M. MAKAROUNAS PET LAND LIMITED ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1425/2016, 25/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A261 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1425/2016 Μεταξύ: M. MAKAROUNAS PET LAND LIMITED Ενάγουσα Και ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Εναγόμενη --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 06/10/2016 Ημερομηνία: 25/11/2016 Εμφανίσεις Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κα Γιατρού για ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη/Καθ΄ ης η Αίτηση: κα. Ζαχαρίου για κ. κ. Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 06.10.16 η Ενάγουσα (στο εξής η «Αιτήτρια») καταχώρησε γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης (στο εξής η «Καθ' ης η Αίτηση») διατάγματα ακύρωσης των συμφωνιών δανείου σε ξένο νόμισμα, καθώς και των τροποποιητικών συμφωνιών τους. Αξιώνει επίσης διατάγματα με τα οποία να αναγνωρίζεται ότι με την μονομερή αύξηση του περιθωρίου κέρδους στις συμφωνίες δανείου και στη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού, η Εναγόμενη προέβηκε σε προμηνυόμενη παράβαση των συμφωνιών (anticipatory breach). Περαιτέρω, αξιώνονται αποζημιώσεις, καθώς επίσης και διατάγματα ακύρωσης των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης ύψους €200.000 και €4.750.
- Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, η Αιτήτρια καταχώρησε μονομερώς την υπό κρίση αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση των πιο κάτω αναφερόμενων προσωρινών διαταγμάτων: "Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Εναγόμενη να θέσει την Ενάγουσα υπό διαχείριση και/ή να διορίσει παραλήπτη διαχειριστή και/ή να προχωρήσει στην αποκρυστάλλωση των κυμαινόμενων επιβαρύνσεων ύψους €200.000 και €4.750.000 επί της περιουσίας της Ενάγουσας, νοουμένου ότι η Ενάγουσα καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των €20.000 στην Εναγόμενη. Β. Προσωρινό Διάταγμα που να απαγορεύσει στην Εναγόμενη να προχωρήσει στην πώληση των ακινήτων ιδιοκτησίας της Ενάγουσας τα οποία έχουν υποθηκευθεί προς όφελος της Εναγόμενης, νοουμένου ότι η Ενάγουσα καταβάλλει το προαναφερόμενο μηνιαίο ποσό των €20.000 στην Εναγόμενη." Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της αίτησης δεν εξέδωσε μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα και έδωσε οδηγίες όπως η αίτηση καταστεί δια κλήσεως και επιδοθεί στην Καθ' ης η Αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60 (στο εξής ο «Νόμος»), επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9, στα άρθρα 90, 93, 97, 337, 338 και 340 - 344 του Περί Εταιρειών Νόμου, στις πρόνοιες της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας περί Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2013 και των παραρτημάτων της, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 33 Θεσμός 15, Διαταγή 40 Θεσμοί 10 και 11, και στη Διαταγή 48 Θεσμοί 1 - 4 και 7, στην νομολογία, στο δίκαιο της επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μακαρούνα, ενός εκ των δύο διευθυντών της Αιτήτριας. Συνοπτικά στην ένορκή του δήλωση αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια κατά το παρελθόν είχε λάβει χρηματοδότηση σε ξένο συνάλλαγμα από τη Λαϊκή Τράπεζα. Το 2008, όταν η Αιτήτρια αποφάσισε να προχωρήσει σε ανέγερση οικοδομής, αποτάθηκε στην Καθ΄ ης η Αίτηση για να διερευνήσει το ενδεχόμενο παραχώρησης δανείου ύψους €3.800.000 με ευνοϊκότερους όρους από αυτούς που προσέφερε η Λαϊκή Τράπεζα. Η Καθ΄ ης η Αίτηση προσέφερε στην Αιτήτρια πολυνομισματικό δάνειο στο οποίο θα υπήρχε δικαίωμα προαίρεσης μετατροπής του δανείου σε άλλο νόμισμα κάθε τρίμηνο. Οι όροι που προσέφερε η Καθ' ης η Αίτηση ήταν ευνοϊκότεροι από τους όρους της Λαϊκής Τράπεζας, και ως εκ τούτου, η Αιτήτρια συνήψε στις 17.12.2008 συμφωνία για παραχώρηση πολυνομισματικού δανείου ύψους CHF5.611.
- Το δάνειο εκταμιεύτηκε σε ελβετικά φράγκα (CHF) καθώς το ύψος του CHF Libor ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο κατά 2% περίπου χαμηλότερο από το ύψος του Euribor. Ταυτόχρονα με την παραχώρηση του προαναφερόμενου δανείου η Καθ' ης η αίτηση ενέκρινε όριο παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό ύψους €200.
- Προς τον σκοπό εξασφάλισης των προαναφερόμενων τραπεζικών διευκολύνσεων, η Αιτήτρια παραχώρησε, μεταξύ άλλων, ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ύψους €200.
- Ακολούθως, η Αιτήτρια ζήτησε νέο δάνειο για ποσό €600.000 περίπου ζητώντας επίσης τη συμβουλή της Καθ' ης η αίτηση ως προς το κατά πόσον θα ήταν προς όφελος της Αιτήτριας το νέο δάνειο να εκταμιευθεί σε ευρώ. Η Καθ' ης η Αίτηση απέτρεψε την Αιτήτρια από το να λάβει το νέο δάνειο σε ευρώ, ως επίσης την απέτρεψε και από την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης μετατροπής του υφιστάμενου δανείου από ελβετικά φράγκα σε ευρώ. Ως εκ τούτου, στις 23.12.2009 υπογράφηκε η δεύτερη συμφωνία παραχώρησης πολυνομισματικού δανείου ύψους CHF912.
- Η Αιτήτρια για τη σύναψη των συμφωνιών πολυνομισματικού δανείου βασίστηκε στην εξειδικευμένη γνώση της Καθ' ης η Αίτηση, θεωρώντας ότι η τελευταία διέθετε την τεχνογνωσία και την εμπειρία για να αντιλαμβάνεται τις αγορές και να μπορεί έτσι να συμβουλεύσει ανάλογα την Αιτήτρια προς διασφάλιση των συμφερόντων της. Η αλλαγή, ωστόσο, στην ισοτιμία του ελβετικού φράγκου και η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με τις συμβουλές που δόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση για την μη άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης μετατροπής του δανείου σε ευρώ προκάλεσαν τεράστια ζημιά στην Αιτήτρια. Η οικονομική κρίση από τη μία, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των εσόδων της, ενώ από την άλλη, η διατήρηση των δανείων σε ελβετικά φράγκα είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους της χρηματοδότησης. Επιπρόσθετα, η Καθ' ης η Αίτηση προχώρησε μονομερώς στην αύξηση του περιθωρίου κέρδους. Το 2012 η Αιτήτρια απευθύνθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση προκειμένου να γίνει αναδιάρθρωση των τραπεζικών διευκολύνσεων. Η Καθ' ης η Αίτηση εκμεταλλευόμενη αφενός, την οικονομική της υπεροχή και αφετέρου, τη δεινή οικονομική κατάσταση της Αιτήτριας επέβαλε την υπογραφή τροποποιητικών συμφωνιών στη βάση των οποίων αυξήθηκε το περιθώριο κέρδους της. Περαιτέρω, επιβλήθηκε η παραχώρηση επιπρόσθετης εξασφάλισης υπό μορφή κυμαινόμενης επιβάρυνσης ύψους €4.750.
- Η Αιτήτρια δεν είχε άλλη επιλογή από το να αποδεχθεί την προαναφερόμενη αναδιάρθρωση, καθώς σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, με αποτέλεσμα το όνομά της να καταχωρηθεί στο σύστημα «ΑΡΤΕΜΙΣ» και να παρουσιάζεται ως αναξιόχρεη. Στη βάση των πιο πάνω και εξ όσων συμβουλεύεται από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, οι τροποποιητικές συμφωνίες του 2012, καθώς και το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ύψους €4.750.000, είναι άκυρα ως προϊόντα οικονομικού εξαναγκασμού και ψευδών παραστάσεων. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι κατέβαλε και άλλες προσπάθειες για εξεύρεση εξώδικης διευθέτησης χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού η Καθ' ης η Αίτηση με τη συμπεριφορά της εξανάγκαζε την Αιτήτρια να αποδεχτεί δυσβάστακτούς όρους, ενώ αρνείτο να συζητήσει την αφαίρεση υπερχρεώσεων και τη μείωση του επιτοκίου. Πιο συγκεκριμένα, το 2013 υπογράφηκαν νέες τροποποιητικές συμφωνίες με τις οποίες απλώς δόθηκε πίστωση χρόνου για περίοδο 12 μηνών μετά την πάροδο των οποίων η μηνιαία δόση των δανείων θα διπλασιαζόταν. Πριν την πάροδο των προαναφερόμενων 12 μηνών κατέβαλε νέα προσπάθεια για εξεύρεση εξώδικης διευθέτησης χωρίς όμως και πάλι οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Στις 22.07.2016 στάλθηκε σχετική επιστολή στην Καθ' ης η Αίτηση προκειμένου να εξευρεθεί μια βιώσιμη αναδιάρθρωση. Η Καθ' ης η Αίτηση όμως, και πάλι δεν αποδέχθηκε τη διαγράφη των υπερχρεώσεων και τη μείωση του περιθωρίου κέρδους. Η Αιτήτρια αποτάθηκε σε ορκωτό ελεγκτή στον οποίο παρέδωσε όλες τις καταστάσεις λογαριασμών της Αιτήτριας σε σχέση με τα δάνεια. Ο εν λόγω ελεγκτής ετοίμασε αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών από τις οποίες προκύπτει ότι στο δάνειο ημερομηνίας 17.12.2008 υπήρξε υπερχρέωση CHF 543.794.29 και στο δάνειο ημερομηνίας 23.12.2009 υπερχρέωση CHF 66784.
