← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΟΥΝΙΔΗ ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ κ.α., Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 3/2013, 13/12/2016

ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΟΥΝΙΔΗ ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ κ.α., Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 3/2013, 13/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A278 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 3/2013 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΟΥΝΙΔΗ, εκ Πόλεως Χρυσοχούς Εφεσείοντα Και

  1. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ, εκ Πάφου
  2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ Εφεσίβλητων ----------------------- Ημερομηνία: 13.12.2016 Εμφανίσεις: Για Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Χρίστου Κουνίδη : κ. Χρίστια Μίτλετον για Α. Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Κατερίνα Σπύρου : κ. Μιχάλης Μιχαηλίδης Για Εφεσίβλητο 1 : κ. Στάθης Ερωτοκρίτου -------------------------- ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα Έφεση καταχωρήθηκε από τον Χρίστο Κουνίδη (στο εξής ο «αποβιώσας») στις 03.01.13 και με αυτήν προσβάλλεται η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής ο «Διευθυντής») ημερομηνίας 06.12.
  3. Η προσβαλλόμενη απόφαση αφορούσε συνοριακή διαφορά μεταξύ του κτήματος με αρ. εγγραφής 2787, τεμ.646, Φ/Σχ.35/20, ιδιοκτησίας του αποβιώσαντα (στο εξής το «ακίνητο») και του κτήματος με αρ. εγγραφής 2896, τεμ.649, Φ/Σχ.35/20 εγγεγραμμένο στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για να γίνουν ευκολότερα κατανοητά όσα θα επακολουθήσουν, θα αναφερθώ συνοπτικά στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Εκκρεμούσης της παρούσας Έφεσης, το ακίνητο μεταβιβάστηκε στις 20.03.14 από τον αποβιώσαντα, δυνάμει δωρεάς, στην εγγονή του Κατερίνα Σπύρου. Στις 16.11.15 απεβίωσε ο Χρίστος Κουνίδης και έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του χορηγηθήκαν στις 28.01.16, στα πλαίσια της Αίτησης Διαχείρισης Αρ.7/16, στον υιό του Μάριο Κουνίδη (στο εξής ο «διαχειριστής»). Ακολούθως, στις 20.05.16 καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης του τίτλου της Έφεσης προκειμένου να αντικατασταθεί το όνομα του αποβιώσαντος από τον διαχειριστή. Αντίστοιχη αίτηση καταχωρήθηκε και από την Κατερίνα Σπύρου στις 24.05.
  4. Επίσης, στις 13.06.16 καταχωρήθηκε νέα αίτηση από την Κατερίνα Σπύρου με την οποία ζητείται άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ολοκληρώνοντας το πιο πάνω σύντομο ιστορικό, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο μεν διαχειριστής με αγωγή αμφισβητεί την εγκυρότητα της μεταβίβασης του ακινήτου στην Κατερίνα Σπύρου, η δε Κατερίνα Σπύρου δια του συνηγόρου της δήλωσε επίσης ότι θα αμφισβητήσει την παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα στον διαχειριστή. Στο σημείο αυτό θεωρώ ορθό όπως παραθέσω αυτούσια τα διατάγματα που ζητούν με τις αιτήσεις τροποποίησης ημερομηνίας 20.05.16 και 24.05.16 ο διαχειριστής και η Κατερίνα Σπύρου αντίστοιχα: "A) Διάταγμα Τροποποίησης του τίτλου της υπό τον ως άνω αριθμό αγωγής, της Αίτησης Έφεσης καθώς και των συναφών αιτήσεων και δικογράφων δια της απαλείψεως του ονόματος του Ενάγοντα και της αντικατάστασης του ως ακολούθως «Μάριου Κουνίδη ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Χρίστου Κουνίδη, τέως από την Πόλη Χρυσοχούς, δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 28/01/2016» ." "
  5. Tροποποίηση του τίτλου της ανωτέρω Αίτησης - Έφεσης και των συναφών δικογράφων δια της απαλείψεως του ονόματος του Εφεσείοντα-Αιτητή-Ενάγοντα και αντικαταστάσεως του ως ακολούθως: «Κατερίνα Ν. Σπύρου, ως η νέα εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής: 2787, Φ/Σχ: 35/20, τεμ. 646, τοποθεσία: Τζιουνούρκες, στο Σκούλλη, Πάφου." "
  6. Διάταγμα όπως η διαδικασία της Αίτησης-Έφεσης αυτής συνεχισθεί μεταξύ του Εφεσίβλητου-καθ΄ ου η Αίτηση που ήδη υπάρχει, και της νέας διαδίκου Κατερίνας Ν. Σπύρου, ως αιτήτριας." Η αίτηση ημερομηνίας 20.05.16 υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του διαχειριστή στην οποία συνοπτικά αναφέρει ότι στις 28.01.16 παραχωρήθηκαν στον ίδιο έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα. Ως εκ τούτου είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα προκειμένου το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τους αναγκαίους διάδικους. Από την άλλη η αίτηση ημερομηνίας 24.05.16 υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Γιαννούλας Σπύρου Κουνίδου, η οποία είναι μητέρα της Κατερίνας Σπύρου. Σε αυτήν αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τη θυγατέρα της για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αναφέρει επίσης ότι ο αποβιώσας εξέφρασε την επιθυμία να δωρίσει το ακίνητο στην Κατερίνα Σπύρου λόγω φυσικής αγάπης και στοργής και έτσι η τελευταία κατέστη ιδιοκτήτρια του ακινήτου από 20.03.
  7. Καταληκτικά η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι ο διαχειριστής δεν έχει θέση στην παρούσα υπόθεση, αλλά η θυγατέρα της η οποία είναι άμεσα επηρεαζόμενη ως η νέα ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Ενώπιον του Δικαστηρίου επομένως εκκρεμούσαν οι δύο προαναφερόμενες αιτήσεις ημερομηνίας 20.05.16 και 24.05.16 με τις οποίες ο διαχειριστής και η Κατερίνα Σπύρου ζητούσαν ξεχωριστά όπως αντικαταστήσουν τον αποβιώσαντα, ο μεν πρώτος επικαλούμενος την ιδιότητα του διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος, η δε δεύτερη την ιδιότητα της ως νέα ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Στη βάση αυτών των δεδομένων, το Δικαστήριο κάλεσε τα εμπλεκόμενα μέρη να αγορεύσουν σε σχέση με το πρόσωπο που νομιμοποιείται να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης για υποκατάσταση του αποβιώσαντα και συνέχιση της παρούσας διαδικασίας. Σημειώνεται ότι εναντίον του Εφεσίβλητου 2 αποσύρθηκε η Αίτηση/Έφεση στις 05.06.
  8. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του διαχειριστή και της Κατερίνας Σπύρου αγόρευσαν επί του ζητήματος, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εφεσίβλητου 1 δεν θέλησε να αναφέρει οτιδήποτε αφήνοντας το στην κρίση του Δικαστηρίου. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί στο σύνολο τους και πιο κάτω θα γίνει αναφορά στα βασικά σημεία των αγορεύσεων των συνηγόρων. H ευπαίδευτη συνήγορος του διαχειριστή στη γραπτή αγόρευση της, προέβη σε μία γενική ανάλυση των ζητημάτων που αναφύονται αφενός σε περίπτωση κατά την οποία Εφεσείων, ο οποίος βρίσκεται εν ζωή, και διατηρεί την ιδιότητα του διαδίκου απωλέσει το ουσιαστικό συμφέρον που δικαιολογεί το παράπονο του και αφετέρου στην περίπτωση κατά την οποία ο Εφεσείων έχει αποβιώσει. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η κα. Μίτλεττον είναι ότι στην τελευταία περίπτωση αυτό το οποίο θα πρέπει να διευθετηθεί πριν από οτιδήποτε άλλο είναι το θέμα της ιδιότητας του διαδίκου. Η κα. Μίτλεττον εισηγείται ότι από τη στιγμή που υπάρχει διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα, τότε η ιδιότητα του διαδίκου περιέρχεται σε αυτόν. Το δικαίωμα του αποβιώσαντα, το οποίο ασκήθηκε με την καταχώρηση της παρούσας Έφεσης, συνιστά περιουσιακό στοιχείο και ως τέτοιο αποτελεί μέρος της υπό διαχείριση περιουσίας και θα πρέπει να τύχει διαχείρισης από τον διαχειριστή. Καταληκτικά η ευπαίδευτη συνήγορος του διαχειριστή εισηγείται ότι από τη στιγμή που η Κατερίνα Σπύρου δεν είναι διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος δεν μπορεί να ζητά την αντικατάσταση του αποβιώσαντος από την ίδια. Από την άλλη πλευρά ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατερίνας Σπύρου επικεντρώθηκε την αγόρευση του στο γεγονός ότι η πελάτισσα του είναι, με βάση πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, η νέα ιδιοκτήτρια του ακινήτου από τις 20.03.14 δυνάμει δωρεάς του αποβιώσαντος. Το γεγονός αυτό, εισηγείται ο κ. Μιχαηλίδης, συνεπάγεται ότι το ακίνητο δεν αποτελεί μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντος και κατ' επέκταση της διαχείρισης. Το μόνο πρόσωπο που νομιμοποιείται να συνεχίσει την παρούσα διαδικασία και να αντικαταστήσει τον αποβιώσαντα είναι ο νέος ιδιοκτήτης του ακινήτου, ήτοι η Κατερίνα Σπύρου. Αυτό επιβάλλει η λογική του πράγματος αλλά και το άρθρο 23 του Συντάγματος το οποίο διασφαλίζει, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα της ιδιοκτησίας. Περαιτέρω, ο κ. Μιχαηλίδης εγείρει και ζήτημα παρατυπίας της αίτησης ημερομηνίας 20.05.16 που καταχωρήθηκε από τον διαχειριστή, καθώς ο τελευταίος δεν υπέγραψε διοριστήριο με το οποίο να εξουσιοδοτεί είτε τους προηγούμενους δικηγόρους του, είτε τους υφιστάμενους για να τον εκπροσωπήσουν. Προκειμένου να απαντηθεί το ερώτημα αναφορικά με το πρόσωπο που νομιμοποιείται να υποκαταστήσει τον αποβιώσαντα και να συνεχίσει την παρούσα διαδικασία, θεωρώ ότι θα πρέπει πρώτα να εξεταστεί το αντικείμενο της παρούσας διαφοράς. Ως έχει ήδη αναφερθεί με την παρούσα Αίτηση/Έφεση επιδιώκεται η ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή δυνάμει του άρθρου 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ.224, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος»). Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 58 του Νόμου. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια τα άρθρα 50 και 58

(1)του Νόμου: «50. Η έκταση γης που καλύπτεται από εγγραφή τίτλου επί ακίνητης ιδιοκτησίας είναι η έκταση του τεμαχίου με το οποίο δύναται να συσχετιστεί η εγγραφή πάνω σε οποιοδήποτε Κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο ή πάνω σε οποιοδήποτε άλλο σχέδιο που καταρτίστηκε πάνω σε κλίμακα από το Διευθυντή: Νοείται ότι όταν η εγγραφή δεν δύναται να συσχετιστεί με οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο η έκταση αυτή είναι η έκταση της γης στην οποία δικαιούται ο κάτοχος του τίτλου λόγω εχθρικής κατοχής, αγοράς ή κληρονομιάς.» «58.-
(1)Όταν αναφύεται οποιαδήποτε διαφορά ως προς τα σύνορα οποιασδήποτε εγγεγραμμένης γης, ο Διευθυντής επιλύει τη διαφορά αυτή, σε πρώτο στάδιο, κατόπι ειδοποίησης που δίνεται στα μέρη τουλάχιστο δεκατέσσερις ημέρες προηγουμένως, η οποία πληροφορεί αυτά για το χρόνο κατά τον οποίο θα επιθεωρηθούν τα υπό αμφισβήτηση σύνορα και κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή άλλης διαδικασίας αναφορικά με τη διαφορά αυτή, εκτός αν αυτή επιλύθηκε σε πρώτο στάδιο όπως προνοείται στο άρθρο αυτό.» Από τη διατύπωση των άρθρων 50 και 58
(1)του Νόμου καθίσταται, κατά την κρίση μου, σαφές ότι η διαφορά που επιλύει ο Διευθυντής αφορά τα σύνορα της εγγεγραμμένης γης και συνεπώς η απόφαση του επηρεάζει τα εμπράγματα δικαιώματα επί του ακινήτου τα οποία «ακολουθούν» το ακίνητο ανεξαρτήτως του προσώπου που εμφανίζεται ως ο ιδιοκτήτης του. Η απόφαση επομένως του Διευθυντή δυνάμει του άρθρου 58
(1)του Νόμου είναι απόφαση in rem εφ' όσον με αυτήν καθορίζεται η νομική κατάσταση ακινήτων. Στην προκείμενη περίπτωση η προσβαλλόμενη απόφαση ημερομηνίας 06.12.12 καθόρισε, σε πρώτο στάδιο, τα υπό αμφισβήτηση σύνορα. Η απόφαση αυτή δεν περιορίζεται μόνο στον καθορισμό των εμπράγματων δικαιωμάτων του αποβιώσαντα επί του ακινήτου (ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης της ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου) αλλά ως απόφαση που καθορίζει τα σύνορα του ακινήτου δεσμεύει τον εκάστοτε εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του. Όσον αφορά τώρα τις εξουσίες του Δικαστηρίου κατά την εξέταση Αίτησης/Έφεσης δυνάμει του άρθρου 80 του Νόμου ειπώθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Σολομώντος ν. Παπανεοκλή
(1992)1 Α.Α.Δ 906: «To άρθρο 80 του Κεφ. 224 προσφέρει το μηχανισμό για τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων, διαταγών και γνωστοποιήσεων του Διευθυντή που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Όπως έχει νομολογηθεί με σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η αναθεώρηση της προσβαλλόμενης ενέργειας του Διευθυντή γίνεται με βάση τις αρχές που διέπουν την αναθεώρηση από το Ανώτατο Δικαστήριο των ενεργειών του που εμπίπτουν στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου με τη διαφορά πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του. (Βλ.Peyiotis ν. Polemidis
(1982)1 CLR 442, Kafieros and Another v. Theocharous and Others
(1978)1 CLR
  1. Οπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Μενέλαος Γ. Αθανάση και άλλοι ν. Μάμας Βαρνάβα Χατζημάμα και άλλος, Πολ. Εφ. 7545 - 20.3.90, η έρευνα στα πλαίσια της άσκησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κατά το άρθρο 80, δεν περιορίζεται στο εύλογο αλλά επεκτείνεται και στην ουσία της απόφασης του Διευθυντή.» Ενόψει των πιο πάνω και η όποια απόφαση του Δικαστηρίου θα επηρεάζει το ακίνητο και τα εμπράγματα δικαιώματα επ' αυτού ανεξαρτήτως του προσώπου στην κυριότητα του οποίου ευρίσκεται. Όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι επιλύουν και το ζήτημα του κατά πόσο το δικαίωμα αμφισβήτησης της απόφασης του Διευθυντή που άσκησε δυνάμει του άρθρου 80 του Νόμου ο αποβιώσας είναι περιουσιακό ή προσωπικό δικαίωμα ή από την άλλη εμπράγματο (in rem). Η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία επιλύθηκε η συνοριακή διαφορά, αφορά εμπράγματα δικαιώματα επί του ακινήτου και όχι προσωπικά δικαιώματα του αποβιώσαντα. Επισημαίνεται ότι με την πιο πάνω διαπίστωση συμφωνεί και η ευπαίδευτη συνήγορος του διαχειριστή, η οποία στην αγόρευση της αναγνωρίζει ότι οι πράξεις του Διευθυντή με βάση το Νόμο και οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία που διέπει την ακίνητη ιδιοκτησία είναι «πραγματοπαγείς». Εφαρμόζοντας τώρα τα πιο πάνω αναφερόμενα στα ιδιαίτερα γεγονότα της παρούσας διαφοράς, θεωρώ ότι η Κατερίνα Σπύρου είναι το πρόσωπο που νομιμοποιείται να ζητά να συνεχίσει την παρούσα διαδικασία υποκαθιστώντας τον αποβιώσαντα. Αυτό διότι, όπως ήδη αναφέρθηκε, κατέστη ιδιοκτήτρια του ακινήτου στις 20.03.14 και επομένως τα εμπράγματα δικαιώματα του αποβιώσαντα επί του ακινήτου περιήλθαν στην Κατερίνα Σπύρου. Κατά συνέπεια το πρόσωπο που διαθέτει locus standi είναι η Κατερίνα Σπύρου εφόσον με την παρούσα διαδικασία επιδιώκεται ο έλεγχος της κρίσης του Διευθυντή η οποία επηρεάζει την έκταση του ακινήτου που αποτελεί έκφανση του εμπράγματος δικαιώματος της ιδιοκτησίας. Με κάθε σεβασμό προς την εισήγηση της κας. Μίτλεττον διαφωνώ ότι η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης/Έφεσης από τον αποβιώσαντα συνιστά περιουσιακό δικαίωμα το οποίο περιέρχεται στην κληρονομιά και επομένως στο διαχειριστή της περιουσίας του. Ως έχει ήδη λεχθεί, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι in rem και επομένως έννομο συμφέρον σε σχέση με αυτήν αποκτά ο εκάστοτε ιδιοκτήτης του ακινήτου και εν προκειμένω η Κατερίνα Σπύρου. Επιπρόσθετα, η Κατερίνα Σπύρου νομιμοποιείται στην συνέχιση της παρούσας διαδικασίας και στη βάση της Δ.12 θ.3 και 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία τυγχάνει εφαρμογής δυνάμει του Κανονισμού 17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του
  2. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της Δ.12 θ.3 και 4: «
  3. In case of an assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite, the cause or matter may be continued by or against the person to or upon whom such estate or title has come or devolved.
  4. Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence." Καταληκτικά θα ήθελα να αναφέρω ότι το ζήτημα της αμφισβήτησης της κυριότητας της Κατερίνας Σπύρου επί του ακινήτου δεν μπορεί να ασκήσει οποιαδήποτε επίδραση στην κρίση του Δικαστηρίου. Η εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι της παραμένει ισχυρή και θα ανατραπεί μόνο στην περίπτωση έκδοσης σχετικής απόφασης αρμόδιου Δικαστηρίου. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι το πρόσωπο που νομιμοποιείται να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης για υποκατάσταση του αποβιώσαντα και συνέχιση της παρούσας διαδικασίας είναι η Κατερίνα Σπύρου. Έχοντας υπόψη μου τα ιδιαίτερα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως ο διαχειριστής και η Κατερίνα Σπύρου επωμιστούν τα δικά τους έξοδα. Όσον αφορά τον Εφεσίβλητο 1 τα έξοδα να παραμείνουν στην πορεία της κυρίως Αίτησης/Έφεσης, σε καμία όμως περίπτωση εναντίον του. (Υπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.