MICKY'S CAR RENTALS LTD κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Έφεσης-Αίτησης: 203/16, 14/12/2016

(10)ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης όπως διορίσουν εκτιμητή με σκοπό τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο περιλαμβάνεται στην υποθήκη Υ70/2007 και όπως ενημερώσουν την Καθ' ης η αίτηση αναφορικά με τα στοιχεία αυτού και ότι εάν παραλείψουν οι Αιτητές να διορίσουν εκτιμητή εντός της πιο πάνω αναφερόμενης προθεσμίας τότε η Καθ' ης η αίτηση θα προχωρήσει στο διορισμό νέου εκτιμητή. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναστέλλει ή και να ακυρώνει την διαδικασία αναγκαστικής πώλησης του ως άνω ακινήτου. Δ. Οιονδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία ως ήθελε το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις συνθήκες. Ε. Τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α». Το ακίνητο που περιγράφεται στο αιτητικό Α στο εξής θα αναφέρεται «το ακίνητο». Η Έφεση-Αίτηση εδράζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), Μέρος VIA πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, άρθρα 44Α ως και 44ΙΑΑ και στα παραρτήματα αυτών, καθώς και στα άρθρα 5, 36 και 44ΚΣΤ, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμών του 2015 Κ.Δ.Π. 185/2015, άρθρα 37-51, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48 θ.1-9, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως και τις τροποποιήσεις του, στους γενικούς κανόνες επιείκειας και στην πρακτική και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι πρώτοι πέντε λόγοι έφεσης περιστρέφονται γύρω από την εκκρεμότητα της αγωγής 3110/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, η οποία καταχωρήθηκε από τους Εφεσείοντες-Αιτητές εναντίον της Εφεσίβλητης-Καθ' ης η Αίτηση (βλ. λόγους έφεσης 2.1 μέχρι 2.5). Με τους λόγους έφεσης 2.6 μέχρι 2.9 οι Εφεσείοντες-Αιτητές παραπονούνται ότι «η ειδοποίηση» δεν συνοδεύεται από πλήρη και αναλυτική κατάσταση λογαριασμού, με αυτήν απαιτούνται παράνομοι τόκοι και χρεώσεις κάτι που είναι αντικείμενο της αγωγής 3110/14, ότι δεν πληροί της απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις και ότι περιέχει εσφαλμένα στοιχεία. Με τον λόγο έφεσης 2.10 οι Εφεσείοντες-Αιτητές παραπονούνται ότι «ουδέποτε έλαβαν την εκ του Νόμου προβλεπόμενη κατά τύπο ορθή ειδοποίηση και ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν επαρκώς για την οφειλή. Με τον λόγο έφεσης 2.11 παραπονούνται ότι η σχετική υποθήκη είναι προϊόν απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων κλπ. Με τον λόγο έφεσης 2.12 τίθεται ισχυρισμός ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα των Εφεσειόντων-Αιτητών, η αποτίμηση των οποίων σε χρηματικές αξίες είναι εκτός πραγματικότητας. Η Έφεση-Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα-Αιτητή αρ. 3 η οποία αποτελείται από 30 παραγράφους και σε αυτή επισυνάπτονται τα τεκμήρια 1 και

1. Την 7.11.2016 καταχωρήθηκε Ένσταση εκ μέρους της Εφεσίβλητης- Καθ' ης Αίτηση. Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 27, 44Α - 44ΙΑΑ και παραρτήματα αυτού, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Νόμου 14/1960, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στους γενικούς κανόνες επιεικείας και στην πρακτική και τις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης έχουν ως εξής: «
2. Η ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» και η ειδοποίηση «Τύπος ΙΒ» έχουν δεόντως αποσταλεί και επιδοθεί και η διαδικασία ακολουθείται ορθά και νομότυπα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
3. Η νομική βάση της Αίτησης πάσχει διότι η μόνη Ειδοποίηση η οποία μπορεί να εφεσιβληθεί βάσει των διατάξεων του Μέρους VIA είναι η Ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ».
4. Η νομική βάση της Αίτησης δεν στοιχειοθετείται και/ή πάσχει διότι δεν στοιχειοθετούνται και/ή δεν συντρέχουν οι λόγοι που εξαντλητικά προβλέπει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για καταχώρηση Αίτησης Έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ ...».
5. Η Αίτηση είναι παράτυπη, εφόσον συγχέει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου μέσω πλειστηριασμού με τη διαδικασία αναγκαστικής πώλησης που προωθείται από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο, καθώς στη νομική βάση της αναφέρεται σε διαδικασία η οποία προνοείται υπό του Μέρους VI του Ν.9/1965, ενώ η παρούσα διαδικασία πλειστηριασμού ερείδεται επί του Μέρους VIA του Ν.9/
7. Οι Αιτητές ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 και/ή δεν ερμηνεύει τις διατάξεις του Ν.9/1965 σε συνάρτηση με το σκοπό του νομοθέτη και/ή παραπλανεί το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω νόμου.
8. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο τυγχάνει εφαρμογής σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, δηλαδή σε υφιστάμενες και νέες συμβάσεις υποθήκης.
9. Η ύπαρξη πολιτικής αγωγής δεν εμποδίζει την Τράπεζα από το να προχωρήσει με δημόσιο πλειστηριασμό και οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας δεν εμποδίζουν την Τράπεζα από το να προχωρήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οιονδήποτε τρόπο επιλέξει.
10. Η αμφισβήτηση της νομιμότητας και της εγκυρότητας των συμβάσεων υποθήκης στα πλαίσια πολιτικής αγωγής δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/
12. Η απόφαση δημόσιου πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε από την Τράπεζα, με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα δικαιώματα της.
13. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι τυχόν επιτυχής της έκβαση θα αποστερήσει την Τράπεζα από την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της, καταστρατηγώντας το σκοπό του τροποποιηθέντος νομοθετικού πλαισίου Ν.9/
15. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι η Εφεσείουσα-Αιτήτρια 1 έχει με τη σύμβαση υποθήκης ανέκκλητα καταστήσει την Τράπεζα πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της και της έδωσε πληρεξουσιότητα να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο με οποιοδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε ποσό με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η υποθήκη.
16. Οι ισχυρισμοί του ομνύοντα αποτελούν το αντικείμενο άλλης διαδικασίας.
17. Ο ομνύοντας προβαίνει σε αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν αποσείει το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του.
18. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα». Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Δ. Παπαδόπουλου, υπαλλήλου της Εφεσίβλητη-Καθ' ης η Αίτησης. Η ένορκη δήλωση αποτελείται από 28 παραγράφους και σε αυτή επισυνάπτονται έξι τεκμήρια. Οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Έφεση-Αίτηση και την Ένσταση, βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου, το περιεχόμενό τους έχει μελετηθεί και δεν χρειάζεται να επαναληφθεί. Κατά την ακρόαση κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Προς εξασφάλιση δανείου από την Εφεσίβλητη-Καθ' ης η Αίτηση με εγγυητές τους Εφεσείοντες-Αιτητές αρ. 2 και 3, η Εφεσείουσα-Αιτήτρια αρ. 1, ενέγραψε την υποθήκη Υ70/2007 επί του ακινήτου της. Την 10.8.2015 η Εφεσίβλητη-Καθ' ης η Αίτηση απέστειλε επιστολές τερματισμού ημερ. 10.8.2015 προς τους Εφεσείοντες-Αιτητές αναφορικά με τη σχετική συμφωνία δανείου (βλ. παράγρ. 21 της Έκθεσης Απαίτησης, τεκμήριο 2 της Έφεσης-Αίτησης και παράγρ. 10 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Το κατά πόσο ήταν έγκυρος τερματισμός ή όχι δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι την 22.7.2016 επιδόθηκαν εκ μέρους της Εφεσίβλητης-Καθ' ης η Αίτηση στους Εφεσείοντες-Αιτητές η ειδοποίηση τύπου Θ και Ι ημερ. 4.7.2016 μαζί με κατάσταση λογαριασμού (παράγραφος 12 της εν λόγω ένορκης δήλωσης και τεκμήριο 3). Προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις της Έφεσης-Αίτησης και της Ένστασης ότι την 14.9.2016 επιδόθηκε εκ μέρους της Εφεσίβλητης στους Εφεσείοντες-Αιτητές η ειδοποίηση τύπου ΙΑ και η ειδοποίηση ΙΒ ημερ. 2.9.2016 (βλ. παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Έφεση-Αίτηση και παράγραφο 13, τεκμήριο 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση). Την 31.12.2014 οι Εφεσείοντες-Αιτητές καταχώρησαν την αγωγή υπ' αρ. 3110/14 με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον της Εφεσίβλητης-Καθ' ης η Αίτησης με την οποία, μεταξύ άλλων, αμφισβητούν τη νομιμότητα των σχετικών συμφωνιών και υποθήκης (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση). Στα πλαίσια εκείνης της αγωγής την 13.4.2016 καταχωρήθηκε από την Εφεσίβλητη-Καθ' ης η Αίτηση αίτηση για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης της. Τελικά οι Εφεσείοντες-Αιτητές καταχώρησαν την Έκθεση Απαίτησης στις 12.9.2016 (τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Έφεση-Αίτηση). ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΙΑΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΥ ΔΑΝΕΙΣΤΗ ΟΠΩΣ ΠΡΟΝΟΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1965 (Ν.9/1965), όπως τροποποιήθηκε (στο εξής θα αναφέρεται ως ο Νόμος) Το Μέρος VIA αφορά την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Σημειώνονται τα εξής για τη διαδικασία αυτή. Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος αυτό του Νόμου σε: «. περίπτωση υπερημερίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου .» (άρθρο 44Β του Νόμου). Νοουμένου ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις του πιο πάνω άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(1)να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται σ' αυτό το Μέρος του Νόμου: « . αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού». Με την ίδια ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης και για το ενδεχόμενο πώλησης του ακινήτου σε περίπτωση μη εξόφλησης. Επιπρόσθετα αυτή η ειδοποίηση συνοδεύεται και από την ειδοποίηση τύπου Θ [άρθρο 44Β

(2)(β)]. Ακολούθως σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της πιο πάνω ειδοποίησης τύπου Ι, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί « . να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό∙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον τύπο ΙΑ του Δεύτερου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου» (άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου). Το άρθρο 44Δ του Νόμου αφορά τη διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου και στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας προνοείται η επίδοση από τον ενυπόθηκο δανειστή της ειδοποίησης τύπου ΙΒ. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης δεν χρειάζεται εδώ αναφορά σε άλλες πρόνοιες του Νόμου. Κρίνεται τώρα χρήσιμο να γίνει ειδικότερη αναφορά στο περιεχόμενο των πιο πάνω ειδοποιήσεων τύπου Θ, τύπου Ι, τύπου ΙΑ και ΙΒ όπως το συναντούμε στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου: Με την ειδοποίηση τύπου Θ ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης για τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης του χρέους του και ενημερώνεται, μεταξύ άλλων, ότι αν δεν βρεθεί κοινή αποδεκτή λύση, θα ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ακολούθως με την παράγραφο 5 της ίδιας ειδοποίησης πληροφορείται για τη δυνατότητα του να αμφισβητήσει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση χρέους: «5. Εάν έχετε επαρκείς λόγους να πιστεύετε ότι δεν οφείλετε στον δανειστή σας το απαιτούμενο ποσό ή εάν έχετε επαρκείς λόγους να πιστεύετε ότι ο δανειστής σας δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το νόμο, ενδεχομένως να έχετε το δικαίωμα να προσφύγετε στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους∙ οποιαδήποτε πράξη πρέπει να αρχίσει πριν την επίδοση της ειδοποίησης σε εσάς για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου σας σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014. [Ν.142(Ι) του 2014]». Όσον αφορά το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου Ι: Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση ο ενυπόθηκος οφειλέτης ειδοποιείται ότι έγινε απαιτητό το ενυπόθηκο χρέος. Με την ίδια ειδοποίηση καλείται όπως το καταβάλει εντός 30 ημερών πλέον τόκους και έξοδα και ότι σε αντίθετη περίπτωση ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπεται στο Μέρος VIA για το ενυπόθηκο ακίνητο. Τέλος, στην ίδια ειδοποίηση δίδεται ευκαιρία στον ενυπόθηκο οφειλέτη, σε περίπτωση που έχει διαφορετική γνώμη να πληροφορήσει για τούτο γραπτώς τον ενυπόθηκο δανειστή εντός 30 ημερών από την παραλαβή της συγκεκριμένης ειδοποίησης. Όσον αφορά το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου ΙΑ: με αυτή πληροφορείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο και ότι το ενυπόθηκο ακίνητο θα πωληθεί με πλειστηριασμό σε καθορισμένη ημερομηνία. Η ειδοποίηση τύπου ΙΒ από τον ενυπόθηκο δανειστή προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη αφορά το θέμα διορισμού εκτιμητή [άρθρο 44Δ

(2)]. Παρατίθεται αυτούσιο απόσπασμα τέτοιας ειδοποίησης όπως το βρίσκουμε στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου: «Αναφέρομαι στο πιο πάνω θέμα και ..... εντός δέκα

(10)ημερών από την παραλαβή της παρούσας, διορίσετε εκτιμητή με σκοπό τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του/ων ενυπόθηκου/ων ακινήτου/ων το/α οποίο/α περιλαμβάνεται/ονται στην υποθήκη Υ...../.... και με ενημερώστε αναφορικά με τα στοιχεία/ταυτότητα αυτού. Η εκτίμηση θα πρέπει να παραδοθεί .......... στον ............. στην παρουσία της. Εάν παραλείψετε να διορίσετε εκτιμητή εντός της πιο πάνω αναφερόμενης προθεσμίας, τότε θα προχωρήσω στο διορισμό νέου εκτιμητή.». ΟΙ ΕΠΙΔΙΚΕΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΙΑ Με τις επίδικες ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, οι Εφεσείοντες-Αιτητές πληροφορούνται από την Εφεσίβλητη-Καθ' ης η Αίτηση ότι το ενυπόθηκο χρέος το εξασφαλιζόμενο με την υποθήκη αρ. Υ70/07 προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση, έχει καταστεί πληρωτέο από τις 10.8.2015 και γι' αυτό προτίθεται να προχωρήσει σε πώληση του ακινήτου την 30.1.2017 ώρα 9:00π.μ. με τη διαδικασία πλειστηριασμού όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, του ακινήτου. Σύμφωνα με την ίδια ειδοποίηση «το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω υποθήκης ανέρχεται σε CHF455.880,39 .» (σε Ευρώ ενδεικτικό ποσό 420.553,86) πλέον τόκοι. Το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου προνοεί τα εξής: «

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις∙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί∙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή∙ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)». Δεν είναι αναγκαίο να συντρέχουν και οι τέσσερις λόγοι έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)για να παραμεριστεί η ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Π.χ. θα ήταν παράδοξο σε περίπτωση που μια ειδοποίηση τύπου ΙΑ αποστελλόταν πρόωρα να έπρεπε να συνέτρεχαν και όλοι οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης για να μπορούσε να παραμεριστεί. (α) Κατά πόσο η ειδοποίηση πληροί τις απαιτούμενες κατά το προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις (λόγοι έφεσης 2.8 της επίδικης έφεσης). Μια σύγκριση του τύπου ΙΑ του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου με τις ειδοποιήσεις ίδιου τύπου που επιδόθηκαν στους Αιτητές (βλ. τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Έφεση-Αίτηση), οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο τύπος και το περιεχόμενο των συγκεκριμένων ειδοποιήσεων συνάδει με το Νόμο. Εξάλλου οι Εφεσείοντες-Αιτητές ούτε στην Έφεση-Αίτηση ούτε στην αγόρευση συγκεκριμενοποίησαν τον ισχυρισμό αυτόν. Όσον αφορά δε τον λόγο έφεσης αρ. 2.6 ότι η ειδοποίηση δεν συνοδεύεται από αναλυτική κατάσταση λογαριασμού, κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου είναι η ειδοποίηση τύπου Ι που πρέπει να συνοδεύεται με κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους. (β) Κατά πόσο η ειδοποίηση έχει δεόντως επιδοθεί. Προκύπτει ότι οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ έχουν δεόντως επιδοθεί. (Βλ. τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Εξάλλου δεν αναπτύχθηκε επιχειρηματολογία για το αντίθετο. (γ) Κατά πόσο η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Οι ειδοποιήσεις έχουν σταλεί μετά τη λήξη της πιο πάνω προθεσμίας όπως αυτή καθορίζεται στην ειδοποίηση τύπου Ι. Οι ειδοποιήσεις τύπου Ι (μαζί με κατάσταση λογαριασμού και την ειδοποίηση τύπου Θ) επιδόθηκαν στους Εφεσείοντες-Αιτητές τον Ιούλιο του 2016 καλώντας τους για εξόφληση εντός 30 ημερών ενώ η ειδοποίηση τύπου ΙΑ επιδόθηκε μετά τη λήξη των 30 ημερών (το Σεπτέμβριο του 2016). (δ) Κατά πόσο η αγωγή αρ. 3110/14 των Εφεσείοντων-Αιτητών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εμπίπτει στο άρθρο 44Γ

(3)(δ). («εκκρεμεί αγωγή ..»). Είναι κατ' αρχή αναγκαίο να εστιαστεί η προσοχή του Δικαστηρίου στην ερμηνεία της συγκεκριμένης πρόνοιας του Νόμου. Κύριοι ερμηνευτικοί κανόνες Νόμων έχουν ως εξής: · Ένας Νόμος πρέπει να ερμηνεύεται στο σύνολο του. · Ένας Νόμος δεν μπορεί να ερμηνεύεται με τρόπο που οδηγεί σε άδικα, παράδοξα, παράλογα ή άτοπα αποτελέσματα. Όμως δεν είναι έργο του Δικαστηρίου ούτε έχει εξουσία να αποκαταστήσει τυχόν παραλείψεις, κενά ή σφάλματα στο Νόμο. · Ο σκοπός για τον οποίο έχει θεσπιστεί ο νόμος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για σκοπούς της ορθής ερμηνείας του. · Δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις όταν αυτές είναι σαφείς. (Ρόναλτ Γουοτς κ.α. ν. Γιάννη Λαουρή κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 319/08 ημερ. 7.7.2014, Κυριακίδης κ.α. ν. Δικηγοροπούλου κ.α.,

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1164, Διοικητικό Συμβούλιο Ταμείου Συντάξεως Δικηγόρων ν. Κλαύδιου Αντωνιάδη

(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1915) Κατ' αρχήν η φράση του άρθρου 44Γ

(3)(δ) «για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)» παραπέμπει στην ειδοποίηση τύπου Ι του Δεύτερου Παραρτήματος. Ως προς το ερώτημα σε τι είδους αγωγή αναφέρεται ο νομοθέτης στο άρθρο 44Γ

(3)(δ), η απάντηση έχει ως εξής: πρόκειται για αγωγή που εγείρεται από τον οφειλέτη ο οποίος θεωρεί ότι δεν οφείλει στον δανειστή το απαιτούμενο ποσό ή θεωρεί ότι ο δανειστής δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το νόμο∙ και προσφεύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους ή και να αμφισβητήσει τη νομιμότητα των πράξεων του δανειστή στις συναλλαγές του με τον ενυπόθηκο οφειλέτη (για τούτο το δικαίωμα του πληροφορείται με την ειδοποίηση τύπου Θ η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση τύπου Ι, και ακόμα συνοδεύει και τις ειδοποιήσεις υπερημερίας όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα). Σκοπός του άρθρου 44Γ

(3)(δ) είναι στην ουσία η αποφυγή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου πριν να ακουστεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης μέσω της αγωγής που τυχόν αποφασίσει να εγείρει. Το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, προκύπτει μόνο όταν δεν υπάρχει συμμόρφωση του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε ενδιαφερομένου προσώπου με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης τύπου Ι. Εάν όμως εκκρεμεί η αγωγή από τον ενυπόθηκο οφειλέτη με την οποία αμφισβητείται το χρέος κ.λ.π, όταν αυτή εμπίπτει στο άρθρο 44Γ

(3)(δ), τότε δεν δικαιούται ο ενυπόθηκος δανειστής να ορίσει ημερομηνία πώλησης του ακινήτου και να επιδώσει στον οφειλέτη την ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Από το κείμενο του Νόμου προκύπτει άμεσα ή έμμεσα ότι ο Νομοθέτης με σκοπό την επιτάχυνση των εκποιήσεων ακινήτων, θέλησε να παρέχει την ευχέρεια στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρεί ο ίδιος με τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του Νόμου, όπως περιληπτικά περιγράφεται πιο πάνω χωρίς όμως να αγνοείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης όπου ο τελευταίος αμφισβητεί ότι οφείλει το απαιτούμενο ποσό ή αμφισβητεί το δικαίωμα πώλησης του ακινήτου∙ νοουμένου όμως ότι τέτοια αμφισβήτηση «εκφραστεί» από τον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά κανόνα πριν την επίδοση προς αυτόν της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Γι' αυτό και σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί σε επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, παρόλο που εκκρεμεί η αγωγή του οφειλέτη ως το άρθρο 44Γ

(3)(δ) που αμφισβητεί το χρέος κ.λ.π, τότε τέτοια αγωγή αποτελεί λόγο έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ αφού εσφαλμένα ο ενυπόθηκος δανειστής θεώρησε για σκοπούς πώλησης του ακινήτου ότι η μη συμμόρφωση με την ειδοποίηση τύπου Ι του έδωσε το δικαίωμα για επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Γι' αυτό και η φράση στο άρθρο 44Γ

(3)(δ) «εκκρεμεί η αγωγή για την ειδοποίηση.» τύπου Ι, αναφέρεται στην ουσία σε αγωγή που έχει ως συνέπεια την παγοποίηση ή την εμπόδιση της δημιουργίας των συνεπειών από τη μη συμμόρφωση με την ειδοποίηση τύπου Ι. Το άρθρο 44Γ

(3)(δ) αναφέρεται σε αγωγή που εκκρεμεί η οποία διακόπτει ή εμποδίζει την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων του δανειστή να προχωρήσει στην πώληση του ακινήτου σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την ειδοποίηση τύπου Ι. Με βάση την πιο πάνω ανάλυση είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι μετά την παραλαβή της ειδοποίησης τύπου Ι, ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει αγωγή αμφισβητώντας, μεταξύ άλλων, το ενυπόθηκο χρέος και εγείροντας, μεταξύ άλλων, τυχόν σχετικά θέματα παρανομίας με αποτέλεσμα ο ενυπόθηκος δανειστής, εάν καταχωρηθεί στο κατάλληλο στάδιο η αγωγή από τον ενυπόθηκο οφειλέτη, να μην δικαιούται να προχωρήσει στην ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Στο ερώτημα τώρα κατά πόσο το άρθρο 44Γ

(3)(δ) αφορά και αγωγή που τυχόν ο ενυπόθηκος οφειλέτης καταχωρεί πριν την επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι, π.χ. περιπτώσεις όπου πρώτα προηγείται η αγωγή του οφειλέτη για αμφισβήτηση, μεταξύ άλλων, του χρέους κ.λ.π, μετέπειτα ο ενυπόθηκος δανειστής επιμένει σε προώθηση των διαδικασιών του Μέρους VIA του νόμου, οπότε επιδίδει την ειδοποίηση τύπου Ι και ακολούθως όταν περάσει η καθορισμένη προθεσμία εξόφλησης, επιδίδει την ειδοποίηση τύπου ΙΑ: Στην απόφαση Ροδοσθένους κ.α. ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, Αίτηση-Έφεση 207/16, Ε.Δ. Πάφου ημερ. 28.11.2016, το Δικαστήριο θεώρησε ανταπαίτηση που είχε καταχωρηθεί μετά την επίδοση επιστολών υπερημερίας ως το άρθρο 44Β του Νόμου τις οποίες είχε επικαλεστεί η τράπεζα (και πριν την επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι), ως αγωγή στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(δ) του Νόμου. Σε εκείνη την περίπτωση φαίνεται ότι από το στάδιο των επιστολών υπερημερίας, με την ειδοποίηση τύπου Θ, ο οφειλέτης πληροφορείτο για το δικαίωμα του να αμφισβητήσει το χρέος πριν την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, και τούτο θεωρήθηκε από το Δικαστήριο ότι έπραξε με την ανταπαίτηση που καταχώρησε στα πλαίσια αγωγής που είχε κινηθεί εναντίον του από την Τράπεζα. (Ειδοποίηση τύπου Θ: « .. ενδεχομένως να έχετε το δικαίωμα να προσφύγετε στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους .»). Η προκειμένη περίπτωση διαφοροποιείται αφού από τα βασικά γεγονότα προκύπτει ότι η αγωγή 3110/14 καταχωρήθηκε πριν τις επιστολές υπερημερίας και πριν η Εφεσίβλητη-Καθ' ης η Αίτηση αρχίσει να εφαρμόζει τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου. Συνεπώς δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι με την αγωγή του 2014 αμφισβητείται το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους ή ότι η συγκεκριμένη αγωγή εμπίπτει στην έννοια της αγωγής για την ειδοποίηση τύπου Ι έστω και με την ευρεία ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο στο άρθρο 44Γ

(3)(δ) του Νόμου στα πλαίσια της απόφασης Ροδοσθένους (πιο πάνω). Κατά την έγερση της αγωγής αρ. 3110/14 η Τράπεζα δεν είχε προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους, ούτε είχε αρχίσει να εφαρμόζει τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου έστω με επιστολές υπερημερίας ή με την ειδοποίηση τύπου Θ. Συνεπώς η συγκεκριμένη αγωγή δεν εμπίπτει στο άρθρο 44Γ

(3)(δ) του Νόμου. Επιπρόσθετα με τις παραγράφους 13, 14, 17 και 19 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Έφεση-Αίτηση οι Αιτητές παραπονούνται μεταξύ άλλων, ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν επαρκώς για την οφειλή, ότι η ειδοποίηση δεν συνοδεύεται από πλήρη και αναλυτική κατάσταση λογαριασμού και ότι η ειδοποίηση απαιτεί την καταβολή ποσού το οποίο περιέχει παράνομους και καταχρηστικούς τόκους και χρεώσεις. (βλ. λόγους έφεσης 2.6, 2.7 και 2.10). Όμως μέσω των ειδοποιήσεων τύπου Ι και ΙΑ ενημερώθηκαν οι Εφεσείοντες-Αιτητές για την απαιτούμενη οφειλή. Επιπλέον με βάση τον Νόμο μόνο η ειδοποίηση τύπου Ι πρέπει να συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού και όχι άλλη ειδοποίηση. Επιπρόσθετα, τα πιο πάνω παράπονα δεν εμπίπτουν στους λόγους έφεσης που προνοούνται στο άρθρο 44Γ

(3)για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Επιπρόσθετα οι Εφεσείοντες-Αιτητές επικαλούνται το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου εναλλακτικά. Όμως δεν έχει εξηγηθεί από την πλευρά των Εφεσείοντων-Αιτητών πως θα μπορούσε το άρθρο 32 να εφαρμοστεί στα πλαίσια Έφεσης-Αίτησης ενάντια, μεταξύ άλλων, στην ειδοποίηση ΙΑ όπου εφαρμόζονται εξαντλητικά συγκεκριμένοι λόγοι έφεσης. Ενόψει του ότι οι λόγοι έφεσης που μπορούν να προβληθούν για την ειδοποίηση τύπου ΙΑ είναι περιορισμένοι, δεν χρειάζεται οποιοσδήποτε άλλος σχολιασμός. ΟΙ ΕΠΙΔΙΚΕΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΙΒ Είναι η θέση της Εφεσίβλητη-Καθ' ης η Αίτησης ότι η ειδοποίηση ΙΒ δεν μπορεί να εφεσιβληθεί, αφού δεν αποτελεί ειδοποίηση που να μεταβάλλει ουσιαστικά την έννομη κατάσταση του ενυπόθηκου οφειλέτη. Το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου προνοεί: «44ΙΓ. Αναφορικά µε την άσκηση των δικαιωµάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο, του οποίου τα έννοµα συµφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ηµέρες από την ηµεροµηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό ∆ικαστήριο ..». Το άρθρο 44Δ

(1)του Νόμου προνοεί: «44∆.-

(1)Τηρουµένων των διατάξεων του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ, διορίζονται δύο

(2)εκτιµητές, ένας εκ µέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ένας εκ µέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη για τη διενέργεια, ταυτόχρονα, ανεξάρτητων εκτιµήσεων του ενυπόθηκου ακινήτου για σκοπούς υπολογισµού της αγοραίας αξίας αυτού, στους οποίους επιδίδονται από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και από τον ενυπόθηκο δανειστή ή/και λαµβάνονται από αρµόδια τµήµατα ή υπηρεσίες της ∆ηµοκρατίας, τα ίδια στοιχεία και πληροφορίες όσον αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο: Νοείται ότι, ο ενυπόθηκος οφειλέτης δύναται αντί να προβεί στο διορισµό εκτιµητή σύµφωνα µε τα πιο πάνω, να ζητήσει όπως η αξία γενικής εκτίµησης που αφορά ενυπόθηκο ακίνητο, όπως αυτή εκάστοτε ορίζεται στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (∆ιακατοχή, Εγγραφή και Εκτίµηση) Νόµο, είναι η εκτιµηµένη αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου: Νοείται περαιτέρω ότι, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή/και οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο, καθώς και ο ενυπόθηκος δανειστής πρέπει να συνεργάζονται και να διευκολύνουν τον εκτιµητή στην εκτέλεση του έργου του.

(2)Τηρουµένων των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του ∆εύτερου Παραρτήµατος, αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα

(10)ηµερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισµό εκτιµητή: Νοείται ότι, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενηµερώνει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιµητή που διόρισε πριν από τη λήξη της προθεσµίας των δέκα

(10)ηµερών, ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να καταστεί δυνατό να διορίσει τον εκτιµητή του: Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει προβεί στο διορισµό εκτιµητή εντός της καθορισµένης προθεσµίας, ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισµό δύο

(2)εκτιµητών για τον καθορισµό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου: Νοείται έτι περαιτέρω ότι, τα µέρη καταβάλλουν το κόστος υπηρεσιών του εκτιµητή, του οποίου έκαστος διορίζει». (Η έμφασης είναι του Δικαστηρίου). Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν διορίσει δικό του εκτιμητή εντός της προθεσμίας των 10 ημερών που καθορίζεται στην ειδοποίηση ΙΒ, τότε χάνει το δικαίωμα που του δίδει το άρθρο 44Δ

(1)να διορίσει δικό του εκτιμητή. Συνεπώς η ειδοποίηση ΙΒ επηρεάζει σημαντικό δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη που του παρέχει ο Νόμος και υπό αυτή την έννοια εμπίπτει πιστεύω στις ειδοποιήσεις που εφεσιβάλλονται στο άρθρο 44ΙΓ. Μελετώντας όμως τους λόγους έφεσης, παρατηρείται ότι δεν υπάρχει σαφήνεια ως προς το ποιοι λόγοι έφεσης αφορούν την ειδοποίηση τύπου ΙΒ. Πάντως από το περιεχόμενο των λόγων έφεσης, πιθανοί λόγοι έφεσης σε σχέση με την ειδοποίηση ΙΒ είναι η υπ' αρ. 2.8 και 2.9: «2.8: Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά το προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. 2.9: Η επιδοθείσα ειδοποίηση περιέχει εσφαλμένα στοιχεία». Η ειδοποίηση όμως αυτή συνάδει με το αντίστοιχο δείγμα που υπάρχει στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου και συνεπώς ο λόγος 2.8 δεν ευσταθεί. Ούτε και έχει τεκμηριωθεί γιατί τίθεται ο ισχυρισμός ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΒ περιέχει εσφαλμένα στοιχεία. Ούτε και διαπιστώνεται κάτι τέτοιο. Συνεπώς ούτε ο λόγος 2.9 ευσταθεί. Σε περίπτωση δε που ο λόγος έφεσης 2.6 αφορά και την ειδοποίηση τύπου ΙΒ (2.6 «η ειδοποίηση δεν συνοδεύεται από ... κατάσταση λογαριασμού»), όπως ήδη έχει επισημανθεί μόνο η ειδοποίηση Ι πρέπει να συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Συνεπώς ούτε ο λόγος αυτός ευσταθεί. Έχοντας μελετήσει όλους τους λόγους έφεσης σε συνδυασμό μάλιστα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Έφεση-Αίτηση, δεν έχω εντοπίσει να έχει τεθεί βάσιμος λόγος για να παραμεριστούν οι επίδικες ειδοποιήσεις ΙΒ. Δεν αγνοείται ότι στην παράγραφο 10 της αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων των Εφεσείοντων-Αιτητών εγείρεται ένα σημαντικό θέμα ως προς το στάδιο κατά το οποίο θα πρέπει να επιδίδεται η ειδοποίηση τύπου ΙΒ. Όμως πουθενά δεν εντοπίζεται ως λόγος έφεσης η τυχόν πρόωρη επίδοση της ειδοποίησης ΙΒ και συνεπώς δεν παρέχεται στο Δικαστήριο ευχέρεια να εξετάσει και να αναλύσει το σημείο αυτό στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Έχει προβληματίσει το Δικαστήριο το γεγονός ότι ο διάδικος, ο οποίος αμφισβητεί τη νομιμότητα της υποθήκης από το 2014 αντιμετωπίζει τώρα το ενδεχόμενο πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση την υποθήκη που αμφισβητεί, πριν να ακουστεί η αγωγή που έχει καταχωρήσει. Η πιο πάνω ανάλυση όμως οδηγεί στην απόρριψη της Έφεσης-Αίτησης στο σύνολό της. Ενόψει όλων των πιο πάνω η επίδικη Έφεση-Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η Έφεση-Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης-Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Εφεσειόντων-Αιτητών, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil / General / Final Αναφορικά: Έφεση-Αίτηση για σκοπούμενη πώληση ακινήτου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο