται, παρατηρώ απλά ότι ο τρόπος είτε διεκδίκησης είτε εφαρμογής αυτών των δικαιωμάτων ασφαλώς είναι δυνατό να ασκηθεί μόνο μέσω του διαχειριστή. Γ. Συμπερασμα [23] Συνεπώς, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω κρίνεται πως η ένσταση του ευπαίδευτου δικηγόρου της ενάγουσας δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου αυτή απορρίπτεται. Κρίνεται δηλαδή πως η διαχειρίστρια υπό αυτή την ιδιότητα της και ανεξάρτητα και από την παράλληλη ιδιότητα την οποία τυγχάνει να έχει ως δικηγόρος, μετά και από την απόσυρση της ως δικηγόρος της διαχειρίστριας, έχει κάθε δικαίωμα να εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου και αναλόγως να διευθύνει την υπόθεση της τόσο ως εναγόμενη 1 όσο και ως ενάγουσα εξ ανταπαιτήσεως 1 αλλά επιπλέον, εάν το επιλέξει, ως η εναγόμενη 1 και ενάγουσα εξ ανταπαιτήσεως 1 να δώσει και μαρτυρία, δηλαδή ως διάδικος να καταθέσει και ως μάρτυρας. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο