← Κύπρος

CONTRIVEN LIMITED (HE 247501) ν. 1. EVANS DEVELOPMENTS LIMITED (HE 178877) υπό διαχείριση με διορισμένο τον Κρις Ιακωβίδη Διαχειριστή Παραλήπτη κ.α.,

CONTRIVEN LIMITED (HE 247501) ν.

  1. EVANS DEVELOPMENTS LIMITED (HE 178877) υπό διαχείριση με διορισμένο τον Κρις Ιακωβίδη Διαχειριστή Παραλήπτη κ.α., Αρ. αγωγής: 714/2016, 14/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A281 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 714/2016 Μεταξύ: CONTRIVEN LIMITED (HE 247501) Ενάγοντες και
  2. EVANS DEVELOPMENTS LIMITED (HE 178877) υπό διαχείριση με διορισμένο τον Κρις Ιακωβίδη Διαχειριστή Παραλήπτη.
  3. Κρις Ιακωβίδης, εκ Λευκωσίας
  4. Alpha Bank Cyprus Ltd, εκ Λευκωσίας
  5. Νίκος Νικολάου ως εκκαθαριστής της Salitro Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγόμενοι ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση για άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης ομολογίας ημερομηνίας 16/06/
  6. Ημερ.: 14/12/
  7. Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Χαρά Φιλίππου για κ.κ. Λ. Λουκαϊδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους αρ. 1 και 2 - Καθ' ών η Αίτηση : κ. Μαρίνος Μυτίδης για κ.κ. Αντώνη Ανδρέου & Σια ΔΕΠΕ. Για την Εναγόμενη αρ. 3 - Καθ' ής η Αίτηση: κα Σάββια Ζαχαρία για κ.κ. Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγομένη αρ. 4 - Καθ' ής η Αίτηση: κ. Μαρίνος Μυτίδης για κ.κ. Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 11/05/2016 η ενάγουσα καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον των εναγομένων 1 - 4 με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, με την οποία αξιώνει από το Δικαστήριο διάφορες αναγνωριστικές δηλώσεις σε σχέση με την παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ εναγόντων και εναγομένης 1 και σε σχέση με τη συμφωνία ενοικίασης και διαχείρισης ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ εναγόντων και της εταιρείας Salitro στην οποία είναι εκκαθαριστής ο εναγόμενος αρ. 4 και ουσιαστικά ότι αυτές βρίσκονται σε ισχύ. Επίσης, αξιώνει διατάγματα με τα οποία να διατάσσονται όλοι οι εναγόμενοι να μην επεμβαίνουν και/ή να παύσουν να επεμβαίνουν σε συγκεκριμένο ακίνητο επί του οποίου βρίσκεται το ξενοδοχείο Pafiana Heights καθώς επίσης και γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και ιδιοποίηση περιουσίας. Περαιτέρω, αξιώνει αποζημιώσεις για υλικές ζημιές και ζημιές στη φήμη και πελατεία των εναγόντων, αποζημιώσεις λόγω απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή συνομωσίας και/ή διαζευκτικά λόγω αμέλειας καθώς επίσης και αποζημιώσεις λόγω παράβασης του δικαιώματος ιδιοκτησίας, άσκησης επαγγέλματος και του δικαιώματος του συμβάλλεσθαι. Την ίδια ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, δηλαδή στις 11/05/2016, οι ενάγοντες καταχώρησαν και μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσαν προσωρινά διατάγματα με τα οποία να εμποδίζονται όλοι οι εναγόμενοι να επεμβαίνουν στο ξενοδοχείο Pafiana Heights και/ή να παύσουν να επεμβαίνουν. Κατά το στάδιο εξέτασης της πιο πάνω αίτησης από το Δικαστήριο, εμφανίστηκε συνήγορος εκ μέρους της εναγομένης 3, ανάφερε ότι έλαβε γνώση για την αίτηση και ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση. Η συνήγορος των εναγόντων, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα της αυτό συμφώνησε και παράλληλα δεν επέμεινε στην έκδοση μονομερώς των αιτουμένων διαταγμάτων ούτε εναντίον και των υπόλοιπων εναγομένων. Ως εκ τούτου, διατάχθηκε να επιδοθεί και σε αυτούς η αίτηση εκείνη. Ακολούθως και αφού έλαβαν γνώση για την αίτηση όλοι οι εναγόμενοι, εμφανίστηκαν, ζήτησαν χρόνο και εν τέλει καταχώρησαν ενστάσεις. Πέραν των ενστάσεων καταχωρήθηκαν και σωρεία άλλων αιτήσεων μεταξύ αυτών και η αίτηση ημερομηνίας 07/06/2016 εκ μέρους του εναγομένου αρ. 4 με την οποία ζητείτο, μεταξύ άλλων, η αναστολή της διαδικασίας λόγω ρήτρας διαιτησίας. Λόγω των συνεπειών που θα είχε τυχόν έγκριση της εν λόγω αίτησης, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των διαδίκων, εκδικάστηκε πρώτη και το Δικαστήριο στις 07/10/2016 εξέδωσε την απόφαση του με την οποία απέρριψε την αίτηση. Εν όψει των πιο πάνω, συνέχισαν να προωθούνται οι υπόλοιπες αιτήσεις και μια από αυτές είναι και η υπό κρίση αίτηση. Η Ενάγουσα - Αιτήτρια, με την παρούσα αίτηση, εξαιτείται από το Δικαστήριο άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση πρόσθετης και/ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον Διόφαντο Χατζημιτσή στην αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 11/05/
  8. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν το πιο πάνω αίτημα φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Διόφαντου Χ΄΄Μιτσή ημερομηνίας 16/06/
  9. Ουσιαστικά ο ενόρκως δηλών προβάλλει ως λόγο για την αναγκαιότητα της καταχώρησης της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, την οποία επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση ως τεκμήριο Α, το γεγονός ότι με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις των εναγομένων - καθ' ων η αίτηση στην αίτηση της ενάγουσας ημερομηνίας 11/05/2016 περιλαμβάνονται αναφορές οι οποίες είναι ανακριβείς, αβάσιμες, αναληθείς και παραπλανητικές και χρήζουν διευκρίνησης, απάντησης και σχολιασμού. Κατά αυτό τον τρόπο, αναφέρει, οι Αιτητές θα είναι σε θέση να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς που τέθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση και να παραθέσουν τα πραγματικά γεγονότα ολοκληρωμένα ενώπιον του Δικαστηρίου. Ακολούθως, παραθέτει τις παραγράφους των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν τις ενστάσεις των εναγομένων οι οποίες θεωρεί ότι χρήζουν διευκρίνισης, απάντησης και σχολιασμού. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στις παραγράφους 14, 15, 17(β), 21, 22, 23 και 36 της ένορκης δήλωσης του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων 1 και 2, στις παραγράφους 1,5,6,8,10,11,13,21 και 41 της ένορκης ομολογίας του κ. Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων 3 και στις παραγράφους 5 και 17 της ένορκης δήλωσης του κ. Νίκου Νικολάου που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων αρ.
  10. Επισυνάπτει επίσης και 16 τεκμήρια τα οποία προτίθεται να παρουσιάσει με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αναφορικά με το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωση που η ενάγουσα επιθυμεί να καταχωρήσει και των σχετικών τεκμηρίων, αναφορά θα γίνει κατωτέρω κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης. Οι εναγόμενοι καθ' ων η αίτηση 1 - 4 καταχώρησαν ενστάσεις στην πιο πάνω αίτηση οι οποίες συνοδεύονται από σχετικές ένορκες ομολογίες. Οι λόγοι ένστασης φαίνονται στο σώμα των εν λόγω ενστάσεων, έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και θα απαντηθούν κατωτέρω εξετάζοντας την ουσία της παρούσας αίτησης. Η ακρόαση της παρούσας αίτηση έγινε στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές κατάθεσαν στο Δικαστήριο. Έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν χρειάζεται να γίνει αναφορά στο περιεχόμενο τους. Η Δ.48, Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως τροποποιήθηκε από τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, ημερομηνίας 23/12/1999 έχει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Όπως προκύπτει από το πιο πάνω λεκτικό της εν λόγω Διάταξης προϋπόθεση για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ύπαρξη καλού λόγου και το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου βασιζόμενο στα γεγονότα και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στην Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 508, 514 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «....το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το τί συνιστά καλό λόγο έτσι ώστε να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης ομολογίας εξαρτάται από τα γεγονότα και τα επίδικα ζητήματα της κάθε υπόθεσης. Δεν μπορεί ο καλός λόγος να καθοριστεί εξαντλητικά ούτε μπορεί να καθοριστούν κριτήρια. Αυτό εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εκείνο το οποίο έχει σημασία είναι το Δικαστήριο να μπορεί να έχει ενώπιον του όλα τα ουσιώδη γεγονότα έτσι ώστε να μπορεί να αποφασίσει τα επίδικα ζητήματα. Στην Α. Μessios & Sons Ltd κ.α. v. Ανδρέα A. Λεωνίδα (Aρ. 1)
(2010)1Α Α.Α.Δ 195 έγινε αίτηση για επαναφορά απορριφθείσας έφεσης λόγω μη προώθησης της στην οποία υπήρχε ένσταση. Ακολούθησε αίτηση για άδεια για καταχώριση δύο συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Υπήρχε ισχυρισμός ότι η αίτηση δεν θα έπρεπε να εγκριθεί διότι με τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις ζητείτο η προσαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας και/ή η επανάληψη των αρχικών θέσεων και ισχυρισμών τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επιτρέποντας την καταχώριση τους, ανέφερε τα εξής: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι μαρτυρία η οποία είναι άσχετη και δεν θα παίξει κανένα ρόλο στην επίλυση των επίδικων ζητημάτων ούτε θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης, δεν θα πρέπει να επιτραπεί να προσκομιστεί και ούτε θα μπορούσε να αποτελεί καλό λόγο. Επίσης, να αναφερθεί ότι ο αιτητής θα πρέπει να εξηγεί τους λόγους που απαιτείται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και πώς προέκυψε αυτή η ανάγκη αλλά και να αναφέρει τη μαρτυρία που πρόκειται να προσκομίσει με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην Βερεγγάρια Παναγιώτη Παπακοκκίνου κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 1)
(2012)1Α Α.Α.Δ. 643 ένας από τους λόγους στους οποίους βασίστηκε η απόρριψη του αιτήματος για άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ήταν ότι «Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, που ζητείτο να καταχωρηθεί, δεν γινόταν αντιληπτό τί περισσότερο επιθυμούν οι εφεσείουσες να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου πέραν της επανάληψης του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως ημερ. 12.7.2011 και της επιχειρηματολογίας τους.» Αναφέρθηκαν επίσης στην πιο πάνω υπόθεση και τα ακόλουθα: «Σημειώνουμε συναφώς ότι στην αίτηση δεν έχει επισυναφθεί η ένορκη δήλωση που θα καταχωρείτο, αν δινόταν άδεια, όπως θα έπρεπε και επομένως το περιεχόμενο της το υποθέσαμε από τα στοιχεία που είχαμε». Παρά το ότι προκύπτει ότι μια τέτοια πρακτική πρέπει να ακολουθείται, εντούτοις αυτό δεν αποτελεί καταλυτικό παράγοντα κατά την άποψη μου, αν ληφθεί υπόψη ότι τέτοιου είδους αιτήματα μπορεί να γίνουν και προφορικά. Η ουσία όμως, είναι ότι θα πρέπει από τα στοιχεία που θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου ο αιτητής να μπορεί να φανεί το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που θα καταχωρηθεί αν δοθεί άδεια, κάτι που άπτεται της ουσίας του αιτήματος. Δηλαδή, θα πρέπει να μπορεί να διαφανεί η σχετικότητα και σημαντικότητα της μαρτυρίας που θα προσκομιστεί και κατ' επέκταση να αποφασιστεί η ύπαρξης καλού λόγου ή όχι. Πέραν των πιο πάνω, αναφορά θα πρέπει να γίνει και στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Μαρίας Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/14, Ημερ. 03/11/2016 η οποία αφορούσε έφεση εναντίον της οριστικοποίησης προσωρινών διαταγμάτων τα οποία εκδόθηκαν μονομερώς. Ένας από τους λόγους έφεσης αφορούσε την άδεια που δόθηκε στον εφεσίβλητο πρωτοδίκως για να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση με σκοπό να απαντήσει στους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν με την ένσταση του εφεσείοντα και σε σχέση με αυτό αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη.» Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση και ουσιαστικά κατά πόσο υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί στην αιτήτρια να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η αιτήτρια συγκεκριμενοποιεί σε ποιες παραγράφους των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν τις ενστάσεις επιθυμεί να απαντήσει καθώς επίσης και τα γεγονότα που επιθυμεί να αναφέρει και τα τεκμήρια που προτίθεται να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Προτού προχωρήσω να εξετάσω την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη ομολογία και κατά πόσο θα πρέπει να δοθεί άδεια να καταχωρηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, θα αναφερθώ γενικά στην ουσία και στα γεγονότα που υποστηρίζουν το αίτημα την ενάγουσας στην αίτηση της για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η ουσία των γεγονότων που παραθέτει ο ενόρκως δηλών κ. Διόφαντος Χ΄΄ Μιτσής στην ένορκη ομολογία του που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 11/05/2016 για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων είναι ότι η ενάγουσα είναι η νόμιμη κάτοχος και διαχειρίστρια του ξενοδοχείου «PAPHIAN HEIGHTS», ιδιοκτησίας της εναγομένης 1, από το 2009 δυνάμει συμφωνιών ενοικίασης και διαχείρισης ημερομηνίας 03/06/2009, τόσο με την εναγομένη 1 όσο και με την Salitro Ltd, εκκαθαριστής της οποίας είναι ο εναγόμενος
  1. Αναφέρει επίσης ότι ο εναγόμενος αρ. 2 έχει διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας της Evans Development Ltd από την εναγομένη αρ.3 δυνάμει ομολόγου Επιβάρυνσης ημερομηνίας 10/05/
  2. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι η ενάγουσα, δυνάμει των πιο πάνω συμφωνιών, κατέχει και διαχειρίζεται νόμιμα το ξενοδοχείο και ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν δικαίωμα να επεμβαίνουν σε αυτό και να της στερούν την κατοχή και διαχείριση. Στις 10/05/2016, όπως αναφέρεται, οι εναγόμενοι μετέβηκαν στο ξενοδοχείο για να λάβουν κατοχή και διαχείριση του ξενοδοχείου και άλλαξαν τις κλειδωνιές. Μετά από αυτό, το απόγευμα της ιδίας μέρας ο κ. Νικολάου τους απέστειλε μια επιστολή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με την οποία τους ενημερώνει ότι τερματίζει τη συμφωνία διαχείρισης ημερομηνίας 03/06/2009 μεταξύ αυτών και της Salitro Ltd χωρίς να δίδει οποιαδήποτε δικαιολογία. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι παράνομα επενέβηκαν και ανέλαβαν τη διαχείριση του εν λόγω ξενοδοχείου στερώντας την από αυτήν και αξιώνουν τα συγκεκριμένα διατάγματα στην αίτηση τους καθώς επίσης και τις διάφορες θεραπείες που επιζητούν με την αγωγή τους. Στην πιο πάνω αναφερόμενη ένορκη ομολογία επισυνάπτονται σωρεία εγγράφων έτσι ώστε η ενάγουσα να καταδείξει την κατοχή και διαχείριση του ξενοδοχείου από το 2009 και ότι εργοδοτεί προς τούτο προσωπικό. Επίσης, επισυνάπτονται και οι συμφωνίες ημερομηνίας 03/06/
  3. Όπως προκύπτει από τις ενστάσεις των εναγομένων, αμφισβητείται η κατοχή του επίδικου ξενοδοχείου από την ενάγουσα και η εγκυρότητα και νομιμότητα των ισχυριζόμενων συμφωνιών δυνάμει των οποίων αυτή ισχυρίζεται ότι κατέχει το επίδικο ξενοδοχείο. Έχοντας σκιαγραφήσει τα βασικά γεγονότα της υπόθεσης θα προχωρήσω να εξετάσω τα γεγονότα τα οποία επιθυμεί η ενάγουσα να παραθέσει στο Δικαστήριο για να απαντήσει, διευκρινίσει ή αντικρούσει, όπως ισχυρίζεται, τις θέσεις των ενόρκως δηλούντων των ενστάσεων. Δεν κρίνω αναγκαίο να αναφερθώ λεπτομερώς σε όλες τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση και στο τεκμήριο Α, με το οποίο η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη ομολογία αποτελείται από 30 παραγράφους και 16 περαιτέρω τεκμήρια από τη ήδη 26 που συνοδεύουν την αρχική ένορκη δήλωση. Έχω μελετήσει λεπτομερώς όλους τους προτιθέμενους ισχυρισμούς και τεκμήρια που η ενάγουσα επιθυμεί να θέσει στο Δικαστήριο όπως προκύπτουν από το τεκμήριο Α αλλά και από την ένορκη ομολογία που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Εκείνο το οποίο αναφύεται από όλα όσα η ενάγουσα αναφέρει και τα γεγονότα και στοιχεία τα οποία επιχειρεί να εισάξει με την συμπληρωματική ένορκη της ομολογία, είναι ουσιαστικά η ενίσχυση ήδη υφιστάμενων ισχυρισμών, προσθέτοντας περαιτέρω αναφορές και γεγονότα καθώς επίσης και τεκμήρια για περαιτέρω υποστήριξη των θέσεων της. Επιχειρεί με την παρούσα αίτηση και την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη ομολογία να τεκμηριώσει υπαρκτούς ισχυρισμούς, που σχετίζονται ή μη με τις προϋποθέσεις που οφείλει το Δικαστήριο να εξετάσει στα πλαίσια της κυρίως αίτησης ημερομηνίας 11/05/2016, παρά να αντικρούσει νέους ισχυρισμούς, όπως υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών της παρούσας αίτησης, που προβάλλονται με τις ενστάσεις. Όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω, το Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος οφείλει και έχει υποχρέωση να περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται για την έκδοση του όπως αυτές καθορίζονται, γενικά, από το άρθρο 32 του Ν.14/60 και την νομολογία. Θα πρέπει επιμελώς να αποφεύγει τη διατύπωση κρίσης επί αμφισβητούμενων γεγονότων που σχετίζονται με την ουσία της υπόθεσης καθότι αυτό θα πρέπει να γίνεται στα πλαίσια της δίκης. Ενδεικτικά παραπέμπω στην Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263, T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802 και Γρηγορίου κ.α. v. Xριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ.
  1. Σίγουρα η ανάγκη για αντίκρουση νέων ισχυρισμών που μπορεί να προβληθούν με την ένσταση των καθ' ών η αίτηση σε μια τέτοια διαδικασία και η παράθεση περαιτέρω γεγονότων που να απαντούν και να θέτουν τη θέση του αιτητή επί των ουσιαστικών προϋποθέσεων που θα πρέπει να εξεταστούν αποτελεί καλό λόγο για να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης ομολογίας. Η άρνηση όμως των ισχυρισμών του αιτητή που προβάλλεται με τις ενστάσεις και η παράθεση από αυτούς μιας διαφορετικής εκδοχής επί των γεγονότων δεν είναι αρκετή από μόνη της και ούτε δικαιολογεί την περαιτέρω απάντηση σε αυτούς. Όπως έχει αναφερθεί στην Μαρίας Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου (ανωτέρω) η απάντηση σε ισχυρισμούς της ένστασης δεν αποτελεί αυτοσκοπό και θα πρέπει να συνδέεται με την αναγκαιότητα επίλυσης των επίδικων θεμάτων. Στην παρούσα περίπτωση, δεν επιχειρείται με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να παρατεθούν νέοι ισχυρισμοί ή γεγονότα που δεν προβάλλονται με την αρχική ένορκη δήλωση της αιτήτριας ημερομηνίας 11/05/
  2. Εκείνο που επιχειρείται είναι η επανάληψη και ενίσχυση των ήδη υφιστάμενων ισχυρισμών της αιτήτριας. Μελέτη των παραγράφων του τεκμηρίου Α αυτό καταδεικνύει. Όλα τα γεγονότα που επιχειρούνται να εισαχθούν δεν είναι τέτοια που θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου επί των προϋποθέσεων που θα εξετάσει στην κυρίως αίτηση και ούτε προστίθεται με αυτή κάποιοι νέοι ισχυρισμοί σε σχέση με αυτές. Για παράδειγμα, στην ένορκη ομολογία υπάρχουν ισχυρισμοί αναφορικά με την ιδιοκτησία συγκεκριμένης περιουσίας της αιτήτριας η οποία βρίσκεται στο ξενοδοχείο, το ότι αυτή εργοδοτεί προσωπικό και ότι το κατέχει και το διαχειρίζεται δυνάμει συμφωνιών ημερομηνίας 03/06/
  3. Με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση ζητείται να επαναληφθούν οι εν λόγω θέσεις, εν όψει και της εκδοχής που προβάλλεται με τις ενστάσεις των καθ' ών η αίτηση και να προσκομιστεί περαιτέρω μαρτυρία για τεκμηρίωση τους. Όλα αυτά, κρίνω ότι δεν είναι νέα στοιχεία και γεγονότα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου σε σχέση με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται. Το Δικαστήριο δεν θα αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 11/05/2016 και η προσκόμιση περαιτέρω μαρτυρίας για τεκμηρίωση των ήδη υφιστάμενων ισχυρισμών δεν μπορεί να αποτελεί καλό λόγο για να δοθεί τέτοια άδεια. Επιχειρείται επίσης να προσαχθεί περαιτέρω μαρτυρία για να καταδειχθεί η εγκυρότητα της συμφωνίας ημερομηνίας 03/06/2009 εν όψει των ισχυρισμών που προβάλλεται με τις ενστάσεις για ακυρότητα αυτής και/ή μεθοδεύσεις του διευθυντή της αιτήτριας. Τέτοιοι ισχυρισμοί θεωρώ ότι δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου στο στάδιο εξέτασης της αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το ίδιο ισχύει και για ισχυρισμούς που επιχειρούνται να εισαχθούν και σχετίζονται με την παράθεση θέσεων υπό μορφή σχολιασμού διαφόρων ισχυρισμών που προβάλλονται με τις ενστάσεις (βλ. για παράδειγμα την παράγραφο 14 του τεκμηρίου Α). Ιδιαίτερη αναφορά θα μπορούσε να γίνει στην παράγραφο 12 του τεκμηρίου Α με την οποία επιχειρείται να απαντηθεί η παράγραφος 36 της ένορκης ομολογίας του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων 1 και 2 και στην οποία αναφέρει ότι θα διαχειριστεί την περιουσία της εναγομένης 1 σύμφωνα με το Νόμο και ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για αυθαίρετη ή παράνομη μεταβίβαση της κατοχής του ξενοδοχείου σε τρίτους. Η αιτήτρια επιχειρεί να απαντήσει σε αυτό για να πει ότι από πληροφορίες που έλαβε κάποια εταιρεία ονομαζόμενη ZEUS INTERNATIONAL έλαβε κατοχή. Η θέση αυτή που επιχειρείται να εισαχθεί όμως δεν είναι για να καταδείξει την κατοχή αυτή καθεαυτή του ξενοδοχείου μετά που ο εναγόμενος 2 έλαβε την κατοχή του αλλά για να θέσει εν αμφιβόλω τον ισχυρισμό του ότι δεν θα ενεργήσει σε βάρος των συμφερόντων της ενάγουσας. Να σημειωθεί επίσης ότι έχει ήδη δοθεί άδεια με τη σύμφωνη γνώμη της ενάγουσας να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη ομολογία από την εναγομένη 3 με την οποία να αναφέρει ότι από τις 24/06/2016 ιδιοκτήτης και κάτοχος του επίδικου ξενοδοχείου είναι η εταιρεία AGI-CYPRE ALAMINOS LTD. Επομένως, θεωρώ ότι και η πιο πάνω θέση της ενάγουσας δεν θα μπορούσε να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της κυρίως αίτησης. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και τη θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος, κρίνω ότι ούτε στην παρούσα περίπτωση έχει καταδειχθεί ένας τέτοιος λόγος γι αυτό το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπερ του αιτήματος. Ως εκ τούτου, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει, γι αυτό απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων 1- 4 - Καθ' ών η Αίτηση και εναντίον της ενάγουσας - Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Πρωτοκολλητής (Υπ.).............. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντιγραφο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.