- Σύμφωνα πάντοτε με τις εν λόγω καταστάσεις το υπόλοιπο του δανείου ημερομηνίας 17.12.2008 θα έπρεπε να ήταν €2.470.235,25 αντί των €4.239.106,38 που αξιώνει η Καθ' ης η Αίτηση. Όσον αφορά το δάνειο ημερομηνίας 23.12.2009 το υπόλοιπο θα έπρεπε να ήταν €504.931,27 αντί των €718.863,81 που αξιώνει η Καθ' ης η Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει περαιτέρω, ότι στη βάση συμβουλής που έλαβε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας η παραχώρηση δικαιώματος προαίρεσης συνιστά επενδυτική υπηρεσία με αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση να έχει παραβεί συγκεκριμένες υποχρεώσεις δυνάμει του Νόμου. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι η σύναψη των δύο δανείων σε ξένο συνάλλαγμα έγινε καθ΄ υπέρβαση εξουσίας, αφού η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Αιτήτριας δεν αφορούσε τη σύναψη δανείου σε ξένο συνάλλαγμα. Σε περίπτωση διορισμού παραλήπτη - διαχειριστή, η Αιτήτρια θα υποστεί ζημιές που δεν μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα, καθώς θα πληγεί ανεπανόρθωτα η φήμη της, θα επηρεαστεί το πελατολόγιο της και θα χάσει την εμπιστοσύνη των συνεργατών της. Επίσης η διαχείριση της Αιτήτριας μπορεί να γίνει μόνον από άτομα έμπειρα στον τομέα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της και οτιδήποτε άλλο θα ήταν καταστροφικό και θα οδηγούσε στο κλείσιμο της επιχείρησής της. Τέλος, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια δεν επιχειρεί να αποποιηθεί των υποχρεώσεών της, αλλά αυτό το οποίο ζητά είναι να της δοθεί η ευκαιρία να αποφασιστεί από το Δικαστήριο το ύψος του νόμιμα οφειλόμενου ποσού. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε στις 08.11.16 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης με την οποία εγείρει 15 συνολικά λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψιστούν στη μη πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου, στο ότι τυχόν έκδοσή τους θα εμποδίσει την Καθ' ης η Αίτηση στην άσκηση συνταγματικών δικαιωμάτων της και θα επιφέρει μεταβολή στις συμβατικές υποχρεώσεις της Αιτήτριας. Επίσης, προβάλλεται ως λόγος ένστασης η θέση ότι το Ε. Δ. Πάφου είναι αναρμόδιο για την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Πολύδωρου Πολυδώρου ο οποίος είναι υπάλληλος της Καθ΄ ης η Αίτηση και χειρίστηκε στα πλαίσια των καθηκόντων του την παρούσα υπόθεση. Συνοπτικά στην ένορκή του δήλωση αρνείται τους ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον Μιχάλη Μακαρούνα και ισχυρίζεται ότι το αίτημα για την παραχώρηση πολυνομισματικών δανείων έγινε από την ίδια την Αιτήτρια η οποία και επέλεξε την εκταμίευσή τους σε ελβετικά φράγκα. Η Αιτήτρια, όπως και η ίδια παραδέχεται, διατηρούσε ήδη δάνειο σε ελβετικά φράγκα στη Λαϊκή Τράπεζα και με την παραχώρηση του δανείου ημερομηνίας 17.12.2008 εξοφλήθηκε το προαναφερόμενο δάνειο που διατηρούσε στη Λαϊκή Τράπεζα. Η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε παρείχε οποιαδήποτε συμβουλευτική υπηρεσία στην Αιτήτρια και πολύ περισσότερο, ουδέποτε απέτρεψε την Αιτήτρια από την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης μετατροπής του νομίσματος των δανείων. Η παραχώρηση των δανείων σε ελβετικά φράγκα ήταν αποκλειστικά επιλογή της Αιτήτριας, η οποία και πληροφορήθηκε τους συναλλαγματικούς κινδύνους που προέκυπταν από αυτήν υπογράφοντας σχετικές βεβαιώσεις. Η Καθ' ης η Αίτηση ανταποκρίθηκε σε όλα τα αιτήματα της Αιτήτριας για αναδιάρθρωση των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν σε αυτήν. Για αυτόν άλλωστε τον λόγο υπογράφηκαν και δύο τροποποιητικές συμφωνίες των παρεχόμενων πιστωτικών διευκολύνσεων το 2012 και το
- Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι οι διαφοροποιήσεις στο ύψος των επιτοκίων έγιναν νόμιμα και ήταν σε γνώση της Αιτήτριας, καθώς οι διοικητικοί σύμβουλοι της τελευταίας ενημερώθηκαν με σχετικές επιστολές τις οποίες και αποδέχθηκαν. Αναφορικά με τις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών που επικαλείται η Αιτήτρια, ο ενόρκως δηλών απορρίπτει το περιεχόμενό τους και ισχυρίζεται ότι τα οφειλόμενα ποσά είναι ως αυτά εμφαίνονται στις καταστάσεις λογαριασμού που διατηρεί η Καθ΄ ης η Αίτηση. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι ουδεμία ζημιά θα υποστεί η Αιτήτρια, σε αντίθεση με την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία, σε περίπτωση έγκρισης των αιτούμενων διαταγμάτων, θα παρεμποδιστεί από το να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της. Καταληκτικά, ισχυρίζεται ότι η όποια ζημιά ήθελε υποστεί η Αιτήτρια μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και η Καθ' ης η Αίτηση, ως ένα οικονομικά ισχυρό και πλήρως αξιόχρεο τραπεζικό ίδρυμα, είναι σε θέση να την αποζημιώσει. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των γραπτών αγορεύσεών τους ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους οι γραπτές αγορεύσεις και αναφορά σε αυτές θα γίνει εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του Νόμου, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, καθώς επίσης και στα άρθρα 90, 93, 97, 337, 338, 340 - 344 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Το άρθρο 32 του Νόμου έχει τύχει πλούσιας και εκτεταμένης ανάλυσης από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σειρά υποθέσεων [βλ. μεταξύ άλλων, Acropol Shipping Co. Ltd ν. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R 557, Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσιολάκκη κ. ά. ν. Στυλιανίδης
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 282 κ. ά.] όπου και καθορίστηκαν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου το Δικαστήριο να μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να εκδώσει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα. Οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου είναι οι ακόλουθες τρεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Ύπαρξη πιθανότητας ότι ο Αιτητής δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 του Νόμου και αφορά την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μία συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα [Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557]. Η δεύτερη προϋπόθεση που αφορά την ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία, έχει ερμηνευθεί ότι περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Odysseos (ανωτέρω), η πιθανότητα στα πλαίσια του άρθρου 32, απαιτεί από τον Αιτητή να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό εξετάζει τη μαρτυρία, χωρίς ωστόσο να προχωρεί σε αξιολόγησή της, αφού το μόνο που απαιτείται είναι απλή πιθανότητα επιτυχίας. Ουσιαστικά, οι πρώτες δύο προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες, υπό την έννοια ότι κατά την εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με την νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προϋπόθεση προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αφορά το κατά πόσο χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Για να αποδειχθούν οι τρεις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις ο Αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας η οποία θα χρειαστεί με σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος [The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Αφότου το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι έχουν αποδειχθεί οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, προχωρεί στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Συμπεράσματα Α. Κατά τόπο αρμοδιότητα Θεωρώ ορθό να ασχοληθώ κατά προτεραιότητα με τον λόγο ένστασης (λόγος υπ΄ αρ. 13) που αφορά την κατά τόπο αρμοδιότητα του Ε. Δ. Πάφου να επιληφθεί της παρούσας αγωγής και κατ' επέκταση της υπό κρίση αίτησης. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση στην Αίτηση Σταυρή Θεοδούλου
(1990)1 Α.Α.Δ. 438, η εγκυρότητα των διαταγμάτων του Δικαστηρίου συναρτάται άμεσα με την τοπική και καθ' ύλην αρμοδιότητά του. Τα ζητήματα δικαιοδοσίας (κατά τόπο ή καθ' ύλην) εξετάζονται με αναφορά στα γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση. Στην προκείμενη περίπτωση η αγωγή, όπως έχει ήδη αναφερθεί, καταχωρήθηκε σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και επομένως, στην απουσία Έκθεσης Απαίτησης, η τοπική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου θα εξεταστεί στη βάση των αξιώσεων της Αιτήτριας, αλλά και στη βάση των ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Η κατά τόπο αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων κατά την εκδίκαση πολιτικών υποθέσεων ρυθμίζεται από το άρθρο 21 του Νόμου. Ό,τι ενδιαφέρει στην παρούσα περίπτωση είναι το άρθρο 21
(1)(α) και (β) του Νόμου: "21.-
(1)Τo Επαρχιακόv Δικαστήριov, τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 19, θα έχη πρωτόδικov δικαιoδoσίαv ίvα ακoύη και απoφασίζη oιαvδήπoτε αγωγήv συμφώvως πρoς τας διατάξεις τoυ άρθρoυ 22 oσάκις- (α) η βάσις της αγωγής έχη πρoκύψει είτε καθ' oλoκληρίαv είτε εv μέρει εvτός τωv oρίωv της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη (β) o εvαγόμεvoς ή oιoσδήπoτε τωv εvαγoμέvωv, κατά τov χρόvov της εγέρσεως της αγωγής, διαμέvη ή διεξάγη επάγγελμα εvτός της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη." Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το κλητήριο ένταλμα, η Καθ' ης η Αίτηση έχει την έδρα της στην οδό Ακροπόλεως 66, Στρόβολος, δηλαδή εκτός της Επαρχίας Πάφου. Θα πρέπει επομένως, να εξεταστεί κατά πόσο η βάση της αγωγής έχει προκύψει εν όλω ή εν μέρει εντός της επαρχίας Πάφου. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση υπέδειξε ότι πέραν της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού ημερομηνίας 17.12.08, στο προοίμιο της οποίας αναφέρεται ότι η συμφωνία καταρτίστηκε στην Πάφο, στις συμφωνίες παραχώρησης των πολυνομισματικών δανείων, καθώς και στις τροποποιητικές τους συμφωνίες δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε σχέση με τον τόπο κατάρτισής τους. Επιπρόσθετα, ενώ η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι οι συμφωνίες είναι άκυρες λόγω απάτης, δεν προσδιορίζει που έλαβε χώρα η ισχυριζόμενη απάτη. Όντως στις συμφωνίες παραχώρησης των πολυνομισματικών δανείων δεν προσδιορίζεται ο τόπος στον οποίο καταρτίστηκαν. Είναι ωστόσο, προφανές, ότι τουλάχιστον η συμφωνία παραχώρησης πολυνομισματικού δανείου ημερομηνίας 17.12.08 υπογράφηκε στην Πάφο. Αυτό, διότι υπογράφηκε την ίδια ημέρα με τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού, η οποία ρητά αναφέρει ότι υπογράφηκε στην Πάφο (βλ. Τεκμήριο 3 ένορκης δήλωσης Αιτήτριας). Περαιτέρω, τα πρόσωπα που υπέγραψαν τις προαναφερόμενες συμφωνίες για λογαριασμό της Αιτήτριας, της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά και ως μάρτυρες υπογραφών είναι τα ίδια. Θα ήταν, κατά την κρίση μου, παράλογο τα ίδια πρόσωπα, την ίδια ημερομηνία να υπογράφουν μία συμφωνία στην Πάφο και να μεταβαίνουν στη συνέχεια εκτός Πάφου για να υπογράψουν την άλλη. Σε κάθε όμως περίπτωση, τα Τεκμήρια 2 και 6 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας (επιστολές έγκρισης της Καθ' ης η Αίτηση) καταμαρτυρούν ότι οι διαπραγματεύσεις έγιναν στην Πάφο, αφού οι εν λόγω επιστολές προέρχονται από το κατάστημα Πάφου της Καθ' ης η Αίτηση. Σημειώνεται ότι και οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Αιτήτριας (Τεκμήρια 8 και 9 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας) απευθύνονται στην Καθ' ης η Αίτηση στην Πάφο. Τέλος, επισημαίνεται ότι στην ένορκη δήλωση Πολυδώρου δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί κατάρτισης των επίδικων συμφωνιών εκτός Πάφου. Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου η έννοια "βάση της αγωγής" ερμηνεύεται ως εξής: ""βάσις της αγωγής" περιλαμβάvει τo σύvoλov τωv γεγovότωv τωv θεμελιoύvτωv τo αγώγιμov δικαίωμα, περί oυ η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεv σημαίvει κατ' αvάγκηv oλόκληρov τηv βάσιv της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει πρoκύψει εvτός της δικαιoδoσίας εάv η σύμβασις συvήφθη εvτός αυτής, καίτoι η διάρρηξις δυvατόv vα επήλθεv αλλαχoύ, και επίσης εάv η διάρρηξις επήλθεv εvτός της δικαιoδoσίας, καίτoι η σύμβασις δυvατόv vα συvήφθη αλλαχoύ." Στη βάση, επομένως, των θεραπειών που αξιώνει η Αιτήτρια σε συνδυασμό με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, κρίνω ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου κέκτηται τοπικής αρμοδιότητας, αφού τουλάχιστον ορισμένες εκ των συμβάσεων καταρτίστηκαν εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Β. Προϋποθέσεις άρθρου 32 Ν. 14/60 Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση Μακαρούνα, η Αιτήτρια αξιώνει ακύρωση των συμφωνιών παραχώρησης πολυνομισματικών δανείων ισχυριζόμενη ότι αυτές είναι εικονικές και συνήφθηκαν λόγω απάτης, αφού ο δανεισμός δεν έγινε σε ελβετικά φράγκα. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι η συμπερίληψη δικαιώματος προαίρεσης για μετατροπή του νομίσματος των δανείων, συνιστά επενδυτική υπηρεσία και η Καθ' ης η Αίτηση παρέβηκε τις υποχρεώσεις της δυνάμει του περί Επενδυτικών Υπηρεσιών και Δραστηριοτήτων και Ρυθμιζόμενων Αγορών Νόμου, Ν. 144 (Ι)/2007, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Όσον αφορά τις τροποποιητικές συμφωνίες η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι καταρτίστηκαν ως αποτέλεσμα οικονομικού εξαναγκασμού, καθώς η Καθ' ης η Αίτηση τελούσε σε θέση ισχύος έναντι της Αιτήτριας και εκμεταλλευόμενη την εν λόγω θέση της επέβαλε την υπογραφή των τροποποιητικών συμφωνιών. Όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί αντικρούονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Όπως έχει κατά κόρον τονισθεί από την νομολογία στα πλαίσια της διαδικασίας έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του [T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) A.A.Δ 1802]. Ούτε και αποτελεί έργο του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο να προχωρήσει σε αξιολόγηση αντικρουόμενης μαρτυρίας ή σε βάθος εξέτασή της ή σε διατύπωση ευρημάτων, εκτός μόνο για την εξακρίβωση εκείνων των αναγκαίων στοιχείων τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων του άρθρου 32 του Νόμου [Κυρίλλου v. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528]. Στη βάση των πιο πάνω αναφερομένων, θεωρώ ότι πληρούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες καταρτίστηκαν οι συμβάσεις παραχώρησης πολυνομισματικών δανείων, το κατά πόσο στοιχειοθετείται αμέλεια εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση, καθώς και το κατά πόσο υπήρξε οικονομικός εξαναγκασμός και υπερχρεώσεις, είναι ζητήματα που άπτονται της ουσίας της επίδικης διαφοράς για την εξέταση των οποίων απαιτείται και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ζητήματα τα οποία επίσης άπτονται της ουσίας της επίδικης διαφοράς και παρουσιάζουν περιπλοκότητα ως προς την επίλυση τους, και ως εκ τούτου δεν προσφέρονται για τελική απόφαση στο παρόν στάδιο, είναι και τα νομικά ζητήματα της ερμηνείας των εγγράφων που υπογράφηκαν από τους διαδίκους και του κατά πόσο το δικαίωμα προαίρεσης συνιστά υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης επενδυτική υπηρεσία. Δεν παραβλέπω το σημείο για το οποίο έγινε αρκετός λόγος από την ευπαίδευτη συνήγορο της Καθ΄ ης η Αίτηση, δηλαδή το ότι η ίδια η Αιτήτρια παραδέχεται ότι οφείλει τουλάχιστον €3.000.000 στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Η κα. Ζαχαρίου, εισηγείται ότι είναι αντιφατικό από την μία να γίνεται παραδοχή περί ύπαρξης οφειλόμενου ποσού και από την άλλη να ζητείται η ακύρωση των συμφωνιών, για να καταλήξει κατά την ανάπτυξη της εισήγησής της ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου. Είναι αλήθεια ότι μέσω των αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμών των δανείων που παρουσίασε η Αιτήτρια (Τεκμήρια 12 και 13) προκύπτει η ύπαρξη χρεωστικού υπολοίπου περί τα €2.975.166,
- Θεωρώ, ωστόσο, ότι η αμφισβήτηση του ύψους των χρεωστικών υπολοίπων των επίδικων δανείων και ο ισχυρισμός για υπερχρεώσεις, δεν αναιρεί τους ισχυρισμούς περί ακυρότητας τόσο των αρχικών, όσο και των τροποποιητικών συμφωνιών των πολυνομισματικών δανείων. Τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω αναφορικά με την ικανοποίηση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου ισχύουν σε σχέση με τις συμφωνίες (αρχικές και τροποποιητικές) παραχώρησης των πολυνομισματικών δανείων. Όσον αφορά, όμως, τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού, θεωρώ ότι δεν έχει προσκομιστεί το παραμικρό στοιχείο που να αποκαλύπτει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και κατά συνέπεια την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Η μόνη αναφορά που γίνεται στην ένορκη δήλωση Μακαρούνα στον τρεχούμενο λογαριασμό εντοπίζεται στις παραγράφους 15 και 24, όπου προβάλλεται ο ισχυρισμός περί αύξησης του περιθωρίου κέρδους. Στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνονται οι ακόλουθες δύο θεραπείες σε σχέση με τον τρεχούμενο λογαριασμό: "Στ.1 Διάταγμα ότι με την μονομερή αύξηση του περιθωρίου κέρδους στην συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού ημερομηνίας 9/12/2008 ύψους ΕUR200.000, η Εναγόμενη έχει προβεί σε προμηνυόμενη παράβαση της συμφωνίας (anticipatory breach) και η Ενάγουσα δικαιωματικά έχει ασκήσει το δικαίωμα της να τερματίσει την συμφωνία. Στ.2 Αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας ημερομηνίας 9/12/2008 ύψους EUR200.000." Στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν εντοπίζεται ο παραμικρός ισχυρισμός περί ύπαρξης οποιασδήποτε ζημιάς από την ισχυριζόμενη παραβίαση της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού, η οποία, σύμφωνα με τις αξιούμενες θεραπείες, συνίστατο στην αύξηση του περιθωρίου κέρδους. Τονίζεται ότι η Αιτήτρια παρουσίασε αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού σε σχέση μόνο με τους λογαριασμούς δανείων για να καταδείξει την ισχυριζόμενη υπερχρέωση από την αύξηση του περιθωρίου κέρδους. Δεν έπραξε όμως το ίδιο και με τον τρεχούμενο λογαριασμό, σε σχέση με τον οποίο δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί υπερχρέωσης. Το σύνολο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας περιστρέφεται γύρω από τις συμφωνίες των επίδικων δανείων, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται και από την πρόταση της Αιτήτριας για καταβολή μηνιαίως του ποσού των €20.
- Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 38 της ένορκης δήλωσης Μακαρούνα, με μηνιαίες δόσεις ύψους €20.000 θα εξοφληθούν τα οφειλόμενα ποσά βάσει των αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμού (οι οποίες αφορούν μόνο τα δάνεια) σε 15 χρόνια. Ούτε όμως και στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Αιτήτριας γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στον τρεχούμενο λογαριασμό, πέραν της επανάληψης της θέσης που αποτυπώνεται στην ένορκη δήλωση περί αύξησης του περιθωρίου κέρδους. Το σύνολο της αγόρευσης της κας. Γιατρού καταπιάνεται με τις συμφωνίες των πολυνομισματικών δανείων. Το γεγονός ότι δεν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση και φυσικά ούτε και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας σε σχέση με τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού, επηρεάζει άμεσα και το Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ύψους €200.
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, το εν λόγω Ομόλογο παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση και για τον τρεχούμενο λογαριασμό, ο οποίος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς στην ένορκη δήλωση Πολυδώρου, παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο €192.400,
- Ο εν λόγω ισχυρισμός δεν έχει τύχει αμφισβήτησης, ούτε και προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας σε σχέση με το υπόλοιπο του τρεχούμενου λογαριασμού. Συνεπώς, αφ΄ ης στιγμής δεν προσβάλλεται με οποιοδήποτε τρόπο η εγκυρότητα και δεσμευτικότητα της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού, δεν μπορεί να προβάλλεται ούτε και αξίωση για ακύρωση του Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ύψους €200.
- Ως εκ τούτου, το διάταγμα υπό στοιχείο Α που αξιώνει η Αιτήτρια δεν μπορεί να επιτύχει και καθίσταται άνευ σημασίας, αφού ο διορισμός παραλήπτη - διαχειριστή θα μπορούσε σε κάθε περίπτωση να γίνει βάσει του Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ύψους €200.
- Ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης μου θα προχωρήσω να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου, όχι μόνο σε σχέση με το αιτούμενο διάταγμα υπό στοιχείο Β, αλλά και σε σχέση με το αιτούμενο υπό στοιχείο Α διάταγμα για την περίπτωση που κριθεί λανθασμένη η πιο πάνω κατάληξη μου. Οι θέσεις της Αιτήτριας για αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων περιλαμβάνονται στις παραγράφους 40 - 42 της ένορκης δήλωσης Μακαρούνα. Συνοπτικά προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι ο διορισμός διαχειριστή - παραλήπτη θα είναι καταστροφικός για την Αιτήτρια, αφού η διαχείριση των δραστηριοτήτων της μπορεί να γίνει μόνο από πρόσωπα που διαθέτουν τεχνογνωσία στον τομέα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Αιτήτριας. Περαιτέρω, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι θα πληγεί ανεπανόρθωτα η Αιτήτρια η οποία θα χάσει την εμπιστοσύνη των συνεργατών, των υπαλλήλων και των πελατών της και θα οδηγηθεί στο κλείσιμο της επιχείρησής της. Έχει νομολογηθεί ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Στην υπόθεση Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ 1245, επιβεβαιώθηκε η αρχή ότι ο χρηματικός παράγων της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης. Στην εν λόγω υπόθεση επιχειρήθηκε η συμπλήρωση ανέγερσης περιπτέρου κατά παράβαση δικαιώματος και χωρίς την εξουσιοδότηση της αρμοδίας αρχής. Λήφθηκε, επομένως, υπόψη η ύπαρξη παρανομίας ως στοιχείο που προσμετρά στην εξέταση του τρίτου κριτηρίου του άρθρου 32 του Νόμου. Ταυτόχρονα, ωστόσο, προκύπτει από την νομολογία ότι εκεί όπου η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλ. και σύγγραμμα «Διατάγματα» των κ.κ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμη σελ.132). Στην υπόθεση Ο Φιλελεύθερος Λτδ κ. ά, αίτηση για άδεια καταχώρισης αίτησης για έκδοση διατάγματος Certiorari και Prohibition
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ 1729, λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Καλλή, Δ.: "Το τρίτο κριτήριο - προϋπόθεση - όπως φαίνεται κι από την επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο 'θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν' απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο' αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια περίπτωση που μπορεί να εμπίπτει σ' αυτή την προϋπόθεση είναι εκείνη κατά την οποία ο ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Άλλη περίπτωση είναι όταν αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι αδύνατη η ικανοποίηση, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του εναγομένου, τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντα." Οι ισχυρισμοί των παραγράφων 40 - 42 της ένορκης δήλωσης Μακαρούνα, είναι αρκετά γενικοί, καθώς τίποτα το χειροπιαστό δεν αναφέρεται αλλά απλώς καταγράφονται οι υποθέσεις του ενόρκως δηλούντα ως προς το τι θα συμβεί σε περίπτωση διορισμού παραλήπτη - διαχειριστή. Όπως όμως έχει κριθεί νομολογιακά ο Αιτητής θα πρέπει με την ένορκη του δήλωση να πείσει το Δικαστήριο ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά για να ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου (Ανδρέου ν. Colossos Signs Ltd
(2009)1B A.A.Δ 1040). Πολύ περισσότερο στην παρούσα περίπτωση θα έπρεπε να επεξηγηθούν με περισσή σαφήνεια οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στις προαναφερόμενες παραγράφους, από τη στιγμή που υπάρχει παραδοχή από την Αιτήτρια, μέσω των αναδομημένων καταστάσεων, ότι οφείλει στην Καθ' ης η Αίτηση ένα αρκετά μεγάλο ποσό της τάξης των €2.975.166,
- Πέραν των πιο πάνω, θεωρώ ότι όσα αναφέρονται στις παραγράφους 40 - 42 της ένορκης δήλωσης Μακαρούνα μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα. Επομένως δεν τίθεται, κατά την κρίση μου, ζήτημα αδυναμίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, καθώς η επιδίκαση αποζημιώσεων θα αποτελεί υπό τις περιστάσεις επαρκή θεραπεία. Εξάλλου και με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η επιδίκαση αποζημιώσεων συμπεριλαμβάνεται στις αξιούμενες θεραπείες. Περαιτέρω, επισημαίνεται ότι στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά σε αδυναμία ή ανικανότητα της Καθ' ης η Αίτηση να ικανοποιήσει απόφαση που μπορεί να εκδοθεί εναντίον της. Αντιθέτως, στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση προβάλλεται θετικός ισχυρισμός ότι η τελευταία διαθέτει την οικονομική ικανότητα να ικανοποιήσει την όποια απόφαση εκδοθεί εναντίον της. Ειδικότερα όσον αφορά το αιτούμενο υπό στοιχείο Β διάταγμα, θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν δίδεται η παραμικρή ένδειξη αναφορικά με την αξία των ενυπόθηκων ακινήτων. Το ζήτημα αυτό θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης έχει τη δική του σημασία δεδομένης της παραδοχής της Αιτήτριας περί ύπαρξης οφειλής προς την Καθ' ης Αίτηση ύψους €2.975.166,
- Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σημειώσω και το εξής σε σχέση με το αιτούμενο υπό στοιχείο Α διάταγμα. Δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε απτό στοιχείο που να δεικνύει ότι επαπειλείται ο διορισμός παραλήπτη - διαχειριστή, γεγονός το οποίο έχει σημασία αφ' ης στιγμής αυτό το οποίο ουσιαστικά επιδιώκεται με το διάταγμα υπό Α είναι η έκδοση «προληπτικού» διατάγματος για ισχυριζόμενη επαπειλούμενη ζημιά που θα προκληθεί από τον διορισμό παραλήπτη - διαχειριστή. Επισημαίνω ότι τα γεγονότα της παρούσας διακρίνονται από τη C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1Β Α.Α.Δ 785, αφού η αρχή ότι δεν είναι ανάγκη να προσκομιστεί μαρτυρία για πράγματι πρόθεση αποξένωσης ή επιβάρυνσης περιουσίας εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που επιζητείται διάταγμα μη αποξένωσης περιουσίας. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν πληρούται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου. Όπως είναι νομολογημένο στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρούται η τρίτη προϋπόθεση το θέμα λήγει εκεί χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για την μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος (Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G κ.ά. v. Adeona Holdings Limited, Πολιτική Έφεση αρ. Ε 6/2014, ημερ. 27/2/15). Τέλος, σαν μία γενικότερη παρατήρηση θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο παραλήπτης - διαχειριστής, εάν και εφόσον διοριστεί, δεν δρα ανεξέλεγκτα, αλλά οφείλει να ενεργεί στη βάση των προνοιών των άρθρων 89 και 300 του Κεφ. 113 (Τάκης Νικολάου ν. Δημήτρη Μανναρή υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη/διαχειριστή της εταιρείας Priamos Hotels Ltd, ECLI:CY:AD:2015:D505, Π.Ε. Αρ. 226/10 ημερ. 10.7.2015). Το Ανώτατο Δικαστήριο μάλιστα στην εν λόγω υπόθεση επεσήμανε ότι δεν πρέπει να παρεμβάλλονται (από το Δικαστήριο) ανεπίτρεπτα εμπόδια στο έργο του παραλήπτη - διαχειριστή, ανεξάρτητα αν αυτός αντιπροσωπεύει την εταιρεία ή τον ομολογιούχο που τον διόρισε. Κατ' αναλογία επομένως, θεωρώ ότι το Δικαστήριο ούτε και στον διορισμό παραλήπτη - διαχειριστή θα πρέπει να παρεμβάλλει ανεπίτρεπτα εμπόδια. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο